Connect with us

MILITAIRE

Η Τουρκία βυθίζεται στη μεγαλύτερη δημοκρατική κρίση της σύγχρονης ιστορίας της

Avatar photo

Published

on

Η Τουρκία βιώνει μια πρωτοφανή περίοδο δημοκρατικής οπισθοδρόμησης, δήλωσε ο Νάτσο Σάντσεζ Αμόρ, εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία, σχολιάζοντας την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2025 σχετικά με τη χώρα, σύμφωνα με το Stockholm Center for Freedom, το οποίο επικαλείται το πρακτορείο ειδήσεων Anka.

Ο Αμόρ τόνισε ότι η δημοκρατική παρακμή της Τουρκίας έχει ενταθεί το τελευταίο έτος, ιδιαίτερα στα βασικά κριτήρια ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως το κράτος δικαίου, εν μέσω αυξανόμενης καταπίεσης της αντιπολίτευσης και των μέσων ενημέρωσης.

Επισήμανε πως η κατάσταση έχει επιδεινωθεί περαιτέρω με τη σύλληψη του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, αλλά και με τη συνεχιζόμενη πίεση που ασκείται στους δημάρχους του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), του φιλοκουρδικού Κόμματος Ισότητας και Δημοκρατίας των Λαών (DEM Party) και σε μέλη της επιχειρηματικής κοινότητας. Υπογράμμισε ότι η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ βρίσκεται πλέον «εντελώς παγωμένη».

Αναφερόμενος στην εξαγορά μέσων ενημέρωσης από το καθεστώς μέσω διορισμένων κρατικών διαχειριστών και στη διαρκή παρενόχληση δημοσιογράφων, σημείωσε ότι η κατάσταση παραπέμπει σε ένα «ρωσικού τύπου κοινωνικό μοντέλο».

«Όσα πακέτα δικαστικών μεταρρυθμίσεων κι αν παρουσιάζετε, όταν τα δικαστήριά σας δικάζουν 13χρονα και 14χρονα κορίτσια με την κατηγορία της τρομοκρατίας, αυτό είναι απολύτως παράλογο», δήλωσε ο Αμόρ, επισημαίνοντας πως η υπόθεση στην οποία αναφέρθηκε αντικατοπτρίζει την «πλέον τραγική εικόνα» της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου στην Τουρκία.

Η υπόθεση, γνωστή ως «δίκη των κοριτσιών», αφορά κατηγορίες τρομοκρατίας εις βάρος 41 γυναικών, εκ των οποίων 14 ανήλικες, για θρησκευτικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες που συνδέθηκαν με το κίνημα Γκιουλέν. Η κατηγορούσα αρχή θεωρούσε ως αποδεικτικά στοιχεία τρομοκρατίας τη μελέτη του Κορανίου, την προσευχή, τη διδασκαλία, ακόμη και δραστηριότητες αναψυχής όπως το μπόουλινγκ ή η συμμετοχή σε κοινωνικές συναντήσεις. Τον Σεπτέμβριο, δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης καταδίκασε 19 εκ των κατηγορουμένων.

Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στοχοποιεί το κίνημα Γκιουλέν, εμπνευσμένο από τον εκλιπόντα μουσουλμάνο ιερωμένο Φετουλάχ Γκιουλέν, από τον Δεκέμβριο του 2013, όταν έρευνες για διαφθορά φέρεται να εμπλέκουν τον ίδιο, μέλη της οικογένειάς του και στενούς του συνεργάτες.

Απορρίπτοντας τότε τις έρευνες ως «πραξικόπημα» των Γκιουλενιστών και συνωμοσία κατά της κυβέρνησής του, ο Ερντογάν εξαπέλυσε εκστρατεία καταστολής κατά των υποστηρικτών του κινήματος. Τον Μάιο του 2016, το χαρακτήρισε επίσημα τρομοκρατική οργάνωση και ενέτεινε τις διώξεις μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016, για το οποίο κατηγόρησε τον ίδιο τον Γκιουλέν ως εγκέφαλο.

Ο Αμόρ χαρακτήρισε επίσης «απίστευτη» τη σύγκρουση μεταξύ του Συνταγματικού Δικαστηρίου και των κατώτερων δικαστηρίων, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση είχε προετοιμάσει το έδαφος αρνούμενη να εφαρμόσει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Ακολουθώντας το παράδειγμα αυτό, πολλά τοπικά δικαστήρια άρχισαν να αγνοούν την εξουσία του Συνταγματικού Δικαστηρίου, η οποία, όπως είπε, έχει πλέον «εξαφανιστεί».

