MILITAIRE
Η Τουρκία βυθίζεται στη μεγαλύτερη δημοκρατική κρίση της σύγχρονης ιστορίας της
Η Τουρκία βιώνει μια πρωτοφανή περίοδο δημοκρατικής οπισθοδρόμησης, δήλωσε ο Νάτσο Σάντσεζ Αμόρ, εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία, σχολιάζοντας την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2025 σχετικά με τη χώρα, σύμφωνα με το Stockholm Center for Freedom, το οποίο επικαλείται το πρακτορείο ειδήσεων Anka.
Ο Αμόρ τόνισε ότι η δημοκρατική παρακμή της Τουρκίας έχει ενταθεί το τελευταίο έτος, ιδιαίτερα στα βασικά κριτήρια ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως το κράτος δικαίου, εν μέσω αυξανόμενης καταπίεσης της αντιπολίτευσης και των μέσων ενημέρωσης.
Επισήμανε πως η κατάσταση έχει επιδεινωθεί περαιτέρω με τη σύλληψη του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, αλλά και με τη συνεχιζόμενη πίεση που ασκείται στους δημάρχους του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), του φιλοκουρδικού Κόμματος Ισότητας και Δημοκρατίας των Λαών (DEM Party) και σε μέλη της επιχειρηματικής κοινότητας. Υπογράμμισε ότι η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ βρίσκεται πλέον «εντελώς παγωμένη».
Αναφερόμενος στην εξαγορά μέσων ενημέρωσης από το καθεστώς μέσω διορισμένων κρατικών διαχειριστών και στη διαρκή παρενόχληση δημοσιογράφων, σημείωσε ότι η κατάσταση παραπέμπει σε ένα «ρωσικού τύπου κοινωνικό μοντέλο».
«Όσα πακέτα δικαστικών μεταρρυθμίσεων κι αν παρουσιάζετε, όταν τα δικαστήριά σας δικάζουν 13χρονα και 14χρονα κορίτσια με την κατηγορία της τρομοκρατίας, αυτό είναι απολύτως παράλογο», δήλωσε ο Αμόρ, επισημαίνοντας πως η υπόθεση στην οποία αναφέρθηκε αντικατοπτρίζει την «πλέον τραγική εικόνα» της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου στην Τουρκία.
Η υπόθεση, γνωστή ως «δίκη των κοριτσιών», αφορά κατηγορίες τρομοκρατίας εις βάρος 41 γυναικών, εκ των οποίων 14 ανήλικες, για θρησκευτικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες που συνδέθηκαν με το κίνημα Γκιουλέν. Η κατηγορούσα αρχή θεωρούσε ως αποδεικτικά στοιχεία τρομοκρατίας τη μελέτη του Κορανίου, την προσευχή, τη διδασκαλία, ακόμη και δραστηριότητες αναψυχής όπως το μπόουλινγκ ή η συμμετοχή σε κοινωνικές συναντήσεις. Τον Σεπτέμβριο, δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης καταδίκασε 19 εκ των κατηγορουμένων.
Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στοχοποιεί το κίνημα Γκιουλέν, εμπνευσμένο από τον εκλιπόντα μουσουλμάνο ιερωμένο Φετουλάχ Γκιουλέν, από τον Δεκέμβριο του 2013, όταν έρευνες για διαφθορά φέρεται να εμπλέκουν τον ίδιο, μέλη της οικογένειάς του και στενούς του συνεργάτες.
Απορρίπτοντας τότε τις έρευνες ως «πραξικόπημα» των Γκιουλενιστών και συνωμοσία κατά της κυβέρνησής του, ο Ερντογάν εξαπέλυσε εκστρατεία καταστολής κατά των υποστηρικτών του κινήματος. Τον Μάιο του 2016, το χαρακτήρισε επίσημα τρομοκρατική οργάνωση και ενέτεινε τις διώξεις μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016, για το οποίο κατηγόρησε τον ίδιο τον Γκιουλέν ως εγκέφαλο.
