ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ “ΔΙΩΚΟΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΕΠΑΝΕΚΛΕΓΩ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ”
Δημοσιογραφική διάσκεψη παρέθεσε ο ευρωβουλευτής της ΕΔΕΚ κ. Δημήτρης Παπαδάκης, όπου παρέθεσε τα επιχειρήματα του αναφορικά με την παραπομπή του στο πειθαρχικό σώμα του κόμματος του.
Ακολουθεί αυτούσια η ομιλία του
Καλημέρα σας,
Η σημερινή δημοσιογραφική διάσκεψη έχει στόχο να ξεκαθαρίσει την κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις καταγγελίες που κατέθεσε ο κ. Σιζόπουλος εναντίον μου.
Οφείλω να το πράξω για να είμαι σωστός απέναντι στην κοινωνία, στους ανθρώπους που με τίμησαν με την ψήφο τους και στους ΕΔΕΚίτες που τόσα χρόνια βρίσκονται δίπλα μου. Το χρωστώ στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ΕΔΕΚ, με προσωπικές θυσίες και κόστος, χωρίς να έχουν το παραμικρό όφελος, το χρωστώ στους δημοκράτες που έδωσαν μάχη για αυτό τον τόπο.
Το χρωστώ ιδιαίτερα στις 12 χιλιάδες των συμπολιτών μας, που με τίμησαν με την ψήφο τους στις τελευταίες Ευρωεκλογές.
Θέλω να είμαι εντελώς ξεκάθαρος.
Η ΕΔΕΚ, κατέγραψε ένα σημαντικό ποσοστό στις Ευρωεκλογές του 2019, εκλέγοντας Ευρωβουλευτή και δημιουργήθηκε η χρυσή ευκαιρία να κτίσει πάνω σε αυτό το αποτέλεσμα και να αποταθεί στην Κυπριακή κοινωνία.
Μια κοινωνία που κινδυνεύει από τις καθημερινές απειλές της Τουρκίας, που μαστίζεται καθημερινά από σκάνδαλα διαπλοκής και διαφθοράς. Ο κάθε πολίτης, θα ανέμενε από ένα Κόμμα με την ιστορία της ΕΔΕΚ να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. Αντ’ αυτού, η ΕΔΕΚ γίνεται ο αρνητικός πρωταγωνιστής με τα εσωτερικά της προβλήματα.
Ενώ η Κυπριακή κοινωνία επέλεξε να είμαι ένας εκ των 6 εκπροσώπων της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δυστυχώς γίνομαι δέκτης εκδικητικών ενεργειών.
2
Οι πρακτικές που ακολουθούνται και τα γεγονότα των προηγούμενων μηνών, δεν μου αφήνουν άλλη επιλογή από το να γνωστοποιήσω στους ΕΔΕΚίτες και σε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν, παραθέτοντας την αλήθεια.
Εδώ και πάρα πολύ καιρό, είχε ξεκινήσει μια άνευ προηγουμένου πολεμική εναντίον μου. Άτομα από το πολύ στενό περιβάλλον του κ. Σιζόπουλου, με λοιδορούσαν ακατάπαυστα, με κατηγορούσαν προβάλλοντας ψεύδη και με δυσφημούσαν, με τον χειρότερο τρόπο. Συχνά πυκνά, καλούμουν να απαντήσω στις ανυπόστατες φήμες που διέδιδαν τα εν λόγω άτομα, τα οποία δεν έχουν κανένα θεσμικό ρόλο εντός του Κόμματος.
Να θυμίσω, όταν είχαμε παραιτήσεις Συναγωνιστών από τα Συλλογικά όργανα, μίλησα για εξωθεσμική παρέα και σε αυτήν αναφέρομαι και σήμερα.
Καθηκόντως, τα έχω καταγγείλει, τόσο προφορικώς όσο και γραπτώς, προς τον κ. Σιζόπουλο, ενημερώνοντάς τον για την συμπεριφορά των ατόμων αυτών. Δεν προέβαινα και δεν προέβηκα τότε σε δημοσιοποίηση των όσων συνέβαιναν, ακριβώς λόγω της αγάπης που έχω για αυτό το Κόμμα και για τον κόσμο του. Η ΕΔΕΚ βρισκόταν σε μια κρίσιμη καμπή για την ιστορία της και την πολιτική της συνέχεια, γι΄ αυτό παρόλο που τα όσα συνέβαιναν με πλήγωναν και με έπλητταν, σε προσωπικό και πολιτικό επίπεδο, επέλεξα, για πάρα πολύ καιρό, να μην τα δημοσιοποιήσω, παρά μόνο να προβώ σε γραπτές και προφορικές αναφορές προς τον Πρόεδρο του Κόμματος.
Δυστυχώς τίποτα δεν άλλαξε.
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Η υπόσκαψη και η προσπάθεια τρομοκρατίας σε όσους με υποστήριζαν γινόταν ολοένα και πιο έντονη.
Όλοι στην Κύπρο, γνωρίζουν ότι ο κομματικός μηχανισμός στήριζε έναν συγκεκριμένο υποψήφιο. Για άλλη μια φορά, προχώρησα σε γραπτή αναφορά προς τον κ. Σιζόπουλο, αλλά δυστυχώς, χωρίς καμία απολύτως ανταπόκριση.
3
Τηρούσα την πιο λακωνική στάση που θα μπορούσε να τηρήσει υποψήφιος, που δεχόταν ένα τέτοιο εσωτερικό πόλεμο.
