IBNA
Η Σερβία στο επίκεντρο της ΕΕ λόγω της Παρέλασης Νίκης στη Μόσχα
Η πρόθεση του Προέδρου της Σερβίας, Aleksandar Vučić, να παραστεί στη στρατιωτική παρέλαση της 9ης Μαΐου στη Μόσχα, με αφορμή την Ημέρα της Νίκης, έχει προκαλέσει κύμα αντιδράσεων στις Βρυξέλλες. Για πρώτη φορά, η Ευρωπαϊκή Ένωση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να διακόψει την ενταξιακή πορεία της Σερβίας, ως συνέπεια της συμμετοχής της σε μια τελετή με έντονο πολιτικό συμβολισμό.
Παρά τις αυξανόμενες πιέσεις, τόσο από την ΕΕ όσο και από κράτη-μέλη όπως η Εσθονία, ο Vučić επιμένει στην απόφασή του να παραστεί, συνοδευόμενος από μονάδα του Σερβικού Στρατού. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην άσκηση πίεσης έχουν αναλάβει η Ύπατη Εκπρόσωπος Kaja Kallas και ο γενικός γραμματέας του εσθονικού ΥΠΕΞ, Jonatan Vseviov, οι οποίοι δεν διστάζουν να προειδοποιήσουν πως μια τέτοια κίνηση μπορεί να θεωρηθεί παραβίαση των βασικών αρχών προσχώρησης στην ΕΕ. Ο Vseviov ήταν κατηγορηματικός, τονίζοντας πως η συμμετοχή του Vučić θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε πλήρη διακοπή των διαπραγματεύσεων.
Από την πλευρά της Σερβίας, οι αντιδράσεις παραμένουν συγκρατημένες αλλά αποφασιστικές. Ο Πρόεδρος Vučić έχει παραδεχθεί δημόσια την ύπαρξη εξαιρετικά έντονων πιέσεων, ωστόσο παραμένει αμετακίνητος στην απόφασή του. Ο πρώην διπλωμάτης Zoran Milivojević εκτιμά πως οι προειδοποιήσεις των Βρυξελλών είναι υπερβολικές και πιθανώς αντίθετες προς μια συνεκτική στρατηγική της ΕΕ. Τονίζει, μάλιστα, πως κράτη όπως η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Κύπρος και η Ελλάδα ενδέχεται να μη συνταχθούν με αυτή την τιμωρητική στάση. Υπογραμμίζει επίσης ότι οποιαδήποτε κύρωση θα απαιτούσε συλλογική πολιτική απόφαση στο Συμβούλιο της ΕΕ – κάτι που θεωρεί απίθανο.
Σύμφωνα με τον Milivojević, η πιο ρεαλιστική συνέπεια θα μπορούσε να είναι το προσωρινό πάγωμα του Cluster 3 των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Ο ιστορικός Stefan Radojković συμμερίζεται την άποψη ότι η ΕΕ στερείται τόσο εργαλείων πίεσης όσο και κινήτρων — με την πλήρη ένταξη να μοιάζει απίθανη στο ορατό μέλλον, λόγω της γενικότερης κόπωσης από τη διεύρυνση.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Vučić έχει συμμετάσχει και παλαιότερα στην Παρέλαση Νίκης, συγκεκριμένα το 2018 και το 2020, και δηλώνει υπερήφανος για την πρόσκληση του Vladimir Putin. Κατά τον Milivojević, η παρουσία της Σερβίας δεν αποτελεί πολιτική πρόκληση, αλλά πράξη ιστορικής μνήμης, με δεδομένη τη συμβολή της Ρωσίας στην ήττα του φασισμού.
Επιπλέον, ο ίδιος υπογραμμίζει πως η Σερβία δεν έχει ακόμη δεσμευτεί από την κοινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ, καθώς δεν είναι κράτος-μέλος και δεν ανήκει στο ΝΑΤΟ. Η ευθυγράμμιση με την ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική αποτελεί μέρος των τελευταίων σταδίων της ενταξιακής διαδικασίας. Τέλος, προβάλλει τρία επιχειρήματα υπέρ της συμμετοχής: τον ιστορικό χαρακτήρα της επετείου, την προσήλωση της Σερβίας στην ειρήνη και το διεθνές δίκαιο, και την αντίθεσή της σε εξωτερικές πιέσεις που λειτουργούν εκβιαστικά.
