Ο πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γιώργος Βασιλείου, απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών.

Την απώλεια γνωστοποίησε με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η σύζυγός του, Ανδρούλλα Βασιλείου, αναφέροντας πως, έπειτα από διετή ταλαιπωρία, «ο αγαπημένος μου Γιώργος, σύντροφος της ζωής μου για 59 χρόνια, έσβησε ήσυχα στην αγκαλιά μας απόψε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας». Όπως σημείωσε, πρόκειται για έναν άνθρωπο που υπήρξε εξαιρετικός σύζυγος και πατέρας, γεμάτος καλοσύνη και αγάπη για τον τόπο και τον λαό του. Ο Γιώργος Βασιλείου νοσηλευόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας από τις 6 Ιανουαρίου 2026, με λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος.

Άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του

Ο Γιώργος Βασιλείου συγκαταλέγεται στις πλέον εμβληματικές προσωπικότητες της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της Κύπρου. Ρεαλιστής, ευρωπαϊστής και πολιτικός του διαλόγου, ο τρίτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας άφησε ισχυρό αποτύπωμα στη δημόσια ζωή και στις προσπάθειες για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.

Υπήρξε ο τρίτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Σπύρο Κυπριανού. Εξελέγη στις 21 Φεβρουαρίου 1988 και ολοκλήρωσε τη θητεία του στις 28 Φεβρουαρίου 1993. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του κατέβαλε συστηματικές προσπάθειες για επίλυση του Κυπριακού, ενώ επί των ημερών του υποβλήθηκε η αίτηση ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη συνέχεια, επί προεδρίας Γλαύκου Κληρίδη, ανέλαβε επικεφαλής της Διαπραγματευτικής Αντιπροσωπείας για την ένταξη στην ΕΕ, έχοντας την ευθύνη της εναρμόνισης και εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου, έργο που στέφθηκε με επιτυχία. Για την προσφορά του αυτή τιμήθηκε τον Οκτώβριο του 2002 με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος Αξίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Γεννημένος στην Αμμόχωστο στις 20 Μαΐου 1931, προερχόταν από οικογένεια επιστημόνων, με πατέρα τον οφθαλμίατρο Βάσο Βασιλείου και μητέρα την οδοντίατρο Φωφώ Βασιλείου. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια Γενεύης, Βιέννης και Βουδαπέστης, από όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας Οικονομικών, ενώ στο Λονδίνο εξειδικεύθηκε στο μάρκετινγκ και στην έρευνα αγοράς.

Στην προσωπική του ζωή παντρεύτηκε την Ανδρούλλα Βασιλείου και απέκτησαν δύο κόρες και έναν γιο, με την οικογένεια να αποτελεί διαχρονικό του στήριγμα. Σε επαγγελματικό επίπεδο εργάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο ως οικονομολόγος και ερευνητής αγοράς για τον όμιλο Reed Paper Group, ενώ το 1962 ίδρυσε στην Κύπρο το Κέντρο Ερευνών Μέσης Ανατολής (ΚΕΜΑ), το οποίο εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους οργανισμούς ερευνών και συμβουλευτικών υπηρεσιών στην ευρύτερη περιοχή.

Το 1984 ίδρυσε επίσης το Μεσανατολικό Κέντρο Σπουδών Διοίκησης και εκπαιδευτικό ίδρυμα στον τομέα των ηλεκτρονικών υπολογιστών, σε συνεργασία με βρετανικούς φορείς.

Η εκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας

Η πολιτική του διαδρομή ξεκίνησε χωρίς κομματική ένταξη. Στις προεδρικές εκλογές του 1988 κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος με τη στήριξη του ΑΚΕΛ και ανεξάρτητων προσωπικοτήτων. Στον δεύτερο γύρο επικράτησε του Γλαύκου Κληρίδη με ποσοστό 51,63%.

Κατά την προεδρία του, ανέπτυξε εντατικές επαφές με τον ΟΗΕ και τον Ραούφ Ντενκτάς, καθώς και στενή συνεργασία με την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι προσπάθειες κορυφώθηκαν με το Σχέδιο Γκάλι, το οποίο δεν υλοποιήθηκε λόγω της τουρκικής αδιαλλαξίας. Παράλληλα, έδωσε έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη, στην άμυνα, στην υγεία, στον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και ίδρυσε το Πανεπιστήμιο Κύπρου το 1992.

Μετά την ήττα του στις εκλογές του 1993 από τον Γλαύκο Κληρίδη, ίδρυσε το Κίνημα Ελευθέρων Δημοκρατών και διετέλεσε βουλευτής Λευκωσίας από το 1996 έως το 1999. Το κίνημα αργότερα συνενώθηκε με το ΑΔΗΣΟΚ, δημιουργώντας τους Ενωμένους Δημοκράτες, των οποίων υπήρξε επίτιμος πρόεδρος.