ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η Δύση σε Παρακμή
του Αναστάσιου Τζιόμπανου*
Στο όραμα που διαμόρφωσαν οι αρχιτέκτονες του σύγχρονου κοινωνικοπολιτικού τοπίου, δημιουργήθηκε μια παγκόσμια δομή όπου η οικονομία και οι αρχές του ελεύθερου εμπορίου χρησίμευσαν ως οι βασικοί άξονες. Οι πολιτικές ηγεσίες, στην προσπάθειά τους για έναν πιο ενοποιημένο κόσμο, στόχευσαν στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου τα παραδοσιακά σύνορα θα έχαναν τη σημασία τους, επιτρέποντας την ανεμπόδιστη ροή αγαθών, υπηρεσιών και ανθρώπων. Από αυτές τις προσπάθειες προέκυψε ένας ιδεαλιστικός κόσμος, που χαρακτηριζόταν από μια αξιοσημείωτη μετατόπιση εξουσίας από τα κυρίαρχα έθνη προς τις πολυεθνικές εταιρείες, των οποίων τα επιχειρησιακά όρια καθορίζονταν αποκλειστικά από τα οικονομικά τους συμφέροντα. Καθώς προχωρήσαμε στη νέα χιλιετία, περάσαμε σε μια εποχή που ορίστηκε από την παγκοσμιοποίηση. Το κλείσιμο του 20ού αιώνα είχε σημαδευτεί από έντονες αναταραχές, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων πολέμων, αλλά επίσης σήμανε και ένα κύμα ανανέωσης και φιλοδοξίας που ενέπνευσε τις κοινωνίες παγκοσμίως να αγκαλιάσουν ένα μέλλον γεμάτο ελπίδα και αισιοδοξία.
Το κλείσιμο του 20ού αιώνα είχε σημαδευτεί από έντονες αναταραχές, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων πολέμων, αλλά επίσης σήμανε και ένα κύμα ανανέωσης και φιλοδοξίας που ενέπνευσε τις κοινωνίες παγκοσμίως να αγκαλιάσουν ένα μέλλον γεμάτο ελπίδα και αισιοδοξία.
Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια εκτυλίχθηκαν δραματικά διαφορετικά από ό,τι αναμενόταν. Οι συγκρούσεις επανεμφανίστηκαν σε διάφορες περιοχές, υπογραμμίζοντας μια ζοφερή πραγματικότητα: ίσως ο πόλεμος είναι η εγγενής κατάσταση της ανθρωπότητας, με την ειρήνη να αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα. Οι τεχνοκράτες και οι οραματιστές που προώθησαν την παγκόσμια ενότητα υποτίμησαν δραματικά τις επικίνδυνες συνέπειες που θα μπορούσε να επιφέρει η ανεξέλεγκτη εξουσία.
Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της αποσύνθεσης της παγκοσμιοποίησης και της διάλυσης της ειρήνης που είχε ονομαστεί “Pax Americana”, μια εποχή όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκαν ως η κυρίαρχη δύναμη, παρόμοια με μια σύγχρονη Ρώμη, η οποία θεωρήθηκε ότι εγγυάται σταθερότητα και ευημερία στην επικράτειά της.
Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της αποσύνθεσης της παγκοσμιοποίησης και της διάλυσης της ειρήνης που είχε ονομαστεί “Pax Americana”, μια εποχή όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκαν ως η κυρίαρχη δύναμη, παρόμοια με μια σύγχρονη Ρώμη, η οποία θεωρήθηκε ότι εγγυάται σταθερότητα και ευημερία στην επικράτειά της. Ωστόσο, το φάντασμα του Ψυχρού Πολέμου έχει επανεμφανιστεί, αν και σε μια διαφορετική μορφή. Το πιεστικό ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο ποιον θεωρούμε ως εχθρό, αλλά ποιες δυνάμεις απειλούν τον σύγχρονο πολίτη που ζει μέσα στις ελεύθερες δημοκρατίες;
Η Δύση αναδύεται ως ένα σύνολο εθνών-κρατών, που θεμελιώνονται σε τρεις βασικούς πυλώνες: την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τις αρχές του ρωμαϊκού δικαίου και τις αξίες του Χριστιανισμού, οι οποίες έχουν διαμορφώσει τις κοινωνικές δομές και την πολιτιστική της ταυτότητα.
