Connect with us

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Γιατί με τη σημερινή στρατηγική η Ελλάδα δεν κερδίζει την Τουρκία

Avatar photo

Published

on

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΛΗΝΑΚΗΣ*

Με την επίσηµη πλέον αμφισβήτηση της ελληνικότητας των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και ενόψει μιας ακόμη κρίσιμης χρονιάς στα εξωτερικά, είναι αναγκαία μια ψύχραιμη αξιολόγηση της εθνικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία. Μακριά από τις Συμπληγάδες του αισιόδοξου εφησυχασμού και της εύκολης πλειοδοσίας πατριωτισμού, θα επιχειρήσουμε μια κατά το δυνατόν αντικειμενική στάθμιση του αν πράγματι «έξω πάμε καλά» ή χρειαζόμαστε μια νέα στρατηγική.

Στα σχεδόν δυόμισι χρόνια του βίου της η κυβέρνηση σημείωσε σημαντικές επιτυχίες. Η διαχείριση της κρίσης στον Εβρο, οι συμφωνίες αμυντικής συνδρομής με τη Γαλλία και τα Εμιράτα, η πολυδιάστατη ενίσχυση της συνεργασίας με τις ΗΠΑ, η συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο, οι εντυπωσιακές παραγγελίες υπερσύγχρονων στρατιωτικών εξοπλισμών (Rafale, Belharra κ.λπ.) ήταν αναμφίβολα σημαντικές κινήσεις στη διπλωματικο-στρατιωτική σκακιέρα. Εγιναν σε μερικούς μήνες όσα δεν είχαν γίνει σε μια δεκαετία.

Πόσο αξιόπιστο είναι όμως το κυβερνητικό αφήγημα της δυναμικής Ελλάδας απέναντι στην «απομονωμένη» Τουρκία; Επαρκούν οι αναμφίβολες επιτυχίες για να εξισορροπήσουν έναν αδίστακτο και αυξητικά συγκρουσιακό αντίπαλο, που έφτασε να αμφισβητήσει στον ΟΗΕ ελληνικό έδαφος; Επαρκούν, όταν σημειώνει κι αυτός επιτυχίες και ελίσσεται συχνά ακόμη πιο γρήγορα και έξυπνα; Πείθει το «στρατηγικό» αφήγημα περί «ισχυρών συμμάχων και εταίρων που αποτρέπουν και τιμωρούν» την τουρκική επιθετικότητα; Μπορούμε να εφησυχάσουμε ότι με νέες συμμαχίες και εντυπωσιακούς εξοπλισμούς (πάντως για το 2025) η Τουρκία αξιολογεί ως ισχυρή την αποτρεπτική μας ικανότητα και άρα «στριμωγμένη» παραιτείται από απειλές και παράλογες διεκδικήσεις;

Ας επιχειρήσουμε μια αναγκαστικά τηλεγραφική αλλά ψύχραιμη στάθμιση των εθνικών κερδοζημιών με βάση πραγματικά δεδομένα. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δυστυχώς καλά κρατεί και με ευχολόγια δεν φεύγει από το πεδίο. Το ίδιο και η επισημοποίηση των παραληρηματικών αφηγημάτων της «Γαλάζιας Πατρίδας» και των «γκρίζων ζωνών». Μαζί με τη θρασύτατη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί των νησιών του Αν. Αιγαίου (μέσω της πίεσης για αποστρατιωτικοποίησή τους) θέτουν σε εντελώς νέα βάση τις ανάγκες της παραδοσιακής εθνικής στρατηγικής. Προσθέστε και τη νέα τουρκική πρόταση για δύο κράτη στην Κύπρο, τα Βαρώσια, τον εκτουρκισμό των Κατεχομένων κ.λπ. και διαγράφονται συνολικά μπροστά μας αλλαγές «game changer» εις βάρος του Ελληνισμού.

