ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
Θα σηκώσουμε όπλα για την Ευρώπη;
Γράφει η Μαρία Δεδούση
Στην παγκόσμια Ιστορία, που έχει γραφτεί κατά ένα μεγάλο μέρος της μέσα από πολέμους, συνήθως συνέβαινε το εξής: Οι λαοί, αμυνόμενοι και επιτιθέμενοι εξίσου, αντιμετώπιζαν ο ένας τον άλλον έμπλεοι «εθνικού φρονήματος» και ανθρώπινου δυναμικού· ανθρώπινα λεφούσια έπεφταν στις μάχες χωρίς να αμφισβητούν τη σκοπιμότητα. Αυτό που συνήθως δυσκολεύονταν να βρουν ήταν τα χρήματα για να αγοράσουν όπλα ή να στηρίξουν γενικώς τις πολεμικές τους προσπάθειες.
Η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται σε μια παράδοξη κατάσταση, όπου συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Λεφτά υπάρχουν (και αν δεν υπάρχουν, θα βρεθούν), όπλα μπορούμε να φτιάξουμε (και αν δεν φτιάξουμε, θα αγοράσουμε) και, τέλος πάντων, δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι λαοί της ηπείρου δεν φαίνονται διατεθειμένοι να την υπερασπιστούν.
Σε μεγάλο βαθμό αυτό συμβαίνει επειδή οι περισσότεροι δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος. Οι μεταπολεμικές γενιές, παρά την ιδεολογική αντιπαράθεση του Ψυχρού Πολέμου, μεγάλωσαν με την αντίληψη ότι «οι Ρώσοι είναι φίλοι μας» λόγω του κοινού αντιφασιστικού μετώπου του Β’ ΠΠ. Παράλληλα, η ψευδαίσθηση περί «Τέλους της Ιστορίας» παραμένει ζωντανή: βρίσκονται πλέον εν ζωή ελάχιστοι από τους ανθρώπους που έζησαν τον πόλεμο. Οι υπόλοιποι μεγαλώσαμε σε ειρήνη· μια ειρήνη που κρεμόταν διαρκώς από μια κλωστή μεν, ειρήνη παρ’ όλα αυτά, η οποία πιστέψαμε ότι θα κρατούσε για πάντα.
Ειδικά η περίπτωση της Ευρώπης είναι ιδιαίτερη: Αν και σε γενικές γραμμές η ιδεολογία που στέκεται απέναντι στους πολέμους είναι η διεθνιστική, σε εμάς το βασικό εμπόδιο στο να αντιληφθούμε την ανάγκη για κοινή άμυνα είναι ο εθνικισμός. Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχει αποτύχει να δώσει στους λαούς που το αποτελούν μια κοινή ταυτότητα που να υπερβαίνει ή έστω να συνυπάρχει επί ίσοις όροις με την εθνική.
Δεν φταίνε απόλυτα οι λαοί γι’ αυτό. Από τη μια οι παλιοί ανταγωνισμοί ανάμεσα στα «μεγάλα» ευρωπαϊκά κράτη δεν έχουν προλάβει να απορροφηθούν από την κοινή πορεία και συνεχίζουν να κυριαρχούν στο ευρύτερο σκηνικό. Από την άλλη, συχνά το κοινό αυτό οικοδόμημα στράφηκε εναντίον των πιο αδύναμων μελών του, ή τουλάχιστον δεν τα υποστήριξε όπως θα όφειλε. Συνεπεία αυτού, συχνά οι λαοί της Ευρώπης αντιμετωπίζουν τις Βρυξέλες ως «εχθρό» και όχι ως το κοινό τους σπίτι. Και αυτό φέρνει στην εξουσία διάφορους λαϊκιστές και «ευρωσκεπτικιστές», οι οποίοι μένουν μεν στην Ευρώπη, την υποσκάπτουν δε σταθερά.
