Off the Record
Μεταναστευτικό: Η ανοχή τελείωσε, η ευθύνη αρχίζει
Για χρόνια, το μεταναστευτικό στην Κύπρο αντιμετωπιζόταν είτε με αμηχανία είτε με ωραιοποιήσεις. Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή για να αγνοηθεί. Η πίεση που ασκείται στο κράτος, στις υπηρεσίες και στην κοινωνία είναι πλέον εμφανής και δεν επιδέχεται άλλες υπεκφυγές.
Οι αυξημένες ροές υπηκόων τρίτων χωρών δεν αποτελούν απλώς ένα διαχειριστικό ζήτημα. Έχουν μετατραπεί σε μια πολυεπίπεδη πρόκληση που αγγίζει την ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή και την οικονομική αντοχή της χώρας. Και όσο καθυστερούν οι αποφάσεις, τόσο το πρόβλημα διογκώνεται.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το ζήτημα των ασυνόδευτων ανηλίκων. Πρόκειται, αναμφίβολα, για μια κατηγορία που χρήζει προστασίας. Ωστόσο, οι επαναλαμβανόμενες αναφορές για αδυναμία επαρκούς ελέγχου της ηλικίας σε ορισμένες περιπτώσεις δεν μπορούν να αγνοηθούν. Όταν υπάρχουν υπόνοιες κατάχρησης διαδικασιών, η πολιτεία οφείλει να απαντήσει άμεσα και με αποτελεσματικότητα.
Την ίδια ώρα, περιστατικά παραβατικότητας που βλέπουν το φως της δημοσιότητας εντείνουν το αίσθημα ανασφάλειας. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η εγκληματικότητα έχει εθνικότητα. Όμως η επανάληψη συγκεκριμένων φαινομένων δημιουργεί εύλογα ερωτήματα που δεν απαντώνται με γενικόλογες διακηρύξεις. Οι πολίτες απαιτούν πράξεις, όχι διαβεβαιώσεις.
Ιδιαίτερα ανησυχητικές είναι και οι μαρτυρίες από εργαζόμενους σε δημόσιες υπηρεσίες πρώτης γραμμής. Λειτουργοί του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν δύσκολες, συχνά εκρηκτικές καταστάσεις, χωρίς την απαραίτητη στήριξη. Όταν άνθρωποι που υπηρετούν το κράτος αισθάνονται εκτεθειμένοι, τότε το πρόβλημα είναι ήδη βαθύ.
Παράλληλα, εντείνεται και η κοινωνική δυσαρέσκεια. Όχι γιατί αμφισβητείται η ανάγκη στήριξης ευάλωτων ομάδων, αλλά γιατί διαμορφώνεται η αίσθηση άνισης μεταχείρισης. Όταν πολίτες δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες, ενώ το σύστημα δείχνει να λειτουργεί με καθυστερήσεις, η εμπιστοσύνη κλονίζεται.
Ας είμαστε ειλικρινείς: το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι ροές. Είναι τα κενά. Κενά στους ελέγχους, στις διαδικασίες, στην εφαρμογή των νόμων. Είναι η αργή απονομή αποφάσεων για αιτήσεις ασύλου, που αφήνει υποθέσεις να εκκρεμούν για χρόνια. Είναι η ανεπάρκεια στον έλεγχο φαινομένων όπως οι εικονικοί γάμοι ή η κατάχρηση φοιτητικών αδειών.
Και εδώ ακριβώς πρέπει να δοθεί η μάχη.
Η Κύπρος δεν έχει την πολυτέλεια της αδράνειας. Χρειάζονται άμεσα και συγκεκριμένα μέτρα: ταχεία εξέταση αιτήσεων ασύλου, ενίσχυση των μηχανισμών ταυτοποίησης, αυστηρός έλεγχος σε περιπτώσεις κατάχρησης και αποτελεσματικές διαδικασίες επιστροφής όσων δεν δικαιούνται παραμονή, πάντα στη βάση του νόμου.
Η πολιτεία οφείλει να επενδύσει σε αξιόπιστους μηχανισμούς ταυτοποίησης και αξιολόγησης, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την ηλικία και το καθεστώς των εισερχομένων. Η διαφάνεια και η ακρίβεια στις διαδικασίες αυτές είναι κρίσιμες για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των πολιτών.
