ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Ο χάρτης της Μέσης Ανατολής αναδιατάσσεται
Η δολοφονία του πολιτικού ηγέτη της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια, τα ξημερώματα της Τετάρτης αποτελεί κίνηση ουσίας αλλά και εντυπωσιασμού από πλευράς Ισραήλ. Αναντίρρητα, κλιμακώνει την ένταση και δίνει πάτημα στους βεβαιωμένους εχθρούς του Ισραήλ για να αιτιολογήσουν πράξεις αντιποίνων.
Ο Χανίγια δεν εξοντώθηκε στον τόπο όπου διέμενε τον περισσότερο καιρό του χρόνου, το Κατάρ, το οποίο φρόντιζε σε μεγάλο βαθμό για την προστασία και την ασφάλεια του ηγετικού στελέχους της Χαμάς, ή στην Τουρκία, που ταξίδευε συχνά, αλλά στην καρδιά του ιρανικού καθεστώτος, την πρωτεύουσα Τεχεράνη. Η δολοφονία του κατέδειξε για πολλοστή φορά την ικανότητα των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών να πραγματοποιούν τέτοιου είδους επιχειρήσεις υψηλού ρίσκου στην καρδιά του Ιράν ή και σε περιοχές εκτός αυτού όπου όμως αυτό υποτίθεται ότι ασκεί έλεγχο (βλ. δολοφονίες Σουλειμανί και Μουσαβί).
Ήδη από το 2007 μετράμε σημαντικό αριθμό δολοφονιών επιστημόνων σχετιζόμενων με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν εντός αυτού, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του εγκεφάλου του πυρηνικού προγράμματος, Μοχσέν Φαχριζαντέχ, με κινηματογραφικό τρόπο στα τέλη του 2020.
Πάντως, η δολοφονία του Χανίγια έρχεται να ενισχύσει την εντύπωση, που μεθοδικά καλλιεργεί το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, ότι κανένας εχθρός του Ισραήλ δεν είναι ασφαλής όπου και αν βρίσκεται.
Οι επιπτώσεις στις σχέσεις με τους γείτονες

Η δολοφονία του πιο «πραγματιστή» από τους ηγέτες της Χαμάς αναμένεται να επηρεάσει αρνητικά τις σχέσεις ανάμεσα στο Ισραήλ και ορισμένων εκ των ηγεσιών της περιοχής όχι μόνο διπλωματικά, αλλά και δημιουργώντας καχυποψίες και παραστάσεις απειλής, εξαιτίας της δυνατότητας του πρώτου να πραγματοποιεί τέτοιου είδους μυστικές και επιθετικές επιχειρήσεις στο έδαφος τρίτων χωρών.
Ήδη η δολοφονία Χανίγια προκάλεσε αντιδράσεις σε διεθνές επίπεδο με το Κατάρ, την Ιορδανία, την Τουρκία, τη Ρωσία και την Κίνα να καταδικάζουν την επίθεση. Και ασφαλώς Κίνα και Ρωσία ποντάρουν στην κατάσταση για να κατηγορήσουν τους Αμερικανούς για συνενοχή ή αδυναμία μετριασμού των (κατά πολλούς) αποσταθεροποιητικών ενεργειών της ισραηλινής ηγεσίας.
Κίνα – Ρωσία – ΗΠΑ
Οι Αμερικανοί έρχονται σε ακόμα πιο δύσκολη θέση, κυρίως λόγω της χρονικής συγκυρίας αυτών των επιθέσεων, εφόσον βρισκόμαστε μόλις τρεις μήνες πριν τις πλέον κρίσιμες προεδρικές εκλογές των τελευταίων δεκαετιών, καθώς δημιουργείται η εντύπωση ότι γνώριζαν τα σχέδια του Ισραήλ και έδωσαν το πράσινο φως για τη διεξαγωγή των δύο επιθέσεων κατά των ηγετικών στελεχών της Χαμάς και της Χεζμπολάχ. Κι αυτό γιατί τα δύο περιστατικά έλαβαν χώρα μόλις λίγα 24ωρα έπειτα από την πρώτη επίσημη επίσκεψη Νετανιάχου στα τέσσερα χρόνια της προεδρίας Μπάιντεν. Apropos, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συναντήθηκε και με την Κάμαλα Χάρις, η οποία φέρεται να του διεμήνυσε ότι θα ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στο Ισραήλ, αλλά και με τον Ντόναλντ Τραμπ (τον οποίο φέρεται ότι ήθελε να δολοφονήσει το Ιράν!). Πάντως η Ουάσιγκτον αυτήν τη στιγμή δεν έχει παρά μόνο περιορισμένη επιρροή πάνω στην ισραηλινή ηγεσία, κάτι που μπορεί να κοστίσει εκλογικά στη Χάρις. Και αυτή η σύγχυση στο εσωτερικό των ΗΠΑ και η συναπαγόμενη αδυναμία ουσιαστικής αμερικανικής εμπλοκής στις εξελίξεις, δίνουν στον Νετανιάχου αυτοπεποίθηση, όχι μόνο για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τους εχθρούς του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, αλλά ακόμη και για να πιστέψει ότι μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στην Αμερική.
