ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών κύριος στόχος των Τούρκων

Published

5 years ago

December 16, 2021

Όπως συμβαίνει κατά κανόνα, πριν μία διεκδίκηση σε βάρος της Ελλάδας καταστεί επίσημη θέση της Άγκυρας, ακούγεται από ανεπίσημα χείλη. Για πρώτη φορά, λοιπόν, πριν από αρκετούς μήνες, δηλώθηκε ότι εάν η Ελλάδα δεν προχωρήσει σε αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου θα έχει παραβιάσει τις συνθήκες, με τις οποίες της παραχωρήθηκαν και ως εκ τούτου η παραχώρηση θα πάψει να ισχύει! Τη θέση εξέφρασε ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου, προσδίδοντας τον πιο επίσημο χαρακτήρα.

Από την πρώτη στιγμή είχα επισημάνει πως εκείνη η ανεπίσημη δήλωση ήταν προάγγελος μίας κλιμάκωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Από το 1973-74 η Άγκυρα ήγειρε επεκτατικές διεκδικήσεις αναφορικά με τον εναέριο χώρο, το FIR και την υφαλοκρηπίδα. Το 1996, η Άγκυρα κλιμάκωσε με τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, διεκδικώντας ένα μεγάλο αριθμό νησίδων και βραχονησίδων, που δεν αναφέρονταν ονομαστικά στη Συνθήκη της Λωζάννης.

Πριν 70 ημέρες περίπου, με την επιστολή που κατέθεσε στον ΟΗΕ ο εκεί μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας πρέσβης Σινιρλίογλου, η Άγκυρα έκανε ένα μεγάλο βήμα για να καταστήσει την ανεπίσημη θέση επίσημη πολιτική, ανοίγοντας τον δρόμο για την τωρινή δήλωση Τσαβούσογλου. Αυτό, άλλωστε, είχε συμβεί και με τη θεωρία περί “γκρίζων ζωνών”. Τέσσερα χρόνια πριν προβληθεί ως επίσημη θέση της Άγκυρας, την είχε προαναγγείλει ένας Τούρκος ναύαρχος, αλλά στην Αθήνα είχε περάσει “ντούκου”.

Είναι εδώ και πολύ καιρό ξεκάθαρο από αλυσίδα επίσημων δηλώσεων ότι η Άγκυρα έχει μετατρέψει την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών σε αιχμή του διπλωματικού της δόρατος. Πρόκειται για ζήτημα-κλειδί της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής και κατ’ επέκταση της ελληνοτουρκικής διένεξης. Είναι κοινό μυστικό, μάλιστα, πως κατά καιρούς ασκούνται στην Αθήνα πιέσεις από το Βερολίνο και από την Ουάσιγκτον για να αποδεχθεί “μερική αποστρατιωτικοποίηση”.

Υπενθυμίζουμε τη δήλωση Πομπέο ότι «πρέπει να μειώσουμε το στρατιωτικό αποτύπωμα παντού και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε διπλωματικά μέσα, όχι στρατιωτικά». Η δήλωση εκείνη, σε συνδυασμό με την κυβερνητική σιωπή, είχε τροφοδοτήσει σχετικά δημοσιεύματα, υποχρεώνοντας τον πρεσβευτή Πάιατ να προβεί σε διάψευση μέσω Twitter: «Η Αμερική δεν κάνει τέτοιες προτάσεις (για αποστρατιωτικοποίηση). Μια ασφαλής και ισχυρή Ελλάδα είναι προς το συμφέρον της Αμερικής».

Η προφανής παγίδα

Μετά την κρίση στα Ίμια (1996), οι Αμερικανοί είχαν ρίξει στο τραπέζι την πρόταση η Ελλάδα να αποστρατιωτικοποιήσει τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, αφήνοντας εκεί μόνο τις δυνάμεις που προβλέπουν οι Συνθήκες της Λωζάννης (του 1923 για το βορειοανατολικό Αιγαίο) και των Παρισίων (του 1947 για τα Δωδεκάνησα). Σε αντάλλαγμα, οι Τούρκοι θα απέσυραν τη Στρατιά του Αιγαίου στο εσωτερικό και τον αποβατικό στόλο τους από τα μικρασιατικά παράλια.

