ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΣΙΖΟΠΟΥΛΟΣ: ΠΛΩΡΗ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΗΤΕΙΑ
Την πρόθεση του να διεκδικήσει για δεύτερη και τελευταία φορά την προεδρία της ΕΔΕΚ δημοσιοποίησε σήμερα ο Μαρίνος Σιζόπουλος, εξαγγέλλοντας την υποψηφιότητά του, την οποία με δήλωσή τους υποστηρίζουν 162 μέλη του κόμματος.
Σε μια περίοδο με έντονους τριγμούς στην ΕΔΕΚ, ο Μαρίνος Σιζόπουλος υποστηρίζει ότι «η ενότητα δεν επιτυγχάνεται με ατεκμηρίωτες κατηγορίες για τη δημιουργία εντυπώσεων, που τελικά υποβαθμίζουν την πολιτική αξιοπιστία του κόμματος. Οι διαφωνίες είναι δημοκρατικό δικαίωμα. Όμως η δημοκρατία επιτυγχάνεται με τη διαφάνεια στη λειτουργία των οργάνων του Κόμματος και τον σεβασμό στις αποφάσεις της πλειοψηφίας».
Απαντώντας στις πρόσφατες κατηγορίες για οικονομική απώλεια στο κόμμα επισημαίνει ότι «με σκληρή δουλειά κατορθώσαμε να πετύχουμε ένα μικρό οικονομικό θαύμα. Παρά την οικονομική κρίση και τη μείωση της κρατικής χορηγίας, το χρέος του κόμματος από 1,2 εκατομμύρια ευρώ που ήταν το Δεκέμβριο του 2014, με τάση αύξησης περίπου 35 χιλ ευρώ το μήνα, το Γενάρη του 2020 ξοφλήθηκε και σήμερα το Κόμμα δεν χρωστά σε κανέναν».
Προβαίνει ακόμη σε απολογισμό της θητείας και αφήνωντας αιχμές σημειώνει ότι για να επιτευχθεί η ενότητα πρέπει να εγκαταλειφθούν οι προσωπικές επιλογές και τα όποια άλλα συμφέροντα ή/και σκοπιμότητες.
Αποτίμηση
Κάνοντας αποτίμηση της 6ετίας στην ηγεσία της ΕΔΕΚ ο Μαρίνος Σιζόπουλος αναφέρθηκε στην επίτευξη της μεγαλύτερης δυνατής συναίνεσης. «Σε καμιά περίπτωση δεν στοχοποιήθηκε η αντίθετη άποψη. Σημαντικός αριθμός αποστασιοποιημένων ή/και αδρανοποιημένων στελεχών επανήλθαν στην ενεργή κομματική δράση. Η προσπάθεια αυτή συνεχίζεται».
Μίλησε για διαφάνεια στη λειτουργία των συλλογικών οργάνων, οι συνεδρίες των οποίων είναι ανοικτές ακόμα και στα ΜΜΕ. Αναφέρθηκε επίσης στην δημιουργία διοικητικής και οργανωτικής δομής σε επαγγελματική βάση, αλλά και στην λειτουργία γραφείου εξυπηρέτησης των μελών και φίλων του Κόμματος για την επίλυση προβλημάτων που αντιμετωπίζουν καθώς και προγράμματος στήριξης οικογενειών που χρήζουν βοήθειας, όπως και την λειτουργία τηλεφωνικού κέντρου για τακτική επαφή με τα μέλη τους. Κόμματος.
Ο κ. Σιζόπουλος πρόσθεσε την σύγκληση του Προγραμματικού και Καταστατικού Συνεδρίου που εκκρεμούσε από το 2013, το οποίο μεταξύ άλλων ομόφωνα απέρριψε τη ΔΔΟ και ως ονοματολογία και υιοθέτησε πρόνοια για περιορισμό των θητειών στα κομματικά και πολιτειακά αξιώματα, περιλαμβανομένου και του Προέδρου.
Ενισχύθηκε σημαντικά, είπε, η νεολαία του Κόμματος και ανασυστάθηκαν οι φοιτητικές οργανώσεις του «Αγώνα» Θεσσαλονίκης και Μεγάλης Βρετανίας.
«Παράλληλα με σκληρή δουλειά κατορθώσαμε να πετύχουμε ένα μικρό οικονομικό θαύμα». Παρά την οικονομική κρίση και τη μείωση της κρατικής χορηγίας, το χρέος του κόμματος από 1,2 εκατομμύρια ευρώ που ήταν το Δεκέμβριο του 2014, με τάση αύξησης περίπου 35 χιλιάδες ευρώ το μήνα, είπε, το Γενάρη του 2020 ξοφλήθηκε και σήμερα το Κόμμα δεν χρωστά σε κανέναν.
«Θεωρώ ότι πετύχαμε την ανασύνταξη της ΕΔΕΚ, παρά τα όποια λάθη και τις παραλείψεις που έγιναν, πάντα όμως χωρίς σκοπιμότητα».
Ο κ. Σιζόπουλος είπε ότι πέτυχαν αυτό που από την αρχή θέσαμε ως στόχο, η ΕΔΕΚ να επιστρέψει στις σοσιαλιστικές-της ρίζες.
Κυπριακό
«Το μεγάλο στοίχημα για την ΕΔΕΚ είναι η συνέχιση με σταθερότητα και αξιοπιστία της πολιτικής της για εξεύρεση δημοκρατικής και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό και ταυτόχρονα η αποτροπή υιοθέτησης της ΔΔΟ, μιας ρατσιστικής και διχοτομικής λύσης. Η ΕΔΕΚ είναι το μόνο κόμμα που σταθερά αντιτίθεται με πολιτικά επιχειρήματα και συγκεκριμένες προτάσεις σε αυτή τη λύση, όπως και στην περίπτωση του εποικισμού της πόλης της Αμμοχώστου», ανέφερε.
Όλοι κατάλαβαν, συνέχισε, ότι η ΕΔΕΚ είναι ο πραγματικός υπερασπιστής των μικρομεσαίων στρωμάτων του λαού μας, έχει ρυθμιστικό ρόλο και τον ασκεί προς όφελος της κοινωνίας, απόδειξε ότι δεν κάνει άγονη αντιπολίτευση. Ως πρόσφατο παράδειγμα ανέφερε την ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού, για την οποία διεκδίκησε και πέτυχε σωρεία κοινωνικών μέτρων προς όφελος των πολιτών.
Εσωκομματικά
Ο Μαρίνος Σιζόπουλος είπε ότι δεν είναι η ώρα των πειραματισμών, αλλά η ώρα της ενότητας και της συμπόρευσης, και αυτό δεν επιτυγχάνεται με ατεκμηρίωτες κατηγορίες για τη δημιουργία εντυπώσεων που τελικά υποβαθμίζουν την πολιτική αξιοπιστία του κόμματος.
