ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Γιατί η πραγματική Επιλογή του Νίκου Αναστασιάδη είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης και όχι ο Αβέρωφ Νεοφύτου

Published

4 years ago

October 27, 2022

Η έντονη πολιτικής συζήτησης της βδομάδας είναι η στάση του Νίκου Αναστασιάδη απέναντι στους έχει δυο υποψήφιους προέδρους που προέρχονται από το πολίτικό του χώρο. Έχει δυο υποψήφιους – Ο Αβέρωφ Νεοφύτου (ΑΝ) και ο Νίκος Χριστοδουλίδης (ΝΧ) – Δηλώνει, επαναλαμβάνει, ενδεχομένως και να δεσμεύεται ότι στηρίζει Αβέρωφ αλλά η πραγματική του επιλογή είναι ο Χριστοδουλίδης.

Χαρακτηριστική η δήλωση του ΠτΔ ότι θα έχει επιρροή και στον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος που θα συνεχίσει στην ίδια κατεύθυνση. Η δήλωση αυτή είναι ξεκάθαρα υποστηρικτική προς τον Χριστοδουλίδη. Την ίδια στιγμή αδειάζει τον Αβέρωφ εφόσον ενισχύει το αφήγημα Χριστοδουλίδη ότι είναι συνεχιστής της γραμμής Αναστασιάδη αφήνοντας τον Αβέρωφ Νεοφύτου πασκίζει απεγνωσμένα να καταγράψει τον Νίκο Χριστοδουλίδη ως διασπαστή και υποψήφιο του κεντρώου χώρου.

Στην ερώτηση προς τον Αβέρωφ εάν νιώθει ότι ο Πτδ, υποσκάπτει την υποψηφιότητά του, με αφορμή και τη δήλωσή του ότι Πρόεδρος θα είναι ένας εκ των συνεργατών του, ο κ. Νεοφύτου ανέφερε πως δημιουργήθηκαν σκιές από δημόσιες αυτές δηλώσεις. Για να σημειώσει με νόημα πως «Αυτός που έχει την ευθύνη να τις ξεκαθαρίσει δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο, και πως ενώπιον αυτής της κατάστασης, έχει την ιστορική ευθύνη για την υστεροφημία του, τον τόπο και την παράταξη» «Κανείς, δεν θα ήταν εδώ που είναι χωρίς τον ΔΗΣΥ» σημείωσε με νόημα ο ΑΝ.

Δημοσιογραφικές πληροφορίες φέρουν τον Αβερωφ μιλώντας ενώπιον του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ την περασμένη Πέμπτη, αναφερόμενος στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η υποψηφιότητά να σημειώνει . «Όλοι γνωρίζουμε ότι η υποψηφιότητά μου έχει απέναντί της έναν αόρατο ελέφαντα, ο οποίος ονομάζεται Νίκος Αναστασιάδης».

Η αναφορά αυτή δεν είναι αι άσχετη με το γεγονός ότι μέλη της οικογενειακού του περιβάλλοντος του ΠτΔ, στενοί πολιτικοί του φίλοι, συνεργάτες, συνεταίροι και μέλη της προεδρικής φρουράς, στηρίζουν φανερά την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη. Κάποιοι, μάλιστα, ποστάρουν και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Το σχήμα λογού ότι « ο ΠτΔ Τη μέρα στηρίζει Αβέρωφ και τη νύχτα στηρίζει Χριστοδουλίδη» είναι χαρακτηριστικό.

Το μεγάλο ερώτημα είναι ΓΙΑΤΙ ο Νίκος Αναστασιάδης επιλεγεί Νίκο Χριστοδουλίδη αντί Αβέρωφ Νεοφύτου ?