Αν και τότε οι γνωστοί κύκλοι στην Αθήνα συζητούσαν με διάθεση να αποδεχθούν αυτή την πρόταση, η παγίδα ήταν πολύ προφανής. Δεν χρειάζονται στρατιωτικές γνώσεις για να δούμε ότι σε περίπτωση κρίσης οι τουρκικές χερσαίες δυνάμεις και ο αποβατικός στόλος θα μπορούσαν να επιστρέψουν σε 24 ώρες, ή έστω ημέρες, απέναντι από τα ελληνικά νησιά, ενώ ο επανεξοπλισμός των νησιών θα απαιτούσε μήνες, εάν ποτέ καθίστατο εφικτός.

Έτσι, στο διπλωματικό παρασκήνιο είχε πέσει δεύτερη πρόταση. Τότε, η κυβέρνηση Σημίτη είχε προτείνει την παραπομπή στη Χάγη της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της κυριαρχίας των Ιμίων. Για να διευκολύνει την υιοθέτηση της πρότασης από τους Τούρκους, μάλιστα, η Αθήνα είχε απελευθερώσει το χρηματοδοτικό πρωτόκολλο της ΕΕ προς την Τουρκία, που μέχρι τότε μπλόκαρε.

Οι Τούρκοι, όμως, είχαν άλλα σχέδια. Στόχος τους ήταν να παραπεμφθεί στη Χάγη η αποστρατικοποίηση των νησιών. Ήθελαν να εκμεταλλευθούν την ασθενή νομική θέση της Ελλάδας για το ζήτημα, προκειμένου να θέσουν τα νησιά σε καθεστώς ομηρίας και κατ’ επέκταση να μπορούν να εκβιάζουν αποτελεσματικά την Αθήνα. Αν η αποστρατιωτικοποίηση πήγαινε πακέτο με την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, η Άγκυρα εκτιμούσε (όχι αβάσιμα) πως μάλλον θα έχανε το έλασσον και θα κέρδιζε το μείζον, δηλαδή την αποστρατιωτικοποίηση.

Τι προβλέπουν οι συνθήκες

Στο σημείο αυτό είναι αναγκαία μία παρένθεση. Η Συνθήκη της Λωζάννης προβλέπει ότι στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου μπορούν να υπάρχουν μόνο δυνάμεις από ντόπιους στρατεύσιμους. Η δε Συνθήκη των Παρισίων προβλέπει για τα Δωδεκάνησα την ύπαρξη δυνάμεων εσωτερικής ασφαλείας, όχι στρατού. Οι δεσμεύσεις αυτές είχαν επιβληθεί, επειδή οι Τούρκοι είχαν υποστηρίξει ότι τα νησιά μπορεί να χρησιμοποιηθούν από την Ελλάδα ως βάση εισβολής στη Μικρά Ασία. Σήμερα ο ισχυρισμός αυτός προκαλεί μόνο γέλια.

Μέχρι το 1974, η Ελλάδα σεβόταν τις συνθήκες. Μετά το 1974 η τουρκική απειλή κατέστη συγκεκριμένη όχι μόνο λόγω της εισβολής στην Κύπρο, αλλά και λόγω του ότι το 1975 συστάθηκε η στρατιά του Αιγαίου με έδρα τη Σμύρνη και με στόχο τα ελληνικά νησιά. Έτσι, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να τα οχυρώσει. Νομικά στηρίζεται στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, που υπερισχύει των συνθηκών και ο οποίος προβλέπει το δικαίωμα κάθε κράτους στην άμυνα.

Η ελληνική πλευρά έχει νομικά το δικαίωμα να αρνηθεί την παραπομπή του συγκεκριμένου θέματος, γιατί δεν έχει αναγνωρίσει στο Διεθνές Δικαστήριο δικαιοδοσία για θέματα άμυνας. Πολιτικά, όμως, είχε βρεθεί σε μειονεκτική θέση, επειδή η ίδια η Αθήνα έχει αναγάγει τη Χάγη σε κεντρικό διπλωματικό εργαλείο επίλυσης των ελληνοτουρκικών. Αυτό είχε φανεί από όταν οι Αμερικανοί στη δεκαετία του 1990 είχαν υιοθετήσει την τουρκική απαίτηση και πίεζαν τον τότε υπουργό Εξωτερικών Πάγκαλο να αναγνωρίσει στη Χάγη και δικαιοδοσία για θέματα άμυνας, ή να αρχίσει μία συνολική διαπραγμάτευση για το Αιγαίο. Όταν ο Πάγκαλος είχε αρνηθεί, η Ουάσιγκτον είχε ζητήσει και επισήμως να παραπεμφθούν στη Χάγη όλες οι «εδαφικές διαφορές»!

