ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Ένα κρίσιμο φθινόπωρο για τον πρόεδρο
Όταν την 9η Ιουνίου ανακοινώνονταν τα αποτελέσματα των εκλογών, τα παραδοσιακά κόμματα βρίσκονταν σε στιγμή αμηχανίας, και κυρίως αδυναμίας να αντιληφθούν το τι ακριβώς οδήγησε στην απρόσμενη εκλογή του Φειδία Παναγιώτου. Η εσωστρέφεια είχε ήδη ξεκινήσει εξαιτίας της απώλειας ποσοστών, ενώ η αμφισβήτηση κάποιων εκ των αρχηγών των κομμάτων ενισχύθηκε το τελευταίο διάστημα. Η εκλογή του Φειδία Παναγιώτου, όμως, και κατ’ επέκταση το πλήγμα των κομμάτων της συγκυβέρνησης, παραδόξως δεν προκάλεσαν οποιαδήποτε ανησυχία στον Λόφο. Αντιθέτως. Οι δηλώσεις του προέδρου έδειχναν την σαφή απόστασή του από τον κομματικό μηχανισμό. Η έμφασή του ότι δεν προέρχεται από κόμματα, ότι δεν διαθέτει κομματική ταυτότητα, ενίσχυαν τη δυσφορία των συγκυβερνώντων, όμως την ίδια στιγμή καταδείκνυαν πως ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης ήθελε να ακολουθήσει για τον εναπομείναντα χρόνο της θητείας του ένα παρόμοιο μοντέλο προσβλέποντας στην αυθόρμητη στήριξη των πολιτών ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης. Ο ίδιος, βεβαίως, φαίνεται να αγνοεί πως μία σειρά ανοικτών μετώπων κάνουν την προεδρία του ιδιαίτερα σύνθετη, ενώ το ενδεχόμενο επαναδιεκδίκησης δεν θα αποτελεί υγιεινό περίπατο. Τρεις άξονες όμως θα κρίνουν το παιχνίδι και το βάρος του Νίκου Χριστοδουλίδη μέχρι και την ολοκλήρωση της θητείας του, και συνδέονται άμεσα με τον προσεχή Σεπτέμβριο:
- Το Κυπριακό.
- Η σχέση με τους συγκυβερνώντες – η στάση της Αντιπολίτευσης.
- Η εικόνα και η αξιοπιστία του.
Η αμφισημία
Είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης έτοιμος για τολμηρά βήματα στο Κυπριακό, ή αποτελεί μέρος μίας τακτικής για να αποσείσει από πάνω του το μερίδιο ευθύνης σε ένα ενδεχόμενο ναυάγιο; Αυτό ήταν το ερώτημα που τέθηκε εντόνως στα πολιτικά πηγαδάκια όταν ο Πρόεδρος τελευταίως υπογράμμιζε την ετοιμότητά του να παρακαθίσει στο τραπέζι των συνομιλιών, ακόμα και την επόμενη μέρα. Όταν μιλούσε για τολμηρά βήματα και μοναχική πορεία στις δύσκολες και μεγάλες αποφάσεις. Η αλήθεια ίσως να είναι κάπου στη μέση. Η «Κ» είχε αποκαλύψει την προηγούμενη βδομάδα ότι η Λευκωσία είναι έτοιμη να δουλέψει με κάποια στοιχεία για να επαναρχίσουν οι συνομιλίες. Αναμένεται να γίνει μία σχετική αξιολόγηση για το εμπόριο και τις πτήσεις με έναν τρόπο που θα χρησιμοποιεί ως νομική βάση το πρωτόκολλο 10 που προσαρτήθηκε στη συνθήκη προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ε.Ε. Η κατάσταση παρουσιάζεται και πιο διαλλακτική στο άνοιγμα οδοφράγματος της Μιας Μηλιάς που έθεσε στον πρόεδρο Χριστοδουλίδη η κα Ολγκίν, και ο πρώτος αρνήθηκε να το κάνει. Διπλωματικές πηγές σημειώνουν πως η θέση της ε/κ πλευράς είναι να γίνει κάποιο βήμα εφόσον ανταποκριθεί με κάποιον τρόπο η τ/κ πλευρά. Δεν σημαίνει, όπως σημειώνεται, πως δεν θα υπάρξει κάποια αναπροσαρμογή σε αυτή την προσέγγιση. Αυτό θεωρείται από διπλωματικούς κύκλους