MILITAIRE
Ο πόλεμος που θα γονάτιζε το Ιράν κατέληξε σε θρίαμβο της Τεχεράνης;
Εξ αρχής υπήρχαν αναλυτές που εκτιμούσαν την κατάληξη του πολέμου ανάμεσα στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, το Ισραήλ του Μπενιαμίν Νετανιάχου και το Ιράν. Όχι λόγω κάποιας προφητικής ικανότητας, αλλά επειδή αξιολόγησαν τα δεδομένα με ψυχραιμία και χωρίς συναισθηματικές προσεγγίσεις, σε αντίθεση με όσους – συνειδητά ή μη – αγνόησαν κρίσιμες παραμέτρους ακόμη και μέχρι σήμερα.
Με αφετηρία λανθασμένες και συχνά αλαζονικές εκτιμήσεις, χωρίς σαφείς, ρεαλιστικούς και ιεραρχημένους στρατηγικούς στόχους, χωρίς ξεκάθαρο ορίζοντα τερματισμού και χωρίς σχέδιο εξόδου, η ιστορία έχει δείξει ότι οι πόλεμοι σπάνια καταλήγουν προς όφελος εκείνων που τους ξεκινούν. Και αυτό ακριβώς φαίνεται να συνέβη και στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι λεπτομέρειες γύρω από τα 14 σημεία του Μνημονίου Συναντίληψης (MOU), τα οποία έχουν διαρρεύσει, δεν είχαν ακόμη επιβεβαιωθεί επίσημα. Ωστόσο, πρόκειται για μια ανακωχή, δηλαδή για επίσημη παύση των εχθροπραξιών μέχρι την επίτευξη συνολικής συμφωνίας, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με την ανάλυση, ευνοεί ξεκάθαρα την Τεχεράνη. Στις 28 Φεβρουαρίου, η Ουάσιγκτον και η Ιερουσαλήμ είχαν παρουσιάσει τη σύγκρουση και ως μια προσπάθεια στήριξης του ιρανικού λαού απέναντι στην καταστολή των διαδηλώσεων. Μόλις 107 ημέρες αργότερα, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Κατά μία έννοια, το καθεστώς άλλαξε, όχι όμως με τον τρόπο που επιδίωκαν ο Τραμπ και ο Νετανιάχου. Στη θέση μιας θεοκρατικής εξουσίας φαίνεται να διαμορφώνεται ένα λιγότερο θρησκευτικό αλλά πιο σκληροπυρηνικό στρατιωτικό καθεστώς.
Ο πόλεμος αυτός, που ξεκίνησε με στόχο την ανατροπή ή έστω την αποδυνάμωση της ιρανικής ηγεσίας, ενδέχεται τελικά να καταλήξει σε μια συμφωνία που ουσιαστικά νομιμοποιεί και σταθεροποιεί το ίδιο το καθεστώς. Η βασική εκτίμηση του Ντόναλντ Τραμπ και των συμβούλων του, ότι η Ισλαμική Δημοκρατία θα κατέρρεε γρήγορα υπό την πίεση των συνδυασμένων αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων, αποδείχθηκε λανθασμένη. Το καθεστώς πλέον μπορεί να παρουσιάσει την επιβίωσή του και τη νέα μορφή του ως στρατηγική νίκη απέναντι σε δύο ισχυρότερους αντιπάλους.
Τα Στενά του Ορμούζ: από θεωρητική απειλή σε «υπερόπλο»
Η μεγαλύτερη ίσως επιτυχία της Τεχεράνης αφορά τα Στενά του Ορμούζ. Πριν από τον πόλεμο, η ναυσιπλοΐα διεξαγόταν κανονικά. Μετά τη σύγκρουση, η διεθνής κοινότητα βρέθηκε να διαπραγματεύεται με το Ιράν για την αποκατάσταση μιας κατάστασης που προηγουμένως θεωρούνταν δεδομένη. Η Τεχεράνη κατάφερε να μετατρέψει τη θεωρητική δυνατότητα παρεμπόδισης της ναυσιπλοΐας σε πραγματικό εργαλείο στρατηγικής πίεσης, επιβάλλοντας κόστος στην παγκόσμια οικονομία και ασκώντας σημαντική πολιτική πίεση στην Ουάσιγκτον.