Στον προηγούμενο αιώνα, το γεωπολιτικό τοπίο χαρακτηριζόταν από σαφείς διαχωριστικές γραμμές και μια σχετικά κατανοητή ισορροπία δυνάμεων. Μια νοητή γραμμή χώριζε τον πλανήτη σε αντίθετα στρατόπεδα: “εμείς” και “αυτοί,” καπιταλιστές ενάντια σε κομμουνιστές, και σαφείς Δυτικό και Ανατολικό μπλοκ — μια πραγματικότητα ορισμένη σε ασπρόμαυρους όρους. Αυτή η διπολική διάταξη αποτέλεσε τη δομική ραχοκοκαλιά του Ψυχρού Πολέμου. Ωστόσο, αυτό το πρότυπο έχει αντικατασταθεί από μια πιο σύνθετη έννοια της πολυπολικότητας, όπου νέοι παγκόσμιοι δρώντες — που μέχρι πρότινος ήταν στο περιθώριο των διεθνών υποθέσεων — διεκδικούν πλέον ρόλο στη διεθνή σκηνή, αναζητώντας να ανακτήσουν τις χαμένες αυτοκρατορικές τους ταυτότητες και συχνά ενεργώντας αναθεωρητικά και απρόβλεπτα.
Η ουσία του ζητήματος μπορεί να βρίσκεται στην αναγνώριση ότι ίσως ο πιο ισχυρός εχθρός της Δύσης να είναι η ίδια η Δύση. Σε αντίθεση με τις ασιατικές δυνάμεις που έχουν αναδειχθεί και έχουν αγκαλιάσει την ιστορική τους κληρονομιά, η Δύση φαίνεται να έχει προβεί σε μια συντονισμένη προσπάθεια να ξεχάσει, αν όχι να αποκηρύξει εντελώς, το αυτοκρατορικό της παρελθόν. Για να συμμετάσχουμε ουσιαστικά σε αυτόν τον διάλογο, είναι απαραίτητος ένας σαφής ορισμός της “Δύσης.” Η Δύση αναδύεται ως ένα σύνολο εθνών-κρατών, που θεμελιώνονται σε τρεις βασικούς πυλώνες: την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τις αρχές του ρωμαϊκού δικαίου και τις αξίες του Χριστιανισμού, οι οποίες έχουν διαμορφώσει τις κοινωνικές δομές και την πολιτιστική της ταυτότητα.
Σήμερα, η Ευρώπη βρίσκεται παγιδευμένη σε συγκρούσεις εντός των συνόρων της, δαιμονοποιώντας τη Ρωσία ενώ παραβλέπει τις πιο ουσιαστικές απειλές που προβάλλουν στον ορίζοντα.
Δυστυχώς, το παγκόσμιο κέντρο βάρους της οικονομίας και του πολιτισμού έχει μετατοπιστεί από την παραδοσιακή ευρωπαϊκή του βάση προς την Ασία, με την άνοδο της Κίνας ως βασικού παίκτη στην παγκόσμια αγορά. Η οικονομική στροφή προς τις ασιατικές αγορές αντιπροσωπεύει μια σημαντική μεταμόρφωση, μειώνοντας την παραδοσιακή κυριαρχία της Ευρώπης στη βιομηχανία και την τεχνολογική πρόοδο — έναν τομέα που κάποτε σχετιζόταν αποκλειστικά με τη δυτική καινοτομία και την πνευματική ανωτερότητα. Σήμερα, η Ευρώπη βρίσκεται παγιδευμένη σε συγκρούσεις εντός των συνόρων της, δαιμονοποιώντας τη Ρωσία ενώ παραβλέπει τις πιο ουσιαστικές απειλές που προβάλλουν στον ορίζοντα.