«Οι διαφωνίες είναι δημοκρατικό δικαίωμα. Όμως η δημοκρατία επιτυγχάνεται με τη διαφάνεια στη λειτουργία των οργάνων του κόμματος και τον σεβασμό στις αποφάσεις της πλειοψηφίας», σημείωσε.
Συνειδητά, ανέφερε, απέφυγε ο ίδιος τις δημόσιες τοποθετήσεις και αντιπαραθέσεις. «Όμως για ακόμα μια φορά θα τονίσω ότι αυτή η στάση δεν είναι αδυναμία, είναι υπευθυνότητα», είπε.
Πριν από έξι χρόνια, δήλωσε, ξεκινήσαμε μαζί την ανασύνταξη και την αναγέννηση της ΕΔΕΚ. «Θέλω να την παραδώσουμε στην επόμενη γενιά, όπως την παραλάβαμε από τον Βάσο Λυσσαρίδη: αξιοπρεπή, διεκδικητική, καθαρή. Γι’ αυτό ζητώ από τα μέλη της ΕΔΕΚ την ισχυρή εντολή για να συνεχίσουμε».
Ο κ. Σιζόπουλος είπε ότι δεν διεκδικεί το αλάθητο, αντίθετα, επιζητεί τις προτάσεις, τις απόψεις και την κριτική τους με στόχο τη βελτίωση των επιλογών και αποφάσεών τους. «Δεν θέλω μόνο να με ακούτε, πολύ περισσότερο θέλω να σας ακούω».
Καταλαβαίνω, συνέχισε, ότι σε μια εκλογική διαδικασία, θα λεχθούν πολλά, κάποια θα είναι υπερβολές, κάποια θα είναι αβάσιμα, κάποια θα είναι εμβόλιμα, από αυτούς που πολεμούν την ΕΔΕΚ και τη θέλουν κομπάρσο.
«Όμως, σε ένα κόμμα που συνέβαλε στην εδραίωση της δημοκρατίας στην πολιτική, που έδωσε αίμα στους αγώνες για την ελευθερία, μια εκλογική διαδικασία πρέπει να είναι το επιστέγασμα της δημοκρατίας μέσα από ορθολογικό διάλογο και επιχειρηματολογία».
Αυτό, είπε, θα στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις.
Ερωτήσεις
Ο κ. Σιζόπουλος ζήτησε από τους δημοσιογράφους οι ερωτήσεις να μην έχουν στόχο τα όσα είπε ο ίδιος στην εξαγγελία του, αλλά θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας, για να μην μπει σε δημόσια συζήτηση ή αντιπαράθεση για όσα λέγονται το τελευταίο διάστημα. Αυτά, πρόσθεσε, θα απαντηθούν κατά την διάρκεια των εσωκομματικών διεργασιών και του παγκύπριου συνεδρίου. Εκεί θα απαντήσει με ντοκουμέντα, είπε, και με επιχειρήματα, τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα.
Ερωτηθείς για τον βρετανικό ρόλο στο Κυπριακό στον οποίο αναφέρθηκε χθες μετά την συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ είπε ότι ο βρετανικός παράγοντας είναι η βασική αιτία του Κυπριακού και της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. «Ο οποίος σε άμεση συνεργασία με την Τουρκία εδώ και δεκαετίες επιχείρησε να καταστρατηγήσει την αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού και να δημιουργήσει τις συνθήκες για να φτάσουμε το 1974 στην εισβολή, στην κατοχή και σήμερα στην επιδιωκόμενη δήθεν λύση της ΔΔΟ», ανέφερε.
Από την ενημέρωση που είχαν στο Προεδρικό, είπε, διαφάνηκε ότι από την πλευρά των Βρετανών υπάρχει συστηματική προσπάθεια στο προσκήνιο και το παρασκήνιο, σε συνδυασμό – όπως θεωρεί – με την τουρκική πλευρά, για προώθηση στην δική μας πλευρά της πρότασης της Τουρκίας για την κυριαρχική ισότητα.
Γι’ αυτό οι Βρετανοί έχουν κάνει διάφορες επαφές για την νέα πρόταση που θέλουν να καταθέσουν, πρόσθεσε, πως στο πλαίσιο λύσης του Κυπριακού, οι δύο κοινότητες «θα μπορούν να έχουν εσωτερικά κυριαρχική ισότητα». Ο κ. Σιζόπουλος είπε ότι η αναγνώριση κυριαρχίας για το κατοχικό καθεστώς, πέραν από την νομιμοποίησή του, συνιστά αποδοχή λύσης δύο κρατών, αυτό που η Τουρκία επεδίωκε από το 1960.
Κατά τον κ. Σιζόπουλο, η Τουρκία θεωρεί κάτι τέτοιο ως το προτελευταίο στάδιο της πολιτικής της για συνολική ενσωμάτωση της Κύπρου στην τουρκική επικράτεια ή σε περίπτωση αποτυχίας, «να έχει την δυνατότητα μόνιμης και νόμιμης παρουσίας στο χώρο της ανατολικής Μεσογείου που θα της επιτρέπει να ελέγχει αυτή την ιδιαίτερα στρατηγικά και γεωπολιτικά περιοχής της Ευρώπης αλλά και του πλανήτη».
«Έχοντας επίγνωση των κινδύνων που αντιμετωπίζει σήμερα η πατρίδα μας, με αίσθημα ευθύνης έναντι της ιστορίας του τιμημένου μας κόμματος και του Ιδρυτή μας Βάσου Λυσσαρίδη και λαμβάνοντας υπόψην την προηγούμενη πετυχημένη του θητεία εμείς τα κάτωθι μέλη του Κινήματος στηρίζουμε την Υποψηφιότητα του σημερινού μας Προέδρου Μαρίνου Σιζόπουλου για την Προεδρία του Κινήματος.
- Αθηνούλα Λοίζου Λυμπουρή – Αδελφή του Ήρωα – Ποιητή Δώρου Λοίζου
- Ανδρέας Αποστόλου – Βουλευτής ΕΔΕΚ
- Αντώνης Βασιλείου – Γιατρός, Πρώην Υπουργός
- Μιχάλης Πολυνείκης – Γιατρός Πρώην Υπουργός
- Περικλής Νεάρχου – Πρέσβης επί τιμή – Στέλεχος ΠΑΣΟΚ, στέλεχος Κ.Ο ΕΔΕΚ Αθήνας
- Άρης Μαυροσκούφης – Ιστορικό Στέλεχος, Αντιστασιακός, Φυλακισθείς από την Ελληνική Χούντα
- Χριστάκης Κακής – Ιδρυτικό Μέλος, Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Αραδίππου
- Ανδρέας Πάλμας – Ιδρυτικό Μέλος, Διευθυντικό Στέλεχος Τράπεζας
- Κωστάκης Αβρααμίδης – Γιατρός, Ιδρυτικό Στέλεχος ΕΔΕΚ
- Άθως Ερωτοκρίτου – Κλινικός Ψυχολόγος, Μέλος Κ.Ε.
