Connect with us

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κύπρος και ηλεκτρική διασύνδεση: Γεωστρατηγικό διακύβευμα

Avatar photo

Published

on

Ηλεκτρική διασύνδεση: Δέσμευση, παρασκήνιο και ευρωπαϊκές προεκτάσεις

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, επανέλαβε με έμφαση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει απόλυτα δεσμευμένη στην υλοποίηση του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Ελλάδα και το Ισραήλ, χαρακτηρίζοντάς το «έργο γεωστρατηγικής σημασίας». Οι δηλώσεις του, που έγιναν στο Παραλίμνι, εντάσσονται σε μια περίοδο αυξημένων συζητήσεων και επιφυλάξεων γύρω από το χρονοδιάγραμμα και τις χρηματοδοτήσεις, τόσο σε Αθήνα όσο και σε Βρυξέλλες.

Το σαφές μήνυμα της Λευκωσίας

«Η Κυπριακή Δημοκρατία τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει θα τις εκπληρώσει. Ελπίζω όλοι οι εμπλεκόμενοι να υλοποιήσουν τις δικές τους», ανέφερε ο κ. Χριστοδουλίδης, με μια φράση που αποτυπώνει αφενός την αποφασιστικότητα της Λευκωσίας και αφετέρου τη διακριτική πίεση προς Αθήνα και λοιπούς εταίρους να επιδείξουν ανάλογη συνέπεια.

Νέα ερείσματα και περιφερειακές συμμαχίες

Η επίσκεψη του Προέδρου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, συνοδευόμενου από τον Υπουργό Εξωτερικών, είχε ακριβώς αυτόν τον στόχο: να αναζητηθούν νέες στρατηγικές συνεργασίες και πιθανές επενδύσεις μέσω κοινών σχημάτων που θα ενισχύσουν την οικονομική βιωσιμότητα του σχεδίου. Η Λευκωσία επιχειρεί να διαφοροποιήσει τα ερείσματά της, προσθέτοντας στο παραδοσιακό τρίγωνο Κύπρος–Ελλάδα–Ισραήλ νέους ισχυρούς παίκτες της περιοχής. Η κίνηση αυτή, όπως εκτιμάται, στέλνει μήνυμα στις Βρυξέλλες ότι η Κύπρος δεν περιορίζεται σε ρόλο «παθητικού αποδέκτη» αλλά δρα ως ενεργός διαμορφωτής της περιφερειακής ενεργειακής αρχιτεκτονικής.

Το παρασκήνιο με την Αθήνα

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη δημιούργησαν ερωτηματικά για τον βαθμό ετοιμότητας της Αθήνας να στηρίξει το έργο χωρίς αστερίσκους. Στο διπλωματικό παρασκήνιο, η Ελλάδα εμφανίζεται να σταθμίζει κόστη, τεχνικές δυσκολίες και εναλλακτικές ενεργειακές επιλογές, την ώρα που η Λευκωσία θεωρεί την ηλεκτρική διασύνδεση θεμελιώδες στοιχείο ενεργειακής ασφάλειας και εθνικής κυριαρχίας. Αυτή η διαφοροποίηση ταχυτήτων προκαλεί ένταση, με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη να επιλέγει τη δημόσια διαβεβαίωση της κυπριακής συνέπειας ως μέσο να διατηρηθεί η πίεση προς τους υπόλοιπους εταίρους.

Η ευρωπαϊκή διάσταση – Green Deal και χρηματοδοτήσεις

Η ηλεκτρική διασύνδεση εντάσσεται στα Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος της ΕΕ (Projects of Common Interest – PCI), γεγονός που την καθιστά επιλέξιμη για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει στηρίξει το σχέδιο με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ μέσω του μηχανισμού Connecting Europe Facility, στο πλαίσιο της στρατηγικής για την πράσινη μετάβαση και την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Η Κύπρος, όντας το μοναδικό κράτος–μέλος της ΕΕ που παραμένει ενεργειακά απομονωμένο, θεωρεί ότι η ηλεκτρική διασύνδεση δεν είναι απλώς εθνική προτεραιότητα, αλλά και ευρωπαϊκό καθήκον.

Στο πλαίσιο αυτό, οι Βρυξέλλες πιέζουν για επιτάχυνση των διαδικασιών, προκειμένου το έργο να ενταχθεί ουσιαστικά στην αρχιτεκτονική της Ενεργειακής Ένωσης και να συνδεθεί με τους στόχους του 2030 για μείωση εκπομπών και ενίσχυση της διασύνδεσης των κρατών–μελών. Για τη Λευκωσία, η ενεργοποίηση ευρωπαϊκών κονδυλίων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση ώστε να εξασφαλιστεί η οικονομική βιωσιμότητα του σχεδίου και να περιοριστεί η εξάρτηση από ιδιωτικά κεφάλαια.