Δικαιολογημένα ο τότε Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Ισμαήλ Τζεμ είχε δηλώσει ότι εκείνη «η ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ πλησιάζει τις τουρκικές θέσεις», προσθέτοντας με εμφανή ικανοποίηση ότι γι’ αυτό και είχε προκαλέσει σοκ στην Αθήνα. Κι όμως, η εξέλιξη εκείνη δεν ήταν έκπληξη. Από την άνοιξη του 1996 και επανειλημμένως είχα γράψει στην “Καθημερινή” και στον “Επενδυτή” ότι η Ουάσιγκτον θα προωθούσε τη φόρμουλα του πακέτου, δηλαδή την παραπομπή στη Χάγη αθροιστικά όλων των θεμάτων που θα έθετε η μία και η άλλη πλευρά, μετατρέποντας τη Χάγη σε μπούμεραγκ για την ελληνική διπλωματία.

Αποστρατιωτικοποίηση και “επιθετικά” όπλα

Αυτά τότε. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια και σήμερα; Η απάντηση είναι όχι. Μπορεί και σήμερα οι Τούρκοι να θέτουν ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης, αλλά γνωρίζουν ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αφοπλίσει τα νησιά. Γιατί το θέτουν τότε; Το θέτουν όχι τόσο για να πάρουν κάποιο αντάλλαγμα κάπου αλλού, όσο επειδή ελπίζουν ότι υπό το κράτος του φόβου η Αθήνα μπορεί να αποσύρει σιωπηλά από τα νησιά τα λεγόμενα “επιθετικά” όπλα, δηλαδή οπλικά συστήματα που μπορούν να πλήξουν στόχους στη ζώνη των μικρασιατικών ακτών. Με άλλα λόγια δεν τους ενδιαφέρουν οι στρατιώτες, αλλά οι πύραυλοι.

Κυρίως, όμως, το θέτουν για να αποτρέψουν τη μετατροπή των νησιών σ’ αυτό που μπορούν να μετατραπούν: σε μία αλυσίδα βάσεων πυραυλικών συστημάτων (εδάφους-εδάφους, εδάφους-αέρος και εδάφους-θαλάσσης), τα οποία θα αποτελούν την καλύτερη αποτροπή. Κι αυτό, επειδή θα μπορούν να ελέγξουν σε μεγάλο βαθμό το Αιγαίο σε αέρα και θάλασσα, αλλά και να πλήξουν με ακρίβεια ζωτικούς στόχους σε μεγάλο βάθος στη δυτική Τουρκία, αν όχι και ανατολικότερα.

Αυτός είναι ο δυνητικός εφιάλτης των Τούρκων στο στρατιωτικό επίπεδο. Ακόμα κι αν σε μία σύγκρουση κατάφερναν με απόβαση να καταλάβουν ένα ή και δύο ελληνικά νησιά, το στρατιωτικό και οικονομικό κόστος που θα πλήρωναν θα ήταν πολλαπλάσιο. Με άλλα λόγια, η ελληνική αποτρεπτική στρατηγική θα αποκτούσε πολύ πιο αξιόπιστη βάση από ό,τι σήμερα. Η Άγκυρα θα υποχρεωνόταν να εγκαταλείψει τα στρατιωτικά νταηλίκια, με τα οποία προωθεί τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της σε βάρος της Ελλάδας.

Εδώ ακριβώς “μπαίνουν στη σκηνή” η Ουάσιγκτον και το Βερολίνο. Ο Πάιατ, όπως και ο Γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα, δεν είπαν προ καιρού ψέματα όταν δήλωναν πως οι κυβερνήσεις τους δεν πιέζουν την Ελλάδα να αποστρατιωτικοποιήσει τα νησιά. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, όμως, την πίεζαν να δεσμευτεί πως θα αποσύρει τα “επιθετικά” όπλα, ή τουλάχιστον πως δεν θα εγκαταστήσει “έξυπνα” πυραυλικά συστήματα στα νησιά, όπως επιβάλει στοιχειώδης στρατιωτική και πολιτική λογική, προκειμένου η ελληνική αποτρεπτική στρατηγική να καταστεί συμπαγής, αξιόπιστη και αποτελεσματική.