Η «μουδιασμένη» Ευρώπη
Ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος, και κυρίως η Ευρώπη, για ακόμη μια φορά παρακολουθούν μουδιασμένοι τις εξελίξεις στην περιοχή. Είναι ενδεικτικό ότι αρκετές ώρες μετά τη δολοφονία Χανίγια δεν είχε υπάρξει ούτε μία ανακοίνωση εκ μέρους κάποιας ευρωπαϊκής χώρας. Πάντως, είναι σίγουρο ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ε.Ε. δεν επιθυμούν να συρθούν και να εμπλακούν σε πολεμική αναμέτρηση με το Ιράν, που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως γεωπολιτικό ντόμινο με απρόβλεπτες εξελίξεις εντός και εκτός της Μέσης Ανατολής. Άλλωστε, η ανοιχτή πληγή της Ουκρανίας έχει καταδείξει τη μεγάλη διαφορά μεταξύ της διεξαγωγής πολεμικών επιχειρήσεων κατά οργανώσεων και άλλων μη-κρατικών δρώντων και ενός συμβατικού (έστω με υβριδικά μέσα) διακρατικού πολέμου.
Οι επιπτώσεις στο εσωτερικό του Ισραήλ και τα σενάρια

Αναφορικά με τις επιπτώσεις της επίθεσης στο εσωτερικό του Ισραήλ αλλά και την εκτιμώμενη στρατηγική της ηγεσίας του από εδώ και πέρα, ο Νετανιάχου βγαίνει ενδυναμωμένος, καθώς ο θάνατος του ηγετικού στελέχους της Χαμάς και ο τρόπος και το μέρος στο οποίο έλαβε χώρα αποτελούν σημαντικότατο επιχειρησιακό επίτευγμα.
Πλέον προκρίνονται δυο σενάρια.
Το αισιόδοξο σενάριο θέλει τις φωνές εντός του Ισραήλ που ζητούν την κλιμάκωση των εχθροπραξιών τόσο κατά της Χαμάς όσο και της Χεζμπολάχ να ικανοποιούνται σε κάποιο βαθμό και ως αποτέλεσμα να δίνεται πολιτικός χρόνος και χώρος στον Νετανιάχου να αποκλιμακώσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας και στον νότιο Λίβανο, έχοντας καταφέρει ένα καίριο πλήγμα στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Χαμάς. Έτσι, θα αποφεύγονταν μία ευρύτερη ανάφλεξη.
Βέβαια, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για τη Χαμάς να δεχθεί μια κατάπαυση του πυρός μετά την δολοφονία του Χανίγια και να μην αντιδράσει, έστω και για τους τύπους, ανεξάρτητα από το ποιος θα διαδεχθεί τον Χανίγια.
Οι Αμερικανοί θα συνεχίσουν τις προσπάθειες για κατάπαυση του πυρός αλλά κόντρα στα προγνωστικά.
Το απαισιόδοξο σενάριο θέλει την ισραηλινή ηγεσία να έχει ήδη αποφασίσει την οριστική και πλήρη εξόντωση των συμμάχων του Ιράν στην περιοχή (Χαμάς, Χεζμπολάχ, Χούθι, σιιτικές πολιτοφυλακές σε Συρία και Ιράκ) αλλά και του ίδιου του Ιράν και να βρίσκεται σε μια πολεμική τροχιά που θα αλλάξει τη Μέση Ανατολή και τον πλανήτη για πάντα, όπως είχε δηλώσει και ο ίδιος ο Νετανιάχου τον περασμένο Οκτώβριο, λίγες μέρες έπειτα από την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς.
Οι επόμενες κινήσεις της ισραηλινής ηγεσίας, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο θα αποφασίσει να απαντήσει στην επίθεση αυτή το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις.
