Off the Record
Εθνικές επέτειοι και εμείς
Οι εθνικές επέτειοι της 25ης Μαρτίου 1821 και της 1ης Απριλίου 1955 αποτελούν κορυφαίους σταθμούς της ιστορικής διαδρομής του ελληνισμού. Δεν είναι απλώς ημέρες μνήμης και τιμής προς τους αγωνιστές, αλλά ζωντανά υπενθυμίσματα των διαχρονικών αξιών της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και της αυτοδιάθεσης. Τα μηνύματα που εκπέμπουν και οι δύο επέτειοι είναι κοινά και διαχρονικά: η ελευθερία δεν χαρίζεται, αλλά κατακτάται με αγώνες, θυσίες και αντίσταση απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης.
Στη σημερινή συγκυρία, ωστόσο, γεννάται εύλογα το ερώτημα: κατά πόσο αυτά τα μηνύματα μεταφράζονται σε πράξη από τη σύγχρονη πολιτική ηγεσία; Ποια είναι η στάση και η στρατηγική που ακολουθείται στο εθνικό ζήτημα της Κύπρου; Παρατηρείται ότι η πλευρά μας έχει επενδύσει σε μεγάλο βαθμό τις προσδοκίες της στην καλή θέληση της άλλης πλευράς, καθώς και στη στήριξη φίλων και εταίρων, τόσο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και στο ευρύτερο διεθνές περιβάλλον.
Η πραγματικότητα, όμως, φαίνεται να διαψεύδει αυτές τις προσδοκίες. Η τουρκική πλευρά όχι μόνο δεν δείχνει διάθεση εξομάλυνσης, αλλά αντιθέτως εντείνει τις διεκδικήσεις της, επεκτείνοντας τις αξιώσεις της σε εδάφη, φυσικούς πόρους και πολιτική επιρροή, πολύ πέραν των ορίων που η ελληνοκυπριακή πλευρά θεωρεί αποδεκτά. Παράλληλα, οι διεθνείς εταίροι, αντί να λειτουργούν ως σταθεροποιητικός παράγοντας, συχνά περιορίζονται σε συστάσεις για «αυτοσυγκράτηση», ενθαρρύνοντας στην πράξη τη συνεχή υποχώρηση της δικής μας πλευράς.
Στα κέντρα λήψης αποφάσεων – είτε πρόκειται για το Λονδίνο, τις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον ή τη Νέα Υόρκη – διαμορφώνεται ένα πλαίσιο το οποίο, σύμφωνα με την επικρατούσα αντίληψη, δεν ανταποκρίνεται πλήρως στις θέσεις και τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκφράζονται ανησυχίες ότι προωθούνται πολιτικές που, άμεσα ή έμμεσα, ενδέχεται να οδηγήσουν σε αναβάθμιση του ψευδοκράτους, γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό και ανησυχία στην κοινή γνώμη.

Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, καταγράφονται εξελίξεις που εντείνουν αυτή την αίσθηση. Η τουρκοκυπριακή ηγεσία εμφανίζεται ιδιαίτερα δραστήρια στο διεθνές πεδίο, επιδιώκοντας επαφές και στήριξη για τις θέσεις της. Αντίθετα, η ελληνοκυπριακή πλευρά συχνά κατηγορείται για περιορισμένη διπλωματική κινητικότητα, γεγονός που δημιουργεί την εντύπωση ενός παθητικού ρόλου. Παράλληλα, δεν παρατηρείται πάντοτε η αναμενόμενη ένταση στις δημόσιες τοποθετήσεις ευρωπαϊκών θεσμών έναντι των τουρκικών ενεργειών, κάτι που ενισχύει το αίσθημα απογοήτευσης.
Η στάση της Ευρώπης, ειδικότερα, αποτελεί αντικείμενο έντονης κριτικής. Οι αρχές και οι αξίες που η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση προβάλλει – δημοκρατία, ελευθερία, σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – φαίνεται, σύμφωνα με αυτή την οπτική, να μην εφαρμόζονται με την ίδια συνέπεια στην περίπτωση της Κύπρου. Η συνεχιζόμενη κατοχή σημαντικού μέρους του κυπριακού εδάφους και οι επιπτώσεις της σε χιλιάδες πολίτες αποτελούν ζητήματα που παραμένουν ανοικτά εδώ και δεκαετίες, χωρίς ουσιαστική πρόοδο προς την επίλυσή τους.