Ο ρόλος της πολιτικής ηγεσίας είναι καθοριστικός. Η διαχείριση του μεταναστευτικού δεν μπορεί να γίνεται με όρους μικροπολιτικής αντιπαράθεσης. Απαιτεί συνεννόηση, σχέδιο και συνέπεια. Οι πρωτοβουλίες που στοχεύουν στον έλεγχο και την ορθολογική διαχείριση των ροών πρέπει να αξιολογούνται με βάση την αποτελεσματικότητά τους και όχι μέσα από κομματικά φίλτρα.
Η Κύπρος βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Από τη μία, οφείλει να παραμείνει ένα κράτος που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις διεθνείς του υποχρεώσεις. Από την άλλη, πρέπει να διασφαλίσει την κοινωνική συνοχή, την ασφάλεια και τη βιωσιμότητα των δομών της.
Η λύση δεν βρίσκεται ούτε στην αδιαφορία ούτε στην υπερβολή. Βρίσκεται σε μια ισορροπημένη πολιτική που συνδυάζει αυστηρότητα όπου χρειάζεται και ανθρωπισμό όπου επιβάλλεται. Και κυρίως, σε μια ειλικρινή παραδοχή: ότι το πρόβλημα υπάρχει και απαιτεί σοβαρή, άμεση και υπεύθυνη αντιμετώπιση.
Ταυτόχρονα, απαιτείται πολιτική ενότητα. Το μεταναστευτικό δεν προσφέρεται για εύκολη αντιπολίτευση ούτε για επικοινωνιακή εκμετάλλευση. Όσοι υπονομεύουν κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος για μικροπολιτικά οφέλη, στην ουσία συμβάλλουν στη διαιώνισή του.
Η κοινωνία δεν ζητά ακραίες λύσεις. Ζητά σοβαρότητα, δικαιοσύνη και ασφάλεια. Ζητά ένα κράτος που να λειτουργεί, να ελέγχει και να προστατεύει — χωρίς εκπτώσεις αλλά και χωρίς υπερβολές.
Η ανοχή στην αδράνεια έχει εξαντληθεί. Αυτό που απαιτείται τώρα είναι ευθύνη, αποφασιστικότητα και καθαρές λύσεις. Γιατί κάθε καθυστέρηση κοστίζει — και το κόστος αυτό το πληρώνει ήδη η κοινωνία.
Του ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Off the Record
Οι «Κινέζοι κατάσκοποι» και οι ανησυχίες των Βρετανικών Βάσεων
Ένα δημοσίευμα που εγείρει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά – και η ανάγκη να προστατευθούν οι σχέσεις Κύπρου και Κίνας από τεχνητές εντάσεις.
Ένα νέο δημοσίευμα του βρετανικού Τύπου, με αναφορές σε υποτιθέμενη κινεζική κατασκοπευτική δραστηριότητα γύρω από τις Βρετανικές Βάσεις και ειδικότερα την περιοχή του Ακρωτηρίου, προκαλεί εύλογους προβληματισμούς όχι μόνο για το περιεχόμενό του, αλλά κυρίως για τη σκοπιμότητα, τη χρονική συγκυρία και τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται να παρουσιαστεί μια υποτιθέμενη «κινεζική απειλή».
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που φιλοξενούνται στο βρετανικό δημοσίευμα, το ύψος και η τοποθεσία του ξενοδοχειακού συγκροτήματος City of Dreams Mediterranean παρέχουν δυνατότητα οπτικής επαφής με εγκαταστάσεις των Βρετανικών Βάσεων στο Ακρωτήρι. Το ρεπορτάζ φέρεται, μάλιστα, να συνδέει την κινεζική επιχειρηματική παρουσία με το ενδεχόμενο άσκησης πίεσης για εγκατάσταση εξοπλισμού συλλογής πληροφοριών.
Εδώ, όμως, αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα.
Άλλο η λήψη μέτρων ασφαλείας από μια στρατιωτική δύναμη και άλλο η δημιουργία ενός αφηγήματος περί «κινεζικής κατασκοπείας» στηριζόμενου σε υποθέσεις, ενδεχόμενα και σενάρια. Η δημοσιογραφία οφείλει να διαχωρίζει με απόλυτη σαφήνεια τα επιβεβαιωμένα στοιχεία από τις εκτιμήσεις των υπηρεσιών ασφαλείας και, κυρίως, από τις πολιτικές ερμηνείες που μπορεί να δοθούν σε αυτά.