Οι επιπτώσεις για το Ιράν

Το Ιράν, παρότι σήμερα βρίσκεται εκτεθειμένο και σε μεγάλο βαθμό ταπεινωμένο από τις αστοχίες των υπηρεσιών ασφαλείας του, που απέτυχαν να αποτρέψουν μια τέτοιου υψηλού προφίλ εχθρική επιχείρηση στο έδαφός του και μάλιστα τις ημέρες της ορκομωσίας του νέου προέδρου του, παραμένει μια ισχυρή και υπολογίσιμη στρατιωτική δύναμη στην περιοχή με συμμάχους εντός και εκτός της Μέσης Ανατολής και έχει δείξει και στο πρόσφατο παρελθόν την πρόθεσή του να απαντά με δυναμικό τρόπο και να κλιμακώνει στη συνεχόμενη αντιπαράθεσή του με το Ισραήλ. Όμως, το Ιράν πληρώνει το τίμημα της υπερ-έκτασης του κυρίως στη Συρία (για την υποστήριξη του Άσαντ) και τις συνέπειες των αμερικανικών κυρώσεων στην οικονομία του ενώ βρίσκεται αντιμέτωπο και με τον νεανικό του πληθυσμό που αμφισβητεί το καθεστώς. Πιθανόν, τον εσωτερικό κλονισμό του τελευταίου να θέλει να εκμεταλλευτεί το Ισραήλ.
Οπότε, το ζητούμενο για την Τεχεράνη και άλλες δυνάμεις που θα ήθελαν να πετύχουν ένα ή και περισσότερα εντυπωσιακά χτυπήματα σε βάρος του Ισραήλ, αγνοώντας τις παρενέργειες στη σταθερότητα ή ακόμη και επενδύοντας στην αποσταθεροποίηση, είναι οι επιχειρησιακές τους δυνατότητες και οι αντίστοιχες δυνατότητες του Ισραήλ να αμυνθεί.
Σημείο χωρίς επιστροφή
Δέκα μήνες έπειτα από την τρομοκρατική ενέργεια της Χαμάς, τα νέα δεδομένα μετά τις δύο δολοφονίες αλλά και την επίθεση στο Γκολάν, μας οδηγούν σε ένα σημείο χωρίς γυρισμό.
Το Ιράν θα απαντήσει, όπως και οι οργανώσεις που υποστηρίζει. Το θέμα δεν είναι το αν αλλά το πότε, το πώς, η αποτελεσματικότητα του χτυπήματος και κατά πόσο αυτό θα επισύρει την απάντηση του Ισραήλ.
Ο χάρτης της Μέσης Ανατολής αναδιατάσσεται σε μία χρονική στιγμή ευμετάβλητης ρευστότητας αλλά και αποδυνάμωσης και αμφισβήτησης των ΗΠΑ, εξέλιξη που διευρύνει τα περιθώρια κινήσεων δυνάμεων φιλικών και μη προς την Ουάσιγκτον.
Πηγή: Kathimerini
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Γιατί ο Τραμπ θέλει τόσο πολύ τη Γροιλανδία
Μέχρι πριν λίγο καιρό θα φαινόταν εξωπραγματικό. Τώρα, όμως, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι ο Ντόναλντ Τραμπ σοβαρολογεί όταν δηλώνει ότι θέλει οι ΗΠΑ να προσαρτήσουν τη Γροιλανδία, αυτόνομο έδαφος υπό την κυριαρχία της Δανίας.
Παρότι δεν καταναλώνει αλκοόλ, ο Τραμπ διαθέτει, σύμφωνα με τη Σούζι Γουάιλς, προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, «προσωπικότητα αλκοολικού». Άτομα με τέτοιο χαρακτήρα τείνουν στον εθισμό και αναζητούν ρίσκα: αναζητούν έντονες εμπειρίες που τους προσφέρουν ικανοποίηση και τους αποσπούν από προσωπικά προβλήματα. Στην περίπτωση του Τραμπ, αυτά τα προβλήματα, όπως σημειώνει στους Financial Times ο Εντουαρντ Λους, προκύπτουν όλο και περισσότερο από το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο, ενώ η «θεραπεία» φαίνεται να αναζητείται στο εξωτερικό. Όσο επιδεινώνονται τα εσωτερικά προβλήματα –με δημοσκοπήσεις που δεν δείχνουν ανάκαμψη– τόσο αυξάνεται η επιθυμία για εντυπωσιακές κινήσεις στη διεθνή σκηνή.