- Μιχάλης Ζαβρός – Γιατρός Νεφρολόγος
- Τρύφωνας Παπαχριστοφόρου, Ιδρυτικό Μέλος, Πρώην Διευθυντής Δημοτικής Εκπαίδευσης
- Αρχιμανδρίτης – Ανδρέας Κωνσταντινίδης
- Λούης Λοίζου – Πρόεδρος Κ.Ο ΕΔΕΚ Θεσσαλονίκης
- Μιχάλης Κασιής – Πρόεδρος Κ.Ο ΕΔΕΚ Μ. Βρετανίας
- Χριστόδουλος Λευκαρίτης – Υποστράτηγος ε.α., Κ.Ο Γραμματέας Κ.Σ. ΕΔΕΚ
- Τάκης Γεωργίου – Ιδρυτικό μέλος, Γιατρός, Συγγραφέας
- Δημήτρης Παυλίδης – Δικηγόρος, Πρόεδρος Ε.Ε. ΕΔΕΚ Λευκωσίας
- Σωκράτης Σωκράτους – Δημοσιογράφος, Πρόεδρος Ε.Ε. ΕΔΕΚ Πάφου
- Διομήδης Διομήδους – Τέως γενικός Γραμματέας ΔΕΟΚ, Πρόεδρος Ε.Ε. ΕΔΕΚ Λάρνακας
- Γιώργος Νικολάου – Δημοσιογράφος Πρόεδρος Ε.Ε. ΕΔΕΚ Κερύνειας
- Άντρη Κακογιάννη – Πρόεδρος Σ.Γ. Κίνησης Πάφου
- Νίκος Αναστασίου – Δήμαρχος Πολεμιδιών, μέλος Κ.Ε
- Αντώνης Αντώνη – Λογιστής, Δημ. Σύμβουλος Λευκωσίας
- Ευαγγελία Σιζοπούλου – Δημοσιογράφος, Δημ. Σύμβουλος Στροβόλου
- Μιχάλης Κουταλιανός – Ηλεκ. Μηχανικός, Δημ. Σύμβουλος Αγ. Δομετίου
- Μαρία Κουττούκη – Δημ. Σύμβουλος Έγκωμης
- Βάσος Δημητρίου – Πολ. Μηχανικός Δημ. Σύμβουλος Πάφου
- Παναγιώτης Βορκάς – Γενετιστής, Δημ. Σύμβουλος Πάφου
- Φίλιππος Φιλίππου – Πολιτικός Μηχανικός – Δημ. Σύμβουλος Πάφου
- Ανδρέας Νεοφύτου – Δημ. Σύμβουλος Λεμεσού, μέλος Κ.Ε.
- Άντρη Παττίχη – Δημ. Σύμβουλος Πολεμιδιών
- Κύπρος Βαλανίδης – Δήμ. Σύμβουλος Πολεμιδιών
- Δημήτρης Σαββουλλής – Δημοτικός Σύμβουλος Αμμοχώστου, μέλος Κ.Ε.
- Στέλιος Κόνικκος – Δημ. Σύμβουλος Πέγειας
- Ντίνος Ευθυμίου – Δημοτικός Σύμβουλος Λαπήθου, Μέλος Κ.Ε., Υποψήφιος Βουλευτής
- Χαράλαμπος Μιχαήλ – Κοινοτάρχης Κατύδατων
- Μάριος Χαραλάμπους – Κοινοτάρχης Γερακιών, μέλος Κ.Ε
- Αγγέλα Ιωάννου – Κοινοτάρχης Πηγαινιών
- Κώστας Χ”Σολωμού – Κοινοτάρχης Λετύμπου
- Πανίκος Τσαγγαρίδης – Κοινοτάρχης Ενορίας Αγ. Παύλου
- Πανίκος Χατζηθεωρής – Κοινοτάρχης Άρμου
- Αγαμέμνων Αγαμέμνωνος – Κοινοτάρχης Καμάρων
- Μιχάλης Νικολάου – Κοινοτάρχης Κουκλιών
- Κώστας Πιττάτζιης – Κοινοτάρχης Αγ. Ιωάννη
- Χαράλαμπος Ζορπάς – Κοινοτάρχης Παλώδιας
- Χριστάκης Πολυκάρπου – Πρώην Κοινοτάρχης Καλιανών
- Σταύρος Ιωαννίδης – Πρόεδρος Σχολικής Εφορείας Αγ. Αθανασίου, μέλος Κ.Ε
- Μιχάλης Χαραλάμπους – Ακτινολόγος Πρόεδρος Σχ. Εφορείας Πάφου
- Αντώνης Θεοδοσίου – Υπαστυνόμος Επικεφαλής Φρουράς Β. Λυσσαρίδη
- Ξενής Κοντάκκης – Μέλος Φρουράς Β. Λυσσαρίδη
- Στέλιος Μιχαηλίδης – Πρόεδρος Συνδέσμου Πεσόντων Αντιστασιακών Ηνωμένου Βασιλείου
- Κώστας Κουκουρής – Ιδρυτικό Μέλος ΕΔΕΚ, Κοκκινοσκούφης Μαχητής του Πενταδακτύλου, μέλος Κ.Ε.
- Ιάκωβος Κουμής – Κοκκινοσκούφης, Μαχητής Πενταδακτύλου
- Δημήτρης Βαρσανίδης – Κοκκινοσκούφης Μαχητής Πενταδακτύλου
- Νίκος Τσαδιώτης – Πρώην Ανώτερος Αστυνόμος – Αντιστασιακός
- Δανιήλ Μακαρίου – Πρώην Αξιωματικός Αστυνομίας, Αντιστασιακός
- Στέλιος Χαραλάμπους – Μέλος Φρουράς Εθνάρχη Μακαρίου, Αντιστασιακός
- Ανδρέας Συμεού – Υπαστυνόμος, Αντιστασιακός
- Γιάννης Σαγιάς – Ιδρυτικό Μέλος ΕΔΕΚ, Αντιστασιακός
- Ηλίας Νικολαίδης – Ιδρυτικό Μέλος ΕΔΕΚ, Αντιστασιακός
- Χαρίλαος Λυμπουρή – Πολιτικός Μηχανικός
- Μάριος Χαννίδης – Νομικός, Διευθυντής Επιχειρήσεων, Πρώην Γ.Δ Κ.Ο.Τ
- Λευτέρης Μαρκίδης – Εγκεκριμένος Λογιστής, Μέλος Κ.Ε.