Η διάσταση της κυριαρχίας

Πέρα όμως από την οικονομία και την ενέργεια, το έργο έχει και καθαρά πολιτική διάσταση. Ο Πρόεδρος υπογράμμισε ότι η ηλεκτρική διασύνδεση αγγίζει την ίδια την κυριαρχία της Κύπρου και δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο μικροπολιτικών αντιπαραθέσεων. «Έχει σημασία να λέμε λιγότερα και να πράττουμε περισσότερα», δήλωσε, υποδηλώνοντας την ανάγκη μεθοδικής δουλειάς και όχι δημοσίων αντιπαραθέσεων που μπορεί να εκθέσουν τα εθνικά συμφέροντα.

Προοπτικές και στοίχημα αξιοπιστίας

Η Κύπρος βρίσκεται σήμερα σε κρίσιμο σταυροδρόμι: από τη μια πλευρά, η ανάγκη να διασφαλιστεί η ενεργειακή της ασφάλεια και να σπάσει η απομόνωση· από την άλλη, η πρόκληση να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει ως αξιόπιστος εταίρος σε μια περίοδο που η ΕΕ δίνει έμφαση στην πράσινη μετάβαση και στην ανθεκτικότητα των δικτύων. Το στοίχημα της Λευκωσίας είναι διττό: να προχωρήσει το έργο χωρίς νέες καθυστερήσεις και ταυτόχρονα να διατηρήσει τη διεθνή της εικόνα ως χώρα που τιμά τις δεσμεύσεις της.

Σε αυτό το πλαίσιο, η δήλωση Χριστοδουλίδη δεν αποτελεί απλώς μια επιβεβαίωση προθέσεων, αλλά μια ξεκάθαρη στρατηγική τοποθέτηση: η Κύπρος θα προχωρήσει με ή χωρίς δισταγμούς από άλλους, επενδύοντας στη γεωπολιτική σημασία της ηλεκτρικής διασύνδεσης και αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο εργαλείο – ευρωπαϊκό, περιφερειακό ή διεθνές.

Continue Reading

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ομέρ Τσελίκ: Ελλάδα και Κύπρος φρέναραν τη διεύρυνση της ΕΕ

Avatar photo

Published

on

«Επίθεση» κατά της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαπέλυσε ο εκπρόσωπος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, Ομέρ Τσελίκ. Ειδικότερα –σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη, Μανώλη Κωστίδη– ο Τσελίκ υποστήριξε ότι «από την αρχή έχουμε τονίσει πως η αιχμαλωσία της ΕΕ από την Ελλάδα και την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση», όπως αποκάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία, «την έχει εγκλωβίσει σε μια πολύ περιορισμένη γεωγραφική ζώνη και έχει πάψει πλέον να αποτελεί παγκόσμια δύναμη».

«Αυτή η απουσία οράματος», συνέχισε, «ξεκίνησε ουσιαστικά με το μπλοκάρισμα της προοπτικής διεύρυνσης προς την Τουρκία. Αλλά ακόμη και πριν από αυτό, προέκυψε από το γεγονός ότι οι περιθωριακές θέσεις της Ελλάδας και της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης παρουσιάστηκαν ως επίσημες θέσεις της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

«Επιτρέψτε μου να το διατυπώσω ξεκάθαρα για πρώτη φορά εδώ: το ζήτημα της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας έχει πλέον μετατραπεί σε ερώτημα για το αν η ΕΕ μπορεί να διατηρήσει τη ζωτικότητά της ως ένωση. Με άλλα λόγια, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιβιώσει με αυτή τη νοοτροπία. Το διαπιστώνετε και από τη συμπεριφορά της σε θέματα ασφάλειας: την αταξία στο ζήτημα της Γροιλανδίας, τις εσφαλμένες θέσεις για το ΝΑΤΟ, τη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο… Όλα αυτά αποκαλύπτουν μια δομή που διαθέτει οικονομική ισχύ, αλλά στερείται πολιτικής και αμυντικής δύναμης», κατέληξε ο Τσελίκ.