Το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι επικεντρώνονται περισσότερο στην εξωτερική πολιτική προς το τέλος της θητείας τους δεν αρκεί για να εξηγήσει τις κινήσεις του Τραμπ, ο οποίος έχει μάθει ότι είναι πιο εύκολο να αγνοήσει τους άγραφους κανόνες του διεθνούς δικαίου απ’ ό,τι τις αποφάσεις των αμερικανικών δικαστηρίων.
Όταν κλήθηκε να εξηγήσει γιατί διέταξε την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο από τη Βενεζουέλα, επικαλέστηκε ένα αμερικανικό ένταλμα σύλληψης. Παρουσίασε την επιχείρηση σαν αποστολή σερίφη που μπαίνει στη ζούγκλα για να συλλάβει έναν φυγόδικο. Και πράγματι, το σχέδιο πέτυχε. Όταν ο στόχος είναι στρατιωτικά ανίσχυρος, η επιτυχία φαίνεται δεδομένη. Ο Τραμπ δείχνει πλέον να αισθάνεται ότι ελέγχει απόλυτα την αμερικανική πολεμική μηχανή.
Υπό αυτό το πρίσμα, σημειώνουν οι Financial Times, η ανησυχία της Δανίας είναι απολύτως δικαιολογημένη. Χωρίς να ερωτηθεί, ο Τραμπ επανέφερε το ζήτημα της Γροιλανδίας στην πρώτη δημόσια εμφάνισή του μετά τη σύλληψη Μαδούρο και από τότε επαναλαμβάνει ότι «η Γροιλανδία είναι απαραίτητη» για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η δανή πρωθυπουργός, Μέτε Φρεντέρικσεν, απάντησε ότι «δεν έχει νόημα να μιλά κανείς για ανάγκη κατάληψης της Γροιλανδίας». Ο Τραμπ, ωστόσο, επιμένει ότι πρόκειται για ζήτημα αμερικανικής ασφάλειας, ειρωνευόμενος μάλιστα τη Δανία λέγοντας ότι ενίσχυσε την άμυνα του νησιού «προσθέτοντας ένα ακόμη έλκηθρο με σκύλους».
Η εμμονή του είναι τέτοια, που λίγο πριν τα Χριστούγεννα διόρισε ειδικό απεσταλμένο για τη Γροιλανδία, τον Ρεπουμπλικανό κυβερνήτη της Λουιζιάνα, Τζεφ Λάντρι, ο οποίος δήλωσε ότι είναι «τιμή» του να εργαστεί εθελοντικά για να ενσωματωθεί η Γροιλανδία στις ΗΠΑ. Πέρυσι, μάλιστα, ο Τραμπ έστειλε τον αντιπρόεδρό του, Τζέι Ντι Βανς, στο νησί για «επιτόπια επιθεώρηση».
Όποιος πιστεύει ότι όλα αυτά αποτελούν απλό τρολάρισμα, γράφουν οι Financial Times, θα πρέπει να θυμηθεί τι συνέβη στο Καράκας.
Γιατί όμως η Γροιλανδία; Πρώτον, επειδή αποτελεί εύκολη υπόθεση. Όπως και στη Βενεζουέλα, μια προσάρτηση θα μπορούσε να αποφασιστεί από το «δωμάτιο επιχειρήσεων» χωρίς απώλειες και χωρίς ουσιαστικό ρίσκο για τις ΗΠΑ. Ο Τραμπ θα μπορούσε έτσι να αναπαράγει εικόνες ισχύος που ζηλεύει από την εποχή Ομπάμα. Η Δανία, όσο αποφασισμένη και αν είναι, δεν θα μπορούσε να αντισταθεί στρατιωτικά σε μια υπερδύναμη.
Δεύτερον, η Γροιλανδία είναι οικονομικά ελκυστική. Κύκλοι της αμερικανικής τεχνολογικής και φιλελεύθερης ελίτ τη βλέπουν ως ιδανικό πεδίο πειραματισμών, από νέες μορφές κρατικής οργάνωσης μέχρι τεχνολογικά εγχειρήματα. Παράλληλα, μια τέτοια κίνηση θα ικανοποιούσε τους ιδεολόγους του MAGA, καθώς θα δοκίμαζε ή και θα ακύρωνε στην πράξη το ΝΑΤΟ.
