ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Παγκόσμιος δασμολογικός πόλεμος: Οι πρώτοι πληγέντες
Με τη νέα επιθετική δασμολογική πολιτική, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να προσδώσουν συνοχή στη γενικότερη στρατηγική του προέδρου Τραμπ: τη συγκράτηση του δημόσιου χρέους, την ενίσχυση των εσόδων του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού και την εγκαθίδρυση ενός «τιμήματος» για την πρόσβαση στην αμερικανική αγορά.
Νέα αιφνίδια τροπή από τον Λευκό Οίκο
Με αιφνιδιαστική κίνηση, ο πρόεδρος Τραμπ υπέγραψε προεδρικό διάταγμα με το οποίο επιβάλλονται γενικευμένοι δασμοί σε δεκάδες χώρες που δεν διαθέτουν διμερή εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ.
Ο Λευκός Οίκος έδωσε στη δημοσιότητα κατάλογο σχεδόν 70 χωρών – περιλαμβανομένης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης – καθεμία από τις οποίες αντιμετωπίζει διαφορετικούς συντελεστές δασμών, από 10% έως 50%.
Σε αντίθεση με παλαιότερες κινήσεις, οι δασμοί αυτοί δεν τίθενται σε ισχύ άμεσα, αλλά θα εφαρμοστούν από τις 7 Αυγούστου. Η καθυστέρηση αυτή αποδίδεται, σύμφωνα με αξιωματούχους, στην ανάγκη να δοθεί χρόνος στις τελωνειακές υπηρεσίες για την ομαλή εφαρμογή του νέου συστήματος. Η ίδια αναστολή ισχύει και για τον δασμό 15% στις εισαγωγές από την ΕΕ.
Η στρατηγική πίσω από το νέο δασμολογικό δόγμα
Το νέο κύμα δασμών αντανακλά τη φιλοδοξία της αμερικανικής κυβέρνησης να θεμελιώσει ένα μονιμότερο σύστημα εμπορικής πολιτικής: μείωση χρέους, ενίσχυση κρατικών εσόδων και μετατροπή της πρόσβασης στην αμερικανική αγορά σε μια μορφή «εμπορικού τέλους».
Ήδη χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιαπωνία, το Βιετνάμ, η ΕΕ, η Νότια Κορέα και η Ινδονησία έχουν αποδεχτεί τη λογική αυτή μέσω διμερών συμφωνιών.
Ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ δικαιολογεί τις κινήσεις του, υποστηρίζοντας πως τα επίμονα εμπορικά ελλείμματα των ΗΠΑ συνιστούν απειλή για την εθνική ασφάλεια και την οικονομική βιωσιμότητα της χώρας.
Με το έλλειμμα του 2024 να εκτινάσσεται στο 1,2 τρισ. δολάρια, η Ουάσινγκτον στρέφεται σε πιο αυστηρή εμπορική πολιτική. Όμως, όσο κι αν η στρατηγική αυτή προβάλλεται ως νίκη των ΗΠΑ, δεν είναι λίγοι όσοι τη θεωρούν Πύρρεια.
Οι πραγματικοί χαμένοι: οι Αμερικανοί καταναλωτές και επιχειρήσεις
Σύμφωνα με Ευρωπαίους αξιωματούχους που μίλησαν στη «Ναυτεμπορική», οι δασμοί του Τραμπ στην ουσία μετακυλίουν το βάρος στους ίδιους τους Αμερικανούς καταναλωτές και τις επιχειρήσεις.
Ενδεικτικά, υψηλοί δασμοί (25% στην Ινδία, 20% στο Βιετνάμ) επιβάλλονται σε εισαγωγές που συχνά πραγματοποιούνται από αμερικανικές πολυεθνικές, π.χ. στον τομέα κατασκευής smartphones, καταλήγοντας να πλήττουν τις ίδιες τις αμερικανικές εταιρείες.
Μέχρι στιγμής, όσοι έχουν ουσιαστικά επωμιστεί το κόστος των δασμών είναι οι Αμερικανοί καταναλωτές και παραγωγοί.