Η άρνηση των κατώτερων και ανώτερων δικαστηρίων να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου έχει προκαλέσει έντονη κριτική στο τουρκικό δικαστικό σώμα για έλλειψη ανεξαρτησίας. Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο διαχωρισμός των εξουσιών στην Τουρκία έχει ουσιαστικά καταλυθεί και ότι οι δικαστικοί λειτουργοί τελούν υπό τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας, αδυνατώντας να αποφασίσουν βάσει νόμου.

Ο Αμόρ επέκρινε επίσης την κυβέρνηση για την αδυναμία της να λογοδοτήσει τους εισαγγελείς και δικαστές που ενεργούν σύμφωνα με πολιτικές εντολές, φέρνοντας ως παράδειγμα τον γενικό εισαγγελέα της Κωνσταντινούπολης για τον τρόπο με τον οποίο το δικαστικό σώμα έχει μετατραπεί σε εργαλείο πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Υπογράμμισε ότι υπό αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατο να θεωρηθεί η Τουρκία κράτος δικαίου ή να γίνεται λόγος για πραγματική ενταξιακή διαδικασία με την ΕΕ. Πρόσθεσε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες πλέον δεν αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως υποψήφια χώρα, αλλά απλώς ως «στρατηγικό εταίρο».

Ο Αμόρ σημείωσε ότι η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει αν επιθυμεί να πλησιάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση ή να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη συνεργασία σε ζητήματα ασφάλειας. Αναγνώρισε ότι η ΕΕ εξακολουθεί να συνεργάζεται με την Τουρκία σε τομείς όπως το εμπόριο, η ασφάλεια και η μετανάστευση, αλλά υπογράμμισε ότι η ένταξη στην Ένωση προϋποθέτει σεβασμό των δημοκρατικών αξιών.

Πρόσθεσε πως η συνεργασία ΕΕ-Τουρκίας μπορεί να συνεχιστεί σε τομείς όπως ο εκσυγχρονισμός της τελωνειακής ένωσης, η απελευθέρωση θεωρήσεων, η διαχείριση της μετανάστευσης και η ανοικοδόμηση της Γάζας, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτά εντάσσονται στο πλαίσιο εταιρικών σχέσεων και όχι της ενταξιακής διαδικασίας.

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια κοινότητα δημοκρατιών», υπογράμμισε ο Αμόρ. «Οι θεμελιώδεις αρχές της δεν είναι τα drones, τα όπλα ή η στρατιωτική ισχύς, αλλά η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, η ελευθερία του Τύπου και ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων».

ΠΗΓΗ: MILITAIRE .gr

Continue Reading

MILITAIRE

Ρωσικές καταγγελίες για στρατιωτική ενίσχυση του NATO στην Αρκτική

Avatar photo

Published

on

Ο πρεσβευτής της Ρωσίας στη Δανία, Βλαντίμιρ Μπάρμπιν, κατηγόρησε το NATO ότι επιδιώκει τη στρατιωτικοποίηση της Αρκτική, στον απόηχο της απαίτησης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ η χώρα του να «αποκτήσει» τη μεγάλη νήσο, η οποία αποτελεί διοικητικά αυτόνομη περιοχή της Δανία, καθώς και των ανακοινώσεων ευρωπαϊκών χωρών για ανάπτυξη στρατευμάτων τους.

Κράτη-μέλη του NATO, συμπεριλαμβανομένης της Δανίας, επικαλούνται –κατά τον ίδιο– μια υποτιθέμενη απειλή από τη Ρωσία και την Κίνα για να ενισχύσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην Αρκτική, δήλωσε ο πρεσβευτής, σύμφωνα με το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS. Για τον Βλαντίμιρ Μπάρμπιν, η Κοπεγχάγη έχει υιοθετήσει συγκρουσιακή στάση, εμπλέκοντας το NATO και συμβάλλοντας στην κλιμάκωση των στρατιωτικών εντάσεων στην περιοχή.

Η Ρωσία, όπως υποστήριξε, «δεν καταρτίζει σχέδια επίθεσης εναντίον των γειτόνων της στην Αρκτική, δεν τους απειλεί με στρατιωτική δράση και δεν επιδιώκει την κατάληψη εδαφών τους», αναφορά που ερμηνεύεται ως έμμεση αιχμή προς τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ.