Υπό το πρίσμα αυτό, ενισχύεται η άποψη ότι απαιτείται μια πιο διεκδικητική και ενεργητική στρατηγική από πλευράς Λευκωσίας. Η ανάδειξη του Κυπριακού ως ζητήματος διεθνούς δικαίου και δικαιοσύνης, με έμφαση στις παραβιάσεις που καταγράφονται, θα μπορούσε να αποτελέσει βασικό άξονα μιας τέτοιας πολιτικής. Παράλληλα, η ανάγκη για συνέπεια και σαφήνεια στα μηνύματα που εκπέμπονται προς το εξωτερικό καθίσταται επιτακτική.
Το ζήτημα της τουρκικής παρουσίας στην Κύπρο παραμένει κομβικό. Η κατοχή περίπου του 40% του νησιού συνιστά μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η ανάδειξη της κατάστασης αυτής σε διεθνή φόρα, με τεκμηριωμένο και συστηματικό τρόπο, αποτελεί πρόκληση αλλά και αναγκαιότητα. Παράλληλα, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο η διεθνής κοινότητα αντιλαμβάνεται πλήρως τις γεωπολιτικές προεκτάσεις της κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση των δυτικών χωρών. Διατυπώνεται η άποψη ότι η Ελλάδα και η Κύπρος θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναν αξιόπιστο πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή, συμβάλλοντας στην ασφάλεια και τη συνεργασία. Ωστόσο, η αξιοποίηση αυτής της δυναμικής φαίνεται να μην έχει επιτευχθεί στον βαθμό που θα μπορούσε, γεγονός που εγείρει ερωτήματα ως προς τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές επιλογές των διεθνών δρώντων.
Ταυτόχρονα, η ένταση στην ευρύτερη περιοχή και η ρητορική που αναπτύσσεται δημιουργούν ανησυχίες για το ενδεχόμενο περαιτέρω κλιμάκωσης. Σε ένα τέτοιο σενάριο, οι επιπτώσεις δεν θα περιορίζονταν μόνο σε διμερές επίπεδο, αλλά θα επηρέαζαν συνολικά τη σταθερότητα της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, καθίσταται αναγκαία η ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας και η ενδυνάμωση της συνεργασίας μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας. Η προετοιμασία και η ετοιμότητα, σε όλα τα επίπεδα – διπλωματικό, πολιτικό και αμυντικό – αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την αποτελεσματική διαχείριση των προκλήσεων.
Τελικά, οι εθνικές επέτειοι δεν είναι μόνο στιγμές αναδρομής στο παρελθόν, αλλά και αφορμές για προβληματισμό και επαναπροσδιορισμό της πορείας μας. Τα διδάγματα της ιστορίας υπενθυμίζουν ότι η προάσπιση της ελευθερίας και των εθνικών δικαίων απαιτεί συνέπεια, ενότητα και αποφασιστικότητα. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να τα μετατρέψουμε σε πράξη, αντλώντας έμπνευση από τους αγώνες του παρελθόντος και προσαρμόζοντάς τους στις απαιτήσεις του παρόντος.
ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Off the Record
Οι «Κινέζοι κατάσκοποι» και οι ανησυχίες των Βρετανικών Βάσεων
Ένα δημοσίευμα που εγείρει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά – και η ανάγκη να προστατευθούν οι σχέσεις Κύπρου και Κίνας από τεχνητές εντάσεις.
Ένα νέο δημοσίευμα του βρετανικού Τύπου, με αναφορές σε υποτιθέμενη κινεζική κατασκοπευτική δραστηριότητα γύρω από τις Βρετανικές Βάσεις και ειδικότερα την περιοχή του Ακρωτηρίου, προκαλεί εύλογους προβληματισμούς όχι μόνο για το περιεχόμενό του, αλλά κυρίως για τη σκοπιμότητα, τη χρονική συγκυρία και τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται να παρουσιαστεί μια υποτιθέμενη «κινεζική απειλή».
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που φιλοξενούνται στο βρετανικό δημοσίευμα, το ύψος και η τοποθεσία του ξενοδοχειακού συγκροτήματος City of Dreams Mediterranean παρέχουν δυνατότητα οπτικής επαφής με εγκαταστάσεις των Βρετανικών Βάσεων στο Ακρωτήρι. Το ρεπορτάζ φέρεται, μάλιστα, να συνδέει την κινεζική επιχειρηματική παρουσία με το ενδεχόμενο άσκησης πίεσης για εγκατάσταση εξοπλισμού συλλογής πληροφοριών.
Εδώ, όμως, αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα.
Άλλο η λήψη μέτρων ασφαλείας από μια στρατιωτική δύναμη και άλλο η δημιουργία ενός αφηγήματος περί «κινεζικής κατασκοπείας» στηριζόμενου σε υποθέσεις, ενδεχόμενα και σενάρια. Η δημοσιογραφία οφείλει να διαχωρίζει με απόλυτη σαφήνεια τα επιβεβαιωμένα στοιχεία από τις εκτιμήσεις των υπηρεσιών ασφαλείας και, κυρίως, από τις πολιτικές ερμηνείες που μπορεί να δοθούν σε αυτά.