Γιατί ο ΠτΔ επιλεγεί να το παίζει σε δυο ταμπλω προκαλώντας τις αντιδράσεις του ιδίου του ΑΝ αλλά και δυσφορία στην ηγετική ομάδα του ΔΗΣΥ ότι δημιουργεί σκιές?
Γιατί λειτουργά ως «αόρατος ελέφαντας» σύμφωνα με το ΑΝ και με τη στάση του ενισχύσει τις διασπαστικές τάσεις εντός του κόμματος που τον ανάδειξε?
Ποια κριτήρια θέτει ο ΝΑ και θεώρει ότι ο ΝΧ είναι καταλληλότερος διάδοχος έναντι του ΑΝ ?
Ποια είναι οι λόγοι που τον ωθούν τον ΠτΔ στην επιλογή του ΝΧ ως του συνεχιστή του κυβερνητικού έργου?

Η απάντηση στα κρίσιμα αυτά ερωτήματα ενδεχομένως να ρίχνουν φως και στο πλαίσιο της επομένης μέρας τόσο στη συνοχή και την ενότητα του ΔΗΣΥ αλλά και το προσανατολισμό της επομένης κυβέρνησης και του τόπου.

Η απάντηση στα ερωτήματα έχει να κάνει με μια σειρά από λόγους και πρωτίστως στο ΓΙΑΤΙ ένας πολιτικός άντρας που βρίσκεται στην πολιτική για δεκαετίες και ασκεί εξουσία για τα τελευταία 10 χρόνια επιθυμεί διακαώς να διασφαλίσει την συνέχεια και της επιρροής, του ελέγχου στην εξουσία και μετά την λήξη της θητείας του.

Χριστοδουλίδης – Πολιτικό Τεκνό του Νίκου Αναστασιάδη

Η ενδεχομένη επιλογή το ΝΧ παρά Αβερωφ από τον Αναστασιαδη δεν έγινε προφανώς τους τελευταίους μήνες ούτε και προσφάτως μετα την εξαγγελία των δυο ως υποψήφιων. Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να καταγράψει κάποιος ότι ο ΝΧ είναι πολιτικό τέκνο του Νίκου Αναστασιάδη. Ο ΝΧ ξεκίνησε ως ένα νεαρό δραστήριο μέλος του διπλωματικού σώματος και επι διακυβέρνησης ΝΑ εκτοξεύτηκε πολιτικά. Ο ΝΑ πήρε το ΝΧ από το διπλωματικό σώμα, τον τοποθέτησε στο Διπλωματικό του Γραφείο και στη συνέχεια τον προώθησε στη θέση του ΚΕ και ακολούθως στο ΥΠΕΞ. Η πολίτικη πορεία και ανάδειξη του ΝΧ οφείλεται ΣΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΌ στην υποστήριξη και την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο ΠτΔ. Κάτι που ουδέποτε ο ΝΧ αμφισβήτησε και μάλιστα καταγραφεί την μεγάλη του ευγνωμοσύνη για αυτό. Με πολιτικούς όρους ο ΝΧ είναι το πολιτικό τέκνο του ΝΑ. Σε αντίθεση με τον Αβέρωφ που παρα την στενότατη συνεργασία η πολιτική του πορεία και ανάδειξη δεν ήταν τόσο στενά συνδεδεμένη με το ΝΑ

Βαθμός πολύ μεγάλης Εμπιστοσύνης – Επιρροής Αναστασιάδη προς Χριστοδουλίδη

Ο ΝΑ είδε στο πρόσωπο του ΝΧ ένα ικανό συνεργάτη του οποίου μπορεί να έχει πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη. Ισχυρή απόδειξη του πιο πάνω είναι ότι σε πολύ συντόμο χρονικό διάστημα ο ΝΧ εξελίχθηκε σε ένα από τους στενότατους και εξ απορρήτων συνεργάτες του ΝΑ. Από το διπλωματικό γραφείο, αναβαθμίστηκε σε ΚΕ και ακολούθως στο πολύ νευραλγικό πόστο του ΥΠΕΞ. Η εμπιστοσύνη αυτή κτίστηκε εξελικτικά και κατά καιρούς όταν ο ΝΑ είχε αναθέσει εκτός από τα σημαντικές θέσεις και σημαντικές εμπιστευτικές και απόρρητες αποστολές που στο ΝΧ. Μερικές από αυτές αναφέρονται χωρίς να διαψευστούν στο βιβλίο το Μακάριου Δρουσιωτη. Ο αντίστοιχός βαθμός εμπιστοσύνης προς το Αβερωφ ενδεχομένως να είναι μικρότερός λόγω της πολιτικής ιδιοσυγκρασίας του ΑΝ.