Το οικονομικό αποτύπωμα των δασμών
Παρότι ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ υποστηρίζει ότι οι δασμοί θα ενισχύσουν τα κρατικά έσοδα κατά περίπου 1 τρισ. δολάρια ετησίως, αναλυτές από επιχειρηματικά δίκτυα στις ΗΠΑ επισημαίνουν ότι δεν αρκεί να εξετάσει κανείς τις εισπράξεις του Υπουργείου Οικονομικών – αλλά την πραγματική επίπτωση στην οικονομία.
Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, οι εξαγωγείς επιβαρύνονται με 10–15% του κόστους των δασμών, ενώ οι καταναλωτές φέρουν το 25–30%. Οι αμερικανικές εταιρείες επωμίζονται το 60% των αυξήσεων τιμών, γεγονός που μειώνει τα κέρδη τους και επηρεάζει τα μερίσματα και την αποτίμηση των μετοχών τους.
Η αμερικανική οικονομία απορροφά τις πληθωριστικές πιέσεις, γεγονός που ενδέχεται να επιφέρει αρνητικές συνέπειες για την επιχειρηματική κερδοφορία και τις κεφαλαιαγορές.
Άνοδος κόστους και απώλειες θέσεων εργασίας
Ο Κρις Μπάνζερτ-Ντράουν, ανώτερος οικονομολόγος στο Κέντρο Δίκαιης Ανάπτυξης στην Ουάσινγκτον, εκτιμά ότι οι δασμοί αυξάνουν το βιομηχανικό κόστος κατά 2% έως 4,5%.
Μελέτη της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Ατλάντα δείχνει ότι οι εταιρείες μετακυλίουν περίπου το 50% του πρόσθετου κόστους στους καταναλωτές, μέσω ανατιμήσεων.
Στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας δείχνουν πως, μετά την επιβολή των δασμών τον Απρίλιο, η αμερικανική μεταποίηση έχει ήδη απολέσει 14.000 θέσεις εργασίας.
Όπως αναφέρουν αμερικανικές πηγές, «ο Τραμπ επιβάλλει δασμούς και τελικά οι ίδιοι οι Αμερικανοί πληρώνουν το τίμημα. Αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική, οι δασμοί θα καταλήξουν να λειτουργούν απλώς ως φορολογία πάνω στις τιμές».
Η εικόνα είναι σαφής: η δασμολογική στρατηγική Τραμπ κινδυνεύει να επιδεινώσει τα ίδια τα διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας των ΗΠΑ, αντί να τα μετριάσει.
Ευρώπη: ο άλλος μεγάλος χαμένος
Η Ευρώπη, με τη συμφωνία που υπέγραψε η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, συγκαταλέγεται μεταξύ των βασικών ζημιωμένων.
Για να προχωρήσει η ΕΕ σε εισαγωγές αμερικανικής ενέργειας ύψους 750 δισ. ευρώ, υποχρεώνεται ουσιαστικά να τερματίσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου από άλλες χώρες – ακόμη και από εκείνες με ευνοϊκότερους όρους.
Επιπλέον, η πρόεδρος της Κομισιόν έχει δεσμευθεί για πρόσθετες επενδύσεις 600 δισ. ευρώ στις ΗΠΑ, δίχως να είναι σαφές πώς αυτές θα πραγματοποιηθούν.
Αν και καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν δεσμεύεται νομικά να τηρήσει μη ρεαλιστικές υποσχέσεις, η πραγματικότητα είναι πως ο Τραμπ αντιλαμβάνεται μόνο τη γλώσσα της αντιπαράθεσης.
Η απάντηση της Ευρώπης: επανεκκίνηση της βιομηχανίας
Ο μοναδικός ρεαλιστικός τρόπος αντίδρασης από την Ευρώπη, είτε υπό την ηγεσία της φον ντερ Λάιεν είτε ενός ισχυρότερου πολιτικού προσώπου, θα ήταν ένα γενναίο σχέδιο αναβιομηχάνισης της Γηραιάς Ηπείρου – παράλληλα με την τόνωση της εσωτερικής κατανάλωσης.