ως μία θετική κίνηση από πλευράς της Λευκωσίας. Πέραν όμως αυτού, εγείρονται ερωτήματα για το αν ο πρόεδρος είναι πράγματι έτοιμος, αν οι δηλώσεις του δεν περιορίζονται στο να κερδίσει επικοινωνιακούς πόντους από κύκλους στο εσωτερικό, ή απλώς αν θέλει να εκθέσει την Τουρκία. Η εκτός των διπλωματικών θεσμίων κίνησή του να ανακοινώσει την ημερομηνία προτού αυτή κλειδώσει έτυχε διαφόρων ερμηνειών. Κάποιοι επιμένουν πως ήταν γκάφα στη θέρμη του να κερδίσει επικοινωνιακούς πόντους και να χειροκροτηθεί από το αυστηρό ακροατήριο των Βαρωσιωτών. Η μέχρι τώρα πορεία του προέδρου στην πολιτική αποδεικνύει άλλωστε την ανάγκη του να γίνει αγαπητός, και ότι αρέσκεται σε επικοινωνιακές κινήσεις που του προσθέτουν πολιτικούς πόντους. Υπάρχουν οι κύκλοι που εκτιμούν πως ο πρόεδρος γνώριζε για την άρνηση του Ερσίν Τατάρ και ήθελε να εκθέσει την άλλη πλευρά βγάζοντας τον εαυτό του από το κάδρο του blame game. Υπήρξαν όμως και οι καχύποπτοι που θεωρούν πως ήταν μία κίνηση καθαρά υπολογιστική, με στόχο να «σκοτώσει» τη διαδικασία. Μεσούσης της θερινής ραστώνης και της απουσίας της όποιας αντιπολίτευσης, την πιο σκληρή κριτική του έκανε ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου καταγγέλλοντάς τον για τρικ επικοινωνίας.
Μία συνάντηση
Τις προηγούμενες μέρες βεβαίως, ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ είχε μετά από δική του πρωτοβουλία συνάντηση με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτως ώστε να τον ενημερώσει για τις επαφές που έκανε ο ίδιος με διεθνείς παράγοντες και για όσα γνωρίζει γύρω από τις επικείμενες εξελίξεις. Μία ενημέρωση που επανέλαβε στη συνέχεια με την πρόεδρο του ΔΗΣΥ Αννίτα Δημητρίου. Δεδομένης και της αρχικής στήριξης που έδωσε ο κ. Νεοφύτου στον Νίκο Χριστοδουλίδη –όταν ο τελευταίος ανακοίνωσε την ημερομηνία και προτού αντιληφθεί ότι επρόκειτο για βολιδοσκόπηση– η συνάντηση φαίνεται να έγινε σε καλό κλίμα, το οποίο ανατράπηκε στη συνέχεια με το ναυάγιο της τριμερούς.
Το όλο περιστατικό άνοιξε ωστόσο δύο ζητήματα για τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Αφενός, το ζήτημα της αξιοπιστίας του στο εσωτερικό και αφετέρου, τη σχέση εμπιστοσύνης με τα Ηνωμένα Έθνη. Κυβερνητικές πηγές σημειώνουν πως τα Ηνωμένα Έθνη δεν δυσφόρησαν από την ανακοίνωση της ημερομηνίας καθώς αντιλαμβάνονται εν μέρει και την ανάγκη της Λευκωσίας να αποδείξει πως το αδιέξοδο δεν οφείλεται στη δική μας πλευρά. Υπάρχουν ωστόσο και πολιτικοί κύκλοι που εκτιμούν ότι όλο αυτό έκανε ζημιά στη σχέση των δύο πλευρών. Η κυβέρνηση θα πρέπει άλλωστε να αντιμετωπίσει την ψυχρή σχέση που υπάρχει αυτή τη στιγμή με την Ειρηνευτική Δύναμη και τον Κόλιν Στιούαρτ. Μία σχέση που διασαλεύτηκε εξαιτίας της στάσης της κυβέρνησης στο ζήτημα των μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί στη Νεκρή Ζώνη και για τους οποίους δεν προτίθεται να κάνει κάτι, ανοίγοντας επιπλέον μέτωπα για το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία αγνοεί διεθνείς συμβάσεις.
