Την εβδομάδα που πέρασε, ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ Ευθύμιος Δίπλαρος εξηγούσε στην «Κ» ότι για τον Δημοκρατικό Συναγερμό δεν αποτελεί casus belli ο διορισμός Συναγερμικού στη θέση του Ευρωπαίου επιτρόπου. Προχωρούσε μάλιστα και ένα βήμα πιο κάτω, προτείνοντας ως καταλληλότερο για να αναλάβει το εν λόγω πόστο, τον τέως αναπληρωτή πρόεδρο του ΔΗΣΥ Χάρη Γεωργιάδη. Την ίδια μέρα στην εφημερίδα «Πολίτης» και ο Χάρης Γεωργιάδης έδινε δική του συνέντευξη, υπογραμμίζοντας πως η κυβέρνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη, αν και μετρίων επιδόσεων, είναι μία κεντροδεξιά κυβέρνηση, στέλνοντας έτσι το μήνυμα στον ΔΗΣΥ ότι η αντιπολίτευση που θα ασκεί πρέπει να έχει και μέτρο. Σε αυτό το παράδοξο πολιτικό σκηνικό, την κατάσταση περιέπλεκε το ότι ο κ. Γεωργιάδης, όχι μόνο δεν σχολίασε όσα βοούν το τελευταίο διάστημα περί διορισμού του στην Κομισιόν, αλλά ούτε καν ρωτήθηκε για το θέμα. Στα κομματικά πηγαδάκια ενισχύθηκαν συνεπώς τα ερωτήματα κατά πόσο όλο αυτό ήταν καλά σχεδιασμένο για να λειάνει το έδαφος για τον Χάρη Γεωργιάδη ή αν αποτελεί μία ακόμη πρωτοβουλία τού Ευθύμιου Δίπλαρου που έφερνε σε αμηχανία την πρόεδρο του ΔΗΣΥ, δεδομένου ότι η ίδια διέρρεε μέχρι πρόσφατα παντού πως ο διορισμός Γεωργιάδη από τον Νίκο Χριστοδουλίδη θα είναι αιτία πολέμου.

Η μεγάλη επιστροφή;

Ο Χάρης Γεωργιάδης είχε βεβαίως διαμηνύσει, όταν αποχώρησε από τη διεκδίκηση της προεδρίας του ΔΗΣΥ, ότι ο πολιτικός του κύκλος τελειώνει το 2026 με τη λήξη της βουλευτικής του θητείας και πως το κύριο πλάνο του είναι να επιστρέψει στις οικογενειακές του επιχειρήσεις. Η Αννίτα Δημητρίου από την άλλη, ήθελε κοντά της τον κ. Γεωργιάδη κυρίως για την πολιτική του εμπειρία αλλά και για να λειτουργεί ως σταθεροποιητικός παράγοντας σε μία κρίσιμη για τον ΔΗΣΥ συγκυρία. Αυτό επιβεβαιώνεται από την κίνησή της να του δώσει, δυσαρεστώντας άλλα στελέχη, τη θέση του προέδρου του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τον συμβουλεύεται στα κύρια ζητήματα οικονομικής πολιτικής αλλά και το γεγονός ότι αποτελεί το πρώτο βιολί του ΔΗΣΥ στην Επιτροπή Οικονομικών, παρότι σε αυτήν συμμετέχουν παράλληλα ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΣΥ Ονούφριος Κουλλά και η αντιπρόεδρος του κόμματος Σάβια Ορφανίδου. Το πόσο βεβαίως έτοιμος είναι τελικά για την πολιτική του συνταξιοδότηση είναι ένα ζήτημα που συζητείται εντόνως. Δεν πέρασε για παράδειγμα απαρατήρητο το βιβλίο που εξέδωσε και παρουσίασε τη βδομάδα που πέρασε. Ένα βιβλίο που εξηγεί τον Νέο Ρεαλισμό, για τον οποίο επικρίθηκε εντόνως, και την ανάγκη μιας εξελικτικής ομοσπονδίας. Όσα καταγράφονται αναμένεται πως θα προκαλέσουν συζήτηση τις επόμενες μέρες, καθώς ήδη άνοιξε ένας διάλογος για το αν ο Χάρης Γεωργιάδης ευνοεί με αυτή την πρόταση τελικώς τη συγκεκαλυμμένη διχοτόμηση. Το σίγουρο πάντως είναι ότι ένα τέτοιο πόστο δεν ενισχύει απλώς πολιτικά τον κ. Γεωργιάδη, αλλά τον επαναφέρει στο προσκήνιο των πολιτικών πρωταγωνιστών και αναδιαμορφώνει το σκηνικό.