Αυτό το νόημα είχε η δήλωση Πομπέο περί μείωσης του στρατιωτικού αποτυπώματος. Το ίδιο νόημα έχουν και οι συναφείς δηλώσεις από εταίρους και συμμάχους. Ακριβώς γι’ αυτό, δεν αρκεί η δήλωση ότι δεν τίθεται θέμα αποστρατιωτικοποίησης. Η Αθήνα οφείλει να καταστήσει πάγια εθνική θέση ότι δεν πρόκειται να αναλάβει την οποιαδήποτε δέσμευση έναντι Τουρκίας, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ αναφορικά με την άμυνα και τον εξοπλισμό των νησιών. Αυτό ως πρώτο βήμα, γιατί το δεύτερο και σημαντικότερο είναι να μετατρέψει τα νησιά σε “αβύθιστα πυραυλοφόρα”.

Του Σταύρου Λυγερού
πηγή: slpress.gr

Related Topics:ανάλυση Ελλαδοτουρκικά Συνθήκη της Λωζάνης

Up Next

Εξ Αφορμής | Ο Γ. ΒΑΛΗΝΑΚΗΣ ΣΤΟ VOULI.TV ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΖΩΝΕΣ, Πέμπτη 16/12/2021 @2μμ

Don't Miss

ΗΧΟΥΝ TA ΤΥΜΠΑΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ερντογάν για Κύπρο: «Δεν θα επιτρέψουμε τετελεσμένα» – Γιατί φοβάται ένα μικρό νησί;

Published

3 days ago

June 19, 2026

Vouli.TV

Ο ισλαμιστής Ερντογάν εξακολουθεί να επιμένει στην ίδια γραμμή για την Κύπρο, δηλώνοντας ότι η κατοχική Τουρκία δεν πρόκειται να ανεχθεί, όπως υποστηρίζει, νέα τετελεσμένα στο νησί. Ωστόσο, γεννάται το ερώτημα: γιατί μια χώρα όπως η Τουρκία εξακολουθεί να ανησυχεί τόσο έντονα για ένα μικρό νησιωτικό κράτος;

Η κατοχική Τουρκία διαμηνύει ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί οποιοδήποτε τετελεσμένο γεγονός το οποίο, κατά την άποψή της, θα επηρεάσει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του ψευδοκράτους ή θα διαταράξει το κλίμα ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, υπό την προεδρία του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, αναφέρεται ότι: «Η Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, διαθέτει τόσο τη δυνατότητα όσο και την αποφασιστικότητα να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, για τη διασφάλιση της ασφάλειας, της ειρήνης και της ευημερίας των Τουρκοκυπρίων».

«Τονίστηκε επίσης ότι δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό οποιοδήποτε τετελεσμένο γεγονός το οποίο θα μπορούσε να πλήξει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της (παράνομης) “τδβκ” ή να διαταράξει την ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο», προστίθεται στην ίδια ανακοίνωση.

Τι είναι όμως εκείνο που ωθεί την Τουρκία να επαναλαμβάνει σχεδόν καθημερινά απειλές κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας; Γιατί μια χώρα με πληθυσμό άνω των 80 εκατομμυρίων κατοίκων φαίνεται να ανησυχεί για ένα νησί με περίπου 900 χιλιάδες πολίτες; Και κατά πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η εκτίμηση ότι η άμυνα της Κύπρου είναι πλέον ισχυρή και θωρακισμένη;

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΕΣΑ) συνεδρίασε στις 18 Ιουνίου 2026 υπό την προεδρία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης:

