Είναι γεγονός ότι ο Ελληνισμός βρίσκεται σήμερα ενώπιον τεράστιων προκλήσεων, και η συνέντευξη του κ. Μελέτη Μελετόπουλου στο νέο επεισόδιο του Podcast Therapy Athens Edition το επιβεβαιώνει με μια ιδιαίτερα σκληρή και καυστική ανάλυση. Ο διδάκτορας Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών, με τις βαθιές του γνώσεις και την άμεση προσέγγιση των ζητημάτων, ξετυλίγει την πραγματικότητα για το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού με λόγια που δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας.

Ο κ. Μελέτοπουλος δεν μασάει τα λόγια του όταν αναφέρεται στην κατάσταση του Ελληνισμού, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ο Ελληνισμός είναι ενιαίος, όμως με δύο κράτη, όπου και τα δύο αντιμετωπίζουν κρίσεις». Αυτό το διαχωρισμένο έθνος, με την Ελλάδα και την Κύπρο να καλούνται να παλέψουν με εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις, χάνει διαρκώς την ταυτότητά του και την κατεύθυνση που κάποτε φαινόταν να έχει. Η έλλειψη ηγεσίας και στρατηγικής είναι κάτι που πονάει τον ίδιο τον Έλληνα πολίτη. Ο κ. Μελέτοπουλος σημειώνει με πικρία: «Ο Ελληνισμός στερείται ηγεσίας, στόχου και οράματος», αφήνοντας να εννοηθεί πως αυτό το έλλειμμα είναι η ρίζα πολλών από τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

«Ο Ελληνισμός είναι ενιαίος, όμως με δύο κράτη, όπου και τα δύο αντιμετωπίζουν κρίσεις»

Αναπόφευκτα, η σύγκριση με άλλες μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη έρχεται στο προσκήνιο. Όπως επισημαίνει ο ίδιος, η Αμερική, η Ρωσία και η Τουρκία έχουν ηγέτες που καθοδηγούν τις χώρες τους, ενώ εμείς παραμένουμε «χωρίς πυξίδα» στο χάος της πολιτικής αβεβαιότητας. Η σφοδρή κριτική του συνεχίζεται, όταν αναφέρεται στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει επιλέξει να «απομακρύνει τους αποδήμους», την ώρα που, σύμφωνα με τον κ. Μελέτοπουλο, «θα έπρεπε να έχουν άμεση εμπλοκή με την ανασυγκρότηση του κράτους μας». Οι Έλληνες του εξωτερικού, οι οποίοι παρακολουθούν από μακριά την κατρακύλα της πατρίδας τους, αισθάνονται εγκαταλειμμένοι και αποκλεισμένοι από τις εξελίξεις στην Ελλάδα.

Όπως επισημαίνει ο ίδιος, η Αμερική, η Ρωσία και η Τουρκία έχουν ηγέτες που καθοδηγούν τις χώρες τους, ενώ εμείς παραμένουμε «χωρίς πυξίδα» στο χάος της πολιτικής αβεβαιότητας.

Στον απόηχο της χρεοκοπίας του 2010, όπως επισημαίνει ο κ. Μελέτοπουλος, «αναδύθηκαν δυνάμεις που δεν έδωσαν καμία λύση και δεν επιβίωσαν». Το δικομματικό σύστημα, με τα ακραία στοιχεία της δεξιάς και της αριστεράς να κυριαρχούν, έχει κλείσει τον δρόμο για τη δημιουργία μιας νέας, εποικοδομητικής πολιτικής λύσης. Ο κ. Μελέτοπουλος επισημαίνει ότι δεν μπορεί να διοικείται η χώρα από «ανθρώπους λούμπεν που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους». Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ελλάδα: η αναγνώριση του πολιτικού ελλείμματος και η αναγκαιότητα για αλλαγή. Ειδικά στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, «έχουν αλλεργία με τη διεκδίκηση των αλλοτρίων εδαφών και της απελευθέρωσης της Κύπρου». «Έχουμε μια δουλοπρεπή και κατευναστική αντιπροσώπευση, δεν γίνεται να είσαι υπουργός εξωτερικών και να υποκλίνεσαι στον Ερντογάν».

 Στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, «έχουν αλλεργία με τη διεκδίκηση των αλλοτρίων εδαφών και της απελευθέρωσης της Κύπρου»

Η κατάσταση της Κύπρου ενισχύει την ένταση των θεμάτων που τίθενται από τον κ. Μελέτοπουλο. Ο ίδιος καταδικάζει την ιδέα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, χαρακτηρίζοντάς τη ως «μια συμφωνία που δεν έπρεπε να υπάρχει πάνω στο τραπέζι», και προτείνει αντ’ αυτής την πλήρη απελευθέρωση της Κύπρου. Αναγνωρίζοντας τις συνεχείς αμφισβητήσεις της Τουρκίας, τονίζει με έμφαση ότι «το να συζητάμε με την Τουρκία για αυτά τα ζητήματα είναι σαν να νομιμοποιούμε τις τουρκικές διεκδικήσεις». Τέλος, ο Κυπριακός Αγώνας της ΕΟΚΑ, υπενθυμίζει, έγινε για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, όπως ακριβώς έγινε και με τα υπόλοιπα νησιά της Ελλάδας.

Ο ίδιος καταδικάζει την ιδέα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, χαρακτηρίζοντάς τη ως «μια συμφωνία που δεν έπρεπε να υπάρχει πάνω στο τραπέζι», και προτείνει αντ’ αυτής την πλήρη απελευθέρωση της Κύπρου.

Όσον αφορά τη στρατηγική ισχύ του Ελληνισμού, ο κ. Μελέτοπουλος κάνει λόγο για έναν «λαό κορυφαίων πολεμιστών», τονίζοντας ότι οι στρατηγικές επιτυχίες του Ελληνισμού στον στρατιωτικό τομέα παραμένουν ανεκτίμητες. «Αυτό που κάναμε το 1821 ήταν πολύ δυσκολότερο από αυτό που έκαναν οι Τούρκοι το 1922 ». Οι Τούρκοι, σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν μια ψευδή εικόνα που αυτοπροβάλλουν για τα στρατηγικά τους επιτεύγματα, ενώ εμείς έχουμε μια λανθασμένη εικόνα για τις δυνατότητές μας. Η πραγματικότητα είναι ότι είμαστε ο λαός στον κόσμο με τις μεγαλύτερες στρατηγικές επιτυχίες, και αν αναγνωρίσουμε αυτό το γεγονός, μπορούμε να αντιληφθούμε πλήρως τη σημασία της στρατηγικής μας κληρονομιάς.

«Αυτό που κάναμε το 1821 ήταν πολύ δυσκολότερο από αυτό που έκαναν οι Τούρκοι το 1922 »