ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
70 Χρόνια από τα Σεπτεμβριανά: Μνήμη και Διδάγματα
*του Στέλιου Γ. Προκοπίου
Στις αρχές τις δεκαετίας του 1950, οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις σημείωναν αισθητή επιδείνωση και αυτό λόγω Κυπριακού ζητήματος. Οι Έλληνες της Κύπρου πλέον ασφυκτιούσαν ευρισκόμενοι κάτω από την ηγεμονία των Βρετανών και αγανακτισμένοι από τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις που έλαβαν, τόσο κατά τον Α΄, αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποφάσισαν ότι η ώρα του ξεσηκωμού είχε φθάσει.
Το αίτημα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, πλέον αποτελούσε εθνική και ηθική υποχρέωση για τους Έλληνες της Κύπρου, οι οποίοι κήρυξαν την έναρξη του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. την 1ην Απριλίου του 1955.
Το γεγονός αυτό συνάντησε την έντονη αντίδραση της Άγκυρας, η οποία άδραξε την ευκαιρία και επιχείρησε να στρέψει την Τουρκική κοινή γνώμη εναντίον της Ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης, η οποία μόλις είχε αρχίσει να ανακάμπτει μετά το μεσοδιάστημα της Συνθήκης της Λωζάνης και το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οπόταν το Τουρκικό κράτος προσπάθησε και έπληξε καίρια τους κοινωνικούς, πολιτικούς, πολιτιστικούς και οικονομικούς θεσμούς της Ελληνικής μειονότητας.
Η οργανωμένη αυτή προσπάθεια αποκαλύφθηκε λίγους μήνες αργότερα, όταν τα μεσάνυκτα της 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου εξερράγη βόμβα στον κήπο του Τουρκικού Προξενίου στην Θεσσαλονίκη, η οποία προκάλεσε μικρές υλικές ζημιές στην παρακείμενη οικία του Κεμάλ Ατατούρκ. Αργότερα και μετά από έρευνα, απεδείχθη ότι επρόκειτο για προβοκάτσια, καθώς διεφάνη ότι τοποθετήθηκε από τον Τούρκο κλητήρα του Προξενείου.
Παρόλα αυτά το βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, η Κωνσταντινούπολη βυθίστηκε σε ένα κύμα συντονισμένης βίας και καταστροφής που έμελλε να αλλάξει για πάντα την ιστορία της Ελληνορθόδοξης παρουσίας στην Πόλη.
Μέσα σε λίγες ώρες, η βία πήρε διαστάσεις πογκρόμ. Περισσότερα από 4.500 σπίτια λεηλατήθηκαν, 3.000 καταστήματα καταστράφηκαν, δεκάδες εκκλησίες βεβηλώθηκαν και πυρπολήθηκαν, ενώ ανυπολόγιστης αξίας κειμήλια της ορθόδοξης παράδοσης έγιναν στάχτη. Νεκροί και τραυματίες καταγράφηκαν τόσο από ξυλοδαρμούς όσο και από εμπρησμούς. Οι γυναίκες υπέστησαν βιασμούς και σεξουαλική βία, ενώ ακόμα και νεκροταφεία συλήθηκαν, με μάρτυρες να περιγράφουν σκηνές φρικαλεοτήτων που ξεπερνούσαν κάθε όριο βαρβαρότητας.
Οι Τουρκικές αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις, αντί να προστατεύσουν τους πολίτες, στάθηκαν απαθείς ή και συνέδραμαν τους επιτιθέμενους. Ήταν πια φανερό ότι η επίθεση δεν ήταν μια αυθόρμητη έκρηξη βίας και μίσους, αλλά ένα οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης του Ελληνικού στοιχείου. Τα γεγονότα εκείνης της ημέρας παρέμειναν στην ιστορία γνωστά ως Σεπτεμβριανά.
