Off the Record
Το «χλιδάτο παιδί» της πολιτικής και τα όρια της θεσμικής σοβαρότητας
Η εκλογή του Φειδία Παναγιώτου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτέλεσε για πολλούς ένα πολιτικό πείραμα. Για κάποιους ήταν ψήφος διαμαρτυρίας, για άλλους μια προσπάθεια «ανανέωσης» του πολιτικού προσωπικού. Όμως, όσο περνά ο χρόνος, το ερώτημα που αναδύεται ολοένα και πιο έντονα είναι αν η διαδικτυακή δημοφιλία μπορεί πράγματι να υποκαταστήσει τη γνώση, τη σοβαρότητα και τη θεσμική επίγνωση που απαιτεί η πολιτική.
Οι περίπου 70.000 πολίτες που τον στήριξαν καλούνται σήμερα να επανεξετάσουν την επιλογή τους υπό το φως της δημόσιας παρουσίας και συμπεριφοράς του. Η πολιτική δεν είναι πλατφόρμα προσωπικής προβολής ούτε χώρος για πρόχειρα λογοπαίγνια και επιφανειακές ατάκες. Είναι πεδίο ευθύνης, σύνθετων διαπραγματεύσεων και ουσιαστικών παρεμβάσεων. Μέχρι στιγμής, όμως, η εικόνα που εκπέμπεται περισσότερο παραπέμπει σε influencer που απλώς άλλαξε σκηνικό, όχι ρόλο.
Ακόμη και σχολιαστές που δεν ανήκουν στον λεγόμενο «παραδοσιακό» πολιτικό χώρο έχουν εκφράσει προβληματισμό. Ο Ανδρέας Παπαχαραλάμπους, γράφοντας στον Πολίτη, σημείωσε ότι ο νεοεκλεγείς ευρωβουλευτής δείχνει να μην έχει ακόμη αντιληφθεί τι σημαίνει πολιτική ευθύνη. Η κριτική αυτή δεν αφορά ιδεολογική διαφωνία, αλλά στοιχειώδη κατανόηση του θεσμικού ρόλου.
Το ύφος και η δημόσια συμπεριφορά έχουν επίσης προκαλέσει αντιδράσεις. Η πολιτική αντιπαράθεση επιτρέπει σκληρή γλώσσα, όχι όμως χλευασμό ή προσβλητικές αναφορές, ιδίως όταν αγγίζουν ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη προσπαθεί να ενισχύσει τη συμπερίληψη και τον σεβασμό, κάθε δημόσια τοποθέτηση οφείλει να σταθμίζεται με υπευθυνότητα. Η ελευθερία έκφρασης δεν απαλλάσσει από την ηθική υποχρέωση σεβασμού.
Παράλληλα, η εμμονή με τη συνεχή παραγωγή βίντεο – ακόμη και μέσα από χώρους και δραστηριότητες που συνδέονται με την ιδιωτική ζωή – δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Όταν ένας αιρετός αξιωματούχος μετατρέπει σχεδόν κάθε στιγμή της καθημερινότητάς του σε περιεχόμενο, θολώνουν τα όρια μεταξύ θεσμικού ρόλου και εμπορικής δραστηριότητας. Η πολιτική δεν είναι ριάλιτι.
Ιδιαίτερη συζήτηση έχει προκαλέσει η προβολή ενός τρόπου ζωής που χαρακτηρίζεται από πολυτελή ταξίδια και έντονη καταναλωτική επίδειξη. Κανείς δεν απαγορεύει σε έναν πολιτικό να απολαμβάνει τις προσωπικές του στιγμές. Όμως όταν η εικόνα που εκπέμπεται μοιάζει να δίνει έμφαση στη χλιδή και όχι στο έργο, το μήνυμα προς τους πολίτες γίνεται αντιφατικό. Σε μια εποχή ακρίβειας και κοινωνικών ανισοτήτων, η επίδειξη ευμάρειας από αιρετούς προκαλεί, αν μη τι άλλο, πολιτική αμηχανία.
Έχουν επίσης διατυπωθεί δημόσια ερωτήματα σχετικά με τη χρήση οπτικοακουστικού υλικού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για σκοπούς προβολής. Το ζήτημα δεν είναι τυπικό αλλά ουσιαστικό: πού τελειώνει η θεσμική ενημέρωση και πού αρχίζει η εμπορική αξιοποίηση; Αν υφίσταται οποιαδήποτε ασάφεια, τα αρμόδια όργανα οφείλουν να τη διευκρινίσουν, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν δημιουργούνται σκιές ή υπόνοιες σύγκρουσης συμφερόντων.