Το πυρηνικό πρόγραμμα: περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις
Παρά τους πανηγυρισμούς, δεν υπάρχει ακόμη μια ολοκληρωμένη πυρηνική συμφωνία. Υπάρχει μόνο η προοπτική περαιτέρω διαπραγματεύσεων για τα αποθέματα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου και μια προσωρινή αναστολή του εμπλουτισμού. Η ιρανική διπλωματία έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι γνωρίζει πώς να κερδίζει χρόνο, να παρατείνει τις διαδικασίες και να εξασφαλίζει παραχωρήσεις.
Είναι απολύτως πιθανό να μην υπάρξει ποτέ οριστική συμφωνία. Και είναι εξίσου πιθανό ότι, ακόμη και αν υπάρξει, θα είναι λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη που θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί μέσω της διπλωματίας πριν από την έναρξη του πολέμου. Παράλληλα, η αξιοπιστία μιας νέας αμερικανικής στρατιωτικής απειλής εμφανίζεται μειωμένη. Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι η Ουάσιγκτον δύσκολα θα επιλέξει νέα στρατιωτική κλιμάκωση πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η σύγκριση με την JCPOA ίσως αποδειχθεί δυσάρεστη
Το μεγάλο στοίχημα για τον Τραμπ είναι να παρουσιάσει οποιαδήποτε νέα συμφωνία ως σημαντικά ευνοϊκότερη για τις ΗΠΑ σε σχέση με την JCPOA του 2015. Ωστόσο, είναι ακόμη πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα. Αντίθετα, ήδη εντοπίζονται αρκετές ομοιότητες.
Δεν προβλέπονται ρυθμίσεις για τους βαλλιστικούς πυραύλους, παρά το γεγονός ότι η καταστροφή του ιρανικού πυραυλικού οπλοστασίου είχε τεθεί ως βασικός πολεμικός στόχος. Ούτε υπάρχουν πρόνοιες για το δίκτυο περιφερειακών συμμάχων του Ιράν. Δεν διαφαίνεται στρατηγική αποδυνάμωσης του καθεστώτος. Αντιθέτως, προβλέπεται άμεση αποδέσμευση μέρους των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Τεχεράνης και σημαντική χαλάρωση των κυρώσεων, κάτι που αναμένεται να ενισχύσει οικονομικά το Ιράν. Όσοι ασκούσαν κριτική στην JCPOA δύσκολα μπορούν να αγνοήσουν αυτές τις ομοιότητες.
Η απόκλιση συμφερόντων Τραμπ και Νετανιάχου
Στην αρχή του πολέμου, οι στρατηγικοί στόχοι της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ έδειχναν να συμπίπτουν. Στην πορεία, όμως, αποδείχθηκε ότι οι δύο πλευρές είχαν διαφορετικές επιδιώξεις. Οι ΗΠΑ αναζητούσαν έναν τρόπο απεμπλοκής από μια σύγκρουση που γινόταν ολοένα και πιο δαπανηρή και δεν οδηγούσε στα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο Νετανιάχου, για τους δικούς του λόγους, αλλά και όπως υποστηρίζουν αρκετοί αναλυτές στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, επιθυμούσε τη συνέχιση των επιχειρήσεων.
Η επιμονή της Ουάσιγκτον να συμπεριληφθεί και ο Λίβανος στη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, καθώς και η αναστολή ισραηλινών επιχειρήσεων εναντίον της Χεζμπολάχ, αποτελούν ενδείξεις αυτής της διαφοροποίησης.
Η φθορά της αμερικανικής ισχύος
Η σημαντικότερη ίσως συνέπεια του πολέμου δεν αφορά το Ιράν, αλλά την εικόνα της ίδιας της αμερικανικής ισχύος. Η Ουάσιγκτον δεν κατάφερε:
- Να υποτάξει το Ιράν.
- Να επιβάλει αλλαγή καθεστώτος.
- Να δημιουργήσει ένα ενιαίο αντιιρανικό αραβικό μέτωπο.
- Να πείσει τη Σαουδική Αραβία να συμμετάσχει στον πόλεμο.
- Να εξασφαλίσει νέα κύματα αραβοϊσραηλινής ομαλοποίησης.
- Να πείσει το ΝΑΤΟ ή την Ευρώπη να εμπλακούν ενεργά.
- Να απομακρύνει την Κίνα από την Τεχεράνη.
