του Χάρη Θεραπή*

Η μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης υποτίθεται ότι θα έφερνε αλλαγή, εκσυγχρονισμό, αποτελεσματικότητα.
Αντί γι’ αυτό, εξελίσσεται σε φιάσκο τεραστίων διαστάσεων.

Από την αρχή ήταν φανερό πως οι πιέσεις τοπικών παραγόντων και οι μικροκομματικοί υπολογισμοί θα καθόριζαν το αποτέλεσμα. Αντί για μια ουσιαστική αναδιάρθρωση, ψηφίστηκε μια μεταρρύθμιση χωρίς συνοχή, χωρίς καθαρό στόχο, χωρίς προοπτική.

Το πιο εξωφρενικό παράδειγμα;
Η ύπαρξη 93 αντιδημάρχων — εκλεγμένων από τον λαό — χωρίς καθορισμένα καθήκοντα.
Ναι, καλά διαβάζετε. 93 αξιωματούχοι που εξαρτώνται αποκλειστικά από τον δήμαρχο για το αν θα τους ανατεθούν αρμοδιότητες ή αν θα περιοριστούν σε διακοσμητικό ρόλο.

Πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία.
Σε καμία άλλη χώρα δεν εκλέγονται αξιωματούχοι της τοπικής αυτοδιοίκησης χωρίς θεσμικά κατοχυρωμένο ρόλο.

Η μεταρρύθμιση που υποτίθεται ότι θα έφερνε διαφάνεια και λογοδοσία, τελικά δημιούργησε περισσότερη σύγχυση και εξάρτηση.
Μια χαμένη ευκαιρία για πραγματική αλλαγή.

Και το χειρότερο;
Όλοι το ήξεραν.
Από την αρχή.

Η Κύπρος δεν έχει ανάγκη από «θέσεις» και «τίτλους». Έχει ανάγκη από ουσιαστική διοίκηση, καθαρή κατανομή ευθυνών και πολιτική βούληση.
Όσο αυτά λείπουν, κάθε μεταρρύθμιση θα παραμένει απλώς ένα ακόμη πολιτικό αφήγημα — που καταρρέει πριν καν αρχίσει.

*Διευθυντής του Vouli TV

Δυναμική κινητοποίηση πραγματοποίησαν σήμερα στη Λευκωσία τα μέλη του Συνδέσμου Ιδιοκτητών Φορτηγών Skip, διαμαρτυρόμενοι για τις πρακτικές που, όπως υποστηρίζουν, επιβάλλονται στην αγορά ανακύκλωσης. Δεκάδες φορτηγά παρέλασαν το πρωί μέσω των κεντρικών λεωφόρων της πρωτεύουσας, προκαλώντας προσωρινές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, με τελικό προορισμό το Προεδρικό Μέγαρο.

Οι διαμαρτυρόμενοι ζητούν άμεση παρέμβαση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εκφράζοντας την έντονη δυσαρέσκειά τους για τις πιέσεις που, όπως καταγγέλλουν, δέχονται ώστε να συνεργάζονται αποκλειστικά με συγκεκριμένη μονάδα ανακύκλωσης. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο, η επιβολή μονοπωλιακών πρακτικών και οι υψηλές χρεώσεις στις οποίες υπόκεινται, επιβαρύνουν σημαντικά το κόστος των υπηρεσιών τους, με τις συνέπειες να μετακυλίονται τελικά στον καταναλωτή.

«Δεν είμαστε αντίθετοι με την ανακύκλωση – το αντίθετο. Απαιτούμε όμως δίκαιους όρους στην αγορά και ισότιμη πρόσβαση σε όλους τους σταθμούς ανακύκλωσης. Οι αυξήσεις στις χρεώσεις είναι αδικαιολόγητες και πλήττουν όχι μόνο τον κλάδο μας, αλλά και τον πολίτη», δήλωσε εκπρόσωπος του Συνδέσμου.

Οι ιδιοκτήτες φορτηγών τονίζουν ότι έχουν απευθυνθεί επανειλημμένα στα αρμόδια υπουργεία χωρίς ουσιαστική ανταπόκριση και ζητούν άμεση συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για επίλυση του ζητήματος.

Η κινητοποίηση έρχεται να αναδείξει ευρύτερα προβλήματα στον τομέα της διαχείρισης αποβλήτων και των συνεργασιών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στον τομέα της ανακύκλωσης, ενώ φέρνει στο προσκήνιο ερωτήματα για τη διαφάνεια και τη ρύθμιση της αγοράς.

Οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση διαμαρτυρίας ξεκαθαρίζουν πως, εάν δεν υπάρξει ανταπόκριση, είναι έτοιμοι να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους το προσεχές διάστημα.

του Αναστάσιου Τζιόμπανου*

Η αφορμή για αυτό το άρθρο ήταν η παρουσία μου στις 25/11/2024 στο Δημαρχείο Παραλιμνίου, όπου πραγματοποιήθηκε συνέδριο τοπικών αρχών σχετικά με την υποψηφιότητα της Αγίας Νάπας ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2030. Αν και το συνέδριο εστίασε σε σημαντικά πολιτιστικά και κοινωνικά  θέματα, παρατηρήθηκε μια ηχηρή απουσία: καμία συζήτηση για τη δημιουργία ανώτατης σχολής στην επαρχία Αμμοχώστου. Μια παράλειψη που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η επαρχία Αμμοχώστου, με τις τουριστικές της δυναμικές και την πολιτιστική της κληρονομιά, παραμένει ακρωτηριασμένη και περιθωριοποιημένη ,είναι από τις λίγες περιοχές στην Κύπρο χωρίς ανώτατη εκπαιδευτική υποδομή. Θα περίμενε κανείς ότι σε ένα συνέδριο τοπικών αρχών, αφιερωμένο στην ανάπτυξη της επαρχίας και την επίλυση προβλημάτων, η δημιουργία πανεπιστημίου θα ήταν ψηλά στην ατζέντα. Κι όμως, η λέξη «ανώτατη σχολή» δεν ακούστηκε ούτε μία φορά.

Και ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει, όταν η επαρχία τους δεν τους προσφέρει τις βασικές προϋποθέσεις για μόρφωση και εξέλιξη;

Το Ενδοσυνοριακό Brain Drain: Το Κρυφό Πλήγμα

Η Αμμόχωστος αιμορραγεί και βιώνει ανισότητα ευκαιριών. Οι νέοι φεύγουν, κυνηγώντας ευκαιρίες σε άλλες πόλεις. Η επιστροφή τους; Αμφίβολη. Και ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει, όταν η επαρχία τους δεν τους προσφέρει τις βασικές προϋποθέσεις για μόρφωση και εξέλιξη; Αντί να συζητάμε για τη δημιουργία πανεπιστημίου που θα κρατήσει τους νέους εδώ εστιάζουμε σε πολιτιστικά πυροτεχνήματα και επιδιδόμαστε σε μια επιφανειακή ανάδειξη των προβλημάτων, χωρίς να αγγίζουμε την ουσία. Η Πάφος, για παράδειγμα, εγκαινίασε προσφάτως  πανεπιστήμια, γεγονός που υπήρξε καταλυτικό στοιχείο για την ανάπτυξή της. Η επένδυση στην ανώτατη εκπαίδευση έδωσε ένα καινούργιο αέρα στην πόλη γεμάτο ευκαιρίες για τους νέους. Γιατί να μην μπορεί να γίνει το ίδιο και στην Αμμόχωστο

Η Ανάγκη για Όραμα και Τόλμη

Η δημιουργία μιας ανώτατης σχολής στην Αμμόχωστο δεν είναι απλώς μια πολυτέλεια· είναι αναγκαιότητα. Ένα πανεπιστήμιο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης ανάπτυξης, ενισχύοντας τον τουρισμό, την οικονομία και τον πολιτισμό της περιοχής. Αλλά για να γίνει αυτό, χρειάζεται όραμα. Χρειάζεται τόλμη.

Η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στην ανώτατη εκπαίδευση στο συνέδριο ήταν απογοητευτική. Αν η Αμμόχωστος θέλει πραγματικά να διεκδικήσει τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, ας ξεκινήσει από τα βασικά: να επενδύσει στους ανθρώπους της. Όχι στα πυροτεχνήματα, αλλά στη γνώση και την εκπαίδευση.

Και εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: Προς τους τοπικούς άρχοντες, τον Δήμαρχο Αγίας Νάπας, τον Δήμαρχο Παραλιμνίου και τον Έπαρχο: Γιατί ακόμα δεν υπάρχει ανώτατη σχολή στην επαρχία; Μήπως περιμένουμε να λύσουν το πρόβλημα οι τουρίστες; Ή μήπως το όραμα για την ανάπτυξη της Αμμοχώστου εξαντλείται σε εκδηλώσεις και φεστιβάλ;

Γιατί ακόμα δεν υπάρχει ανώτατη σχολή στην επαρχία;

*Ο Αναστάσιος Τζιόμπανος είναι φοιτητής Νομικής.