Ένα από τα σημαντικότερα διδάγματα που προκύπτουν από τα Σεπτεμβριανά, είναι ότι κάθε φορά που τα Ελληνοτουρκικά φτάνουν σε κρίσιμη καμπή, η Άγκυρα επιλέγει την κλιμάκωση σε όλα τα επίπεδα, διπλωματικό, στρατιωτικό, πολιτικό, αλλά και κοινωνικό, στρέφοντας συχνά τον όχλο εναντίον μειονοτήτων ή συμβόλων. Αυτό το μοτίβο φάνηκε καθαρά το 1955, φάνηκε το 1964 με τις απελάσεις, κορυφώθηκε το 1974 με την εισβολή στην Κύπρο, και παραμένει μέχρι σήμερα στον τρόπο που η Τουρκία προσεγγίζει τις Ελληνοτουρκικές κρίσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Το ερώτημα που προκύπτει, είναι αν αυτή η στρατηγική εξυπηρετεί πραγματικά την άμυνα της Κύπρου, όπως προβάλλεται συχνά από την τουρκική πλευρά. Στην πραγματικότητα, η συστηματική κλιμάκωση δεν συνδέεται με μια αμυντική στρατηγική, αλλά περισσότερο με την προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει τετελεσμένα και να αποσπάσει πολιτικά και διπλωματικά οφέλη. Η Κύπρος αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί το πρόσχημα για την ενίσχυση του εθνικιστικού αφηγήματος στην Τουρκία, αλλά και το πεδίο όπου δοκιμάζονται τα όρια της Ελληνικής και διεθνούς ανοχής.
Για την Ελλάδα και τον Κυπριακό Ελληνισμό, η εμπειρία των Σεπτεμβριανών διδάσκει ότι η ασφάλεια της Κύπρου δεν μπορεί να στηριχθεί στην ψευδαίσθηση του «κατευνασμού», ούτε στην αποδοχή μιας συνεχούς κλιμάκωσης από την Άγκυρα. Αντίθετα, απαιτεί σταθερές συμμαχίες, ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος και κυρίως συνεχή υπενθύμιση της ιστορικής αλήθειας στη διεθνή κοινότητα.
Τα Σεπτεμβριανά του 1955 δεν είναι απλώς μια θλιβερή επέτειος του Ελληνισμού, αλλά ένα παγκόσμιο μάθημα για το πώς ο εθνικισμός, όταν τροφοδοτείται από το κράτος, μπορεί να οδηγήσει σε βαρβαρότητες. Εβδομήντα χρόνια μετά, η μνήμη των θυμάτων, μας καλεί να σταθούμε απέναντι σε κάθε μορφή διωγμού και να υπερασπιστούμε τις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του σεβασμού της διαφορετικότητας.
*ο Στέλιος Γ. Προκοπίου είναι διεθνολόγος
voulitv
66 χρόνια Κυπριακή Δημοκρατία: Ελληνικά F-16 στον ουρανό και διεθνής παρουσία με ισχυρούς συμβολισμούς
Ιδιαίτερα συμβολική η φετινή στρατιωτική παρέλαση για την επέτειο της Ανεξαρτησίας – Ελληνικά F-16 Viper στον κυπριακό ουρανό και στρατιωτικά αγήματα από Αίγυπτο, Γαλλία, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο
Η Κυπριακή Δημοκρατία γιορτάζει σήμερα, 1η Οκτωβρίου 2026, 66 χρόνια από την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας της, σε μια επέτειο που συνδέει τη μνήμη και την ιστορία με τη σημερινή διεθνή παρουσία της χώρας.
Στο επίκεντρο των εορτασμών βρέθηκε, όπως κάθε χρόνο, η στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία. Η φετινή διοργάνωση, ωστόσο, είχε στοιχεία που της προσέδωσαν ιδιαίτερο συμβολισμό: την παρουσία ελληνικών μαχητικών F-16 Viper στον κυπριακό ουρανό και τη συμμετοχή στρατιωτικών τμημάτων από την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η στιγμή που τα ελληνικά F-16 πέρασαν πάνω από τη Λευκωσία
Από τις στιγμές που ξεχώρισαν ήταν αναμφίβολα η διέλευση των ελληνικών F-16 Viper.
Ο ήχος των ελληνικών μαχητικών πάνω από τη Λευκωσία δημιούργησε μια εικόνα με ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος για πολλούς Κύπριους.
Σύμφωνα με το ΡΙΚ, στη φετινή παρέλαση συμμετείχαν τέσσερα F-16 Viper, ενώ η ελληνική παρουσία συμπληρώθηκε σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο με την παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας Νίκου Δένδια.
Η εικόνα της ελληνικής σημαίας στα μαχητικά πάνω από την κυπριακή πρωτεύουσα παραπέμπει στους στενούς ιστορικούς και αμυντικούς δεσμούς Ελλάδας και Κύπρου. Παράλληλα, η συμμετοχή τους εντάσσεται στη συνεχιζόμενη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών.
Μια παρέλαση με διεθνές αποτύπωμα
Εξίσου αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία ξένων στρατιωτικών τμημάτων.
