ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ “ΔΙΩΚΟΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΕΠΑΝΕΚΛΕΓΩ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ”

Published

7 years ago

February 8, 2020

Δημοσιογραφική διάσκεψη παρέθεσε ο ευρωβουλευτής της ΕΔΕΚ κ. Δημήτρης Παπαδάκης, όπου παρέθεσε τα επιχειρήματα του αναφορικά με την παραπομπή του στο πειθαρχικό σώμα του κόμματος του.
Ακολουθεί αυτούσια η ομιλία του

Καλημέρα σας,
Η σημερινή δημοσιογραφική διάσκεψη έχει στόχο να ξεκαθαρίσει την κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις καταγγελίες που κατέθεσε ο κ. Σιζόπουλος εναντίον μου.
Οφείλω να το πράξω για να είμαι σωστός απέναντι στην κοινωνία, στους ανθρώπους που με τίμησαν με την ψήφο τους και στους ΕΔΕΚίτες που τόσα χρόνια βρίσκονται δίπλα μου. Το χρωστώ στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ΕΔΕΚ, με προσωπικές θυσίες και κόστος, χωρίς να έχουν το παραμικρό όφελος, το χρωστώ στους δημοκράτες που έδωσαν μάχη για αυτό τον τόπο.
Το χρωστώ ιδιαίτερα στις 12 χιλιάδες των συμπολιτών μας, που με τίμησαν με την ψήφο τους στις τελευταίες Ευρωεκλογές.
Θέλω να είμαι εντελώς ξεκάθαρος.
Η ΕΔΕΚ, κατέγραψε ένα σημαντικό ποσοστό στις Ευρωεκλογές του 2019, εκλέγοντας Ευρωβουλευτή και δημιουργήθηκε η χρυσή ευκαιρία να κτίσει πάνω σε αυτό το αποτέλεσμα και να αποταθεί στην Κυπριακή κοινωνία.
Μια κοινωνία που κινδυνεύει από τις καθημερινές απειλές της Τουρκίας, που μαστίζεται καθημερινά από σκάνδαλα διαπλοκής και διαφθοράς. Ο κάθε πολίτης, θα ανέμενε από ένα Κόμμα με την ιστορία της ΕΔΕΚ να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. Αντ’ αυτού, η ΕΔΕΚ γίνεται ο αρνητικός πρωταγωνιστής με τα εσωτερικά της προβλήματα.
Ενώ η Κυπριακή κοινωνία επέλεξε να είμαι ένας εκ των 6 εκπροσώπων της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δυστυχώς γίνομαι δέκτης εκδικητικών ενεργειών.
2
Οι πρακτικές που ακολουθούνται και τα γεγονότα των προηγούμενων μηνών, δεν μου αφήνουν άλλη επιλογή από το να γνωστοποιήσω στους ΕΔΕΚίτες και σε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν, παραθέτοντας την αλήθεια.
Εδώ και πάρα πολύ καιρό, είχε ξεκινήσει μια άνευ προηγουμένου πολεμική εναντίον μου. Άτομα από το πολύ στενό περιβάλλον του κ. Σιζόπουλου, με λοιδορούσαν ακατάπαυστα, με κατηγορούσαν προβάλλοντας ψεύδη και με δυσφημούσαν, με τον χειρότερο τρόπο. Συχνά πυκνά, καλούμουν να απαντήσω στις ανυπόστατες φήμες που διέδιδαν τα εν λόγω άτομα, τα οποία δεν έχουν κανένα θεσμικό ρόλο εντός του Κόμματος.
Να θυμίσω, όταν είχαμε παραιτήσεις Συναγωνιστών από τα Συλλογικά όργανα, μίλησα για εξωθεσμική παρέα και σε αυτήν αναφέρομαι και σήμερα.
Καθηκόντως, τα έχω καταγγείλει, τόσο προφορικώς όσο και γραπτώς, προς τον κ. Σιζόπουλο, ενημερώνοντάς τον για την συμπεριφορά των ατόμων αυτών. Δεν προέβαινα και δεν προέβηκα τότε σε δημοσιοποίηση των όσων συνέβαιναν, ακριβώς λόγω της αγάπης που έχω για αυτό το Κόμμα και για τον κόσμο του. Η ΕΔΕΚ βρισκόταν σε μια κρίσιμη καμπή για την ιστορία της και την πολιτική της συνέχεια, γι΄ αυτό παρόλο που τα όσα συνέβαιναν με πλήγωναν και με έπλητταν, σε προσωπικό και πολιτικό επίπεδο, επέλεξα, για πάρα πολύ καιρό, να μην τα δημοσιοποιήσω, παρά μόνο να προβώ σε γραπτές και προφορικές αναφορές προς τον Πρόεδρο του Κόμματος.
Δυστυχώς τίποτα δεν άλλαξε.
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Η υπόσκαψη και η προσπάθεια τρομοκρατίας σε όσους με υποστήριζαν γινόταν ολοένα και πιο έντονη.
Όλοι στην Κύπρο, γνωρίζουν ότι ο κομματικός μηχανισμός στήριζε έναν συγκεκριμένο υποψήφιο. Για άλλη μια φορά, προχώρησα σε γραπτή αναφορά προς τον κ. Σιζόπουλο, αλλά δυστυχώς, χωρίς καμία απολύτως ανταπόκριση.
3
Τηρούσα την πιο λακωνική στάση που θα μπορούσε να τηρήσει υποψήφιος, που δεχόταν ένα τέτοιο εσωτερικό πόλεμο.
Η ΕΔΕΚ ήταν και είναι η πρωταρχική μου έγνοια και γι’ αυτό έδωσα μια τίμια μάχη μαζί με τους Συναγωνιστές μου και τους Συμπολίτες μου, αφήνοντας στο περιθώριο τα όσα πραγματικά, ανεκδιήγητα συνέβησαν κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.
Οι εκλογές τελείωσαν και ο λαός με τίμησε με την ψήφο του.
Η ΕΔΕΚ θα μπορούσε να προχωρήσει ενωμένη και να αδράξει την χρυσή ευκαιρία που είχε μπροστά της, για να μετεξελιχθεί σε ένα Κόμμα, που να αντανακλά τις ανησυχίες της κοινωνίας και των πολιτών, ένα Κόμμα που θα είχε και δύναμη και ρυθμιστικό ρόλο στο πολιτικό προσκήνιο. Αυτές όμως οι πρακτικές και η εσωστρέφεια που δημιουργείται με την καταγγελία εναντίον μου, δυστυχώς οδηγούν σε ένα άλλο δρόμο.
Στις 11 Νοεμβρίου 2019, ο κ. Σιζόπουλος κατέθεσε καταγγελία εναντίον μου, σε συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου, χωρίς καν να είναι στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης και αφού αρκετά μέλη του Πολιτικού Γραφείου είχαν ήδη αποχωρήσει.
Πληροφορήθηκα για την ύπαρξη καταγγελιών εναντίον μου, έκπληκτος, από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, την επόμενη μέρα και ενώ βρισκόμουν στις Βρυξέλλες.