- Να αποτρέψει τις διμερείς διαπραγματεύσεις των κρατών του Κόλπου με το Ιράν.
Αν όλα αυτά δεν συνιστούν στρατηγική αποτυχία, τότε τι ακριβώς είναι;
Οι μεγάλοι κερδισμένοι
Σαουδική Αραβία: ο ψύχραιμος παίκτης
Το Ριάντ απέφυγε να εμπλακεί σε μια σύγκρουση που δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντά του. Αντιστάθηκε στις πιέσεις για στρατιωτική συμμετοχή, δεν αντάλλαξε την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ έναντι αμερικανικών εγγυήσεων ασφαλείας και προχώρησε παράλληλα σε αποκλιμάκωση με το Ιράν, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη συνεργασία του με το Πακιστάν και την Τουρκία. Η σαουδαραβική ηγεσία εμφανίζεται σήμερα περισσότερο δικαιωμένη από ποτέ.
Τουρκία: ενίσχυση του περιφερειακού ρόλου
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, παρά τη σκληρή ρητορική του απέναντι στο Ισραήλ, απέφυγε να μετατρέψει την κρίση σε ευθεία αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αντιθέτως, διατήρησε ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον, εμφανίστηκε ως χρήσιμος μεσολαβητής και είδε τον Τραμπ να αναγνωρίζει δημόσια τη σημασία της Τουρκίας ως παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή.
Ιράν: ο επιζών που μετατράπηκε σε… νικητή
Το σημαντικότερο στρατηγικό κέρδος της Τεχεράνης δεν είναι στρατιωτικό, αλλά πολιτικό. Το καθεστώς απέδειξε ότι μπορεί να αντέξει μια συνδυασμένη επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ χωρίς να καταρρεύσει. Αυτό από μόνο του ενισχύει την αποτρεπτική του ισχύ τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Το Ισραήλ: ο μεγάλος χαμένος;
Το Ισραήλ πέτυχε τον τακτικό του στόχο να εμπλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες στη σύγκρουση, κάτι που ο Νετανιάχου είχε επιδιώξει και στο παρελθόν χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, δεν πέτυχε τους βασικούς στρατηγικούς του στόχους.
Δεν υπήρξε αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Δεν δημιουργήθηκε νέα περιφερειακή συμμαχία ούτε άλλαξε ουσιαστικά η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή. Αντιθέτως, το Ισραήλ βρέθηκε απέναντι σε μια αμερικανική ηγεσία που αναζητούσε επειγόντως διέξοδο από τον πόλεμο και σε μια αμερικανική κοινή γνώμη που αντιμετωπίζει πλέον με μεγαλύτερο σκεπτικισμό το κόστος της άνευ όρων στήριξης προς το Ισραήλ.
Συμπέρασμα
Αν τελικά υπάρξει μια συμφωνία που θα θέσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν σε ένα διαφορετικό πλαίσιο από αυτό που σήμερα φαίνεται να διαμορφώνεται, τότε ορισμένα από αυτά τα συμπεράσματα θα πρέπει να επανεξεταστούν.
Μέχρι τότε, όμως, η συνολική εικόνα δύσκολα αμφισβητείται. Ένας πόλεμος που ξεκίνησε με φιλόδοξους στόχους καταλήγει να παράγει αποτελέσματα πολύ κατώτερα των αρχικών προσδοκιών, με την Ουάσιγκτον να διαθέτει λιγότερη επιρροή στην περιοχή, το Ιράν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και τη Μέση Ανατολή να παραμένει εξαιρετικά δύσκολο να διαμορφωθεί σύμφωνα με τις αμερικανικές επιδιώξεις.
Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Γεωστρατηγικός Αναλυτής.