Η αναφορά στην Κίνα δεν μπορεί να λειτουργεί ως αυτόματη εξήγηση κάθε ζητήματος ασφαλείας. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο δημιουργίας ενός κλίματος φόβου στην Κύπρο, μιας χώρας που διατηρεί διαχρονικά σημαντικές και πολυεπίπεδες σχέσεις με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Η χρονική στιγμή του δημοσιεύματος, αλλά και η ένταση με την οποία προβάλλεται η συγκεκριμένη υπόθεση, είναι στοιχεία που δικαιολογημένα προκαλούν πολιτικές συζητήσεις.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διερωτώνται κατά πόσον πίσω από τέτοιες αναφορές υπάρχει ευρύτερη προσπάθεια ενίσχυσης του αφηγήματος περί κινεζικής απειλής, προκειμένου να δικαιολογηθούν αυξημένα μέτρα ασφαλείας, στρατιωτικές υποδομές και εντονότερη παρουσία γύρω από τις Βρετανικές Βάσεις.
Και εδώ η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική.
Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται, άμεσα ή έμμεσα, να δημιουργηθεί από εξωτερικούς παράγοντες ένα κλίμα καχυποψίας γύρω από τις σχέσεις Κύπρου–Κίνας. Κατά το παρελθόν, υπήρξαν παρεμβάσεις και πιέσεις από πλευρές που αυτοπροσδιορίζονται ως «εταίροι» της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες επιχείρησαν να επηρεάσουν τις σχέσεις της Λευκωσίας με το Πεκίνο. Οι προσπάθειες αυτές, ανεξαρτήτως της μορφής που έλαβαν, δεν κατάφεραν να ακυρώσουν τους ιστορικούς δεσμούς και την αμοιβαία συνεργασία των δύο χωρών.
Η Κύπρος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χώρος όπου τρίτες χώρες θα καθορίζουν με ποιους θα αναπτύσσει οικονομικές, διπλωματικές και πολιτικές σχέσεις. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε δικαίωμα να διατηρεί ανοικτούς διαύλους με την Κίνα, όπως και με κάθε άλλη χώρα, με βάση τα δικά της εθνικά συμφέροντα.
Όσο για τις αναφορές περί «κατασκοπείας από τις ταράτσες», η όλη επιχειρηματολογία προκαλεί, τουλάχιστον, απορίες. Στη σύγχρονη εποχή της δορυφορικής παρακολούθησης, των προηγμένων ηλεκτρονικών συστημάτων και των τεχνολογιών συλλογής πληροφοριών, η εικόνα ενός υποτιθέμενου κατασκόπου που χρειάζεται να βρίσκεται στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου για να παρακολουθεί μια στρατιωτική βάση μοιάζει περισσότερο με σενάριο που εξυπηρετεί ένα επικοινωνιακό αφήγημα παρά με τεκμηριωμένη ανάλυση μιας σύγχρονης απειλής.
Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις δεν πρέπει να προστατεύονται. Σημαίνει όμως ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πρόσχημα για πολιτικές πιέσεις, ούτε η Κίνα να παρουσιάζεται χωρίς αποδείξεις ως ο μόνιμος ύποπτος.
Το συγκεκριμένο δημοσίευμα θα πρέπει, συνεπώς, να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία αλλά και με αυστηρή κριτική ματιά. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει λόγο να συμμετάσχει σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων που μπορεί να πλήξει τις εξαιρετικές σχέσεις της με την Κίνα.
Η Λευκωσία οφείλει να υπερασπιστεί την ανεξάρτητη εξωτερική της πολιτική, να απαιτεί τεκμηρίωση για κάθε σοβαρή καταγγελία και να μην επιτρέπει σε κανέναν, φίλο ή «εταίρο», να υπονομεύει τις σχέσεις της με χώρες που αποτελούν σημαντικούς διεθνείς συνομιλητές.
Οι καιροί απαιτούν ψυχραιμία, σοβαρότητα και καθαρό μυαλό. Όχι κινδυνολογία, όχι κατασκευασμένους εχθρούς και, κυρίως, όχι νέες απόπειρες διασάλευσης των σχέσεων Κύπρου–Κίνας.
ΤΟΥ ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Off the Record
Προσδοκώμενη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του τύπου “και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος”
Ως γνωστόν συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση στοχεύει στην αύξηση των συντάξεων δεκάδων χιλιάδων συνταξιούχων.