Φρόντισαν, να διαρρεύσουν οι καταγγελίες, πριν καν να ενημερωθεί ο άμεσα ενδιαφερόμενος.
Παρά το γεγονός ότι είχα σοβαρές επιφυλάξεις, τόσο για την διαδικασία που ακολουθήθηκε, όσο και για τον τρόπο που πάρθηκε η απόφαση του Πολιτικού Γραφείου, αποφάσισα να απαντήσω στις ανυπόστατες κατηγορίες. Συνέταξα με τον δικηγόρο μου, 16σέλιδη απάντηση, τεκμηριώνοντας την, με πέρα από 100 σελίδες έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2019, ενημερώθηκα ότι το Πολιτικό Γραφείο αποφάσισε την παραπομπή μου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο.
4
Η απόφαση για την παραπομπή μου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, πάρθηκε από το Πολιτικό Γραφείο, χωρίς τα Μέλη του να πάρουν στα χέρια τους το πόρισμα του Ερευνώντος Λειτουργού και παρά την έκκληση του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής για να δοθεί χρόνος μελέτης του πορίσματος.
Μετά την κατηγορηματική άρνηση του κ. Σιζόπουλου να δοθεί χρόνος για μελέτη του πορίσματος, ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής αποχώρησε και η απόφαση πάρθηκε από τα 12 παρόντα μέλη, από το σύνολο των 25 μελών του Πολιτικού Γραφείου.
Στις 30 Δεκεμβρίου 2019, ζήτησα ενημέρωση σε σχέση με το πόρισμα του Ερευνώντος Λειτουργού, το οποίο δεν μου είχε κοινοποιηθεί.
Έλαβα το πόρισμα του Ερευνώντος Λειτουργού, μόλις στις 17 Ιανουαρίου 2020 και στις 25 Ιανουαρίου έλαβα, μέσω επιδότη, το κατηγορητήριο.
Στο νομικό κομμάτι αλλά και στη διαδικασία που ακολουθήθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, θα αναφερθεί ο δικηγόρος μου, Θεοφάνης Ανδρέου.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ / ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΤΥΧΗ:
Όλοι αντιλαμβάνονται ότι το θέμα δεν είναι οικονομικές διαφορές και ούτε κάποιος μπορεί να με κατηγορήσει για αντικομματική συμπεριφορά, όταν δεν έλειψα από καμία μάχη αυτού του Κόμματος, τη στιγμή που κάποιοι άλλοι επέλεγαν ποιες μάχες θα δώσουν. Ήμουν υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της ΕΔΕΚ 5 φορές, πάντοτε στην πρώτη γραμμή, για να υπερασπιστώ την ιδεολογία του Σοσιαλισμού και τις δημοκρατικές αρχές και αξίες, χωρίς καμία εξάρτηση από τον οποιονδήποτε ή από τα οποιαδήποτε συμφέροντα.
Πάντοτε λειτουργούσα στην προοπτική ενός μεγάλου Κεντροαριστερού Κινήματος, το οποίο θα πρωτοστατεί σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, για μια καλύτερη κοινωνία αλλά και για μια δίκαιη λύση στο εθνικό μας θέμα.
Ουσιαστικά, διώκομαι γιατί κατάφερα να επανεκλεγώ Ευρωβουλευτής, με όλο τον Κομματικό μηχανισμό απέναντι μου.
5
Αυτή τη στιγμή η ΕΔΕΚ, θα έπρεπε να πρωτοστατεί και να βρίσκεται στο πολιτικό προσκήνιο για τις παρεμβάσεις της, για την κοινωνική πολιτική της και για τις θέσεις της.
Αντ’ αυτού η ΕΔΕΚ βρίσκεται στο προσκήνιο, για ακόμα μια φορά, για τις εσωτερικές τις προστριβές. Είναι ολοφάνερη πλέον, σε κάθε πολίτη, η εκτροπή από τις παραδοσιακές αρχές και αξίες αυτού του Κόμματος. Από πλευράς μου, έχω προσπαθήσει να αποφύγω κάθε τι που θα έπληττε το Κόμμα, παρόλο που βίωνα και βιώνω ένα ανελέητο πολιτικό πόλεμο δίχως τέλος.
Σήμερα στις 3 μ.μ είναι ορισμένη εκ νέου η διαδικασία του Πειθαρχικού Συμβουλίου, στην οποία δεν θα παραστώ. Το προηγούμενο Σάββατο, όπως ανέφερε και ο δικηγόρος μου, γίναμε μάρτυρες μιας παρωδίας.
Ένα Πειθαρχικό Συμβούλιο, που λειτουργούσε σαν κατήγορος και σαν δικαστήριο ταυτόχρονα, ένα Πειθαρχικό Συμβούλιο, το οποίο δεν είχε καμία διάθεση και προθυμία να τηρήσει τα ελάχιστα εχέγγυα της δίκαιης και αμερόληπτης διαδικασίας.
Παρόλα αυτά, επιμείναμε και ζητήσαμε γραπτώς τα βασικά και αυτονόητα πράγματα. Ζητήσαμε δημόσια και ανοιχτή διαδικασία, δεν έγινε αποδεκτό. Ζητήσαμε να μας σταλούν έγγραφα, μέχρι σήμερα δεν μας έχει σταλεί τίποτα. Ζητήσαμε να μας κοινοποιηθούν οι μάρτυρες κατηγορίας και ενώ δεσμεύτηκαν ότι θα μας τους κοινοποιούσαν, εντούτοις δεν έστειλαν τίποτε. Ζητήσαμε την εξαίρεση μελών από το Πειθαρχικό Συμβούλιο, τα οποία προηγουμένως είχαν τοποθετηθεί με τρόπο που τους στερούσε την ανεξάρτητη και αμερόληπτη κρίση απέναντί μου. Δεν έγινε αποδεκτό.
Ζητήσαμε τα πρακτικά της διαδικασίας του Πειθαρχικού Συμβουλίου, τα οποία ηχογραφούνταν τόσο από εμάς όσο και από το Πειθαρχικό. Μας τα έστειλαν, εμφανώς παραποιημένα.
Όπως αντιλαμβάνεστε, σε μια τέτοια διαδικασία δεν μπορώ να συμμετέχω, κυρίως για λόγους αξιοπρέπειας.
Γι΄ αυτό και σήμερα, αντί να παραστώ σε αυτή την, αν μη τι άλλο, άδικη και διάτρητη διαδικασία, επιλέγω να απευθυνθώ στους πολίτες και να τους ενημερώσω, όπως έχω καθήκον να πράξω,
6
για τους λόγους που δεν θα συνεχίσω να συμμετέχω στην διαδικασία αυτή.
Σέβομαι τον κόσμο της ΕΔΕΚ, σέβομαι και στηρίζω τις πολιτικές αρχές και τις αξίες αυτού του ιστορικού Κόμματος, την ορθή και αμερόπληπτη λειτουργία των θεσμικών οργάνων, την δημοκρατία και τη δικαιοσύνη και γι΄ αυτό επιλέγω να μην συμμετέχω σε διαδικασίες που δεν τιμούν τις αρχές και τις αξίες αυτού του Κόμματος.