Μπορεί η ακολουθούμενη πεπατημένη παλαιότερων ετών να αντιμετωπίσει τέτοιου μεγέθους προκλήσεις; Μπορεί κανείς βάσιμα να προσδοκά ότι στο τραπέζι των «διερευνητικών» (όπου πιεζόμαστε να διαπραγματευθούμε σχεδόν αποκλειστικά βάσει της παραπάνω τουρκικής ατζέντας) μπορούμε κάτι να κερδίσουμε, απλώς «απορρίπτοντας υπερήφανα» τις τουρκικές απαιτήσεις;

Από πλευράς, εξάλλου, συμμαχιών, καίτοι ιδιαίτερα χρήσιμες, προβληματίζει η αδυναμία μετάφρασής τους σε χειροπιαστά κέρδη. Παρά τη «θετική φλυαρία» της Ε.Ε., απογοητεύει η αδυναμία εξασφάλισης αποτελεσματικής πίεσης στην Αγκυρα. Πρακτικά απούσες είναι και οι άλλες πολυδιαφημισμένες συμμαχίες στην Αν. Μεσόγειο, που δεν μπορέσαμε καν να αξιοποιήσουμε με ασκήσεις στο απειλούμενο Αν. Αιγαίο. Ο αγωγός EastMed ήταν θνησιγενής (ως μη βιώσιμος) εξαρχής, αλλά κατέρρευσε κι από τα «πυρά» της «Γαλάζιας Πατρίδας». Προκληθέντες «επί του πεδίου» της Αν. Μεσογείου, κατά και μετά την κρίση του 2020, προτιμήσαμε: α) Να δηλώνουμε τα δικαιώματά μας πέραν των 6 ν.μ. απλά ως «δυνάμει», απέχοντας φοβικά από σαφέστερες διατυπώσεις. β) Να καθησυχάσουμε επ’ αυτού και επίσημα την Αγκυρα, αποκηρύσσοντας τη μέχρι πρότινος ανεπίσημη «σημαία» μας του χάρτη της Σεβίλλης (στον οποίο η Ε.Ε. αποτύπωσε την ΑΟΖ των 500.000 τ. χλμ. που δικαιούμαστε σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας). γ) Να αποδείξουμε (δυστυχώς και εμπράκτως) ότι «δεν είμαστε μαξιμαλιστές», μη υπερασπισθέντες φίλια ερευνητικά σκάφη στην οριοθετημένη ΑΟΖ μας όταν κυνηγήθηκαν από τουρκικές φρεγάτες. Για να μην αναφερθούμε στις απειλητικές εκκρεμότητες οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο (μεταξύ Ρόδου και Καστελλορίζου) και με Λιβύη, που με ευσεβοποθική ανάγνωση της «αξιοπιστίας» των Μεσανατολιτών συμμάχων μας και χωρίς «έξυπνες» πρωτοβουλίες εγκυμονούν νέες απογοητεύσεις.

Οι αδυναμίες αυτές εκπορεύονται πιθανότατα από μια ανεξήγητη άρνηση αποδοχής ότι το διεθνές και περιφερειακό περιβάλλον αλλάζει ραγδαία κι επικίνδυνα και από «σιγουρατζίδικη» προσκόλληση στην ακολουθούμενη εδώ και δεκαετίες «διαχείριση» κρίσεων, που όμως οδήγησε σε εθνικές ζημιές και τουρκικά κέρδη. Ο χώρος δεν επαρκεί εδώ, αλλά έχω συχνά εξηγήσει ότι σε κάθε κρίση κάνουμε τα ίδια λάθη με την προηγούμενη.