- Ανδρέας Καρακάννας – Πρώην Λυκειάρχης
- Τάκης Κτώρου – Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Στροβόλου, Μέλος Κ.Ε
- Γιώργος Γεωργίου – Δημοσιογράφος
- Δημήτρης Σοφοκλέους – Γιατρός, American Metical Center
- Γιάννης Βιολάρης – Διευθυντικό Στέλεχος Εταιρείας
- Χρυσόστομος Χρυσοστόμου – Ηλεκτρολόγος Μηχ. Μέλος Δ.Σ. ΑΗΚ
- Λευτέρης Μούζουρος – Διευθυντικό Στέλεχος Επιχείρησης
- Μιχάλης Χριστοδούλου – Πρώην Ανώτερος Υπάλληλος CYTA, πρώην μέλος Συν. Ταμιευτηρίου Έγκωμης
- Σάββας Κούρτης – Στρατιωτικός
- Hampic Torosian – Μέλος Αρμένικης Κοινότητας
- Λένια Πουλλαίδου – Πρώην Διευθύντρια Συν. Ταμιευτηρίου Έγκωμης
- Χριστοφής Στυλιανού – Ιστορικό Στέλεχος ΕΔΕΚ Καιμακλίου
- Άντρη Δήμου – Περιφερειακός Γραμματέας Δυτικής Λευκωσίας
- Ανδρέας Φραγκουλίδης – Πρόεδρος Τ.Ε Κοκκινοτριμιθιάς
- Παύλος Παναγή – Πρόεδρος Τ.Ε Μάμμαρι
- Φοίβος Νικολάου – Πρόεδρος Τ.Ε Καπέδων
- Σάββας Φιλιππίδης – Πρόεδρος Τ.Ε Ακακίου
- Σωτήρης Χ”Κλεάνθους – Πρόεδρος Τ.Ε Ποταμίου
- Χαράλαμπος Αλεξάνδρου – Πρόεδρος Τ.Ε. Δένιας
- Χριστόδουλος Παπαιωακείμ – Πρόεδρος Τ.Ε Ξυλιάτου
- Νίκος Στυλιανού – Πρόεδρος Τ.Ο Χούλου
- Πέτρος Τάττης – Μέλος Τ.Ε. Ακακίου
- Χαράλαμπος Κοντάκης – Μέλος Τ.Ε Παλιομετόχου
- Ντίνος Κασινίδης – Πρόεδρος Τ.Ε. ΕΔΕΚ Έγκωμης
- Χριστάκης Γεωργίου – Πρόεδρος Τ.Ε ΕΔΕΚ Πολεμίου
- Εύης Θεοδώρου – Πρόεδρος Τ.Ε. ΕΔΕΚ Ξυλοτύμπου
- Κώστα Πρατζιώτης, Γραμματέας Τ.Ο ΕΔΕΚ Ψευδά
- Κώστας Ορφανίδης – Αν. Πρόεδρος Τ.Ο Αγ. Δομετίου
- Χριστάκης Χ”Νικολάου – Επιχειρηματίας, Μέλος Τ.Ε Οίκου
- Κυριάκος Γεωργίου – Διατροφολόγος, Πρόεδρος Τ.Ε Λυθροδόντα
- Γρηγόρης Γρηγορίου – Ασφαλιστικός Σύμβουλος, Μέλος Ε.Ε. Λευκωσίας
- Αλεξία Βασιλείου – Ψυχολόγος
- Αντρέας Σιήκκης – Επιχειρηματίας, Μέλος Πολιτικού Γραφείου
- Πέτρος Στυλιανάκης – Μέλος Επιτροπής Διαχ. Τ/Κ Περιουσιών
- Άγγελος Χ”Θεωρής – Πρώην Δημόσιος Υπάλληλος, Πρώην Ε. Οργ. ΕΔΕΚ Πάφου
- Μαρία Κυρνή – Μέλος Σχολικής Εφορείας Γεροσκήπου
- Μόδεστος Δημητρίου – Οδοντοτεχνίτης, Μέλος Ε.Ε. ΕΔΕΚ Πάφου
- Γεωργία Ευγενίου – Εκπαιδευτικός, Πρώην Πρόεδρος Σ.Γ Κίνησης Πάφου
- Αγάπιος Μαλιετζής – Γεωπόνος, Στέλεχος ΕΔΕΚ Πάφου
- Θέμης Θεμιστοκλέους – Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Γεροσκήπου
- Πέτρος Διογένους – Επιχειρηματίας
- Ελενίτσα Βλάχου – Μέλος Κ.Ε
- Κώστας Βλάχος – Κοινοτικός Σύμβουλος Άρμου
- Νεόφυτος Γερασίμου – Ιδρυτικό Μέλος ΕΔΕΚ
- Χαράλαμπος Ιωάννου Ασπρής – Μέλος Ε.Ε. ΕΔΕΚ Πάφου
- Θωμάς Πιερίδης- Πολιτικός Μηχανικός
- Ανδρέας Δημητρίου – Γιατρός, Ιστορικό Στέλεχος ΕΔΕΚ
- Θέμης Φιλίππου – Εργολάβος Οικοδομών, Στέλεχος Ε.Ε Πάφου
- Αντώνης Αντωνίου – Οπτικός, Ιστορικό Στέλεχος
- Ευθύβουλος Παύλου – Ιστορικό Στέλεχος ΕΔΕΚ
- Άκης Χρυσόμηλος – Οδοντίατρος, Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος
- Γιάννης Κουρίδης – Γιατρός
- Νίκος Κονναρής – Γιατρός
- Ανδρέας Μιχαήλ – Διευθυντικό Στέλεχος Τράπεζας
- Μιχάλης Κυριακίδης – Επιμετρητής Ποσοτήτων – Πρώην μέλος Κ.Ε.
- Σταυρούλλα Θεοδώρου – Ασφαλιστικός Σύμβουλος, μέλος Κ.Ε
- Φειδίας Στόκκος – Επιχειρηματίας, Στέλεχος ΕΔΕΚ
- Χριστάκης Κωνσταντίνου – Ηλεκ. Μηχανικός, Πρώην Πρόεδρος Τ.Ε Κισσόνεργας
- Βασίλης Βασιλείου – Σχολικός Έφορος Πολεμιδιών
- Άδωνις Κωνσταντίνου – Μέλος, Κ.Ε. Πρώην Κ.Ο.Γ ΔΕΟΚ
- Άνδρος Γαβριήλ – Κοιν. Σύμβουλος Επισκοπής
- Αλέκος Σπανός – Εκπαιδευτικός
- Μάριος Ηροδότου – Επιχειρηματίας
- Νίκος Παττίχης – Επιχειρηματίας
- Παντελής Οικονόμου – Εκπαιδευτικός
- Σάββας Λευκαρίτης – Ιστορικό Στέλεχος
- Θεόδωρος Θεοδώρου – Ιστορικό Στέλεχος
- Κυριάκος Γαβριήλ – Ιστορικό Στέλεχος
- Ερμούλλα Στυλιανίδη – Αντικέρ, Υποψήφια Βουλευτής
- Σωτηρούλλα Π”Δημητρίου – Ταχ. Λειτουργός
- Λάμπρος Λάμπρου – Ιστορικό Στέλεχος
- Ανδρέας Θρασυβούλου – Ιστορικό Στέλεχος
- Έφη Ιωάννου – Συνταξιούχος
- Κυριάκος Ευθυμίου (Παπίρας) – Ιστορικό Στέλεχος
- Βαλεντίνος Δημητρίου – Εργολάβος Οικοδομών, Υποψήφιος Βουλευτής
- Ρομίνα Τζαλουχάρη – Ακτιβίστρια
- Αργύρης Αργυρίου – Παιδίατρος
- Γιώργος Φωτίου – Επιχειρηματίας
- Αλέκος Χ”Στυλλής – Ιστορικό Στέλεχος
- Άντρος Κωνσταντίνου – Βάσας – Επιχειρηματίας
- Στέλιος Στυλιανίδης – Αρχιτέκτονας
- Ξενάκης Κυριακίδης – Οδοντίατρος, Μέλος Δ.Σ. ΘΟΚ
- Γιώργος Ολύμπιος – Ιδρυτικό Μέλος
- Ιωάννης Βασιλείου, Ιδρυτικό Μέλος, Ψευδάς
- Αντρέας Βαρέλλας, Πρώην Κοινοτικός Σύμβουλος Καλαβασού
- Μαρίνος Αναστασίου, Γραμματέας ΤΟ ΕΔΕΚ Οράς
- Αντρέας Χαραλάμπους, Ιδρυτικό Μέλος, πρώην Εκπαιδευτικός
- Δώρος Μαυρομμάτης, Ιδρυτικό Μέλος, Ξυλοφάγου
- Πέτρος Ασσιώτης – Πρόεδρος Κίνησης Προάσπισης Κ.Δ., Υποψήφιος Βουλευτής
- Αντώνης Παρασκευά – Στέλεχος ΕΔΕΚ Βρυσούλων
- Ξένιος Ξενοφώντος – Επιχειρηματίας, Υποψήφιος Βουλευτής, μέλος Κ.Ε.