Δεν πρόκειται να μπω σε καμία περίπτωση στην λογική κτυπημάτων κάτω από την μέση, ανταλλαγής λάσπης και χαρακτηρισμών. Άλλωστε, δεν έχω κανένα προσωπικό πρόβλημα με τον κ. Σιζόπουλο. Ανέφερα τα γεγονότα όπως έγιναν και χωρίς να άγομαι από αλλότρια κίνητρα.
Θα αναφερθώ όμως σε μερικά ζητήματα, για τα οποία εξέφρασα την διαφωνία μου στα Συλλογικά όργανα, και τα οποία θεωρώ ότι δεν συνάδουν με τον Κεντροαριστερό και δημοκρατικό χαρακτήρα της ΕΔΕΚ, ούτε με τη θεσμική λειτουργία ενός δημοκρατικού Κόμματος.
Κάποιοι χειρισμοί, ζήμιωσαν το Κόμμα, εντός της κοινωνίας και κάποιοι άλλοι, ζήμιωσαν το Κόμμα εσωτερικά και απομάκρυναν από την δράση σημαντικούς Συναγωνιστές.
1) Παρόλο που ήμασταν οι πρωτεργάτες για την δημιουργία του ΓΕΣΥ, την μεγαλύτερη κοινωνική μεταρρύθμιση στον τόπο μας, τα τελευταία χρόνια, με τους χειρισμούς που έγιναν, η κοινωνία, μας κατατάσσει στους πολέμιους του ΓΕΣΥ και τα γεγονότα, μας έχουν προσπεράσει. Άλλο είναι να εντοπίζεις τα πολύ σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν και να προτείνεις τρόπους επίλυσης τους κι άλλο είναι να παρουσιάζεσαι ως αρνητής αυτής της μεταρρύθμισης.
2) Καταθέτει η Κυβέρνηση ένα φιλεργατικό νομοσχέδιο σύστασης Ενιαίας Επιθεώρησης Εργασίας, που έχει σαν στόχο την πάταξη της αδήλωτης εργασίας και την οριζόντια εφαρμογή όλων των εργατικών νομοθεσιών, και η ΕΔΕΚ, το Σοσιαλιστικό Κόμμα του τόπου το καταψηφίζει.
7
3) Η ΕΔΕΚ, ένα Κόμμα που έμεινε σταθερά απέναντι στα φαινόμενα της διαπλοκής, όφειλε να πρωτοστατεί με τις προτάσεις και τις ενέργειες της, για να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών προς την πολιτική διαδικασία και για ουσιαστικές αλλαγές, που δεν θα σπρώχνουν περαιτέρω τους πολίτες προς την απαξίωση και την αδιαφορία.
4) Ποιο Κομματικό στέλεχος, που σέβεται τον ευατό του, θα ανεχόταν, ενώ το Πολιτικό Γραφείο είχε πάρει απόφαση να ψηφιστούν οι προϋπολογισμοί του 2018, την επόμενη μέρα στη Βουλή να καταψηφίζονται;
5) Δεν είναι αρκετό να διατείνεσαι για ανοικτές συνεδριάσεις των συλλογικών οργάνων και ύπαρξη εσωκομματικής δημοκρατίας. Είναι σε όλους γνωστό, ότι είχαμε σωρεία παραιτήσεων Μελών του Πολιτικού Γραφείου, της Κεντρικής Επιτροπής και Θεματικών Επιτροπών,
Αντί ο Πρόεδρος να εξετάσει το πρόβλημα και να αναλάβει πρωτοβουλίες αναστροφής αυτής της πορείας, δυστυχώς έβγαινε δημόσια και δήλωνε ότι όποιου δεν του αρέσει να πάρει το καπέλο του και να φύγει.
Δεν μπορεί η ΕΔΕΚ να λειτουργεί στο πνεύμα του ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Στο πνεύμα του «Αυτοί που συμφωνούν μένουν, αυτοί που διαφωνούν να τους διώξουμε».
Διχαστικές πρακτικές και νοοτροπίες, «σε αυτούς» και «σε εμάς», καλλιέργησαν ένα βαθιά νοσηρό κλίμα εντός του Κόμματος. Ένα κλίμα, που για να εξοβελιστεί, προϋποθέτει την πραγματικά δημοκρατική λειτουργία, με διάλογο και αλληλοσεβασμό.
Θέλω να το ξεκαθαρίσω. Αυτό τον δρόμο δεν τον επέλεξα εγώ. Αναγκάζομαι να συμμετέχω σε μια τρωτή διαδικασία. Αναγκάζομαι να τοποθετηθώ δημόσια, γιατί δεν μου έχουν αφήσει πλέον, άλλη επιλογή.
Με αυτή μου την πράξη, θέλω να τονίσω τον κίνδυνο που διατρέχει η ΕΔΕΚ, με αυτού του είδους τις συμπεριφορές.
Θα το κάνω σαφές. Καμία αντικομματική συμπεριφορά μου δεν μπορεί να τεκμηριωθεί.
8
Θέλω να καλέσω τον Πρόεδρο να ανακαλέσει τις καταγγελίες του, να πάρει την απόφαση να καλέσει τα θεσμικά όργανα του Κόμματος, να πλησιάσει τα παραιτηθέντα και αποστασιοποιηθέντα στελέχη και να προχωρήσει μαζί με όλους μας σε μια πλήρη αναδιοργάνωση του Κόμματος.
Φίλοι και Φίλες,
Καμία αντικομματική συμπεριφορά δεν μπορεί να διαπιστωθεί.
Και αλίμονο αν υπήρχε η παραμικρή υπόνοια αντικομματικής συμπεριφοράς εκ μέρους μου, που υπηρετώ το κόμμα για 30 και πλέον χρόνια. Πρόεδρος της Φοιτητικής Οργάνωσης του Αγώνα, Πρόεδρος της Νεολαίας ΕΔΕΚ, Εκπρόσωπος Τύπου του Κόμματος, Γραμματέας Κεντρικής Επιτροπής ΕΔΕΚ. Ήμουν και είμαι στρατιώτης της ΕΔΕΚ.
Της ΕΔΕΚ που δεν ανήκει σε κανέναν, ανήκει στο λαό που την έστησε, ανήκει στην δημοκρατία, ανήκει στους αγώνες του Κυπριακού λαού. Της ΕΔΕΚ του Λυσσαρίδη και των αγωνιστών της δημοκρατίας και της αντίστασης, που πληγώνεται από τέτοιες συμπεριφορές.
Το θέμα είναι εξόχως πολιτικό. Ο σκοπός ξεκάθαρος, η αποσιώπηση της φωνής μου. Αυτό δεν θα γίνει. Θα συνεχίσουμε και θα συνεχίσω να είμαι ο Ευρωβουλευτής της ΕΔΕΚ, όποια και να είναι η απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου. Η ΕΔΕΚ είναι μια πολιτική δύναμη που ζει μέσα μας και θα συνεχίσει να ζει γιατί κανένα Πειθαρχικό, με οποιαδήποτε απόφαση δεν μπορεί να την ξεριζώσει. Θα συνεχίσω να εργάζομαι με το ίδιο όραμα, για μια δυνατή Κεντροαριστερή ΕΔΕΚ για τους πολίτες, για την κοινωνία και για τον τόπο μας.
Με αυτή την ευκαιρία θέλω να ευχαριστήσω δημόσια, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τους Δικηγόρους μου, αλλά και όλους τους φίλους και Συναγωνιστές που βρίσκονται δίπλα μου, από την πρώτη στιγμή και την ίδια ώρα να διαβεβαιώσω την Κυπριακή κοινωνία και τους ΕΔΕΚίτες ότι θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για τα δίκαια του λαού μας και για μια καλύτερη κοινωνία.

