Off the Record
Όχι άλλη σύγχυση: Θύματα της εισβολής είναι οι Ελληνοκύπριοι
Η πρωτοβουλία του Ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ, κ. Μιχάλη Χατζηπαντέλα, για την ανέγερση μνημείου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα τιμά τη μνήμη των θυμάτων της τουρκικής εισβολής του 1974 στην Κύπρο, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει εκείνη του νεοεκλεγέντος Τουρκοκύπριου ηγέτη, ο οποίος έσπευσε να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του, καθώς και του ΑΚΕΛ και του «Ευρωπαίου Πολίτη της Χρονιάς», κ. Πέτρου Σουπαρή. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Σουπαρής, σε επιστολή του προς την Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, ζήτησε όπως το μνημείο περιλαμβάνει και Τουρκοκύπριους αγνοουμένους. Το αίτημα αυτό, ωστόσο, δείχνει να παρανοεί τη φύση και το σκοπό της πρωτοβουλίας: το μνημείο αποσκοπεί να υπενθυμίζει την τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο – μια πράξη που είχε ως θύματα τον κυπριακό λαό και πρωτίστως τους Ελληνοκύπριους.
Η τουρκική εισβολή δεν ήταν ένα «διμερές επεισόδιο» μεταξύ κοινοτήτων, αλλά μια κατάφωρη παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας από ξένη δύναμη. Οι Ελληνοκύπριοι υπήρξαν τα θύματα της στρατιωτικής κατοχής, της προσφυγιάς και των εγκλημάτων πολέμου που τεκμηριώθηκαν διεθνώς. Οι Τουρκοκύπριοι, αντιθέτως, δεν υπέστησαν εισβολή· υπήρξαν συμμέτοχοι, άμεσα ή έμμεσα, στη δημιουργία των συνθηκών που την επέτρεψαν, ιδίως μέσω της αποχώρησής τους από τη νομιμότητα του κράτους το 1963. Η προσπάθεια, επομένως, να εξισωθούν οι ρόλοι εισβολέα και θύματος δεν είναι απλώς ιστορικά εσφαλμένη· είναι ηθικά προσβλητική προς τους χιλιάδες αγνοούμενους και νεκρούς της τουρκικής επίθεσης.
Η αντίδραση του ΑΚΕΛ σε αυτή την πρωτοβουλία εγείρει εύλογα ερωτήματα. Το κόμμα φαίνεται να προτάσσει τη λογική της «επαναπροσέγγισης» ακόμη και σε περιπτώσεις όπου το ιστορικό πλαίσιο είναι αδιαμφισβήτητο. Το μνημείο δεν στρέφεται κατά των Τουρκοκυπρίων, αλλά κατά της τουρκικής εισβολής. Η άρνηση να αναγνωριστεί αυτή η διάκριση καταλήγει σε πολιτική ασάφεια που εξυπηρετεί μόνο την Άγκυρα. Η συνεχής εμμονή με την «όποια λύση», όπως συχνά εκφράζεται, δείχνει αποσύνδεση από την πραγματικότητα. Μετά από πενήντα και πλέον χρόνια συνομιλιών, η Τουρκία όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει, αλλά έχει παγιώσει και επεκτείνει τα τετελεσμένα της εισβολής. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, βρίσκεται κοντά στην επίτευξη του τελικού της στόχου: την πλήρη πολιτική και οικονομική επικυριαρχία επί ολόκληρης της Κύπρου.
Όσοι, λοιπόν, επενδύουν στην «καλή θέληση» της Τουρκίας ή του κατοχικού καθεστώτος, ας θυμηθούν ότι η Άγκυρα ουδέποτε ενήργησε για το συμφέρον της ειρήνης ή της συμφιλίωσης, αλλά για τη διατήρηση και διεύρυνση των τετελεσμένων. Αυτή δεν είναι προσωπική εκτίμηση, αλλά θέση που συμμερίζονται και πολλοί Τουρκοκύπριοι διανοούμενοι.
Ο Σενέρ Λεβέντ, γνωστός για την κριτική του στάση απέναντι στην Άγκυρα, έγραψε πρόσφατα ότι η Τουρκία ουδέποτε επιδίωξε πραγματική λύση στο Κυπριακό. Αν πράγματι το ήθελε, θα την είχε επιτύχει προ πολλού, μέσα από ηγέτες όπως οι Ταλάτ, Έρογλου ή Ακιντζί. Όπως ο ίδιος σημειώνει, όλοι οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες υπήρξαν όμηροι της τουρκικής πολιτικής – και ο σημερινός δεν αποτελεί εξαίρεση.
Μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης που πλήττει τον τόπο, η προσοχή του κόσμου έχει στραφεί στα καθημερινά προβλήματα. Όμως, την ίδια ώρα, ξένα κέντρα –ιδίως βρετανικά– φαίνεται να επανεργοποιούνται στο παρασκήνιο, προσπαθώντας να αναβιώσουν ένα νέο σχέδιο Ανάν υπό το πρόσχημα της «λύσης». Η ιστορία μάς διδάσκει ότι τέτοιες πιέσεις εμφανίζονται πάντα όταν η Κύπρος βρίσκεται σε αδυναμία. Όσοι, λοιπόν, επενδύουν στην «καλή θέληση» της Τουρκίας ή του κατοχικού καθεστώτος, ας αναρωτηθούν αν η πολιτική τους στάση ενισχύει τη θέση της Κύπρου ή απλώς εξυπηρετεί τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Άγκυρας.
Το μνημείο στο Ευρωκοινοβούλιο δεν είναι πράξη εκδίκησης· είναι πράξη μνήμης και δικαιοσύνης. Αφορά τα θύματα της εισβολής και τα αγνοούμενα παιδιά της Κύπρου – ανθρώπους που χάθηκαν υπερασπιζόμενοι την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας τους. Η προσπάθεια να αλλοιωθεί αυτή η μνήμη στο όνομα μιας αμφίβολης «ισορροπίας» δεν είναι πράξη συμφιλίωσης, αλλά ιστορικής παραχάραξης. Η Ευρώπη, αν θέλει να παραμείνει πιστή στις αξίες που επικαλείται, οφείλει να σταθεί ξεκάθαρα απέναντι στην κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους από ξένη δύναμη και να αναγνωρίσει το αυτονόητο: ότι η τουρκική εισβολή του 1974 ήταν και παραμένει ένα έγκλημα κατά της διεθνούς νομιμότητας.
Πενήντα ένα χρόνια μετά, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεχίζει να κλείνει τα μάτια μπροστά στη συνεχιζόμενη κατοχή. Αν το Ευρωκοινοβούλιο θέλει να τιμήσει τις αξίες της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τότε το μνημείο που προτείνει ο κ. Χατζηπαντέλας δεν είναι απλώς επιθυμητό – είναι αναγκαίο. Η σιωπή ισοδυναμεί με συνενοχή και η λήθη με δεύτερη αδικία. Η μνήμη των θυμάτων της τουρκικής εισβολής δεν μπορεί να παραχαράσσεται στο όνομα πολιτικών ισορροπιών ή ψευδεπίγραφης ουδετερότητας.
Η Κύπρος, μικρή αλλά περήφανη χώρα, έχει χρέος να διαφυλάξει την ιστορική της αλήθεια και να την υπενθυμίζει σε κάθε διεθνές βήμα. Το μνημείο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν θα είναι μόνο φόρος τιμής στους νεκρούς και τους αγνοουμένους, αλλά και μια ισχυρή υπενθύμιση προς όλους: ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται, κερδίζεται με θυσίες· και ότι κανένας λαός δεν πρέπει να επιτρέψει τη διαγραφή της μνήμης του στο όνομα της ψευδαίσθησης μιας εύκολης συμφιλίωσης.
ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ
Off the Record
ΕΛΑΜ: Ο μεγάλος νικητής των εκλογών…
Τελικά όσο και να τραβούν το ΔΗΚΟ στα ποσοστά του δεν φαίνεται να μπορεί ούτε διψήφια νούμερα να λάβει μα ούτε και να πλησιάσει το ΕΛΑΜ το οποίο και μένει ΜΟΝΟ του στην τρίτη θέση αποτελώντας σταδιακά τον ρυθμιστή και των επόμενων ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ εκλογών.
Το ΕΛΑΜ με τα διψήφια ποσοστά του και με το γεγονός ότι «κλείνει» την πρώτη τριάδα έχει πλέον τον ξεκάθαρο ρόλο ενός ρυθμιστή του αποτελέσματος των ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ εκλογών αφού είναι σίγουρο ότι οι δύο πρώτοι (ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ) θα έχουν τον δικό τους υποψήφιο.