- Κυριάκος Κούσκουνος – Ιστορικό Στέλεχος ΕΔΕΚ
- Μάριος Κύρου – Εκπαιδευτικός, Μέλος Κ.Ε
- Πανίκος Πάρπας – Μέλος Κ.Ε. Υποψήφιος Βουλευτής
- Μαρία Περατικού – Εκπαιδευτικός, Συγγραφέας, Υποψήφια Βουλευτής
- Πανίκος Ιακώβου – Μέλος Κεντρικής Επιτροπής
- Τάσος Αναστασίου – Λογιστής, Ελεγκτής
- Αντώνης Προκοπίου – Λογιστής, Πρόεδρος Τ.Ε. Σπηλιών»
Off the Record
Η ομολογία πολιτικής ανεπάρκειας του Φειδία Παναγιώτου και τα ερωτήματα για το Εθνικό Συμβούλιο
Η δήλωση του Φειδία Παναγιώτου δεν είναι ένδειξη ειλικρίνειας. Είναι ομολογία πολιτικής ανεπάρκειας.
Δηλώνει ότι δεν γνωρίζει επαρκώς το Κυπριακό για να συμμετέχει ο ίδιος στο Εθνικό Συμβούλιο και επιλέγει να στείλει εκπρόσωπο χωρίς οργανική σχέση με το κόμμα του.
Δηλαδή, ζητά την ψήφο των πολιτών μιας ημικατεχόμενης πατρίδας, αλλά όταν έρχεται η ώρα της μεγαλύτερης εθνικής ευθύνης, δηλώνει… ακατάλληλος.
Και γεννάται ένα απλό ερώτημα: Δεν υπάρχει ούτε ένας εκλεγμένος βουλευτής της παράταξής του που να μπορεί να εκπροσωπήσει το κόμμα στο Εθνικό Συμβούλιο; Αν όχι, τότε με ποια πολιτική επάρκεια διεκδίκησαν την εμπιστοσύνη των Κυπρίων;
Η πολιτική δεν είναι βίντεο στο TikTok, ούτε παιχνίδι δημοσιότητας. Είναι ευθύνη. Και όταν κάποιος παραδέχεται ότι δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην κορυφαία θεσμική διαδικασία για το εθνικό μας ζήτημα, το ελάχιστο που οφείλει είναι να αναλογιστεί αν ήταν εξαρχής έτοιμος να ζητήσει την ψήφο του κυπριακού λαού.
Το Κυπριακό δεν συγχωρεί ούτε την άγνοια ούτε την προχειρότητα. Και σίγουρα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με λογική «βάζω έναν άλλον στη θέση μου».
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η πολιτική εργαλειοποίηση της κοινωνίας των πολιτών: θεσμικά όρια και δημοκρατικές συνέπειες
της Κατερίνας Χατζηστυλλή*
Οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τα δημόσια κοινωνικά, πολιτιστικά ή επιστημονικά δρώμενα επιτελούν ουσιώδη δημοκρατική λειτουργία, καθώς αναδεικνύουν συλλογικά αιτήματα, προασπίζονται δικαιώματα και διευρύνουν τη συμμετοχή των πολιτών στη δημόσια ζωή. Η θεσμική τους αξία προϋποθέτει, ωστόσο, επαρκή αυτονομία έναντι του κράτους, της αγοράς και των κομματικών μηχανισμών. Το παρόν άρθρο εξετάζει τις μορφές με τις οποίες κοινωνικές δράσεις και μη κυβερνητικές οργανώσεις μπορούν να μετατραπούν σε μέσα προσωπικής ή κομματικής προβολής. Υποστηρίζεται ότι η εργαλειοποίηση δεν ταυτίζεται με κάθε πολιτική τοποθέτηση ή θεσμική συνεργασία, αλλά προκύπτει όταν αποκρύπτονται οι πραγματικές σχέσεις διοργάνωσης, χρηματοδότησης, ελέγχου και επικοινωνιακής αξιοποίησης. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στην οικονομική εξάρτηση, στις συγκρούσεις συμφερόντων, στη συγκαλυμμένη πολιτική διαφήμιση και στις συνέπειες των πρακτικών αυτών για την εμπιστοσύνη, την πολυφωνία και την ισότητα του πολιτικού ανταγωνισμού.
Κοινωνία των πολιτών και θεσμική αυτονομία
Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, τα κοινωφελή ιδρύματα, οι πολιτιστικοί φορείς και οι άτυπες συλλογικότητες συγκροτούν έναν ενδιάμεσο χώρο μεταξύ κράτους, αγοράς και πολιτικών κομμάτων. Στον χώρο αυτό αναπτύσσονται μορφές κοινωνικής εκπροσώπησης, δημόσιου ελέγχου και συλλογικής διεκδίκησης οι οποίες δεν εξαντλούνται στους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Η δυνατότητα των οργανώσεων να αναδεικνύουν παραμελημένα προβλήματα, να υπερασπίζονται δικαιώματα και να συμβάλλουν στη διαμόρφωση δημόσιων πολιτικών συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση της οργανωτικής και πνευματικής τους αυτονομίας.