Βαθμός Συστράτευσης – Ταύτιση Απόψεων. Αναστασιάδη -Χριστοδουλίδη

Σε όλη την πορεία συνεργασίας Πολιτικού Πατρός και Πολιτικού Τέκνου υπάρχει πλήρης σύμπλευση και απόλυτη ταύτιση απόψεων και θέσεων. Τουλάχιστο δημοσίως ο ΝΧ ουδέποτε διαφοροποιήθηκε ή διαφώνησε από την πολιτικές θέσεις και την πολιτική στάση του ΝΑ. Ούτε στο Κυπριακό ούτε στα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης. Ακόμα και σε ζητήματα που το ΝΑ και η κυβέρνησή του ελέγχονταν και δεχόταν κριτική – ειδικά στα θέματα διαφθοράς- ο ΝΧ όχι μόνο δεν διαφοροποιήθηκε ή διαφώνησε, τουναντίον ως κυβερνητικός εκπρόσωπος ανάλαβε το ρολό υπεράσπισης και στήριξης των πολικών θέσεων και επίλογων τόσο του ΠτΔ. Σε αντίθεσή περίπτωση με τον Αβέρωφ που κατά καιρούς κατέγραψε και κατ ιδίαν αλλά και δημοσία την διαφοροποίηση του για χειρισμούς του ΠτΔ .

Δημοτικότητα – Εκλεξιμότητα Χριστοδουλίδη

Ο Αναστασιάδης, λόγω της μακροχρόνιας εμπλοκή και εμπειρίας του στη πολιτική, διείδε εγκαίρως ότι το πολιτικό προφίλ του ΝΧ κατάγραφε στοιχεία δημοτικότητάς και θετικής αποδοχής σε σχέση με εκείνο το Αβερωφ. Ενδεχομένως να καλλιέργησε εντέχνως τις δυο αυτές εκδοχές των δυο βασικών του συνεργατών. Στο Χριστοδουλίδη επένδυσε το ρολό του πολιτικά καλού παιδιού μακριά συγκρουσιακές συμπροφορές, ενώ στο Αβέρωφ άφησε το ρόλο του διαχειριστή -πολλές φορές στο παρασκήνιο- των δύσκολων πολιτικών ζητημάτων και της πολιτικής σύγκρουσης. Το αξίωμα- θεση του κάθε ενός υποβοήθησε σε αυτό. Ο ΝΧ είχε το χαρτοφυλάκιο του ΥΠΕΞ οπού διασφαλίζει συχνή παρουσία από τα ΜΜΕ χωρίς να χρειάζεται όπως αλλά υπουργεία να έρχεται σε αντιπαράθεση με συνδικαλιστικές οργανώσεις και Οργανωμένα Σύνολα. Ο ΑΝ ως πρόεδρος του κυβερνώντος είχε να εισπράξει όλη τη δυσφορία από μέτρα της κυβέρνησης που καλείτο να περάσει μέσα από την Βουλή.

Αβέρωφ και Χριστοδουλίδης ήταν κάθε ένας για ξεχωριστούς λογούς χρήσιμος στον ΝΑ. Ο Αβερωφ ήταν απολυτά χρήσιμος στην υποστήριξη και προώθηση των δύσκολων αποφάσεων και μη δημοφιλών μέτρων. Ενώ ο Χριστοδουλίδης ήταν χρήσιμος για την δημιουργία μια πιο συμπαθητικής εκδοχής της διακυβέρνησης. Κυρίως όμως ο ΝΧ είναι πιο χρήσιμος για την ευκολότερη διασφάλιση την συνεχεία της .

