Στην τοποθέτησή του στη δημόσια εκδήλωση του Κίνημα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ 2025, ο Πάνος Ιωαννίδης παρουσίασε μια ευθεία και αδιαπραγμάτευτη πολιτική ανάγνωση του Κυπριακού, απορρίπτοντας το κυρίαρχο αφήγημα των τελευταίων δεκαετιών και προειδοποιώντας ότι ο χρόνος για το κράτος εξαντλείται.

Όπως τόνισε, τα επόμενα χρόνια δεν επιτρέπεται να επαναληφθούν τα ίδια λάθη. Η μέχρι σήμερα προσέγγιση του Κυπριακού, βασισμένη στον κατευνασμό και στην ανακύκλωση αποτυχημένων συνταγών, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε εθνική ήττα. Κατά τον ίδιο, η πολιτική ηγεσία είτε εθελοτυφλεί μπροστά στις παγίδες που στήνουν ξένες δυνάμεις, είτε λειτουργεί εγκλωβισμένη σε κομματικά και προσωπικά συμφέροντα, αδιαφορώντας για την επιβίωση του κράτους.

Η κριτική του Ιωαννίδη, ωστόσο, δεν σταματά στις ηγεσίες. Αντιθέτως, εντοπίζει την κύρια αιτία της κακοδαιμονίας στην κοινωνική αδιαφορία και στον ευδαιμονισμό. Όπως υπογράμμισε, η έννοια της πατρίδας έχει απογυμνωθεί από το περιεχόμενό της. Πατρίδα δεν είναι τα εδάφη, αλλά οι άνθρωποι που απαιτούν να ζουν ελεύθεροι και με ασφάλεια. Όταν αυτό το αίτημα εγκαταλείπεται, το κράτος καθίσταται κενό περιεχομένου.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία απορρίπτεται κατηγορηματικά. Σύμφωνα με τον Ιωαννίδη, δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια και οδηγεί ευθέως στη διάλυση της Κυπριακή Δημοκρατία. Η απελευθέρωση, όπως σημείωσε, δεν αποτελεί ρητορικό σχήμα, αλλά τη μόνη πολιτικά ορθή και βιώσιμη λύση.

Ο Ιωαννίδης προειδοποίησε ότι με τις σημερινές πολιτικές επιλογές οι ημέρες της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι μετρημένες. Γι’ αυτό, όπως ανέφερε, το Κίνημα κατέθεσε  μια ολοκληρωμένη πρόταση για το άμεσο μέλλον, την οποία χαρακτήρισε ενδεχομένως ως την έσχατη προσπάθεια διάσωσης του τόπου. Μια πρόταση που θεμελιώνεται στον σεβασμό προς όσους θυσιάστηκαν, αλλά και στην ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές.

Κεντρικός πυλώνας αυτής της στρατηγικής είναι η οριοθέτηση της ΑΟΖ Κύπρου–Ελλάδας, κατά το πρότυπο των συμφωνιών που ήδη έχει συνάψει η Κύπρος με γειτονικά κράτη. Μια τέτοια κίνηση, όπως υποστήριξε, θα ακυρώσει στην πράξη το τουρκολιβυκό μνημόνιο, θα ανοίξει τον δρόμο για την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση, θα καλύψει το σύνολο της ελληνικής ΑΟΖ έως το Καστελλόριζο και θα θέσει σαφή και νόμιμα όρια στην τουρκική ΑΟΖ, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Παράλληλα, θα αναβαθμίσει καθοριστικά τη γεωπολιτική και οικονομική σημασία του αγωγού EastMed.

Για να καταστεί εφικτή αυτή η στρατηγική, ο Πάνος Ιωαννίδης ξεκαθάρισε ότι υπάρχουν δύο αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις: η άμεση επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια και η διαρκής ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος Ελλάδας και Κύπρου. Η άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως τόνισε, δεν μπορεί να τελεί υπό την απειλή του παράνομου τουρκικού casus belli. Δικαιώματα που δεν ασκούνται δεν παραμένουν ανενεργά – ακυρώνονται και χάνονται.

Σε ιστορική αναδρομή, υπενθύμισε ότι επί δεκαετίες ξένες δυνάμεις και εγχώριοι συνεργάτες επιχειρούν να καταργήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς επιτυχία: ούτε με τα γεγονότα του 1963, ούτε με την εισβολή, ούτε με το Σχέδιο Ανάν. Αντίθετα, η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αναστολή του κεκτημένου στα κατεχόμενα. Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία 25 χρόνια, Αθήνα και Λευκωσία –κατά τον Ιωαννίδη– επιχειρούν να επιβάλουν μια καταστροφική διευθέτηση, μετατρέποντας το πρόβλημα εισβολής και κατοχής σε δικοινοτική διαφορά.