Η σημερινή κατάσταση χαρακτηρίζεται από υστέρηση των μισθών έναντι του πληθωρισμού και μια φορολογική επιβάρυνση της μεσαίας τάξης που δεν είναι πλέον βιώσιμη.
Το πολιτικό διακύβευμα για κάθε ευρωπαϊκό κόμμα τα επόμενα χρόνια θα είναι η στήριξη της μεσαίας τάξης: με αυξήσεις μισθών, επενδύσεις, φοροελαφρύνσεις και τόνωση της κατανάλωσης.
Εναλλακτικά, όπως προειδοποιεί ο Γάλλος πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού, το μέλλον προδιαγράφεται ως «υποταγή»: οικονομική παρακμή, φυγή κεφαλαίων προς φορολογικούς παραδείσους και μετατροπή της Ευρώπης σε θεματικό πάρκο για τις ελίτ που ελέγχουν πολιτική ισχύ, πλούτο και δεδομένα.
ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ.gr
IBNA
Τηλεφωνική διπλωματία της Ουάσινγκτον με Άγκυρα και Δαμασκό: Στο επίκεντρο Συρία, Γάζα και περιφερειακή σταθερότητα
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Σύρος Πρόεδρος υπογράμμισε την ανάγκη για συντονισμένες διεθνείς πρωτοβουλίες με στόχο την αποτροπή της επανεμφάνισης τρομοκρατικών οργανώσεων, κάνοντας ειδική μνεία στο Ισλαμικό Κράτος. Παράλληλα, επισήμανε ότι η «νέα Συρία» επιδιώκει συνεργασία με όλους τους διεθνείς δρώντες στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και των κοινών συμφερόντων. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη σημασία του διαλόγου ως θεμελιώδους εργαλείου για την επίλυση περιφερειακών διαφορών, με τον Ahmed Sharaa να τονίζει ότι η ενεργή διπλωματία συνιστά τη μοναδική οδό για την υπέρβαση των χρόνιων κρίσεων της περιοχής.
Από την πλευρά του, ο Donald Trump εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πορεία των πολιτικών που αφορούν τη Συρία και τη Μέση Ανατολή ευρύτερα, επαναβεβαιώνοντας τη στήριξη των Ηνωμένες Πολιτείες στις προσδοκίες του συριακού λαού για τη δημιουργία ενός ενωμένου και ισχυρού κράτους. Χαιρέτισε, επίσης, την παράταση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και των κουρδικών δυνάμεων, καθώς και τις συμφωνίες που αφορούν την ενσωμάτωση ένοπλων σχηματισμών, συμπεριλαμβανομένων των Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, στους επίσημους κρατικούς θεσμούς.
Στην ατζέντα της τηλεφωνικής επικοινωνίας Trump–Sharaa περιλήφθηκαν και οικονομικά ζητήματα, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να δηλώνει ότι η Ουάσινγκτον είναι έτοιμη να στηρίξει την ανοικοδόμηση της Συρίας μέσω της ενθάρρυνσης επενδύσεων και της διαμόρφωσης ενός ελκυστικού περιβάλλοντος για το κεφάλαιο. Όπως υπογράμμισε, η οικονομική σταθερότητα της χώρας αποτελεί βασικό πυλώνα για τη συνολική σταθερότητα της Μέσης Ανατολής.
Οι διαδοχικές αυτές τηλεφωνικές επαφές καταδεικνύουν την προσπάθεια επαναπροσδιορισμού των διπλωματικών ισορροπιών στην περιοχή, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να διατηρούν ενεργό ρόλο τόσο στις σχέσεις με την Τουρκία όσο και στη συριακή μετάβαση. Πρόκειται για μια περίοδο κατά την οποία η περιφερειακή σταθερότητα, η ασφάλεια και η ανθρωπιστική διάσταση εξακολουθούν να αποτελούν αλληλένδετες και κρίσιμες προκλήσεις.