Καθώς τα εσωτερικά πολιτικά προβλήματα αυξάνονται, με πιθανή ήττα στο Κογκρέσο τον προσεχή Νοέμβριο και δικαστικές πιέσεις, ο Τραμπ φαίνεται ολοένα και πιο πρόθυμος να ρισκάρει στο εξωτερικό. Σε αντίθεση με το εσωτερικό, εκεί δεν υπάρχει δικαστήριο ικανό να περιορίσει αποτελεσματικά τις κινήσεις του. Και χωρίς φωνές αυτοσυγκράτησης γύρω του, η Γροιλανδία παραμένει πάντα μια δελεαστική επιλογή. Ο πειρασμός, όσο περνά ο καιρός, συνεχώς μεγαλώνει.
Πηγή: Protagon.gr
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Μεταβολές στο χρονοδιάγραμμα του GSI – Τι δήλωσε η Nexans
Σε αναπροσαρμογή των δραστηριοτήτων για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Great Sea Interconnector (GSI) προχωρά η Nexans, κατασκευάστρια του καλωδίου, σε συνεργασία με τον πελάτη της, τον ΑΔΜΗΕ. Η εταιρεία διευκρινίζει, ωστόσο, ότι οι αλλαγές αυτές δεν επηρεάζουν τις μακροπρόθεσμες οικονομικές της προβλέψεις.
Σε ανακοίνωσή της στο Χρηματιστήριο, η γαλλική πολυεθνική υπογραμμίζει ότι εκτελεί το έργο σύμφωνα με τις συμβατικές της υποχρεώσεις και τα ορόσημα που έχουν τεθεί από το 2023. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία αναθεώρησης του χρονοδιαγράμματος, με τη Nexans να συνεργάζεται στενά με τον ΑΔΜΗΕ για την αξιολόγηση των βέλτιστων επιλογών προσαρμογής της πορείας υλοποίησης.
Η εταιρεία αναγνωρίζει ότι οι προσαρμογές αυτές θα επηρεάσουν την ημερομηνία ολοκλήρωσης του έργου. Παρ’ όλα αυτά, διαβεβαιώνει ότι οι οικονομικές της προβλέψεις για το 2028 παραμένουν αμετάβλητες. Όπως εξηγεί, η σταθερότητα αυτή βασίζεται στο ισχυρό και διαφοροποιημένο ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών του Ομίλου, καθώς και σε προληπτικά μέτρα αντιστάθμισης πιθανών επιπτώσεων που έχουν ήδη δρομολογηθεί από το 2026.
Επιπλέον, η Nexans ανακοίνωσε ότι θα παρουσιάσει τις οικονομικές προβλέψεις για το 2026 μαζί με τα αποτελέσματα του οικονομικού έτους 2025, στις 19 Φεβρουαρίου 2026.
Σε δήλωσή του, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Nexans, Julien Hueber, τόνισε ότι το έργο GSI «παραμένει σε εξέλιξη» και ότι η εταιρεία είναι «πλήρως αφοσιωμένη» στη στήριξη του πελάτη για την ολοκλήρωση μιας κρίσιμης ενεργειακής υποδομής. Σημείωσε επίσης ότι η Nexans διαχειρίζεται την τρέχουσα κατάσταση με «ισχυρή πειθαρχία στην εκτέλεση», επισημαίνοντας ότι τα μέτρα μετριασμού, που εφαρμόζονται από το 2026 ως απάντηση σε εξωτερικές εξελίξεις, επιτρέπουν στον Όμιλο να παραμένει σε τροχιά επίτευξης των οικονομικών στόχων και προβλέψεων για το 2028.
Πέραν του έργου Great Sea Interconnector, η Nexans εκφράζει ιδιαίτερη αισιοδοξία για τις μακροπρόθεσμες προοπτικές του τομέα μετάδοσης ενέργειας PWR, ο οποίος ενισχύεται από ισχυρές διαρθρωτικές τάσεις και ένα εκτεταμένο ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών. Σύμφωνα με την εταιρεία, ο συγκεκριμένος τομέας παραμένει βασικός μοχλός δημιουργίας αξίας, με τη Nexans να δεσμεύεται να συνεχίσει την υλοποίηση των έργων της με έμφαση στην πειθαρχημένη και αποτελεσματική εκτέλεση.
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Υπόθεση Σύκα: Η παραπονούμενη απέσυρε την καταγγελία – Η Νομική Υπηρεσία ζητά άρση ασυλίας βουλευτή
Απρόσμενη τροπή λαμβάνει η υπόθεση που αφορά την καταγγελία σε βάρος του βουλευτή του ΔΗΣΥ, Νίκου Σύκα. Η γυναίκα που είχε προχωρήσει στην καταγγελία απέστειλε επιστολή στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού, με την οποία γνωστοποιεί την απόσυρσή της.