Η ΕΔΕΚ ήταν και είναι η πρωταρχική μου έγνοια και γι’ αυτό έδωσα μια τίμια μάχη μαζί με τους Συναγωνιστές μου και τους Συμπολίτες μου, αφήνοντας στο περιθώριο τα όσα πραγματικά, ανεκδιήγητα συνέβησαν κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.
Οι εκλογές τελείωσαν και ο λαός με τίμησε με την ψήφο του.
Η ΕΔΕΚ θα μπορούσε να προχωρήσει ενωμένη και να αδράξει την χρυσή ευκαιρία που είχε μπροστά της, για να μετεξελιχθεί σε ένα Κόμμα, που να αντανακλά τις ανησυχίες της κοινωνίας και των πολιτών, ένα Κόμμα που θα είχε και δύναμη και ρυθμιστικό ρόλο στο πολιτικό προσκήνιο. Αυτές όμως οι πρακτικές και η εσωστρέφεια που δημιουργείται με την καταγγελία εναντίον μου, δυστυχώς οδηγούν σε ένα άλλο δρόμο.
Στις 11 Νοεμβρίου 2019, ο κ. Σιζόπουλος κατέθεσε καταγγελία εναντίον μου, σε συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου, χωρίς καν να είναι στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης και αφού αρκετά μέλη του Πολιτικού Γραφείου είχαν ήδη αποχωρήσει.
Πληροφορήθηκα για την ύπαρξη καταγγελιών εναντίον μου, έκπληκτος, από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, την επόμενη μέρα και ενώ βρισκόμουν στις Βρυξέλλες.
Φρόντισαν, να διαρρεύσουν οι καταγγελίες, πριν καν να ενημερωθεί ο άμεσα ενδιαφερόμενος.
Παρά το γεγονός ότι είχα σοβαρές επιφυλάξεις, τόσο για την διαδικασία που ακολουθήθηκε, όσο και για τον τρόπο που πάρθηκε η απόφαση του Πολιτικού Γραφείου, αποφάσισα να απαντήσω στις ανυπόστατες κατηγορίες. Συνέταξα με τον δικηγόρο μου, 16σέλιδη απάντηση, τεκμηριώνοντας την, με πέρα από 100 σελίδες έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2019, ενημερώθηκα ότι το Πολιτικό Γραφείο αποφάσισε την παραπομπή μου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο.
4
Η απόφαση για την παραπομπή μου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, πάρθηκε από το Πολιτικό Γραφείο, χωρίς τα Μέλη του να πάρουν στα χέρια τους το πόρισμα του Ερευνώντος Λειτουργού και παρά την έκκληση του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής για να δοθεί χρόνος μελέτης του πορίσματος.
Μετά την κατηγορηματική άρνηση του κ. Σιζόπουλου να δοθεί χρόνος για μελέτη του πορίσματος, ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής αποχώρησε και η απόφαση πάρθηκε από τα 12 παρόντα μέλη, από το σύνολο των 25 μελών του Πολιτικού Γραφείου.
Στις 30 Δεκεμβρίου 2019, ζήτησα ενημέρωση σε σχέση με το πόρισμα του Ερευνώντος Λειτουργού, το οποίο δεν μου είχε κοινοποιηθεί.
Έλαβα το πόρισμα του Ερευνώντος Λειτουργού, μόλις στις 17 Ιανουαρίου 2020 και στις 25 Ιανουαρίου έλαβα, μέσω επιδότη, το κατηγορητήριο.
Στο νομικό κομμάτι αλλά και στη διαδικασία που ακολουθήθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, θα αναφερθεί ο δικηγόρος μου, Θεοφάνης Ανδρέου.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ / ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΤΥΧΗ:
Όλοι αντιλαμβάνονται ότι το θέμα δεν είναι οικονομικές διαφορές και ούτε κάποιος μπορεί να με κατηγορήσει για αντικομματική συμπεριφορά, όταν δεν έλειψα από καμία μάχη αυτού του Κόμματος, τη στιγμή που κάποιοι άλλοι επέλεγαν ποιες μάχες θα δώσουν. Ήμουν υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της ΕΔΕΚ 5 φορές, πάντοτε στην πρώτη γραμμή, για να υπερασπιστώ την ιδεολογία του Σοσιαλισμού και τις δημοκρατικές αρχές και αξίες, χωρίς καμία εξάρτηση από τον οποιονδήποτε ή από τα οποιαδήποτε συμφέροντα.
Πάντοτε λειτουργούσα στην προοπτική ενός μεγάλου Κεντροαριστερού Κινήματος, το οποίο θα πρωτοστατεί σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, για μια καλύτερη κοινωνία αλλά και για μια δίκαιη λύση στο εθνικό μας θέμα.
Ουσιαστικά, διώκομαι γιατί κατάφερα να επανεκλεγώ Ευρωβουλευτής, με όλο τον Κομματικό μηχανισμό απέναντι μου.
5
Αυτή τη στιγμή η ΕΔΕΚ, θα έπρεπε να πρωτοστατεί και να βρίσκεται στο πολιτικό προσκήνιο για τις παρεμβάσεις της, για την κοινωνική πολιτική της και για τις θέσεις της.