Η ανάγκη για ενιαία άμυνα μάς βρίσκει σε μια περίοδο που η μισή Ευρώπη προσπαθεί να πείσει την άλλη μισή ότι το συμφέρον μας είναι να παραμείνουμε μαζί. Κάτι που κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα αμφισβητούσε, όχι επειδή η Ευρώπη έχει δώσει απαντήσεις σε όλα μας τα προβλήματα ή επειδή μας διαχειρίζεται σωστά, αλλά επειδή όταν στο δάσος περιδιαβαίνει ο κακός λύκος δεν βγαίνεις μόνος από το σπίτι, ακόμη κι αν μέσα σε αυτό τσακώνεσαι με τα άλλα γουρουνάκια.
Υπάρχει πράγματι κακός λύκος στο παραμύθι ή είναι εφεύρημα; Η απάντηση ίσως έρχεται εμπειρικά: δεν είναι διόλου παράξενο ότι οι μόνοι λαοί που δείχνουν πρόθυμοι –αν όχι ανυπόμονοι– να κτίσουμε αυτήν την κοινή άμυνα είναι κάποιοι από εκείνους που συνορεύουν με τη Ρωσία· αυτοί ξέρουν πολύ καλά τι περιδιαβαίνει στο δάσος. Ορισμένοι από αυτούς δεν θέλουν να το ξαναδούν μπροστά τους και άλλοι προτιμούν να το κατευνάσουν· και οι δύο αντιδράσεις φανερώνουν φόβο.
Το μεγάλο ερώτημα, που ίσως παραμείνει αναπάντητο, είναι αν η Ευρώπη θα μπορούσε ποτέ να προχωρήσει σε πολιτική ολοκλήρωση. Δεν είναι απλό να απαντηθεί, διότι υπάρχουν πλεονεκτήματα αλλά και πολύ σοβαροί φόβοι και εμπόδια. Εν προκειμένω, ένα βασικό πλεονέκτημα θα ήταν η ταχύτερη λήψη αποφάσεων σε ζητήματα όπως η κοινή άμυνα. Και η καλλιέργεια μιας κοινής αντίληψης των λαών: εάν απειλείται μια ευρωπαϊκή χώρα, απειλείσαι και εσύ. Το οποίο ισχύει έτσι κι αλλιώς, απλώς αρνούμαστε να το εμπεδώσουμε.
Υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη –και στην Ελλάδα, φυσικά– άνθρωποι που πιστεύουν είτε ότι η Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν δεν αποτελεί απειλή και όλα αυτά είναι ένας «μύθος» για να μας βάλουν να πληρώσουμε τα εξοπλιστικά, είτε ότι καλώς μας απειλεί, διότι αν ο ρωσικός ιμπεριαλισμός νικήσει τον Δυτικό ιμπεριαλισμό θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Το γεγονός και μόνο ότι μπορούν να εκφράζουν ελεύθερα αυτές τις απόψεις θα έπρεπε να τους βάζει σε σκέψεις: Στην «καλή Ρωσία» θα πήγαιναν διακοπές. Στον Αρκτικό Κύκλο.
Βέβαια, όλοι εμείς που τα κουβεντιάζουμε αυτά, σε όποιο ιδεολογικό στρατόπεδο και αν ανήκουμε, δεν θα πάμε να πολεμήσουμε. Θα πάνε τα παιδιά μας. Θα ήθελα να πάει το παιδί μου στο μέτωπο; Η απάντηση είναι, θεωρώ, προφανής. Πλην ελαχίστων, κανείς δεν θέλει οποιονδήποτε πόλεμο. Στον κόσμο που ζούμε, όμως, η αποτροπή κτίζεται με δύο τρόπους: την ισχυρή διπλωματία και την εξίσου ισχυρή άμυνα. Κανένας επιτιθέμενος δεν σταμάτησε ποτέ επειδή ο αμυνόμενος τού είπε «ο πόλεμος είναι κακό πράγμα, πάρε δυο-τρεις χώρες και έλα να πιούμε τσάι».
