Το άλμα στο κενό – όταν η πολιτική γίνεται reaction

Στην πολιτική, οι στιγμές κρίσης είναι αυτές που ξεχωρίζουν τους ηγέτες από τους διαχειριστές.
Και η υπόθεση που ξέσπασε τις τελευταίες ημέρες γύρω από το Κίνημα Άλμα είναι ακριβώς μια τέτοια στιγμή.

Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, ο οποίος παύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφαση 8-0, επέλεξε να δώσει το πρώτο του ισχυρό πολιτικό στίγμα.
Και το έδωσε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο:
με μια απόφαση καρατόμησης υποψηφίου, όχι με βάση αποδείξεις, αλλά με βάση τον θόρυβο.

Το τεκμήριο αθωότητας και άλλα ανέκδοτα!

Η επίσημη θέση ήταν σαφής:
«Το θέμα είναι πολιτικό, όχι νομικό».

Μόνο που στην πράξη αυτό μεταφράστηκε σε κάτι πολύ πιο απλό:
–  “Φωνάζει” ο όχλος των social;
–  η εικόνα βάλλεται;
Τότε το τεκμήριο της αθωότητας μπαίνει στην άκρη και εισάγουμε το τεκμήριο της… εντύπωσης.

Και αυτό δεν είναι απλώς μια πολιτική επιλογή.
Είναι μια δήλωση για το πώς αντιλαμβάνεται μια ηγεσία τη διαχείριση κρίσεων.

Απόφαση με πίεση, όχι με πυξίδα

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο δεν είναι η ίδια η απόφαση.
Είναι ο τρόπος που λήφθηκε.

Μια απόφαση με οριακή πλειοψηφία, σε συνθήκες έντονης πίεσης, με την κοινή γνώμη να παρακολουθεί και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να καθορίζουν τον ρυθμό.

Αυτό δεν είναι πολιτική πρωτοβουλία. Είναι πολιτικό reaction.

Και όταν η πολιτική λειτουργεί έτσι, δεν προηγείται τότς απλά ακολουθεί.

Το μήνυμα προς την κοινωνία

Η κοινωνία δεν περιμένει από τα κόμματα να είναι αλάνθαστα.
Περιμένει όμως να είναι σταθερά. Να μην αλλάζουν γραμμή με βάση τον θόρυβο.
Να μην παίρνουν αποφάσεις για να προλάβουν την επόμενη ανάρτηση.

Γιατί τότε, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο:

• Δεν χρειάζονται αποδείξεις για να κριθείς.
•  Δεν χρειάζεται διαδικασία για να απομακρυνθείς.
• Αρκεί να βρεθείς στο επίκεντρο.

Το πολιτικό ρίσκο

Το Κίνημα Άλμα επιχείρησε να δείξει μηδενική ανοχή αλλά στην πράξη όμως, έδειξε μηδενική αντοχή στην πίεση.

Γιατί αν η πολιτική αρχίσει να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο, τότε η επόμενη κρίση δεν θα χρειάζεται καν γεγονότα.
Θα αρκεί η ένταση.

Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης ήθελε να δείξει ότι δεν σηκώνει σκιές αλλά τελικά έδειξε κάτι πιο σημαντικό:
ότι είναι ευάλωτος στις φωνασκίες και την εικόνα των social.

Και εκεί είναι που κρίνονται οι πολιτικές ηγεσίες. Όχι όταν όλα είναι καθαρά.
Αλλά όταν όλα είναι θολά — και εσύ πρέπει να αποφασίσεις αν θα περιμένεις την αλήθεια ή θα τρέξεις να προλάβεις τον θόρυβο.

Σε αυτή την περίπτωση, το Κίνημα Άλμα δεν περίμενε. Έτρεξε.

Και αυτό, στην πολιτική, είναι ένδειξη απουσίας πολιτικής σκέψης.

Μακιαβέλι

Κάποτε λέγαμε ότι οι εκλογές κρίνονται στις θέσεις.
Σήμερα φαίνεται πως κρίνονται… στο ποιος θα ανοίξει πρώτος τον ανεμιστήρα.

Και όταν ανοίξει, δεν ξεχωρίζει στόχους. Η λάσπη πάει παντού.

Το άλμα χωρίς δίχτυ

Το Κίνημα ΑΛΜΑ αποφάσισε να κάνει το δικό του θεαματικό άλμα.
Μόνο που το έκανε χωρίς να ελέγξει αν υπάρχει δίχτυ από κάτω.

Η βιασύνη να αξιοποιηθεί πολιτικά μια υπόθεση, χωρίς στοιχειώδη σεβασμό στο τεκμήριο της αθωότητας, δημιούργησε ένα επικοινωνιακό μπούμερανγκ.

Και κάπου εκεί ήρθε η αντεπίθεση του Παπαδάκη.
Όχι απλώς για να αμυνθεί — αλλά για να μετατρέψει την πίεση σε πολιτικό κόστος για το ΑΛΜΑ.

Το αποτέλεσμα;

• Τριγμοί στο εσωτερικό
• Πιθανές αποχωρήσεις στελεχών
• Και κυρίως, μια εικόνα αστάθειας σε ένα κόμμα που προσπαθεί να χτίσει αξιοπιστία

Όταν είσαι βασιλικότερος του βασιλέως και προσπαθείς να προστατεύσεις το αφήγημα πάνω στο οποίο έκτισες την κομματική σου παρουσία, ρισκάρεις να χάσεις όχι μόνο το παιχνίδι — αλλά και την ομάδα σου.

