MILITAIRE

Η Ιστορία Επαναλαμβάνεται: Από τα «Όπλα Μαζικής Καταστροφής» του Ιράκ στα «Πυρηνικά» του Ιράν

Published

7 months ago

July 9, 2025

Γράφει ο Γιώργος Βενέτης

Η εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003 βασίστηκε στην κατηγορία ότι το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν κατείχε όπλα μαζικής καταστροφής και είχε διασυνδέσεις με την τρομοκρατία. Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις του Τζορτζ Μπους και του Τόνι Μπλερ περί ύπαρξης αποδείξεων, τα όπλα αυτά δεν βρέθηκαν ποτέ. Όπως σχολίασε ο Αντρέ Φονταίν στη Le Monde, τα πραγματικά κίνητρα ήταν η επιθυμία του Μπους να κλείσει λογαριασμούς, με βλέμμα στο πετρέλαιο και στις προεδρικές εκλογές του 2004. Η εισβολή πραγματοποιήθηκε χωρίς έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, άρα χωρίς νομική κάλυψη, εκτός αν θεωρηθεί ότι υπήρχε άμεση ένοπλη επίθεση — κάτι που δεν συνέβη.

Η επέμβαση στο Ιράκ δεν στηρίχθηκε μόνο σε ψεύδη, αλλά και σε διεθνείς πιέσεις, με κυριότερη αυτή του Ισραήλ, το οποίο συστηματικά επιδιώκει να παρασύρει τις ΗΠΑ σε πολέμους που εξυπηρετούν τα δικά του στρατηγικά συμφέροντα. Το αποτέλεσμα ήταν μία χώρα διαλυμένη, με τεράστιο ανθρώπινο κόστος. Σύμφωνα με την εταιρεία Opinion Research Business, μέχρι τον Αύγουστο του 2007, είχαν χάσει τη ζωή τους από 946.000 έως 1.200.000 Ιρακινοί, στρατιωτικοί και άμαχοι. Το Ιράκ βυθίστηκε στο χάος και τελικά μετατράπηκε σε σύμμαχο του Ιράν, του βασικού γεωπολιτικού αντιπάλου των ΗΠΑ στην περιοχή. Ο ίδιος ο Τόνι Μπλερ το 2016 παραδέχθηκε: «Ήταν η δυσκολότερη απόφαση που έλαβα ποτέ (…) την έλαβα καλή τη πίστει. Αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη. Εκφράζω τη λύπη μου, διατυπώνω τη μεταμέλειά μου και ζητάω συγγνώμη (…)». Ωστόσο, οι δηλώσεις μεταμέλειας δεν μπορούν να αναιρέσουν τις τραγικές συνέπειες εκείνης της επιλογής.

Η κατάσταση που εξελίσσεται σήμερα γύρω από το Ιράν μοιάζει επικίνδυνα με εκείνη του 2003. Παρά τις επίσημες εκθέσεις των αμερικανικών υπηρεσιών, που διαψεύδουν κάθε ενεργή προσπάθεια του Ιράν για ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, το αφήγημα περί «ιρανικής πυρηνικής απειλής» συνεχίζει να καλλιεργείται. Η Διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ, Τούλσι Γκάμπαρντ, ανέφερε στο Ετήσιο Πόρισμα Απειλών: «Το Ιράν δεν αναπτύσσει πυρηνικά όπλα. Ο Ανώτατος Ηγέτης Αλί Χαμενεΐ δεν έχει εγκρίνει την επανεκκίνηση του προγράμματος που είχε διακοπεί το 2003». Ωστόσο, το Κογκρέσο δεν έλαβε υπόψη του αυτά τα στοιχεία. Ούτε και ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος φέρεται να δήλωσε: «Δεν με νοιάζει τι είπε», αποκλείοντας τη Γκάμπαρντ από συσκέψεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας.

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, δήλωσε επίσης πως δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι το Ιράν εργάζεται για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας ή προετοιμάζεται για κάτι τέτοιο. Παρ’ όλα αυτά, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διατηρεί εδώ και 25 χρόνια το ίδιο αφήγημα, μιλώντας για μια διαρκή «υπαρξιακή απειλή». Η συγκυρία δεν είναι τυχαία: μόλις απέφυγε την πρόταση μομφής στην Κνεσέτ και αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες για διαφθορά. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του, φαίνεται, αποσκοπούν και σε εσωτερική πολιτική διάσωση.