Παράλληλα, η Μόσχα έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει στο παρελθόν εναντίον οποιασδήποτε υποτίμησης ή παραγνώρισης των ρωσικών συμφερόντων στην Αρκτική. Με εκτεταμένη ακτογραμμή στον Αρκτικό Ωκεανό, η Ρωσία θεωρεί την περιοχή μέρος της σφαίρας επιρροής της, αξιοποιεί ολοένα και περισσότερο τις θαλάσσιες οδούς που τη διασχίζουν και ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ασκεί εκ νέου πιέσεις το τελευταίο διάστημα ώστε η Ουάσιγκτον να «αποκτήσει» την πλούσια σε φυσικούς πόρους περιοχή της Δανίας, επικαλούμενος λόγους «εθνικής ασφάλειας» και τους κινδύνους που, κατά τον ίδιο, απορρέουν από την παρουσία της Κίνας και της Ρωσίας, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο στρατιωτικής επιλογής.

Μετά τις άκαρπες συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Ουάσιγκτον την περασμένη Τετάρτη για την εκτόνωση της διαμάχης, κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταξύ των οποίων η Γερμανία και η Γαλλία, ανακοίνωσαν την αποστολή στρατιωτικών στη νήσο, σε αποστολή υποστήριξης της Δανίας.

ΠΗΓΗ: MILITAIRE .gr
Continue Reading

MILITAIRE

Η «Γροιλανδία» του Τραμπ ανοίγει την όρεξη της Άγκυρας για το Καστελλόριζο

Avatar photo

Published

on

Λίγες μόλις ημέρες μετά τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Τραμπ περί πρόθεσης «κατοχής» της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ, με στόχο να αποτραπεί η ρωσική και κινεζική επιρροή, γνωστός Τούρκος αμυντικός αναλυτής, ο Turan Oguz –πρόσωπο με διαύλους προς την κυβέρνηση Ερντογάν– πυροδότησε νέα ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Σε ανάρτησή του υποστήριξε ότι «θα κάνουμε κάτι για το Καστελλόριζο, είτε τους αρέσει είτε όχι. Αν δεν το πράξουμε, θα το καταλάβουν η Ρωσία ή η Κίνα. Το ότι έφτασαν εκεί με πλοίο πριν από 2.000 χρόνια δεν σημαίνει πως η γη τους ανήκει».

Στην ίδια ανάρτηση υπήρξε σχολιασμός ότι «οι κάτοικοι του Καστελλόριζου μεταβαίνουν στο Kaş για αγορές και υγειονομική περίθαλψη. Σε αυτούς τους περίπου 600 ανθρώπους θα μπορούσε να δοθεί τουρκική υπηκοότητα και οικονομικά κίνητρα σε όσους επιθυμούν την ένταξη στην Τουρκία». Ο συντάκτης του προκλητικού άρθρου, απαντώντας, παρουσίασε δύο επιλογές:

α. «Να διεξαχθεί δημοψήφισμα από τους κατοίκους ώστε να κηρυχθεί το νησί ανεξάρτητο, με πολιτική και στρατιωτική στήριξη από εμάς, και στη συνέχεια να ενταχθεί στην Τουρκία μέσω δεύτερου δημοψηφίσματος. Θα δοθούν κίνητρα από 10.000 έως 100.000 δολάρια ανά άτομο, τουρκική υπηκοότητα, ενώ θα ανεγερθεί πόλη με μίνι νοσοκομείο, σχολείο και αγορά».

β. «Η Τουρκία οφείλει να το επιλύσει στρατιωτικά. Όσοι επιθυμούν να γίνουν Τούρκοι πολίτες μπορούν να παραμείνουν. Οι υπόλοιποι μπορούν να μετακινηθούν όπου επιλέξουν. Παράλληλα μπορούμε να εγκαταστήσουμε Τούρκους πολίτες από το εξωτερικό στο νησί».

Είναι πάγια η θέση της Άγκυρας, η οποία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στο Καστελλόριζο, θεωρώντας το πολύ μικρό και υπερβολικά απομακρυσμένο από την ηπειρωτική Ελλάδα για να δικαιούται ΑΟΖ. Ταυτόχρονα κατηγορεί συστηματικά την Αθήνα για στρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου κατά παράβαση διεθνών συνθηκών.