Η αναφορά στην Κίνα δεν μπορεί να λειτουργεί ως αυτόματη εξήγηση κάθε ζητήματος ασφαλείας. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο δημιουργίας ενός κλίματος φόβου στην Κύπρο, μιας χώρας που διατηρεί διαχρονικά σημαντικές και πολυεπίπεδες σχέσεις με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Η χρονική στιγμή του δημοσιεύματος, αλλά και η ένταση με την οποία προβάλλεται η συγκεκριμένη υπόθεση, είναι στοιχεία που δικαιολογημένα προκαλούν πολιτικές συζητήσεις.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διερωτώνται κατά πόσον πίσω από τέτοιες αναφορές υπάρχει ευρύτερη προσπάθεια ενίσχυσης του αφηγήματος περί κινεζικής απειλής, προκειμένου να δικαιολογηθούν αυξημένα μέτρα ασφαλείας, στρατιωτικές υποδομές και εντονότερη παρουσία γύρω από τις Βρετανικές Βάσεις.
Και εδώ η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική.
Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται, άμεσα ή έμμεσα, να δημιουργηθεί από εξωτερικούς παράγοντες ένα κλίμα καχυποψίας γύρω από τις σχέσεις Κύπρου–Κίνας. Κατά το παρελθόν, υπήρξαν παρεμβάσεις και πιέσεις από πλευρές που αυτοπροσδιορίζονται ως «εταίροι» της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες επιχείρησαν να επηρεάσουν τις σχέσεις της Λευκωσίας με το Πεκίνο. Οι προσπάθειες αυτές, ανεξαρτήτως της μορφής που έλαβαν, δεν κατάφεραν να ακυρώσουν τους ιστορικούς δεσμούς και την αμοιβαία συνεργασία των δύο χωρών.
Η Κύπρος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χώρος όπου τρίτες χώρες θα καθορίζουν με ποιους θα αναπτύσσει οικονομικές, διπλωματικές και πολιτικές σχέσεις. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε δικαίωμα να διατηρεί ανοικτούς διαύλους με την Κίνα, όπως και με κάθε άλλη χώρα, με βάση τα δικά της εθνικά συμφέροντα.
Όσο για τις αναφορές περί «κατασκοπείας από τις ταράτσες», η όλη επιχειρηματολογία προκαλεί, τουλάχιστον, απορίες. Στη σύγχρονη εποχή της δορυφορικής παρακολούθησης, των προηγμένων ηλεκτρονικών συστημάτων και των τεχνολογιών συλλογής πληροφοριών, η εικόνα ενός υποτιθέμενου κατασκόπου που χρειάζεται να βρίσκεται στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου για να παρακολουθεί μια στρατιωτική βάση μοιάζει περισσότερο με σενάριο που εξυπηρετεί ένα επικοινωνιακό αφήγημα παρά με τεκμηριωμένη ανάλυση μιας σύγχρονης απειλής.
Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις δεν πρέπει να προστατεύονται. Σημαίνει όμως ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πρόσχημα για πολιτικές πιέσεις, ούτε η Κίνα να παρουσιάζεται χωρίς αποδείξεις ως ο μόνιμος ύποπτος.
Το συγκεκριμένο δημοσίευμα θα πρέπει, συνεπώς, να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία αλλά και με αυστηρή κριτική ματιά. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει λόγο να συμμετάσχει σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων που μπορεί να πλήξει τις εξαιρετικές σχέσεις της με την Κίνα.
Η Λευκωσία οφείλει να υπερασπιστεί την ανεξάρτητη εξωτερική της πολιτική, να απαιτεί τεκμηρίωση για κάθε σοβαρή καταγγελία και να μην επιτρέπει σε κανέναν, φίλο ή «εταίρο», να υπονομεύει τις σχέσεις της με χώρες που αποτελούν σημαντικούς διεθνείς συνομιλητές.
Οι καιροί απαιτούν ψυχραιμία, σοβαρότητα και καθαρό μυαλό. Όχι κινδυνολογία, όχι κατασκευασμένους εχθρούς και, κυρίως, όχι νέες απόπειρες διασάλευσης των σχέσεων Κύπρου–Κίνας.
ΤΟΥ ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Off the Record
Προσδοκώμενη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του τύπου “και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος”
Ως γνωστόν συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση στοχεύει στην αύξηση των συντάξεων δεκάδων χιλιάδων συνταξιούχων.
Προ της ενάρξεως της διαδικασίας της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης συμφωνήθηκε απ’ όλες τις πλευρές ότι:
(α) Το όριο συντάξιμης ηλικίας
(β) το ποσό των εισφορών
(γ) η μείωση υφιστάμενων συντάξεων
(δ) η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων
δεν πρόκειται να τεθούν προς συζήτηση.