ΠΗΓΗ: MILITAIRE .GR
MILITAIRE
Ο μέγας Εθνικός Κίνδυνος για το Κυπριακό
Παρά το γεγονός ότι ο Κυπριακός Ελληνισμός την 24 Απριλίου 2004, στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία τη λύση ΔΔΟ, η κυβέρνησή μας, όπως έπρατταν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, συνεχίζει να υποστηρίζει αυτή τη λύση. Είναι έλλειψη σεβασμού της πολιτικής ηγεσίας προς τη λαϊκή ετυμηγορία .Έλλειψη σεβασμού προς τον λαό είναι και το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις μας, με την επίκληση του απορρήτου των συνομιλιών ,δεν έχουν ενημερώσει επίσημα τον λαό για τις συγκλίσεις που έχουν συμφωνηθεί (κεκτημένο των συνομιλιών). Η επίκληση του απορρήτου των συνομιλιών, για να μην κοινοποιούνται οι συγκλίσεις στο λαό, είναι αδικαιολόγητη, αφού αυτές είναι επίσημα γνωστές στην Τουρκία και Βρετανία και επομένως δεν τίθεται θέμα εθνικής ασφάλειας αν κοινοποιηθούν και στο λαό. Η κυβέρνησή μας και οι ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων, που υποστηρίζουν την ΔΔΟ, έχουν υποχρέωση να σεβαστούν την λαϊκή ετυμηγορία και να απορρίψουν αυτή τη λύση. Το Κυπριακό πρέπει να επανατοποθετηθεί στην ορθή βάση του ως θέμα εισβολής, κατοχής, εποικισμού και εθνοκάθαρσης. Αμεση προτεραιότητα τής Κυπριακής Δημοκρατίας( ΚΔ) πρέπει να είναι η ενίσχυση τής αμυντικής θωράκισης και στρατηγικός στόχος της, η προστασία των ελευθέρων περιοχών και ο αγώνας με όλα τα πολιτικά, διπλωματικά και νομικά μέσα για εφαρμογή του διεθνούς δικαίου στην Κύπρο (απομάκρυνση των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων και εποίκων και επιστροφή των προσφύγων).
Η Τουρκοβρετανικής προέλευσης ΔΔΟ (συγκαλυμμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών) την οποία υποστηρίζει η κυβέρνησή μας, δεν διαφέρει πολύ από τη λύση δύο κρατών(συνομοσπονδία δύο κρατών) την οποία υποστηρίζει σήμερα η Τουρκία. Και οι δύο λύσεις είναι τουρκικών όρων.
Οι δηλώσεις του προέδρου της ΚΔ για το Κυπριακό, με τη στήριξη και των ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων, που υποστηρίζουν την ΔΔΟ, μάς προκαλούν ανησυχία, επειδή οι βάσεις που επικαλείται για επανέναρξη των συνομιλιών είναι προβληματικές. Δηλώνει, ότι επιδιώκουμε επανέναρξη των συνομιλιών για λύση ΔΔΟ στη βάση των ψηφισμάτων τού ΣΑ/ΗΕ, τού συμφωνημένου πλαισίου λύσης, τού κοινοτικού κεκτημένου και του κεκτημένου των συνομιλιών, με στόχο την επανένωση/απελευθέρωση τής Κύπρου. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι, το κεκτημένο των συνομιλιών ( οι συμφωνημένες συγκλίσεις, όσες τουλάχιστον γνωρίζουμε από διαρροές στα ΜΜΕ)παραβιάζει το κοινοτικό κεκτημένο και ότι η ΔΔΟ δεν οδηγεί σε επανένωση/απελευθέρωση τής Κύπρου. Πέραν τούτου πρόβλημα αντιμετωπίζεται και με το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης καθώς και με τα ψηφίσματα τού ΣΑ/ΟΗΕ για τη λύση τού κυπριακού.
Κοινοτικό κεκτημένο. Με τίς συμφωνημένες συγκλίσεις(ουσιαστικά οι δικές μας υποχωρήσεις), παραβιάζονται βασικές δημοκρατικές αρχές τού κοινοτικού κεκτημένου και συγκεκριμένα: η αρχή τής πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων(με το δικαίωμα βέτο στη μειοψηφία),η αρχή τής ενότητας τού κράτους και τά ανθρώπινα δικαιώματα τής ατομικής ιδιοκτησίας, τού εκλέγειν και εκλέγεσθαι, τής ελευθερίας εγκατάστασης(με την επιβολή εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών),η αρχή τής ασφάλειας(με τον αφοπλισμό τού κυπριακού κράτους μετά τη λύση. Θα αδυνατεί να ασκεί κυριαρχία στην επικράτεια του και να προστατεύει τα σύνορα και τούς πολίτες του),η αρχή τής μίας και μόνης κυριαρχίας(με τη διακήρυξη τής 11.2.2014 καθορίστηκε, μετά από εμμονή τής Τουρκίας, ότι η κυριαρχία θα προέρχεται εξίσου από τούς Ελληνοκύπριους(ΕΚ) και Τουρκοκύπριους(ΤΚ).Ήταν προμήνυμα τής σημερινής απαίτησης των ΤΚ για ” κυρίαρχη ισότητα “).