Αντ’ αυτού η ΕΔΕΚ βρίσκεται στο προσκήνιο, για ακόμα μια φορά, για τις εσωτερικές τις προστριβές. Είναι ολοφάνερη πλέον, σε κάθε πολίτη, η εκτροπή από τις παραδοσιακές αρχές και αξίες αυτού του Κόμματος. Από πλευράς μου, έχω προσπαθήσει να αποφύγω κάθε τι που θα έπληττε το Κόμμα, παρόλο που βίωνα και βιώνω ένα ανελέητο πολιτικό πόλεμο δίχως τέλος.
Σήμερα στις 3 μ.μ είναι ορισμένη εκ νέου η διαδικασία του Πειθαρχικού Συμβουλίου, στην οποία δεν θα παραστώ. Το προηγούμενο Σάββατο, όπως ανέφερε και ο δικηγόρος μου, γίναμε μάρτυρες μιας παρωδίας.
Ένα Πειθαρχικό Συμβούλιο, που λειτουργούσε σαν κατήγορος και σαν δικαστήριο ταυτόχρονα, ένα Πειθαρχικό Συμβούλιο, το οποίο δεν είχε καμία διάθεση και προθυμία να τηρήσει τα ελάχιστα εχέγγυα της δίκαιης και αμερόληπτης διαδικασίας.
Παρόλα αυτά, επιμείναμε και ζητήσαμε γραπτώς τα βασικά και αυτονόητα πράγματα. Ζητήσαμε δημόσια και ανοιχτή διαδικασία, δεν έγινε αποδεκτό. Ζητήσαμε να μας σταλούν έγγραφα, μέχρι σήμερα δεν μας έχει σταλεί τίποτα. Ζητήσαμε να μας κοινοποιηθούν οι μάρτυρες κατηγορίας και ενώ δεσμεύτηκαν ότι θα μας τους κοινοποιούσαν, εντούτοις δεν έστειλαν τίποτε. Ζητήσαμε την εξαίρεση μελών από το Πειθαρχικό Συμβούλιο, τα οποία προηγουμένως είχαν τοποθετηθεί με τρόπο που τους στερούσε την ανεξάρτητη και αμερόληπτη κρίση απέναντί μου. Δεν έγινε αποδεκτό.
Ζητήσαμε τα πρακτικά της διαδικασίας του Πειθαρχικού Συμβουλίου, τα οποία ηχογραφούνταν τόσο από εμάς όσο και από το Πειθαρχικό. Μας τα έστειλαν, εμφανώς παραποιημένα.
Όπως αντιλαμβάνεστε, σε μια τέτοια διαδικασία δεν μπορώ να συμμετέχω, κυρίως για λόγους αξιοπρέπειας.
Γι΄ αυτό και σήμερα, αντί να παραστώ σε αυτή την, αν μη τι άλλο, άδικη και διάτρητη διαδικασία, επιλέγω να απευθυνθώ στους πολίτες και να τους ενημερώσω, όπως έχω καθήκον να πράξω,
6
για τους λόγους που δεν θα συνεχίσω να συμμετέχω στην διαδικασία αυτή.
Σέβομαι τον κόσμο της ΕΔΕΚ, σέβομαι και στηρίζω τις πολιτικές αρχές και τις αξίες αυτού του ιστορικού Κόμματος, την ορθή και αμερόπληπτη λειτουργία των θεσμικών οργάνων, την δημοκρατία και τη δικαιοσύνη και γι΄ αυτό επιλέγω να μην συμμετέχω σε διαδικασίες που δεν τιμούν τις αρχές και τις αξίες αυτού του Κόμματος.
Δεν πρόκειται να μπω σε καμία περίπτωση στην λογική κτυπημάτων κάτω από την μέση, ανταλλαγής λάσπης και χαρακτηρισμών. Άλλωστε, δεν έχω κανένα προσωπικό πρόβλημα με τον κ. Σιζόπουλο. Ανέφερα τα γεγονότα όπως έγιναν και χωρίς να άγομαι από αλλότρια κίνητρα.
Θα αναφερθώ όμως σε μερικά ζητήματα, για τα οποία εξέφρασα την διαφωνία μου στα Συλλογικά όργανα, και τα οποία θεωρώ ότι δεν συνάδουν με τον Κεντροαριστερό και δημοκρατικό χαρακτήρα της ΕΔΕΚ, ούτε με τη θεσμική λειτουργία ενός δημοκρατικού Κόμματος.
Κάποιοι χειρισμοί, ζήμιωσαν το Κόμμα, εντός της κοινωνίας και κάποιοι άλλοι, ζήμιωσαν το Κόμμα εσωτερικά και απομάκρυναν από την δράση σημαντικούς Συναγωνιστές.
1) Παρόλο που ήμασταν οι πρωτεργάτες για την δημιουργία του ΓΕΣΥ, την μεγαλύτερη κοινωνική μεταρρύθμιση στον τόπο μας, τα τελευταία χρόνια, με τους χειρισμούς που έγιναν, η κοινωνία, μας κατατάσσει στους πολέμιους του ΓΕΣΥ και τα γεγονότα, μας έχουν προσπεράσει. Άλλο είναι να εντοπίζεις τα πολύ σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν και να προτείνεις τρόπους επίλυσης τους κι άλλο είναι να παρουσιάζεσαι ως αρνητής αυτής της μεταρρύθμισης.
2) Καταθέτει η Κυβέρνηση ένα φιλεργατικό νομοσχέδιο σύστασης Ενιαίας Επιθεώρησης Εργασίας, που έχει σαν στόχο την πάταξη της αδήλωτης εργασίας και την οριζόντια εφαρμογή όλων των εργατικών νομοθεσιών, και η ΕΔΕΚ, το Σοσιαλιστικό Κόμμα του τόπου το καταψηφίζει.