Το Συμβούλιο ενημερώθηκε για τις επιχειρήσεις και τις δραστηριότητες που διεξάγονται με αποφασιστικότητα και επιτυχία, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, απέναντι σε κάθε είδους απειλές και κινδύνους για την εθνική ενότητα, την αλληλεγγύη και την ασφάλεια της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των τρομοκρατικών οργανώσεων PKK/KCK-PYD/YPG, FETO και DAESH, καθώς και για τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις.
Εξετάστηκαν οι προσπάθειες που αποσκοπούν στην επίτευξη του στόχου μιας Τουρκίας και μιας περιοχής απαλλαγμένης από την τρομοκρατία, στόχος που θεωρείται καθοριστικός για το μέλλον της χώρας και της ευρύτερης περιοχής. Παράλληλα, επαναβεβαιώθηκε η σταθερή βούληση για απαλλαγή τόσο της Τουρκίας όσο και των γειτονικών κρατών από το βάρος της τρομοκρατίας.
Συζητήθηκαν οι επιχειρήσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος και υπογραμμίστηκε ότι τα μέτρα για τη διασφάλιση της ειρήνης και της ασφάλειας των πολιτών, ιδιαίτερα των παιδιών και των νέων, θα συνεχιστούν με αμείωτη ένταση.
Υπογραμμίστηκε ότι η Τουρκία, υπό την ιδιότητά της ως εγγυήτριας χώρας, παραμένει πλήρως αποφασισμένη και διαθέτει όλα τα μέσα για να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, με σκοπό την προστασία της ασφάλειας και της ευημερίας των Τουρκοκυπρίων. Παράλληλα, σημειώθηκε ότι δεν θα γίνει αποδεκτό οποιοδήποτε τετελεσμένο γεγονός που θα μπορούσε να υπονομεύσει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) ή να θέσει σε κίνδυνο το κλίμα ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Εκφράστηκε ικανοποίηση για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ τονίστηκε η σημασία της διασφάλισης της ομαλής συνέχισης της διαδικασίας. Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι η Τουρκία θα εξακολουθήσει να συμβάλλει ενεργά στις προσπάθειες για τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή.
Χαιρετίστηκε η πρόοδος που έχει σημειωθεί στη Συρία σε ό,τι αφορά την εδραίωση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ασφάλειας, ενώ υπογραμμίστηκε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να στηρίζει πρωτοβουλίες που ενισχύουν την ενότητα, την εδαφική ακεραιότητα, καθώς και την ανάπτυξη και ανασυγκρότηση της χώρας.
Επισημάνθηκε ότι οι συνεχιζόμενες επιθετικές ενέργειες της ισραηλινής κυβέρνησης — που περιλαμβάνουν παραβιάσεις της εκεχειρίας στη Γάζα, επιθέσεις εποίκων στη Δυτική Όχθη, παρεμβάσεις στο καθεστώς της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και του Τζαμιού Αλ-Άκσα, καθώς και παραβιάσεις της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας του Λιβάνου — επηρεάζουν αρνητικά τις προσπάθειες για την εδραίωση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή.

Η διεθνής κοινότητα κλήθηκε να τηρήσει στάση αρχών απέναντι στη συνεχιζόμενη, όπως αναφέρεται, περιφρόνηση των ανθρωπιστικών αξιών και του διεθνούς δικαίου από την ισραηλινή κυβέρνηση.

Επιβεβαιώθηκε η ισχυρή βούληση της Τουρκίας να συνεχίσει τη στρατηγική συνεργασία με το Ιράκ σε όλους τους τομείς υπό τη νέα ιρακινή κυβέρνηση, ενώ εκφράστηκε στήριξη στις προσπάθειες διατήρησης της σταθερότητας και της ασφάλειας στη χώρα.
Συζητήθηκαν οι τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας και απευθύνθηκε έκκληση προς όλα τα εμπλεκόμενα μέρη που συμβάλλουν στην κλιμάκωση της σύγκρουσης και στην επέκτασή της σε γειτονικές περιοχές, ιδίως στη Μαύρη Θάλασσα, να προχωρήσουν άμεσα σε βήματα που θα οδηγήσουν σε μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη.
Εξετάστηκαν οι εξελίξεις σε ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο και επισημάνθηκε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να υποστηρίζει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα των φιλικών και αδελφών αφρικανικών χωρών, καθώς και κάθε προσπάθεια που αποσκοπεί στην ενίσχυση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας στην ήπειρο.
Τέλος, συζητήθηκαν οι πρόσφατες εξελίξεις που αφορούν την ενίσχυση της ειρήνης, της σταθερότητας και της συνεργασίας στον Νότιο Καύκασο.

ΠΗΓΗ: HELLAS JOURNAL

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αιγαίο και Κυπριακό στο μικροσκόπιο του Ερντογάν πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ

Published

4 days ago

June 18, 2026

Vouli.TV

Με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή να βρίσκονται στο επίκεντρο και λίγες μόλις ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα, συνεδριάζει σήμερα, υπό την προεδρία του Ταγίπ Ερντογάν, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας (MGK).