Το ιδεολόγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) αποτελεί βασικό άξονα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, με το Καστελλόριζο στον πυρήνα των διεκδικήσεων λόγω της στρατηγικής του θέσης στην ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για μια ενοποίηση των τουρκικών αξιώσεων σε ένα συνολικό σχέδιο, ενταγμένο στη νεοοθωμανική ατζέντα της κυβέρνησης Ερντογάν και στη φιλοδοξία επανάκαμψης της Τουρκίας σε γεωγραφικούς χώρους ιστορικής επιρροής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Δεν είναι σαφές κατά πόσον οι πρωτοφανείς και ιδιαίτερα προκλητικές τοποθετήσεις του Τούρκου αναλυτή αντανακλούν επίσημες κυβερνητικές σκέψεις ή αποτελούν προσωπικές του απόψεις. Ωστόσο, στο μήνυμά του για το 2026 επανέλαβε ότι η Τουρκία δεν θα ανεχθεί τετελεσμένα, «κλοπές» ή «πειρατεία» στη «Γαλάζια Πατρίδα». Την ίδια στιγμή καταγράφονται νέες τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, ως απάντηση στις περιφερειακές συμμαχίες που διαμορφώνονται και περιορίζουν την τουρκική επιρροή στην περιοχή.

Γράφει ο
Σπυρίδων Κίσσας
Σμχος (ΥΠΛ) ε.α

ΠΗΓΗ: MILITAIRE .gr

Continue Reading

MILITAIRE

Κάτι φαίνεται να διαφεύγει στον Τραμπ από όσα έγραψε ο Θουκυδίδης

Avatar photo

Published

on


Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025 επανέφερε στο επίκεντρο μια αντίληψη για τη διεθνή πολιτική που παραπέμπει έντονα στις ιδέες του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Θουκυδίδη. Η γνωστή ρήση του από την Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου ότι «οι ισχυροί πράττουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υπομένουν ό,τι τους επιβάλλει η αδυναμία τους» μοιάζει να αντικατοπτρίζεται στη ρητορική και στις επιλογές πολιτικής του Αμερικανού προέδρου.

Ο θουκυδίδειος ρεαλισμός στην πράξη…
Ο Θουκυδίδης παρουσίασε έναν κόσμο όπου η ισχύς αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα των διεθνών σχέσεων. Στον περίφημο «Μηλιακό Διάλογο», οι Αθηναίοι θεμελιώνουν την επιθετική τους στάση στην άποψη ότι η ανθρώπινη φύση επιβάλλει την επικράτηση του ισχυρού. Αυτή η ωμή αποδοχή της δύναμης φαίνεται να διατρέχει και τη στάση του Τραμπ απέναντι στη διεθνή σκηνή. Η αμερικανική πολιτική υπό την ηγεσία του χαρακτηρίζεται από αποφάσεις που θέτουν σε πρώτη μοίρα τα εθνικά συμφέροντα, χωρίς ιδιαίτερες ηθικές ωραιοποιήσεις. Το δόγμα «America First» εκφράζει τη θουκυδίδεια αντίληψη ότι κάθε κράτος οφείλει να προτάσσει την προστασία των δικών του επιδιώξεων. Όπως οι Αθηναίοι δεν επικαλέστηκαν ηθικές υποχρεώσεις απέναντι στους Μηλίους, έτσι και ο Τραμπ αποφεύγει συστηματικά τη γλώσσα περί αξιακής παγκόσμιας ηγεσίας.

Η παγίδα του Θουκυδίδη και η Κίνα
Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Graham Allison ανέπτυξε τη θεωρία της «Παγίδας του Θουκυδίδη», σύμφωνα με την οποία όταν μια ανερχόμενη δύναμη απειλεί να αντικαταστήσει μια κατεστημένη, η σύγκρουση καθίσταται σχεδόν αναπόφευκτη. Αυτό ακριβώς είχε περιγράψει ο Θουκυδίδης αναφορικά με την Αθήνα και τη Σπάρτη: η άνοδος της αθηναϊκής ισχύος γέννησε φόβο στη Σπάρτη, οδηγώντας τελικά στον πόλεμο.