Όπως υπενθύμισε ο Πάνος Ιωαννίδης, στο δημοψήφισμα του 1950 το 96% των νομίμων Κυπρίων αξίωσε την ένωση με την Ελλάδα, εκφράζοντας το τότε ιστορικό ζητούμενο του ελληνισμού της Κύπρου. Σήμερα, ωστόσο, τα δεδομένα έχουν αλλάξει: υφίστανται δύο ανεξάρτητα, κυρίαρχα και ευρωπαϊκά κράτη. Υπό αυτές τις συνθήκες, το μόνο ρεαλιστικό και πολιτικά συνεπές ενδεχόμενο που μπορεί να τεθεί είναι η συγχώνευση του ελληνισμού της ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας με τον ελληνισμό της ευρωπαϊκής Ελληνικής Δημοκρατίας, σε ένα ενιαίο, αδιαίρετο ελληνικό κράτος.

Καταληκτικά, προειδοποίησε ότι η σημερινή πορεία του ελληνισμού είναι αυτοκαταστροφική. Η κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η σταδιακή απώλεια ελληνικών εδαφών δεν αποτελούν σενάρια, αλλά ορατούς κινδύνους. Η απάντηση, όπως τόνισε, δεν μπορεί να είναι η αδράνεια. Απαιτείται μια καθοριστική εθνική κίνηση που θα φέρει Ελλάδα και Κύπρο μπροστά στις εξελίξεις.

Μετρά προσεκτικά τα επόμενα βήματά της η Λευκωσία αναφορικά με την πρόσκληση που απηύθυνε ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς εντός της ημέρας αναμένεται να ξεκαθαρίσει εάν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, θα αποδεχθεί τη συμμετοχή της Κύπρου στο λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση από τη Λευκωσία, ενώ δεν προκύπτει σαφής ένδειξη για την κατεύθυνση προς την οποία προσανατολίζεται. Υπενθυμίζεται ότι η πρόσκληση του Προέδρου των ΗΠΑ προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη έγινε γνωστή το περασμένο Σάββατο.

Τι είναι το «Συμβούλιο Ειρήνης»

Όταν, τον περασμένο Νοέμβριο, τα Ηνωμένα Έθνη ενέκριναν τη δημιουργία του Συμβουλίου Ειρήνης, με την προσδοκία ότι θα δεσμεύσουν τον Τραμπ σε μια ειρηνευτική διαδικασία για τη Γάζα, δεν είχαν προβλέψει ότι στην πράξη στήριζαν «έναν κλειστό κύκλο υπό τον Τραμπ – μια παγκόσμια εκδοχή της αυλής του Μαρ-α-Λάγκο με στόχο την υποκατάσταση του ίδιου του ΟΗΕ», όπως επισημαίνει ο Τζούλιαν Μπόργκερ σε ανάλυσή του στον Guardian.

Το αποκαλούμενο Συμβούλιο Ειρήνης ξεκίνησε ως πρωτοβουλία με βασικό σκοπό τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Γάζα, ωστόσο στη συνέχεια φαίνεται να αποκτά ευρύτερες φιλοδοξίες, που αφορούν τη διαχείριση συγκρούσεων και σε άλλα σημεία του πλανήτη.

Σύμφωνα με το καταστατικό του, το «Συμβούλιο Ειρήνης» ορίζεται ως «διεθνής οργανισμός με στόχο την προώθηση της σταθερότητας, την αποκατάσταση αξιόπιστης και νόμιμης διακυβέρνησης και τη διασφάλιση διαρκούς ειρήνης σε περιοχές που πλήττονται ή απειλούνται από συγκρούσεις». Όπως προκύπτει από προσχέδιο του καταστατικού, αντίγραφο του οποίου έχει στη διάθεσή του το CNN, ο Τραμπ προβλέπεται να παραμείνει πρόεδρος του Συμβουλίου επ’ αόριστον, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι η εξουσία του μπορεί να υπερβεί τη θητεία του ως Προέδρου των ΗΠΑ. Η αντικατάστασή του προβλέπεται μόνο σε περίπτωση «εθελοντικής παραίτησης ή ανεπάρκειας», κατόπιν ομόφωνης απόφασης του Εκτελεστικού Συμβουλίου.

Κάθε κράτος-μέλος προβλέπεται να έχει θητεία έως τρία έτη από την έναρξη ισχύος του καταστατικού, με δυνατότητα ανανέωσης από τον πρόεδρο του Συμβουλίου, ενώ το κόστος συμμετοχής ανέρχεται στο ένα δισεκατομμύριο δολάρια.

