Αρχίζοντας από την ανάποδη σήμερα, θα αναφερθούμε στην ΤΡΑΓΩΔΙΑ στην Ελβετία, την οποία δεν χωράει ο νους και η ψυχή του ανθρώπου. Μιλάμε για την Ελβετία και ΕΚΣΤΑΖΙΟΜΑΣΤΕ. Προκαλείται ΥΠΕΔΙΕΓΕΡΣΗ όταν αναφερόμαστε στο ψηλό επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής τους ζωής.

Την ίδια στιγμή, ΧΛΕΥΑΖΟΥΜΕ την πατρίδα μας και μιλάμε ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΑ, συγκρίνοντας με την Ελβετία και παρουσιαζόμαστε σαν χώρα καθυστερημένη. Όμως, τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Σ’ αυτή την χώρα που αναφερόμαστε και κολλούν τα χείλη μας κατά την αργκό, ΕΚΑΨΑΝ τα παιδιά τους, τα μωρά τους, όπως λέμε στο Κυπριστάν.

ΔΙΑΝΟΕΙΣΤΕ την ΑΠΟΤΥΧΙΑ τους ως κράτος, που δεν πήραν τα κατάλληλα μέτρα και δεν επιτήρησαν τα κέντρα διασκέδασης για να τηρούνται οι στοιχειώδεις κανόνες ΠΥΡΑΣΦΑΛΕΙΑΣ και κατέκαψαν τα παιδιά των πολιτών τους και ακόμη δεν ακούσαμε ΣΥΓΝΩΜΗ από τους επικεφαλής του κράτους τους.

Προφανώς και τέτοιες αδιανόητες τραγωδίες αν συνέβαιναν στο Κυπριστάν θα κρεμάζαμε τους υπευθύνους στην Πλατεία Μεταξά. Τελικά πιάνουν μίζες και οι Ελβετοί, έχουν κι αυτοί ΑΧΑΠΑΡΟΥΣ- ΑΜΕΛΕΙΣ σε καίρια πόστα και δεν είναι όλα- όπως τα φανταζόμαστε- τέλεια, όταν υπεισέρχεται ο ανθρώπινος παράγοντας και το χρήμα.

Παράλληλα, καλά είναι όλοι οι εξουσιαστές- δημόσιοι λειτουργοί- πολιτικοί, να το έχουν στο μυαλό τους και να μην δέχονται ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ στο έργο τους. Μαρί και Κραν Μοντανά είναι παραδείγματα προς αποφυγή.

ΜΕΜΨΙΜΟΙΡΟΙ

Σε εθνικό μας άθλημα τείνει να μετατραπεί τόσο η «ανθρωποφαγία» όσο και η δολοφονία χαρακτήρων με έξτρα ειδίκευση στο διασυρμό πολιτικών προσώπων που απλά δεν βολεύουν το όλο σύστημα.

Πριν οι Αρχές της χώρας μας αποφανθούν για τη γνησιότητα του επίμαχου βίντεο άρχισαν τα διάφορα κομματικά παπαγαλάκια (όλων των χρωματισμών) να βγάζουν αποφάσεις σαν άλλοι δικαστές.

Δεν έχουν καταλάβει, όμως, ότι με αυτόν τον τρόπο δεν κερδίζουν τίποτα οι ίδιοι και το παλαιοκομματικό σύστημα αφού ο κόσμος ξέρει ότι όλοι αυτοί οι ΠΙΛΑΤΟΙ έχουν πολλά ράμματα στη γούνα τους.

Εμείς δεν ξέρουμε αν το βίντεο είναι ή όχι έγκυρο ή επεξεργασμένο γι’ αυτό και ΔΕΝ ΕΚΦΕΡΟΥΜΕ καμία άποψη. Το μόνο που λέμε είναι το αυτονόητο: Ο κάθε πολίτης σε οποιαδήποτε θέση κι αν βρίσκεται δικαιούται να αντιμετωπίζεται δίκαια από τα αρμόδια όργανα της χώρας.

Καμία μα καμία δουλειά δεν έχουν στην απόδοση δικαιοσύνης ούτε τα κόμματα μα ούτε και οι ειδήμονες του πληκτρολογίου και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης.

Μετά και την παραίτηση, πάντως, της Φιλίππας Καρσερά εκατοντάδες φοιτητές βρίσκονται πραγματικά στον «αέρα» χωρίς, μάλιστα, να υπάρχουν ενδείξεις – πόσο μάλλον, αποδείξεις- για όλα αυτά που καταλογίζουν στους ανθρώπους του Προεδρικού.

Η ψυχραιμία είναι προσόν αλλά παρά το γεγονός ότι χάσαμε μισή Κύπρο από τις θερμοκέφαλες αποφάσεις μας εντούτοις μυαλό ΔΕΝ βάλαμε…

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΣ      

Η εμβάθυνση της τριμερούς αμυντικής συνεργασίας Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ επανέρχεται στο προσκήνιο του πολιτικού διαλόγου στη Λευκωσία, στον απόηχο πρόσφατων τοποθετήσεων κομμάτων και κυβερνητικών αξιωματούχων. Η συνεργασία αυτή, η οποία έχει θεσμοθετηθεί μέσω υπογεγραμμένων συμφωνιών, αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο, με στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή.

