ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η Δύση σε Παρακμή
του Αναστάσιου Τζιόμπανου*
Στο όραμα που διαμόρφωσαν οι αρχιτέκτονες του σύγχρονου κοινωνικοπολιτικού τοπίου, δημιουργήθηκε μια παγκόσμια δομή όπου η οικονομία και οι αρχές του ελεύθερου εμπορίου χρησίμευσαν ως οι βασικοί άξονες. Οι πολιτικές ηγεσίες, στην προσπάθειά τους για έναν πιο ενοποιημένο κόσμο, στόχευσαν στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου τα παραδοσιακά σύνορα θα έχαναν τη σημασία τους, επιτρέποντας την ανεμπόδιστη ροή αγαθών, υπηρεσιών και ανθρώπων. Από αυτές τις προσπάθειες προέκυψε ένας ιδεαλιστικός κόσμος, που χαρακτηριζόταν από μια αξιοσημείωτη μετατόπιση εξουσίας από τα κυρίαρχα έθνη προς τις πολυεθνικές εταιρείες, των οποίων τα επιχειρησιακά όρια καθορίζονταν αποκλειστικά από τα οικονομικά τους συμφέροντα. Καθώς προχωρήσαμε στη νέα χιλιετία, περάσαμε σε μια εποχή που ορίστηκε από την παγκοσμιοποίηση. Το κλείσιμο του 20ού αιώνα είχε σημαδευτεί από έντονες αναταραχές, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων πολέμων, αλλά επίσης σήμανε και ένα κύμα ανανέωσης και φιλοδοξίας που ενέπνευσε τις κοινωνίες παγκοσμίως να αγκαλιάσουν ένα μέλλον γεμάτο ελπίδα και αισιοδοξία.
Το κλείσιμο του 20ού αιώνα είχε σημαδευτεί από έντονες αναταραχές, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων πολέμων, αλλά επίσης σήμανε και ένα κύμα ανανέωσης και φιλοδοξίας που ενέπνευσε τις κοινωνίες παγκοσμίως να αγκαλιάσουν ένα μέλλον γεμάτο ελπίδα και αισιοδοξία.
Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια εκτυλίχθηκαν δραματικά διαφορετικά από ό,τι αναμενόταν. Οι συγκρούσεις επανεμφανίστηκαν σε διάφορες περιοχές, υπογραμμίζοντας μια ζοφερή πραγματικότητα: ίσως ο πόλεμος είναι η εγγενής κατάσταση της ανθρωπότητας, με την ειρήνη να αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα. Οι τεχνοκράτες και οι οραματιστές που προώθησαν την παγκόσμια ενότητα υποτίμησαν δραματικά τις επικίνδυνες συνέπειες που θα μπορούσε να επιφέρει η ανεξέλεγκτη εξουσία.
Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της αποσύνθεσης της παγκοσμιοποίησης και της διάλυσης της ειρήνης που είχε ονομαστεί “Pax Americana”, μια εποχή όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκαν ως η κυρίαρχη δύναμη, παρόμοια με μια σύγχρονη Ρώμη, η οποία θεωρήθηκε ότι εγγυάται σταθερότητα και ευημερία στην επικράτειά της.
Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της αποσύνθεσης της παγκοσμιοποίησης και της διάλυσης της ειρήνης που είχε ονομαστεί “Pax Americana”, μια εποχή όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκαν ως η κυρίαρχη δύναμη, παρόμοια με μια σύγχρονη Ρώμη, η οποία θεωρήθηκε ότι εγγυάται σταθερότητα και ευημερία στην επικράτειά της. Ωστόσο, το φάντασμα του Ψυχρού Πολέμου έχει επανεμφανιστεί, αν και σε μια διαφορετική μορφή. Το πιεστικό ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο ποιον θεωρούμε ως εχθρό, αλλά ποιες δυνάμεις απειλούν τον σύγχρονο πολίτη που ζει μέσα στις ελεύθερες δημοκρατίες;
Η Δύση αναδύεται ως ένα σύνολο εθνών-κρατών, που θεμελιώνονται σε τρεις βασικούς πυλώνες: την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τις αρχές του ρωμαϊκού δικαίου και τις αξίες του Χριστιανισμού, οι οποίες έχουν διαμορφώσει τις κοινωνικές δομές και την πολιτιστική της ταυτότητα.