Το «φαινόμενο Φειδίας» έχει ήδη απασχολήσει αναλυτές και πολιτικούς επιστήμονες. Δεν πρόκειται απλώς για ένα πρόσωπο, αλλά για σύμπτωμα μιας ευρύτερης τάσης: της μετατροπής της πολιτικής σε θέαμα. Η ψηφιακή εποχή ευνοεί την αμεσότητα, τη συντομία και την υπερβολή. Όμως η διακυβέρνηση απαιτεί βάθος, γνώση και θεσμική παιδεία. Όταν η επικοινωνία υπερισχύει της ουσίας, το αποτέλεσμα είναι πολιτική επιφάνεια χωρίς περιεχόμενο.
Ερωτήματα έχουν τεθεί και για παλαιότερες ενέργειες ή περιστατικά στο εξωτερικό, ακόμη και για επεισόδια που φέρονται να συνέβησαν σε ταξίδια του, μεταξύ άλλων στην Ιαπωνία. Αν υπάρχουν απορίες, η απάντηση πρέπει να δοθεί με διαφάνεια και σαφήνεια. Η αποσιώπηση ή η ειρωνική αντιμετώπιση δεν ενισχύει την αξιοπιστία· την υπονομεύει.
Η πολιτική δεν είναι stand-upcomedy. Δεν είναι διαδικτυακή πρόκληση ούτε ανταγωνισμός δημοφιλίας. Είναι θεσμός που επηρεάζει ζωές, οικονομίες, δικαιώματα. Όποιος επιλέγει να εισέλθει σε αυτόν τον χώρο οφείλει να αποδεχθεί ότι θα κριθεί αυστηρά. Και η αυστηρή κριτική δεν είναι «πόλεμος του κατεστημένου», αλλά συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας.
Το βασικό ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν κάποιος είναι «συμπαθής» ή «διασκεδαστικός». Είναι αν διαθέτει την επάρκεια, τη σοβαρότητα και τη συναίσθηση ευθύνης που απαιτεί ο ρόλος. Οι πολίτες που τον ψήφισαν δεν είναι «κορόιδα»· είναι ψηφοφόροι που έκαναν μια επιλογή. Όμως κάθε επιλογή υπόκειται σε επανεκτίμηση.
Η Κύπρος και η Ελλάδα έχουν ανάγκη από εκπροσώπους που να μπορούν να σταθούν με επιχειρήματα, γνώση και θεσμική αξιοπρέπεια. Αν η πολιτική μετατραπεί οριστικά σε σκηνή αυτοπροβολής, τότε το πρόβλημα δεν θα είναι ένα πρόσωπο, αλλά η ποιότητα της ίδιας της δημοκρατίας μας.
ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Off the Record
Οι «Κινέζοι κατάσκοποι» και οι ανησυχίες των Βρετανικών Βάσεων
Ένα δημοσίευμα που εγείρει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά – και η ανάγκη να προστατευθούν οι σχέσεις Κύπρου και Κίνας από τεχνητές εντάσεις.
Ένα νέο δημοσίευμα του βρετανικού Τύπου, με αναφορές σε υποτιθέμενη κινεζική κατασκοπευτική δραστηριότητα γύρω από τις Βρετανικές Βάσεις και ειδικότερα την περιοχή του Ακρωτηρίου, προκαλεί εύλογους προβληματισμούς όχι μόνο για το περιεχόμενό του, αλλά κυρίως για τη σκοπιμότητα, τη χρονική συγκυρία και τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται να παρουσιαστεί μια υποτιθέμενη «κινεζική απειλή».
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που φιλοξενούνται στο βρετανικό δημοσίευμα, το ύψος και η τοποθεσία του ξενοδοχειακού συγκροτήματος City of Dreams Mediterranean παρέχουν δυνατότητα οπτικής επαφής με εγκαταστάσεις των Βρετανικών Βάσεων στο Ακρωτήρι. Το ρεπορτάζ φέρεται, μάλιστα, να συνδέει την κινεζική επιχειρηματική παρουσία με το ενδεχόμενο άσκησης πίεσης για εγκατάσταση εξοπλισμού συλλογής πληροφοριών.
Εδώ, όμως, αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα.
Άλλο η λήψη μέτρων ασφαλείας από μια στρατιωτική δύναμη και άλλο η δημιουργία ενός αφηγήματος περί «κινεζικής κατασκοπείας» στηριζόμενου σε υποθέσεις, ενδεχόμενα και σενάρια. Η δημοσιογραφία οφείλει να διαχωρίζει με απόλυτη σαφήνεια τα επιβεβαιωμένα στοιχεία από τις εκτιμήσεις των υπηρεσιών ασφαλείας και, κυρίως, από τις πολιτικές ερμηνείες που μπορεί να δοθούν σε αυτά.