Συνεργασίες στην κόκκινη ζώνη
Οι προθέσεις του Νίκου Χριστοδουλίδη θα διαπιστωθούν τον Σεπτέμβριο δεδομένου ότι θα επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες που θέλουν σύγκληση συνάντησης στο τέλος Σεπτέμβριο. Σε αυτό το πλαίσιο θα δοκιμαστούν οι πραγματικές προθέσεις του προέδρου και σίγουρα η σχέση του με τους συγκυβερνώντες. Κομματικοί κύκλοι από τα κόμματα της συγκυβέρνησης βλέπουν χωρίς επιφυλάξεις πάντως τις τελευταίες δηλώσεις του προέδρου, επιμένοντας πως δεν άλλαξε προσέγγιση στο Κυπριακό. Όπως λέγεται στο παρασκήνιο, ο πρόεδρος έχει δώσει τις δικές του διασφαλίσεις σε κύκλους που βλέπουν με επιφυλάξεις την κινητοποίηση στο Κυπριακό, και αυτό ίσως να συμβάλλει στον εφησυχασμό τους. Εκτιμούν ότι η τακτική του εμπίπτει στην προσπάθεια να εκτεθεί η Τουρκία. Σίγουρα πάντως εξελίξεις στο Κυπριακό σε συνδυασμό με έναν τολμηρό πρόεδρο, ανοίγει παράλληλα ζητήματα στη συγκυβέρνηση. Θα μείνουν άραγε ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ στη συγκυβέρνηση εάν υπάρξουν τολμηρά βήματα, ή θα αποτελέσει την κατάλληλη αφορμή που χρειάζονται για την αποχώρησή τους; Υπενθυμίζεται ότι η ΕΔΕΚ είχε αντιδράσει πρόσφατα όταν το πρώην στέλεχός τους και νυν υπουργός Μαρία Παναγιώτου μίλησε σε εκδήλωση υπέρ της ΔΔΟ, καταδεικνύοντας την παραδοξότητα αυτής της συγκατοίκησης. Το ΔΗΚΟ από την άλλη, είχε αντιδράσει έντονα με την δημοσιοποίηση των 14 μέτρων για τους Τ/κ σε σημείο που δεν θα παρευρισκόταν στον απολογισμό τού ενός έτους. Η αρχικά καλή σχέση προέδρου – Νικόλα Παπαδόπουλου έχει διασαλευτεί από την περίοδο των διορισμών στους ημικρατικούς οργανισμούς μέχρι και σήμερα. Στο κόμμα του Κέντρου θεωρούν πως ο Νίκος Χριστοδουλίδης όχι μόνο τους αγνοεί, αλλά και τους υποσκάπτει όταν μιλά για κομματοκρατία. Δεν είναι τυχαίο ότι εντός του ΔΗΚΟ, ελάχιστα είναι τα στελέχη που βλέπουν θετικά τη συγκυβέρνηση, όπως διαφάνηκε στην πρόσφατη συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής. Και αν ληφθεί υπόψη το μεγάλο συνέδριο που προετοιμάζει το κόμμα ως απάντηση στην ήττα των ευρωεκλογών, αναμένεται με ενδιαφέρον να διαφανεί τόσο η θέση στελεχών για την κυβέρνηση όσο και οι θέσεις του κόμματος. Με δεδομένο άλλωστε ότι ξεκινά η προεκλογική για το 2026, λίγοι είναι εκείνοι που θα στηρίξουν την κυβέρνηση το επόμενο διάστημα, καθώς είναι γενικώς παραδεχτό στους εν λόγω κύκλους ότι κάτι τέτοιο θα τους πλήξει εκλογικά. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης συνεπώς, θα έχει να αντιμετωπίσει δυσκολίες ενόψει των βουλευτικών, είτε μείνουν τα εν λόγω κόμματα στη συγκυβέρνηση είτε φύγουν. Όχι μόνο από τα στελέχη που θα κρατούν αποστάσεις, αλλά γιατί –όπως όλα δείχνουν– και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, αναμένεται να εντείνουν την αντιπολιτευτική τους στάση, στο ενδεχόμενο που δεν υπάρξουν εξελίξεις στο Κυπριακό. Το πώς θα κινηθεί ο ΔΗΣΥ είναι ένα ερώτημα. Το βέβαιο είναι πως η στάση της χαλαρής αντιπολίτευσης φαίνεται να ευνοεί όλους, ενώ το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης –δεδομένου ότι δεν θα υπάρξουν σοβαρές εξελίξεις– απομακρύνεται. Το κύριο πρόσωπο που φέρεται να ευνοούσε κάτι τέτοιο ήταν το περιβάλλον του τέως προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος πλέον έχει πολύ αποστασιοποιημένες σχέσεις με τον Νίκο Χριστοδουλίδη.