Τα στρατηγικά μέτρα που έχουν υιοθετήσει τόσο η Ευρώπη όσο και οι ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των αυξημένων δασμών στις εισαγωγές από την Κίνα, φαίνεται να αντανακλούν μια απελπισμένη προσπάθεια για επανάκτηση του ελέγχου και επιβολή επιρροής, αντί να προσφέρουν μια βιώσιμη λύση στα ζητήματα που υπάρχουν.
Ο νέος ηγέτης του δυτικού κόσμου έρχεται αντιμέτωπος με την επείγουσα πρόκληση να συσπειρώσει ένα ενιαίο μέτωπο μεταξύ των δυτικών κρατών ενάντια στις αντιληπτές απειλές που αναδύονται από την Ασία. Ως εκ τούτου, ένας οικονομικός και υβριδικός πόλεμος έχει ξεκινήσει, καταρρίπτοντας κάθε εναπομείνασα φιλοδοξία για μια ουτοπική ύπαρξη χωρίς εθνικά σύνορα.
Η εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ εισήγαγε μια σειρά από απρόβλεπτες δυναμικές. Ο νέος ηγέτης του δυτικού κόσμου έρχεται αντιμέτωπος με την επείγουσα πρόκληση να συσπειρώσει ένα ενιαίο μέτωπο μεταξύ των δυτικών κρατών ενάντια στις αντιληπτές απειλές που αναδύονται από την Ασία. Ως εκ τούτου, ένας οικονομικός και υβριδικός πόλεμος έχει ξεκινήσει, καταρρίπτοντας κάθε εναπομείνασα φιλοδοξία για μια ουτοπική ύπαρξη χωρίς εθνικά σύνορα.
Καθώς γυρίζουμε τη σελίδα σε ένα νέο κεφάλαιο του 21ου αιώνα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν λευκό καμβά — έναν που θα συμπληρωθεί μόνο από εκείνους που θα επιβιώσουν από αυτήν τη σύγκρουση. Η ιστορία, όπως γνωρίζουμε, γράφεται πάντοτε από τους νικητές, και απομένει να δούμε πώς αυτό το αφήγημα θα διαμορφωθεί τα επόμενα χρόνια.
*Φοιτητής Νομικής
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
EKT: Σε επιφυλακή για τις επόμενες κινήσεις για επιτόκια λόγω Μέσης Ανατολής
Σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις εξελίξεις στο μέτωπο του πολέμου στο Ιράν, οι οποίες ήδη έχουν αρχίσει να αφήνουν το αποτύπωμά τους στα βασικά οικονομικά μεγέθη της ευρωζώνης.
Η ανησυχία είναι έντονη στη Φρανκφούρτη για την κλιμάκωση της σύγκρουσης που εκτυλίχθηκε με τους βομβαρδισμούς ενεργειακών εγκαταστάσεων του Ιράν και των άλλων χωρών του Κόλπου τις προηγούμενες ημέρες, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε απότομη αύξηση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που επιβαρύνουν ήδη τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά
Το επιτελείο της ΕΚΤ, προς το παρόν, σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, θα περιμένει τους επόμενους μήνες προκειμένου να μπορέσει να εκτιμήσει με ξεκάθαρο τρόπο τη διάρκεια, την ένταση και την ευρύτητα της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Δηλαδή, τις κρίσιμες παραμέτρους βάση των οποίων θα προκύψει και το μέγεθος των επιπτώσεων του πολέμου στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Το βασικό σενάριο των επόμενων κινήσεων της ΕΚΤ προβλέπει ότι μια σαφέστερη εικόνα θα έχει διαμορφωθεί έως τον Ιούνιο. Υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι το σενάριο αυτό δεν θα ανατραπεί από ακραίες εξελίξεις στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής.