Η αναφορά στην Κίνα δεν μπορεί να λειτουργεί ως αυτόματη εξήγηση κάθε ζητήματος ασφαλείας. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο δημιουργίας ενός κλίματος φόβου στην Κύπρο, μιας χώρας που διατηρεί διαχρονικά σημαντικές και πολυεπίπεδες σχέσεις με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Η χρονική στιγμή του δημοσιεύματος, αλλά και η ένταση με την οποία προβάλλεται η συγκεκριμένη υπόθεση, είναι στοιχεία που δικαιολογημένα προκαλούν πολιτικές συζητήσεις.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διερωτώνται κατά πόσον πίσω από τέτοιες αναφορές υπάρχει ευρύτερη προσπάθεια ενίσχυσης του αφηγήματος περί κινεζικής απειλής, προκειμένου να δικαιολογηθούν αυξημένα μέτρα ασφαλείας, στρατιωτικές υποδομές και εντονότερη παρουσία γύρω από τις Βρετανικές Βάσεις.
Και εδώ η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική.
Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται, άμεσα ή έμμεσα, να δημιουργηθεί από εξωτερικούς παράγοντες ένα κλίμα καχυποψίας γύρω από τις σχέσεις Κύπρου–Κίνας. Κατά το παρελθόν, υπήρξαν παρεμβάσεις και πιέσεις από πλευρές που αυτοπροσδιορίζονται ως «εταίροι» της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες επιχείρησαν να επηρεάσουν τις σχέσεις της Λευκωσίας με το Πεκίνο. Οι προσπάθειες αυτές, ανεξαρτήτως της μορφής που έλαβαν, δεν κατάφεραν να ακυρώσουν τους ιστορικούς δεσμούς και την αμοιβαία συνεργασία των δύο χωρών.
Η Κύπρος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χώρος όπου τρίτες χώρες θα καθορίζουν με ποιους θα αναπτύσσει οικονομικές, διπλωματικές και πολιτικές σχέσεις. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε δικαίωμα να διατηρεί ανοικτούς διαύλους με την Κίνα, όπως και με κάθε άλλη χώρα, με βάση τα δικά της εθνικά συμφέροντα.
Όσο για τις αναφορές περί «κατασκοπείας από τις ταράτσες», η όλη επιχειρηματολογία προκαλεί, τουλάχιστον, απορίες. Στη σύγχρονη εποχή της δορυφορικής παρακολούθησης, των προηγμένων ηλεκτρονικών συστημάτων και των τεχνολογιών συλλογής πληροφοριών, η εικόνα ενός υποτιθέμενου κατασκόπου που χρειάζεται να βρίσκεται στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου για να παρακολουθεί μια στρατιωτική βάση μοιάζει περισσότερο με σενάριο που εξυπηρετεί ένα επικοινωνιακό αφήγημα παρά με τεκμηριωμένη ανάλυση μιας σύγχρονης απειλής.
Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις δεν πρέπει να προστατεύονται. Σημαίνει όμως ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πρόσχημα για πολιτικές πιέσεις, ούτε η Κίνα να παρουσιάζεται χωρίς αποδείξεις ως ο μόνιμος ύποπτος.
Το συγκεκριμένο δημοσίευμα θα πρέπει, συνεπώς, να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία αλλά και με αυστηρή κριτική ματιά. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει λόγο να συμμετάσχει σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων που μπορεί να πλήξει τις εξαιρετικές σχέσεις της με την Κίνα.
Η Λευκωσία οφείλει να υπερασπιστεί την ανεξάρτητη εξωτερική της πολιτική, να απαιτεί τεκμηρίωση για κάθε σοβαρή καταγγελία και να μην επιτρέπει σε κανέναν, φίλο ή «εταίρο», να υπονομεύει τις σχέσεις της με χώρες που αποτελούν σημαντικούς διεθνείς συνομιλητές.
Οι καιροί απαιτούν ψυχραιμία, σοβαρότητα και καθαρό μυαλό. Όχι κινδυνολογία, όχι κατασκευασμένους εχθρούς και, κυρίως, όχι νέες απόπειρες διασάλευσης των σχέσεων Κύπρου–Κίνας.
ΤΟΥ ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Off the Record
Προσδοκώμενη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του τύπου “και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος”
Ως γνωστόν συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση στοχεύει στην αύξηση των συντάξεων δεκάδων χιλιάδων συνταξιούχων.