Εν ολίγοις έχει συμφωνηθεί από όλους ότι θα διενεργηθεί πρωτοφανής συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του τύπου “και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος”
Εφόσον βρεθεί η λύση αυτού του τύπου για την αύξηση των συντάξεων να προχωρήσουμε σε αντίστοιχου τύπου λύση για αύξηση των μισθών του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα ώστε όλοι να λάβουμε αυξήσεις χωρίς όμως ούτε οι εργοδότες μας να πληρώνουν περισσότερα ούτε εμείς να εργαζόμαστε περισσότερο.
Και όταν βρούμε αυτές τις λύσεις να κατοχυρώσουμε τα πνευματικά τους δικαιώματα με διεθνείς πατέντες ώστε μπορούμε να πωλούμε τα δικαιώματα χρήσης τους έναντι αδράς αμοιβής μέσω της οποίας να χρηματοδοτούμε τον κρατικό μας προϋπολογισμό.
ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Off the Record
Περί Προεδρικής λιμουζίνας
Η προμήθεια θωρακισμένου οχήματος αποτελεί θεσμική και όχι προσωπική προμήθεια και υπαγορεύεται πρωτίστως από συγκεκριμένη επιχειρησιακή ανάγκη για την ασφαλή και απρόσκοπτη μετακίνηση του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Η ανάγκη αυτή καθορίζεται μέσα από αξιολόγηση κινδύνου και τις απαιτήσεις προστασίας που απορρέουν από διεθνή πρωτόκολλα και πρότυπα ασφάλειας για πρόσωπα υψηλού κινδύνου.
Οι προδιαγραφές του οχήματος διαμορφώνονται, συνεπώς, βάσει των επιχειρησιακών απαιτήσεων των αρμόδιων υπηρεσιών και όχι βάσει προσωπικών επιλογών ή προτιμήσεων. Πρόκειται για επιχειρησιακό μέσο και περιουσιακό στοιχείο της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο εξυπηρετεί διαχρονικά την ασφάλεια και την εύρυθμη λειτουργία του θεσμού της Προεδρίας.
Παράλληλα, η ύπαρξη κατάλληλου θωρακισμένου οχήματος αποτελεί αναγκαία επιχειρησιακή δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ασφαλή διακίνηση ξένων Αρχηγών Κρατών και άλλων υψηλών προσκεκλημένων κατά τις επίσημες επισκέψεις τους στην Κύπρο. Πριν από κάθε τέτοια επίσκεψη προηγείται αξιολόγηση κινδύνου και των απαιτούμενων μέτρων προστασίας, λαμβανομένου υπόψη, μεταξύ άλλων, του επιπέδου απειλής έναντι της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας του προστατευόμενου προσώπου.
Η δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να παρέχει το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την ασφαλή πραγματοποίηση επισκέψεων υψηλού επιπέδου.
Ως εκ τούτου, η διαθεσιμότητα πιστοποιημένων θωρακισμένων οχημάτων δεν εξυπηρετεί ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά αποτελεί πάγια επιχειρησιακή υποδομή του κράτους, αναγκαία τόσο για την προστασία του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και για την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων φιλοξενίας και ασφάλειας της χώρας.
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΣ
-
Off the Record3 weeks agoΑβέρωφ Νεοφύτου: Ορμώμενος εξ Αργάκας, ξανακτυπά
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή3 weeks agoΔΗΣΥ: Ο καλύτερος σύμμαχος του Χριστοδουλίδη
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΔΗΣΑΚΕΛ»: Μια λέξη, πολλές ανασφάλειες και το 2028 που ήδη άρχισε
-
Off the Record2 weeks agoΔΗΣΥ: Η Αννίτα λέει «όχι», ο Αβέρωφ «ίσως» και ο Παμπορίδης… σιωπά
-
Off the Record1 week agoΠερί Προεδρικής λιμουζίνας
-
Off the Record1 month agoΓκουτέρες αναξιόπιστος και Πόντιος Πιλάτος
-
Off the Record4 weeks agoΠολλοί σωτήρες για τον Προεδρικό θώκο
-
Off the Record1 month agoΤο Στενό, το πετρέλαιο και η αξία της συγκράτησης
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ3 weeks agoMecca and the new Middle East: what it means for Cyprus
-
Off the Record1 month agoΟι φιλοδοξίες στον ΔΗΣΥ και η μάχη για το 2028