7
3) Η ΕΔΕΚ, ένα Κόμμα που έμεινε σταθερά απέναντι στα φαινόμενα της διαπλοκής, όφειλε να πρωτοστατεί με τις προτάσεις και τις ενέργειες της, για να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών προς την πολιτική διαδικασία και για ουσιαστικές αλλαγές, που δεν θα σπρώχνουν περαιτέρω τους πολίτες προς την απαξίωση και την αδιαφορία.
4) Ποιο Κομματικό στέλεχος, που σέβεται τον ευατό του, θα ανεχόταν, ενώ το Πολιτικό Γραφείο είχε πάρει απόφαση να ψηφιστούν οι προϋπολογισμοί του 2018, την επόμενη μέρα στη Βουλή να καταψηφίζονται;
5) Δεν είναι αρκετό να διατείνεσαι για ανοικτές συνεδριάσεις των συλλογικών οργάνων και ύπαρξη εσωκομματικής δημοκρατίας. Είναι σε όλους γνωστό, ότι είχαμε σωρεία παραιτήσεων Μελών του Πολιτικού Γραφείου, της Κεντρικής Επιτροπής και Θεματικών Επιτροπών,
Αντί ο Πρόεδρος να εξετάσει το πρόβλημα και να αναλάβει πρωτοβουλίες αναστροφής αυτής της πορείας, δυστυχώς έβγαινε δημόσια και δήλωνε ότι όποιου δεν του αρέσει να πάρει το καπέλο του και να φύγει.
Δεν μπορεί η ΕΔΕΚ να λειτουργεί στο πνεύμα του ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Στο πνεύμα του «Αυτοί που συμφωνούν μένουν, αυτοί που διαφωνούν να τους διώξουμε».
Διχαστικές πρακτικές και νοοτροπίες, «σε αυτούς» και «σε εμάς», καλλιέργησαν ένα βαθιά νοσηρό κλίμα εντός του Κόμματος. Ένα κλίμα, που για να εξοβελιστεί, προϋποθέτει την πραγματικά δημοκρατική λειτουργία, με διάλογο και αλληλοσεβασμό.
Θέλω να το ξεκαθαρίσω. Αυτό τον δρόμο δεν τον επέλεξα εγώ. Αναγκάζομαι να συμμετέχω σε μια τρωτή διαδικασία. Αναγκάζομαι να τοποθετηθώ δημόσια, γιατί δεν μου έχουν αφήσει πλέον, άλλη επιλογή.
Με αυτή μου την πράξη, θέλω να τονίσω τον κίνδυνο που διατρέχει η ΕΔΕΚ, με αυτού του είδους τις συμπεριφορές.
Θα το κάνω σαφές. Καμία αντικομματική συμπεριφορά μου δεν μπορεί να τεκμηριωθεί.
8
Θέλω να καλέσω τον Πρόεδρο να ανακαλέσει τις καταγγελίες του, να πάρει την απόφαση να καλέσει τα θεσμικά όργανα του Κόμματος, να πλησιάσει τα παραιτηθέντα και αποστασιοποιηθέντα στελέχη και να προχωρήσει μαζί με όλους μας σε μια πλήρη αναδιοργάνωση του Κόμματος.
Φίλοι και Φίλες,
Καμία αντικομματική συμπεριφορά δεν μπορεί να διαπιστωθεί.
Και αλίμονο αν υπήρχε η παραμικρή υπόνοια αντικομματικής συμπεριφοράς εκ μέρους μου, που υπηρετώ το κόμμα για 30 και πλέον χρόνια. Πρόεδρος της Φοιτητικής Οργάνωσης του Αγώνα, Πρόεδρος της Νεολαίας ΕΔΕΚ, Εκπρόσωπος Τύπου του Κόμματος, Γραμματέας Κεντρικής Επιτροπής ΕΔΕΚ. Ήμουν και είμαι στρατιώτης της ΕΔΕΚ.
Της ΕΔΕΚ που δεν ανήκει σε κανέναν, ανήκει στο λαό που την έστησε, ανήκει στην δημοκρατία, ανήκει στους αγώνες του Κυπριακού λαού. Της ΕΔΕΚ του Λυσσαρίδη και των αγωνιστών της δημοκρατίας και της αντίστασης, που πληγώνεται από τέτοιες συμπεριφορές.
Το θέμα είναι εξόχως πολιτικό. Ο σκοπός ξεκάθαρος, η αποσιώπηση της φωνής μου. Αυτό δεν θα γίνει. Θα συνεχίσουμε και θα συνεχίσω να είμαι ο Ευρωβουλευτής της ΕΔΕΚ, όποια και να είναι η απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου. Η ΕΔΕΚ είναι μια πολιτική δύναμη που ζει μέσα μας και θα συνεχίσει να ζει γιατί κανένα Πειθαρχικό, με οποιαδήποτε απόφαση δεν μπορεί να την ξεριζώσει. Θα συνεχίσω να εργάζομαι με το ίδιο όραμα, για μια δυνατή Κεντροαριστερή ΕΔΕΚ για τους πολίτες, για την κοινωνία και για τον τόπο μας.
