Περί τα τέλη Ιανουαρίου 2021, η Αστυνομία είχε διενεργήσει έρευνες σε οικίες και σε ανοικτούς χώρους, έπειτα από τις οποίες εντοπίστηκαν ναρκωτικά, εκρηκτικές ύλες και όπλα, ενώ έρευνα έγινε και σε κελί κρατούμενου των Κεντρικών Φυλακών, με το διάταγμα που εξασφαλίστηκε να είχε δημιουργήσει ερωτήματα, αφού σε αυτό αναγραφόταν πως αναζητούνταν όπλα, πιστόλια, κυνηγετικά και πυρομαχικά, κάτι που έμοιαζε αδύνατο. Οι εν λόγω έρευνες έγιναν στα πλαίσια πληροφοριών που έφτασαν στην Αστυνομία για πιθανή εγκληματική ενέργεια σε βάρος προσώπου, που αποτελούσε βασικός μάρτυρας κατηγορίας σε υπόθεση ναρκωτικών, εξού και η Αστυνομία, που είχε προχωρήσει σε συνολικά έξι συλλήψεις, διαμήνυε πως απέτρεψε ενδεχομένως και δολοφονία. Σημειώνεται πως το εν λόγω πρόσωπο, δολοφονήθηκε μερικούς μήνες αργότερα.
Ωστόσο, ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας οδηγήθηκε μόνο ένα πρόσωπο, το οποίο τελικά αθωώθηκε στις έξι από τις επτά κατηγορίες που αντιμετώπιζε και οι οποίες αφορούσαν τον οπλισμό και τα ναρκωτικά, ενώ καταδικάστηκε σε χρηματική ποινή, μόνο στο αδίκημα της άρνησης λήψης δειγμάτων γραφής.
Σύμφωνα με τα όσα καταγράφει η απόφαση, στις 29 Ιανουαρίου 2021, μέλη του Αρχηγείου Αστυνομίας, είχαν θέσει υπό παρακολούθηση ένα πρόσωπο, μετά από πληροφορία ότι άτομα προτίθεντε να προβούν σε εγκληματική ενέργεια. Από περαιτέρω παρακολούθηση, το εν λόγω πρόσωπο συναντήθηκε και μετέβη με τον κατηγορούμενο σε χωράφι, μεταξύ των χωριών Κελιά-Τρούλλοι και ασχολήθηκαν με δεντροφύτευση ελιών. Λίγες ώρες αργότερα, μέλη του ΤΑΕ και της ΜΜΑΔ προέβησαν σε έρευνες στους ανοιχτούς χώρους στην περιοχή, όπου σε ένα τούνελ γεφυριού, που βρισκόταν κάτω από τον αυτοκινητόδρομο, εντοπίστηκε ένα πυροβόλο όπλο και μια φυσιγγιοθήκη με πλήρη φυσίγγια. Το εν λόγω όπλο, ήταν μάρκας VZ μοντέλο 58 Τσεχοσλοβάκικης κατασκευής, διαμετρήματος 7,72 χιλιοστών, που είχε δηλωθεί ως ελλείπον/κλαπέν από το 1974, το οποίο ήταν σε χρησιμοποιημένη κατάσταση.
Την επόμενη ημέρα, στις 30 Ιανουαρίου 2021, διενεργήθηκαν έρευνες στο χωράφι που βρισκόταν ο κατηγορούμενος μαζί με το δεύτερο πρόσωπο, όπου εντοπίστηκε σε βαρέλι, ποσότητα εκρηκτικής ύλης, μία αυτοσχέδια κατασκευή δυνατότητας ηλεκτρικής πυροδότησης κοινού πυροκροτητή και ποσότητα κάνναβης περίπου τριών κιλών.