Στον προηγούμενο αιώνα, το γεωπολιτικό τοπίο χαρακτηριζόταν από σαφείς διαχωριστικές γραμμές και μια σχετικά κατανοητή ισορροπία δυνάμεων. Μια νοητή γραμμή χώριζε τον πλανήτη σε αντίθετα στρατόπεδα: “εμείς” και “αυτοί,” καπιταλιστές ενάντια σε κομμουνιστές, και σαφείς Δυτικό και Ανατολικό μπλοκ — μια πραγματικότητα ορισμένη σε ασπρόμαυρους όρους. Αυτή η διπολική διάταξη αποτέλεσε τη δομική ραχοκοκαλιά του Ψυχρού Πολέμου. Ωστόσο, αυτό το πρότυπο έχει αντικατασταθεί από μια πιο σύνθετη έννοια της πολυπολικότητας, όπου νέοι παγκόσμιοι δρώντες — που μέχρι πρότινος ήταν στο περιθώριο των διεθνών υποθέσεων — διεκδικούν πλέον ρόλο στη διεθνή σκηνή, αναζητώντας να ανακτήσουν τις χαμένες αυτοκρατορικές τους ταυτότητες και συχνά ενεργώντας αναθεωρητικά και απρόβλεπτα.
Η ουσία του ζητήματος μπορεί να βρίσκεται στην αναγνώριση ότι ίσως ο πιο ισχυρός εχθρός της Δύσης να είναι η ίδια η Δύση. Σε αντίθεση με τις ασιατικές δυνάμεις που έχουν αναδειχθεί και έχουν αγκαλιάσει την ιστορική τους κληρονομιά, η Δύση φαίνεται να έχει προβεί σε μια συντονισμένη προσπάθεια να ξεχάσει, αν όχι να αποκηρύξει εντελώς, το αυτοκρατορικό της παρελθόν. Για να συμμετάσχουμε ουσιαστικά σε αυτόν τον διάλογο, είναι απαραίτητος ένας σαφής ορισμός της “Δύσης.” Η Δύση αναδύεται ως ένα σύνολο εθνών-κρατών, που θεμελιώνονται σε τρεις βασικούς πυλώνες: την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τις αρχές του ρωμαϊκού δικαίου και τις αξίες του Χριστιανισμού, οι οποίες έχουν διαμορφώσει τις κοινωνικές δομές και την πολιτιστική της ταυτότητα.
Σήμερα, η Ευρώπη βρίσκεται παγιδευμένη σε συγκρούσεις εντός των συνόρων της, δαιμονοποιώντας τη Ρωσία ενώ παραβλέπει τις πιο ουσιαστικές απειλές που προβάλλουν στον ορίζοντα.
Δυστυχώς, το παγκόσμιο κέντρο βάρους της οικονομίας και του πολιτισμού έχει μετατοπιστεί από την παραδοσιακή ευρωπαϊκή του βάση προς την Ασία, με την άνοδο της Κίνας ως βασικού παίκτη στην παγκόσμια αγορά. Η οικονομική στροφή προς τις ασιατικές αγορές αντιπροσωπεύει μια σημαντική μεταμόρφωση, μειώνοντας την παραδοσιακή κυριαρχία της Ευρώπης στη βιομηχανία και την τεχνολογική πρόοδο — έναν τομέα που κάποτε σχετιζόταν αποκλειστικά με τη δυτική καινοτομία και την πνευματική ανωτερότητα. Σήμερα, η Ευρώπη βρίσκεται παγιδευμένη σε συγκρούσεις εντός των συνόρων της, δαιμονοποιώντας τη Ρωσία ενώ παραβλέπει τις πιο ουσιαστικές απειλές που προβάλλουν στον ορίζοντα.
Τα στρατηγικά μέτρα που έχουν υιοθετήσει τόσο η Ευρώπη όσο και οι ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των αυξημένων δασμών στις εισαγωγές από την Κίνα, φαίνεται να αντανακλούν μια απελπισμένη προσπάθεια για επανάκτηση του ελέγχου και επιβολή επιρροής, αντί να προσφέρουν μια βιώσιμη λύση στα ζητήματα που υπάρχουν.