Βαθμός Επιρροής / Ελέγχου

Η δήλωση για την επιρροή στον επόμενο πρόεδρο δεν είναι καθόλου τυχαία από το ΠτΔ. Η μεγαλύτερή έγνοια αυτού που αποχωρεί από ένα αξίωμα μεγάλης εξουσίας είναι ο βαθμός ελέγχου και επιρροή στη διαδοχή κατάσταση. Ο ΝΑ είχε να επιλέξει ανάμεσα στο πολιτικά υπάκουο Νικο Χριστοδουλίδη στον πολιτικά ατίθασο Αβέρωφ Νεοφύτου. Η επίλογου για σκοπούς επιρροής και ελέγχου της επομένης μέρας είναι ξεκάθαρα υπερ του πρώτου. Ο ΝΧ καταγραφεί μια πορεία συμμόρφωσης χωρίς αμφισβήτησης προς το πολιτικό του Μέντορα ΝΑ, ενώ ο ΑΝ κατά καιρούς πάρα την πλήρη δημόσια στήριξή δεν έχει την ίδιο βαθμό πολιτικής συμμόρφωσης.

Διασφάλιση Υστεροφημίας

Ο Νίκος Αναστασιάδης επιλέγει, πως για τον ίδιο, η καλύτερή περίπτωση διαδοχής του είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης.

Και για την διαφύλαξη της πολιτικής του υστεροφημίας.
Και για την συνέχιση της επιρροής του στην εξουσία.
Αλλά και για την διαχείριση και τακτοποίηση ενδεχόμενων εκκρεμοτήτων που δύναται να προκύψουν στο μέλλον τον αφορούν.

Κλασικό παράδειγμα για το τι μπορεί να προκύψει στο μέλλον είναι η διερεύνηση υποθέσεων δικηγορικών γραφείων συμπεριλαμβανομένου και του πρώην Γραφείου τοτ ΠΤΔ για τα θέματα των πολιτογραφήσεων που ανάδειξε προσφάτως ο ΓΕ.

Για τους λόγους αυτούς λοιπόν η επιλογή του Αναστασιάδη είναι ο Νικος Χριστοδουλίδης.

Και αυτό δεν έχει να κάνει με την εκ των υστέρων στήριξη της υποψηφιότητας Χριστοδουλίδη που κόμματα ή άλλοι πολιτικοί παράγοντες έκαναν εξ ανάγκης σε μεγάλο βαθμό. Ο Αναστασιάδης συνυπολογίζοντας όλα αυτά τα κριτήρια (πολιτικό τεκνο, ταύτιση, δημοτικότητα, επιρροή, έλεγχος) δεν επέλεξε εκ των υστέρων του Χριστοδουλίδη ως διοδοχο αλλά τον έχει προεπιλέξει από καιρό ως την ιδανικότερη περίπτωση πολιτικής διασφάλισης υστεροφημίας και πολιτικής του επιρροής στην επομένης μέρα της αποχώρησης του από τη θέση του ΠτΔ.

Πάμπος Χρυσοστόμου

Διεθνολόγος Πολιτικος Αναλυτής

Off the Record

Όταν ο «στενότερος των στενοτέρων» φιλοδοξεί να μάθει στην Αννίτα… πολιτικό πόκερ!

Published

1 day ago

September 29, 2026

Off the Record

Τελικά, στην πολιτική τίποτα δεν πάει χαμένο. Ούτε καν η προϋπηρεσία στο… πόκερ.

Γυρίζοντας το ημερολόγιο δεκαπέντε χρόνια πίσω, βρίσκουμε ένα δημοσίευμα της «Σημερινής» και του SigmaLive με ημερομηνία 9 Απριλίου 2011 και τίτλο «Κύπρος: Ο νέος “παράδεισος” του πόκερ!». Πρωταγωνιστής, μεταξύ άλλων, ο Κρις Παναγιώτου, ο οποίος παρουσιαζόταν τότε ως πρόεδρος της νεοσύστατης Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το όνομά του βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα. Όχι γύρω από τραπέζι πόκερ, αλλά γύρω από ένα άλλο τραπέζι: εκείνο της περιβόητης συνάντησης σε ψαροταβέρνα της Λευκωσίας με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και την Αννίτα Δημητρίου.