Οι επόμενες εκλογές συνεπώς, είναι ήδη στο πλάνο των κομμάτων. Δεν ήταν τυχαίες οι κινήσεις των συγκυβερνώντων στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η Δημοκρατική Παράταξη θέλησε με κάθε τρόπο να συνεργαστεί με τον ΔΗΣΥ, θυσιάζοντας και το ενδεχόμενο καθόδου με τον δικό της υποψήφιο στον Δήμο Λευκωσίας Μαρίνο Κλεάνθους, και ο ΔΗΣΥ με την πλευρά του θυσίασε τον Δήμο Στροβόλου για να κρατήσει κοντά του τη ΔΗΠΑ. Και το Δημοκρατικό Κόμμα όμως φάνηκε να βλέπει ιδιαίτερα θετικά το αποτέλεσμα της συνεργασίας που είχε με το ΑΚΕΛ σε δήμους. Όπως σημειώνουν κομματικοί κύκλοι και επιβεβαιώνεται από τις τελευταίες δηλώσεις του γ.γ. του ΑΚΕΛ Στέφανου Στεφάνου, μπήκαν οι βάσεις για μετέπειτα συνεργασία, είτε για την προεδρία της Βουλής το 2026, είτε για τις προεδρικές του 2028, δεδομένου ότι το ΑΚΕΛ αποκλείει επί του παρόντος και μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, κάθοδο με δικό του υποψήφιο.
Η τραυματισμένη εικόνα
Αυτές οι κινήσεις καταδεικνύουν πως τα κόμματα του Κέντρου είτε ότι έχουν εκτιμήσει πως ο Νίκος Χριστοδουλίδης είναι πρόεδρος μίας θητείας και θα πρέπει να βρουν τις εναλλακτικές τους για το 2028, είτε ότι δεν προτίθενται να τον στηρίξουν στο ενδεχόμενο επαναδιεκδίκησης. Το μεγάλο ερώτημα σε αυτό είναι αφενός, αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης μπορεί να ανατρέψει το παιχνίδι και αφετέρου, αν ευνοεί τα κόμματα του Ενδιάμεσου ένας Νίκος Χριστοδουλίδης που επανακάμπτει και διεκδικεί για το 2028.