Συμφωνημένο πλαίσιο λύσης. Στήν πραγματικότητα δεν υφίσταται, αφού τον συμφωνημένο όρο constituent states οι Τούρκοι τον μεταφράζουν ώς “ ιδρυτικά κράτη” και οι Ελληνες ώς “ συνιστώσες πολιτείες” ή “ ομοσπονδιακές μονάδες”. Ηταν προμήνυμα τής σημερινής απαίτησης των ΤΚ για λύση δύο ιδρυτικών κρατών στην Κύπρο.
Ψηφίσματα ΣΑ/ΟΗΕ για το κυπριακό. Δέν πρέπει να μας δεσμεύει το ψήφισμα 649/1990 τού ΣΑ/ΟΗΕ, το οποίο περιλαμβάνει την ΔΔΟ ώς λύση τού κυπριακού επειδή (1)το ΣΑ/ΟΗΕ δεν είναι αρμόδιο να καθορίζει το πολίτευμα ενός κράτους (2)η ΔΔΟ, που περιλήφθηκε στο συγκεκριμένο ψήφισμα το 1990,κατόπιν εισήγησης τής Βρετανίας, απορρίφθηκε το 2004 από τον Κυπριακό Ελληνισμό στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν.
Επανένωση /απελευθέρωση. Με την ΔΔΟ όχι μόνο δεν επανενώνεται /απελευθερώνεται η Κύπρος, αλλά νομιμοποιείται η διχοτόμηση(εδαφικές ζώνες που επέβαλε βίαια η εισβολή)καταλύεται η ΚΔ(αντικατάσταση της από δύο constituent states)και επεκτείνεται ο στρατιωτικός και πολιτικός έλεγχος τής Τουρκίας σε όλη την Κύπρο. Η Τουρκία θα θέσει το αφοπλισμένο κυπριακό κράτος υπο τον στρατιωτικό έλεγχο της καθώς και υπο τον πολιτικό έλεγχο της μέσω τού βέτο των ΤΚ. Θα επιβάλλει τίς αποφάσεις στο κυπριακό κράτος και θα αποκτήσει τον πολιτικό έλεγχο του. Οι ΤΚ είναι πλήρως εξαρτημένοι από την Τουρκία λόγω πλειοψηφίας τών Τούρκων εποίκων και τών διμερών συμφωνιών εξάρτησης τού ψευδοκράτους από την Τουρκία, η οποία απαιτεί να ενσωματωθούν στη λύση τού κυπριακού όπως έπραξε στο σχέδιο Ανάν. Η ΔΔΟ με βάση τα συμφωνηθέντα(συγκλίσεις) συγκροτεί θνησιγενές διχοτομικό κράτος, δυσλειτουργικό, πολύπλοκο, υπερβολικά μεγάλο και οικονομικά μη βιώσιμο .Πέραν τούτου με την ΔΔΟ, θα αδρανοποιηθούν οι στρατηγικές συνεργασίες τής ΚΔ με φίλες χώρες( Ελλάδα, Γαλλία, ΗΠΑ, Ισραήλ, ΗΑΕ, Ινδία κ.α),τα ενεργειακά προγράμματα και οι οριοθετήσεις τής ΑΟΖ της, επειδή προσκρούουν στα συμφέροντα τής Τουρκίας ,η οποία μέσω τού βέτο τών ΤΚ, θα παρεμποδίσει τήν συνέχιση τους.