Ο Αβέρωφ είχε αρχικά μιλήσει για τον «στενότατο των στενοτάτων συνεργάτη» της Προέδρου του ΔΗΣΥ. Στις 29 Σεπτεμβρίου, απαντώντας στη δημόσια τοποθέτηση του Κρις Παναγιώτου, τον κατονόμασε και υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση δεν έγινε υπό την ιδιότητά του ως εκδότη.

Και κάπου εδώ το παλιό βιογραφικό αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική ειρωνεία.

Γιατί το πόκερ, όπως μας εξηγούσε εκείνο το δημοσίευμα του 2011, είναι παιχνίδι στρατηγικής. Θέλει υπομονή. Θέλει διάβασμα του αντιπάλου. Θέλει να ξέρεις πότε κρατάς κλειστά τα χαρτιά σου και πότε τα ανοίγεις.

Κυρίως, όμως, θέλει να ξέρεις πότε ο απέναντι μπλοφάρει.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο πολιτικό τραπέζι του 2026.

Σύμφωνα με την εκδοχή του Αβέρωφ Νεοφύτου, στο επίμαχο δείπνο τού ζητήθηκε να συμβάλει στην επανεκλογή της Αννίτας Δημητρίου στην Προεδρία της Βουλής, με αναφορά σε κοινή πορεία προς τις Προεδρικές του 2028. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν χρειαζόταν ανταλλάγματα για να στηρίξει την παράταξή του.

Ο Κρις Παναγιώτου δίνει εντελώς διαφορετική εκδοχή. Υποστηρίζει ότι επρόκειτο για συνάντηση στο πλαίσιο επαφών που πραγματοποιεί ως εκδότης με πολιτικούς αρχηγούς και απορρίπτει κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας για τις Προεδρικές του 2028.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά: η Αννίτα Δημητρίου επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής στις 4 Ιουνίου 2026, συγκεντρώνοντας στον δεύτερο γύρο 29 ψήφους, με τη στήριξη ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Άμεσης Δημοκρατίας.

Και τώρα ο Αβέρωφ άνοιξε τα δικά του χαρτιά για το 2028.

Οπότε το ερώτημα αποκτά ενδιαφέρον:

Μήπως ο άνθρωπος που κάποτε επιχειρούσε να βάλει το κυπριακό πόκερ στον χάρτη, αποφάσισε χρόνια αργότερα να παραδώσει μαθήματα… πολιτικού πόκερ στην Πινδάρου;

Γιατί άλλο Texas Hold’em και άλλο… Pindarou Hold’em.

Στο πρώτο παίζεις με μάρκες.

Στο δεύτερο οι μάρκες είναι πολιτικές συμμαχίες, κομματικές ισορροπίες, αξιώματα και —κυρίως— το 2028.

Και υπάρχει ακόμη μία μικρή λεπτομέρεια που κάνει την ιστορία πιο ενδιαφέρουσα: στο πόκερ μπορείς να είσαι εξαιρετικός παίκτης χωρίς να δείξεις ποτέ τα χαρτιά σου.

Στην πολιτική όμως υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να αποφασίσει κάποιος άλλος στο τραπέζι να τα ανοίξει πρώτος.

Αυτό ακριβώς έκανε ο Αβέρωφ.

Και τώρα στην Πινδάρου δεν συζητούν απλώς ποιος κρατά τον άσο.

Συζητούν ποιος μοίραζε τελικά την τράπουλα.