Ο Αμόρ χαρακτήρισε επίσης «απίστευτη» τη σύγκρουση μεταξύ του Συνταγματικού Δικαστηρίου και των κατώτερων δικαστηρίων, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση είχε προετοιμάσει το έδαφος αρνούμενη να εφαρμόσει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Ακολουθώντας το παράδειγμα αυτό, πολλά τοπικά δικαστήρια άρχισαν να αγνοούν την εξουσία του Συνταγματικού Δικαστηρίου, η οποία, όπως είπε, έχει πλέον «εξαφανιστεί».
Η άρνηση των κατώτερων και ανώτερων δικαστηρίων να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου έχει προκαλέσει έντονη κριτική στο τουρκικό δικαστικό σώμα για έλλειψη ανεξαρτησίας. Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο διαχωρισμός των εξουσιών στην Τουρκία έχει ουσιαστικά καταλυθεί και ότι οι δικαστικοί λειτουργοί τελούν υπό τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας, αδυνατώντας να αποφασίσουν βάσει νόμου.
Ο Αμόρ επέκρινε επίσης την κυβέρνηση για την αδυναμία της να λογοδοτήσει τους εισαγγελείς και δικαστές που ενεργούν σύμφωνα με πολιτικές εντολές, φέρνοντας ως παράδειγμα τον γενικό εισαγγελέα της Κωνσταντινούπολης για τον τρόπο με τον οποίο το δικαστικό σώμα έχει μετατραπεί σε εργαλείο πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Υπογράμμισε ότι υπό αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατο να θεωρηθεί η Τουρκία κράτος δικαίου ή να γίνεται λόγος για πραγματική ενταξιακή διαδικασία με την ΕΕ. Πρόσθεσε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες πλέον δεν αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως υποψήφια χώρα, αλλά απλώς ως «στρατηγικό εταίρο».
Ο Αμόρ σημείωσε ότι η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει αν επιθυμεί να πλησιάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση ή να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη συνεργασία σε ζητήματα ασφάλειας. Αναγνώρισε ότι η ΕΕ εξακολουθεί να συνεργάζεται με την Τουρκία σε τομείς όπως το εμπόριο, η ασφάλεια και η μετανάστευση, αλλά υπογράμμισε ότι η ένταξη στην Ένωση προϋποθέτει σεβασμό των δημοκρατικών αξιών.
Πρόσθεσε πως η συνεργασία ΕΕ-Τουρκίας μπορεί να συνεχιστεί σε τομείς όπως ο εκσυγχρονισμός της τελωνειακής ένωσης, η απελευθέρωση θεωρήσεων, η διαχείριση της μετανάστευσης και η ανοικοδόμηση της Γάζας, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτά εντάσσονται στο πλαίσιο εταιρικών σχέσεων και όχι της ενταξιακής διαδικασίας.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια κοινότητα δημοκρατιών», υπογράμμισε ο Αμόρ. «Οι θεμελιώδεις αρχές της δεν είναι τα drones, τα όπλα ή η στρατιωτική ισχύς, αλλά η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, η ελευθερία του Τύπου και ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων».
ΠΗΓΗ: MILITAIRE .gr
MILITAIRE
Ρωσικές καταγγελίες για στρατιωτική ενίσχυση του NATO στην Αρκτική
MILITAIRE
Η «Γροιλανδία» του Τραμπ ανοίγει την όρεξη της Άγκυρας για το Καστελλόριζο
MILITAIRE
Κάτι φαίνεται να διαφεύγει στον Τραμπ από όσα έγραψε ο Θουκυδίδης
Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025 επανέφερε στο επίκεντρο μια αντίληψη για τη διεθνή πολιτική που παραπέμπει έντονα στις ιδέες του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Θουκυδίδη. Η γνωστή ρήση του από την Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου ότι «οι ισχυροί πράττουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υπομένουν ό,τι τους επιβάλλει η αδυναμία τους» μοιάζει να αντικατοπτρίζεται στη ρητορική και στις επιλογές πολιτικής του Αμερικανού προέδρου.