Η πρόσφατη αμερικανική επίθεση στόχευσε, σύμφωνα με ιρανικές πηγές, την είσοδο του πυρηνικού σταθμού εμπλουτισμού στο Φορντόου — εγκατάσταση που βρίσκεται δεκάδες μέτρα κάτω από το έδαφος. Οι βασικές φυγοκεντρητές είχαν ήδη αφαιρεθεί και πιθανώς μεταφερθεί σε υπόγειες ή κινητές εγκαταστάσεις, εκτός αμερικανικής εμβέλειας. Παρά τις θριαμβολογίες της Ουάσινγκτον, η υποδομή παρέμεινε άθικτη. Ούτε διαπιστώθηκαν σημάδια έκρηξης, σεισμικές ενδείξεις ή διαρροές ραδιενέργειας, γεγονός που επιβεβαιώνει πως δεν χτυπήθηκε ο κύριος πυρηνικός στόχος.

Η βασική εγκατάσταση εμπλουτισμού του Ιράν υπολογίζεται ότι βρίσκεται σε βάθος περίπου 100 μέτρων κάτω από βραχώδες υπέδαφος, την ώρα που η πιο ισχυρή αμερικανική βόμβα διείσδυσης (GBU-57) φτάνει μόλις στα 60 μέτρα. Άρα, ο στόχος ήταν εξ αρχής απρόσβλητος από αεροπορική επίθεση. Η Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών των ΗΠΑ (DIA), σε διαρροή εσωτερικής έκθεσης, αναφέρει πως οι επιθέσεις πιθανώς καθυστέρησαν το πυρηνικό πρόγραμμα μόνο για λίγους μήνες και δεν επηρέασαν καθοριστικά το απόθεμα ουρανίου.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η στρατιωτική δράση αυτή καθαυτή, αλλά το ότι αυτή θεμελιώνεται σε ψεύδη. Οι κυβερνήσεις που επιλέγουν να παραβλέπουν τις εκθέσεις των δικών τους υπηρεσιών για να προωθήσουν πολεμική ατζέντα, διαπράττουν ένα πολιτικό και ηθικό σκάνδαλο. Ακόμα κι αν το Ιράν αποφάσιζε να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο, θα χρειαζόταν χρόνο και τεχνογνωσία. Η IAEA εκτίμησε τον Μάιο ότι το Ιράν διαθέτει 408,6 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, με παραγωγή 33,5 κιλών τον μήνα. Όμως, η πλήρης εξάλειψη αυτής της δυνατότητας είναι σχεδόν αδύνατη, ειδικά εφόσον πιθανώς υπάρχουν άγνωστες εγκαταστάσεις. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη απ’ ό,τι υποστηρίζει η πολεμική ρητορική Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ.

ΠΗΓΗ: MILITAIRE

MILITAIRE

Θερμή υποδοχή Ερντογάν στο Κάιρο, νέο κεφάλαιο στις σχέσεις Τουρκίας – Αιγύπτου

Published

1 day ago

February 5, 2026

Vouli.TV

Εντυπωσιακή και υψηλού συμβολισμού υπήρξε η υποδοχή που επιφύλαξε ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι στον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος στις 4 Φεβρουαρίου πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Αίγυπτο, προκειμένου να συμμετάσχει στη δεύτερη συνεδρίαση του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου μεταξύ των δύο χωρών.

Στο πλαίσιο της επίσκεψης, οι δρόμοι του Καΐρου κοσμήθηκαν με αφίσες των δύο Προέδρων, ενώ η αυτοκινητοπομπή που μετέφερε τον Τούρκο Πρόεδρο χαρακτηρίστηκε από ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια. Ανάλογης επισημότητας ήταν και η υποδοχή του στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου πραγματοποιήθηκαν κανονιοβολισμοί. Από την πλευρά του, ο Ερντογάν προσέφερε στον Σίσι μία λιμουζίνα Togg T10X, τουρκικής σχεδίασης και κατασκευής, μια πρακτική που ακολουθεί σε επισκέψεις ιδιαίτερης σημασίας για την Τουρκία.

Κατά τις εργασίες του Συμβουλίου υπογράφηκαν συνολικά επτά συμφωνίες, με πλέον κομβική τη στρατιωτική συμφωνία-πλαίσιο. Η συγκεκριμένη συμφωνία συνιστά ένα νομικό και στρατηγικό κείμενο που καθορίζει τις βασικές αρχές, τους όρους και τις διαδικασίες για μελλοντική συνεργασία, προμήθειες αμυντικού υλικού ή επιχειρησιακές δράσεις μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών, είτε πρόκειται για κράτη είτε για οργανισμούς. Λειτουργεί ως βάση για τη σύναψη μεταγενέστερων εκτελεστικών συμφωνιών, παρέχοντας ευελιξία και επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα. Οι σχέσεις Αιγύπτου και Τουρκίας εισέρχονται πλέον σε φάση ουσιαστικής εξομάλυνσης και στρατηγικής αναβάθμισης, αφήνοντας πίσω τους μια δεκαετία έντασης που επιβάρυνε τις διμερείς επαφές. Το ενδιαφέρον των δύο πλευρών στρέφεται πλέον στην ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας, στην ενεργειακή σύγκλιση, στην ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας, καθώς και στον συντονισμό σε περιφερειακά ζητήματα όπως η Λιβύη, η Γάζα και το Σουδάν.