Με αυτή την ευκαιρία θέλω να ευχαριστήσω δημόσια, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τους Δικηγόρους μου, αλλά και όλους τους φίλους και Συναγωνιστές που βρίσκονται δίπλα μου, από την πρώτη στιγμή και την ίδια ώρα να διαβεβαιώσω την Κυπριακή κοινωνία και τους ΕΔΕΚίτες ότι θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για τα δίκαια του λαού μας και για μια καλύτερη κοινωνία.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το νέο στοίχημα της Μακαρίου: Εμπόριο, ακίνητα και επενδύσεις
Η επόμενη ημέρα της Λεωφόρου Μακαρίου δεν είναι πρωτίστως κυκλοφοριακό ζήτημα. Είναι ένα σύνθετο οικονομικό και επενδυτικό στοίχημα για την εμπορικότητα, την αξία των ακινήτων, την προσέλκυση κεφαλαίων και, τελικά, το μέλλον του κέντρου της Λευκωσίας.
Του Ανδρέα Μουζουρίδη
Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Invest Cyprus – Cyprus Investment Promotion Agency
Η συζήτηση για τη Λεωφόρο Μακαρίου έχει επιστρέψει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο, με επίκεντρο τα κενά καταστήματα, την πρόσβαση, τη στάθμευση και την κυκλοφορία. Πρόκειται για εύλογες ανησυχίες, οι οποίες όμως κινδυνεύουν να περιορίσουν ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα σε ένα απλοποιημένο δίλημμα: αυτοκίνητα ή πεζοί.
Το ουσιαστικό ερώτημα είναι διαφορετικό: Τι θέλουμε να είναι η Μακαρίου σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια;
Για δεκαετίες, η λεωφόρος αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς και επιχειρηματικούς άξονες της πρωτεύουσας. Σήμερα καλείται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της σε ένα διαφορετικό οικονομικό περιβάλλον, όπου το λιανικό εμπόριο μετασχηματίζεται, τα εμπορικά κέντρα έχουν αλλάξει τις καταναλωτικές συνήθειες και το ηλεκτρονικό εμπόριο ενισχύει τον ανταγωνισμό.
Η Μακαρίου, επομένως, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απλώς ως ένας δρόμος. Είναι ένα σημαντικό οικονομικό, εμπορικό και επενδυτικό περιουσιακό στοιχείο της Λευκωσίας, το οποίο σήμερα, κατά την άποψή μου, δεν αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητές του.
Τα κενά ακίνητα είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα, όχι όμως ολόκληρο το πρόβλημα. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στις 21 Αυγούστου 2026, από τα 106 ισόγεια υποστατικά στη Μακαρίου, τα 70 είναι ενοικιασμένα, ενώ 36 παραμένουν κενά. Περίπου ένα στα τρία, επομένως, δεν βρίσκεται σήμερα σε παραγωγική χρήση.
Η εικόνα αυτή δεν μπορεί να αγνοηθεί. Θα ήταν όμως εξίσου λανθασμένο να αποδοθεί αποκλειστικά στην κυκλοφοριακή ρύθμιση της λεωφόρου.
Η εμπορικότητα μιας περιοχής επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες: προσβασιμότητα, στάθμευση, ενοίκια, ποιότητα κτιρίων, σύνθεση επιχειρήσεων, αγοραστική δύναμη, επισκεψιμότητα, εστίαση, ψυχαγωγία και χρήσεις των ανώτερων ορόφων.
Ένα πολυπαραγοντικό οικονομικό πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με μία μόνο λύση.
Την ίδια στιγμή, η αγορά ακινήτων της Λευκωσίας εξακολουθεί να παρουσιάζει επενδυτικό ενδιαφέρον. Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν υπάρχει επενδυτική διάθεση στην πρωτεύουσα, αλλά γιατί μεγαλύτερο μέρος αυτής δεν διοχετεύεται στο κέντρο και ειδικότερα στη Μακαρίου.
Εδώ βρίσκεται και η πραγματική πρόκληση. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε η σχέση απόδοσης και κινδύνου να γίνει πιο ελκυστική για ιδιοκτήτες, επιχειρηματίες ανάπτυξης γης και επενδυτές.
Η Μακαρίου δεν χρειάζεται να γίνει ένα «υπαίθριο mall». Το συγκριτικό της πλεονέκτημα βρίσκεται ακριβώς σε όσα ένα εμπορικό κέντρο δυσκολεύεται να αναπαράγει: την αυθεντική αστική ζωή και τη συνύπαρξη δημόσιου χώρου, αρχιτεκτονικής, ιστορίας, πολιτισμού, εστίασης, εργασίας και κατοικίας μέσα στον πραγματικό ιστό της πόλης.
Αυτό είναι το στοιχείο που μπορεί να μετατρέψει τη Μακαρίου από έναν δρόμο εμπορικής διέλευσης σε έναν σύγχρονο αστικό προορισμό.
Το εμπορικό κέντρο προσφέρει ευκολία. Η Μακαρίου μπορεί να προσφέρει κάτι περισσότερο: εμπειρία, ταυτότητα και αστική ζωή.
Αυτό σημαίνει μετάβαση από ένα μοντέλο που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο retail σε ένα μοντέλο μικτών χρήσεων. Κατάλληλα ακίνητα μπορούν να συνδυάζουν καταστήματα και εστίαση στο ισόγειο με γραφεία, κατοικίες, serviced apartments ή hospitality στους ανώτερους ορόφους, όπου το πολεοδομικό πλαίσιο το επιτρέπει.