Αν αναλύσει κάποιος τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, ο μεγάλος νικητής δεν είναι άλλος από το ΕΛΑΜ το οποίο αυξάνει τα ποσοστά του την ώρα που ο κεντρώος χώρος καταποντίζεται ενώ οι δύο «ΜΕΓΑΛΟΙ» μόνο ισχυροί δεν φαίνεται να είναι…
Και να μου το θυμηθείτε: Το ΔΗΚΟ είναι το κόμμα που πριμοδοτούν οι δημοσκοπήσεις ενώ το ΕΛΑΜ είναι το κόμμα που ψαλλιδίζουν.
Αυτό θα φανεί, ΒΕΒΑΙΑ, στις κάλπες όπου μπορεί και το ΠΡΙΓΚΙΠΑΤΟ της Στράκκας να βρεθεί πίσω και από τον Οδυσσέα αλλά και από τον Φειδία…
Ττενέκκα είναι αυτή και δεν ψεύδεται!!!
ΔΗΜΟΣΚΟΠΟΣ
Off the Record
Ασκήσεις ισορροπίας σε τεντωμένο σχοινί και οι σπόνσορες της πολιτικής
Γελοίοι. Μικροί μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις. Αλαλάζοντας και ενίοτε βγάζοντας άναρθρες κραυγές, καταδεικνύουν το μέγεθος του πολιτικού τους αναστήματος. Παρουσιάζονται σαν τζάμπα μάγκες και επαναστάτες κατά της αδικίας, φωνάζοντας στις τηλεοράσεις και εκφραζόμενοι σαν παιδιά του Γυμνασίου, όταν η δασκάλα τους κάνει απροειδοποίητο διαγώνισμα. Αυτή είναι η εικόνα των πολιτικών μας και της περιρρέουσας ατμόσφαιρας στο σκηνικό του Κυπριστάν. Τι κρίμα τελικά αυτός ο λαός να έχει τέτοιους μικρούς…πολιτικούς.
Χωρίς προτάσεις αλλά με συνθήματα άνευ ουσίας και περιεχομένου συνεχίζουν το θέατρο του παραλόγου, ενασχολούμενοι με ευτελή ζητήματα στο Κοινοβούλιο που δεν έχουν σημασία και περιεχόμενο και όταν εγκύψουν σε σοβαρά ψηφίζουν αντισυνταγματικά ή κατά πως θα τους προστάξουν. Όχι δηλαδή πως η Κυβέρνηση και οι εκπρόσωποι της είναι και καλύτεροι.
Καθαρές κουβέντες ρε να πείτε στην κοινωνία και να μην αποποιείστε των ευθυνών σας. Τι δηλαδή πιστεύετε ότι κάποιοι θα κερδίσουν τις εντυπώσεις με το ειδεχθές θέαμα που παρουσιάζετε καθημερινά;
Και να πεις ότι οι πολίτες δεν τους προειδοποίησαν να αλλάξουν. Τους περιφρόνησαν και τους εξύβρισαν στις ευρωεκλογές , αλλά αυτοί δεν έμαθαν τίποτε…συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο. Τελικά δεν μπορεί να είναι τόσο παχύδερμα.
Μάλλον για ανίκανοι μου φαίνονται που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στους σπόνσορες τους, και στους υπόλοιπους που είναι οι ψηφοφόροι τους. Ε, δεν μπορείτε να παρουσιάζετε αντίστοιχο θέαμα ενός τύπου 150 κιλών που προσπαθεί να κάνει ασκήσεις ισορροπίας σε τεντωμένο σχοινί…
Ο ΣΠΟΝΣΟΡΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
Off the Record
Αποποιηθείτε των πολλαπλών συντάξεων για να δείξετε φιλοτιμία- πατριωτισμό
Ουτοπικό έως και εξωπραγματικό μπορεί να χαρακτηρισθεί το εν λόγω σημείωμα και αρκετοί ( αν όχι όλοι), είμαι σίγουρος ότι θα αναφωνήσουν ότι γράφεται λόγω καθήκοντος, αφού οι πιθανότητες υλοποίησης του είναι απειροελάχιστες. Ωστόσο εμείς θα επιμένουμε και θα τοποθετούμαστε μήπως και φανεί κάποιο φως στην άκρη του τούνελ και η κοινωνία μας επανέλθει στην ορθή της πορεία.