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή του, το ΑΚΕΛ εξέφρασε επιφυλάξεις αναφορικά με την περαιτέρω εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ισραήλ, εντάσσοντας το ζήτημα στο πλαίσιο των περιφερειακών εντάσεων. Η συζήτηση, ωστόσο, αφορά συνολικά την τριμερή συνεργασία Κύπρου–Ελλάδας–Ισραήλ, η οποία περιλαμβάνει πολιτικό διάλογο, κοινό συντονισμό και συγκεκριμένες μορφές αμυντικής και στρατιωτικής συνεργασίας.

Κυβερνητικές πηγές υπογραμμίζουν ότι η συνεργασία αυτή δεν έχει επιθετικό χαρακτήρα, αλλά στηρίζεται στη λογική της αποτροπής και της πρόληψης κινδύνων, σε μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από γεωπολιτική ρευστότητα. Όπως επισημαίνεται, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν επιδιώκει τη στρατιωτικοποίηση των διεθνών της σχέσεων, αλλά την οικοδόμηση ενός πλέγματος συμμαχιών που ενισχύει τη θέση της στο διεθνές περιβάλλον.

Η αφετηρία της προσέγγισης Κύπρου–Ισραήλ δεν είναι πρόσφατη. Κατά την περίοδο διακυβέρνησης ΑΚΕΛ με τον  Δημήτρη Χριστόφια, είχαν γίνει τα πρώτα ουσιαστικά βήματα επαναπροσέγγισης μεταξύ των δύο χωρών. Την περίοδο εκείνη, η κυπριακή πλευρά είχε αναγνωρίσει τη σημασία της ανάπτυξης σχέσεων με το Ισραήλ, ιδιαίτερα σε τομείς όπως η ενέργεια, η ασφάλεια και η περιφερειακή σταθερότητα.

Η συνεργασία αυτή διευρύνθηκε τα επόμενα χρόνια με τη συμμετοχή της Ελλάδας, οδηγώντας στη θεσμοθέτηση της τριμερούς Κύπρου–Ελλάδας–Ισραήλ. Οι τρεις χώρες υπέγραψαν συμφωνίες που καλύπτουν, μεταξύ άλλων, θέματα αμυντικής συνεργασίας, ανταλλαγής τεχνογνωσίας, κοινών ασκήσεων και συντονισμού σε ζητήματα ασφάλειας. Η τριμερής αυτή αρχιτεκτονική ενισχύθηκε παράλληλα με την ανάπτυξη συνεργασιών και σε άλλους τομείς, όπως η ενέργεια και η πολιτική προστασία.

Αναλυτές σημειώνουν ότι η Κύπρος και η Ελλάδα αντιμετωπίζουν κοινές προκλήσεις ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, γεγονός που καθιστά τον συντονισμό τους στρατηγικής σημασίας. Η συμμετοχή του Ισραήλ στην τριμερή συνεργασία προσδίδει πρόσθετο γεωπολιτικό βάρος, καθώς πρόκειται για χώρα με αυξημένες δυνατότητες στον τομέα της άμυνας και της τεχνολογίας.

Για το Ισραήλ, η συνεργασία με την Κύπρο και την Ελλάδα θεωρείται κρίσιμη για τη διασφάλιση ενός σταθερού περιβάλλοντος στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετωπίζεται ως αξιόπιστος εταίρος και παράγοντας σταθερότητας, ενώ η Ελλάδα λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ Ανατολικής Μεσογείου και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από την πλευρά της Λευκωσίας, η τριμερής συνεργασία εντάσσεται σε μια στρατηγική διεθνοποίησης των ζητημάτων ασφάλειας που αφορούν την Κύπρο. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η εξωτερική πολιτική της χώρας βασίζεται στη δημιουργία συμμαχιών και στην ενίσχυση της αποτρεπτικής της ικανότητας, πάντα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.

Παρά τις διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις, η συζήτηση για την τριμερή αμυντική συνεργασία αναδεικνύει τη σημασία της στρατηγικής επιλογής της Κύπρου να τοποθετηθεί ως πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή. Το ζητούμενο, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, είναι η διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ της ενίσχυσης της ασφάλειας και της αποφυγής εμπλοκής σε περιφερειακές συγκρούσεις.

Η τριμερής Κύπρου–Ελλάδας–Ισραήλ αναμένεται να παραμείνει βασικό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής των τριών χωρών, καθώς η Ανατολική Μεσόγειος συνεχίζει να αποτελεί πεδίο στρατηγικών ανταγωνισμών και συνεργασιών.

Του Κρις Μιχαήλ