Παρά τη θετική δυναμική, η προσέγγιση Άγκυρας – Καΐρου γεννά προβληματισμό ως προς τις πιθανές μεταβολές των ισορροπιών στην ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τις σχέσεις της Αιγύπτου με τη χώρα μας. Υπενθυμίζεται ότι το 2020 Ελλάδα και Αίγυπτος υπέγραψαν συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ, η οποία αφορούσε «μερική οριοθέτηση» μεταξύ του 26ου και του 28ου μεσημβρινού, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικών διαβουλεύσεων για το υπόλοιπο τμήμα. Αντιθέτως, η Τουρκία επιδιώκει συστηματικά την υπογραφή συμφωνίας ΑΟΖ με την Αίγυπτο, προβάλλοντας ως δέλεαρ την παραχώρηση μεγαλύτερης θαλάσσιας έκτασης σε σχέση με εκείνη που εξασφάλισε το Κάιρο μέσω της συμφωνίας με την Αθήνα.

ΠΗΓΗ: MILITAIRE. gr

MILITAIRE

Ρωσικές καταγγελίες για στρατιωτική ενίσχυση του NATO στην Αρκτική

Published

3 weeks ago

January 16, 2026

Vouli.TV

Ο πρεσβευτής της Ρωσίας στη Δανία, Βλαντίμιρ Μπάρμπιν, κατηγόρησε το NATO ότι επιδιώκει τη στρατιωτικοποίηση της Αρκτική, στον απόηχο της απαίτησης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ η χώρα του να «αποκτήσει» τη μεγάλη νήσο, η οποία αποτελεί διοικητικά αυτόνομη περιοχή της Δανία, καθώς και των ανακοινώσεων ευρωπαϊκών χωρών για ανάπτυξη στρατευμάτων τους.

Κράτη-μέλη του NATO, συμπεριλαμβανομένης της Δανίας, επικαλούνται –κατά τον ίδιο– μια υποτιθέμενη απειλή από τη Ρωσία και την Κίνα για να ενισχύσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην Αρκτική, δήλωσε ο πρεσβευτής, σύμφωνα με το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS. Για τον Βλαντίμιρ Μπάρμπιν, η Κοπεγχάγη έχει υιοθετήσει συγκρουσιακή στάση, εμπλέκοντας το NATO και συμβάλλοντας στην κλιμάκωση των στρατιωτικών εντάσεων στην περιοχή.

Η Ρωσία, όπως υποστήριξε, «δεν καταρτίζει σχέδια επίθεσης εναντίον των γειτόνων της στην Αρκτική, δεν τους απειλεί με στρατιωτική δράση και δεν επιδιώκει την κατάληψη εδαφών τους», αναφορά που ερμηνεύεται ως έμμεση αιχμή προς τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ.

Παράλληλα, η Μόσχα έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει στο παρελθόν εναντίον οποιασδήποτε υποτίμησης ή παραγνώρισης των ρωσικών συμφερόντων στην Αρκτική. Με εκτεταμένη ακτογραμμή στον Αρκτικό Ωκεανό, η Ρωσία θεωρεί την περιοχή μέρος της σφαίρας επιρροής της, αξιοποιεί ολοένα και περισσότερο τις θαλάσσιες οδούς που τη διασχίζουν και ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ασκεί εκ νέου πιέσεις το τελευταίο διάστημα ώστε η Ουάσιγκτον να «αποκτήσει» την πλούσια σε φυσικούς πόρους περιοχή της Δανίας, επικαλούμενος λόγους «εθνικής ασφάλειας» και τους κινδύνους που, κατά τον ίδιο, απορρέουν από την παρουσία της Κίνας και της Ρωσίας, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο στρατιωτικής επιλογής.

Μετά τις άκαρπες συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Ουάσιγκτον την περασμένη Τετάρτη για την εκτόνωση της διαμάχης, κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταξύ των οποίων η Γερμανία και η Γαλλία, ανακοίνωσαν την αποστολή στρατιωτικών στη νήσο, σε αποστολή υποστήριξης της Δανίας.