Continue Reading

IBNA

Η ρωσική SVR κατά Βαρθολομαίου: Εκκλησία, γεωπολιτική και το νέο μέτωπο της «ήπιας ισχύος»

Avatar photo

Published

on

Η δημόσια και ιδιαίτερα επιθετική ανακοίνωση της SVR (Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών της Ρωσικής Ομοσπονδίας) εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου συνιστά γεγονός με σαφές πολιτικό και γεωπολιτικό αποτύπωμα, που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια μιας απλής εκκλησιαστικής αντιπαράθεσης. Το ρωσικό κείμενο, με σκληρό λεξιλόγιο και οξείς χαρακτηρισμούς, κατηγορεί τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως για «σχισματική δραστηριότητα» στον ορθόδοξο κόσμο, αποδίδοντάς του σχέδιο εκδίωξης της ρωσικής Ορθοδοξίας από την Ουκρανία, τις βαλτικές χώρες και ευρύτερα την Ανατολική Ευρώπη. Το γεγονός ότι η επίθεση προέρχεται όχι από εκκλησιαστικό όργανο αλλά από κρατική υπηρεσία πληροφοριών προσδίδει στη σύγκρουση χαρακτηριστικά κρατικής στρατηγικής.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της SVR, ο Βαρθολομαίος φέρεται πλέον να στρέφει το ενδιαφέρον του προς τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία, επιχειρώντας –όπως υποστηρίζει η Μόσχα– να αποσπάσει τις εκεί ορθόδοξες δομές από το Πατριαρχείο Μόσχας και να δημιουργήσει εκκλησίες «πλήρως ελεγχόμενες από το Φανάρι». Η ρωσική πλευρά συνδέει τη στρατηγική αυτή με στήριξη δυτικών παραγόντων, κάνοντας λόγο ακόμη και για εμπλοκή βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και για αξιοποίηση εθνικιστικών ή ακραίων πολιτικών ρευμάτων στις χώρες της Βαλτικής. Πρόκειται για αφήγημα που εντάσσει την εκκλησιαστική διαμάχη στο γενικότερο πλαίσιο της αντιπαράθεσης Ρωσίας–Δύσης.

Η χρονική συγκυρία της επίθεσης δεν θεωρείται τυχαία. Η Ρωσία βρίσκεται σε παρατεταμένο πόλεμο στην Ουκρανία, με αυξανόμενες στρατιωτικές και οικονομικές πιέσεις, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει να διατηρήσει την επιρροή της μέσω εργαλείων ήπιας ισχύος, όπως η θρησκεία και η πολιτισμική ταυτότητα. Η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου να παραχωρήσει αυτοκεφαλία στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας αποτέλεσε για τη Μόσχα σοβαρό πλήγμα στο δόγμα του λεγόμενου «Ρωσικού Κόσμου», δηλαδή της αντίληψης περί ενιαίου ρωσικού πνευματικού και ιστορικού χώρου.

Στο ίδιο μήκος κύματος, η SVR επεκτείνει την κριτική της και προς τα Βαλκάνια, υποστηρίζοντας ότι ο Βαρθολομαίος σχεδιάζει να πλήξει την «ιδιαίτερα ανυπότακτη» Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, μέσω πρόθεσης αναγνώρισης αυτοκεφαλίας στη μη αναγνωρισμένη Ορθόδοξη Εκκλησία του Μαυροβουνίου. Η αναφορά αυτή αγγίζει ένα εξαιρετικά ευαίσθητο πεδίο, καθώς η Σερβία αποτελεί διαχρονικό σύμμαχο της Ρωσίας τόσο σε πολιτικό όσο και σε εκκλησιαστικό επίπεδο, και κάθε παρέμβαση στο εκκλησιαστικό καθεστώς της περιοχής αποκτά άμεσο γεωπολιτικό βάρος.

Από την πλευρά του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής επίσημη απάντηση στο ύφος και το περιεχόμενο της ανακοίνωσης. Ωστόσο, εκκλησιαστικές και διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι το Φανάρι κινείται βάσει του κανονικού του δικαίου και του ιστορικού του ρόλου ως κέντρου συντονισμού της Ορθοδοξίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η αυτοκεφαλία της Ουκρανίας παρουσιάζεται ως εκκλησιαστική λύση σε ένα χρόνιο ζήτημα και όχι ως πολιτική πράξη. Η ρωσική προσέγγιση, αντίθετα, τη θεωρεί άμεση παρέμβαση στη σφαίρα επιρροής της Μόσχας.