Στη στρατιωτική παρέλαση συμμετείχαν Αμερικανοί πεζοναύτες και ναύτες από το USS Roosevelt, Γάλλοι πεζοναύτες, στρατιωτικό τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου και στρατονόμοι των Ενόπλων Δυνάμεων της Αιγύπτου.
Η παρουσία τους έχει έναν ευρύτερο συμβολισμό.
Δεν αλλάζει από μόνη της τις διεθνείς ή αμυντικές δεσμεύσεις οποιασδήποτε από τις συμμετέχουσες χώρες. Αποτελεί, όμως, ορατή έκφραση των αμυντικών και διπλωματικών σχέσεων που έχει αναπτύξει η Κυπριακή Δημοκρατία με διαφορετικούς διεθνείς εταίρους.
Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων, η ταυτόχρονη παρουσία στρατιωτικών τμημάτων από ΗΠΑ, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Αίγυπτο, μαζί με την ελληνική παρουσία, προσδίδει στη φετινή επέτειο ένα σαφώς πιο διεθνές αποτύπωμα.
Από το 1960 στο 2026
Η 1η Οκτωβρίου δεν αποτελεί μόνο ημέρα στρατιωτικής παρέλασης.
Είναι πρωτίστως ημέρα υπενθύμισης της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Εξήντα έξι χρόνια μετά την ίδρυσή της, και ενώ το Κυπριακό παραμένει άλυτο και το νησί διαιρεμένο, η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει τη διεθνή της παρουσία ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών.
Η ίδια η Προεδρία χαρακτήρισε σήμερα την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη σημαντικότερη κατάκτηση του κυπριακού λαού, υπογραμμίζοντας ως προτεραιότητα την προστασία και τη συνεχή αναβάθμιση της κρατικής της υπόστασης.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εικόνα της φετινής παρέλασης ξεπέρασε το καθαρά τελετουργικό μέρος της επετείου.
Τα ελληνικά F-16 Viper πάνω από τη Λευκωσία, τα κυπριακά στρατιωτικά τμήματα και η παρουσία στρατιωτικών από τέσσερις σημαντικές χώρες συνέθεσαν μια εικόνα με ισχυρό συμβολισμό: μιας Κυπριακής Δημοκρατίας που τιμά την ιστορία της και ταυτόχρονα επενδύει στις διεθνείς συνεργασίες και στην ενίσχυση των σχέσεών της με εταίρους στην περιοχή και πέραν αυτής.
Και ίσως γι’ αυτό η στιγμή της διέλευσης των ελληνικών μαχητικών προκάλεσε τόση συγκίνηση.
Γιατί για λίγα δευτερόλεπτα, ο ουρανός της Λευκωσίας έγινε μέρος του ίδιου του συμβολισμού της ημέρας: μνήμη, κρατική υπόσταση, συνεργασία και η στενή σχέση Κύπρου και Ελλάδας.
Off the Record
Όταν ο «στενότερος των στενοτέρων» φιλοδοξεί να μάθει στην Αννίτα… πολιτικό πόκερ!
Τελικά, στην πολιτική τίποτα δεν πάει χαμένο. Ούτε καν η προϋπηρεσία στο… πόκερ.
Γυρίζοντας το ημερολόγιο δεκαπέντε χρόνια πίσω, βρίσκουμε ένα δημοσίευμα της «Σημερινής» και του SigmaLive με ημερομηνία 9 Απριλίου 2011 και τίτλο «Κύπρος: Ο νέος “παράδεισος” του πόκερ!». Πρωταγωνιστής, μεταξύ άλλων, ο Κρις Παναγιώτου, ο οποίος παρουσιαζόταν τότε ως πρόεδρος της νεοσύστατης Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το όνομά του βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα. Όχι γύρω από τραπέζι πόκερ, αλλά γύρω από ένα άλλο τραπέζι: εκείνο της περιβόητης συνάντησης σε ψαροταβέρνα της Λευκωσίας με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και την Αννίτα Δημητρίου.
Ο Αβέρωφ είχε αρχικά μιλήσει για τον «στενότατο των στενοτάτων συνεργάτη» της Προέδρου του ΔΗΣΥ. Στις 29 Σεπτεμβρίου, απαντώντας στη δημόσια τοποθέτηση του Κρις Παναγιώτου, τον κατονόμασε και υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση δεν έγινε υπό την ιδιότητά του ως εκδότη.
Και κάπου εδώ το παλιό βιογραφικό αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική ειρωνεία.