Συμπερασματικά, κάθε σχεδόν μήνα η κυβέρνηση αναγγέλλει (ορθώς κατά τα άλλα) και μια στρατηγική για επιμέρους θέματα ή κοινωνικές ομάδες. Οταν η Αγκυρα χτίζει μεθοδικά αφήγημα «νομιμοποίησης» ένοπλου εκβιασμού για διεκδίκηση ακόμη και ελληνικού εδάφους, πότε σκοπεύει να ασχοληθεί συνολικά και σε βάθος με την εθνική στρατηγική; Το έργο –ομολογουμένως– δεν είναι εύκολο, ιδέες όμως υπάρχουν. Πόσα πρέπει ακόμη να υποστούμε για να εγκαταλειφθεί η στρουθοκαμηλική προσέγγιση των τουρκικών απειλών; Γιατί όσες βερμπαλιστικές καταδίκες της τουρκικής επιθετικότητας κι αν εξασφαλίσουμε από παλαιούς και νέους συμμάχους, κι όσους προηγμένους εξοπλισμούς κι αν αγοράσουμε, χωρίς σοβαρή στρατηγική και κυρίως «έξυπνα» αποφασιστικές κινήσεις απειλείται πλέον και η εδαφική μας ακεραιότητα. Στην αναμέτρηση με την Τουρκία δεν μπορούμε να χάνουμε συνεχώς έδαφος ή να αναβάλλουμε με την ψευδαίσθηση ότι κάποτε θα παραιτηθεί από τις παράλογες αξιώσεις της. Πρέπει, αντίθετα, να την κερδίσουμε.

* Ο κ. Γιάννης Βαληνάκης είναι καθηγητής και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών

πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΠΡΟΥ

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κόμπος: Η ασφάλεια της ΕΕ και η ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής και του Κόλπου, είναι αλληλένδετες

Avatar photo

Published

on

Η ασφάλεια της ΕΕ και η ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής και του Κόλπου, είναι αλληλένδετες, είπε ο Υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κόμπος κατά τις εργασίες του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, που πραγματοποιήθηκε σήμερα Τρίτη, 21 Απριλίου 2026, στο Λουξεμβούργο.

Στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου ήταν η συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας, οι τρέχουσες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, καθώς και η κατάσταση στον Νότιο Καύκασο και το Σουδάν.

Στο πλαίσιο της συζήτησης για την Ουκρανία, ο Υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε τη στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας προς τη χώρα. Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε ότι η Κυπριακή Προεδρία εργάστηκε και συνεχίζει να εργάζεται, για την αποδέσμευση του δανείου 90 δισ. προς την Ουκρανία και την υιοθέτηση του 20ου πακέτου κυρώσεων, προσβλέποντας σε θετικές εξελίξεις. Στηρίζονται δε πλήρως και οι προσπάθειες σε τομείς που αφορούν στην ανθρωπιστική κατάσταση, την κοινωνική συνοχή και ανθεκτικότητα της Ουκρανίας, ανέφερε.

Οι Υπουργοί Εξωτερικών είχαν επίσης άτυπη ανταλλαγή απόψεων με τον Πρωθυπουργό του Λιβάνου Nawaf Salam, στο πλαίσιο της οποίας ο Υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι η ΕΕ οφείλει να στηρίξει κατά απτό τρόπο τις προσπάθειες των αρχών του Λιβάνου για σταθεροποίηση της χώρας. Η σταθερότητα του Λιβάνου είναι σημαντική για τη σταθερότητα της περιοχής, υπογράμμισε.

Στη συνέχεια, οι «27» αντάλλαξαν απόψεις για την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με έμφαση στο Ιράν και τις επιπτώσεις που επιφέρει η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, ενώ πραγματοποιήθηκε και ανταλλαγή απόψεων για τη Συρία και τις εξελίξεις στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε στην ανάγκη για στενότερη και ενεργότερη εμπλοκή της ΕΕ στην περιοχή, υπογραμμίζοντας ότι η ασφάλεια της ΕΕ και η ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής, και του Κόλπου, είναι αλληλένδετες.

Οι πτυχές αυτές αναμένεται να συζητηθούν και σε επίπεδο Ηγετών κατά την Άτυπη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που θα πραγματοποιηθεί αυτή την εβδομάδα στη Λευκωσία, σημείωσε.

Αναφορικά με τη συζήτηση για τον Νότιο Καύκασο, ο Υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι η σημερινή ανταλλαγή απόψεων στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων αντικατοπτρίζει τη στρατηγική σημασία που έχει η περιοχή του Νοτίου Καυκάσου για την ΕΕ, πάντα υπό το πρίσμα που καθορίζει τις σχέσεις της ΕΕ με τρίτα κράτη.

