ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Μελόνι: Πώς «σκοράρει» πολιτικά και επιχειρηματικά μέσω Λιβύης
Αυτές τις ημέρες, έξι ποδοσφαιρικές ομάδες από τη βορειοαφρικανική χώρα βρίσκονται επί ιταλικού εδάφους. Όχι για προετοιμασία ενόψει της νέας σεζόν, ούτε λόγω… μεταναστευτικών λόγων, αλλά επειδή τα γήπεδα της Ιταλίας φιλοξενούν – για δεύτερη διαδοχική χρονιά – τους τελικούς του πρωταθλήματος Λιβύης.
Οι αγώνες ξεκινούν την Παρασκευή 25 Ιουλίου και θα διαρκέσουν έως τις 10 Αυγούστου, σύμφωνα με ανακοίνωση της Λιβυκής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (LFF). Η διεξαγωγή τους στην Ιταλία πραγματοποιείται με χρηματοδότηση από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Τρίπολης και σε απευθείας συνεργασία με την Ιταλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, με την υποστήριξη της κυβέρνησης της Ρώμης.
Η πρωτοβουλία αυτή ήταν πρόταση της κυβέρνησης της Τζόρτζια Μελόνι, με στόχο τη χρήση του ποδοσφαίρου ως εργαλείο ενίσχυσης των διμερών σχέσεων – οικονομικών και πολιτικών – ανάμεσα στις δύο χώρες.
Το Σχέδιο Ματέι
Η ποδοσφαιρική αυτή προσέγγιση εντάσσεται στο ευρύτερο «Σχέδιο Ματέι», που προωθεί η ιταλική κυβέρνηση για την ενίσχυση των ενεργειακών και επενδυτικών δεσμών με την αφρικανική ήπειρο. Το σχέδιο πήρε το όνομά του από τον Ενρίκο Ματέι, ιδρυτή του ιταλικού πετρελαϊκού κολοσσού Eni, ο οποίος ήδη από τη δεκαετία του 1950 προωθούσε την ενεργειακή συνεργασία μεταξύ Ιταλίας και των χωρών της Βόρειας Αφρικής.
Πέρα από τη Λιβύη, το Σχέδιο Ματέι εστιάζει σε μια σειρά άλλων αφρικανικών κρατών, όπως η Αλγερία, η Τυνησία, η Αγκόλα, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Μπουρούντι, η Αιθιοπία, ο Νίγηρας, η Σομαλία και η Μαυριτανία.
Αφρικανική επενδυτική εκστρατεία
Η ιταλική παρουσία στην Αφρική έχει αποκτήσει διαστάσεις επενδυτικής εκστρατείας, με τη χρηματοδότηση εκατοντάδων έργων συνολικής αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ. Επισήμως, οι επενδύσεις αυτές παρουσιάζονται ως εργαλείο περιορισμού των μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη. Οι τομείς προτεραιότητας είναι η ενέργεια, η γεωργία, οι υδάτινοι πόροι, η υγειονομική περίθαλψη και η εκπαίδευση.
Κεντρικό διακύβευμα, ωστόσο, παραμένουν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Βόρειας Αφρικής. Οι τελικοί του λιβυκού πρωταθλήματος στην Ιταλία τελούν υπό την αιγίδα της Tamoil, της κρατικής εταιρείας που διαχειρίζεται την πλειονότητα των πετρελαϊκών αποθεμάτων της χώρας.
Η Λιβύη εξακολουθεί να αποτελεί τον κυριότερο προμηθευτή αργού πετρελαίου για την Ιταλία: μόνο κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, η Ρώμη προμηθεύτηκε από την Τρίπολη περίπου 2,5 εκατομμύρια τόνους, ποσότητα που αντιστοιχεί σε πάνω από το 25% των συνολικών εισαγωγών της χώρας.
Η στενή συνεργασία της Ιταλίας με τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Τρίπολης υπό τον πρωθυπουργό Αμπντουλχαμίντ Ντμπάιμπα έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, ο οποίος ελέγχει την ανατολική Λιβύη με έδρα τη Βεγγάζη.
Μάλιστα, το προηγούμενο καλοκαίρι – λίγο μετά την πρώτη διεξαγωγή των τελικών του λιβυκού πρωταθλήματος στην Ιταλία – ο Χαφτάρ διέκοψε τις εξαγωγές πετρελαίου από την περιοχή του, προκαλώντας δυσκολίες στις ιταλικές ενεργειακές εισαγωγές.