Η Δικαιοσύνη αποφάνθηκε ότι θα πρέπει κάποιοι άνθρωποι που η κοινωνία , το κράτος και οι ψηφοφόροι τους εμπιστεύτηκαν σε πόστα και αξιώματα , έστω και να παίρνουν δυο ή και τρεις , ενίοτε και έξη συντάξεις. Η τυφλή Θέμιδα δεν βλέπει τα κοινωνικά παντοπωλεία, ανθρώπους που ταλαιπωρούνται και που αγχώνονται για να κερδίσουν ένα κομμάτι ψωμί, νέα παιδιά που με ένα σωρό πτυχία που αποκτήθηκαν με κόπους και θυσίες και χρήματα, να ψαλιδίζονται οι ζωές τους λόγω της ανεργίας , αλλά παρά μόνο ακούει και κρίνει βάση του ψυχρού νόμου του κράτους.
Ωστόσο των αποφάσεων της επωφελούνται αρκετοί πολίτες που θα καρπωθούν εκατομμύρια Ευρώ από το κράτος, οδηγώντας σε περικοπές από άλλα κονδύλια και από άλλους ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Όταν συζητούμε επί μήνες για να βρεθούν χρήματα και να δοθούν σε συμπολίτες μας που ταλαιπωρούνται, αυτοί θα παίρνουν αρκετές χιλιάδες για να προσθέσουν στους λογαριασμούς τους.
Στις εποχές που ζούμε, πατριωτική πράξη δεν είναι να πάρεις το όπλο και να κυνηγήσεις τους Τούρκους, αλλά να βοηθήσεις να ορθοποδήσει η πατρίδα σου με οποιονδήποτε τρόπο. Η αποποίηση των χρημάτων και η κατάθεση τους προς όφελος άλλων δυσπραγούντων συμπατριωτών σου, είναι υπέρτατη εθνική πράξη και κοινωνική ευαισθησία. Εξάλλου δεν θα πεινάσουν όλοι αυτοί που για χρόνια καρπώθηκαν ωφελήματα και δόξα και ανέσεις και πόστα που τους προσέφερε η πολιτεία. Καιρός είναι ν’ ανταποδώσουν κι αυτοί στο κράτος. Τα υπόλοιπα που λένε στις τηλεοράσεις οι προνομιούχοι των πολλαπλών συντάξεων είναι φληναφήματα και προφάσεις για να ξεφύγουν από το κυρίαρχο ζήτημα του διαμοιρασμού της πίτας που αυτή η κοινωνία προσφέρει. Το θέμα είναι πρωτίστως ΗΘΙΚΟ και εδώ θα φανεί πόση και ποια είναι η υπόσταση τους.
Φυσικά η Κυβέρνηση και η Βουλή πρέπει να επεξεργαστούν τρόπους για να σταματήσουν την παραχώρηση προνομίων που απορρέουν από τις πολλαπλές συντάξεις ανεξάρτητα από την στάση των προνομιούχων. Αλλά και οι πολίτες να σκέφτονται πριν ψηφίσουν και να μην ψηφίζουν συνταξιούχους που θα εκλέγονται σε αξιώματα και θα καρπούνται διπλών συντάξεων.
Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ
-
EKLOGES20261 month agoEkloges2026 – Αποτελέσματα Διαδικτυακής Δημοσκόπησης Vouli.TV | Παρασκευή 27/02 στις 7μμ
-
Behind Politics1 month agoBehind Politics | Επεισόδιο 2: Γιώργος Μαυρουδής, Σάββατο 21/02 στις 7μμ
-
#exAformis1 month ago#ExAformis – Η θεωρία πίσω απο την Άμεση Δημοκρατία | Σάββατο 21/02 στις 6μμ
-
Off the Record1 month agoΜακριά από ΔΗΣΥ πρώην αξιωματούχοι
-
EKLOGES20261 month agoEkloges2026 – Η Διαφθορά σκοτώνει το Μέλλον της Νέας Γενιάς | Παρασκευή 20/02 στις 7μμ
-
Off the Record1 month agoΚάτι σιγοβράζει στο ΑΚΕΛ
-
Off the Record4 days agoΝικητής των Δημοσκοπήσεων ο Χριστοδουλίδης
-
EKLOGES20262 weeks agoEKLOGES2026 – Τα καυτά θέματα της επικαιρότητας | Παρασκευή 20/03 στις 7μμ
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΠάνω από δύο ώρες διήρκησε η κατάθεση Φαίδωνος-Κατέθεσαν πρόσωπα στην υπόθεση καταγγελίας για βιασμό
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΑχιλλέας Αιμιλιανίδης για αθώωση Συλλούρη-Τζιοβάνη: «Πολύ αρνητική απόφαση για την κατηγορούσα Αρχή»