ΠΗΓΗ: IBNA
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Σε διπλωματικούς υπολογισμούς η Λευκωσία μετά την πρόσκληση Τραμπ για το «Συμβούλιο Ειρήνης»
Μετρά προσεκτικά τα επόμενα βήματά της η Λευκωσία αναφορικά με την πρόσκληση που απηύθυνε ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς εντός της ημέρας αναμένεται να ξεκαθαρίσει εάν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, θα αποδεχθεί τη συμμετοχή της Κύπρου στο λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα.
Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση από τη Λευκωσία, ενώ δεν προκύπτει σαφής ένδειξη για την κατεύθυνση προς την οποία προσανατολίζεται. Υπενθυμίζεται ότι η πρόσκληση του Προέδρου των ΗΠΑ προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη έγινε γνωστή το περασμένο Σάββατο.
Τι είναι το «Συμβούλιο Ειρήνης»
Όταν, τον περασμένο Νοέμβριο, τα Ηνωμένα Έθνη ενέκριναν τη δημιουργία του Συμβουλίου Ειρήνης, με την προσδοκία ότι θα δεσμεύσουν τον Τραμπ σε μια ειρηνευτική διαδικασία για τη Γάζα, δεν είχαν προβλέψει ότι στην πράξη στήριζαν «έναν κλειστό κύκλο υπό τον Τραμπ – μια παγκόσμια εκδοχή της αυλής του Μαρ-α-Λάγκο με στόχο την υποκατάσταση του ίδιου του ΟΗΕ», όπως επισημαίνει ο Τζούλιαν Μπόργκερ σε ανάλυσή του στον Guardian.
Το αποκαλούμενο Συμβούλιο Ειρήνης ξεκίνησε ως πρωτοβουλία με βασικό σκοπό τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Γάζα, ωστόσο στη συνέχεια φαίνεται να αποκτά ευρύτερες φιλοδοξίες, που αφορούν τη διαχείριση συγκρούσεων και σε άλλα σημεία του πλανήτη.
Σύμφωνα με το καταστατικό του, το «Συμβούλιο Ειρήνης» ορίζεται ως «διεθνής οργανισμός με στόχο την προώθηση της σταθερότητας, την αποκατάσταση αξιόπιστης και νόμιμης διακυβέρνησης και τη διασφάλιση διαρκούς ειρήνης σε περιοχές που πλήττονται ή απειλούνται από συγκρούσεις». Όπως προκύπτει από προσχέδιο του καταστατικού, αντίγραφο του οποίου έχει στη διάθεσή του το CNN, ο Τραμπ προβλέπεται να παραμείνει πρόεδρος του Συμβουλίου επ’ αόριστον, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι η εξουσία του μπορεί να υπερβεί τη θητεία του ως Προέδρου των ΗΠΑ. Η αντικατάστασή του προβλέπεται μόνο σε περίπτωση «εθελοντικής παραίτησης ή ανεπάρκειας», κατόπιν ομόφωνης απόφασης του Εκτελεστικού Συμβουλίου.
Κάθε κράτος-μέλος προβλέπεται να έχει θητεία έως τρία έτη από την έναρξη ισχύος του καταστατικού, με δυνατότητα ανανέωσης από τον πρόεδρο του Συμβουλίου, ενώ το κόστος συμμετοχής ανέρχεται στο ένα δισεκατομμύριο δολάρια.
Οι προσκλήσεις
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, αποδέχθηκε το πρωί της Τετάρτης την πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ για συμμετοχή στο Συμβούλιο Ειρήνης. Αποτελεί τον πιο πρόσφατο ηγέτη που συμφώνησε να συμμετάσχει, μετά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μαρόκο, το Βιετνάμ, το Καζακστάν, την Ουγγαρία, την Αργεντινή, το Μπαχρέιν, το Αζερμπαϊτζάν και τη Λευκορωσία.