Γιατί το πόκερ, όπως μας εξηγούσε εκείνο το δημοσίευμα του 2011, είναι παιχνίδι στρατηγικής. Θέλει υπομονή. Θέλει διάβασμα του αντιπάλου. Θέλει να ξέρεις πότε κρατάς κλειστά τα χαρτιά σου και πότε τα ανοίγεις.
Κυρίως, όμως, θέλει να ξέρεις πότε ο απέναντι μπλοφάρει.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο πολιτικό τραπέζι του 2026.
Σύμφωνα με την εκδοχή του Αβέρωφ Νεοφύτου, στο επίμαχο δείπνο τού ζητήθηκε να συμβάλει στην επανεκλογή της Αννίτας Δημητρίου στην Προεδρία της Βουλής, με αναφορά σε κοινή πορεία προς τις Προεδρικές του 2028. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν χρειαζόταν ανταλλάγματα για να στηρίξει την παράταξή του.
Ο Κρις Παναγιώτου δίνει εντελώς διαφορετική εκδοχή. Υποστηρίζει ότι επρόκειτο για συνάντηση στο πλαίσιο επαφών που πραγματοποιεί ως εκδότης με πολιτικούς αρχηγούς και απορρίπτει κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας για τις Προεδρικές του 2028.
Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά: η Αννίτα Δημητρίου επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής στις 4 Ιουνίου 2026, συγκεντρώνοντας στον δεύτερο γύρο 29 ψήφους, με τη στήριξη ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Άμεσης Δημοκρατίας.
Και τώρα ο Αβέρωφ άνοιξε τα δικά του χαρτιά για το 2028.
Οπότε το ερώτημα αποκτά ενδιαφέρον:
Μήπως ο άνθρωπος που κάποτε επιχειρούσε να βάλει το κυπριακό πόκερ στον χάρτη, αποφάσισε χρόνια αργότερα να παραδώσει μαθήματα… πολιτικού πόκερ στην Πινδάρου;
Γιατί άλλο Texas Hold’em και άλλο… Pindarou Hold’em.
Στο πρώτο παίζεις με μάρκες.
Στο δεύτερο οι μάρκες είναι πολιτικές συμμαχίες, κομματικές ισορροπίες, αξιώματα και —κυρίως— το 2028.
Και υπάρχει ακόμη μία μικρή λεπτομέρεια που κάνει την ιστορία πιο ενδιαφέρουσα: στο πόκερ μπορείς να είσαι εξαιρετικός παίκτης χωρίς να δείξεις ποτέ τα χαρτιά σου.
Στην πολιτική όμως υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να αποφασίσει κάποιος άλλος στο τραπέζι να τα ανοίξει πρώτος.
Αυτό ακριβώς έκανε ο Αβέρωφ.
Και τώρα στην Πινδάρου δεν συζητούν απλώς ποιος κρατά τον άσο.
Συζητούν ποιος μοίραζε τελικά την τράπουλα.
–Sniper–
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Αβέρωφ Νεοφύτου: «Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά δεν θα ξαναπροδοθεί»
Σκληρή απάντηση στην ηγεσία του ΔΗΣΥ μετά την εξαγγελία της υποψηφιότητας του
Με μια ματιά (Τα 5 βασικά σημεία):
-
Μήνυμα στην Πινδάρου: Ξεκαθαρίζει πως «ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», αναφερόμενος στα γεγονότα του 2023.
-
Απόρριψη κατηγοριών για διάσπαση: Αρνείται ότι εκβιάζει τις διαδικασίες του κόμματος και καταγγέλλει ότι κάποιοι άλλοι έκαναν την ενότητα της παράταξης «κουρελόχαρτο».
-
Παρασκήνιο για την Αννίτα Δημητρίου: Υπενθυμίζει ότι τη στήριξε αποφασιστικά για την προεδρία της Βουλής όταν άλλοι της έλεγαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
-
Το «μυστικό» δείπνο: Αποκαλύπτει δεσμεύσεις και υποσχέσεις που του δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της Προέδρου του ΔΗΣΥ και στενού της συνεργάτη.
-
Απευθείας στη βάση: Δηλώνει ότι δεν πλήγωσε ποτέ κανέναν συναγερμικό και στέλνει σαφές μήνυμα ότι η υποψηφιότητά του για το 2028 δεν ανατρέπεται.