Related Topics:ΕΔΕΚ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΣΙΖΟΠΟΥΛΟΣ

Up Next

ΣΙΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ: “ΔΙΑΠΡΑΧΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ”

Don't Miss

ΧΡΗΣΤΟΥ: “ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΜΕ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ”

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Χάρης Γεωργιάδης: «Όχι» σε προεκλογική με Αβέρωφ – Νέα ένταση στον ΔΗΣΥ

Published

16 hours ago

October 27, 2026

Vouli TV

Η «ενότητα» στον Δημοκρατικό Συναγερμό φαίνεται να περνά μια ακόμη δύσκολη δοκιμασία. Και αυτή τη φορά δεν χρειάστηκαν διαρροές, πηγαδάκια ή πολιτικοί χρησμοί. Ο Χάρης Γεωργιάδης το έγραψε, το υπέγραψε και το έστειλε στην Αννίτα Δημητρίου: αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου πάρει το χρίσμα για τις Προεδρικές του 2028, ο ίδιος δεν θα συμμετάσχει στην προεκλογική του εκστρατεία.

Και κάπως έτσι, η πολυσυζητημένη προσπάθεια να παρουσιαστεί ένας ΔΗΣΥ που αφήνει πίσω του τις πληγές του 2023 αποκτά ένα μικρό… τεχνικό πρόβλημα.

Η πρίζα της «ενότητας» φαίνεται να βγήκε από τον τοίχο.

Το μήνυμα Χάρη δεν σηκώνει πολλές παρερμηνείες

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών και ιστορικό στέλεχος του ΔΗΣΥ ενημέρωσε επισήμως την πρόεδρο του κόμματος ότι, εάν η εσωκομματική διαδικασία αναδείξει τον Αβέρωφ Νεοφύτου ως υποψήφιο για τις Προεδρικές του 2028, ο ίδιος δεν θα συμμετάσχει στην εκστρατεία στήριξής του.