Σε ό,τι αφορά στο Σουδάν, τονίστηκε η ανάγκη για ενίσχυση των διπλωματικών προσπαθειών για άμεση κατάπαυση του πυρός, για να ανοίξει ο δρόμος για ειρήνευση στη χώρα.

Στο περιθώριο των εργασιών του Συμβουλίου, ο κ. Κόμπος είχε διμερή συνάντηση με τον Πρωθυπουργό του Λιβάνου κ. Salam, με τον οποίον συζητήθηκαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος, καθώς και απτών τρόπων στήριξης των αρχών της χώρας.

Πηγή: ΚΥΠΕ

Continue Reading

voulitv

Κάλεσμα για αναστολή της Συμφωνίας ΕΕ–Ισραήλ λόγω παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Avatar photo

Published

on

[350] πρώην Ευρωπαίοι υπουργοί, πρέσβεις και ανώτεροι αξιωματούχοι ζητούν την αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ εν μέσω των συστηματικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων από το Ισραήλ

Καμία ανάπαυλα για την Παλαιστίνη: Με την προσοχή του κόσμου στραμμένη αλλού, το Ισραήλ, υπό το πρόσχημα παράνομων στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν και του Λιβάνου, έχει επιδιώξει την υποδούλωση των Παλαιστινίων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, εντείνοντας την παράνομη πολιτική κατοχής του. Περισσότεροι από 73.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από τις 7 Οκτωβρίου 2023, συμπεριλαμβανομένων 700 τους τελευταίους έξι μήνες από τη λεγόμενη «εκεχειρία» στη Γάζα. Η προσάρτηση παλαιστινιακών εδαφών από τρομοκράτες εποίκους που προστατεύονται από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις συνεχίζεται με ταχείς ρυθμούς, ενώ προγραμματίζονται και άλλες καταπατήσεις γης. Αυτό περιλαμβάνει τον κρίσιμο διάδρομο Ε1 που χωρίζει τη Δυτική Όχθη στα δύο, όπου επίκειται η έκδοση διαγωνισμών της ισραηλινής κυβέρνησης για 3.400 κτίρια. Το Ισραήλ συνεχίζει να ενεργεί με απόλυτη ατιμωρησία, υπονομεύοντας τη λύση των δύο κρατών και ένα μελλοντικό παλαιστινιακό κράτος, η ύπαρξη του οποίου αναγνωρίζεται από 157 κράτη μέλη του ΟΗΕ. Αυτό το μοτίβο παράνομης συμπεριφοράς επαναλαμβάνεται στις αδιάκριτες και δυσανάλογες επιθέσεις του Ισραήλ κατά του Λιβάνου, οι οποίες έχουν οδηγήσει στην απώλεια περισσότερων από 2.000 ανθρώπινων ζωών, καθώς και σε εκτεταμένη εκτόπιση και καταστροφή.

Εν τω μεταξύ, οι πολιορκημένοι Παλαιστίνιοι κάτοικοι της Γάζας στερούνται επαρκούς ανθρωπιστικής βοήθειας λόγω των συνεχιζόμενων περιορισμών πρόσβασης, με την UNRWA και τις διεθνείς ΜΚΟ να εμποδίζονται να παρέχουν τα επείγοντα αναγκαία εφόδια και υπηρεσίες σύμφωνα με τις εντολές λειτουργίας τους. Ταυτόχρονα, το εξαιρετικά αμφιλεγόμενο σχέδιο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, παραπαίει και αποτυγχάνει ακόμη και να περιορίσει τις ισραηλινές στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον των Παλαιστινίων στη Γάζα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το Ισραήλ ψήφισε πρόσφατα νομοθεσία που προβλέπει τη θανατική ποινή για Παλαιστίνιους που κατηγορούνται για εγκλήματα που σχετίζονται με την τρομοκρατία, με τους Εβραίους Ισραηλινούς να εξαιρούνται de jure. Αυτή η αποτρόπαια νομοθεσία θυμίζει ένα κράτος απαρτχάιντ που ενεργεί χωρίς νομικούς περιορισμούς.

Ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου είναι υψίστης σημασίας: οι Συνθήκες της ΕΕ ορίζουν ότι η δράση της ΕΕ στη διεθνή σκηνή πρέπει να καθοδηγείται από την προώθηση της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της καθολικότητας και της αδιαίρετης φύσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των αρχών του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου. Η σημερινή ισραηλινή κυβέρνηση παραβιάζει αυτές τις θεμελιώδεις αρχές της ΕΕ όσον αφορά τους Παλαιστινίους, για την ευημερία των οποίων παραμένει νομικά και ηθικά υπεύθυνη ως κατοχική δύναμη. Το πιο σημαντικό είναι ότι η συμπεριφορά αυτή συνιστά παραβίαση του άρθρου 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ, το οποίο ορίζει ότι «οι σχέσεις μεταξύ των μερών […] θα βασίζονται στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών […]». Η διάταξη αυτή αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της Συμφωνίας Σύνδεσης και ο σεβασμός της είναι υποχρέωση και των δύο μερών.

Η δράση της ΕΕ έχει καθυστερήσει υπερβολικά: Η αποτυχία της ΕΕ, τόσο τον Ιούλιο όσο και τον Σεπτέμβριο του 2025, να θεσπίσει έστω και ένα περιορισμένο πακέτο μέτρων κατά της συμπεριφοράς του Ισραήλ στη Γάζα – η οποία επί του παρόντος αποτελεί αντικείμενο δικαστικής διαδικασίας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου ως πιθανή γενοκτονία – εκλαμβάνεται διεθνώς ως εφαρμογή διπλών προτύπων εκ μέρους της ΕΕ. Οι εταίροι έχουν παρατηρήσει ότι, ενώ η Ρωσία τιμωρείται δικαίως με κυρώσεις, δεν λαμβάνεται καμία δράση ως απάντηση στις ενέργειες της ισραηλινής κυβέρνησης στην Παλαιστίνη και πέραν αυτής. Εν τω μεταξύ, οι Παλαιστίνιοι εξακολουθούν να υφίστανται συνεχείς επιθέσεις από μια ισραηλινή κυβέρνηση αποφασισμένη να τους περιθωριοποιήσει και να καταστήσει τη ζωή τους ανυπόφορη, με απώτερο στόχο να τους εξαναγκάσει να εγκαταλείψουν τις γης τους. Είναι απαράδεκτο, ενώ τα ανθρώπινα δικαιώματα των Παλαιστινίων και το διεθνές δίκαιο παραβιάζονται συστηματικά, η ΕΕ να παραμένει διχασμένη στο περιθώριο χωρίς να ασκεί την επιρροή που θα έπρεπε. Κατά συνέπεια, καλούμε τους ηγέτες των 27 κρατών μελών της ΕΕ και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ: (i) να λάβουν μέτρα για την αναστολή της Συμφωνίας

Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ, εν όλω ή εν μέρει· (ii) να απαγορεύσουν το εμπόριο με τους παράνομους οικισμούς· (iii) να σταματήσουν το εμπόριο στρατιωτικών αγαθών με το Ισραήλ· (iv) να αναστείλουν τη συμμετοχή του Ισραήλ σε προγράμματα της ΕΕ· (v) να επεκτείνουν τον κατάλογο των ατόμων που υπόκεινται σε κυρώσεις και απαγορεύσεις θεώρησης σε όλους όσοι εμπλέκονται στην καταστολή των Παλαιστινίων και στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου· και (vi) να θεσπίσουν μια σειρά δεικτών αναφοράς για τα ανθρώπινα δικαιώματα, βάσει των οποίων θα παρακολουθείται η μελλοντική συμπεριφορά του Ισραήλ. Η μη συμμόρφωση με αυτούς τους δείκτες αναφοράς θα πρέπει να οδηγεί στην επιβολή πρόσθετων κυρώσεων της ΕΕ κατά της ισραηλινής κυβέρνησης.

Σε μια περίοδο αναταραχής στη Μέση Ανατολή και εν μέσω των εκτεταμένων παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου από το Ισραήλ, είναι επιτακτική ανάγκη η ΕΕ να αναλάβει δράση και να ζητήσει λογοδοσία από το Ισραήλ. Η δράση αυτή θα πρέπει να αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νέας στρατηγικής της ΕΕ για την περιοχή, η οποία θα βασίζεται στις θεμελιώδεις αξίες της Ένωσης.