Προ της ενάρξεως της διαδικασίας της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης συμφωνήθηκε απ’ όλες τις πλευρές ότι:
(α) Το όριο συντάξιμης ηλικίας
(β) το ποσό των εισφορών
(γ) η μείωση υφιστάμενων συντάξεων
(δ) η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων
δεν πρόκειται να τεθούν προς συζήτηση.
Εν ολίγοις έχει συμφωνηθεί από όλους ότι θα διενεργηθεί πρωτοφανής συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του τύπου “και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος”
Εφόσον βρεθεί η λύση αυτού του τύπου για την αύξηση των συντάξεων να προχωρήσουμε σε αντίστοιχου τύπου λύση για αύξηση των μισθών του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα ώστε όλοι να λάβουμε αυξήσεις χωρίς όμως ούτε οι εργοδότες μας να πληρώνουν περισσότερα ούτε εμείς να εργαζόμαστε περισσότερο.
Και όταν βρούμε αυτές τις λύσεις να κατοχυρώσουμε τα πνευματικά τους δικαιώματα με διεθνείς πατέντες ώστε μπορούμε να πωλούμε τα δικαιώματα χρήσης τους έναντι αδράς αμοιβής μέσω της οποίας να χρηματοδοτούμε τον κρατικό μας προϋπολογισμό.
ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Off the Record
Περί Προεδρικής λιμουζίνας
Η προμήθεια θωρακισμένου οχήματος αποτελεί θεσμική και όχι προσωπική προμήθεια και υπαγορεύεται πρωτίστως από συγκεκριμένη επιχειρησιακή ανάγκη για την ασφαλή και απρόσκοπτη μετακίνηση του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Η ανάγκη αυτή καθορίζεται μέσα από αξιολόγηση κινδύνου και τις απαιτήσεις προστασίας που απορρέουν από διεθνή πρωτόκολλα και πρότυπα ασφάλειας για πρόσωπα υψηλού κινδύνου.
Οι προδιαγραφές του οχήματος διαμορφώνονται, συνεπώς, βάσει των επιχειρησιακών απαιτήσεων των αρμόδιων υπηρεσιών και όχι βάσει προσωπικών επιλογών ή προτιμήσεων. Πρόκειται για επιχειρησιακό μέσο και περιουσιακό στοιχείο της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο εξυπηρετεί διαχρονικά την ασφάλεια και την εύρυθμη λειτουργία του θεσμού της Προεδρίας.
Παράλληλα, η ύπαρξη κατάλληλου θωρακισμένου οχήματος αποτελεί αναγκαία επιχειρησιακή δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ασφαλή διακίνηση ξένων Αρχηγών Κρατών και άλλων υψηλών προσκεκλημένων κατά τις επίσημες επισκέψεις τους στην Κύπρο. Πριν από κάθε τέτοια επίσκεψη προηγείται αξιολόγηση κινδύνου και των απαιτούμενων μέτρων προστασίας, λαμβανομένου υπόψη, μεταξύ άλλων, του επιπέδου απειλής έναντι της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας του προστατευόμενου προσώπου.
Η δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να παρέχει το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την ασφαλή πραγματοποίηση επισκέψεων υψηλού επιπέδου.
Ως εκ τούτου, η διαθεσιμότητα πιστοποιημένων θωρακισμένων οχημάτων δεν εξυπηρετεί ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά αποτελεί πάγια επιχειρησιακή υποδομή του κράτους, αναγκαία τόσο για την προστασία του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και για την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων φιλοξενίας και ασφάλειας της χώρας.
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΣ
-
Off the Record2 weeks agoΑβέρωφ Νεοφύτου: Ορμώμενος εξ Αργάκας, ξανακτυπά
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή3 weeks agoΔΗΣΥ: Ο καλύτερος σύμμαχος του Χριστοδουλίδη
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΔΗΣΑΚΕΛ»: Μια λέξη, πολλές ανασφάλειες και το 2028 που ήδη άρχισε
-
Off the Record2 weeks agoΔΗΣΥ: Η Αννίτα λέει «όχι», ο Αβέρωφ «ίσως» και ο Παμπορίδης… σιωπά
-
Off the Record1 week agoΠερί Προεδρικής λιμουζίνας
-
Off the Record1 month agoΓκουτέρες αναξιόπιστος και Πόντιος Πιλάτος
-
Off the Record4 weeks agoΠολλοί σωτήρες για τον Προεδρικό θώκο
-
Off the Record1 month agoΤο Στενό, το πετρέλαιο και η αξία της συγκράτησης
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ3 weeks agoMecca and the new Middle East: what it means for Cyprus
-
Off the Record1 month agoΟι φιλοδοξίες στον ΔΗΣΥ και η μάχη για το 2028






