Οι αριθμοί τις περισσότερες φορές από το 2013 και το κλείσιμο των τραπεζών παρουσιάζουν μιαν σκληρή εικόνα, την εικόνα της πραγματικότητας με τη φτώχεια, την ανέχεια και την περιθωριοποίηση σημαντικού ποσοστού της κοινωνίας μας.

Το 2025, η Κύπρος καταγράφει ποσοστό 14,9% πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat με τον αριθμό να αντιστοιχεί σε περίπου 146.000 άτομα, έναντι 14,6% ή περίπου 140.000 ατόμων το 2024.

146 χιλιάδες άνθρωποι στη χώρα μας είναι φτωχοποιημένοι και αυτό κανένας και τίποτα δεν μπορεί να το διαγράψει. Είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν «δικαίωμα» στην αξιοπρεπή διαβίωση. Είναι οι συμπολίτες μας που δεν τους δόθηκε το δικαίωμα της αξιοπρεπούς διαβίωσης και στερούνται ακόμα και τα βασικά αγαθά.

Μπορεί να πέρασαν οι εκλογές, μπορεί ο λαϊκισμός να ηττήθηκε, όμως, η αποχή αποδεικνύει ότι δεν είναι όλα θετικά στη χώρα μας. 14,9% των συνανθρώπων μας είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Και αν μετρήσουμε και όσους μετράνε ¨δεκάρες» από τα μέσα του μήνα για να περάσουν, τότε ίσως μας εκπλήξουν οι αριθμοί…

Ναι, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Από τη μια δείχνουν τα Α- και τα Β+ των Οικονομικών Οίκων και από την άλλη παρουσιάζουν μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ της φτώχειας και της περιθωριοποίησης.

Που να βρουν, όμως, χρόνο οι πολιτικάντηδες… αυτοί μετράνε τις ζωές μας βάσει της ττενέκκας…

ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Τζογαδόροι και μάλιστα υψηλού ρίσκου αποδεικνύονται οι αρχηγοί των κομμάτων του επονομαζόμενου καταταλαιπωρημένου ενδιάμεσου χώρου. Θα μας πείτε, ότι κάθε πολιτικός που σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει να γνωρίζει από τζόγο και ιδιαίτερα το ευγενές παιχνίδι του πόκερ, αφού η μπλόφα είναι τεράστιο κεφάλαιο στην πολιτική πρακτική. Φτάνει φυσικά από τις πολλές μπλόφες να μην ξεχνούν και τους κανόνες του παιχνιδιού.

Έτσι και οι ηγέτες των μικρών παίζουν μια παρτίδα πόκερ εν όψει νέων προσπαθειών για συνένωση κεντρώου χώρου. Ο καθένας κάνει το δικό του παιχνίδι, αλλά ενδέχεται τελικά να κερδίσει άλλος, αφού στην πορεία ελέω μπλοφών και άλλων τριβών θα υπάρξουν και οι συνήθεις αντιπαραθέσεις και πίκρες που αφήνονται στους τζογαδόρους, οι οποίοι θεωρούν ότι έχασαν λόγω των πονηράδων των συμπαικτών τους και όχι από δικά τους λάθη. Α, και να μην ξεχάσουμε ότι ο μεγάλος τους αδελφός το ΔΗΚΟ τους εγκατάλειψε γιατί δεν μπορεί ο Πρίγκιπας να επιδίδεται σε παρτίδες πόκερ χωρίς μεγάλα κέρδη…

Επιδίδονται οι κεντρώοι το τελευταίο διάστημα σε άνευ προηγουμένου πολιτικό παιχνίδι, με συναντήσεις και συζητήσεις, αλλά χωρίς κοινή συνάντηση των τεσσάρων…Σ’ αυτές τις συναντήσεις ο καθένας παραθέτει τις δικές του μύχιες επιθυμίες και ενίοτε αυτές (συναντήσεις) χρησιμοποιούνται και ως ψυχολογικές αναζητήσεις…

ΚΕΝΤΡΩΟΣ

Αυτές οι εκλογές θα μείνουν για πολλά πράγματα στην ιστορία του τόπου μας. Πέρα από τα «κόμματα» ή τα κινήματα που εμφανίστηκαν στα ξαφνικά πετώντας εκτός παραδοσιακά κόμματα, πέρα από τον ξεπεσμό του πολιτικού λόγου, πέρα από την τοξικότητα και το Βατερλό των δημοσκοπήσεων, αυτή η εκλογική αναμέτρηση θα μείνει στην ιστορία και λόγω του κλάματος.

Ναι καλά διαβάσατε: Από την πρώτη στιγμή που έγιναν γνωστά τα αποτελέσματα άρχισαν από όλα σχεδόν τα κόμματα (πλην των τεσσάρων πρώτων) να δακρύζουν τα στελέχη τους και να ρίχνουν το φταίξιμο (που αλλού;) στον κόσμο και στους ψηφοφόρους που δεν τους ψήφισαν!!!

Μίλησαν για συντηρητισμό των ψηφοφόρων, για επιστροφή στο παραδοσιακό πολιτικό σύστημα αλλά δεν έκαναν καμία αυτοκριτική για το γεγονός ότι περίμεναν διψήφιους αριθμούς και βρέθηκαν τελικά να μπαίνουν με το ζόρι στη Βουλή…

Τι να πεις για όσους δεν τα κατάφεραν… Εκεί να δεις κλάμα. Τους έφταιξαν Βουλευτές άλλων κομμάτων, τους έφταιξε ο κόσμος, τους έφταιξαν οι δημοσιογράφοι και πάει λέγοντας…

Από αυτοκριτική πιάσαμε πάτο!!! Γι’ αυτό και η αποχή αγγίζει το 1/3 του λαού μας.

Όταν ξυπνήσουμε θα είναι αργά…

ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