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, αμέσως μετά τις διπλές εκλογές έχει αλλάξει την επικοινωνιακή του τακτική. Έχει γίνει πιο εξωστρεφής, έχει επιλέξει πολύ προσεκτικά σε ποια ΜΜΕ και σε ποιους δημοσιογράφους θα μιλήσει, έχει παρουσία σε εκδηλώσεις, ποδοσφαιρικούς αγώνες και έντονη κάλυψη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έχει επιλέξει παράλληλα το πετυχημένο μοντέλο του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για να ενημερώσει ο ίδιος τους πολίτες για κυβερνητικά μέτρα και προτάσεις. Με λίγα λόγια επιχειρεί να έχει απευθείας επαφή με τους πολίτες, χωρίς διαμεσολαβητές είτε τα κόμματα είτε τα παραδοσιακά ΜΜΕ. Η κύρια αντίληψη που φαίνεται να επικρατεί στο Προεδρικό είναι πως όπως κατάφερε το 2023 να κερδίσει τις εκλογές χωρίς την στήριξη –τουλάχιστον επίσημα– ενός εκ των δύο μεγάλων κομμάτων, ίσως να τα καταφέρει πρώτα να επανακάμψει και στη συνέχεια να βάλει πλώρη για το 2028. Η αίσθηση αυτή φαίνεται να ενισχύθηκε μετά την νίκη Φειδία Παναγιώτου και την ήττα των παραδοσιακών κομμάτων. Σίγουρα το κομματικό σύστημα έχει να διαχειριστεί τα δικά του προβλήματα, όμως την ίδια στιγμή ένας Νίκος Χριστοδουλίδης χωρίς την στήριξη οποιουδήποτε κόμματος, χωρίς τη δημιουργία ενός δικού του οργανωμένου συνόλου θα δυσκολευτεί το επόμενο διάστημα. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης του σήμερα, δεν είναι ο ίδιος με αυτόν του 2023. Όχι μόνο επειδή οι συγκυρίες ήταν τέτοιες το 2023 που τον ευνοήσαν, αλλά και γιατί πλέον έχει να διαχειριστεί μία τραυματισμένη εικόνα. Είτε γιατί φθάρηκε αναπόφευκτα από τη διακυβέρνηση, είτε γιατί οι χειρισμοί του έχουν πλήξει την αξιοπιστία του. Το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, όχι μόνο στο να διαχειριστεί τα μεγάλα ζητήματα του τόπου όπως είναι το Κυπριακό, αλλά και στο να αποφασίσει τι πρόεδρος είναι, ποιο είναι το διακύβευμά του πέραν από την επικοινωνιακή του τακτική, και τι θέλει να αφήσει ως κληροδότημα.
#exAformis
Όταν η Δικαιοσύνη καλείται να κρίνει… τον ίδιο της τον εαυτό
του Χάρη Θεραπή
Η υπόθεση TAXAN δεν αφορά μόνο τον Μαρίνο Σιζόπουλο και τα υπόλοιπα πρόσωπα που κατονομάζονται στο πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς. Αφορά, πρωτίστως, τη θεσμική αξιοπιστία της Νομικής Υπηρεσίας και την ικανότητα του κράτους να πείθει τους πολίτες ότι η Δικαιοσύνη λειτουργεί με συνέπεια, ανεξαρτησία και ίσα μέτρα απέναντι σε όλους.
Η συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι.
Την ώρα που η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το πόρισμα για το λεγόμενο «Κράτος Μαφία», με την ίδια την Κυβέρνηση να αναγκάζεται να αναζητήσει ανεξάρτητους ανακριτές λόγω της εξαίρεσης της ηγεσίας της Νομικής Υπηρεσίας, ένα δεύτερο, εξίσου κρίσιμο ζήτημα καταλήγει ξανά στο ίδιο γραφείο.
Το πόρισμα της Αστυνομίας για την υπόθεση TAXAN αναμένεται να διαβιβαστεί στη Νομική Υπηρεσία, η οποία καλείται να αποφασίσει αν θα ασκήσει ποινικές διώξεις.
Το ερώτημα, όμως, είναι αμείλικτο.
Πώς μπορεί η ίδια ακριβώς ηγεσία της Νομικής Υπηρεσίας, που το 2022 είχε αποφανθεί ότι δεν υπήρχε επαρκής μαρτυρία για ποινική δίωξη, να πείσει σήμερα ότι η νέα της απόφαση δεν θα σκιάζεται από τις επιλογές του παρελθόντος;
Η τότε θέση ήταν ξεκάθαρη: δεν υπήρχε επαρκής και ανεξάρτητη μαρτυρία.
Κι όμως, λίγα χρόνια αργότερα, η Αρχή κατά της Διαφθοράς, μέσω μιας εκτεταμένης έρευνας, εντόπισε στοιχεία και ενδείξεις που οδήγησαν σε διαπίστωση πιθανής διάπραξης σοβαρών ποινικών αδικημάτων, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει νέα αστυνομική διερεύνηση.
Το εύλογο ερώτημα δεν αφορά μόνο την ουσία της υπόθεσης.