Η κατάσταση δείχνει ότι το Βελιγράδι κινείται σε ένα λεπτό διπλωματικό μονοπάτι, μεταξύ της παραδοσιακής σχέσης του με τη Μόσχα και των ευρωπαϊκών του φιλοδοξιών. Το ερώτημα που αναδύεται είναι αν η πορεία της Σερβίας προς την ΕΕ μπορεί να συνεχιστεί υπό τις σημερινές γεωπολιτικές συνθήκες και πολιτικές εντάσεις.
ΠΗΓΗ: IBNA
IBNA
Νέα σελίδα στις σχέσεις Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας με έμφαση σε οικονομία και ενέργεια
Ο Recep Tayyip Erdoğan πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Σαουδική Αραβία, όπου στο Ριάντ έγινε δεκτός με επίσημη τελετή από τον διάδοχο του θρόνου και πρωθυπουργό της χώρας, Mohammed bin Salman. Η συνάντηση των δύο ηγετών στο Παλάτι Γιαμάμα επιβεβαίωσε τη σαφή πρόθεση αμφότερων να αναβαθμίσουν τις διμερείς σχέσεις σε στρατηγικό επίπεδο, δίνοντας έμφαση στην οικονομία, την ενέργεια, την άμυνα και τη διαχείριση των περιφερειακών κρίσεων.
Μετά την ολοκλήρωση των συνομιλιών, οι δύο πλευρές προχώρησαν στην έκδοση κοινής διακήρυξης 31 σημείων, στην οποία επισημαίνεται ότι η επίσκεψη του Recep Tayyip Erdoğan εδράζεται στους ιστορικούς δεσμούς, στις αδελφικές σχέσεις των δύο λαών και σε μια κοινή αντίληψη περί περιφερειακής ευθύνης. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στη βαρύτητα της οικονομικής συνεργασίας και στην ανάγκη αξιοποίησης των επενδυτικών δυνατοτήτων που προσφέρουν τόσο το όραμα «Σαουδική Αραβία 2030» όσο και το «Όραμα του Τουρκικού Αιώνα».
Στον πυρήνα των συζητήσεων βρέθηκε η περαιτέρω ενίσχυση του διμερούς εμπορίου, με έμφαση στην ανάπτυξη της μη πετρελαϊκής εμπορικής δραστηριότητας, καθώς και η προώθηση κοινών επιχειρηματικών πρωτοβουλιών μέσω του Τουρκο-Σαουδαραβικού Επιχειρηματικού Συμβουλίου. Οι δύο πλευρές επανέλαβαν τη σημασία ολοκλήρωσης των διαπραγματεύσεων για τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου μεταξύ της Τουρκίας και του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, ενώ εξέφρασαν την πρόθεσή τους να αυξήσουν τις αμοιβαίες επενδύσεις στους τομείς των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, της ασφάλισης, της ακίνητης περιουσίας, της μεταποίησης και των υπηρεσιών.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον ρόλο των τουρκικών εταιρειών στους κλάδους των κατασκευών, της μηχανικής και της βιομηχανικής παραγωγής, με τη σαουδαραβική πλευρά να εκφράζει ικανοποίηση για τα έργα που υλοποιούνται στο πλαίσιο του «Οράματος Σαουδική Αραβία 2030». Στο ίδιο πλαίσιο, το Τουρκο-Σαουδαραβικό επενδυτικό φόρουμ στο Ριάντ ανέδειξε νέες προοπτικές συνεργασίας στους τομείς του τουρισμού, της φιλοξενίας, της τεχνολογίας, των τηλεπικοινωνιών, των βιοεπιστημών και της υγείας.
Στον τομέα της ενέργειας, οι δύο χώρες συμφώνησαν στην ενίσχυση της συνεργασίας σε πετρέλαιο, πετροχημικά και ζητήματα ενεργειακής ασφάλειας, αναγνωρίζοντας τον ρόλο τους στη σταθερότητα των διεθνών αγορών. Παράλληλα, καταγράφηκε κοινό ενδιαφέρον για την ανάπτυξη έργων ηλεκτρικής διασύνδεσης, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αποθήκευσης και υδρογόνου, καθώς και για την ανταλλαγή τεχνογνωσίας στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης και της βιώσιμης διαχείρισης των ενεργειακών πόρων.
Η κοινή διακήρυξη περιλαμβάνει, τέλος, εκτενή αναφορά στη συνεργασία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, με έμφαση στη Σύμβαση-Πλαίσιο του ΟΗΕ και στη Συμφωνία του Παρισιού, καθώς και στη στήριξη της Τουρκίας για τη φιλοξενία της COP31 στην Αττάλεια. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν στην ανάγκη προώθησης πολιτικών κυκλικής οικονομίας άνθρακα και στην υλοποίηση κοινών δράσεων με στόχο τη μείωση των εκπομπών.
