#exAformis

Εθνική Υποχώρηση: Στρατηγική ή Αφέλεια;

Published

2 years ago

December 8, 2024

του Χάρη Θεραπή*

Η εκλογή του Τούρκου υποψηφίου στον ΟΑΣΕ με τη στήριξη του Έλληνα Πρωθυπουργού και του Κύπριου Προέδρου αποτελεί μια πράξη που ξεπερνά τα όρια της διπλωματικής αφέλειας και αγγίζει τη σφαίρα της εθνικής υπονόμευσης. Η κίνηση αυτή, σε μια εποχή όπου η Τουρκία συνεχίζει να προβαίνει σε κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, όχι μόνο στην Κύπρο και το Αιγαίο αλλά και σε άλλα μέτωπα, προκαλεί αγανάκτηση και σοβαρά ερωτήματα για την ηγεσία των δύο χωρών.

Αφέλεια ή απρονοησία;

Είναι δύσκολο να ερμηνεύσει κανείς αυτή την απόφαση διαφορετικά από μια πρωτοφανή υποχώρηση μπροστά στον τουρκικό αναθεωρητισμό. Σε ποια λογική βασίστηκε η στήριξη ενός εκπροσώπου μιας χώρας που:

Διατηρεί κατοχικό στρατό στην Κύπρο εδώ και 50 χρόνια.
Παραβιάζει καθημερινά τον ελληνικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο.
Αρνείται τον διάλογο με ειλικρίνεια, εκβιάζοντας συνεχώς την Ευρώπη και τις γειτονικές της χώρες.

Οι Έλληνες και οι Κύπριοι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να νιώθουν απογοητευμένοι. Ο Τούρκος εκπρόσωπος στον ΟΑΣΕ δεν είναι απλώς ένας διπλωμάτης· αντιπροσωπεύει μια χώρα που εδώ και δεκαετίες καταπατά τη διεθνή έννομη τάξη και κύριος εκφραστής και προωθητής της “γαλάζιας πατρίδας”. Πώς, λοιπόν, η Αθήνα και η Λευκωσία δικαιολογούν την ενίσχυση της θέσης της Τουρκίας σε έναν οργανισμό καίριας σημασίας για την ασφάλεια και τη συνεργασία;

Η θυσία της αξιοπιστίας στο βωμό μιας αυταπάτης

Η συγκεκριμένη κίνηση παρουσιάζεται από ορισμένους ως “στρατηγικός ελιγμός”, μια προσπάθεια “εξομάλυνσης” των σχέσεων με την Άγκυρα. Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελεί θλιβερή απόδειξη μιας πολιτικής που στηρίζεται σε αυταπάτες και παραχωρήσεις, χωρίς καμία εγγύηση για ουσιαστικά οφέλη.

Η Τουρκία δεν έχει δώσει κανένα δείγμα καλής θέλησης.
Αντιθέτως, εντείνει τις προκλήσεις και τις διεκδικήσεις της.
Η ενίσχυση της τουρκικής παρουσίας στους διεθνείς οργανισμούς υπονομεύει τα εθνικά μας συμφέροντα.
Ο ΟΑΣΕ, ένας θεσμός αφιερωμένος στη διατήρηση της ασφάλειας, μετατρέπεται σε όπλο στα χέρια της Τουρκίας, με τη δική μας συνενοχή.

Η αναγνώριση του εχθρού ως συμμάχου

Η Τουρκία δεν είναι απλώς μια “δύσκολη γείτονας”. Είναι μια χώρα που έχει καταστείλει βάναυσα τη δημοκρατία στο εσωτερικό της, έχει καταπατήσει δικαιώματα μειονοτήτων και έχει προχωρήσει σε στρατιωτικές επεμβάσεις στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη. Ποια ακριβώς μηνύματα στέλνουν οι ηγέτες μας με την υποστήριξη μιας τέτοιας χώρας σε υψηλόβαθμες θέσεις;

Στους Τούρκους πολιτικούς και στρατιωτικούς, ότι οι Έλληνες και οι Κύπριοι είναι πρόθυμοι να υποχωρήσουν.
Στους εταίρους μας στην Ε.Ε., ότι η Ελλάδα και η Κύπρος δεν έχουν σταθερές θέσεις, υπονομεύοντας τη διπλωματική μας αξιοπιστία.
Στους ίδιους τους πολίτες μας, ότι τα εθνικά συμφέροντα θυσιάζονται για αμφίβολους “ελιγμούς”.

Η αναγκαιότητα μιας σκληρής διπλωματικής γραμμής

Η στήριξη στον Τούρκο εκπρόσωπο δεν είναι μια απομονωμένη ενέργεια. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση όπου η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και της Κύπρου φαίνεται να βασίζεται περισσότερο σε φόβους παρά σε στρατηγική. Όμως, η ιστορία μας έχει διδάξει ότι η υποχωρητικότητα απέναντι στην Τουρκία οδηγεί μόνο σε περισσότερες προκλήσεις.

Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν έχουν την πολυτέλεια να δίνουν “δώρα” σε μια χώρα που απειλεί την κυριαρχία και την εθνική τους αξιοπρέπεια. Αντίθετα, χρειάζεται:

Συνεπής άσκηση βέτο σε όλα τα επίπεδα, όπου οι τουρκικές φιλοδοξίες συγκρούονται με τα συμφέροντά μας.
Προώθηση στρατηγικών συμμαχιών με χώρες που μοιράζονται κοινές αξίες και ανησυχίες για την τουρκική επιθετικότητα.
Αποτελεσματική ενημέρωση των διεθνών οργανισμών για την πραγματική φύση της Τουρκίας ως αποσταθεροποιητικού παράγοντα.

Η ευθύνη της ηγεσίας

Οι Πρωθυπουργοί και οι Πρόεδροι εκλέγονται για να υπηρετούν τα συμφέροντα των λαών τους, όχι για να λειτουργούν ως διευκολυντές των γεωπολιτικών φιλοδοξιών άλλων χωρών. Η ιστορία θα κρίνει αυστηρά όσους αδιαφορούν για το καθήκον τους να υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Και οι πολίτες, βλέποντας αυτή την προκλητική στάση, δεν πρέπει να σιωπήσουν. Η εθνική αξιοπρέπεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη.

* O Χάρης Θεραπής είναι ιδρυτής και διευθυντής του Vouli TV

Related Topics:Ελλάδα Μητσοτάκης ΟΑΣΕ Τουρκία Χριστοδουλίδης

Up Next

Αναταραχή στη Γαλλία: Πολιτική Κρίση και Αντίστοιχες Προκλήσεις στην Κύπρο

Don't Miss

Συρία – Ένα προδιαγεγραμμένο τέλος

#exAformis

#exAformis – Πολιτικός Σεισμός: Πόρισμα, Επιτροπές και Προεδρικές 2028 | Παρασκευή 19/06, 7μμ

Published

2 days ago

June 19, 2026

Vouli TV

Η πολιτική επικαιρότητα στο μικροσκόπιο με τον Χάρη Θεραπή και τον δημοσιογράφο Στέλιο Ξιουρή.

📌 Θέμα 1: «Κράτος – Μαφία»
• Το πόρισμα της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς
• Οι πιθανές ποινικές και πολιτικές προεκτάσεις
• Η επόμενη ημέρα για το πολιτικό σύστημα
• Υπάρχει διασύνδεση με την υπόθεση «Σάντης»;

📌 Θέμα 2: Οι νέες Κοινοβουλευτικές Επιτροπές
• Ποια κόμματα ελέγχουν ποιες επιτροπές
• Οι νέοι συσχετισμοί δυνάμεων στη Βουλή
• Η στάση του ΑΚΕΛ απέναντι στο ΕΛΑΜ
• Οι δύο «καμένες» έδρες για ΑΔ και ΑΛΜΑ
• Η πάγια θέση μας για ζωντανή μετάδοση και είσοδο των καμερών στις συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών

📌 Θέμα 3: Προεδρικές Εκλογές 2028
• Ποιοι διαφαίνεται να διεκδικήσουν την Προεδρία της Δημοκρατίας;
• Πώς τοποθετούνται σήμερα τα πολιτικά κόμματα;
• Ποιες συμμαχίες διαμορφώνονται στο παρασκήνιο;
• Τα πρώτα πολιτικά μηνύματα της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου

🎙️ Ανάλυση, παρασκήνιο και πολιτικές εξελίξεις χωρίς περιστροφές.

📺 Παρακολουθήστε ζωντανά από το Vouli.TV και τις ψηφιακές πλατφόρμες της Unitrust Media.

#exAformis

«Φύγαμε και πήραμε μαζί μόνο τις ψυχές μας» – 19 Μαΐου, η ημέρα που ο ελληνισμός θυμάται

Published

1 month ago

May 19, 2026

Χάρης Θεραπής

«Φύγαμε και πήραμε μαζί μόνο τις ψυχές μας…»

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίζονται ως απλές επετείοι. Δεν είναι ημερομηνίες στο ημερολόγιο. Δεν είναι τυπικές αναφορές, στεφάνια και τελετές. Είναι πληγές ανοικτές στη συλλογική μνήμη ενός λαού.

Η 19η Μαΐου είναι μία τέτοια ημέρα.

Είναι η ημέρα που ο ελληνισμός δεν θυμάται απλώς — απαιτεί να μην ξεχαστεί. Απαιτεί να μην παραχαραχθεί η ιστορία. Απαιτεί να μη σβηστεί η αλήθεια πίσω από πολιτικές σκοπιμότητες, διπλωματικές ισορροπίες και βολικές σιωπές.

Από το 1916 έως το 1923, περίπου 353.000 Έλληνες του Πόντου εξοντώθηκαν μέσα από διώξεις, εκτοπισμούς, πορείες θανάτου και οργανωμένα σχέδια αφανισμού. Χιλιάδες οικογένειες ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες. Άνθρωποι εγκατέλειψαν σπίτια, εκκλησίες, περιουσίες, τάφους προγόνων και ολόκληρες ζωές.