Η αυτονομία αυτή δεν συνεπάγεται πολιτική ουδετερότητα. Μια οργάνωση μπορεί θεμιτά να υποστηρίζει περιβαλλοντικές πολιτικές, κοινωνικά δικαιώματα, θεσμικές μεταρρυθμίσεις ή συγκεκριμένες νομοθετικές παρεμβάσεις. Μπορεί επίσης να ασκεί κριτική στην κυβέρνηση, να συνεργάζεται με αιρετούς εκπροσώπους ή να συμμετέχει σε διαδικασίες δημόσιας διαβούλευσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιμετωπίζει την ανοικτή, συμπεριληπτική και αποτελεσματική συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών ως συστατικό στοιχείο της δημοκρατικής διακυβέρνησης. Η πολιτική δραστηριοποίηση, επομένως, δεν αναιρεί την ανεξαρτησία μιας οργάνωσης, εφόσον είναι διαφανής, συμβατή με τον καταστατικό της σκοπό και δεν καταλήγει σε οργανωτική υπαγωγή.
Αναγκαία είναι, συνεπώς, η διάκριση μεταξύ θεμιτής συνηγορίας, δηλωμένης θεσμικής συνεργασίας και συγκαλυμμένης κομματικής λειτουργίας. Στην πρώτη περίπτωση, η οργάνωση παρεμβαίνει αυτοτελώς στον δημόσιο διάλογο. Στη δεύτερη, συνεργάζεται με πολιτικούς φορείς για συγκεκριμένο και δημοσιοποιημένο σκοπό. Στην τρίτη, η κοινωνική δράση εμφανίζεται ως ανεξάρτητη, ενώ στην πραγματικότητα σχεδιάζεται, χρηματοδοτείται ή αξιοποιείται προς όφελος συγκεκριμένου πολιτικού προσώπου ή κομματικού μηχανισμού.
Μηχανισμοί πολιτικής εργαλειοποίησης
Η εργαλειοποίηση αρχίζει όταν παρατηρείται αναντιστοιχία μεταξύ του δηλωμένου κοινωνικού σκοπού και της πραγματικής λειτουργίας μιας δράσης. Μια πολιτιστική, επιστημονική, περιβαλλοντική ή φιλανθρωπική εκδήλωση μπορεί τυπικά να διοργανώνεται από ανεξάρτητο φορέα, ενώ η επικοινωνιακή της διαχείριση επικεντρώνεται δυσανάλογα σε έναν πολιτικό ή υποψήφιο. Το κοινωνικό ζήτημα μετατρέπεται τότε σε σκηνικό παραγωγής πολιτικής εικόνας και το ηθικό κύρος της δράσης μεταφέρεται συμβολικά στον πολιτικό πρωταγωνιστή.
Η παρουσία αιρετών εκπροσώπων σε δημόσιες εκδηλώσεις δεν είναι αφ’ εαυτής προβληματική. Καθίσταται προβληματική όταν μετατρέπεται σε ιδιοποίηση της πρωτοβουλίας, όταν αποκρύπτονται οι πραγματικοί διοργανωτές ή όταν το δρώμενο σχεδιάζεται πρωτίστως για την παραγωγή φωτογραφικού και ψηφιακού υλικού. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η εικόνα υπερισχύει του κοινωνικού αποτελέσματος. Μια περιβαλλοντική δράση χωρίς σχέδιο συνέχειας, μια φιλανθρωπική πρωτοβουλία χωρίς σύνδεση με σταθερή κοινωνική πολιτική ή μια πολιτιστική εκδήλωση χωρίς διαρκές αποτύπωμα μπορούν να αποκτήσουν εκτεταμένη επικοινωνιακή αξία, παρά την περιορισμένη ουσιαστική τους αποτελεσματικότητα.
Ενδείξεις εργαλειοποίησης αποτελούν η απόκρυψη της χρηματοδοτικής ή οργανωτικής συμβολής πολιτικού φορέα, η επιλεκτική πρόσκληση πολιτικών προσώπων χωρίς αντικειμενικά κριτήρια, η χρονική σύμπτωση της δράσης με προεκλογικές περιόδους και η χρήση του παραγόμενου υλικού σε πολιτικές εκστρατείες. Αντίστοιχα ζητήματα ανακύπτουν όταν μια οργάνωση διατηρεί τυπική νομική αυτονομία, αλλά η διοίκηση, η χρηματοδότηση ή η επικοινωνιακή στρατηγική της ελέγχονται ουσιαστικά από κομματικά στελέχη.
Χρηματοδότηση, συγκρούσεις συμφερόντων και ψηφιακή προβολή
Η οικονομική εξάρτηση αποτελεί κεντρικό μηχανισμό πολιτικής επιρροής. Η χρηματοδότηση από δημόσιους φορείς, επιχειρήσεις ή πολιτικά συνδεδεμένα πρόσωπα δεν συνεπάγεται αυτομάτως αθέμιτο έλεγχο. Δημιουργεί, όμως, αυξημένη υποχρέωση γνωστοποίησης του χρηματοδότη, του ύψους και των όρων της χρηματοδότησης, καθώς και του βαθμού συμμετοχής του στον σχεδιασμό της δράσης, στην επιλογή ομιλητών και στη διαμόρφωση του επικοινωνιακού μηνύματος.
Οι συγκρούσεις συμφερόντων δεν ισοδυναμούν κατ’ ανάγκην με διαφθορά. Όταν, όμως, παραμένουν αδήλωτες, μπορούν να επηρεάσουν τις οργανωτικές αποφάσεις και να οδηγήσουν σε μορφές «κατάληψης» της διαδικασίας λήψης αποφάσεων από επιμέρους συμφέροντα. Ο ΟΟΣΑ έχει επισημάνει ότι η αδιαφανής άσκηση επιρροής περιορίζει την ακεραιότητα των θεσμών και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η ψηφιακή επικοινωνία διευρύνει περαιτέρω το πεδίο της εργαλειοποίησης. Φωτογραφίες, βίντεο, επιλεκτικά αποσπάσματα και χορηγούμενες αναρτήσεις μπορούν να αναπαράγουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μια περιορισμένη δράση, δημιουργώντας την εντύπωση προσωπικής πρωτοβουλίας ή ευρείας κοινωνικής αποδοχής. Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2024/900 για τη διαφάνεια και τη στόχευση της πολιτικής διαφήμισης, ο οποίος εφαρμόζεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του από τις 10 Οκτωβρίου 2025, ενισχύει τις υποχρεώσεις αναγνώρισης του πολιτικού διαφημιστικού περιεχομένου και γνωστοποίησης του χρηματοδότη. Μολονότι κάθε ανάρτηση κοινωνικού φορέα δεν συνιστά πολιτική διαφήμιση, η διαφάνεια καθίσταται επιβεβλημένη όταν κοινωνικό περιεχόμενο χρηματοδοτείται ή επαναχρησιμοποιείται με σκοπό την εκλογική ή πολιτική επιρροή.