Έτσι δημιουργούνται περισσότερες πηγές εισοδήματος, μειώνεται η εξάρτηση από έναν μόνο τύπο χρήσης και ενισχύεται η δραστηριότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Δεν αρκεί να περιμένουμε τους επενδυτές. Πρέπει να δημιουργήσουμε επενδυτικές ευκαιρίες στις οποίες αξίζει να επενδύσουν.
Ένα πρακτικό πρώτο βήμα θα μπορούσε να είναι η δημιουργία ενός Makariou Investment Map – Επενδυτικού Χάρτη Μακαρίου, με καταγραφή των κενών και υποαξιοποιημένων ακινήτων, των δυνατοτήτων ανακαίνισης ή επαναχρήσης και των πιθανών μοντέλων ανάπτυξης.
Ο στόχος δεν θα ήταν απλώς να καταγραφούν τα κενά ακίνητα, αλλά να αναδειχθούν συγκεκριμένες επενδυτικές ευκαιρίες και να γίνει πιο εύκολη η σύνδεση ιδιοκτητών, developers, επιχειρήσεων και επενδυτών.
Παράλληλα, χρειάζονται στοχευμένα κίνητρα για ανακαινίσεις, ενεργειακές αναβαθμίσεις και έργα μικτής χρήσης, αλλά και ταχύτερες διαδικασίες αδειοδότησης.
Για έναν επενδυτή, ο χρόνος δεν είναι ακόμη μία διοικητική λεπτομέρεια. Ο χρόνος είναι κεφάλαιο και, επομένως, κόστος.
Η προσβασιμότητα παραμένει κρίσιμη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένας σύγχρονος εμπορικός δρόμος πρέπει να λειτουργεί ως διάδρομος διέλευσης αυτοκινήτων.
Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σύστημα κινητικότητας: επαρκής περιμετρική στάθμευση, αποτελεσματική δημόσια συγκοινωνία, χώροι φορτοεκφόρτωσης, taxi και drop-off, ασφαλείς πεζές διαδρομές και καλύτερη σύνδεση με τους υπόλοιπους εμπορικούς άξονες.
Ο στόχος είναι απλός. Να μπορεί ο καταναλωτής, ο εργαζόμενος και ο επισκέπτης να φτάσει εύκολα στη Μακαρίου, χωρίς να χρειάζεται να διασχίσει τη Μακαρίου με το αυτοκίνητό του.
Μια σύγχρονη εμπορική περιοχή, όμως, δεν αρκεί μόνο να αναβαθμιστεί. Πρέπει και να διαχειρίζεται επαγγελματικά.
Η εμπειρία πόλεων όπως το Λονδίνο και το Άμστερνταμ, μέσα από μοντέλα όπως τα Business Improvement Districts (BIDs) και τα Business Investment Zones (BIZ), δείχνει ότι η συνεργασία επιχειρήσεων, ιδιοκτητών και τοπικής αυτοδιοίκησης μπορεί να δημιουργήσει οργανωμένη διαχείριση μιας εμπορικής περιοχής. Στο Λονδίνο λειτουργούν σήμερα περισσότερα από 70 BIDs, ενώ στο Άμστερνταμ λειτουργούν 91 BIZ.
Τα μοντέλα αυτά μπορούν να υποστηρίξουν δράσεις για τη φροντίδα του δημόσιου χώρου, την καθαριότητα, την ασφάλεια, το marketing, τις εκδηλώσεις, την προβολή της περιοχής και την προσέλκυση νέων επιχειρήσεων και επενδύσεων.
Μια αντίστοιχη προσέγγιση θα μπορούσε να εξεταστεί και για τη Μακαρίου, προσαρμοσμένη στα δεδομένα και στις ανάγκες της Λευκωσίας.
Ένας δρόμος που θέλει να προσελκύει κόσμο, κατανάλωση, επιχειρήσεις και νέες επενδύσεις δεν μπορεί να λειτουργεί ως ένα σύνολο μεμονωμένων ιδιοκτητών και επιχειρήσεων.
Χρειάζεται επαγγελματική και οργανωμένη διαχείριση ενός ενιαίου εμπορικού προορισμού, με συντονισμό, στρατηγική, marketing, εκδηλώσεις, φροντίδα του δημόσιου χώρου και ενεργή προσέλκυση νέων επιχειρήσεων και επενδύσεων.
Η ανάπλαση της Μακαρίου δημιούργησε έναν αναβαθμισμένο δημόσιο χώρο. Το επόμενο και δυσκολότερο βήμα είναι να δημιουργηθεί γύρω από αυτόν ένας βιώσιμος οικονομικός χώρος.
Ένας χώρος όπου ο καταναλωτής θα έχει λόγο να επιστρέφει, ο επιχειρηματίας θα μπορεί να αναπτύσσεται, ο ιδιοκτήτης θα έχει κίνητρο να αναβαθμίσει το ακίνητό του και ο επενδυτής θα βλέπει πραγματικές προοπτικές δημιουργίας αξίας.
Γι’ αυτό η συζήτηση δεν πρέπει να εξαντλείται στο ερώτημα αν η Μακαρίου πρέπει «να ανοίξει ή να κλείσει». Είναι ένα πολύ μικρό ερώτημα για ένα πολύ μεγαλύτερο οικονομικό ζήτημα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να δημιουργήσουμε ένα νέο μοντέλο αστικής οικονομίας, εμπορίου, επενδύσεων και ανάπτυξης.
Δεν πρέπει απλώς να περιμένουμε να επιστρέψει η παλιά εμπορικότητα της Μακαρίου. Πρέπει να δημιουργήσουμε τη νέα.