Σύμφωνα με αποκάλυψη του philenews, η σύντροφος του βουλευτή, η οποία στις 4 Ιανουαρίου είχε καταγγείλει τον Νίκο Σύκα για βιαιοπραγία σε βάρος της, περιστατικό που φέρεται να σημειώθηκε στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των διακοπών της Πρωτοχρονιάς, αναθεώρησε τη στάση της και αποφάσισε να αποσύρει την καταγγελία.
Όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, η πρόθεσή της γνωστοποιήθηκε αρχικά προφορικά από τη δικηγόρο της προς τις ανακριτικές Αρχές. Στη συνέχεια, εστάλη σχετική επιστολή προς την Αστυνομία, στην οποία παρατίθενται οι λόγοι που την οδήγησαν στη συγκεκριμένη απόφαση. Όλα αυτά εκτυλίσσονταν τη στιγμή που η Νομική Υπηρεσία βρισκόταν στο τελικό στάδιο ετοιμασίας αιτήματος προς το Ανώτατο Δικαστήριο για άρση της ασυλίας του βουλευτή. Όπως είχε γράψει το philenews, είχαν δοθεί σαφείς οδηγίες προς την Αστυνομία για λήψη συμπληρωματικών καταθέσεων, με στόχο την ενίσχυση της αρχικής μαρτυρίας της γυναίκας. Στο πλαίσιο αυτό, η Αστυνομία έλαβε καταθέσεις από πρόσωπα στην Κύπρο, τα οποία είχαν ενημερωθεί από την ίδια για το περιστατικό, ενώ διαβιβάστηκε και σχετικό αίτημα προς τις ελληνικές Αρχές για τη λήψη καταθέσεων από άτομα που φέρονται να γνώριζαν τα γεγονότα.
Μεταξύ των προσώπων αυτών περιλαμβάνονται ο γιατρός που εξέτασε τη σύντροφο του βουλευτή στην Αθήνα, καθώς και άλλα άτομα, μεταξύ των οποίων και οδηγός ταξί που τη μετέφερε σε κλινική.
Παρά τη μεταστροφή της στάσης της παραπονούμενης, η Νομική Υπηρεσία προχώρησε κανονικά στην καταχώρηση αιτήματος προς το Ανώτατο Δικαστήριο για άρση της ασυλίας του βουλευτή. Όπως γνωστοποίησε ο Γενικός Εισαγγελέας μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα «Χ», η αίτηση καταχωρήθηκε σήμερα και έχει οριστεί για ακρόαση στις 12 Ιανουαρίου 2026, στις 11:00 π.μ.
Οι έρευνες, όπως διευκρινίζεται, θα συνεχιστούν και θα ολοκληρωθούν ανεξάρτητα από την απόφαση της παραπονούμενης. Σε περίπτωση που κριθεί ότι προκύπτουν επαρκή στοιχεία, η υπόθεση θα οδηγηθεί ενώπιον Δικαστηρίου και η παραπονούμενη θα κληθεί να καταθέσει. Εάν αρνηθεί, τότε σε εκείνο το στάδιο θα ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις για τα επόμενα βήματα.
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΨΗΦΟΥ ΓΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ 2026
-
#exAformis1 month ago
#exaformis – Ρίτα Θεοδώρου Σούπερμαν εφ’ όλης της ύλης | Παρασκευή 28/11 στις 7μμ
-
Off the Record1 month ago«Αποκεφαλίζουν» την οικογένεια Χριστόφια…
-
#exAformis1 month ago#exaformis – Ζούμε στην πιο ενδιαφέρουσα χώρα! Vol. 3 | Παρασκευή 05/12 στις 7μμ
-
#exAformis1 month agoΟ κύκλος των αυταπάτων και της θεσμικής παρακμής
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month ago«Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας: Ο όρκος δεν ανέχεται υπεκφυγές – ή ενεργείς, ή παραιτείσαι.»
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΟ πρόεδρος του ΔΗΚΟ ανοικτός σε επαφές με πολιτικούς από άλλους χώρους
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ5 days agoΤο ερώτημα για την Holguín για την UNFICYP και η υπόθεση της Μάμμαρι: γιατί δέχθηκαν επίθεση δύο Ελληνοκύπριοι αγρότες;
-
Think Tank2 weeks agoΣομαλιλάνδη: το νέο μέτωπο Ισραήλ–Τουρκίας
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΠαραίτηση-έκπληξη: Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος των Οικολόγων ξεκινά δικό του πολιτικό σχήμα