Η σκληρότητα της γλώσσας της SVR, με χαρακτηρισμούς που παραπέμπουν σε θρησκευτική δαιμονοποίηση, δείχνει ότι η αντιπαράθεση έχει περάσει σε επίπεδο ανοιχτής σύγκρουσης νομιμοποίησης. Η Ρωσία επιχειρεί να παρουσιάσει τον Βαρθολομαίο ως όργανο δυτικών σχεδιασμών, με στόχο την αποδυνάμωση του κύρους του σε ορθόδοξες κοινωνίες που βρίσκονται σε γεωπολιτικό μεταίχμιο. Ταυτόχρονα, στέλνει μήνυμα προς κυβερνήσεις και εκκλησίες ότι οποιαδήποτε απομάκρυνση από το Πατριαρχείο Μόσχας θα εκληφθεί ως εχθρική ενέργεια.

Για την Ευρώπη, αυτή η εξέλιξη δημιουργεί ένα ακόμη επίπεδο αστάθειας. Η σύγκρουση δεν αφορά μόνο θεολογικά ή διοικητικά ζητήματα, αλλά αγγίζει θέματα εθνικής ταυτότητας, μειονοτήτων και ασφάλειας, ιδιαίτερα στις χώρες της Βαλτικής και στα Βαλκάνια. Σε συνδυασμό με τον πόλεμο στην Ουκρανία, η εκκλησιαστική αντιπαράθεση λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής έντασης, διευρύνοντας τα ρήγματα ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση.

Το συμπέρασμα είναι ότι η επίθεση της SVR κατά του Βαρθολομαίου σηματοδοτεί τη μεταφορά της γεωπολιτικής σύγκρουσης και στο πεδίο της θρησκείας. Η Ορθοδοξία, από χώρος πνευματικότητας, μετατρέπεται σε πεδίο ανταγωνισμού ισχύος. Το αν η σύγκρουση αυτή θα περιοριστεί στη ρητορική ή θα οδηγήσει σε περαιτέρω ρήξεις στον ορθόδοξο κόσμο, θα εξαρτηθεί τόσο από τις κινήσεις του Φαναρίου όσο και από τη συνολική πορεία της αντιπαράθεσης Ρωσίας–Δύσης τους επόμενους μήνες.

ΠΗΓΗ: IBNA 
Continue Reading

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Από τα αμερικανικά σχέδια στα ιρανικά αδιέξοδα – Το πολιτικό στοίχημα Πεζεσκιάν

Avatar photo

Published

on

«Όλες οι επιλογές παραμένουν ανοιχτές για τον Πρόεδρο Τραμπ, χωρίς ωστόσο να έχει ληφθεί μέχρι στιγμής κάποια απόφαση», δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει πλέον ενώπιόν του ένα φάσμα επιλογών για τη στήριξη των αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων στο Ιράν, με βασικό ζητούμενο την αποδυνάμωση του καθεστώτος, ανέφεραν δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι στο Axios.

Η καθοριστική σύσκεψη έχει προγραμματιστεί για σήμερα το απόγευμα στον Λευκό Οίκο, με τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και του επικεφαλής του Πενταγώνου Πιτ Χέγκσεθ. Η συζήτηση θα επικεντρωθεί στην επιλογή πιθανών στόχων σε διάφορες περιοχές του Ιράν, καθώς οι διαμαρτυρίες κλιμακώνονται και οι απώλειες αυξάνονται δραματικά. «Όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι για τον Πρόεδρο Τραμπ, αλλά δεν έχει ακόμη ληφθεί απόφαση», επανέλαβε Αμερικανός αξιωματούχος.

Δεύτερη πηγή διευκρίνισε ότι στα σενάρια περιλαμβάνονται και στρατιωτικά πλήγματα, υπογραμμίζοντας ωστόσο πως «είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς ποια επιλογή θα προτιμήσει τελικά ο Τραμπ». Οι πιθανοί στόχοι αποτέλεσαν, σύμφωνα με τρεις αμερικανικές πηγές, αντικείμενο τηλεφωνικής επικοινωνίας το Σάββατο μεταξύ του Μάρκο Ρούμπιο και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Παρά ταύτα, ορισμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι μια ευρείας κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση αυτή τη στιγμή θα μπορούσε να αποδυναμώσει το κύμα διαμαρτυριών στο εσωτερικό του Ιράν. Τονίζουν όμως ότι εξετάζονται σοβαρά εναλλακτικές όπως κυβερνοεπιθέσεις και επιχειρήσεις πληροφόρησης κατά του καθεστώτος. «Λαμβάνοντας υπόψη το προηγούμενο της αμερικανικής επίθεσης στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν τον περασμένο Ιούνιο, οι αγιατολάχ φοβούνται ότι είναι θέμα ημερών μια νέα μεγάλη επιχείρηση από τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ, με βασικό στόχο τις βάσεις των Φρουρών της Επανάστασης, τον πυλώνα του θεοκρατικού συστήματος», επισημαίνουν Άραβες αναλυτές.