–Sniper–

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Αβέρωφ Νεοφύτου: «Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά δεν θα ξαναπροδοθεί»

Published

3 days ago

September 28, 2026

Vouli TV

Σκληρή απάντηση στην ηγεσία του ΔΗΣΥ μετά την εξαγγελία της υποψηφιότητας του

Με μια ματιά (Τα 5 βασικά σημεία):

Μήνυμα στην Πινδάρου: Ξεκαθαρίζει πως «ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», αναφερόμενος στα γεγονότα του 2023.
Απόρριψη κατηγοριών για διάσπαση: Αρνείται ότι εκβιάζει τις διαδικασίες του κόμματος και καταγγέλλει ότι κάποιοι άλλοι έκαναν την ενότητα της παράταξης «κουρελόχαρτο».
Παρασκήνιο για την Αννίτα Δημητρίου: Υπενθυμίζει ότι τη στήριξε αποφασιστικά για την προεδρία της Βουλής όταν άλλοι της έλεγαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
Το «μυστικό» δείπνο: Αποκαλύπτει δεσμεύσεις και υποσχέσεις που του δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της Προέδρου του ΔΗΣΥ και στενού της συνεργάτη.
Απευθείας στη βάση: Δηλώνει ότι δεν πλήγωσε ποτέ κανέναν συναγερμικό και στέλνει σαφές μήνυμα ότι η υποψηφιότητά του για το 2028 δεν ανατρέπεται.

Σε μια εφ’ όλης της ύλης και φορτισμένη συνέντευξη, ο τέως πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού ανοίγει τα χαρτιά του μετά την απόφασή του να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας, αποκαλύπτει παρασκήνιο για την ηγεσία του κόμματος και απαντά στις επικρίσεις περί διάσπασης.

Λίγες μόλις ώρες μετά την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028 και την ανακοίνωση-απάντηση της Πινδάρου, ο Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε στο vidcast του philenews και στον Φρίξο Δαλίτη, εκπέμποντας σαφή πολιτικά μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.

Το μήνυμα στην Πινδάρου και το «τραύμα» του 2023

Κεντρικός άξονας της τοποθέτησης του κ. Νεοφύτου ήταν η απάντηση στην κριτική που δέχεται για την πρόωρη εξαγγελία και τις αιτιάσεις ότι θέτει σε κίνδυνο την ενότητα της παράταξης.

«Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας ευθέως στα γεγονότα των εκλογών του 2023 και στο εσωκομματικό ρήγμα που οδήγησε στην ήττα.

Ο κ. Νεοφύτου απέρριψε κατηγορηματικά ότι εκβιάζει τις διαδικασίες ή τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων, τονίζοντας πως ο ίδιος ουδέποτε πλήγωσε τον συναγερμικό κόσμο. Αντιθέτως, άφησε αιχμές για όσους επικαλούνται σήμερα την ενότητα, σημειώνοντας πως «κάποιοι την ανατίναξαν και την έκαναν κουρελόχαρτο».

Οι αποκαλύψεις για την Αννίτα Δημητρίου

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι αποκαλύψεις του τέως προέδρου του ΔΗΣΥ για τις σχέσεις του με τη νυν πρόεδρο, Αννίτα Δημητρίου. Ο κ. Νεοφύτου αναφέρθηκε στο παρασκήνιο που προηγήθηκε της εκλογής της στην Προεδρία της Βουλής, υπενθυμίζοντας πως ο ίδιος στάθηκε στο πλευρό της όταν στελέχη εντός του κόμματος την προέτρεπαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».

Παράλληλα, αποκάλυψε συμφωνίες και δεσμεύσεις που δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της κας Δημητρίου και στενού της συνεργάτη, θέτοντας προ των ευθυνών τους όσους σήμερα αμφισβητούν τη νομιμοποίηση ή το δικαίωμά του να απευθυνθεί στη βάση της παράταξης και στην κοινωνία.

Διαδικασίες και επόμενη μέρα

Στο ερώτημα κατά πόσο η υποψηφιότητά του θα τεθεί υπό την κρίση των καταστατικών διαδικασιών του ΔΗΣΥ ή αν θα προχωρήσει ανεξάρτητα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ξεκαθάρισε ότι απευθύνεται πρωτίστως στους πολίτες και τη βάση της παράταξης, στέλνοντας μήνυμα ότι δεν προτίθεται να κάνει πίσω.

Η κίνηση αυτή αναδιατάσσει πλήρως το πολιτικό σκηνικό στον χώρο της κεντροδεξιάς, ανοίγοντας πρόωρα αλλά καθοριστικά τον κύκλο της συζήτησης για την επόμενη προεδρική αναμέτρηση.