Η Ευρώπη δεν αρκεί να τα υπενθυμίζει όλα αυτά, όμως, ούτε να μας κουνάει το δάχτυλο για την επικείμενη απειλή. Χωρίς την έμπρακτη ενίσχυση της κοινής συνείδησης και κυρίως της αίσθησης κοινού συμφέροντος θα παραμείνουμε απλώς πλούσιοι, οπλισμένοι και αδύναμοι· θα φοβόμαστε τον κακό λύκο αλλά θα είμαστε κατακερματισμένοι και ανέτοιμοι να τον αντιμετωπίσουμε.
Πηγή: Protagon.gr
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
Γκιουλέρ: «Παράνομη η συμφωνία Γαλλίας – Κυπριακής Δημοκρατίας για την Ανατολική Μεσόγειο»
«Παράνομη» και «αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο» χαρακτήρισε ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ, τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας μεταξύ της Γαλλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας για την Ανατολική Μεσόγειο, ασκώντας έντονη κριτική στην εν λόγω πρωτοβουλία.
Μιλώντας σε Τούρκους δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες, στο περιθώριο της Συνόδου των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, ο Γκιουλέρ συνέδεσε τις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή με τη σημασία της ασφάλειας και της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Όπως ανέφερε, η σύγκρουση μεταξύ Ιράν, Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ, καθώς και οι απειλές που προέρχονται από πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ανέδειξαν εκ νέου τη στρατηγική σημασία και την ευαισθησία της περιοχής. Παράλληλα, υποστήριξε ότι τα μέτρα που λαμβάνει η Άγκυρα για την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων συμβάλλουν, όπως είπε, στη διατήρηση της σταθερότητας σε ολόκληρη την Κύπρο.
Αναφερόμενος στις στρατιωτικές συνεργασίες που αναπτύσσονται στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας σημείωσε ότι η Άγκυρα παρακολουθεί στενά όλες τις εξελίξεις, προειδοποιώντας παράλληλα για κινήσεις που, κατά την άποψή του, θα μπορούσαν να αυξήσουν τις εντάσεις στην περιοχή.
«Η συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ της Γαλλίας, η οποία δεν διαθέτει καθεστώς εγγυήτριας δύναμης, και της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης Νότιας Κύπρου αποτελεί μια πρωτοβουλία χωρίς νομιμοποίηση, που διαταράσσει τις ευαίσθητες ισορροπίες και είναι αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο Γκιουλέρ υποστήριξε ακόμη ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία ή συμμαχία η οποία, σύμφωνα με την τουρκική θέση, στρέφεται εναντίον των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της Τουρκίας και του ψευδοκράτους δεν είναι δυνατόν να επιτύχει, επικαλούμενος τη στρατιωτική ισχύ και την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας του.
Παράλληλα, επανέλαβε τη θέση της Άγκυρας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να διατηρεί τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ως εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο βάσει του διεθνούς δικαίου, επισημαίνοντας ότι θα συνεχίσει να ενεργεί με στόχο την προστασία της ασφάλειας των Τουρκοκυπρίων.
«Η Τουρκία είναι υπέρ της ειρήνης, της σταθερότητας και του εποικοδομητικού διαλόγου στην Ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, απέναντι σε εξελίξεις που θα απειλούσαν την ασφάλεια της “ΤΔΒΚ”, η βούλησή μας να εκπληρώσουμε τις ευθύνες μας ως εγγυήτρια δύναμη είναι πλήρης», δήλωσε.
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
Η Γερμανία επανεξοπλίζεται για τα δικά της συμφέροντα και προκαλεί ανησυχία στην Ευρώπη
Ύστερα από σημαντικές καθυστερήσεις, το Zeitenwende της Γερμανίας –η δέσμευση που ανέλαβε το 2022 να αναδειχθεί σε έναν από τους βασικούς πυλώνες της ευρωπαϊκής άμυνας– αρχίζει πλέον να υλοποιείται. Το 2025, η Γερμανία κατέγραψε τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών χωρών σε απόλυτους αριθμούς.