Ο νέος ηγέτης του δυτικού κόσμου έρχεται αντιμέτωπος με την επείγουσα πρόκληση να συσπειρώσει ένα ενιαίο μέτωπο μεταξύ των δυτικών κρατών ενάντια στις αντιληπτές απειλές που αναδύονται από την Ασία. Ως εκ τούτου, ένας οικονομικός και υβριδικός πόλεμος έχει ξεκινήσει, καταρρίπτοντας κάθε εναπομείνασα φιλοδοξία για μια ουτοπική ύπαρξη χωρίς εθνικά σύνορα.
Η εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ εισήγαγε μια σειρά από απρόβλεπτες δυναμικές. Ο νέος ηγέτης του δυτικού κόσμου έρχεται αντιμέτωπος με την επείγουσα πρόκληση να συσπειρώσει ένα ενιαίο μέτωπο μεταξύ των δυτικών κρατών ενάντια στις αντιληπτές απειλές που αναδύονται από την Ασία. Ως εκ τούτου, ένας οικονομικός και υβριδικός πόλεμος έχει ξεκινήσει, καταρρίπτοντας κάθε εναπομείνασα φιλοδοξία για μια ουτοπική ύπαρξη χωρίς εθνικά σύνορα.
Καθώς γυρίζουμε τη σελίδα σε ένα νέο κεφάλαιο του 21ου αιώνα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν λευκό καμβά — έναν που θα συμπληρωθεί μόνο από εκείνους που θα επιβιώσουν από αυτήν τη σύγκρουση. Η ιστορία, όπως γνωρίζουμε, γράφεται πάντοτε από τους νικητές, και απομένει να δούμε πώς αυτό το αφήγημα θα διαμορφωθεί τα επόμενα χρόνια.
*Φοιτητής Νομικής
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ανησυχία για «δραματική κατάσταση» στο Λίβανο εκφράζουν ΥΠΕΞ 17 ευρωπαϊκών κρατών περιλαμβανομένης της Κύπρου
Οι Υπουργοί Εξωτερικών της Αυστρίας, του Βελγίου, της Κροατίας, της Κύπρου, της Εσθονίας, της Φινλανδίας, της Ισλανδίας, της Ιταλίας, της Ιρλανδίας, της Λετονίας, του Λουξεμβούργου, της Μολδαβίας, της Νορβηγίας, της Πολωνίας, του Σαν Μαρίνο, της Ισπανίας και της Σουηδίας εξέφρασαν την ανησυχία τους για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, σε κοινή δήλωση που εκδόθηκε την Τετάρτη.
Όπως αναφέρουν, οι Υπουργοί είναι «συγκλονισμένοι από τη δραματική κατάσταση και την εκ νέου κλιμάκωση της βίας στο Λίβανο, όπου υπάρχουν ήδη 1,2 εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένοι, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 25% του συνολικού πληθυσμού», προσθέτοντας ότι «μέχρι στιγμής έχουν σκοτωθεί περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι άμαχοι, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις και δημοσιογράφων, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας του Λιβάνου».
«Καταδικάζουμε έντονα την απόφαση της Χεζμπολάχ να επιτεθεί στο Ισραήλ προς υποστήριξη του Ιράν. Η Χεζμπολάχ πρέπει να σταματήσει αμέσως όλες τις εχθρικές ενέργειες κατά του Ισραήλ και να αφοπλιστεί, σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ», σημειώνουν περαιτέρω.
Οι Υπουργοί υπενθυμίζουν επίσης την υποχρέωση του Ισραήλ «να τηρεί πλήρως το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της διάκρισης, της αναλογικότητας και της προφύλαξης, και τονίζουν τη σημασία της προστασίας των αμάχων και των πολιτικών στόχων», επισημαίνοντας ότι «οι επιθέσεις εναντίον αμάχων, προσωπικού υγειονομικής περίθαλψης, εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, δημοσιογράφων, πολιτικών υποδομών και εγκαταστάσεων είναι αδικαιολόγητες και απαράδεκτες. Πρέπει να σταματήσουν αμέσως».