Δημοκρατικές συνέπειες και θεσμικές εγγυήσεις
Η πολιτική εργαλειοποίηση διαβρώνει πρωτίστως την κοινωνική εμπιστοσύνη. Όταν οι πολίτες θεωρούν ότι πίσω από κάθε δημόσια πρωτοβουλία υποκρύπτεται κομματική στρατηγική, η δυσπιστία επεκτείνεται και σε αυθεντικά ανεξάρτητες οργανώσεις. Παράλληλα, η υπερβολική ταύτιση ενός φορέα με συγκεκριμένο κόμμα περιορίζει την κοινωνική του εμβέλεια και αποδυναμώνει την ικανότητά του να ασκεί αξιόπιστο έλεγχο στην εξουσία.
Επιπλέον, η αδιαφανής αξιοποίηση κοινωνικών δικτύων, δημόσιων χώρων, χορηγιών και επικοινωνιακών πόρων στρεβλώνει την ισότητα του πολιτικού ανταγωνισμού. Ορισμένοι πολιτικοί φορείς αποκτούν πλεονεκτήματα που δεν καταγράφονται ως πολιτική υποστήριξη ή προεκλογική δαπάνη. Παράλληλα, ενισχύονται πελατειακές σχέσεις, καθώς οργανώσεις με προνομιακή πρόσβαση στην εξουσία ενδέχεται να απολαμβάνουν ευνοϊκότερη χρηματοδότηση, θεσμική αναγνώριση και δημόσια προβολή.
Η αποτροπή των φαινομένων αυτών δεν απαιτεί απομόνωση της κοινωνίας των πολιτών από την πολιτική, αλλά σαφείς δικλίδες λογοδοσίας. Κάθε δράση οφείλει να γνωστοποιεί τον κύριο διοργανωτή, τους συνδιοργανωτές, τους χρηματοδότες και τους υποστηρικτές της. Οι οργανώσεις χρειάζονται εσωτερικούς κανόνες διαχείρισης συγκρούσεων συμφερόντων, διακριτές θεσμικές ταυτότητες και σαφή όρια μεταξύ οργανωτικών πόρων και προσωπικής πολιτικής δραστηριότητας. Η χρήση δημόσιων πόρων και χώρων πρέπει να διέπεται από ισότιμα και ελέγξιμα κριτήρια, ενώ το οπτικοακουστικό υλικό δεν πρέπει να μετατρέπεται εκ των υστέρων σε πολιτικό διαφημιστικό προϊόν χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και νόμιμη βάση.
Η κοινωνία των πολιτών επιτελεί τη δημοκρατική της αποστολή όταν διατηρεί τη δυνατότητα να ελέγχει, να αμφισβητεί και να προτείνει, όχι όταν λειτουργεί ως επικοινωνιακό παράρτημα της εκάστοτε εξουσίας. Η συνεργασία με πολιτικούς φορείς είναι θεμιτή όταν παραμένει διαφανής, ισότιμη και προσανατολισμένη στο δημόσιο συμφέρον. Μετατρέπεται σε εργαλειοποίηση όταν αποκρύπτονται οι πραγματικές σχέσεις ελέγχου, οι κοινωνικές πρωτοβουλίες ιδιοποιούνται επικοινωνιακά και το ουσιαστικό αποτέλεσμα υποχωρεί έναντι της κομματικής ή προσωπικής προβολής. Η προστασία της αυτονομίας των οργανώσεων αποτελεί, επομένως, όχι μόνο ζήτημα οργανωτικής ακεραιότητας, αλλά βασική προϋπόθεση δημοκρατικής πολυφωνίας και θεσμικής αξιοπιστίας.
Ενδεικτικές αναφορές
Council of Europe. (2007). Recommendation CM/Rec(2007)14 of the Committee of Ministers to Member States on the Legal Status of Non-Governmental Organisations in Europe.
Council of Europe. (2019). Code of Good Practice for Civil Participation in the Decision-Making Process: Revised Edition.
European Commission. (2023). Commission Recommendation (EU) 2023/2836 of 12 December 2023 on Promoting the Engagement and Effective Participation of Citizens and Civil Society Organisations in Public Policy-Making Processes.
European Parliament and Council of the European Union. (2024). Regulation (EU) 2024/900 of 13 March 2024 on the Transparency and Targeting of Political Advertising. Official Journal of the European Union, L 2024/900.
OECD. (2017). Preventing Policy Capture: Integrity in Public Decision Making. OECD Public Governance Reviews. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264065239-en
OSCE/ODIHR & Venice Commission. (2015). Joint Guidelines on Freedom of Association. Warsaw: OSCE Office for Democratic Institutions and Human Rights. CDL-AD(2014)046.
*Η Κατερίνα Χατζηστυλλή (MPhil and PhD) είναι Αντιπρόεδρος Α΄, Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών και Δημοτική Σύμβουλος Στροβόλου
voulitv
52 χρόνια μετά: Η Κύπρος δεν προδόθηκε μόνο το 1974, προδόθηκε και τις δεκαετίες που ακολούθησαν
Πενήντα δύο χρόνια συμπληρώνονται από τις μαύρες ημέρες του Ιουλίου και του Αυγούστου του 1974. Πενήντα δύο χρόνια από την τουρκική εισβολή, την κατοχή, τους νεκρούς, τους αγνοουμένους και τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Πενήντα δύο χρόνια από τη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία του σύγχρονου κυπριακού ελληνισμού.
Και όμως, το πιο οδυνηρό ερώτημα δεν αφορά μόνο το τι έγινε τότε. Αφορά κυρίως το τι δεν έγινε από τότε μέχρι σήμερα.
Γιατί αν το 1974 υπήρξε η χρονιά της καταστροφής, οι επόμενες πέντε δεκαετίες υπήρξαν οι δεκαετίες της πολιτικής διαχείρισης μιας εθνικής ήττας. Μιας διαχείρισης που συχνά χαρακτηρίστηκε από έλλειψη στρατηγικής συνέχειας, εσωτερικές αντιπαραθέσεις και αδυναμία διαμόρφωσης μιας σταθερής εθνικής πορείας.
Άλλες κυβερνήσεις υποσχέθηκαν λύσεις που δεν ήρθαν ποτέ. Άλλες μίλησαν για «νέες ευκαιρίες» και άλλες για «τελευταίες ευκαιρίες». Κάθε νέα ηγεσία κατηγορούσε την προηγούμενη και ξεκινούσε σχεδόν από το μηδέν, αφήνοντας πίσω της περισσότερες διαφωνίες παρά αποτελέσματα.
Στο μεταξύ, η κατοχή εδραιωνόταν.
Οι γενιές άλλαζαν. Οι πρόσφυγες λιγόστευαν. Οι μάρτυρες της εισβολής έφευγαν από τη ζωή. Τα κατεχόμενα μεταβάλλονταν δημογραφικά και πολεοδομικά. Νέες πραγματικότητες δημιουργούνταν καθημερινά επί του εδάφους, ενώ στην ελεύθερη Κύπρο η δημόσια συζήτηση περιοριζόταν συχνά σε επετειακές δηλώσεις και συνθήματα.