Ο στρατιωτικός προϋπολογισμός της κατατάσσεται σήμερα στην τέταρτη θέση παγκοσμίως, αμέσως μετά τη Ρωσία. Οι ετήσιες στρατιωτικές δαπάνες αναμένεται να φθάσουν τα 189 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2029, ποσό που ξεπερνά κατά περισσότερο από τρεις φορές εκείνο του 2022. Παράλληλα, η Γερμανία εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο επαναφοράς της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, εφόσον η Bundeswehr δεν καταφέρει να προσελκύσει επαρκή αριθμό εθελοντών. Εφόσον συνεχιστεί αυτή η πορεία, η χώρα αναμένεται να έχει ανακτήσει τον ρόλο μιας μεγάλης στρατιωτικής δύναμης πριν από το τέλος της δεκαετίας.
Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες παρακολουθούν με ανησυχία τη στρατιωτική ενίσχυση και τις αυξανόμενες αμυντικές δαπάνες της Γερμανίας. Το Βερολίνο, για παράδειγμα, σχεδιάζει να κατευθύνει το μεγαλύτερο μέρος του αμυντικού προϋπολογισμού του σε γερμανικές αμυντικές βιομηχανίες, αξιοποιώντας εξαίρεση των κανόνων ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εξαίρεση αυτή επιτρέπει στα κράτη-μέλη να παρακάμπτουν διαδικασίες κοινοποίησης και έγκρισης κρατικών ενισχύσεων για την εθνική αμυντική βιομηχανία, όταν οι σχετικές δαπάνες θεωρούνται κρίσιμες για την εθνική ασφάλεια.
Μια τέτοια πολιτική εκτιμάται ότι θα υπονομεύσει τη συνεργασία και θα καταστήσει δυσκολότερη την ανάδειξη πραγματικά ευρωπαϊκών πρωταθλητών στον αμυντικό τομέα. Παράλληλα, η Γερμανία επιμένει ότι οι προμήθειες πρέπει να παραμείνουν στην αρμοδιότητα των εθνικών κυβερνήσεων, απορρίπτοντας έναν ενισχυμένο συντονιστικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ωστόσο, αυτό που φαίνεται να χρειάζεται η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία είναι μεγαλύτερος εξευρωπαϊσμός και η δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς οπλικών συστημάτων, στόχος που δεν εξυπηρετείται από τις επιλογές του Βερολίνου.
Δύο εξελίξεις φαίνεται να ενισχύουν τις υποψίες για τις προθέσεις της Γερμανίας και να δικαιολογούν τις ανησυχίες άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Συγκεκριμένα, το γαλλογερμανικό μεγαλεπήβολο σχέδιο για την ανάπτυξη ενός μαχητικού αεροσκάφους έκτης γενιάς, το οποίο είχαν παρουσιάσει το 2017 ο Εμανουέλ Μακρόν και η Άνγκελα Μέρκελ ως ένα κορυφαίο ευρωπαϊκό αμυντικό εγχείρημα, κατέληξε επισήμως σε αποτυχία. Το σχέδιο είχε σχεδιαστεί ως απάντηση στο Brexit και στην άνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, όμως οι δύο πλευρές δεν κατάφεραν ποτέ να γεφυρώσουν τις διαφορές μεταξύ των ηγετικών στελεχών της Dassault και της Airbus.