ΠΗΓΗ: MILITAIRE .gr

MILITAIRE

Η «Γροιλανδία» του Τραμπ ανοίγει την όρεξη της Άγκυρας για το Καστελλόριζο

Published

4 weeks ago

January 12, 2026

Vouli.TV

Λίγες μόλις ημέρες μετά τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Τραμπ περί πρόθεσης «κατοχής» της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ, με στόχο να αποτραπεί η ρωσική και κινεζική επιρροή, γνωστός Τούρκος αμυντικός αναλυτής, ο Turan Oguz –πρόσωπο με διαύλους προς την κυβέρνηση Ερντογάν– πυροδότησε νέα ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Σε ανάρτησή του υποστήριξε ότι «θα κάνουμε κάτι για το Καστελλόριζο, είτε τους αρέσει είτε όχι. Αν δεν το πράξουμε, θα το καταλάβουν η Ρωσία ή η Κίνα. Το ότι έφτασαν εκεί με πλοίο πριν από 2.000 χρόνια δεν σημαίνει πως η γη τους ανήκει».

Στην ίδια ανάρτηση υπήρξε σχολιασμός ότι «οι κάτοικοι του Καστελλόριζου μεταβαίνουν στο Kaş για αγορές και υγειονομική περίθαλψη. Σε αυτούς τους περίπου 600 ανθρώπους θα μπορούσε να δοθεί τουρκική υπηκοότητα και οικονομικά κίνητρα σε όσους επιθυμούν την ένταξη στην Τουρκία». Ο συντάκτης του προκλητικού άρθρου, απαντώντας, παρουσίασε δύο επιλογές:

α. «Να διεξαχθεί δημοψήφισμα από τους κατοίκους ώστε να κηρυχθεί το νησί ανεξάρτητο, με πολιτική και στρατιωτική στήριξη από εμάς, και στη συνέχεια να ενταχθεί στην Τουρκία μέσω δεύτερου δημοψηφίσματος. Θα δοθούν κίνητρα από 10.000 έως 100.000 δολάρια ανά άτομο, τουρκική υπηκοότητα, ενώ θα ανεγερθεί πόλη με μίνι νοσοκομείο, σχολείο και αγορά».

β. «Η Τουρκία οφείλει να το επιλύσει στρατιωτικά. Όσοι επιθυμούν να γίνουν Τούρκοι πολίτες μπορούν να παραμείνουν. Οι υπόλοιποι μπορούν να μετακινηθούν όπου επιλέξουν. Παράλληλα μπορούμε να εγκαταστήσουμε Τούρκους πολίτες από το εξωτερικό στο νησί».

Είναι πάγια η θέση της Άγκυρας, η οποία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στο Καστελλόριζο, θεωρώντας το πολύ μικρό και υπερβολικά απομακρυσμένο από την ηπειρωτική Ελλάδα για να δικαιούται ΑΟΖ. Ταυτόχρονα κατηγορεί συστηματικά την Αθήνα για στρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου κατά παράβαση διεθνών συνθηκών.

Το ιδεολόγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) αποτελεί βασικό άξονα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, με το Καστελλόριζο στον πυρήνα των διεκδικήσεων λόγω της στρατηγικής του θέσης στην ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για μια ενοποίηση των τουρκικών αξιώσεων σε ένα συνολικό σχέδιο, ενταγμένο στη νεοοθωμανική ατζέντα της κυβέρνησης Ερντογάν και στη φιλοδοξία επανάκαμψης της Τουρκίας σε γεωγραφικούς χώρους ιστορικής επιρροής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Δεν είναι σαφές κατά πόσον οι πρωτοφανείς και ιδιαίτερα προκλητικές τοποθετήσεις του Τούρκου αναλυτή αντανακλούν επίσημες κυβερνητικές σκέψεις ή αποτελούν προσωπικές του απόψεις. Ωστόσο, στο μήνυμά του για το 2026 επανέλαβε ότι η Τουρκία δεν θα ανεχθεί τετελεσμένα, «κλοπές» ή «πειρατεία» στη «Γαλάζια Πατρίδα». Την ίδια στιγμή καταγράφονται νέες τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, ως απάντηση στις περιφερειακές συμμαχίες που διαμορφώνονται και περιορίζουν την τουρκική επιρροή στην περιοχή.

Γράφει ο
Σπυρίδων Κίσσας
Σμχος (ΥΠΛ) ε.α

ΠΗΓΗ: MILITAIRE .gr