Ο θουκυδίδειος ρεαλισμός στην πράξη…
Ο Θουκυδίδης παρουσίασε έναν κόσμο όπου η ισχύς αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα των διεθνών σχέσεων. Στον περίφημο «Μηλιακό Διάλογο», οι Αθηναίοι θεμελιώνουν την επιθετική τους στάση στην άποψη ότι η ανθρώπινη φύση επιβάλλει την επικράτηση του ισχυρού. Αυτή η ωμή αποδοχή της δύναμης φαίνεται να διατρέχει και τη στάση του Τραμπ απέναντι στη διεθνή σκηνή. Η αμερικανική πολιτική υπό την ηγεσία του χαρακτηρίζεται από αποφάσεις που θέτουν σε πρώτη μοίρα τα εθνικά συμφέροντα, χωρίς ιδιαίτερες ηθικές ωραιοποιήσεις. Το δόγμα «America First» εκφράζει τη θουκυδίδεια αντίληψη ότι κάθε κράτος οφείλει να προτάσσει την προστασία των δικών του επιδιώξεων. Όπως οι Αθηναίοι δεν επικαλέστηκαν ηθικές υποχρεώσεις απέναντι στους Μηλίους, έτσι και ο Τραμπ αποφεύγει συστηματικά τη γλώσσα περί αξιακής παγκόσμιας ηγεσίας.
Η παγίδα του Θουκυδίδη και η Κίνα
Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Graham Allison ανέπτυξε τη θεωρία της «Παγίδας του Θουκυδίδη», σύμφωνα με την οποία όταν μια ανερχόμενη δύναμη απειλεί να αντικαταστήσει μια κατεστημένη, η σύγκρουση καθίσταται σχεδόν αναπόφευκτη. Αυτό ακριβώς είχε περιγράψει ο Θουκυδίδης αναφορικά με την Αθήνα και τη Σπάρτη: η άνοδος της αθηναϊκής ισχύος γέννησε φόβο στη Σπάρτη, οδηγώντας τελικά στον πόλεμο.
Ο Τραμπ φαίνεται να διαβλέπει αυτόν τον κίνδυνο στη σχέση των ΗΠΑ με την Κίνα. Οι δασμοί, οι περιορισμοί στην τεχνολογία και η σκληρή διπλωματική ρητορική συνθέτουν μια στρατηγική που στοχεύει στη διατήρηση της αμερικανικής υπεροχής. Αντί για λόγο συνεργασίας και κοινών αξιών, επιλέγεται η ανοιχτή αντιπαράθεση και η διαπραγμάτευση από θέση ισχύος.
Συμμαχίες ως συναλλαγές
Ένα ακόμη στοιχείο της θουκυδίδειας οπτικής είναι η θεώρηση των συμμαχιών ως σχέσεων συμφέροντος και όχι ως ηθικών δεσμεύσεων. Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα αμφισβητήσει τη δέσμευση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, απαιτώντας από τους εταίρους μεγαλύτερη συμμετοχή στις αμυντικές δαπάνες. Αυτή η «συναλλακτική» διπλωματία αναδεικνύει την άποψη ότι οι συμμαχίες οφείλουν να αποφέρουν απτά οφέλη και όχι να βασίζονται σε αφηρημένες αρχές.
Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι Αθηναίοι μετέτρεψαν τη Δηλιακή Συμμαχία από ένωση ισότιμων πόλεων σε αυτοκρατορικό μηχανισμό, επιβάλλοντας φόρους στους συμμάχους τους. Αν και ο Τραμπ δεν κινείται σε τόσο ακραία κατεύθυνση, η επιμονή του στη «δίκαιη κατανομή του κόστους» εκφράζει παρόμοια λογική: οι συμμαχίες πρέπει να υπηρετούν απτά τα αμερικανικά συμφέροντα.