Ποια Ευρώπη;
Η εξέλιξη που προκαλεί αίσθηση είναι ότι, ενώ ακόμη συζητείτο η αποτυχία του συγκεκριμένου προγράμματος, η γερμανική θυγατρική της Airbus ανακοίνωσε πως διαθέτει ήδη μια εναλλακτική πρόταση: Μια κοινοπραξία οκτώ εταιρειών, σχεδόν αποκλειστικά γερμανικών, η οποία είναι έτοιμη να αναλάβει την ανάπτυξη του FCAS. Ο υπουργός Άμυνας της Γερμανίας, Μπόρις Πιστόριους, ανέφερε αργότερα ότι μια εναλλακτική λύση για το FCAS είναι εφικτή, ενώ παράλληλα κυκλοφόρησαν πληροφορίες ότι το Βερολίνο εξετάζει την αγορά αμερικανικών F-35 ως αντιστάθμισμα στην αποτυχία του προγράμματος. Εναλλακτικά, η νέα γερμανική κοινοπραξία θα μπορούσε να ενταχθεί στο GCAP, το ιταλο-βρετανικό-ιαπωνικό πρόγραμμα ανάπτυξης μαχητικού νέας γενιάς. Ο διευθύνων σύμβουλος της Leonardo, Lorenzo Mariani, δήλωσε ότι η συμμετοχή της Γερμανίας θα ήταν ευπρόσδεκτη, επισημαίνοντας ωστόσο ότι θα μπορούσε να προκαλέσει καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα, το οποίο προβλέπει την είσοδο του αεροσκάφους σε υπηρεσία το 2035.
Ακόμη πιο σημαντικό θεωρείται το γεγονός ότι εμφανίστηκε και μια δεύτερη κοινοπραξία, αυτή τη φορά με επικεφαλής την ισπανική θυγατρική της Airbus, η οποία εκπροσωπεί αρκετές ισπανικές εταιρείες και ενδέχεται να επιδιώξει συνεργασία με τη γερμανική πλευρά. Την ίδια στιγμή, η Γαλλία έχει καταστήσει σαφές ότι θα ακολουθήσει αυτόνομη πορεία. Συνολικά, η κατάρρευση του FCAS έχει δημιουργήσει διάφορα πιθανά σενάρια, κανένα όμως από αυτά δεν μπορεί προς το παρόν να χαρακτηριστεί πραγματικά ευρωπαϊκό. Οποιεσδήποτε συγκλίσεις αναμένεται να εξεταστούν τους επόμενους μήνες, ενώ η αβεβαιότητα παραμένει έντονη.
Μια νέα γαλλογερμανική κρίση;
Μετά την αποτυχία του γαλλογερμανικού προγράμματος για το μαχητικό νέας γενιάς, ο διευθύνων σύμβουλος της Rheinmetall, Armin Papperger, προειδοποίησε σε συνέντευξή του για το ενδεχόμενο να αποτύχει και ένα δεύτερο μεγάλο κοινό εγχείρημα: Το MGCS, το σύστημα μάχης εδάφους που βασίζεται σε ένα άρμα μάχης επόμενης γενιάς. Και αυτό το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2017 ως κοινή πρωτοβουλία Παρισιού και Βερολίνου, ωστόσο σήμερα κινδυνεύει να παραμείνει στάσιμο λόγω των περικοπών στις αμυντικές δαπάνες που αποφάσισε ο Εμανουέλ Μακρόν. Ενώ το FCAS προοριζόταν να διαδεχθεί τα Eurofighter και Rafale, το MGCS είχε σχεδιαστεί ως διάδοχος των Leopard 2 και των γαλλικών Leclerc. Πλέον, όμως, το μέλλον και αυτού του προγράμματος παραμένει αβέβαιο. Μία από τις βασικές δεσμεύσεις του Friedrich Merz ήταν η αποκατάσταση των γαλλογερμανικών σχέσεων, οι οποίες είχαν δοκιμαστεί έντονα τα προηγούμενα χρόνια και ιδιαίτερα επί της κυβέρνησης Scholz. Ωστόσο, στον αμυντικό τομέα, ο στόχος αυτός φαίνεται να απομακρύνεται.
Κατά τα άλλα, η αμυντική συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθεί να προχωρά, τουλάχιστον στο επίπεδο των εξαγγελιών της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, και των υπόλοιπων ηγετών της ΕΕ.