Ο Τραμπ φαίνεται να διαβλέπει αυτόν τον κίνδυνο στη σχέση των ΗΠΑ με την Κίνα. Οι δασμοί, οι περιορισμοί στην τεχνολογία και η σκληρή διπλωματική ρητορική συνθέτουν μια στρατηγική που στοχεύει στη διατήρηση της αμερικανικής υπεροχής. Αντί για λόγο συνεργασίας και κοινών αξιών, επιλέγεται η ανοιχτή αντιπαράθεση και η διαπραγμάτευση από θέση ισχύος.

Συμμαχίες ως συναλλαγές
Ένα ακόμη στοιχείο της θουκυδίδειας οπτικής είναι η θεώρηση των συμμαχιών ως σχέσεων συμφέροντος και όχι ως ηθικών δεσμεύσεων. Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα αμφισβητήσει τη δέσμευση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, απαιτώντας από τους εταίρους μεγαλύτερη συμμετοχή στις αμυντικές δαπάνες. Αυτή η «συναλλακτική» διπλωματία αναδεικνύει την άποψη ότι οι συμμαχίες οφείλουν να αποφέρουν απτά οφέλη και όχι να βασίζονται σε αφηρημένες αρχές.

Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι Αθηναίοι μετέτρεψαν τη Δηλιακή Συμμαχία από ένωση ισότιμων πόλεων σε αυτοκρατορικό μηχανισμό, επιβάλλοντας φόρους στους συμμάχους τους. Αν και ο Τραμπ δεν κινείται σε τόσο ακραία κατεύθυνση, η επιμονή του στη «δίκαιη κατανομή του κόστους» εκφράζει παρόμοια λογική: οι συμμαχίες πρέπει να υπηρετούν απτά τα αμερικανικά συμφέροντα.

Ο φόβος, η τιμή και το συμφέρον
Ο Θουκυδίδης προσδιόρισε τρία βασικά κίνητρα της διεθνούς πολιτικής: τον φόβο, την τιμή και το συμφέρον. Η πολιτική του Τραμπ μοιάζει να κινείται και στα τρία επίπεδα. Ο φόβος απώλειας της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας, η επιδίωξη σεβασμού στη διεθνή σκηνή και η αδιάλλακτη υπεράσπιση των οικονομικών συμφερόντων συνθέτουν ένα μοτίβο που ο αρχαίος ιστορικός θα αναγνώριζε άμεσα.

Η συχνή αναφορά του Τραμπ στην ανάγκη να γίνει η Αμερική «ξανά σεβαστή» παραπέμπει στην έννοια της τιμής, κεντρική στην αρχαιοελληνική σκέψη. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η έμφαση συνδυάζεται με την ωμή επιδίωξη υλικών συμφερόντων.

Τα όρια του ρεαλισμού
Ωστόσο, ο θουκυδίδειος ρεαλισμός δεν είναι πανάκεια. Ο ίδιος ο Θουκυδίδης κατέδειξε πως η υπέρμετρη εμπιστοσύνη στη δύναμη και η παραμέληση ηθικών περιορισμών μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή. Η Αθήνα τελικά ηττήθηκε, εν μέρει λόγω αλαζονείας και υπερέκτασης που γεννήθηκαν από την αίσθηση ανωτερότητας.

Για τις ΗΠΑ επί Τραμπ, το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο μια καθαρά ρεαλιστική στρατηγική μπορεί να διατηρήσει την ισχύ τους σε έναν πολυπολικό κόσμο. Οι διεθνείς θεσμοί, οι συμμαχίες αξιών και το soft power διαθέτουν σημασία ακόμη και από ρεαλιστική σκοπιά. Η πλήρης απαξίωσή τους ενδέχεται να αποδυναμώσει μακροπρόθεσμα την ίδια την ισχύ που επιδιώκεται να διαφυλαχθεί.

Η θουκυδίδεια ανάγνωση της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ προσφέρει μια ωμή αλλά ειλικρινή εικόνα της λειτουργίας της δύναμης στις διεθνείς σχέσεις. Ωστόσο, όπως διδάσκει η τραγική εμπειρία της Αθήνας, η ανεξέλεγκτη επιδίωξη ισχύος χωρίς μέτρο και αυτογνωσία μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες συνέπειες. Ο Θουκυδίδης δεν υπήρξε μόνο ρεαλιστής, αλλά και στοχαστής που προειδοποιούσε για την ύβρη που συχνά συνοδεύει την εξουσία.

ΠΗΓΗ: MILITAIRE .gr

Continue Reading

Viral

(c) 2017-26 | Vouli.TV. All Rights Reserved. Developed by UnitrustMedia