Η αλλαγή της Αννίτας

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, τόσο από το Προεδρικό όσο και από το στενό περιβάλλον του Χάρη Γεωργιάδη απορρίπτουν το κατά πόσο έχει γίνει οποιαδήποτε επίσημη κρούση στον τελευταίο για τη θέση της Κομισιόν. Ο κ. Γεωργιάδης επιβεβαίωσε άλλωστε πριν από κάποιους μήνες σε συνέντευξή του στην «Κ» ότι δεν ρωτήθηκε ποτέ για κάτι τέτοιο, ούτε και εξέφρασε βεβαίως ενδιαφέρον. Το γεγονός όμως ότι το όνομά του, όχι μόνο επανέρχεται αλλά παρουσιάζεται πλέον και από μέρος της ηγεσίας του ΔΗΣΥ ως ιδανικό, έχει τη δική του σημασία. Όχι μόνο για το τι θα κάνει τελικά ο Νίκος Χριστοδουλίδης αλλά τι συνεπάγεται για τον ρόλο του ΔΗΣΥ στην κομματική σκακιέρα. Αξίζει να σημειωθεί πως η Αννίτα Δημητρίου πριν από τις εκλογές διαμήνυε παντού πως σε αντίθεση με το σενάριο επαναδιορισμού της Στέλλας Κυριακίδου, θα αποτελούσε για τον Συναγερμό casus belli η κίνηση διορισμού του Χάρη Γεωργιάδη. Σε αυτό το πλαίσιο, η κίνηση του Ευθύμιου Δίπλαρου να προτείνει ευσχήμως τον κ. Γεωργιάδη θεωρήθηκε αρχικά ως πρωτοβουλία του ιδίου, στο πλαίσιο της φιλοσοφίας του ότι ο Συναγερμός πρέπει να μείνει κοντά στην κυβέρνηση. Θα πρέπει να σημειωθεί πως ο κ. Δίπλαρος διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τον Χάρη Γεωργιάδη, ο τελευταίος έχει ένα ακροατήριο που θα ήθελε να έχει κοντά του ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ενώ την ίδια στιγμή είναι ευρέως γνωστό πως ένα τέτοιο διορισμό θα ευνοούσε και ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος πίεζε για κάτι τέτοιο στο παρασκήνιο. Αυτό το οποίο διαπιστώνεται ωστόσο, είναι πως και η Αννίτα Δημητρίου φαίνεται να άλλαξε την αρχική της γνώμη. Δεν πέρασε απαρατήρητη η αναφορά της στο Πολιτικό Γραφείο της περασμένης Πέμπτης, ότι μία τέτοια θέση δεν σημαίνει αυτόματα πως ο ΔΗΣΥ είναι κυβέρνηση, πως είναι μία θέση πολύ σημαντική, και πως ο ΔΗΣΥ θα πρέπει να είναι ωφέλιμος για τον τόπο. Οι λόγοι της θεαματικής αυτής αλλαγής στάσης ίσως να έγκειται σε πιέσεις που δέχτηκε από τα πρόσωπα που ευνοούν και ευνοούνται από μία καλύτερη συνεννόηση με την κυβέρνηση, αλλά σίγουρα και την επιλογή του κ. Γεωργιάδη. Ίσως και η ίδια να ένιωσε πως από τη στιγμή που ο Χάρης Γεωργιάδης τη στήριξε στα δύσκολα, δεν θα μπορούσε να τον ανακόψει από κάτι τέτοιο.

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε ζητήσει από τον Μάνφρεντ Βέμπερ και το ΕΛΚ συγκεκριμένο κείμενο που να αφορά το Κυπριακό, ενημερώνοντας στη συνέχεια την Αννίτα Δημητρίου για το θέμα.

Η παραδοξότητα

Το ερώτημα ωστόσο που θα πρέπει να απαντηθεί είναι ποιος ακριβώς θα είναι ο ρόλος του ΔΗΣΥ σε αυτό το ομολογουμένως παράδοξο σκηνικό. Αν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δώσει μία από τις πιο ισχυρές πολιτικές θέσεις σε στέλεχος του Συναγερμού που μέχρι πρόσφατα βρισκόταν στην ανώτατη ηγεσία, τότε σίγουρα θα αναμένει και ανταλλάγματα από τον ΔΗΣΥ. Θα μπορεί άραγε ο ΔΗΣΥ να δηλώνει αντιπολίτευση, ή θα υπάρχει μία υπόγεια συνεννόηση σε διάφορα θέματα που αφορούν την εσωτερική διακυβέρνηση; Ερώτημα που εγείρεται είναι πόσο αυτή η κίνηση θα δυσκολέψει την Αννίτα Δημητρίου να διεκδικήσει στη συνέχεια την προεδρία της Δημοκρατίας, αν βεβαίως το επιθυμεί, διαχωρίζοντας τη θέση της από τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Η αλήθεια πάντως είναι πως στο τελευταίο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, οι σχέσεις των δύο ήταν εμφανώς βελτιωμένες. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε στείλει εδώ και καιρό επιστολή στον Μάνφρεντ Βέμπερ, ζητώντας του να υπάρξει συγκεκριμένο κείμενο που να αφορά το Κυπριακό, με τον τελευταίο να το υλοποιεί. Για την κίνηση και το κείμενο ενημέρωσε στο περιθώριο της συνάντησης την Αννίτα Δημητρίου με αποτέλεσμα να βγει προς τα έξω ότι ήταν μία από κοινού προσπάθεια. Αυτό φαίνεται πως βελτίωσε ήδη το κατά τα άλλα ψυχρό κλίμα μεταξύ των δύο. Το κατά πόσο όμως είναι αρκετό για να διαφοροποιηθούν τα πράγματα, είναι ένα ζήτημα ανοικτό.