Η εμμονή τής κυβέρνησης μας, να μήν σέβεται την ετυμηγορία τού λαού, ο οποίος απέρριψε τη ΔΔΟ, να μην ενημερώνει τον λαό για τίς συγκλίσεις των συνομιλιών και να υιοθετεί τήν ΔΔΟ ώς τη βάση τής στρατηγική της στο κυπριακό, δεν εξυπηρετεί τόν εθνικό στόχο τής επανένωσης/απελευθέρωσης τής Κύπρου. Η ΔΔΟ, συνιστά μέγα εθνικό κίνδυνο, αφού η εφαρμογή της θα θέσει όλη τήν Κύπρο υπο τον στρατιωτικό και πολιτικό έλεγχο τής Τουρκίας, είτε απομακρυνθούν είτε όχι τα κατοχικά στρατεύματα. Τον κίνδυνο αυτό δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση μας και οι πολιτικές ηγεσίες, που υποστηρίζουν την ΔΔΟ και αυτό μας ανησυχεί πολύ. Ανησυχούμε και για την επικείμενη πενταμερή διάσκεψη για το κυπριακό(τρείς εγγυήτριες δυνάμεις + δύο κοινότητες)με απούσα την ΚΔ, την οποία θεωρεί εκλιπούσα η Τουρκία και με δύο λύσεις τουρκικών όρων στη τράπεζα των διαπραγματεύσεων. Μόνο η αφύπνιση του λαού, αν συνειδητοποιήσει τον θανάσιμο κίνδυνο, μπορεί να ανακόψει την λανθασμένη πορεία που ακολουθείται στο κυπριακό.
Του Φοίβου Κλόκκαρη
Aντιστράτηγος ε.α
ΠΗΓΗ : MILITAIRE .gr
MILITAIRE
Το Ισραήλ βομβαρδίζει τον Λίβανο με στόχο να μην υπάρξει συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν
Οι διαπραγματεύσεις που επρόκειτο να διεξαχθούν σήμερα στην Ελβετία μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, αναβλήθηκαν επ’ αόριστον, όπως ανακοίνωσε η ελβετική κυβέρνηση. Η εξέλιξη αυτή ήρθε λίγες ώρες μετά τη γνωστοποίηση της ματαίωσης της αναχώρησης του Αμερικανού αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς για την Ελβετία.
«Οι συνομιλίες που είχαν προγραμματιστεί μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ιράν, του Κατάρ και του Πακιστάν αναβλήθηκαν. Η Ελβετία εξακολουθεί να είναι έτοιμη να διευκολύνει τη διεξαγωγή αυτών των συνομιλιών και οι σχετικές προπαρασκευαστικές εργασίες συνεχίζονται», ανακοίνωσε το ελβετικό υπουργείο Εξωτερικών, χωρίς ωστόσο να δώσει διευκρινίσεις σχετικά με το πότε ενδέχεται να πραγματοποιηθούν.
Λίβανος: Δεκαοκτώ νεκροί σε ισραηλινά πλήγματα
Τουλάχιστον 18 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και άλλοι 33 τραυματίστηκαν από ισραηλινές επιθέσεις που σημειώθηκαν τη νύχτα της Πέμπτης προς Παρασκευή στον νότιο Λίβανο, σύμφωνα με προσωρινό απολογισμό του υπουργείου Υγείας της χώρας. Οι επιθέσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν παρά την υπογραφή πρωτοκόλλου συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου, το οποίο προβλέπει επίσης παύση των εχθροπραξιών και στον Λίβανο.
Από την πλευρά του, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι τέσσερις στρατιώτες του σκοτώθηκαν στον Λίβανο, μεταξύ των οποίων και ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός.
«Τα εντατικά ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα που πραγματοποιήθηκαν από τα μεσάνυχτα μέχρι τις πρωινές ώρες εμπόδισαν την απομάκρυνση των νεκρών και των τραυματιών και προκάλεσαν τον θάνατο 18 ανθρώπων και τον τραυματισμό 33», ανέφερε το λιβανικό υπουργείο Υγείας σε προκαταρκτικό απολογισμό.
Πρόκειται για τον βαρύτερο απολογισμό απωλειών από τη στιγμή που ανακοινώθηκε, τη Δευτέρα, η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν.
Τα συγκεκριμένα πλήγματα έπληξαν τουλάχιστον δέκα περιοχές κοντά στην πόλη Ναμπάτιε, στον νότιο Λίβανο. Μεταξύ αυτών ήταν και η Χαρούφ, όπου έχασαν τη ζωή τους οκτώ άνθρωποι, σύμφωνα με το λιβανικό πρακτορείο ειδήσεων ANI.
Νωρίτερα, ο ισραηλινός στρατός είχε ανακοινώσει ότι πραγματοποιεί επιθέσεις εναντίον στόχων της Χεζμπολάχ σε διάφορες περιοχές του νότιου Λιβάνου, υποστηρίζοντας ότι οι επιχειρήσεις αυτές αποτελούν απάντηση στις επανειλημμένες παραβιάσεις της εκεχειρίας από τη σιιτική οργάνωση.