Έτσι, αν δεν υπάρξουν δυσμενέστερες ανατροπές, τον Ιούνιο η ΕΚΤ προτίθεται να επανεξετάσει τις αποφάσεις της για τα επιτόκια. Τότε θα κρίνει αν θα λάβει μέτρα για τον πληθωρισμό, δηλαδή αν θα προχωρήσει σε αύξηση του βασικού της επιτοκίου πάνω από το 2% που είναι σήμερα και σε ποιον βαθμό, ώστε να υπάρξει η μικρότερη αρνητική επίπτωση στην ήδη ασθενική ανάπτυξη της ευρωζώνης.
Η άνοδος του πληθωρισμού είναι αυτή τη στιγμή ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ευρωπαϊκή οικονομία. «Οι κίνδυνοι στον πληθωρισμό είναι ανοδικοί, ιδιαίτερα βραχυπρόθεσμα, ενώ μια παρατεταμένη σύγκρουση μπορεί να οδηγήσει σε μια παρατεταμένη αλλαγή στις τιμές ενέργειας, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τον πληθωρισμό», ανέφερε η επικεφαλής της Κριστίν Λαγκάρντ μετά την συνεδρίαση της ΕΚΤ την Πέμπτη.
«Αυτό μπορεί να ενισχυθεί αν οι πληθωριστικές προσδοκίες και οι μισθολογικές εξελίξεις επίσης περάσουν σε ανοδική τροχιά», επεσήμανε.
Στο επιτελείο της ΕΚΤ η ανησυχία είναι έντονη για τις επιπτώσεις του πολέμου οι οποίες ήδη αποτυπώνονται στην πραγματική οικονομία με αυξήσεις τιμών ή προαναγγελίες αναπροσαρμογών τιμολογίων από διάφορους κλάδους της οικονομίας. Ωστόσο, έχει ληφθεί η απόφαση να μην υπάρξει άμεσα αναπροσαρμογή επιτοκίων προκειμένου να αποφευχθεί μια υπεραντίδραση που θα έβλαπτε την ευρωπαϊκή οικονομία στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι η πολεμική σύρραξη θα έχει τελικά μικρότερη διάρκεια από τα δυσμενέστερα σενάρια.
Σε κάθε περίπτωση κοινή διαπίστωση είναι ότι τουλάχιστον το 2026 η ανάπτυξη θα κινηθεί σε χαμηλότερα επίπεδα και ο πληθωρισμός σε υψηλότερα από τις αρχικές προβλέψεις, λόγω του πολέμου. Το βασικό σενάριο της ΕΚΤ, που αναθεωρήθηκε με βάση τις τελευταίες εξελίξεις, προβλέπει ότι η αύξηση του ΑΕΠ στην ευρωζώνη θα κυμανθεί φέτος στο 0,9% από 1,2% αρχικής πρόβλεψης και ο πληθωρισμός θα ανέβει στο 2,6% από 1,9%. Και αυτές, ωστόσο, οι προβλέψεις μπορεί να ανατραπούν ανάλογα με τις εξελίξεις στις αγορές εμπορευμάτων και στη εφοδιαστική αλυσίδα που σχετίζονται με το διάστημα που θα παραμείνουν κλειστά τα Στενά του Ορμούζ, με τις προσδοκίες των επιχειρήσεων για την αύξηση του κόστους τους, αλλά και την συμπεριφορά των καταναλωτών απέναντι στα αυξημένα επίπεδα των τιμών.