ΠΗΓΗ: IBNA
IBNA
Τηλεφωνική διπλωματία της Ουάσινγκτον με Άγκυρα και Δαμασκό: Στο επίκεντρο Συρία, Γάζα και περιφερειακή σταθερότητα
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Σύρος Πρόεδρος υπογράμμισε την ανάγκη για συντονισμένες διεθνείς πρωτοβουλίες με στόχο την αποτροπή της επανεμφάνισης τρομοκρατικών οργανώσεων, κάνοντας ειδική μνεία στο Ισλαμικό Κράτος. Παράλληλα, επισήμανε ότι η «νέα Συρία» επιδιώκει συνεργασία με όλους τους διεθνείς δρώντες στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και των κοινών συμφερόντων. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη σημασία του διαλόγου ως θεμελιώδους εργαλείου για την επίλυση περιφερειακών διαφορών, με τον Ahmed Sharaa να τονίζει ότι η ενεργή διπλωματία συνιστά τη μοναδική οδό για την υπέρβαση των χρόνιων κρίσεων της περιοχής.
Από την πλευρά του, ο Donald Trump εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πορεία των πολιτικών που αφορούν τη Συρία και τη Μέση Ανατολή ευρύτερα, επαναβεβαιώνοντας τη στήριξη των Ηνωμένες Πολιτείες στις προσδοκίες του συριακού λαού για τη δημιουργία ενός ενωμένου και ισχυρού κράτους. Χαιρέτισε, επίσης, την παράταση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και των κουρδικών δυνάμεων, καθώς και τις συμφωνίες που αφορούν την ενσωμάτωση ένοπλων σχηματισμών, συμπεριλαμβανομένων των Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, στους επίσημους κρατικούς θεσμούς.
Στην ατζέντα της τηλεφωνικής επικοινωνίας Trump–Sharaa περιλήφθηκαν και οικονομικά ζητήματα, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να δηλώνει ότι η Ουάσινγκτον είναι έτοιμη να στηρίξει την ανοικοδόμηση της Συρίας μέσω της ενθάρρυνσης επενδύσεων και της διαμόρφωσης ενός ελκυστικού περιβάλλοντος για το κεφάλαιο. Όπως υπογράμμισε, η οικονομική σταθερότητα της χώρας αποτελεί βασικό πυλώνα για τη συνολική σταθερότητα της Μέσης Ανατολής.
Οι διαδοχικές αυτές τηλεφωνικές επαφές καταδεικνύουν την προσπάθεια επαναπροσδιορισμού των διπλωματικών ισορροπιών στην περιοχή, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να διατηρούν ενεργό ρόλο τόσο στις σχέσεις με την Τουρκία όσο και στη συριακή μετάβαση. Πρόκειται για μια περίοδο κατά την οποία η περιφερειακή σταθερότητα, η ασφάλεια και η ανθρωπιστική διάσταση εξακολουθούν να αποτελούν αλληλένδετες και κρίσιμες προκλήσεις.
ΠΗΓΗ: IBNA
IBNA
Η ρωσική SVR κατά Βαρθολομαίου: Εκκλησία, γεωπολιτική και το νέο μέτωπο της «ήπιας ισχύος»
-
Think Tank1 month agoΣομαλιλάνδη: το νέο μέτωπο Ισραήλ–Τουρκίας
-
Off the Record2 weeks agoΗ ττενέκκα και το ΕΛΑΜ…
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoΤο ερώτημα για την Holguín για την UNFICYP και η υπόθεση της Μάμμαρι: γιατί δέχθηκαν επίθεση δύο Ελληνοκύπριοι αγρότες;
-
Off the Record2 weeks agoΣΥΚΑΣ: Πολιορκία κομμάτων για να είναι υποψήφιος – Λευκωσιάτικη δημοσκόπηση
-
Off the Record2 weeks agoΑνθρωποφαγία από το ΔΗΣΥ καταγγέλλει ο Τορναρίτης
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή4 weeks agoΠώς στήνεται ένα πολιτικό «viral σκάνδαλο»
-
Off the Record1 month agoΕκλογές 2026: Το ποτάμι δεν γυρίζει ΠΙΣΩ…
-
Off the Record2 weeks agoΕπέκταση της υπηρεσίας των εφέδρων στρατιωτών στην Εθνική Φρουρά μέχρι την ηλικία των 65 ετών
-
Think Tank1 month agoΤο πραξικόπημα των ΤΚ το 1963 | Μία εκπομπή ντοκουμέντο
-
Off the Record2 weeks agoΟ κωμικός θίασος και τα ρεζιλίκια…