«Ο στρατός έπληξε κατά τη διάρκεια της νύχτας και συνεχίζει να πλήττει τρομοκράτες και υποδομές της Χεζμπολάχ σε πολλές περιοχές του νότιου Λιβάνου», αναφέρεται στην ανακοίνωση. «Οι επιχειρήσεις αυτές πραγματοποιούνται έπειτα από τις επανειλημμένες παραβιάσεις της εκεχειρίας από την τρομοκρατική οργάνωση Χεζμπολάχ», προστίθεται.
«Όλος ο Λίβανος να καεί»
Παράλληλα, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι «ο αντισυνταγματάρχης Ντορ Γκεντάλια Μπεν Σιμόν έπεσε στη μάχη» στον νότιο Λίβανο, μαζί με «τρεις ακόμη στρατιώτες», τα ονόματα των οποίων θα ανακοινωθούν αργότερα.
«Όλος ο Λίβανος πρέπει να καεί», δήλωσε αμέσως μετά ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της ακροδεξιάς και στενός πολιτικός σύμμαχος του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου.
«Με όλο τον σεβασμό προς τους Αμερικανούς, το Ισραήλ οφείλει να διακηρύξει ξεκάθαρα προς όλο τον κόσμο ότι το αίμα των παιδιών μας και η ασφάλεια των πολιτών μας δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Όλος ο Λίβανος πρέπει να καεί», υπογράμμισε σε σχετική ανακοίνωση.
Το Ισραήλ διευκρίνισε ότι συνεχίζει τις επιθέσεις εναντίον στόχων της Χεζμπολάχ, μετά την ανακοίνωση της σιιτικής οργάνωσης ότι κατέστρεψε τρία ισραηλινά άρματα μάχης Merkava με κατευθυνόμενους πυραύλους, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων μεταξύ των μαχητών της και μονάδας του ισραηλινού στρατού στον νότιο Λίβανο.
Σε ανακοίνωσή της που εκδόθηκε τα ξημερώματα, η φιλοϊρανική οργάνωση ανέφερε επίσης ότι οι μαχητές της έπληξαν ισραηλινές δυνάμεις κοντά στους λόφους του Άλι Τάχερ, πάνω από τη Ναμπάτιε, χρησιμοποιώντας ρουκέτες και πυρά πυροβολικού.
Σύμφωνα με τη Χεζμπολάχ, οι συγκρούσεις συνεχίζονται.
Η νέα αυτή κλιμάκωση σημειώνεται μία ημέρα μετά τη δημοσιοποίηση από το Ισραήλ χάρτη που παρουσιάζει μια ευρύτερη ζώνη ελέγχου στον νότιο Λίβανο, ενώ παράλληλα διευκρίνισε ότι δεν αποκλείεται η πραγματοποίηση επιθέσεων και πέραν αυτής της περιοχής.
Την ίδια ώρα, ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε ότι η χώρα του βρίσκεται σε «επίμονες διαπραγματεύσεις» με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με στόχο τη διατήρηση ισραηλινών στρατευμάτων σε περιοχή που εκτείνεται σε βάθος έως και δέκα χιλιομέτρων εντός του νότιου Λιβάνου.
ΠΗΓΗ: MILITAIRE. gr
MILITAIRE
«S-400 από τη Μόσχα, Patriot από το ΝΑΤΟ: Η Τουρκία τα θέλει όλα και τα έχει»
Σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, στις 16 Ιουνίου 2026, μία ιταλική πυροβολαρχία αντιαεροπορικού συστήματος μεγάλου βεληνεκούς SAMP/T, το οποίο διαθέτει και αντιβαλλιστικές δυνατότητες, πρόκειται να αναπτυχθεί στο αεροδρόμιο του Ικονίου (3η Αεροπορική Βάση), στο πλαίσιο του σχεδιασμού του ΝΑΤΟ για την περαιτέρω ενίσχυση της συμμαχικής αεράμυνας. Στην ίδια ανακοίνωση δεν προσδιορίζεται η ακριβής ημερομηνία άφιξης της συγκεκριμένης πυροβολαρχίας στην Τουρκία.