Οι ανεξάρτητες έρευνες είναι σημαντικές για τη διασφάλιση της λογοδοσίας, συνεχίζουν, προσθέτοντας ότι οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Λίβανο και οι επιθέσεις της Χεζμπολάχ πρέπει να σταματήσουν.
«Καλούμε το Ισραήλ να σεβαστεί πλήρως την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα του Λιβάνου και καλούμε όλα τα μέρη, τόσο τη Χεζμπολάχ όσο και το Ισραήλ, να σταματήσουν τις στρατιωτικές ενέργειες. Ζητούμε επίσης πλήρη, ασφαλή και ανεμπόδιστη ανθρωπιστική πρόσβαση σε όλους τους πληγέντες πληθυσμούς», υπογραμμίζουν.
Οι Υπουργοί εκφράζουν επίσης την υποστήριξή τους στην απόφαση της λιβανικής Κυβέρνησης «σχετικά με το κρατικό μονοπώλιο των όπλων, τις προσπάθειές της για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και τον τερματισμό των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της», και χαιρετίζουν την απόφαση του λιβανικού υπουργικού συμβουλίου, στις 2 Μαρτίου 2026, «να απαγορεύσει όλες τις δραστηριότητες ασφάλειας και στρατιωτικές δραστηριότητες της Χεζμπολάχ, να αναθέσει στις Λιβανικές Ένοπλες Δυνάμεις την ανάληψη της φύλαξης των όπλων της Χεζμπολάχ και να υποχρεώσει τη Χεζμπολάχ να παραδώσει τα όπλα της στο λιβανικό κράτος».
Επίσης, εξαίρουν τις πρόσφατες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες της λιβανικής Κυβέρνησης σε διάφορους τομείς. «Οι προσπάθειες αυτές πρέπει να υποστηριχθούν και όχι να υπονομευθούν. Παραμένει επίσης ουσιαστικής σημασίας για τη διεθνή κοινότητα να συνεχίσει να υποστηρίζει τις Λιβανικές Ένοπλες Δυνάμεις (LAF)», προσθέτουν.
Οι Υπουργοί εκφράζουν την υποστήριξή τους στην Προσωρινή Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στο Λίβανο (UNIFIL) για την εκτέλεση της αποστολής της. «Καταδικάζουμε όλες τις επιθέσεις εναντίον των αποστολών της UNIFIL, οι οποίες προκάλεσαν απαράδεκτες απώλειες μεταξύ των ειρηνευτικών δυνάμεων, ιδίως τη δολοφονία Ινδονήσιων ειρηνευτών. Η ασφάλεια και η προστασία των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ πρέπει να διασφαλίζονται ανά πάσα στιγμή».
«Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας σε όλα τα θύματα και τις οικογένειές τους, ως αποτέλεσμα της βίας στο Λίβανο και στο Ισραήλ», συνεχίζει η κοινή δήλωση, προσθέτοντας ότι «όλα τα μέρη πρέπει να τηρήσουν τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του Νοεμβρίου 2024 και να εφαρμόσουν πλήρως την Απόφαση 1701 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».
«Ενθαρρύνουμε έντονα το Ισραήλ να αποδεχτεί την έκκληση των λιβανικών αρχών για τη διεξαγωγή άμεσων διαπραγματεύσεων. Οι προσπάθειες για τη στήριξη της σταθεροποίησης στο Λίβανο είναι καθοριστικές για τη διαρκή ειρήνη και ασφάλεια στη Μέση Ανατολή. Απαιτείται επειγόντως αποκλιμάκωση της έντασης. Η διπλωματία πρέπει να επικρατήσει. Έχουμε ήδη κινητοποιήσει σημαντική επείγουσα και ανθρωπιστική βοήθεια για την ανακούφιση του Λιβάνου και του πληθυσμού του, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Καλούμε τη διεθνή κοινότητα να κινητοποιηθεί για να βοηθήσει περαιτέρω τον Λίβανο και τον πληθυσμό του», καταλήγει η κοινή δήλωση.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τραμπ για την επιχείρηση «Epic Fury»: «Θα τους πλήξουμε εξαιρετικά σκληρά»
«Οι εχθροί μας χάνουν και η Αμερική κερδίζει», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ξεκινώντας το διάγγελμά του για την επιχείρηση «Επική Οργή» στο οποίο υπεραμύνθηκε της απόφασής του να κηρύξει πόλεμο κατά του Ιράν, αποκαλώντας το καθεστώς της Τεχεράνης «δολοφονικό» και κατηγορώντας το για χιλιάδες νεκρούς διαδηλωτές, ενώ επανέλαβε ότι η εμπλοκή των ΗΠΑ έχει αποδυναμώσει τη στρατιωτική ικανότητα του Ιράν και έχει περιορίσει την πυρηνική απειλή. Πέραν αυτού, συνεχάρη τη NASA για την επιτυχή εκτόξευση της Artemis II και αναφέρθηκε σε άλλες στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων η σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας.