Η μεγαλύτερη άμεση απειλή για την οικονομία από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή αφορά τις τιμές της ενέργειας. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, μέσω των οποίων διεξάγεται το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου αλλά και το 20% των θαλάσσιων φορτίων υγροποιημένου φυσικού αερίου, εκτίναξε την τιμή του πετρελαίου σε επίπεδα πάνω από τα 110 δολάρια το πετρέλαιο. Όσο διαρκεί ο αποκλεισμός τόσο πιο έντονες θα είναι οι επιπτώσεις στις τιμές της ενέργειας
Ο δεύτερος μεγάλος κίνδυνος αφορά τη ναυτιλία. Η πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή έχει ήδη αυξήσει τους χρόνους παράδοσης και το κόστος μεταφοράς των εμπορευμάτων μέσω των τάνκερ, με ιδιαίτερη επιβάρυνση για την Ευρώπη λόγω της εξάρτησής της από τη διαδρομή Ασίας-Ευρώπης, μέσω Σουέζ.
Ο τρίτος μεγάλος κίνδυνος είναι η μεγάλη αβεβαιότητα που προκαλούν οι εξελίξεις αυτές για την πορεία της οικονομίας, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε αναβολή αποφάσεων για επενδύσεις και κατανάλωση.
Πηγή: ΚΥΠΕ
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
G7 ζητά από το Ιράν άμεσο και άνευ όρων τερματισμό των επιθέσεων
Η G7 εκφράζει την «υποστήριξή της προς τους εταίρους μας στη Μέση Ανατολή απέναντι στις αδικαιολόγητες επιθέσεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και των συμμάχων της», αναφέρεται στο κοινό ανακοινωθέν.
Οι υπουργοί Εξωτερικών των χωρών της Ομάδας των 7 (G7) ζητούν από το Ιράν «τον άμεσο και άνευ όρων τερματισμό» των «αδικαιολόγητων» επιθέσεών του κατά των χωρών της Μέσης Ανατολής.
«Καλούμε σε άμεσο και άνευ όρων τερματισμό όλων των επιθέσεων που πραγματοποιούνται από το ιρανικό καθεστώς», σύμφωνα με κοινό ανακοινωθέν των υπουργών Εξωτερικών της G7 (Γερμανία, Καναδάς, Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και η Υπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ).
Το Ιράν απάντησε στην αεροπορική εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, εξαπολύοντας επιθέσεις κατά πολλών χωρών της περιοχής τόσο κατά δυτικών στρατιωτικών στόχων όσο και ενεργειακών υποδομών και μη στρατιωτικών εγκαταστάσεων.
Η G7 εκφράζει την «υποστήριξή της προς τους εταίρους μας στη Μέση Ανατολή απέναντι στις αδικαιολόγητες επιθέσεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και των συμμάχων της», αναφέρεται στο κοινό ανακοινωθέν.
Μέχρι στιγμής, οι χώρες που έχουν δεχθεί επιθέσεις από το Ιράν δεν έχουν απαντήσει στρατιωτικά.
«Υποστηρίζουμε το δικαίωμα των χωρών που δέχονται αδικαιολόγητες επιθέσεις από το Ιράν ή από τους συμμάχους του να υπερασπισθούν το έδαφός τους και να προστατεύσουν τους πολίτες τους. Επαναδιατυπώνουμε την αταλάντευτη στήριξή μας στην ασφάλεια, την κυριαρχία και την εδαφική τους ακεραιότητα», προσθέτουν οι υπουργοί Εξωτερικών.
Σε ό,τι αφορά τα Στενά του Ορμούζ, βασική παγκόσμια πετρελαϊκή αρτηρία όπου η διέλευση των πλοίων έχει ουσιαστικά διακοπεί, η G7 υπογραμμίζει «τη σημασία της διατήρησης των θαλάσσιων οδών και της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, ιδίως στα Στενά του Ορμούζ και σε όλες τις συναφείς βασικές οδούς ναυσιπλοΐας, καθώς και της ασφάλειας των εφοδιαστικών αλυσίδων και της σταθερότητας των αγορών ενέργειας».
Πηγή: ΑΠΕ / ΜΠΕ
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ιράν: Απειλεί να βυθίσει τον Κόλπο στο «σκοτάδι»
Το Ιράν απείλησε ότι ακόμη και ένα περιορισμένο πλήγμα κατά των ενεργειακών του υποδομών θα μπορούσε να προκαλέσει γενικευμένο μπλακάουτ σε ολόκληρη την περιοχή.