Προσκλήσεις έχουν επίσης αποσταλεί, μεταξύ άλλων, σε Κίνα, Ινδία, Τουρκία, Καναδά, Ουκρανία, Αίγυπτο, Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και σε μεμονωμένα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα.
Το βράδυ της Δευτέρας, ο Τραμπ επιβεβαίωσε ότι στο Συμβούλιο έχει προσκληθεί και ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν. Όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, η Μόσχα «μελετά τις λεπτομέρειες» και θα επιδιώξει να αποσαφηνίσει «όλες τις πτυχές» μέσω επαφών με τις ΗΠΑ, πριν τοποθετηθεί επίσημα. Ο Ρόμπερτ Γουντ, πρώην αναπληρωτής πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, δήλωσε ότι «ο Πούτιν θα χρησιμοποιήσει τη συμμετοχή της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ειρήνης για να υπονομεύσει τον ΟΗΕ και να εντείνει τη διχόνοια στις συμμαχίες της Αμερικής». Από την πλευρά της, η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών, Ιβέτ Κούπερ, τόνισε πως «ο Πούτιν δεν είναι άνθρωπος της ειρήνης και δεν θεωρώ ότι έχει θέση σε οποιονδήποτε οργανισμό φέρει τη λέξη “ειρήνη” στην ονομασία του».
Ποιοι απέχουν
Μέχρι στιγμής, η Γαλλία —η οποία έχει εκφράσει με αυστηρό τόνο την αντίθεσή της στις προθέσεις Τραμπ για τη Γροιλανδία— δεν προτίθεται να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης.
«Ναι στην εφαρμογή του ειρηνευτικού σχεδίου που παρουσίασε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο υποστηρίζουμε πλήρως, αλλά όχι στη δημιουργία ενός οργανισμού όπως παρουσιάστηκε, που θα υποκαθιστά τα Ηνωμένα Έθνη», δήλωσε χθες, Τρίτη, ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Νοέλ Μπαρό.
Χθες, και η Νορβηγία, διά του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Αντρέας Μότσφελτ Κράβικ, ξεκαθάρισε ότι δεν θα συμμετάσχει. «Η Νορβηγία δεν θα λάβει μέρος στο “Συμβούλιο Ειρήνης” του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, όπως αυτό παρουσιάζεται σήμερα», δήλωσε στην εφημερίδα Aftenposten.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Κρεμλίνο: Ο Τραμπ «σίγουρα θα μείνει στην ιστορία» αν καταλάβει τη Γροιλανδία
-
Think Tank1 month agoΣομαλιλάνδη: το νέο μέτωπο Ισραήλ–Τουρκίας
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoΤο ερώτημα για την Holguín για την UNFICYP και η υπόθεση της Μάμμαρι: γιατί δέχθηκαν επίθεση δύο Ελληνοκύπριοι αγρότες;
-
Off the Record2 weeks agoΣΥΚΑΣ: Πολιορκία κομμάτων για να είναι υποψήφιος – Λευκωσιάτικη δημοσκόπηση
-
Off the Record2 weeks agoΑνθρωποφαγία από το ΔΗΣΥ καταγγέλλει ο Τορναρίτης
-
Off the Record1 week agoΗ ττενέκκα και το ΕΛΑΜ…
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή4 weeks agoΠώς στήνεται ένα πολιτικό «viral σκάνδαλο»
-
Off the Record1 month agoΕκλογές 2026: Το ποτάμι δεν γυρίζει ΠΙΣΩ…
-
Off the Record1 week agoΕπέκταση της υπηρεσίας των εφέδρων στρατιωτών στην Εθνική Φρουρά μέχρι την ηλικία των 65 ετών
-
Think Tank1 month agoΤο πραξικόπημα των ΤΚ το 1963 | Μία εκπομπή ντοκουμέντο
-
Off the Record2 weeks agoΟ κωμικός θίασος και τα ρεζιλίκια…