Από περαιτέρω επιστημονικές εξετάσεις, το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, εντοπίστηκε στο περιτύλιγμα με το οποίο ήταν τυλιγμένη η φυσιγγιοθήκη, σε ζυγαριά ακριβείας αλλά και σε νάιλον σακούλι. Ωστόσο, το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του, ανέφερε πως είναι σαφές, ότι δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο, ούτε με το πυροβόλο όπλο και την φυσιγγιοθήκη, αλλά ούτε και με τα ναρκωτικά, υπό την έννοια ότι, πέραν της εισόδου του στο επίδικο χωράφι στις 30/1/2021, δεν θεάθηκε στους χώρους που εντοπίστηκαν τα αντικείμενα, με αποτέλεσμα η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής να βασίζεται σε περιστατική μαρτυρία.
«Εξετάζοντας την παρούσα περίπτωση και χωρίς να θέτουμε ότι δεν υπάρχει διασύνδεση μεταξύ των δύο παράνομων αντικειμένων (πυροβόλο όπλο με φυσιγγιοθήκη και σφαίρες και ναρκωτικών με εκρηκτικές ύλες), λόγω του εντοπισμού γενετικού υλικού του κατηγορούμενου, εν τούτοις θεωρούμε ότι το κάθε αντικείμενο θα πρέπει να εξεταστεί υπό τα δικά του στοιχεία, δεδομένου ότι εντοπίστηκαν και σε διαφορετική ημερομηνία αλλά και σε διαφορετικό χώρο. Να υπενθυμίσουμε ότι το πρώτο εντοπίστηκε στις 29/1/2021 σε τούνελ γεφυριού κάτω από τον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας-Αγίας Νάπας, ενώ το δεύτερο στις 30/1/2021 σε περιφραγμένο χωράφι στονΔήμο Λειβαδιών».
Η Κατηγορούσα Αρχή, εισηγήθηκε ότι με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία, έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, ενώ από την άλλη, ο συνήγορος υπεράσπισης, Χρήστος Πουτζιουρής, υποστήριξε ότι το μοναδικό στοιχείο που συνδέει τον κατηγορούμενο, είναι το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε σε κάποια από τα αντικείμενα που κατασχέθηκαν.
Με βάση τα όσα κατατέθηκαν από τον μάρτυρα Δρ. Μάριο Καριόλου, του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, ο κατηγορούμενος ως κύριος δότης, έδωσε ένα πλήρες γενετικό προφίλ, που σύμφωνα με τα πειράματα τους, δεν είναι εύκολο να εντοπισθεί τέτοιο προφίλ κάποιου προσώπου, αν η επαφή του με το αντικείμενο δεν είναι άμεση. «Συνεπώς το ερώτημα που εδώ τίθεται, είναι αν το στοιχείο αυτό, που είναι και το μοναδικό που συνδέει τον κατηγορούμενο με το όπλο και τα πυρομαχικά, είναι αρκετό για να οδηγήσει στην καταδίκη του στο επίπεδο που απαιτείται», ανέφερε το Κακουργιοδικείο, επισημαίνοντας πως το μοναδικό στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του, είναι το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στην εσωτερική πλευρά των μεμβρανών που ήταν περιτυλιγμένη η φυσιγγιοθήκη με τις σφαίρες.
«Η εδώ περίπτωση διαφοροποιείται από την υπόθεση Νικολάου, αφού αφενός μεν το γενετικό υλικό εντοπίστηκε μόνο σε μεμβράνη που ήταν τυλιγμένη η φυσιγγιοθήκη και αφετέρου δε δεν υπήρχε απευθείας επαφή του χεριού του κατηγορούμενου με το αντικείμενο. Περαιτέρω, ο τελευταίος δεν ήταν ο αποκλειστικός δότης, δεδομένου ότι σύμφωνα με τον Μάριο Καριόλου, το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε ήταν μεικτό, κάτι το οποίο θα οδηγούσε ενδεχομένως σε διαφορετική προσέγγιση του θέματος. Πέραν τούτου όμως, η φυσιγγιοθήκη με τις σφαίρες ήταν περιτυλιγμένη σε ξεχωριστή μεμβράνη και τοποθετημένη πάνω στο πυροβόλο όπλο που και αυτό ήταν περιτυλιγμένο σε δική του ξεχωριστή συσκευασία με τα δύο αντικείμενα να είναι τελικά περιτυλιγμένα σε ενιαία συσκευασία. Δεν εντοπίστηκε όμως γενετικό υλικό του κατηγορούμενου σε κανένα άλλο σημείο των τεκμηρίων. Να προσθέσουμε περαιτέρω ότι κατηγορούμενος δεν θεάθηκε να προσεγγίζει το σημείο όπου εντοπίστηκαν τα δύο αντικείμενα. Το γεγονός ότι το γεφύρι δεν απέχει πολύ από το χωράφι όπου εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά και εντός του οποίου θεάθηκε και ο ίδιος να εισέρχεται, δεν διαφοροποιούν τα δεδομένα αλλά ούτε και μπορούν να αποτελέσουν στοιχεία που θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη ως μέρος της περιστατικής μαρτυρίας και που το σωρευτικό αποτέλεσμα της θα αποδείκνυε την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η ύπαρξη μόνο του γενετικού υλικού, ως άνω εξηγήσαμε, χωρίς άλλη περιστατική μαρτυρία δεν είναι αρκετή για απόδειξη των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 2 στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις».