Και όμως, ακόμη και σήμερα, περισσότερο από έναν αιώνα μετά, υπάρχουν ακόμη εκείνοι που επιχειρούν να σχετικοποιήσουν, να αποσιωπήσουν ή να υποβαθμίσουν το μέγεθος αυτής της ιστορικής τραγωδίας.

Αυτό δεν είναι απλώς ιστορικό λάθος.

Είναι προσβολή προς τους νεκρούς.

Γιατί πίσω από τους αριθμούς υπήρχαν άνθρωποι. Υπήρχαν παιδιά που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν. Υπήρχαν μανάδες που έχασαν τα παιδιά τους. Υπήρχαν άνθρωποι που έφυγαν χωρίς να πάρουν τίποτε μαζί τους παρά μόνο τις εικόνες τους και την ψυχή τους.

Και το πιο επικίνδυνο δεν είναι μόνο η λήθη.

Είναι η επιλεκτική μνήμη.

Είναι όταν οι κοινωνίες θυμούνται ορισμένες γενοκτονίες και σιωπούν για άλλες. Όταν η ιστορική αλήθεια υποτάσσεται σε γεωπολιτικά συμφέροντα. Όταν οι νεκροί αποκτούν διαφορετική αξία ανάλογα με τη συγκυρία.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων δεν αποτελεί πράξη εθνικής υπερηφάνειας μόνο. Είναι πράξη ιστορικής και ηθικής ευθύνης.

Το 1994, η Κυπριακή Βουλή προχώρησε στην υιοθέτηση ψηφίσματος για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Μια σημαντική απόφαση, αλλά χωρίς τότε τη νομική ισχύ που θα έδινε ακόμη μεγαλύτερο βάρος και θεσμική κατοχύρωση στη μνήμη.

Χρειάστηκαν περισσότερες από τρεις δεκαετίες ώστε να γίνει το αυτονόητο.

Τον Ιούνιο του 2025, η Βουλή των Αντιπροσώπων προχώρησε στην αναβάθμιση του προηγούμενου ψηφίσματος σε επίσημο νόμο του κράτους, τον Νόμο 117(Ι)/2025, μετά από πρόταση του Κινήματος Οικολόγων.

Η απόφαση αυτή δεν είναι μια τυπική νομοθετική πράξη.

Είναι μήνυμα.

Μήνυμα ότι η ιστορική μνήμη δεν διαπραγματεύεται.

Μήνυμα ότι η αλήθεια δεν μπορεί να μένει εγκλωβισμένη σε συμβολικές αναφορές.

Μήνυμα ότι τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν διαγράφονται επειδή πέρασαν δεκαετίες.

Γιατί οι κοινωνίες που ξεχνούν, επαναλαμβάνουν.

Και οι κοινωνίες που φοβούνται να πουν την αλήθεια, αφήνουν χώρο στους αρνητές της ιστορίας να ξαναγράψουν το παρελθόν.

Σήμερα, λοιπόν, η 19η Μαΐου δεν είναι απλώς ημέρα πένθους.

Είναι ημέρα ευθύνης.

Ημέρα μνήμης.

Ημέρα διεκδίκησης της αλήθειας.

Γιατί κάποιοι έφυγαν παίρνοντας μαζί τους μόνο τις ψυχές τους.

Και εμείς οφείλουμε να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη τους.

Όχι από μίσος.

Αλλά από χρέος.

#exAformis

#ExAformis – Δείκτης Αξιολόγησης Βουλευτών | Τρίτη 12/05 στις 5μμ

Published

1 month ago

May 12, 2026

Vouli TV

📺Σήμερα στις 5μμ στο #exAformis του Vouli.TV παρουσιάζονται τα αποτελέσματα του Δείκτη Αξιολόγησης Βουλευτών, ενός καινοτόμου εργαλείου που καταγράφει και αναλύει την κοινοβουλευτική δραστηριότητα μέσα από αντικειμενικά και μετρήσιμα δεδομένα.

Η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, καθώς οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν για το πραγματικό κοινοβουλευτικό έργο των βουλευτών, πέρα από συνθήματα και προεκλογικές υποσχέσεις.

🔹 Ποιες ήταν οι πιο ενεργές κοινοβουλευτικές παρουσίες;
🔹 Πώς αξιολογείται η δράση των βουλευτών;
🔹 Τι αποκαλύπτουν τα στοιχεία για τη λειτουργία του κοινοβουλίου;

Ο Χάρης Θεραπής φιλοξενεί τον Εκτελεστικό Διευθυντή του OxYGen for Democracy, Γιώργος Ησαΐα, και τον δημοσιογράφο Στέλιο Ξιουρή, σε μια ουσιαστική συζήτηση για τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την αξία της τεκμηριωμένης ενημέρωσης στην προεκλογική περίοδο.

📍 Σήμερα στις 5μμ στο Vouli.TV και στα ψηφιακά μέσα της Unitrust Media.