ΠΗΓΗ: SL Press .gr
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
Η μεγαλύτερη επίθεση της Ουκρανίας στη Μόσχα εδώ και δύο χρόνια – «Απολύτως δικαιολογημένη» τη χαρακτηρίζει ο Ζελένσκι
Η επίθεση που πραγματοποιήθηκε εναντίον διυλιστηρίου στη Μόσχα αποτελεί «μια απολύτως δικαιολογημένη απάντηση στις ρωσικές επιθέσεις», δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, μετά τη μεγαλύτερη -τουλάχιστον των τελευταίων δύο ετών- επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εξαπέλυσαν οι ουκρανικές δυνάμεις κατά της ρωσικής πρωτεύουσας.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας από Τετάρτη προς Πέμπτη, η Ουκρανία προχώρησε σε μια «μεγάλης κλίμακας» επίθεση εναντίον της Μόσχας, με αρκετά βλήματα να πλήττουν για δεύτερη φορά μέσα στην ίδια εβδομάδα διυλιστήριο, όπως ανακοίνωσε ο δήμαρχος της ρωσικής πρωτεύουσας, Σεργκέι Σομπιάνιν.
Φλόγες και πυκνά σύννεφα καπνού ήταν ορατά πάνω από τη νοτιοανατολική συνοικία Καπότνια της Μόσχας, όπου βρίσκεται το διυλιστήριο, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα που μίλησε στο Reuters.
Από την πλευρά του, ο Ζελένσκι ανέφερε σε ανάρτησή του στο Telegram ότι η συγκεκριμένη επίθεση συνιστά «μια απολύτως δικαιολογημένη απάντηση στις ρωσικές επιθέσεις κατά των πόλεων και των κοινοτήτων μας και ακόμη ένα σημαντικό αποτέλεσμα του έργου των στρατιωτών μας εναντίον των υποδομών που στηρίζουν την πολεμική μηχανή της Ρωσίας».
Πρόσθεσε επίσης ότι οι ουκρανικές δυνάμεις έπληξαν στόχους στη ρωσική περιφέρεια Ροστόφ, καθώς και σε περιοχές της Ουκρανίας που τελούν υπό τον έλεγχο των ρωσικών δυνάμεων.
Σύμφωνα με τον περιφερειάρχη του Ροστόφ, Γιούρι Σλιούσαρ, ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του και άλλοι δύο τραυματίστηκαν, ενώ ξέσπασε πυρκαγιά σε εμπορικές εγκαταστάσεις έπειτα από επίθεση με drones. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι τρένο υπέστη ζημιές μετά από ουκρανική επίθεση στην πόλη Γκούκοβο, επισημαίνοντας παράλληλα ότι τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας συνεχίζουν να αποκρούουν επιθέσεις.
Από την πλευρά του, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι καταρρίφθηκαν 555 ουκρανικά drones πάνω από διάφορες περιοχές της χώρας, ενώ ο Σομπιάνιν δήλωσε ότι περίπου 180 μη επανδρωμένα αεροσκάφη που κατευθύνονταν προς τη Μόσχα εξουδετερώθηκαν.
Το αεροδρόμιο Σερεμέτιεβο, το μεγαλύτερο και πιο πολυσύχναστο της Μόσχας, ανέστειλε προσωρινά τις πτήσεις του και προχώρησε στην απομάκρυνση των πολιτών από τους χώρους του, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση. Λίγο αργότερα, οι περιορισμοί ήρθησαν.
Το διυλιστήριο στην Καπότνια είχε αποτελέσει ξανά στόχο ουκρανικής επίθεσης την περασμένη Τρίτη.
Η μεγαλύτερη επίθεση εδώ και δύο χρόνια
Όπως μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS, πρόκειται για τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει εξαπολύσει η Ουκρανία κατά της Μόσχας εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια.
Η επίθεση σημειώθηκε την ώρα που ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν φιλοξενεί από το βράδυ της Τετάρτης ηγέτες ασιατικών χωρών στο πλαίσιο της διήμερης συνόδου Ρωσίας – ASEAN (Ένωση Κρατών Νοτιοανατολικής Ασίας), η οποία διεξάγεται στο Καζάν, περίπου 700 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας.