Αναφορικά με τις εκρηκτικές ύλες και τα ναρκωτικά, το Κακουργιοδικείο ανέφερε πως η Κατηγορούσα Αρχή στήριξε την υπόθεση της σε περιστατική μαρτυρία που συνίσταται στο γενετικό υλικό που εντοπίστηκε σε δύο αντικείμενα και ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου, με το επιπρόσθετο στοιχείο, ότι στις 30/1/2021, ως και ο ίδιος δέχεται, εισήλθε εντός του περιφραγμένου χωραφιού που εντοπίστηκαν τα τεκμήρια.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Κακουργιοδικείου, δεν έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο κατηγορούμενος είχε κατοχή των εκρηκτικών και των ναρκωτικών, καθώς τα μόνα στοιχεία που τον συνδέουν με αυτά, είναι η είσοδος του στον περιφραγμένο χώρο στις 29/1/2021, χωρίς όμως και πάλι να υπάρχει μαρτυρία για είσοδο του στην περίφραξη που εισήλθε η Αστυνομία και εντόπισε τα τεκμήρια. Περαιτέρω, τον συνέδεσε το γενετικό υλικό σε νάιλον σακούλι και στη ζυγαριά, τα οποία όμως το Δικαστήριο θέλησε να τονίσει πως εντοπίστηκαν σε διαφορετικά σημεία από τα ναρκωτικά, ενώ επιπρόσθετα στα δοχεία και στα νάιλον σακούλια που ήταν οι ναρκωτικές ουσίες και τα εκρηκτικά, δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό ή και οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να συνδέει τον κατηγορούμενο με αυτά.
«Θα ήταν τουλάχιστον παρακινδυνευμένο να πούμε ότι επειδή εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου στα τεκμήρια 27 και 28, το στοιχείο αυτό οδηγεί με την απαιτούμενη ασφάλεια στο ότι αυτός κατείχε τα παράνομα αντικείμενα. Θα πρέπει εδώ να προσθέσουμε ότι δεν υπάρχει και επαρκής μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος διαχειριζόταν ή και ασκούσε έλεγχο επί του επίδικου περιφραγμένου χωραφιού», ανέφερε το Κακουργιοδικείο, προσθέτοντας μεταξύ άλλων, πως το γενετικό του υλικό εντοπίστηκε σε τεκμήριο που κατασχέθηκε από χωράφι που ουδέποτε προηγουμένως εισήλθε.
«Το δεδομένο όμως είναι ότι τα τεκμήρια αυτά εντοπίστηκαν σε διαφορετικά σημεία από τα ναρκωτικά και τις εκρηκτικές ύλες και που δεν είναι δυνατόν να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας κατάληξη ότι ο κατηγορούμενος διαχειριζόταν το χωράφι με κάποιο τρόπο, έχοντας τον έλεγχο επί αυτού και συνεπακόλουθα και κατοχή των αντικειμένων που αναφέρονται στις κατηγορίες 3-6».