Δήλωση που συνυπέγραψαν στις 15 Απριλίου 2026 [XXX] πρώην Ευρωπαίοι υπουργοί, πρέσβεις και ανώτεροι αξιωματούχοι. Σύνδεσμος προς: Κατάλογος συνυπογραφόντων

Continue Reading

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Διεθνής κατακραυγή για τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς στον Λίβανο – Σκιές στην εκεχειρία ΗΠΑ–Ιράν

Avatar photo

Published

on

Σφοδρές διεθνείς αντιδράσεις προκαλεί το νέο κύμα ισραηλινών επιθέσεων στον Λίβανο, που σημειώθηκαν λίγες μόλις ώρες μετά την ανακοίνωση εκεχειρίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, επιτείνοντας την αστάθεια στη Μέση Ανατολή και θέτοντας υπό αμφισβήτηση τη βιωσιμότητα της συμφωνίας.

Οι επιθέσεις, που χαρακτηρίζονται ως οι πλέον εκτεταμένες της τρέχουσας σύγκρουσης, είχαν ως αποτέλεσμα εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες, με τις λιβανικές αρχές να κάνουν λόγο για πλήγματα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και «ανυπεράσπιστους πολίτες». Την ίδια ώρα, διεθνείς οργανισμοί καταγράφουν εικόνες εκτεταμένης καταστροφής, με νοσοκομεία να δέχονται τεράστια πίεση και τις υπηρεσίες πολιτικής άμυνας να επιχειρούν μέσα σε συνθήκες χάους.

Ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έκανε λόγο για «φρικιαστική» κλίμακα βίας και απωλειών, υπογραμμίζοντας ότι το μέγεθος της καταστροφής «αψηφά κάθε λογική», ιδίως υπό το πρίσμα της πρόσφατης εκεχειρίας. Παράλληλα, ζήτησε άμεση διερεύνηση ενδεχόμενων παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

Στο διπλωματικό πεδίο, η αντίδραση υπήρξε έντονη. Η λιβανική ηγεσία καταδίκασε τις επιθέσεις ως «σφαγές» και απηύθυνε έκκληση για διεθνή παρέμβαση, τονίζοντας ότι η συνέχιση των επιχειρήσεων υπονομεύει κάθε προσπάθεια αποκλιμάκωσης. Αντίστοιχα, το Ιράν κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι δεν τηρούν τις δεσμεύσεις τους, προειδοποιώντας πως η εκεχειρία κινδυνεύει να καταρρεύσει εάν συνεχιστούν τα πλήγματα.

Από την πλευρά τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες διευκρίνισαν ότι η συμφωνία με την Τεχεράνη δεν περιλαμβάνει τον Λίβανο, αφήνοντας ουσιαστικά ανοιχτό το πεδίο για τις ισραηλινές επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ. Η θέση αυτή εντείνει τη σύγχυση γύρω από το εύρος της εκεχειρίας, καθώς άλλοι διεθνείς παράγοντες είχαν υποστηρίξει ότι θα έπρεπε να καλύπτει το σύνολο της περιφερειακής έντασης.

Στην Ευρώπη, η εκεχειρία ΗΠΑ–Ιράν χαιρετίστηκε ως θετικό βήμα, ωστόσο συνοδεύτηκε από σαφείς εκκλήσεις για άμεση επέκτασή της και στον Λίβανο, προκειμένου να αποφευχθεί μια ευρύτερη ανθρωπιστική κρίση και νέα κλιμάκωση.

Το νέο αυτό επεισόδιο αναδεικνύει την εύθραυστη φύση των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή, με τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στον Λίβανο να απειλεί να ακυρώσει κάθε προσπάθεια διπλωματικής εκτόνωσης και να οδηγήσει την περιοχή σε νέο κύκλο βίας.

Reuters

Continue Reading
Advertisement

Viral

(c) 2017-26 | Vouli.TV. All Rights Reserved. Developed by UnitrustMedia