Δεν σταμάτησε όμως εκεί.

Στην επιστολή του αποδίδει το πολιτικό σκηνικό που προηγήθηκε σε συνθήκες πίεσης και κάνει λόγο ακόμη και για «απροκάλυπτο πολιτικό εκβιασμό», συνδέοντας την εκτίμησή του με το ενδεχόμενο ανεξάρτητης υποψηφιότητας που, σύμφωνα με τον ίδιο, διατηρούσε ανοικτό ο Αβέρωφ Νεοφύτου.

Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται απλώς για:

«Δεν προτιμώ τον συγκεκριμένο υποψήφιο».

Πρόκειται για πολύ βαθύτερη πολιτική διαφοροποίηση.

Το καλύτερο; «Θα σεβαστώ την πλειοψηφία, αλλά…»

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πολιτικά πιο ενδιαφέρον σημείο.

Ο Χάρης Γεωργιάδης αναγνωρίζει ότι ο Αβέρωφ μπορεί να αποτελέσει την επιλογή της πλειοψηφίας των μελών.

Αλλά ξεκαθαρίζει ότι, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, ο ίδιος θεωρεί πολιτικό του καθήκον να διαφοροποιηθεί.

Δηλαδή:

Τα μέλη αποφασίζουν.

Το αποτέλεσμα γίνεται σεβαστό.

Αλλά η προεκλογική εκστρατεία… βλέπουμε.

Καλώς ήρθατε στην κυπριακή εκδοχή της κομματικής ενότητας.

Και τώρα, ποιος ακριβώς θα ενώσει ποιον;

Το πρόβλημα πλέον για την Πινδάρου δεν είναι μόνο ποιος θα πάρει το χρίσμα.

Είναι τι θα υπάρχει την επόμενη μέρα.

Διότι αν ένα ιστορικό στέλεχος του κόμματος δηλώνει προκαταβολικά ότι δεν μπορεί να συμμετάσχει στην εκστρατεία ενός συγκεκριμένου υποψηφίου, τότε το πραγματικό ερώτημα ξεπερνά την προσωπική αντιπαράθεση.

Μπορεί ο ΔΗΣΥ να βγει από αυτή τη διαδικασία ως μία παράταξη ή θα βγει ως άθροισμα στρατοπέδων;

Ήδη οι αντιδράσεις είναι ενδεικτικές. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Δημήτρης Δημητρίου εξέφρασε τη διαφωνία του με την προσέγγιση Γεωργιάδη, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να γίνει σεβαστή η απόφαση των μελών και ότι τέτοιες κινήσεις μεγαλώνουν την εσωστρέφεια.

Με απλά λόγια:

Πριν ακόμη επιλεγεί ο υποψήφιος, άρχισε η συζήτηση για το ποιοι θα αρνηθούν να τον στηρίξουν.

Εξαιρετική αφετηρία για μια παράταξη που θέλει να μιλά για συσπείρωση.

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο λέγεται 2023

Και φυσικά υπάρχει κάτι που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.

Οι Προεδρικές του 2023.

Ο ΔΗΣΥ πέρασε τότε μια από τις σοβαρότερες εσωτερικές κρίσεις της ιστορίας του. Ο ίδιος ο Γεωργιάδης φροντίζει μάλιστα στην επιστολή του να υπενθυμίσει ότι τότε στήριξε πλήρως την υποψηφιότητα Αβέρωφ Νεοφύτου, παρά τις δυσμενείς εκτιμήσεις που υπήρχαν για την εκλογική της προοπτική.

Γι’ αυτό και επιμένει ότι η σημερινή του διαφοροποίηση δεν αφορά την «εκλεξιμότητα» του Αβέρωφ.

Αφορά πολιτικές θέσεις, διαδικασίες και αρχές.

Αυτό κάνει τη σύγκρουση πολιτικά σοβαρότερη.

Διότι άλλο είναι να λες «δεν πιστεύω ότι μπορεί να κερδίσει».

Και άλλο να λες ουσιαστικά:

«Ακόμη κι αν τον επιλέξει το κόμμα μου, εγώ δεν μπορώ να κάνω εκστρατεία για να εκλεγεί».

Και μέσα σε όλα αυτά… Γλαύκος Κληρίδης

Υπάρχει και η λεπτομέρεια με ιδιαίτερο συμβολισμό.

Ο Χάρης Γεωργιάδης έθεσε στη διάθεση της Αννίτας Δημητρίου την παραίτησή του από την προεδρία του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι δεν αποστασιοποιείται από τον ΔΗΣΥ.

Άρα έχουμε ένα εξαιρετικά κυπριακό πολιτικό σχήμα:

Δεν φεύγω από το κόμμα.

Πιστεύω στο κόμμα.

Στηρίζω το κόμμα.

Αλλά εάν το κόμμα επιλέξει τον συγκεκριμένο υποψήφιο, δεν θα τον στηρίξω στην προεκλογική.

Και, παρεμπιπτόντως, η παραίτησή μου είναι στη διάθεσή σας.

Αν αυτό δεν είναι πολιτικό μήνυμα με κεφαλαία γράμματα, τότε τι είναι;

Η μάχη πλέον δεν είναι μόνο Αβέρωφ – Παμπορίδη

Η εξέλιξη αλλάζει και την πολιτική διάσταση της εσωκομματικής διαδικασίας.

Με τις υποψηφιότητες Αβέρωφ Νεοφύτου και Γιώργου Παμπορίδη να βρίσκονται στο προσκήνιο, η συζήτηση δεν αφορά πλέον απλώς δύο πρόσωπα. Η δημόσια παρέμβαση Γεωργιάδη μεταφέρει τη σύγκρουση στο ερώτημα για την κατεύθυνση και την πολιτική φυσιογνωμία του κόμματος.