«Η διεξαγωγή του πρωταθλήματος της Λιβύης σε ιταλικά γήπεδα αποτελεί μια στρατηγική κίνηση ποδοσφαιρικής διπλωματίας, με στόχο να προσεγγίσει πολιτικές δυνάμεις που διατηρούν τον έλεγχο στη Λιβύη – συχνά μέσω των ποδοσφαιρικών σωματείων – και να ενισχύσει τις διμερείς σχέσεις», επισημαίνουν Ευρωπαίοι διπλωμάτες.
Από την εποχή του Καντάφι
Η ποδοσφαιρική σύνδεση Ιταλίας – Λιβύης έχει βαθιές ρίζες και ξεκινά ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ο δεσμός αυτός ενισχύθηκε μέσα από τις ενεργειακές συμφωνίες που προέκυψαν μετά την κρατικοποίηση της Tamoil από το καθεστώς Καντάφι.
Το 1989, η Tamoil έκανε την είσοδό της στο ιταλικό ποδοσφαιρικό προσκήνιο, με τη χορηγία της Αταλάντα – μια συνεργασία που διήρκεσε έξι χρόνια.
Κατά τις κυβερνήσεις Μπερλουσκόνι, οι σχέσεις Ρώμης – Τρίπολης αναβαθμίστηκαν περαιτέρω. Σύμβολο αυτής της συνεργασίας αποτέλεσε η διεξαγωγή του ιταλικού Σούπερ Καπ στην Τρίπολη το 2002, με τον αγώνα μεταξύ Γιουβέντους και Πάρμα (25 Αυγούστου).
Κατά την ίδια περίοδο, ο Σαάντι Καντάφι – γιος του Μουαμάρ Καντάφι – πραγματοποίησε επενδύσεις σε αρκετούς ιταλικούς συλλόγους μέσω της Tamoil, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται η Γιουβέντους και η Ρόμα.
Η πτώση του καθεστώτος Καντάφι το 2011 και η πολιτική παρακμή του Σίλβιο Μπερλουσκόνι σήμαναν μια περίοδο αδράνειας για τις ιταλο-λιβυκές ποδοσφαιρικές και πολιτικές σχέσεις – μια δυναμική που αναζωπυρώθηκε επί κυβέρνησης της Τζόρτζια Μελόνι, η οποία επιδιώκει να αξιοποιήσει το ποδόσφαιρο ως γέφυρα διπλωματικής και οικονομικής προσέγγισης με τη Βόρεια Αφρική.
ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ.gr
IBNA
Τηλεφωνική διπλωματία της Ουάσινγκτον με Άγκυρα και Δαμασκό: Στο επίκεντρο Συρία, Γάζα και περιφερειακή σταθερότητα
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Σύρος Πρόεδρος υπογράμμισε την ανάγκη για συντονισμένες διεθνείς πρωτοβουλίες με στόχο την αποτροπή της επανεμφάνισης τρομοκρατικών οργανώσεων, κάνοντας ειδική μνεία στο Ισλαμικό Κράτος. Παράλληλα, επισήμανε ότι η «νέα Συρία» επιδιώκει συνεργασία με όλους τους διεθνείς δρώντες στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και των κοινών συμφερόντων. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη σημασία του διαλόγου ως θεμελιώδους εργαλείου για την επίλυση περιφερειακών διαφορών, με τον Ahmed Sharaa να τονίζει ότι η ενεργή διπλωματία συνιστά τη μοναδική οδό για την υπέρβαση των χρόνιων κρίσεων της περιοχής.
Από την πλευρά του, ο Donald Trump εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πορεία των πολιτικών που αφορούν τη Συρία και τη Μέση Ανατολή ευρύτερα, επαναβεβαιώνοντας τη στήριξη των Ηνωμένες Πολιτείες στις προσδοκίες του συριακού λαού για τη δημιουργία ενός ενωμένου και ισχυρού κράτους. Χαιρέτισε, επίσης, την παράταση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και των κουρδικών δυνάμεων, καθώς και τις συμφωνίες που αφορούν την ενσωμάτωση ένοπλων σχηματισμών, συμπεριλαμβανομένων των Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, στους επίσημους κρατικούς θεσμούς.