Στη σύνοδο συμμετέχουν οι πρωθυπουργοί της Ταϊλάνδης, του Βιετνάμ, της Καμπότζης, του Λάος, της Μαλαισίας και της Σιγκαπούρης, καθώς και ο πρόεδρος των Φιλιππίνων, Φερντινάντ Μάρκος Τζούνιορ.
Η Ρωσία συνεχίζει να εξαπολύει σχεδόν καθημερινά επιθέσεις κατά της Ουκρανίας, περισσότερα από τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της σύγκρουσης, της φονικότερης που έχει γνωρίσει η Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, χωρίς μέχρι στιγμής να διαφαίνεται κάποια διπλωματική λύση.
Παράλληλα, η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις της στο ρωσικό έδαφος, ακόμη και σε περιοχές που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορα, στοχεύοντας κυρίως υποδομές μεταφοράς και αποθήκευσης υδρογονανθράκων, επιδιώκοντας να περιορίσει τη δυνατότητα της Μόσχας να χρηματοδοτεί την πολεμική της προσπάθεια.
Η Ρωσία, η οποία αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη παραγωγό πετρελαίου παγκοσμίως και σημαντική εξαγωγική δύναμη, αναμένεται να προχωρήσει σε εισαγωγές καυσίμων μέσω θαλάσσης κατά τη διάρκεια του μήνα, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις που προκάλεσαν οι εκτεταμένες ουκρανικές επιθέσεις σε διυλιστήριά της, σύμφωνα με πηγές της βιομηχανίας.
Η ρωσική οικονομία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις, όπως ο υψηλός πληθωρισμός, η έλλειψη εργατικού δυναμικού και το αυξημένο κόστος δανεισμού.
Στο μεταξύ, χθες Τετάρτη ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε συνομιλίες με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και άλλους ηγέτες, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της G7 στη Γαλλία. Ο ίδιος χαρακτήρισε τις επαφές αυτές ως μια «συντονιστική συνομιλία» με στόχο τον τερματισμό του πολέμου.
Ο Τραμπ εκτίμησε χθες ότι η Ρωσία υφίσταται μεγαλύτερες απώλειες στρατιωτών σε σχέση με την Ουκρανία, ενώ πρόσθεσε ότι τόσο ο Ζελένσκι όσο και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν φαίνεται να είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε κινήσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Το Κρεμλίνο είχε αναφέρει νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι ο Πούτιν δεν συζήτησε το ενδεχόμενο συνάντησης με τον Ζελένσκι κατά την τελευταία τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Ντόναλντ Τραμπ.
ΠΗΓΗ: Reuters
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΒουλευτικές εκλογές 2026 – Αναλυτικά αποτελέσματα και κατανομή εδρών
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 week agoΠόρισμα καταπέλτης για το “Κράτος-Μαφία” για 15 φυσικά και νομικά πρόσωπα
-
Off the Record1 month agoΟ Φούλης εν όπως τον σκαλαπούνταρο… εδείχτηκεν τους ούλλους!
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΌσα πρέπει να ξέρετε πριν ψηφίσετε!
-
EKLOGES20261 month agoΒουλευτικές Εκλογές 2026 – Ζωντανή Αναμετάδοση Αποτελεσμάτων από το ΡΙΚ
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΣάλος από πρόταση υποψήφιου του ΕΛΑΜ για παρακολούθηση κομμάτων
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΤι δεν επιτρέπεται από την Παρασκευή μέχρι την ημέρα των εκλογών
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 week agoΠόρισμα «Κράτος Μαφία»: Πρώτα ενημερώνεται ο Αναστασιάδης, μετά η δημοσιοποίηση
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 week agoΜήνυμα ΔΗΠΑ προς Παπαδόπουλο: «Αναμένουμε την πρόσκληση» – Ανοικτοί σε συνεργασία αλλά με όρους
-
EKLOGES20261 month agoEKLOGES2026 – H τελική της προεκλογικής περιόδου με χιούμορ! | Παρασκευή 22/05 στις 7μμ