Η αποχώρηση της Στέλλας

Η μία επιλογή που θα βόλευε και τον Νίκο Χριστοδουλίδη και την Αννίτα Δημητρίου ήταν σίγουρα η Στέλλα Κυριακίδου. Σε ό,τι αφορά τον Πρόεδρο, διαχειρίστηκε με επάρκεια το χαρτοφυλάκιό της και κατάφερε να δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς εντός των Βρυξελλών. Ο επαναδιορισμός της θα γινόταν μάλιστα ανεκτός και από Συναγερμικούς που επιθυμούν ξεκάθαρο ρόλο του ΔΗΣΥ στην αντιπολίτευση. Δεν θα προκαλούσε και εκνευρισμό στα συγκυβερνώντα κόμματα που νιώθουν πολύ παραγκωνισμένα από τον πρόεδρο. Η ίδια ωστόσο πρόλαβε την όποια κίνηση του προέδρου με το να γνωστοποιήσει την Παρασκευή, τόσο στον ίδιο όσο και στην πρόεδρο της Κομισιόν, την απόφασή της να αποχωρήσει και να επιστρέψει στην Κύπρο, όπου εκεί θα σκεφτεί τα επόμενα πολιτικά της βήματα. Τον πρόεδρο της Δημοκρατίας όμως βολεύει και η επιλογή του Χάρη Γεωργιάδη, καθώς διατηρεί κοντά του την μερίδα του ΔΗΣΥ που βλέπει θετικά τη συνεννόηση με το Προεδρικό. Θεωρείται για πολλούς βέβαιο πως, αν προχωρήσει σε μία τέτοια κίνηση, θα ζητήσει από την ηγεσία του κόμματος ανταλλάγματα σε ό,τι αφορά τη στάση που θα τηρεί ο ΔΗΣΥ στο Κοινοβούλιο.

Η Ούρσουλα και το Συγκοινωνιών

Επί του παρόντος, ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποφεύγει να ανοίξει τα χαρτιά του για το τι πρόκειται να κάνει, δεδομένου ότι είναι αρκετά νωρίς. Άλλωστε το πρώτο ζήτημα που θα πρέπει να ξεκαθαρίσει είναι αν την 18η Ιουλίου θα καταφέρει η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να περάσει από τη μυστική ψηφοφορία ή όχι. Στο δεύτερο σενάριο, αναμένεται να υπάρξει μία πλήρης αναδιάταξη που θα βάζει σε δεύτερο πλάνο για λίγο, την ονοματολογία. Αξίζει να σημειωθεί πως ήδη ο πρόεδρος ζήτησε από την κα Φον ντερ Λάιεν τη δημιουργία ξεχωριστού χαρτοφυλακίου Ναυτιλίας, κάτι ωστόσο που δεν διαφαίνεται να κερδίζει έδαφος. Η κύρια στόχευση είναι να αναλάβει ένα μεσαίας βαθμίδας χαρτοφυλάκιο που χειρίζεται ένα σημαντικό κονδύλι, όπως είναι αυτό των Συγκοινωνιών. Όλα όμως είναι ανοικτά μέχρι και την 18η Ιουλίου.

Η δυσφορία των συνεργαζόμενων

Το σίγουρο είναι πως ο πρόεδρος δεν έχει κάνει καμία συζήτηση με τα συγκυβερνώντα κόμματα, αλλά μόνο με στενούς του συνεργάτες, τους οποίους βολιδοσκόπησε για ονόματα. Ανάμεσα στις εισηγήσεις ήταν κι αυτό του Χ. Γεωργιάδη. Το όνομα του υπ. Εξωτερικών Κ. Κόμπου ακούστηκε εντόνως το τελευταίο διάστημα, ωστόσο κάτι τέτοιο θεωρείται πολύ δύσκολο, καθώς ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν θέλει να ξηλώσει το υπουργείο Εξωτερικών σε μία πολύ κρίσιμη χρονική συγκυρία. Στο κάδρο μπαίνει από πρόσωπα, το όνομα του Γ. Λακκοτρύπη, ωστόσο αυτό αποτελεί κόκκινο πανί κυρίως για το ΔΗΚΟ. Όχι για τη σχέση που έχει με τη ΔΗΠΑ, αλλά για το ενεργειακό κομμάτι, καθώς τόσο το ΔΗΚΟ όσο και μία μερίδα της κοινωνίας επιρρίπτουν ήδη πολιτικές ευθύνες στον Γ. Λακκοτρύπη για την κατάρρευση μιας σειράς ενεργειακών ζητημάτων. Στο ΔΗΚΟ πάντως υπάρχει μεγάλη δυσφορία και για το ενδεχόμενο διορισμού του Χάρη Γεωργιάδη, καθώς αυτό θα ενισχύσει την αίσθηση που έχουν πολλοί ΔΗΚΟϊκοί, ότι το κόμμα φθείρεται από την κυβέρνηση χωρίς να έχει κανένα απολύτως όφελος.

Πηγή: Kathimerini