Προ της ενάρξεως της διαδικασίας της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης συμφωνήθηκε απ’ όλες τις πλευρές ότι:
(α) Το όριο συντάξιμης ηλικίας
(β) το ποσό των εισφορών
(γ) η μείωση υφιστάμενων συντάξεων
(δ) η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων
δεν πρόκειται να τεθούν προς συζήτηση.
Εν ολίγοις έχει συμφωνηθεί από όλους ότι θα διενεργηθεί πρωτοφανής συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του τύπου “και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος”
Εφόσον βρεθεί η λύση αυτού του τύπου για την αύξηση των συντάξεων να προχωρήσουμε σε αντίστοιχου τύπου λύση για αύξηση των μισθών του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα ώστε όλοι να λάβουμε αυξήσεις χωρίς όμως ούτε οι εργοδότες μας να πληρώνουν περισσότερα ούτε εμείς να εργαζόμαστε περισσότερο.
Και όταν βρούμε αυτές τις λύσεις να κατοχυρώσουμε τα πνευματικά τους δικαιώματα με διεθνείς πατέντες ώστε μπορούμε να πωλούμε τα δικαιώματα χρήσης τους έναντι αδράς αμοιβής μέσω της οποίας να χρηματοδοτούμε τον κρατικό μας προϋπολογισμό.
ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Off the Record
Περί Προεδρικής λιμουζίνας
Η προμήθεια θωρακισμένου οχήματος αποτελεί θεσμική και όχι προσωπική προμήθεια και υπαγορεύεται πρωτίστως από συγκεκριμένη επιχειρησιακή ανάγκη για την ασφαλή και απρόσκοπτη μετακίνηση του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Η ανάγκη αυτή καθορίζεται μέσα από αξιολόγηση κινδύνου και τις απαιτήσεις προστασίας που απορρέουν από διεθνή πρωτόκολλα και πρότυπα ασφάλειας για πρόσωπα υψηλού κινδύνου.
Οι προδιαγραφές του οχήματος διαμορφώνονται, συνεπώς, βάσει των επιχειρησιακών απαιτήσεων των αρμόδιων υπηρεσιών και όχι βάσει προσωπικών επιλογών ή προτιμήσεων. Πρόκειται για επιχειρησιακό μέσο και περιουσιακό στοιχείο της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο εξυπηρετεί διαχρονικά την ασφάλεια και την εύρυθμη λειτουργία του θεσμού της Προεδρίας.
Παράλληλα, η ύπαρξη κατάλληλου θωρακισμένου οχήματος αποτελεί αναγκαία επιχειρησιακή δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ασφαλή διακίνηση ξένων Αρχηγών Κρατών και άλλων υψηλών προσκεκλημένων κατά τις επίσημες επισκέψεις τους στην Κύπρο. Πριν από κάθε τέτοια επίσκεψη προηγείται αξιολόγηση κινδύνου και των απαιτούμενων μέτρων προστασίας, λαμβανομένου υπόψη, μεταξύ άλλων, του επιπέδου απειλής έναντι της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας του προστατευόμενου προσώπου.
Η δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να παρέχει το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την ασφαλή πραγματοποίηση επισκέψεων υψηλού επιπέδου.
Ως εκ τούτου, η διαθεσιμότητα πιστοποιημένων θωρακισμένων οχημάτων δεν εξυπηρετεί ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά αποτελεί πάγια επιχειρησιακή υποδομή του κράτους, αναγκαία τόσο για την προστασία του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και για την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων φιλοξενίας και ασφάλειας της χώρας.
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΣ
-
Off the Record3 weeks agoΑβέρωφ Νεοφύτου: Ορμώμενος εξ Αργάκας, ξανακτυπά
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή3 weeks agoΔΗΣΥ: Ο καλύτερος σύμμαχος του Χριστοδουλίδη
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΔΗΣΑΚΕΛ»: Μια λέξη, πολλές ανασφάλειες και το 2028 που ήδη άρχισε
-
Off the Record2 weeks agoΔΗΣΥ: Η Αννίτα λέει «όχι», ο Αβέρωφ «ίσως» και ο Παμπορίδης… σιωπά
-
Off the Record1 week agoΠερί Προεδρικής λιμουζίνας
-
Off the Record1 month agoΓκουτέρες αναξιόπιστος και Πόντιος Πιλάτος
-
Off the Record4 weeks agoΠολλοί σωτήρες για τον Προεδρικό θώκο
-
Off the Record1 month agoΤο Στενό, το πετρέλαιο και η αξία της συγκράτησης
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ3 weeks agoMecca and the new Middle East: what it means for Cyprus
-
Off the Record1 month agoΟι φιλοδοξίες στον ΔΗΣΥ και η μάχη για το 2028