Άρθρα Χάρη Θεραπή

Η τέλεια καταιγίδα της Πινδάρου: Ο Αβέρωφ αποφάσισε, οι «πιστοί» του 2023 τι κάνουν;

Published

3 days ago

September 27, 2026

Χάρης Θεραπής

του Χάρη Θεραπή

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν υπήρξε ποτέ ένας συμβατικός παίκτης της κυπριακής πολιτικής σκακιέρας. Όταν όμως αποφασίζει να ρίξει το πολιτικό του «μπουρλότο», το κάνει με τρόπο που προκαλεί σεισμικές δονήσεις στα θεμέλια του οικοδομήματος που ο ίδιος διηύθυνε για μια δεκαετία. Η αιφνιδιαστική εξαγγελία της ανεξάρτητης υποψηφιότητάς του για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028 —παρακάμπτοντας εμπράκτως τα θεσμοθετημένα κομματικά όργανα και τις καταστατικές διαδικασίες του Δημοκρατικού Συναγερμού— δεν συνιστά απλώς μια πρόωρη προεκλογική κίνηση. Συνιστά μια ευθεία πράξη πολιτικής αμφισβήτησης και ένα ανελέητο τεστ αντοχής για τη συνοχή της παράταξης.

Προτάσσοντας το τέλμα στο Κυπριακό και τη «νιρβάνα της παθητικότητας», ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ επιλέγει τη φυγή προς τα εμπρός. Με μια κίνηση-ρελάνς, προλαβαίνει την Πινδάρου και τη νυν πρόεδρο Αννίτα Δημητρίου πριν καν ανοίξουν οι εσωκομματικές κάλπες, στέλνοντας σαφές μήνυμα: δεν περιμένει χρίσματα, δεν ζητά άδεια και δεν πρόκειται να εγκλωβιστεί σε συμμαχίες διαδρόμων.

Η Πινδάρου στο εκτελεστικό απόσπασμα του τριπλού διχασμού

Για την ηγεσία της Αννίτας Δημητρίου, η κίνηση Αβέρωφ ισοδυναμεί με απόλυτο εφιάλτη. Η προσπάθεια της Πινδάρου να διατηρήσει ισορροπίες, να εμφανιστεί ως η θεσμική εγγυήτρια της ενότητας και να δρομολογήσει τις διαδικασίες για το χρίσμα, δέχθηκε καίριο πλήγμα.

Ο ΔΗΣΥ βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με το πιο καταστροφικό σενάριο της ιστορίας του: δύο υποψηφιότητες από τα σπλάχνα του, ενός τέως και μιας νυν προέδρου, αλλά και μία τρίτη υποψηφιότητα, εκείνη του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη, ο οποίος ανδρώθηκε πολιτικά στον ΔΗΣΥ και εξακολουθεί να αντλεί ζωτικό οξυγόνο από τη συναγερμική δεξαμενή.

Πρόκειται για έναν πρωτοφανή τριπλό κανιβαλισμό του ίδιου πολιτικού χώρου. Η αναμέτρηση δεν θα διεξαχθεί σε κάποιο συνέδριο, αλλά στο ανοιχτό πεδίο της κοινωνίας, όπου τρία πρόσωπα με κοινή αφετηρία θα διεκδικούν τα ίδια συντρίμμια μιας διασπασμένης εκλογικής βάσης. Η εμπειρία του 2023, που οδήγησε την παράταξη στην αντιπολίτευση και στον κατακερματισμό, όχι απλώς δεν έγινε μάθημα, αλλά επιστρέφει ως πολιτική τραγωδία με ανεξέλεγκτες συνέπειες.