Σε μια ομιλία περίπου 20 λεπτών, ο Τραμπ χαρακτήρισε την επίθεση των ΗΠΑ ως αντίποινα για σχεδόν μισό αιώνα βίας από το Ιράν και τους αντιπροσώπους του, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να επιτραπεί στο έθνος να αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Επαίνεσε την στρατιωτική πρόοδο που έχουν σημειώσει οι ΗΠΑ τις τελευταίες εβδομάδες, περιγράφοντας τις εβδομάδες των βομβαρδισμών ως «νίκες που λίγοι άνθρωποι έχουν ξαναδεί». Και ζήτησε υπομονή, αποκαλώντας τον πόλεμο «επένδυση» στο μέλλον των Αμερικανών.
«Απόψε, είμαι ευτυχής που μπορώ να σας πω ότι βρισκόμαστε κοντά στην επίτευξη των στρατηγικών στόχων μας», είπε ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος απευθυνόμενος στους Αμερικανούς από τον Λευκό Οίκο.
«Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων εβδομάδων, οι ένοπλες δυνάμεις μας κατήγαγαν στο πεδίο της μάχης ταχείες, αποφασιστικές και συντριπτικές νίκες — νίκες που δεν είχε ξαναδεί ποτέ πριν ο κόσμος», επέμεινε ο Αμερικανός πρόεδρος.
«Θα τους πλήξουμε εξαιρετικά σκληρά κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο ως τριών εβδομάδων. Θα τους γυρίσουμε πίσω στη λίθινη εποχή, όπου ανήκουν. Εν αναμονή, οι συνομιλίες συνεχίζονται», είπε ο ρεπουμπλικάνος στο διάγγελμά του. «Αν δεν κλειστεί συμφωνία, θα πλήξουμε καθέναν από τους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς τους πολύ σκληρά και πιθανόν ταυτόχρονα», απείλησε.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε την ομιλία του υπερασπίζοντας το «πρόσωπο» των στρατιωτικών ενεργειών των ΗΠΑ κατά του Ιράν, λέγοντας ότι υπηρέτησαν τον σκοπό της αποτροπής ενός «δολοφονικού καθεστώτος» που σύμφωνα με τον ίδιο «σκότωσε 45.000 από τον ίδιο του τον λαό» κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων νωρίτερα φέτος. Ο Τραμπ υπογράμμισε ότι για το καθεστώς αυτό να αποκτήσει πυρηνικά όπλα θα ήταν «μια ανεκτή απειλή» για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους, σημειώνοντας ότι θεωρεί πως η Τεχεράνη εργαζόταν σε όπλα που θα μπορούσαν να φτάσουν ως την Ευρώπη. Υποστήριξε ότι αυτή η απειλή έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί «πολύ πριν αναλάβω τα καθήκοντά μου».
«Η αλλαγή καθεστώτος δεν ήταν ποτέ ο στόχος μας, ποτέ δεν είπαμε αλλαγή καθεστώτος», επέμεινε. Παρ’ όλα αυτά, ισχυρίστηκε ότι «η αλλαγή καθεστώτος έχει συμβεί επειδή «όλοι οι ηγέτες τους» έχουν πεθάνει».
«Οι πυρηνικές εγκαταστάσεις που εξαλείψαμε με τα βομβαρδιστικά B-2 έχουν πληγεί τόσο σκληρά που θα χρειαστούν μήνες για να λειτουργήσουν», υποστήριξε. «Αν κάνουν έστω και μια κίνηση για να ξεκινήσουν πάλι, θα τους χτυπήσουμε ξανά πολύ σκληρά».