Και εκεί αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα.

Γιατί οι εσωκομματικές εκλογές κάποτε τελειώνουν.

Οι δηλώσεις όμως μένουν.

Οι επιστολές επίσης.

Και όταν έρθει η ώρα της οικογενειακής φωτογραφίας με τον νικητή, κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει πώς ακριβώς θα χωρέσουν όλοι στο ίδιο κάδρο.

Η Πινδάρου ήθελε εκλογή υποψηφίου. Μπορεί να πάρει και ξεκαθάρισμα λογαριασμών

Η παρέμβαση Χάρη Γεωργιάδη κάνει ένα πράγμα απολύτως σαφές:

Η διαδικασία επιλογής υποψηφίου του ΔΗΣΥ δεν είναι απλώς μια ψηφοφορία για το ποιος θα διεκδικήσει την Προεδρία το 2028.

Εξελίσσεται παράλληλα σε συζήτηση για το ποιος εκφράζει τον ΔΗΣΥ, ποια πολιτική γραμμή θεωρείται συνέχεια της παράδοσής του και –κυρίως– πόσο πραγματικά ενωμένη είναι η παράταξη μετά τις συγκρούσεις των τελευταίων χρόνων.

Ο Αβέρωφ ζητά την ψήφο της βάσης.

Ο Παμπορίδης διεκδικεί το χρίσμα.

Ο Χάρης βάζει κόκκινη γραμμή.

Η Αννίτα καλείται να κρατήσει τις ισορροπίες.

Και η Πινδάρου;

Η Πινδάρου μάλλον χρειάζεται μεγαλύτερο τραπέζι.

Γιατί μέχρι το 2028 θα πρέπει πρώτα να αποφασίσουν ποιος θα καθίσει δίπλα σε ποιον.

Και μετά βλέπουμε για την Προεδρία.

Άρθρα Χάρη Θεραπή

Η Ευρώπη χάνει τον βηματισμό της: Τραμπ, πόλεμοι και εσωτερικές ρωγμές

Published

2 days ago

October 26, 2026

Χάρης Θεραπής

του Χάρη Θεραπή

Από την ενεργειακή ανασφάλεια και τις κοινωνικές πιέσεις μέχρι τη γεωπολιτική αβεβαιότητα – Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται μπροστά σε αποφάσεις που ίσως καθορίσουν όχι απλώς την οικονομία της, αλλά την ίδια τη θέση της στον νέο κόσμο

Η Ευρώπη βρίσκεται και πάλι ενώπιον ενός δύσκολου ερωτήματος: μπορεί να λειτουργήσει ως πραγματική γεωπολιτική δύναμη ή θα συνεχίσει να αντιδρά στις αποφάσεις και στις κρίσεις που δημιουργούν άλλοι;

Η συζήτηση δεν είναι πλέον θεωρητική.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εκρηκτικό μείγμα οικονομικών, κοινωνικών και γεωπολιτικών πιέσεων. Η ενεργειακή αβεβαιότητα επιστρέφει, οι διαφωνίες μεταξύ των «27» γίνονται εντονότερες, οι εθνικοί προϋπολογισμοί πιέζονται και οι κοινωνίες εμφανίζονται ολοένα λιγότερο πρόθυμες να αποδεχθούν νέες θυσίες.

Την ίδια ώρα, το διεθνές περιβάλλον αλλάζει με ταχύτητα που οι Βρυξέλλες δυσκολεύονται να ακολουθήσουν.

Από τη μία κρίση στην άλλη

Η Ευρώπη πέρασε τα τελευταία χρόνια από διαδοχικά σοκ: πανδημία, ενεργειακή κρίση, πόλεμος στην Ουκρανία, πληθωρισμός, μεταναστευτικές πιέσεις και ανατροπές στις διεθνείς εμπορικές σχέσεις.

Τώρα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα περίοδο αβεβαιότητας.

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή επηρεάζει άμεσα την ενεργειακή ασφάλεια, ενώ οι εξελίξεις στην Ουκρανία εξακολουθούν να απαιτούν σημαντικούς οικονομικούς και αμυντικούς πόρους.

Παράλληλα, οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται δεδομένες με τους όρους προηγούμενων δεκαετιών.

Και απέναντι στην Κίνα, η Ευρώπη εξακολουθεί να προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ οικονομικής συνεργασίας, εμπορικού ανταγωνισμού και στρατηγικής αυτονομίας.

Η ΕΕ καλείται, δηλαδή, να πληρώσει περισσότερο για την άμυνά της, περισσότερο για την ενέργειά της και περισσότερο για τη διατήρηση της οικονομικής της ανταγωνιστικότητας.

Το ερώτημα είναι ποιος τελικά θα πληρώσει τον λογαριασμό.

Οι κοινωνίες αρχίζουν να αντιδρούν

Εδώ βρίσκεται ίσως και η μεγαλύτερη πολιτική απειλή.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν ήδη βιώσει χρόνια αυξημένου κόστους ζωής, υψηλών τιμών ενέργειας, στεγαστικής πίεσης και συρρίκνωσης της πραγματικής αγοραστικής τους δύναμης.

Στη Γαλλία, οι δημοσιονομικές πιέσεις συνοδεύονται από κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις. Στην Ισπανία, το στεγαστικό εξελίσσεται σε μείζον κοινωνικό πρόβλημα. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυβερνήσεις καλούνται να βρουν χρήματα για άμυνα, ενεργειακή ασφάλεια, κοινωνική πολιτική και ανάπτυξη – όλα ταυτόχρονα.

Και κάπου εδώ εμφανίζεται η μεγάλη αντίφαση:

Οι Βρυξέλλες ζητούν περισσότερη Ευρώπη την ώρα που σημαντικό μέρος των ευρωπαϊκών κοινωνιών ζητά περισσότερες απαντήσεις για την καθημερινότητά του.

Βορράς και Νότος ξανά απέναντι;

Οι διαπραγματεύσεις για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και την ενέργεια επαναφέρουν γνώριμες αντιπαραθέσεις.