Τα «ορφανά» της δεύτερης Κυριακής: Ώρα μηδέν για τους συμπορευτές

Πέρα όμως από την κεντρική πολιτική σκηνή, το πραγματικό δράμα εκτυλίσσεται στα παρασκήνια και αφορά τα πρόσωπα. Η κίνηση Αβέρωφ φέρνει σε δεινή θέση μια ολόκληρη φουρνιά πρωτοκλασάτων στελεχών: εκείνους που στη δραματική δεύτερη Κυριακή των προεδρικών εκλογών του 2023 τάχθηκαν αναφανδόν στο πλευρό του, συγκρούστηκαν με το «προεδρικό στρατόπεδο» του Νίκου Αναστασιάδη, αρνήθηκαν κατηγορηματικά να στηρίξουν τον Νίκο Χριστοδουλίδη και έφτασαν μέχρι το σημείο να προκρίνουν ανοικτά ή συγκεκαλυμμένα την υπέρβαση με τον Ανδρέα Μαυρογιάννη.

Σήμερα, αυτά τα στελέχη βρίσκονται μπροστά σε αμείλικτα και υπαρξιακά ερωτήματα:

Θα ακολουθήσουν τον Αβέρωφ στον δρόμο του αντάρτικου;

Όσοι επιλέξουν να σταθούν δημόσια δίπλα στον κ. Νεοφύτου γνωρίζουν ότι θέτουν εαυτούς εκτός κομματικής πειθαρχίας, ρισκάροντας τη διαγραφή ή την πλήρη περιθωριοποίησή τους από τα όργανα του ΔΗΣΥ. Έχουν το πολιτικό σθένος να εγκαταλείψουν την ασφάλεια του κομματικού μαντριού για χάρη ενός προσωπικού εγχειρήματος;
Πώς θα δικαιολογήσουν τη στροφή προς την κομματική νομιμότητα;

Αν επιλέξουν να πειθαρχήσουν στην επίσημη υποψηφιότητα του κόμματος (ή της Αννίτας Δημητρίου), πώς θα αντικρίσουν τον άνθρωπο για τον οποίο έδωσαν σκληρές μάχες και συγκρούστηκαν με τη βάση της παράταξης; Μπορεί η επίκληση της «ενότητας» να ξεπλύνει την πολιτική ασυνέπεια;
Ποια στάση θα κρατήσουν απέναντι στον Νίκο Χριστοδουλίδη;

Η συμπόρευση με τον Αβέρωφ το 2023 είχε ως βασικό άξονα την άρνηση συνδιαλλαγής με τον «αποστάτη» Νίκο Χριστοδουλίδη. Σήμερα, με τρεις πόλους συναγερμικής προέλευσης να μάχονται για την εξουσία, μήπως το αντάρτικο Αβέρωφ καταλήξει να λειτουργήσει –για άλλη μια φορά– ως ο απόλυτος καταλύτης για την επανεκλογή Χριστοδουλίδη;
Έχει ο Αβέρωφ τη δυναμική να τους προστατεύσει πολιτικά;

Ο τέως πρόεδρος δεν διαθέτει πλέον στα χέρια του τα κλειδιά της Πινδάρου, ούτε τη νομή της κομματικής εξουσίας. Μπορεί ένα προσωποπαγές εγχείρημα να προσφέρει πολιτικό οξυγόνο και μελλοντική προοπτική σε στελέχη που φιλοδοξούν να έχουν ρόλο στα δημόσια πράγματα;

Το τέλος των ψευδαισθήσεων

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου επέλεξε να κάψει τις γέφυρες πίσω του. Με την κίνησή του αυτή, δεν αφήνει περιθώρια για επιτήδεια ουδετερότητα. Οι συνοδοιπόροι του 2023 καλούνται τώρα να διαλέξουν: είτε θα γίνουν συμμέτοχοι σε ένα ριψοκίνδυνο πολιτικό αντάρτικο με άγνωστη κατάληξη, είτε θα υποκλιθούν στην κομματική ορθοδοξία της Πινδάρου, αφήνοντας τον άλλοτε ισχυρό άνδρα της παράταξης μόνο του στην πιο μοναχική και ίσως τελευταία πολιτική του μάχη.

Στον ΔΗΣΥ, η αυλαία της εσωστρέφειας δεν έκλεισε ποτέ· απλώς άνοιξε η δεύτερη, πιο αδυσώπητη και κατακερματισμένη πράξη της.