Υπενθυμίζεται ότι στις 18 Μαΐου 2026, το γερμανικό Υπουργείο Άμυνας είχε γνωστοποιήσει πως, επίσης στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, μία γερμανική πυροβολαρχία Patriot PAC-3, η οποία διαθέτει αντιβαλλιστικές δυνατότητες, θα αναπτυχθεί στην Τουρκία για το χρονικό διάστημα από τα τέλη Ιουνίου έως και τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους. Η συγκεκριμένη μονάδα θα εγκατασταθεί στην περιοχή Kurecik της νοτιοανατολικής Τουρκίας, όπου βρίσκεται το νατοϊκό ραντάρ μεγάλης εμβέλειας AN/TPY-2, αντικαθιστώντας την αμερικανική πυροβολαρχία Patriot PAC-3 που ήδη επιχειρεί στην περιοχή.
(Σ.Σ-1: Το ραντάρ στο Kurecik εγκαταστάθηκε το 2012 και λειτουργεί ως σταθμός έγκαιρης προειδοποίησης του ΝΑΤΟ έναντι επιθέσεων από βαλλιστικούς πυραύλους).
Κατά την παρούσα περίοδο, στην Τουρκία επιχειρεί μία αμερικανική πυροβολαρχία Patriot PAC-3 στο Kurecik, μία γερμανική πυροβολαρχία Patriot PAC-3 στην αεροπορική βάση του Incirlik, καθώς και μία ισπανική πυροβολαρχία Patriot PAC-2, η οποία δεν διαθέτει αντιβαλλιστικές δυνατότητες, επίσης στην ίδια βάση.
(Σ.Σ-2: Γερμανικά συστήματα Patriot PAC-2 είχαν αναπτυχθεί στην Τουρκία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ κατά την περίοδο 2013-2015, με σκοπό την προστασία της χώρας από ενδεχόμενη αεροπορική απειλή προερχόμενη από τη Συρία. Για τον ίδιο λόγο εξακολουθούν να παραμένουν στην Τουρκία εδώ και χρόνια και τα ισπανικά Patriot PAC-2).
Εκτιμάται ότι η ιταλική πυροβολαρχία θα εγκατασταθεί εντός των προσεχών ημερών, στο πλαίσιο της ενίσχυσης των μέτρων ασφαλείας που λαμβάνονται ενόψει της επικείμενης Συνόδου Κορυφής της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, η οποία θα πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο στην Άγκυρα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Τουρκία διαθέτει τα ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς S-400, τα οποία έχουν τη δυνατότητα αντιμετώπισης εισερχόμενων βαλλιστικών απειλών. Ωστόσο, η αξιοποίησή τους στο πλαίσιο των επιχειρησιακών δομών του ΝΑΤΟ έχει απαγορευτεί ρητά από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παράλληλα, η Τουρκία συνεχίζει την ανάπτυξη και τον εξοπλισμό των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων με το αντιαεροπορικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς Siper, του οποίου η αντιβαλλιστική έκδοση αναμένεται να καταστεί διαθέσιμη το 2028.
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΒουλευτικές εκλογές 2026 – Αναλυτικά αποτελέσματα και κατανομή εδρών
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ3 weeks agoΠόρισμα καταπέλτης για το “Κράτος-Μαφία” για 15 φυσικά και νομικά πρόσωπα
-
EKLOGES20261 month agoΒουλευτικές Εκλογές 2026 – Ζωντανή Αναμετάδοση Αποτελεσμάτων από το ΡΙΚ
-
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ3 weeks agoΤουρκική εφημερίδα κάνει λόγο για «ισραηλινή κατάληψη» στην Κύπρο
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ3 weeks agoΜήνυμα ΔΗΠΑ προς Παπαδόπουλο: «Αναμένουμε την πρόσκληση» – Ανοικτοί σε συνεργασία αλλά με όρους
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ3 weeks agoΠόρισμα «Κράτος Μαφία»: Πρώτα ενημερώνεται ο Αναστασιάδης, μετά η δημοσιοποίηση
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΑννίτα Δημητρίου: Επανεκλογή στην Προεδρία της Βουλής με 29 ψήφους
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΚατέρρευσε το αφήγημα της «Σάντη» – Εκτεθειμένος ο Δρουσιώτης, ανοίγει ο κύκλος των ευθυνών
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ3 weeks agoΣτο φως νέες λεπτομέρειες για την υπόθεση Χαμάς σε Ελλάδα και Κύπρο
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΠρώτη εφαρμογή του νέου μοντέλου εκλογής Προέδρου της Βουλής