Αφορά το πώς είναι δυνατόν στοιχεία που κρίθηκαν ικανά να οδηγήσουν σε νέα ποινική διερεύνηση να μην είχαν εντοπιστεί ή αξιολογηθεί στην πρώτη έρευνα.
Και ακόμη περισσότερο, γιατί τότε δεν ζητήθηκαν συμπληρωματικές ανακρίσεις ή περαιτέρω διερεύνηση.
Εδώ βρίσκεται η πραγματική πληγή.
Η αξιοπιστία της Δικαιοσύνης δεν κρίνεται μόνο από τις τελικές αποφάσεις της. Κρίνεται από την ποιότητα των ερευνών, από τη συνέπεια των χειρισμών και από την εικόνα που εκπέμπει προς την κοινωνία.
Όταν οι ίδιες υποθέσεις επιστρέφουν μετά από λίγα χρόνια με διαφορετικά δεδομένα και διαφορετικές αξιολογήσεις, η εμπιστοσύνη των πολιτών δοκιμάζεται.
Και όταν αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο όπου η ίδια η Νομική Υπηρεσία βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης δημόσιας αμφισβήτησης εξαιτίας άλλων σοβαρών υποθέσεων, η ανάγκη για απόλυτη διαφάνεια γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Ας είμαστε ξεκάθαροι.
Το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς δεν αποτελεί δικαστική απόφαση και κανείς δεν μπορεί να θεωρείται ένοχος πριν αποφανθούν τα αρμόδια δικαστήρια, εφόσον φυσικά ασκηθούν διώξεις.
Όμως η δημόσια λογοδοσία των θεσμών είναι εξίσου απαραίτητη.
Εάν η Νομική Υπηρεσία αποφασίσει αυτή τη φορά να προχωρήσει με ποινικές διώξεις, θα οφείλει να εξηγήσει τι ακριβώς άλλαξε σε σχέση με το 2022 και γιατί τότε δεν κρίθηκε αναγκαία μια πιο ουσιαστική διερεύνηση.
Εάν, από την άλλη, αποφασίσει εκ νέου να μην προχωρήσει, θα πρέπει να αιτιολογήσει με τρόπο που να μπορεί να πείσει μια κοινωνία η οποία παρακολουθεί πλέον με αυξανόμενη δυσπιστία τη λειτουργία των θεσμών.
Η ουσία δεν είναι αν η υπόθεση αφορά έναν πρώην αρχηγό κόμματος.
Ούτε αν οι καταγγελίες τελικά θα επιβεβαιωθούν ή θα καταρρεύσουν στο δικαστήριο.
Η ουσία είναι αν η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει μηχανισμούς που μπορούν να διερευνούν σοβαρές υποθέσεις χωρίς σκιές, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς να δημιουργείται η εντύπωση ότι οι ίδιοι θεσμοί καλούνται κάθε φορά να αξιολογήσουν τα δικά τους λάθη.
Η Δικαιοσύνη δεν αρκεί να απονέμεται.
Πρέπει και να εμπνέει εμπιστοσύνη.
Και αυτή η εμπιστοσύνη, δυστυχώς, δεν ανακτάται με ανακοινώσεις. Ανακτάται μόνο όταν οι θεσμοί αποδεικνύουν στην πράξη ότι είναι πρόθυμοι να κάνουν και τη δύσκολη αυτοκριτική.
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Μεταξύ Άγκυρας και Τουρκοκυπρίων: Ο Έρχιουρμαν χάνει την πολιτική ισορροπία
Σε έντονο πολιτικό κλοιό πιέσεων βρίσκεται ο κατοχικός ηγέτης, Τουφάν Έρχιουρμαν. Από τη μία πλευρά δέχεται επικρίσεις από πρώην συνεργάτες του στο Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα, αλλά και από ψηφοφόρους που τον είχαν στηρίξει για τις θέσεις του στο Κυπριακό και οι οποίοι πλέον διαπιστώνουν ότι ακολουθεί πολιτική που προσομοιάζει με εκείνη των πολιτικών του αντιπάλων.
Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία, παρότι δεν φαίνεται να έχει παράπονα από τη συνεργασία μαζί του, δεν δείχνει να του έχει πλήρη εμπιστοσύνη, κάτι που αποτυπώνεται σε διάφορες κινήσεις της. Στην πράξη, η Άγκυρα φαίνεται να τον παρακάμπτει, να μην τον ενημερώνει και να μην τον λαμβάνει ουσιαστικά υπόψη στις συζητήσεις που αφορούν το Κυπριακό. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, το αντιλαμβάνεται και ο ίδιος ο κ. Έρχιουρμαν, ο οποίος εκφράζει τη δυσαρέσκειά του.
Είναι ξεκάθαρο ότι οι εκάστοτε εγκάθετοι της Άγκυρας διαθέτουν περιορισμένα περιθώρια αυτόνομης δράσης. Στο παρελθόν, ο μόνος που επιχείρησε, έστω και σε μία περίπτωση, να διατυπώσει διαφορετικές θέσεις προκαλώντας την αντίδραση του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, ήταν ο Μουσταφά Ακιντζί. Στην ουσία, ο Τουφάν Έρχιουρμαν, τον οποίο ούτε οι ξένοι συνομιλητές του θεωρούν ότι μπορεί να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο ή να ασκήσει επιρροή, δεν εκφράζει διαφορετικές απόψεις από εκείνες που προωθεί η Άγκυρα.
Ο Έρχιουρμαν επιλέγει να κινείται πίσω από γενικές και αόριστες διατυπώσεις. Αποφεύγει να τοποθετηθεί ξεκάθαρα για τη μορφή λύσης του Κυπριακού, επαναλαμβάνοντας ότι εκείνο που έχει σημασία είναι το περιεχόμενο της λύσης και όχι η ονομασία της. Η στάση αυτή θεωρείται συνειδητή επιλογή, καθώς επιδιώκει να αποφύγει τόσο τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της τουρκοκυπριακής κοινότητας όσο και τις αντιδράσεις από την Τουρκία. Σε πρόσφατες τηλεοπτικές εμφανίσεις του, αναφέρθηκε στη θέση της Τουρκίας περί «κυριαρχικής ισότητας» και «ίσου διεθνούς καθεστώτος». Όπως δήλωσε, «πρόκειται για ένα εννοιολογικό πλαίσιο που τέθηκε μετά το Κραν Μοντανά, το περιεχόμενο του οποίου, ωστόσο, δεν έχει συζητηθεί ή συμπληρωθεί επαρκώς μέχρι σήμερα». Με αυτή τη διατύπωση, αποφεύγει να απορρίψει τους όρους που προωθεί η Άγκυρα, τους οποίους είχε υιοθετήσει με ιδιαίτερη ένταση και ο Ερσίν Τατάρ και οι οποίοι παραπέμπουν σε λύση δύο κρατών.
Τουρκία, Έρχιουρμαν και ψευδοκράτος
Η τουρκική πλευρά συνεχίζει να κινείται στη λογική μιας χωριστής αυτόνομης περιοχής στα κατεχόμενα και μιας μορφής συγκυριαρχίας σε διάφορες πτυχές της λειτουργίας του κράτους. Μέσα από συνομοσπονδιακές προσεγγίσεις, εγείρει ζητήματα συνδιαχείρισης, όπως αυτό του φυσικού αερίου, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι μια τέτοια συνεργασία μπορεί να ξεκινήσει ακόμη και χωρίς συνολική λύση του Κυπριακού.
Είναι σαφές ότι η Άγκυρα διατηρεί στενότερα κανάλια επικοινωνίας με την ψευδοκυβέρνηση, την οποία και στηρίζει ενεργά. Σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να επιθυμεί η σημερινή «αντιπολίτευση», δηλαδή το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα, να αναλάβει την ηγεσία του κατοχικού καθεστώτος, προκρίνοντας αντ’ αυτού μια κατάσταση πολιτικής ισορροπίας. Παράλληλα, είναι εμφανές ότι η προώθηση μεγάλων έργων υποδομής από την Τουρκία στα κατεχόμενα συνδέεται και με την ενίσχυση της ψευδοκυβέρνησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η «συμφωνία» που αναμένεται να υπογραφεί την 1η Ιουλίου για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Τουρκία προς τις κατεχόμενες περιοχές. Στο πλαίσιο αυτό, τα κατεχόμενα αναμένεται να επισκεφθεί ο Αντιπρόεδρος της Τουρκίας, Cevdet Yılmaz. Σύμφωνα με τον ψευδοπρωθυπουργό Ουνάλ Ουστέλ, κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 2026 θα αρχίσει η πόντιση των αγωγών και θα ξεκινήσει επίσημα η υλοποίηση του έργου, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί το αργότερο έως το 2029.