Η Μακαρίου δεν χρειάζεται να γυρίσει πίσω. Χρειάζεται να πάει μπροστά.
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΔΗΣΑΚΕΛ»: Μια λέξη, πολλές ανασφάλειες και το 2028 που ήδη άρχισε
Στην πολιτική, οι λέξεις σπάνια επιλέγονται τυχαία. Και όταν ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποφασίζει να συμπυκνώσει τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της χώρας σε μία λέξη —«ΔΗΣΑΚΕΛ»— δεν κάνει απλώς ένα λεκτικό παιχνίδι. Χαράζει γραμμή αντιπαράθεσης.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης γνώριζε πολύ καλά ότι ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός θα ενοχλούσε. Ίσως, μάλιστα, αυτός να ήταν και ο πραγματικός του στόχος.
Γιατί η ταύτιση ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ αγγίζει δύο διαφορετικές πολιτικές ευαισθησίες: για το ΑΚΕΛ, την προσπάθεια να εμφανίζεται ως η διακριτή αντιπολιτευτική πρόταση απέναντι στην κεντροδεξιά διακυβέρνηση· για τον ΔΗΣΥ, κάτι ακόμη βαθύτερο: την ίδια του την πολιτική ταυτότητα και τη σχέση του με έναν Πρόεδρο που προέρχεται από τα σπλάχνα του.
Και κάπου εδώ η συζήτηση παύει να αφορά μόνο τους διορισμούς στους ημικρατικούς οργανισμούς.
Αφορά το 2028.
Ο Χριστοδουλίδης οικοδομεί τον αντίπαλό του
Η πολιτική στρατηγική του Προεδρικού αρχίζει να αποκτά καθαρότερο περίγραμμα.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης επιχειρεί να παρουσιάσει την κυβέρνησή του ως έναν αυτόνομο κεντροδεξιό πόλο, απέναντι σε μια αντιπολίτευση που —κατά την κυβερνητική αφήγηση— μπορεί να ξεκινά από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά καταλήγει ολοένα συχνότερα στην ίδια πολιτική στόχευση.
Το «ΔΗΣΑΚΕΛ», συνεπώς, δεν απευθύνεται πρωτίστως στις ηγεσίες των δύο κομμάτων.
Απευθύνεται στους ψηφοφόρους.
Και ιδιαίτερα στους ψηφοφόρους του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Εκεί βρίσκεται ίσως το πραγματικό πεδίο της μάχης.
Η δύσκολη εξίσωση της Πινδάρου
Για τον ΔΗΣΥ το πρόβλημα είναι πολύ πιο σύνθετο από μια σκληρή ανακοίνωση του Προεδρικού.
Πρέπει ταυτόχρονα να ασκεί αντιπολίτευση στον Νίκο Χριστοδουλίδη και να πείθει ότι αποτελεί τη φυσική πολιτική έκφραση της Κεντροδεξιάς, απέναντι σε έναν Πρόεδρο που δηλώνει συναγερμικός και χαρακτηρίζει την κυβέρνησή του κεντροδεξιά.
Πρέπει να διαφοροποιείται χωρίς να αποξενώνει ένα σημαντικό τμήμα της δικής του εκλογικής βάσης που εξακολουθεί να βλέπει θετικά τον Πρόεδρο.
Και, κυρίως, πρέπει κάποια στιγμή να απαντήσει στο ερώτημα που βρίσκεται πίσω από κάθε σημερινή σύγκρουση:
Ποιος θα εκφράσει την Κεντροδεξιά το 2028;
Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα.
Οι πληγές του 2023 δεν έχουν κλείσει. Απλώς καλύφθηκαν προσωρινά από την ανάγκη πολιτικής συνύπαρξης. Τώρα επανέρχονται, καθώς η επόμενη προεδρική αναμέτρηση παύει σιγά-σιγά να αποτελεί μακρινό ορίζοντα.
Και το ΑΚΕΛ;
Το ΑΚΕΛ έχει διαφορετικό πρόβλημα.
Η σκληρή αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση είναι απολύτως αναμενόμενη για το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης. Όταν όμως η κριτική του συμπίπτει επανειλημμένα με εκείνη του ΔΗΣΥ, το Προεδρικό αποκτά την ευκαιρία να παρουσιάζει δύο ιδεολογικά αντίθετους χώρους ως ένα άτυπο αντιχριστοδουλιδικό μέτωπο.
Πολιτικά, η ταύτιση είναι ασφαλώς υπεραπλούστευση.
Επικοινωνιακά, όμως, είναι εξαιρετικά εύχρηστη.
Και στην πολιτική οι εύχρηστες αφηγήσεις συχνά αποδεικνύονται ισχυρότερες από τις σύνθετες εξηγήσεις.
Οι διορισμοί ήταν η αφορμή
Το παράδοξο είναι ότι μέσα στον θόρυβο κινδυνεύει να χαθεί το ουσιαστικό ερώτημα.
ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ έθεσαν ζητήματα για τη διαδικασία των διορισμών και ειδικότερα για επιλογές που έγιναν εκτός των εισηγήσεων του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν στη δημόσια συζήτηση, 21 από τους 95 διορισθέντες δεν περιλαμβάνονταν στις σχετικές εισηγήσεις.
Αυτό είναι ένα θέμα που απαιτεί πολιτική και θεσμική απάντηση — όχι μόνο επικοινωνιακή αντεπίθεση.