Οι χώρες που ζητούν μεγαλύτερη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση βρίσκονται απέναντι σε εκείνες που επιμένουν σε αυστηρότερη δημοσιονομική πειθαρχία.

Πίσω όμως από τους αριθμούς κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο πολιτικό ζήτημα:

Τι Ευρώπη θέλουν τελικά τα κράτη-μέλη;

Μια Ένωση που θα διαθέτει κοινή αμυντική πολιτική, ισχυρότερο προϋπολογισμό και μεγαλύτερη δυνατότητα παρέμβασης;

Ή μια Ευρώπη στην οποία τα κράτη θα εξακολουθούν να διατηρούν τον πρώτο και τελευταίο λόγο όταν φτάνει η στιγμή των δύσκολων αποφάσεων;

Η απάντηση παραμένει θολή.

Το πρόβλημα της ευρωπαϊκής ηγεσίας

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη.

Η σημερινή κρίση δεν είναι μόνο οικονομική ή γεωπολιτική. Είναι και κρίση πολιτικής ηγεσίας.

Η Ευρώπη έχει θεσμούς, οικονομική ισχύ και μια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών. Εκείνο που συχνά δυσκολεύεται να αποκτήσει είναι μία ενιαία στρατηγική φωνή.

Οι μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν διαφορετικές προτεραιότητες, διαφορετικές ιστορικές σχέσεις και διαφορετικές αντιλήψεις για την ασφάλεια.

Και όσο αυτές οι διαφορές παραμένουν, η περίφημη «στρατηγική αυτονομία» κινδυνεύει να παραμένει περισσότερο πολιτικό σύνθημα παρά πραγματικότητα.

Και η Κύπρος;

Για την Κύπρο αυτή η συζήτηση κάθε άλλο παρά μακρινή είναι.

Ως μικρό κράτος-μέλος στην ανατολικότερη πτέρυγα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε μια περιοχή με αυξημένη γεωπολιτική αστάθεια, η Λευκωσία έχει κάθε λόγο να επιθυμεί μια Ευρώπη με ισχυρότερη κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.

Ταυτόχρονα, όμως, η ενεργειακή αβεβαιότητα, οι διεθνείς αναταράξεις και οι ευρωπαϊκές δημοσιονομικές αποφάσεις επηρεάζουν άμεσα μια μικρή και ανοικτή οικονομία όπως η κυπριακή.

Το πραγματικό ερώτημα επομένως δεν είναι εάν οι εξελίξεις στις Βρυξέλλες αφορούν την Κύπρο.

Είναι πόσο έτοιμη είναι η Κύπρος να διεκδικήσει ρόλο μέσα στην Ευρώπη που διαμορφώνεται.

Η ώρα των αποφάσεων

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποδείξει πολλές φορές ότι οι μεγάλες κρίσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως επιταχυντές της ενοποίησης.

Αυτή τη φορά, όμως, οι προκλήσεις έρχονται όλες μαζί.

Οικονομία. Ενέργεια. Άμυνα. Ουκρανία. Μέση Ανατολή. ΗΠΑ. Κίνα. Μετανάστευση. Κοινωνική συνοχή.

Και πίσω από όλα αυτά βρίσκεται ένα ερώτημα που γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αποφευχθεί:

Θέλει η Ευρώπη να γίνει πραγματική δύναμη ή αρκείται να παραμείνει μια μεγάλη οικονομική αγορά σε έναν κόσμο όπου επιστρέφει η σκληρή πολιτική ισχύος;

Οι επόμενες αποφάσεις των «27» ίσως δώσουν την απάντηση.

Γιατί η Ευρώπη δεν βρίσκεται απλώς σε ακόμη μία κρίση.

Βρίσκεται μπροστά σε μια νέα δοκιμασία για το τι ακριβώς θέλει να είναι.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ΔΗΣΥ: Αβέρωφ ή Παμπορίδης; Επιστροφή ή αλλαγή σελίδας για το 2028

Published

2 days ago

October 26, 2026

Vouli TV

Δεν είναι απλώς μια εσωκομματική εκλογή. Είναι μια αναμέτρηση για το ποιος ΔΗΣΥ θα πάει στις Προεδρικές του 2028. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου ζητά την πολιτική του επιστροφή. Ο Γιώργος Παμπορίδης επιχειρεί να εκφράσει την αλλαγή σελίδας. Και αυτή τη φορά, την απάντηση θα δώσει απευθείας η βάση.

Η μάχη άρχισε και επίσημα.

Αβέρωφ Νεοφύτου και Γιώργος Παμπορίδης πέρασαν τη Δευτέρα το κατώφλι της Πινδάρου και υπέβαλαν τις υποψηφιότητές τους για το χρίσμα του Δημοκρατικού Συναγερμού στις Προεδρικές Εκλογές του 2028.

Πίσω όμως από την τυπική διαδικασία κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο πολιτικό δίλημμα.

Επιστροφή Αβέρωφ ή αλλαγή σελίδας με Παμπορίδη;

Αυτό είναι, σε μεγάλο βαθμό, το ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν στις 28 Νοεμβρίου τα σχεδόν 50.000 μέλη του ΔΗΣΥ.

Και η απάντησή τους δεν θα καθορίσει μόνο ποιος θα είναι ο προεδρικός υποψήφιος της παράταξης. Θα δείξει προς ποια κατεύθυνση θέλει να κινηθεί ο ίδιος ο Συναγερμός μετά τις πληγές του 2023.

Αβέρωφ: «Επιστροφή στο σπίτι»

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου μπήκε στην αναμέτρηση με ένα σαφές πλεονέκτημα: γνωρίζει τον ΔΗΣΥ όσο λίγοι.