Οι προσκλήσεις

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, αποδέχθηκε το πρωί της Τετάρτης την πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ για συμμετοχή στο Συμβούλιο Ειρήνης. Αποτελεί τον πιο πρόσφατο ηγέτη που συμφώνησε να συμμετάσχει, μετά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μαρόκο, το Βιετνάμ, το Καζακστάν, την Ουγγαρία, την Αργεντινή, το Μπαχρέιν, το Αζερμπαϊτζάν και τη Λευκορωσία.

Προσκλήσεις έχουν επίσης αποσταλεί, μεταξύ άλλων, σε Κίνα, Ινδία, Τουρκία, Καναδά, Ουκρανία, Αίγυπτο, Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και σε μεμονωμένα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα.

Το βράδυ της Δευτέρας, ο Τραμπ επιβεβαίωσε ότι στο Συμβούλιο έχει προσκληθεί και ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν. Όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, η Μόσχα «μελετά τις λεπτομέρειες» και θα επιδιώξει να αποσαφηνίσει «όλες τις πτυχές» μέσω επαφών με τις ΗΠΑ, πριν τοποθετηθεί επίσημα. Ο Ρόμπερτ Γουντ, πρώην αναπληρωτής πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, δήλωσε ότι «ο Πούτιν θα χρησιμοποιήσει τη συμμετοχή της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ειρήνης για να υπονομεύσει τον ΟΗΕ και να εντείνει τη διχόνοια στις συμμαχίες της Αμερικής». Από την πλευρά της, η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών, Ιβέτ Κούπερ, τόνισε πως «ο Πούτιν δεν είναι άνθρωπος της ειρήνης και δεν θεωρώ ότι έχει θέση σε οποιονδήποτε οργανισμό φέρει τη λέξη “ειρήνη” στην ονομασία του».

Ποιοι απέχουν

Μέχρι στιγμής, η Γαλλία —η οποία έχει εκφράσει με αυστηρό τόνο την αντίθεσή της στις προθέσεις Τραμπ για τη Γροιλανδία— δεν προτίθεται να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης.

«Ναι στην εφαρμογή του ειρηνευτικού σχεδίου που παρουσίασε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο υποστηρίζουμε πλήρως, αλλά όχι στη δημιουργία ενός οργανισμού όπως παρουσιάστηκε, που θα υποκαθιστά τα Ηνωμένα Έθνη», δήλωσε χθες, Τρίτη, ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Νοέλ Μπαρό.

Χθες, και η Νορβηγία, διά του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Αντρέας Μότσφελτ Κράβικ, ξεκαθάρισε ότι δεν θα συμμετάσχει. «Η Νορβηγία δεν θα λάβει μέρος στο “Συμβούλιο Ειρήνης” του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, όπως αυτό παρουσιάζεται σήμερα», δήλωσε στην εφημερίδα Aftenposten.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, στη Δημοσιογραφική Εστία Λευκωσίας, η δημόσια εκδήλωση του Κίνημα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ 2025 με γενικό τίτλο «Ενιαίος Ελληνισμός, Προϋπόθεση Απελευθέρωσης».

Τον συντονισμό της συζήτησης ανέλαβε ο δημοσιογράφος Λάζαρος Μαύρος, ο οποίος έθεσε το πλαίσιο του διαλόγου και καθοδήγησε τις παρεμβάσεις των ομιλητών, δίνοντας έμφαση στη γεωπολιτική, θεσμική και στρατηγική διάσταση του Κυπριακού.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Κωνσταντίνος Γρίβας, Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, ο οποίος ανέλυσε το όραμα της απελευθέρωσης στο νέο γεωστρατηγικό περιβάλλον, επισημαίνοντας τις διεθνείς ανακατατάξεις και τις προκλήσεις ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ακολούθησε η παρέμβαση του Στέφανος Καραβίδας, Επισμηναγού ε.α. και διεθνολόγου, με θέμα τη γεωπολιτική σημασία των Συμφωνιών του Αβραάμ και το Δόγμα Απελευθέρωσης της Κύπρου, εστιάζοντας στον ρόλο της αποτρεπτικής ισχύος και των περιφερειακών συμμαχιών.

Τη συζήτηση ολοκλήρωσε ο Πάνος Ιωαννίδης, νομικός και πρόεδρος του Κινήματος, ο οποίος ανέπτυξε τη θέση ότι η θεσμική και πολιτική σύγκλιση του ελληνισμού αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την απελευθέρωση, θέτοντας το ζήτημα σε πολιτικό και νομικό πλαίσιο.