«Εμείς έχουμε όλα τα χαρτιά, αυτοί δεν έχουν κανένα, είναι πολύ σημαντικό να δούμε αυτή τη σύγκρουση από μια προοπτική», είπε, προσθέτοντας ότι οι Ιρανοί «ήταν οι νταήδες της Μέσης Ανατολής, αλλά δεν είναι πλέον οι νταήδες».
«Βρισκόμαστε σε αυτή την τόσο ισχυρή, τόσο λαμπρή στρατιωτική επιχείρηση εναντίον μιας από τις πιο ισχυρές χώρες για 32 ημέρες, και η χώρα έχει καταστραφεί και ουσιαστικά δεν αποτελεί πλέον απειλή. Αυτή είναι μια πραγματική επένδυση στα παιδιά σας και στο μέλλον των εγγονιών σας», είπε.
Ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε σε ένα επερχόμενο τέλος της σύγκρουσης, λέγοντας πως οι βασικοί στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ κατά του Ιράν είναι «πλησίον της ολοκλήρωσης». Στην τηλεοπτική του ομιλία, τόνισε ότι οι ΗΠΑ έχουν πετύχει την εξάλειψη της ναυτικής και αεροπορικής δύναμης του Ιράν, ενώ η δυνατότητα της χώρας να εκτοξεύει πυραύλους έχει περιοριστεί, καθώς τα αποθέματα των πυραύλων έχουν μειωθεί σημαντικά. «Αυτές οι ενέργειες θα ακινητοποιήσουν τον στρατό του Ιράν, θα συντρίψουν την ικανότητά τους να υποστηρίζουν τρομοκρατικές οργανώσεις και θα τους στερήσουν την ικανότητα να κατασκευάζουν πυρηνικά όπλα», είπε ο πρόεδρος.
Υπερασπίστηκε την επιλογή του να προχωρήσει σε πόλεμο με το Ιράν, χαρακτηρίζοντας τη σύγκρουση «αναγκαία για την ασφάλεια της Αμερικής και την ασφάλεια του ελεύθερου κόσμου». Κάνοντας αναφορά στην ιστορική βία από το Ιράν και τους συμμάχους του, επικαλέστηκε σημαντικά περιστατικά όπως η βομβιστική επίθεση στο στρατόπεδο των πεζοναυτών το 1983 και την επίθεση στο USS Cole το 2000.
Παράλληλα υπογράμμισε ότι για το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα «θα ήταν ανεκτή απειλή». Επανέλαβε ότι το καθεστώς της Τεχεράνης αποτελούσε μια από τις πιο «βίαιες και εγκληματικές κυβερνήσεις» στον κόσμο, ικανές να διεξάγουν εκστρατείες τρόμου και καταναγκασμού πίσω από έναν πυρηνικό θώρακα. Παράλληλα, άσκησε κριτική στους προκατόχους του, λέγοντας ότι οι προηγούμενοι πρόεδροι των ΗΠΑ έπρεπε να είχαν «διαχειριστεί» το Ιράν πριν από την εκλογή του.
Ο πρόεδρος τόνισε ότι οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται το πετρέλαιο του Ιράν ή τίποτα άλλο που διαθέτει η χώρα, αλλά η στρατηγική τους παρουσία στην περιοχή έχει ως στόχο τη στήριξη των συμμάχων τους. «Είμαστε εκεί για να βοηθήσουμε τους συμμάχους μας», δήλωσε, υπενθυμίζοντας ότι η αμερικανική στρατηγική στην περιοχή δεν είναι οικονομική, αλλά στρατηγική και πολιτική.
Αξίωσε για άλλη μια φορά οι χώρες που εξαρτώνται από αυτό για τον ενεργειακό εφοδιασμό τους να πάνε να «καταλάβουν» το στενό του Ορμούζ -το οποίο έχει κλείσει το Ιράν αφότου εξαπολύθηκε την 28η Φεβρουαρίου ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας-, από το οποίο υπό κανονικές συνθήκες διέρχεται το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.