Στην ατζέντα της τηλεφωνικής επικοινωνίας Trump–Sharaa περιλήφθηκαν και οικονομικά ζητήματα, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να δηλώνει ότι η Ουάσινγκτον είναι έτοιμη να στηρίξει την ανοικοδόμηση της Συρίας μέσω της ενθάρρυνσης επενδύσεων και της διαμόρφωσης ενός ελκυστικού περιβάλλοντος για το κεφάλαιο. Όπως υπογράμμισε, η οικονομική σταθερότητα της χώρας αποτελεί βασικό πυλώνα για τη συνολική σταθερότητα της Μέσης Ανατολής.
Οι διαδοχικές αυτές τηλεφωνικές επαφές καταδεικνύουν την προσπάθεια επαναπροσδιορισμού των διπλωματικών ισορροπιών στην περιοχή, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να διατηρούν ενεργό ρόλο τόσο στις σχέσεις με την Τουρκία όσο και στη συριακή μετάβαση. Πρόκειται για μια περίοδο κατά την οποία η περιφερειακή σταθερότητα, η ασφάλεια και η ανθρωπιστική διάσταση εξακολουθούν να αποτελούν αλληλένδετες και κρίσιμες προκλήσεις.
ΠΗΓΗ: IBNA
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Σε διπλωματικούς υπολογισμούς η Λευκωσία μετά την πρόσκληση Τραμπ για το «Συμβούλιο Ειρήνης»
Μετρά προσεκτικά τα επόμενα βήματά της η Λευκωσία αναφορικά με την πρόσκληση που απηύθυνε ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς εντός της ημέρας αναμένεται να ξεκαθαρίσει εάν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, θα αποδεχθεί τη συμμετοχή της Κύπρου στο λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα.
Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση από τη Λευκωσία, ενώ δεν προκύπτει σαφής ένδειξη για την κατεύθυνση προς την οποία προσανατολίζεται. Υπενθυμίζεται ότι η πρόσκληση του Προέδρου των ΗΠΑ προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη έγινε γνωστή το περασμένο Σάββατο.
Τι είναι το «Συμβούλιο Ειρήνης»
Όταν, τον περασμένο Νοέμβριο, τα Ηνωμένα Έθνη ενέκριναν τη δημιουργία του Συμβουλίου Ειρήνης, με την προσδοκία ότι θα δεσμεύσουν τον Τραμπ σε μια ειρηνευτική διαδικασία για τη Γάζα, δεν είχαν προβλέψει ότι στην πράξη στήριζαν «έναν κλειστό κύκλο υπό τον Τραμπ – μια παγκόσμια εκδοχή της αυλής του Μαρ-α-Λάγκο με στόχο την υποκατάσταση του ίδιου του ΟΗΕ», όπως επισημαίνει ο Τζούλιαν Μπόργκερ σε ανάλυσή του στον Guardian.
Το αποκαλούμενο Συμβούλιο Ειρήνης ξεκίνησε ως πρωτοβουλία με βασικό σκοπό τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Γάζα, ωστόσο στη συνέχεια φαίνεται να αποκτά ευρύτερες φιλοδοξίες, που αφορούν τη διαχείριση συγκρούσεων και σε άλλα σημεία του πλανήτη.
Σύμφωνα με το καταστατικό του, το «Συμβούλιο Ειρήνης» ορίζεται ως «διεθνής οργανισμός με στόχο την προώθηση της σταθερότητας, την αποκατάσταση αξιόπιστης και νόμιμης διακυβέρνησης και τη διασφάλιση διαρκούς ειρήνης σε περιοχές που πλήττονται ή απειλούνται από συγκρούσεις». Όπως προκύπτει από προσχέδιο του καταστατικού, αντίγραφο του οποίου έχει στη διάθεσή του το CNN, ο Τραμπ προβλέπεται να παραμείνει πρόεδρος του Συμβουλίου επ’ αόριστον, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι η εξουσία του μπορεί να υπερβεί τη θητεία του ως Προέδρου των ΗΠΑ. Η αντικατάστασή του προβλέπεται μόνο σε περίπτωση «εθελοντικής παραίτησης ή ανεπάρκειας», κατόπιν ομόφωνης απόφασης του Εκτελεστικού Συμβουλίου.
Κάθε κράτος-μέλος προβλέπεται να έχει θητεία έως τρία έτη από την έναρξη ισχύος του καταστατικού, με δυνατότητα ανανέωσης από τον πρόεδρο του Συμβουλίου, ενώ το κόστος συμμετοχής ανέρχεται στο ένα δισεκατομμύριο δολάρια.