Κάθε Ιούλιο θυμόμαστε. Κάθε Αύγουστο υποσχόμαστε. Και κάθε Σεπτέμβριο επιστρέφουμε στην πολιτική καθημερινότητα σαν να μην άλλαξε τίποτα.
Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς γιατί, μετά από πενήντα δύο χρόνια, η Κύπρος εξακολουθεί να μην έχει διαμορφώσει μια μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική που να υπερβαίνει τις κυβερνητικές θητείες; Γιατί κάθε Πρόεδρος ξεκινά σχεδόν από την αρχή; Γιατί το Κυπριακό παραμένει αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης αντί να αποτελεί πεδίο εθνικής συνεννόησης;
Η ιστορία δεν γράφεται μόνο από τις αποφάσεις του 1974. Γράφεται και από τις αποφάσεις που λαμβάνονται – ή δεν λαμβάνονται – κάθε χρόνο από τότε.
Η ευθύνη, λοιπόν, δεν μπορεί να αποδίδεται αποκλειστικά σε μία περίοδο ή σε μία κυβέρνηση. Βαρύνει συνολικά το πολιτικό σύστημα που διαχειρίστηκε τις τύχες της Κυπριακής Δημοκρατίας επί μισό και πλέον αιώνα. Κάθε πολιτική δύναμη που κυβέρνησε ή συμμετείχε στη λήψη αποφάσεων έχει το δικό της μερίδιο ευθύνης για τις επιλογές, τις παραλείψεις και τις χαμένες ευκαιρίες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η ευθύνη του εισβολέα μειώνεται. Αντίθετα, η Τουρκία παραμένει η δύναμη κατοχής και φέρει την ευθύνη για τη συνεχιζόμενη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Όμως η διαρκής επίκληση της τουρκικής αδιαλλαξίας δεν απαλλάσσει την κυπριακή πολιτική ηγεσία από την ανάγκη αυτοκριτικής για όσα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα ή διαφορετικά.
Η μνήμη δεν μπορεί να εξαντλείται σε καταθέσεις στεφάνων, μνημόσυνα και επετειακές ομιλίες. Τιμάται όταν συνοδεύεται από ειλικρινή απολογισμό, ανάληψη ευθύνης και μακρόπνοη στρατηγική.
Ίσως, λοιπόν, η μεγαλύτερη τιμή προς όσους χάθηκαν το 1974 να μην είναι οι μεγάλες λέξεις. Να είναι το θάρρος να παραδεχθούμε ότι πενήντα δύο χρόνια μετά, το πολιτικό σύστημα οφείλει να εξετάσει με ειλικρίνεια τις επιλογές του και να αναζητήσει έναν πιο συνεκτικό εθνικό προσανατολισμό.
Γιατί η ιστορία δεν θα κρίνει μόνο εκείνους που οδήγησαν την Κύπρο στην τραγωδία του 1974. Θα κρίνει και όλους όσοι, από τότε μέχρι σήμερα, είχαν την ευθύνη να διαχειριστούν το μέλλον της. Και αυτή η κρίση παραμένει ανοιχτή.
Οι Ελληνοκύπριοι τζογαδόροι αιμοδοτούν τον Αττίλα
Κατηγορητήρια κατά Δρουσιώτη: Η αλήθεια δεν αποκαθιστά πάντα τη δολοφονία χαρακτήρων
Η ομολογία πολιτικής ανεπάρκειας του Φειδία Παναγιώτου και τα ερωτήματα για το Εθνικό Συμβούλιο
Η πολιτική εργαλειοποίηση της κοινωνίας των πολιτών: θεσμικά όρια και δημοκρατικές συνέπειες
Η ώρα της αμερικανικής ευθύνης στο Κυπριακό
52 χρόνια μετά: Η Κύπρος δεν προδόθηκε μόνο το 1974, προδόθηκε και τις δεκαετίες που ακολούθησαν
Ντόναλντ Τραμπ: Αναξιόπιστος απέναντι στους παραδοσιακούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών
Προεδρικές Εκλογές 2028: Τα πρόσωπα, οι ισορροπίες και τα πιθανά σενάρια
Δυσαρέσκεια μέσω facebook δεν λαμβάνεται υπόψη
Οι πολιτικές καινοτομίες και ο Φειδίας
52 χρόνια μετά: Η Κύπρος δεν προδόθηκε μόνο το 1974, προδόθηκε και τις δεκαετίες που ακολούθησαν
Κατηγορητήρια κατά Δρουσιώτη: Η αλήθεια δεν αποκαθιστά πάντα τη δολοφονία χαρακτήρων
Δυσαρέσκεια μέσω facebook δεν λαμβάνεται υπόψη
Προεδρικές Εκλογές 2028: Τα πρόσωπα, οι ισορροπίες και τα πιθανά σενάρια
ΠτΔ: Η Κυπριακή Προεδρία της ΕΕ ολοκληρώθηκε με ουσιαστικό και παραγωγικό έργο
Η ομολογία πολιτικής ανεπάρκειας του Φειδία Παναγιώτου και τα ερωτήματα για το Εθνικό Συμβούλιο
Οι πολιτικές καινοτομίες και ο Φειδίας
Η γενετική μας συγγένεια με τα ποντίκια και η χρησιμοποίηση σαν πειραματόζωα.
Η πολιτική εργαλειοποίηση της κοινωνίας των πολιτών: θεσμικά όρια και δημοκρατικές συνέπειες
Ντόναλντ Τραμπ: Αναξιόπιστος απέναντι στους παραδοσιακούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΠόρισμα καταπέλτης για το “Κράτος-Μαφία” για 15 φυσικά και νομικά πρόσωπα
-
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ1 month agoΤουρκική εφημερίδα κάνει λόγο για «ισραηλινή κατάληψη» στην Κύπρο
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΜήνυμα ΔΗΠΑ προς Παπαδόπουλο: «Αναμένουμε την πρόσκληση» – Ανοικτοί σε συνεργασία αλλά με όρους
-
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΕρντογάν για Κύπρο: «Δεν θα επιτρέψουμε τετελεσμένα» – Γιατί φοβάται ένα μικρό νησί;
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month ago«Κράτος Μαφία»: Σφοδρές αλληλοκατηγορίες μεταξύ ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ
-
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ1 month agoΗ πλήρης σύνθεση των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών της Βουλής
-
Off the Record1 month agoΤο κλάμα γλίτωσε Υπ. Παιδείας από ανασχηματισμό
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΤέλος εποχής για τον Κιρ Στάρμερ – Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός
-
voulitv2 weeks ago52 χρόνια μετά: Η Κύπρος δεν προδόθηκε μόνο το 1974, προδόθηκε και τις δεκαετίες που ακολούθησαν
-
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ1 month agoΓκιουλέρ: «Παράνομη η συμφωνία Γαλλίας – Κυπριακής Δημοκρατίας για την Ανατολική Μεσόγειο»