Πρώην πρόεδρος του κόμματος, με πολυετή παρουσία στην πρώτη γραμμή, ισχυρές οργανωτικές διασυνδέσεις και βαθιά γνώση του κομματικού μηχανισμού, επιστρέφει για να ζητήσει από τη βάση μια δεύτερη ευκαιρία για τη μεγάλη μάχη.

Η εικόνα της υποψηφιότητάς του ήταν χαρακτηριστική.

Η αναφορά του στον ΔΗΣΥ ως το «σπίτι» και την «οικογένειά» του συμπύκνωσε ουσιαστικά ολόκληρο το πολιτικό αφήγημά του: επιστροφή στις ρίζες, εμπειρία, κομματική συνέχεια και επανασυσπείρωση.

Οι περισσότερες από 3.000 υπογραφές που συγκέντρωσε, όταν απαιτούνταν 500, αποτελούν παράλληλα σαφή επίδειξη οργανωτικής ισχύος.

Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι άλλο:

Μπορεί η ισχυρή παρουσία του Αβέρωφ στον κομματικό μηχανισμό να μετατραπεί ξανά σε πλειοψηφικό πολιτικό ρεύμα;

Γιατί από τις Προεδρικές του 2023 μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά.

Και η νέα κάλπη δεν αφορά μόνο την αποτίμηση του παρελθόντος, αλλά κυρίως το ποιος μπορεί να κερδίσει το 2028.

Παμπορίδης: Το στοίχημα της αλλαγής

Απέναντι στον Αβέρωφ βρίσκεται μια διαφορετική πολιτική πρόταση.

Ο Γιώργος Παμπορίδης δεν διαθέτει την ίδια διαδρομή στον κομματικό μηχανισμό. Διαθέτει, όμως, κυβερνητική εμπειρία και επιχειρεί να παρουσιάσει την υποψηφιότητά του ως επιλογή ανανέωσης και νέας πολιτικής αφετηρίας.

Ακόμη και η εικόνα της επίσημης υποβολής της υποψηφιότητάς του ήταν διαφορετική.

Χωρίς οργανωμένη κινητοποίηση υποστηρικτών και με χαμηλότερους τόνους, έδωσε έμφαση στην ανάγκη για ποιοτική και αδιάβλητη διαδικασία και, κυρίως, στην επόμενη ημέρα.

Το δικό του στοίχημα είναι διαφορετικό από εκείνο του Αβέρωφ.

Πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να μετατρέψει το αίτημα για ανανέωση σε πλειοψηφικό ρεύμα μέσα στην ίδια τη συναγερμική βάση.

Και ότι μπορεί να προσελκύσει όχι μόνο όσους θέλουν αλλαγή προσώπου, αλλά και εκείνους που αναζητούν έναν υποψήφιο με δυνατότητα διεύρυνσης πέρα από τα παραδοσιακά όρια του ΔΗΣΥ.

Η σκιά του 2023 παραμένει

Υπάρχει όμως και ένας τρίτος «πρωταγωνιστής» σε αυτή την αναμέτρηση.

Το 2023.

Οι προηγούμενες Προεδρικές Εκλογές άφησαν βαθιά σημάδια στον Δημοκρατικό Συναγερμό.

Η ήττα Αβέρωφ, η εκλογή Νίκου Χριστοδουλίδη, οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις και όσα ακολούθησαν εξακολουθούν να επηρεάζουν τις πολιτικές ισορροπίες.

Γι’ αυτό και η κάλπη της 28ης Νοεμβρίου μπορεί να λειτουργήσει και ως μια καθυστερημένη απάντηση της βάσης σε όσα συνέβησαν τότε.

Θέλει επιστροφή σε μια δοκιμασμένη κομματική ηγετική φυσιογνωμία;

Ή θεωρεί ότι ο κύκλος εκείνης της περιόδου έχει κλείσει και χρειάζεται μια νέα πολιτική πρόταση;

Και στο βάθος… Χριστοδουλίδης

Υπάρχει, ασφαλώς, και το μεγάλο ερώτημα των Προεδρικών του 2028.

Ο πραγματικός αντίπαλος του νικητή της 28ης Νοεμβρίου δεν θα είναι ο ηττημένος της εσωκομματικής αναμέτρησης.

Θα βρίσκεται έξω από την Πινδάρου.

Και εκεί η συζήτηση για τον Νίκο Χριστοδουλίδη αποκτά αναπόφευκτα ιδιαίτερη σημασία.

Ο ΔΗΣΥ πρέπει να αποφασίσει όχι μόνο ποιον θα κατεβάσει στις Προεδρικές, αλλά και με ποια στρατηγική θα επιχειρήσει να επιστρέψει στην εξουσία.

Πώς θα τοποθετηθεί απέναντι στον σημερινό Πρόεδρο;

Πώς θα επαναπατρίσει ψηφοφόρους που απομακρύνθηκαν;

Και, κυρίως, ποιος από τους δύο μπορεί να οικοδομήσει ευρύτερες συμμαχίες όταν η αναμέτρηση μεταφερθεί από την εσωκομματική κάλπη στην κοινωνία;

Η Αννίτα στη μέση μιας δύσκολης εξίσωσης

Για την Αννίτα Δημητρίου η διαδικασία αποτελεί επίσης μια σημαντική πολιτική δοκιμασία.

Μετά την απόφασή της να μη διεκδικήσει το χρίσμα, η πρόεδρος του ΔΗΣΥ καλείται τώρα να εγγυηθεί μια διαδικασία που δεν θα αφήσει πίσω της έναν νικητή και δύο στρατόπεδα.

Γιατί η μεγαλύτερη πρόκληση για την Πινδάρου ίσως να μην είναι η 28η Νοεμβρίου.

Ίσως να είναι η 29η.

Ο νικητής θα πρέπει να ενώσει την παράταξη. Ο ηττημένος θα πρέπει να αποδεχθεί έμπρακτα το αποτέλεσμα. Και η ηγεσία θα πρέπει να μετατρέψει μια σκληρή εσωκομματική αναμέτρηση σε κοινή πορεία προς τις Προεδρικές.