«Πηγαίνετε στο στενό, καταλάβετέ το, προστατεύστε το, αξιοποιήστε το», πέταξε ο αρχηγός του αμερικανικού κράτους, ο οποίος επικρίνει τα άλλα κράτη μέλη του NATO διότι δεν πήγαν να «βοηθήσουν» τις ΗΠΑ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε την Επιχείρηση «Επική Οργή» κατά του Ιράν ως μια σειρά «ταχύτατων, αποφασιστικών και συντριπτικών νικών», υποστηρίζοντας ότι οι ενέργειες αυτές έχουν καταστήσει την ικανότητα του Ιράν να εκτοξεύει πυραύλους και drones «δραματικά περιορισμένη».
Ο Ντόναλντ Τραμπ υποσχέθηκε ότι δεν θα εγκαταλείψει τα κράτη του Κόλπου, που έχουν μπει στο στόχαστρο του Ιράν στο πλαίσιο των αντιποίνων του για τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο εναντίον του που εξαπολύθηκε την 28η Φεβρουαρίου.
«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συμμάχους μας στη Μέση Ανατολή: το Ισραήλ, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν. Ήταν απίστευτοι, και δεν θα τους αφήσουμε επ’ ουδενί να υποστούν το παραμικρό κακό», διαβεβαίωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο διάγγελμά του προς τους Αμερικανούς από τον Λευκό Οίκο.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
WSJ: Ο Τραμπ πρόθυμος να τερματίσει τον πόλεμο στο Ιράν χωρίς άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, φέρεται να δήλωσε στους συμβούλους του ότι είναι διατεθειμένος να τερματίσει τη στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν, ακόμη και αν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν σε μεγάλο βαθμό κλειστά, αφήνοντας την πολύπλοκη διαδικασία επαναλειτουργίας τους για μεταγενέστερη ημερομηνία, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal που επικαλείται αξιωματούχους της διοίκησης.
Τις τελευταίες ημέρες, ο Τραμπ και οι σύμβουλοί του εκτίμησαν ότι μια αποστολή για την επαναλειτουργία του ζωτικού αυτού σημείου θα εκτεινόταν πέρα από το χρονοδιάγραμμα των τεσσάρων έως έξι εβδομάδων που είχε θέσει.
Ο Τραμπ αποφάσισε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να επιτύχουν τους βασικούς στόχους τους: να περιορίσουν τη ναυτική δύναμη του Ιράν και τα αποθέματα πυραύλων του, να μειώσουν τις τρέχουσες εχθροπραξίες και παράλληλα να ασκήσουν διπλωματική πίεση στο Τεχεράνη ώστε να επαναληφθεί η ελεύθερη ροή του εμπορίου.
Πηγή: Reuters
-
EKLOGES20261 month agoEkloges2026 – Αποτελέσματα Διαδικτυακής Δημοσκόπησης Vouli.TV | Παρασκευή 27/02 στις 7μμ
-
Behind Politics1 month agoBehind Politics | Επεισόδιο 2: Γιώργος Μαυρουδής, Σάββατο 21/02 στις 7μμ
-
#exAformis1 month ago#ExAformis – Η θεωρία πίσω απο την Άμεση Δημοκρατία | Σάββατο 21/02 στις 6μμ
-
Off the Record1 month agoΜακριά από ΔΗΣΥ πρώην αξιωματούχοι
-
EKLOGES20261 month agoEkloges2026 – Η Διαφθορά σκοτώνει το Μέλλον της Νέας Γενιάς | Παρασκευή 20/02 στις 7μμ
-
Off the Record1 month agoΚάτι σιγοβράζει στο ΑΚΕΛ
-
EKLOGES20262 weeks agoEKLOGES2026 – Τα καυτά θέματα της επικαιρότητας | Παρασκευή 20/03 στις 7μμ
-
Off the Record4 days agoΝικητής των Δημοσκοπήσεων ο Χριστοδουλίδης
-
Off the Record1 month agoΒελτιωμένη η εικόνα Χριστοδουλίδη- Αναδιάταξη κομματικού σκηνικού
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΠάνω από δύο ώρες διήρκησε η κατάθεση Φαίδωνος-Κατέθεσαν πρόσωπα στην υπόθεση καταγγελίας για βιασμό