Σύμφωνα με το CNN Türk, μεταξύ των κυριότερων θεμάτων που θα απασχολήσουν τη συνεδρίαση περιλαμβάνονται το Αιγαίο, η Ανατολική Μεσόγειος και το Κυπριακό, ζητήματα τα οποία η Άγκυρα αναφέρει ότι παρακολουθεί στενά ενόψει της καλοκαιρινής περιόδου.

Η τουρκική ηγεσία αναμένεται να εξετάσει τα μέτρα που θεωρεί απαραίτητα για τη «διατήρηση της σταθερότητας» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ παράλληλα θα αξιολογηθούν και οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το Κυπριακό.

Στο επίκεντρο της συνεδρίασης θα βρεθούν ακόμη οι συνέπειες της συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν μετά τον πρόσφατο πόλεμο, καθώς και οι πιθανοί κίνδυνοι που ενδέχεται να προκύψουν από νέες προκλήσεις.

Παράλληλα, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας θα εξετάσει τις εξελίξεις στον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας, τις διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η Τουρκία, καθώς και τα μέτρα που αφορούν την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα μετά τις επιθέσεις που σημειώθηκαν εναντίον τουρκικών πλοίων.

Στην ημερήσια διάταξη περιλαμβάνεται επίσης η κατάσταση στη Γάζα, με την Άγκυρα να εξετάζει τρόπους ενίσχυσης της ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά και πιθανά μέτρα απέναντι στις ισραηλινές ενέργειες στη Γάζα, τη Συρία και τον Λίβανο.

Ιδιαίτερη έμφαση αναμένεται να δοθεί και στη διαδικασία αφοπλισμού του PKK, καθώς το τουρκικό κράτος προετοιμάζει τα επόμενα βήματα του σχεδίου «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», συμπεριλαμβανομένων και των νομοθετικών ρυθμίσεων που αναμένεται να κατατεθούν ενώπιον της Βουλής.

Τέλος, τα μέλη του Συμβουλίου θα ενημερωθούν για τα μέτρα ασφαλείας που θα εφαρμοστούν ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία θα φιλοξενηθεί στην Άγκυρα στις αρχές Ιουλίου.

ΠΗΓΗ: Edo Tourkia.gr

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δύσκολες ημέρες για τον Νετανιάχου

Published

5 days ago

June 18, 2026

Vouli.TV

Σε ιδιαίτερα δύσκολη πολιτική και διπλωματική θέση έχει περιέλθει ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, με Ισραηλινούς αξιωματούχους να χαρακτηρίζουν το μνημόνιο κατανόησης που προώθησε ο Ντόναλντ Τραμπ ως μια «στρατηγική και πολιτική ήττα» για το Ισραήλ. Αυτό αναφέρει σε αποκαλυπτικό του δημοσίευμα το Axios.

Όπως σημειώνει η ιστοσελίδα, ο Νετανιάχου επέλεξε να τηρήσει χαμηλούς τόνους την ημέρα της υπογραφής της συμφωνίας, αποφεύγοντας οποιαδήποτε δημόσια αντιπαράθεση με τον στενότερο σύμμαχο της χώρας του. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στο παρασκήνιο επικρατεί έντονος προβληματισμός και δυσαρέσκεια.

Το πρόβλημα για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό είναι σύνθετο. Από τη μία πλευρά είχε δεσμευθεί απέναντι στους πολίτες ότι θα πετύχει «ολική νίκη» έναντι του Ιράν, κάτι που δεν φαίνεται να επιτεύχθηκε. Το ιρανικό καθεστώς όχι μόνο άντεξε τις πιέσεις, αλλά σύμφωνα με αρκετούς αναλυτές εμφανίζεται σήμερα ακόμη πιο ισχυρό. Από την άλλη, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα στην οποία ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να τερματίσει την κρίση μέσω μιας συμφωνίας που, κατά πολλούς, προσφέρει σημαντικά οφέλη στην Τεχεράνη.

Ο Νετανιάχου μόνος απέναντι στη συμφωνία

Σύμφωνα με το Axios, ο Νετανιάχου φαίνεται πλέον να βρίσκεται σχετικά απομονωμένος στη διεθνή σκηνή όσον αφορά την αντίθεσή του στη συμφωνία.