Σχολιάζοντας την προθεσμία 48 ωρών που έδωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, προκειμένου να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, το ημικρατικό πρακτορείο ειδήσεων του Ιράν «Μερ» έγραψε πως σε μία τέτοια περίπτωση ολόκληρη η περιοχή «ολόκληρη η περιοχή θα βυθιστεί στο σκοτάδι».
Το Πρακτορείο δημοσίευσε επίσης χάρτη με σημειωμένους μεγάλους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής σε χώρες του Περσικού Κόλπου, μεταξύ αυτών στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και το Κουβέιτ.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, το 70% έως 80% των μεγάλων μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της περιοχής είναι εγκατεστημένες κατά μήκος της ακτογραμμής του Περσικού Κόλπου και βρίσκονται εντός εμβέλειας ιρανικών πυραύλων.
Την ίδια ώρα, Ιρανός Βουλευτής δήλωσε ότι η Ισλαμική Δημοκρατία χρεώνει έως και 2 εκατ. δολάρια σε ορισμένα πλοία για τη διέλευσή τους από τα Στενά του Ορμούζ, παρουσιάζοντας το μέτρο ως «μέρος νέας πολιτικής ελέγχου της στρατηγικής θαλάσσιας οδού».
Ο Αλαντίν Μπορουτζερντί, μέλος της επιτροπής εθνικής ασφάλειας του ιρανικού κοινοβουλίου, ανέφερε ότι το μέτρο έχει ήδη εφαρμοστεί και αντικατοπτρίζει ένα νέο «κυρίαρχο καθεστώς» στα Στενά, έπειτα από δεκαετίες.
«Ο πόλεμος έχει κόστος και είναι φυσικό να εισπράττουμε τέλη διέλευσης από πλοία που περνούν από τα Στενά του Ορμούζ», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η κίνηση αυτή καταδεικνύει την «εξουσία» της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Ο Μπορουτζερντί αναφέρθηκε και στην προειδοποίηση του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να πλήξουν ενεργειακές υποδομές του Ιράν εάν τα Στενά δεν ανοίξουν εντός 48 ωρών, υποστηρίζοντας ότι οι ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ισραήλ βρίσκονται εντός εμβέλειας και θα μπορούσαν να καταστραφούν «εντός μίας ημέρας».
-
EKLOGES20263 weeks agoEkloges2026 – Αποτελέσματα Διαδικτυακής Δημοσκόπησης Vouli.TV | Παρασκευή 27/02 στις 7μμ
-
Behind Politics4 weeks agoBehind Politics | Επεισόδιο 2: Γιώργος Μαυρουδής, Σάββατο 21/02 στις 7μμ
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΣυντάξεις για ψηφοθηρία: Κρατικό έγκλημα με χρονόμετρο
-
Off the Record1 month agoΑργίες à la carte: κόλλησε ο Κουλάς του ΔηΣυ όταν ρωτήθηκε για τον δήμαρχο Αγίας Νάπας
-
Off the Record1 month agoΞεσηκωμός στον Μαζωτό για Μονάδα Αφαλάτωσης
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoBloomberg: Διεθνής κυβερνοεπίθεση πλήττει δεκάδες χώρες – Στο κάδρο και η Κύπρος
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΜε ψήφους 5-3 απορρίφθηκε η αίτηση Βαρωσιώτου – Προσφυγή στο ΕΔΑΔ
-
Off the Record1 month agoΤο Trident περιμένει ακόμη — και αυτή τη φορά περιμένει εμάς
-
EKLOGES20261 month agoEkloges 2026 – Κράτος σε κλοιό Διαφθοράς | Παρασκευή 06/02, 7μμ
-
#exAformis4 weeks ago#ExAformis – Η θεωρία πίσω απο την Άμεση Δημοκρατία | Σάββατο 21/02 στις 6μμ