Πώς θα αντιδράσει το Ιράν

Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν προειδοποίησε ότι σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης, η Τεχεράνη θα στοχοποιήσει αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο, καθώς και το Ισραήλ.

Οι απειλές αυτές, ωστόσο, θεωρείται ότι είναι πλέον πιο δύσκολο να υλοποιηθούν, καθώς το καθεστώς εμφανίζεται ευάλωτο. Στην πραγματικότητα έχει δεχθεί σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία του, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς: οι σύμμαχοί του – Χεζμπολάχ, Χαμάς και Χούθι – έχουν αποδυναμωθεί σημαντικά, ενώ η μαζική συμμετοχή των πολιτών στις διαδηλώσεις προκαλεί αμηχανία ακόμη και στο ίδιο το καθεστώς, το οποίο απαντά με πρωτοφανή σκληρότητα.

«Οι ελίτ της χώρας και η ένοπλη πτέρυγά τους, οι Φρουροί της Επανάστασης, καταφεύγουν όπως πάντα σε θρησκευτικά προσχήματα για να συγκαλύψουν τις αποτυχίες τους: μια οικονομία σε κατάρρευση, τις διεθνείς κυρώσεις που οδηγούν τον πληθυσμό σε αχρείαστες θυσίες, την πλήρη άρνηση πολιτικών δικαιωμάτων και τους παράλογους περιορισμούς εις βάρος των γυναικών», σημειώνουν ειδικοί αναλυτές.

Αντίθετα, ο Μασούντ Πεζεσκιάν, παρά τον μαχητικό τόνο που υιοθέτησε χθες εν μέσω των συνεχιζόμενων κινητοποιήσεων, εμφανίστηκε συγκριτικά πιο μετριοπαθής και λιγότερο εμπρηστικός. Προσπάθησε να εκφράσει κατανόηση για τη λαϊκή δυσαρέσκεια, δηλώνοντας «έτοιμος να ακούσει τον λαό του» και επισημαίνοντας ότι μαζί με την κυβέρνησή του «ακούμε τους διαδηλωτές και καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίλυση των προβλημάτων τους».

«Εναλλακτική» ο Πεζεσκιάν;

Ο 71χρονος πρόεδρος, που ανέλαβε καθήκοντα το 2024 μετά τη νίκη του ως επικεφαλής του μεταρρυθμιστικού στρατοπέδου, βλέπει το διογκούμενο κύμα διαμαρτυριών και τη βίαιη στάση των Φρουρών της Επανάστασης και των δυνάμεων ασφαλείας ως διπλή απειλή για την εξουσία του.

Στο πλαίσιο αυτό, επιχείρησε να ανταποκριθεί σε αιτήματα της κοινωνίας αντικαθιστώντας τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, προωθώντας περιορισμένα πακέτα οικονομικής ενίσχυσης και αναλαμβάνοντας δεσμεύσεις για την αντιμετώπιση του υψηλού κόστους ζωής και του πληθωρισμού.

Για τον Πεζεσκιάν, ωστόσο, υφίσταται σαφής διάκριση μεταξύ των «διαδηλωτών», που πρέπει να ακουστούν, και των «ταραξιών», οι οποίοι, κατά την άποψή του, οφείλουν να κατασταλούν. «Ενώ οι υπερσυντηρητικοί κληρικοί θεωρούν τη σιδηρά πυγμή αυτονόητα θεμιτή, ο Πεζεσκιάν και η κυβέρνησή του ακολουθούν μια πιο σύνθετη και προσεκτική γραμμή», υπογραμμίζουν ειδικοί για το Ιράν. «Όπως ακριβώς ο υπουργός Εξωτερικών του, Αμπάς Αραγτσί, βρέθηκε να παλεύει επί μήνες με τις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για το πυρηνικό πρόγραμμα πριν από τον πόλεμο του Ιουνίου, έτσι και ο Πεζεσκιάν καλείται τώρα να βρει τον τρόπο να προωθήσει το σχέδιό του για άνοιγμα προς την κοινωνία των πολιτών και τη μεσαία τάξη – μια διαδικασία που μπορεί να ιδωθεί ως μια ιδιότυπη περεστρόικα με σιιτικό πρόσημο».

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ .gr

Continue Reading
Advertisement

Viral

(c) 2017-25 | Vouli.TV. All Rights Reserved. Developed by UnitrustMedia