Η ΕΔΕΚ και το déjà vu της κρίσης

Και ενώ κάποιοι προσπαθούν να χτίσουν αφήγημα, άλλοι βλέπουν το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια τους. Η ΕΔΕΚ, σε μια περίοδο που επιχειρεί να επανέλθει πολιτικά, βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με σκιές.

• Πιθανή εμπλοκή του αναπληρωτή προέδρου
• Ποινικές περιπέτειες του τέως προέδρου

Δεν είναι απλώς αρνητική συγκυρία.
Είναι πολιτικό πλήγμα σε μια στιγμή που η ανάκαμψη ήταν ζητούμενο.

Και η ειρωνεία;
Όταν προσπαθείς να πείσεις ότι «επιστρέφεις», το τελευταίο που χρειάζεσαι είναι να θυμίζεις… γιατί έπεσες.

Βολτ: οι ρωγμές πριν την εκκίνηση

Στο στρατόπεδο του Volt Cyprus, η εικόνα είναι διαφορετική αλλά εξίσου προβληματική.

Οι εσωκομματικές αντιδράσεις για τις «πρωτοβουλίες» του Μακάριου Δρουσιώτη δεν είναι απλώς «μουρμούρα». Είναι ρωγμές.

Και δεν είναι μόνο αυτό.

Ο ίδιος ο χειρισμός των τεκμηρίων δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά.
Γιατί όταν παρουσιάζεις στοιχεία:

• με καθυστέρηση 3 ετών
• με εικόνα αποσπασματική
• και με εντύπωση ότι… κάτι δεν διασώθηκε όπως έπρεπε

τότε δεν ενισχύεις το αφήγημά σου. Το αποδυναμώνεις.

Και η «κεκτημένη ταχύτητα» μετατρέπεται σε κεκτημένη βραδύτητα που σε κυνηγά.

Η μεγάλη εικόνα

Αν δει κανείς το σύνολο, το μοτίβο είναι ξεκάθαρο:

• Πολιτικές δυνάμεις που βιάζονται να κεφαλαιοποιήσουν καταγγελίες
• Κόμματα που πληρώνουν παλιά ή νέα εσωτερικά τραύματα
• Πρόσωπα που επενδύουν σε στοιχεία… χωρίς να πείθουν για τη διαχείρισή τους

Και στη μέση;

 Ένας πολίτης που βλέπει περισσότερη σύγκρουση χαρακτήρων παρά σύγκρουση πολιτικών.

Παραπολιτικό φινάλε

Στο τέλος της ημέρας, δεν έχει σημασία ποιος άνοιξε πρώτος τον ανεμιστήρα.

Γιατί όταν γεμίσει ο χώρος λάσπη, κανείς δεν μένει πραγματικά καθαρός.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο σκληρή αλήθεια του φετινού προεκλογικού:

• δεν κινδυνεύουν μόνο οι αντίπαλοι
• κινδυνεύει η ίδια η πολιτική αξιοπιστία.

Και αυτή, όταν χαθεί,
δεν επανέρχεται με καμία… εκλογική καμπάνια.

Μακιαβέλι

Σαν την τρίχα από το ζυμάρι πέταξε τον Δημήτρη Παπαδάκη από το κόμμα του ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης αφήνοντας τον άναυδο μετά τις αναφορές του Μακάριου Δρουσιώτη.

Όχι μόνο δεν διασταυρώθηκαν αυτές οι αναφορές και οι καταγγελίες σε βάρος του πρώην ΕΔΕΚΙΤΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ αλλά ούτε και αποδείχτηκαν. Παρόλα αυτά ο Οδυσσέας τον καρατόμησε και τον έβγαλε ΝΟΚ ΑΟΥΤ στηριζόμενος σε ψιθύρους και σε κόκκινους φακέλους…

Και να σκεφτεί κανείς ότι το αναφερόμενο και ως θύμα με το ψευδώνυμο ΣΑΝΤΗ δεν έχει μέχρι στιγμής δικαιώσει τον ίδιο τον Μακάριο Δρουσιώτη. Άγνωστες οι βουλές του Οδυσσέα Μιχαηλίδη που μετά τον Χασαπόπουλο αδειάζει και τον Παπαδάκη…

Να μου το θυμηθείτε: Αυτή η ιστορία με τους ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΟΥΣ και τα ΜΑΝΟΥΑΛΙΑ της διαφθοράς δεν θα έχει αίσιο τέλος. Ήδη τη νύφη την πλήρωσε ο Παπαδάκης χωρίς να υπάρχει καμία μα καμία καταδικαστική απόφαση…

Αν, όμως, όλα αυτά αποδειχτούν ταινία επιστημονικής και γιατί όχι δημοσιογραφικής φαντασίας (κάτι που δεν το ξέρουμε και θα πρέπει να μας το απαντήσουν οι ΑΡΧΕΣ αυτού του δύσμοιρου τόπου) τότε όχι μόνο τη νύφη αλλά και όλο τον «ΓΑΜΟ» θα πληρώσουν οι ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΙ!!!

Τι θα πει άραγε τότε ο Οδυσσέας; Άγνωστες- όπως είπαμε- οι βουλές του… Οδυσσέας είναι αυτός. Εδώ καρατόμησε τους στενότερους συνεργάτες του, τον Παπαδάκη θα σκεφτόταν…

ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