Οι προσκλήσεις
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, αποδέχθηκε το πρωί της Τετάρτης την πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ για συμμετοχή στο Συμβούλιο Ειρήνης. Αποτελεί τον πιο πρόσφατο ηγέτη που συμφώνησε να συμμετάσχει, μετά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μαρόκο, το Βιετνάμ, το Καζακστάν, την Ουγγαρία, την Αργεντινή, το Μπαχρέιν, το Αζερμπαϊτζάν και τη Λευκορωσία.
Προσκλήσεις έχουν επίσης αποσταλεί, μεταξύ άλλων, σε Κίνα, Ινδία, Τουρκία, Καναδά, Ουκρανία, Αίγυπτο, Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και σε μεμονωμένα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα.
Το βράδυ της Δευτέρας, ο Τραμπ επιβεβαίωσε ότι στο Συμβούλιο έχει προσκληθεί και ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν. Όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, η Μόσχα «μελετά τις λεπτομέρειες» και θα επιδιώξει να αποσαφηνίσει «όλες τις πτυχές» μέσω επαφών με τις ΗΠΑ, πριν τοποθετηθεί επίσημα. Ο Ρόμπερτ Γουντ, πρώην αναπληρωτής πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, δήλωσε ότι «ο Πούτιν θα χρησιμοποιήσει τη συμμετοχή της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ειρήνης για να υπονομεύσει τον ΟΗΕ και να εντείνει τη διχόνοια στις συμμαχίες της Αμερικής». Από την πλευρά της, η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών, Ιβέτ Κούπερ, τόνισε πως «ο Πούτιν δεν είναι άνθρωπος της ειρήνης και δεν θεωρώ ότι έχει θέση σε οποιονδήποτε οργανισμό φέρει τη λέξη “ειρήνη” στην ονομασία του».
Ποιοι απέχουν
Μέχρι στιγμής, η Γαλλία —η οποία έχει εκφράσει με αυστηρό τόνο την αντίθεσή της στις προθέσεις Τραμπ για τη Γροιλανδία— δεν προτίθεται να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης.
«Ναι στην εφαρμογή του ειρηνευτικού σχεδίου που παρουσίασε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο υποστηρίζουμε πλήρως, αλλά όχι στη δημιουργία ενός οργανισμού όπως παρουσιάστηκε, που θα υποκαθιστά τα Ηνωμένα Έθνη», δήλωσε χθες, Τρίτη, ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Νοέλ Μπαρό.
Χθες, και η Νορβηγία, διά του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Αντρέας Μότσφελτ Κράβικ, ξεκαθάρισε ότι δεν θα συμμετάσχει. «Η Νορβηγία δεν θα λάβει μέρος στο “Συμβούλιο Ειρήνης” του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, όπως αυτό παρουσιάζεται σήμερα», δήλωσε στην εφημερίδα Aftenposten.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Κρεμλίνο: Ο Τραμπ «σίγουρα θα μείνει στην ιστορία» αν καταλάβει τη Γροιλανδία
-
Think Tank1 month agoΣομαλιλάνδη: το νέο μέτωπο Ισραήλ–Τουρκίας
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoΤο ερώτημα για την Holguín για την UNFICYP και η υπόθεση της Μάμμαρι: γιατί δέχθηκαν επίθεση δύο Ελληνοκύπριοι αγρότες;
-
Off the Record2 weeks agoΣΥΚΑΣ: Πολιορκία κομμάτων για να είναι υποψήφιος – Λευκωσιάτικη δημοσκόπηση
-
Off the Record2 weeks agoΑνθρωποφαγία από το ΔΗΣΥ καταγγέλλει ο Τορναρίτης
-
Off the Record1 week agoΗ ττενέκκα και το ΕΛΑΜ…
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή4 weeks agoΠώς στήνεται ένα πολιτικό «viral σκάνδαλο»
-
Off the Record1 month agoΕκλογές 2026: Το ποτάμι δεν γυρίζει ΠΙΣΩ…
-
Off the Record1 week agoΕπέκταση της υπηρεσίας των εφέδρων στρατιωτών στην Εθνική Φρουρά μέχρι την ηλικία των 65 ετών
-
Think Tank1 month agoΤο πραξικόπημα των ΤΚ το 1963 | Μία εκπομπή ντοκουμέντο
-
Off the Record2 weeks agoΟ κωμικός θίασος και τα ρεζιλίκια…