Ο φόβος, η τιμή και το συμφέρον
Ο Θουκυδίδης προσδιόρισε τρία βασικά κίνητρα της διεθνούς πολιτικής: τον φόβο, την τιμή και το συμφέρον. Η πολιτική του Τραμπ μοιάζει να κινείται και στα τρία επίπεδα. Ο φόβος απώλειας της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας, η επιδίωξη σεβασμού στη διεθνή σκηνή και η αδιάλλακτη υπεράσπιση των οικονομικών συμφερόντων συνθέτουν ένα μοτίβο που ο αρχαίος ιστορικός θα αναγνώριζε άμεσα.
Η συχνή αναφορά του Τραμπ στην ανάγκη να γίνει η Αμερική «ξανά σεβαστή» παραπέμπει στην έννοια της τιμής, κεντρική στην αρχαιοελληνική σκέψη. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η έμφαση συνδυάζεται με την ωμή επιδίωξη υλικών συμφερόντων.
Τα όρια του ρεαλισμού
Ωστόσο, ο θουκυδίδειος ρεαλισμός δεν είναι πανάκεια. Ο ίδιος ο Θουκυδίδης κατέδειξε πως η υπέρμετρη εμπιστοσύνη στη δύναμη και η παραμέληση ηθικών περιορισμών μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή. Η Αθήνα τελικά ηττήθηκε, εν μέρει λόγω αλαζονείας και υπερέκτασης που γεννήθηκαν από την αίσθηση ανωτερότητας.
Για τις ΗΠΑ επί Τραμπ, το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο μια καθαρά ρεαλιστική στρατηγική μπορεί να διατηρήσει την ισχύ τους σε έναν πολυπολικό κόσμο. Οι διεθνείς θεσμοί, οι συμμαχίες αξιών και το soft power διαθέτουν σημασία ακόμη και από ρεαλιστική σκοπιά. Η πλήρης απαξίωσή τους ενδέχεται να αποδυναμώσει μακροπρόθεσμα την ίδια την ισχύ που επιδιώκεται να διαφυλαχθεί.
Η θουκυδίδεια ανάγνωση της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ προσφέρει μια ωμή αλλά ειλικρινή εικόνα της λειτουργίας της δύναμης στις διεθνείς σχέσεις. Ωστόσο, όπως διδάσκει η τραγική εμπειρία της Αθήνας, η ανεξέλεγκτη επιδίωξη ισχύος χωρίς μέτρο και αυτογνωσία μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες συνέπειες. Ο Θουκυδίδης δεν υπήρξε μόνο ρεαλιστής, αλλά και στοχαστής που προειδοποιούσε για την ύβρη που συχνά συνοδεύει την εξουσία.
ΠΗΓΗ: MILITAIRE .gr
-
Think Tank1 month agoΣομαλιλάνδη: το νέο μέτωπο Ισραήλ–Τουρκίας
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoΤο ερώτημα για την Holguín για την UNFICYP και η υπόθεση της Μάμμαρι: γιατί δέχθηκαν επίθεση δύο Ελληνοκύπριοι αγρότες;
-
Off the Record2 weeks agoΣΥΚΑΣ: Πολιορκία κομμάτων για να είναι υποψήφιος – Λευκωσιάτικη δημοσκόπηση
-
Off the Record2 weeks agoΑνθρωποφαγία από το ΔΗΣΥ καταγγέλλει ο Τορναρίτης
-
Off the Record1 week agoΗ ττενέκκα και το ΕΛΑΜ…
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή4 weeks agoΠώς στήνεται ένα πολιτικό «viral σκάνδαλο»
-
Off the Record1 month agoΕκλογές 2026: Το ποτάμι δεν γυρίζει ΠΙΣΩ…
-
Off the Record1 week agoΕπέκταση της υπηρεσίας των εφέδρων στρατιωτών στην Εθνική Φρουρά μέχρι την ηλικία των 65 ετών
-
Think Tank1 month agoΤο πραξικόπημα των ΤΚ το 1963 | Μία εκπομπή ντοκουμέντο
-
Off the Record2 weeks agoΟ κωμικός θίασος και τα ρεζιλίκια…