Ακόμη και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία μέχρι πρότινος θεωρούνταν από τις πιο αυστηρές φωνές του αραβικού κόσμου απέναντι στο Ιράν, ευθυγραμμίστηκαν τελικά με το γενικότερο κλίμα αποκλιμάκωσης που επικρατεί στην περιοχή.

Παρόμοια είναι η κατάσταση και στην Ουάσιγκτον. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί Ρεπουμπλικανοί διατηρούν επιφυλάξεις για το περιεχόμενο της συμφωνίας, η πλειονότητα αποφεύγει να στραφεί ανοιχτά εναντίον μιας πρωτοβουλίας που φέρει την προσωπική υπογραφή του Ντόναλντ Τραμπ.

Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι δύσκολα θα επαναληφθούν οι σκηνές του 2015, όταν ο Νετανιάχου είχε απευθυνθεί στο αμερικανικό Κογκρέσο προκειμένου να αντιταχθεί στη συμφωνία που είχε συνάψει ο Μπαράκ Ομπάμα με το Ιράν. Σήμερα, μια δημόσια σύγκρουση με τον Τραμπ ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρούς κλυδωνισμούς στις σχέσεις των δύο ηγετών.

Οι δημόσιες αιχμές του Τραμπ

Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν κρύβει τη δυσφορία του για συγκεκριμένες ενέργειες της ισραηλινής κυβέρνησης.

Κατά τη διάρκεια της συνόδου των G7, ο Τραμπ ευχαρίστησε τον Νετανιάχου για τη συνεργασία που είχαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, χωρίς ωστόσο να αποφύγει και τις επικριτικές αναφορές.

«Ο Μπίμπι είναι καλός άνθρωπος. Μερικές φορές ενθουσιάζεται λίγο. Εμείς είμαστε ο μεγάλος εταίρος και εκείνος ο πολύ μικρός εταίρος», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, σύμφωνα με το Axios, ο Τραμπ είχε εκφράσει ακόμη εντονότερη δυσαρέσκεια σε ιδιωτική συνομιλία, επικρίνοντας τον Νετανιάχου για αεροπορικό πλήγμα στη Βηρυτό, το οποίο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, λίγο έλειψε να οδηγήσει σε κατάρρευση των διαπραγματεύσεων.

Το αγκάθι του Λιβάνου

Η μεγαλύτερη ανησυχία για το Ισραήλ εστιάζεται στις πρόνοιες της συμφωνίας που αφορούν τον Λίβανο. Το μνημόνιο αναφέρει ότι η κατάπαυση του πυρός καλύπτει και τις συγκρούσεις ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χεζμπολάχ, ενώ στο πλαίσιο μιας οριστικής διευθέτησης προβλέπεται η αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον νότιο Λίβανο.

Σύμβουλος του Νετανιάχου ξεκαθάρισε στο Axios ότι το Ισραήλ δεν θεωρεί πως δεσμεύεται από το συγκεκριμένο σκέλος της συμφωνίας και υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται να αποσύρει τις δυνάμεις του, εφόσον δεν προηγηθεί ο αφοπλισμός της Χεζμπολάχ.

Ο ίδιος ο Τραμπ παραδέχθηκε δημόσια ότι υπάρχει διαφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ για το ζήτημα του Λιβάνου, ενώ άσκησε εκ νέου κριτική στις ισραηλινές επιχειρήσεις, σημειώνοντας ότι δεν είναι αποδεκτό «να γκρεμίζεται μια πολυκατοικία κάθε φορά που αναζητείται κάποιος».

Δύσκολες ημέρες για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό

Το Axios καταλήγει ότι ακόμη και Αμερικανοί πρόεδροι με τους οποίους ο Νετανιάχου είχε συγκρουστεί στο παρελθόν δεν είχαν εκφραστεί με τόσο ευθείς και δημόσιους χαρακτηρισμούς εναντίον του.

Για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, ο οποίος οδεύει προς εκλογές σε τέσσερις μήνες και είχε επενδύσει πολιτικά στη διατήρηση της πίεσης προς το Ιράν, η συμφωνία που προώθησε ο Τραμπ αποτελεί ακόμη ένα σοβαρό πλήγμα από τον σύμμαχο που θεωρείται καθοριστικός για την ασφάλεια και τη διεθνή επιρροή του Ισραήλ.

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ .gr