Σε μια εφ’ όλης της ύλης και φορτισμένη συνέντευξη, ο τέως πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού ανοίγει τα χαρτιά του μετά την απόφασή του να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας, αποκαλύπτει παρασκήνιο για την ηγεσία του κόμματος και απαντά στις επικρίσεις περί διάσπασης.
Λίγες μόλις ώρες μετά την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028 και την ανακοίνωση-απάντηση της Πινδάρου, ο Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε στο vidcast του philenews και στον Φρίξο Δαλίτη, εκπέμποντας σαφή πολιτικά μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.
Το μήνυμα στην Πινδάρου και το «τραύμα» του 2023
Κεντρικός άξονας της τοποθέτησης του κ. Νεοφύτου ήταν η απάντηση στην κριτική που δέχεται για την πρόωρη εξαγγελία και τις αιτιάσεις ότι θέτει σε κίνδυνο την ενότητα της παράταξης.
«Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας ευθέως στα γεγονότα των εκλογών του 2023 και στο εσωκομματικό ρήγμα που οδήγησε στην ήττα.
Ο κ. Νεοφύτου απέρριψε κατηγορηματικά ότι εκβιάζει τις διαδικασίες ή τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων, τονίζοντας πως ο ίδιος ουδέποτε πλήγωσε τον συναγερμικό κόσμο. Αντιθέτως, άφησε αιχμές για όσους επικαλούνται σήμερα την ενότητα, σημειώνοντας πως «κάποιοι την ανατίναξαν και την έκαναν κουρελόχαρτο».
Οι αποκαλύψεις για την Αννίτα Δημητρίου
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι αποκαλύψεις του τέως προέδρου του ΔΗΣΥ για τις σχέσεις του με τη νυν πρόεδρο, Αννίτα Δημητρίου. Ο κ. Νεοφύτου αναφέρθηκε στο παρασκήνιο που προηγήθηκε της εκλογής της στην Προεδρία της Βουλής, υπενθυμίζοντας πως ο ίδιος στάθηκε στο πλευρό της όταν στελέχη εντός του κόμματος την προέτρεπαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
Παράλληλα, αποκάλυψε συμφωνίες και δεσμεύσεις που δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της κας Δημητρίου και στενού της συνεργάτη, θέτοντας προ των ευθυνών τους όσους σήμερα αμφισβητούν τη νομιμοποίηση ή το δικαίωμά του να απευθυνθεί στη βάση της παράταξης και στην κοινωνία.
Διαδικασίες και επόμενη μέρα
Στο ερώτημα κατά πόσο η υποψηφιότητά του θα τεθεί υπό την κρίση των καταστατικών διαδικασιών του ΔΗΣΥ ή αν θα προχωρήσει ανεξάρτητα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ξεκαθάρισε ότι απευθύνεται πρωτίστως στους πολίτες και τη βάση της παράταξης, στέλνοντας μήνυμα ότι δεν προτίθεται να κάνει πίσω.
Η κίνηση αυτή αναδιατάσσει πλήρως το πολιτικό σκηνικό στον χώρο της κεντροδεξιάς, ανοίγοντας πρόωρα αλλά καθοριστικά τον κύκλο της συζήτησης για την επόμενη προεδρική αναμέτρηση.
-
Off the Record1 month agoΑβέρωφ Νεοφύτου: Ορμώμενος εξ Αργάκας, ξανακτυπά
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή1 month agoΔΗΣΥ: Ο καλύτερος σύμμαχος του Χριστοδουλίδη
-
Off the Record1 month agoΔΗΣΥ: Η Αννίτα λέει «όχι», ο Αβέρωφ «ίσως» και ο Παμπορίδης… σιωπά
-
Off the Record4 weeks agoΠερί Προεδρικής λιμουζίνας
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoMecca and the new Middle East: what it means for Cyprus
-
Off the Record3 weeks agoΨάχνουν τον νέο Χριστοδουλίδη. Ο παλιός είναι ακόμη στο Προεδρικό!
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή5 days agoΗ τέλεια καταιγίδα της Πινδάρου: Ο Αβέρωφ αποφάσισε, οι «πιστοί» του 2023 τι κάνουν;
-
Off the Record3 weeks agoΤο είπα-ξείπα της Αννίτας
-
voulitv3 weeks agoΧριστοδουλίδης 2028: Χρειάζεται το ΕΛΑΜ, αλλά πόσο κοντά το αντέχει;
-
LIVE3 days ago1η Οκτωβρίου 2026: Σε απευθείας μετάδοση από το ΡΙΚ η στρατιωτική παρέλαση