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Νέα εξέλιξη στην υπόθεση Αριστοτέλους – Το Υπουργικό εισηγείται εκ νέου διαθεσιμότητα
Το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε τη Δευτέρα να εισηγηθεί την εκ νέου θέση σε διαθεσιμότητα της Άννας Αριστοτέλους, σύμφωνα με πληροφορίες του ΚΥΠΕ.
Όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, το Υπουργικό Συμβούλιο, κατά τη διάρκεια έκτακτης συνεδρίας που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Δευτέρας, αποφάσισε να υποβάλει εισήγηση προς την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), προκειμένου η κ. Αριστοτέλους να τεθεί εκ νέου σε διαθεσιμότητα.
Υπενθυμίζεται ότι το Διοικητικό Δικαστήριο ακύρωσε την προηγούμενη εβδομάδα την απόφαση της ΕΔΥ, βάσει της οποίας η πρώην Διευθύντρια των Κεντρικών Φυλακών, Άννα Αριστοτέλους, είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα από τις 5 Δεκεμβρίου 2025 έως την ολοκλήρωση της ποινικής υπόθεσης που εκκρεμεί εις βάρος της και σχετίζεται με έγγραφα των Κεντρικών Φυλακών.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του Δικαστηρίου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η αρμόδια αρχή για να εισηγηθεί τη διαθεσιμότητα της αιτήτριας δεν ήταν το Υπουργικό Συμβούλιο αλλά η Προεδρία της Δημοκρατίας, καθώς η κ. Αριστοτέλους εξακολουθούσε να υπηρετεί στην Προεδρία όταν κατατέθηκε η σχετική πρόταση προς την ΕΔΥ.
Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, «στις 28.11.2025 που υπεβλήθη η πρόταση από το Υπουργικό Συμβούλιο, η αιτήτρια εξακολουθούσε να υπηρετεί στην Προεδρία και δεν είχε ακόμα αναλάβει καθήκοντα Γενικού Διευθυντή», ενώ προστίθεται ότι «αρμόδια αρχή, για να εισηγηθεί την διαθεσιμότητα της αιτήτριας, ήταν η Προεδρία της Δημοκρατίας και όχι το Υπουργικό Συμβούλιο».
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΒουλευτικές εκλογές 2026 – Αναλυτικά αποτελέσματα και κατανομή εδρών
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ2 weeks agoΠόρισμα καταπέλτης για το “Κράτος-Μαφία” για 15 φυσικά και νομικά πρόσωπα
-
Off the Record1 month agoΟ Φούλης εν όπως τον σκαλαπούνταρο… εδείχτηκεν τους ούλλους!
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΌσα πρέπει να ξέρετε πριν ψηφίσετε!
-
EKLOGES20261 month agoΒουλευτικές Εκλογές 2026 – Ζωντανή Αναμετάδοση Αποτελεσμάτων από το ΡΙΚ
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΣάλος από πρόταση υποψήφιου του ΕΛΑΜ για παρακολούθηση κομμάτων
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΤι δεν επιτρέπεται από την Παρασκευή μέχρι την ημέρα των εκλογών
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ2 weeks agoΠόρισμα «Κράτος Μαφία»: Πρώτα ενημερώνεται ο Αναστασιάδης, μετά η δημοσιοποίηση
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ2 weeks agoΜήνυμα ΔΗΠΑ προς Παπαδόπουλο: «Αναμένουμε την πρόσκληση» – Ανοικτοί σε συνεργασία αλλά με όρους
-
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ1 week agoΤουρκική εφημερίδα κάνει λόγο για «ισραηλινή κατάληψη» στην Κύπρο