Διότι η αξιοκρατία δεν αποδεικνύεται με συνθήματα. Αποδεικνύεται με διαδικασίες που μπορούν να αντέξουν στον δημόσιο έλεγχο.
Το ίδιο, βεβαίως, ισχύει και για την αντιπολίτευση: η κριτική αποκτά πραγματική αξία όταν συνοδεύεται από στοιχεία και όχι όταν εξαντλείται στον διαγωνισμό της πιο σκληρής ανακοίνωσης.
Το 2028 μπήκε ήδη στο δωμάτιο
Όποιος παρακολουθεί τις τελευταίες πολιτικές συγκρούσεις σαν μεμονωμένα επεισόδια, πιθανότατα χάνει τη μεγάλη εικόνα.
Ο ανασχηματισμός, οι διορισμοί, η αντιπαράθεση Προεδρικού–Πινδάρου, η προσπάθεια του Νίκου Χριστοδουλίδη να προσδιορίσει καθαρότερα το κεντροδεξιό στίγμα της κυβέρνησής του και τώρα το «ΔΗΣΑΚΕΛ» είναι κομμάτια μιας ευρύτερης πολιτικής αναδιάταξης.
Οι Προεδρικές του 2028 μπορεί ημερολογιακά να απέχουν.
Πολιτικά, όμως, έχουν ήδη αρχίσει.
Ο Χριστοδουλίδης θέλει να κατοχυρώσει τον χώρο του. Ο ΔΗΣΥ πρέπει να αποφασίσει πώς θα ανακτήσει τον δικό του. Το ΑΚΕΛ καλείται να οικοδομήσει πειστική εναλλακτική πρόταση και όχι απλώς αντιπολιτευτικό λόγο.
Και μέσα σε αυτή τη νέα γεωμετρία, η λέξη «ΔΗΣΑΚΕΛ» ίσως αποδειχθεί κάτι περισσότερο από μια ακόμη ατάκα μιας θερμής πολιτικής αντιπαράθεσης.
Ίσως να ήταν η πρώτη καθαρή προεκλογική βολή μιας μάχης που κανείς ακόμη δεν παραδέχεται επισήμως ότι έχει αρχίσει.
Off the Record
Η ομολογία πολιτικής ανεπάρκειας του Φειδία Παναγιώτου και τα ερωτήματα για το Εθνικό Συμβούλιο
Η δήλωση του Φειδία Παναγιώτου δεν είναι ένδειξη ειλικρίνειας. Είναι ομολογία πολιτικής ανεπάρκειας.
Δηλώνει ότι δεν γνωρίζει επαρκώς το Κυπριακό για να συμμετέχει ο ίδιος στο Εθνικό Συμβούλιο και επιλέγει να στείλει εκπρόσωπο χωρίς οργανική σχέση με το κόμμα του.
Δηλαδή, ζητά την ψήφο των πολιτών μιας ημικατεχόμενης πατρίδας, αλλά όταν έρχεται η ώρα της μεγαλύτερης εθνικής ευθύνης, δηλώνει… ακατάλληλος.
Και γεννάται ένα απλό ερώτημα: Δεν υπάρχει ούτε ένας εκλεγμένος βουλευτής της παράταξής του που να μπορεί να εκπροσωπήσει το κόμμα στο Εθνικό Συμβούλιο; Αν όχι, τότε με ποια πολιτική επάρκεια διεκδίκησαν την εμπιστοσύνη των Κυπρίων;
Η πολιτική δεν είναι βίντεο στο TikTok, ούτε παιχνίδι δημοσιότητας. Είναι ευθύνη. Και όταν κάποιος παραδέχεται ότι δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην κορυφαία θεσμική διαδικασία για το εθνικό μας ζήτημα, το ελάχιστο που οφείλει είναι να αναλογιστεί αν ήταν εξαρχής έτοιμος να ζητήσει την ψήφο του κυπριακού λαού.
Το Κυπριακό δεν συγχωρεί ούτε την άγνοια ούτε την προχειρότητα. Και σίγουρα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με λογική «βάζω έναν άλλον στη θέση μου».
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή1 month agoΚατηγορητήρια κατά Δρουσιώτη: Η αλήθεια δεν αποκαθιστά πάντα τη δολοφονία χαρακτήρων
-
Off the Record5 days agoΑβέρωφ Νεοφύτου: Ορμώμενος εξ Αργάκας, ξανακτυπά
-
Off the Record1 month agoΗ ομολογία πολιτικής ανεπάρκειας του Φειδία Παναγιώτου και τα ερωτήματα για το Εθνικό Συμβούλιο
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή1 week agoΔΗΣΥ: Ο καλύτερος σύμμαχος του Χριστοδουλίδη
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ3 weeks agoΔΗΣΑΚΕΛ»: Μια λέξη, πολλές ανασφάλειες και το 2028 που ήδη άρχισε
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoΗ πολιτική εργαλειοποίηση της κοινωνίας των πολιτών: θεσμικά όρια και δημοκρατικές συνέπειες
-
Off the Record1 month agoΟι Ελληνοκύπριοι τζογαδόροι αιμοδοτούν τον Αττίλα
-
Off the Record1 month agoΗ ώρα της αμερικανικής ευθύνης στο Κυπριακό
-
Off the Record3 weeks agoΓκουτέρες αναξιόπιστος και Πόντιος Πιλάτος
-
Off the Record2 weeks agoΠολλοί σωτήρες για τον Προεδρικό θώκο






