Η Αστυνομία εισηγήθηκε δίωξη Φαίδωνος για παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία – Καθοριστικός ο παράγοντας της καθυστέρησης για την απόφαση της Νομικής Υπηρεσίας

Σημαντικές πτυχές της πολεοδομικής υπόθεσης που οδήγησε σε καταγγελίες εις βάρος του εν αργία δημάρχου Πάφου, Φαίδωνα Φαίδωνος, έρχονται στο φως μέσα από επίσημες τοποθετήσεις της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας.

Όπως προκύπτει από ενημέρωση ανώτερου λειτουργού της Γενικής Εισαγγελίας, ο κ. Φαίδωνος είχε τεθεί υπό έλεγχο για το αδίκημα της παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία — αδίκημα για το οποίο η Αστυνομία είχε μάλιστα εισηγηθεί ποινική δίωξη.

Παρά ταύτα, όταν οι δύο φάκελοι των καταγγελιών διαβιβάστηκαν από την Αστυνομία στη Νομική Υπηρεσία, είχε ήδη μεσολαβήσει ουσιαστικός χρόνος, ενώ βασικά δεδομένα της υπόθεσης είχαν διαφοροποιηθεί. Υπό αυτές τις συνθήκες, κρίθηκε ότι ενδεχόμενη καταχώρηση ποινικής υπόθεσης δεν θα είχε εύλογες πιθανότητες επιτυχίας ενώπιον Δικαστηρίου και, ως εκ τούτου, δεν θα εξυπηρετούσε το δημόσιο συμφέρον.

Δύο καταγγελίες, μία πολυεπίπεδη υπόθεση

Υπενθυμίζεται ότι ο δημότης στον οποίο είχε παραχωρηθεί τουρκοκυπριακό υποστατικό προέβη σε δύο ξεχωριστές καταγγελίες προς την Αστυνομία.

Η πρώτη, στις αρχές του 2021, αφορούσε φερόμενη παράνομη επέμβαση στο υποστατικό του. Σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα, συνεργείο του Δήμου Πάφου προχώρησε σε διάρρηξη των κλειδαριών, αφαίρεση των θυρών και αυθαίρετη αποθήκευση περιουσίας τρίτου προσώπου εντός του χώρου, χωρίς προηγούμενη συναίνεση του νόμιμου κατόχου. Οι θύρες αντικαταστάθηκαν πολύ αργότερα από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών.

Η δεύτερη καταγγελία, ημερομηνίας 4 Απριλίου 2023, στρεφόταν προσωπικά κατά του δημάρχου και αφορούσε φερόμενο εκβιασμό. Ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι, παρότι η πολεοδομική άδεια είχε εγκριθεί από όλα τα αρμόδια όργανα μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021, ο κ. Φαίδωνος καθυστερούσε την υπογραφή και τη διαβίβασή της.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία που δόθηκε στην Αστυνομία, το μεσημέρι της 20ής Μαρτίου 2023, σε τηλεφωνική επικοινωνία παρουσία των γονέων του, ο δήμαρχος φέρεται να του ανέφερε:
«Για να παραλάβεις την άδεια σου πρέπει να αποσύρεις την καταγγελία που μου έκανες στην Αστυνομία».

Η μεταβολή των δεδομένων και η τελική κρίση

Όπως εξήγησε υψηλόβαθμο στέλεχος της Νομικής Υπηρεσίας, όταν παραλήφθηκαν οι δύο φάκελοι ταυτόχρονα, είχαν ήδη επέλθει αλλαγές στα βασικά γεγονότα: το ζήτημα των θυρών είχε διευθετηθεί και η πολεοδομική άδεια είχε τελικά παραδοθεί στον ενδιαφερόμενο.

Υπό το πρίσμα αυτών των εξελίξεων, εκτιμήθηκε ότι η ποινική δίωξη δεν θα εξυπηρετούσε πλέον το δημόσιο συμφέρον. Παράλληλα, κρίθηκε ότι η αρχική καταγγελία περί παράνομης επέμβασης δεν στοιχειοθετούσε ποινικό αδίκημα, καθώς —σύμφωνα με τη Νομική Υπηρεσία— η πρόθεση ήταν η αποκατάσταση των υποστατικών της περιοχής.

Διευκρινίστηκε, ωστόσο, ότι ο παραπονούμενος, ως νόμιμος ενοικιαστής, διατηρούσε το δικαίωμα να προσφύγει σε αστικό δικαστήριο για αποζημιώσεις λόγω της καθυστέρησης στη λειτουργία του υποστατικού.

Παρά την τελική αρχειοθέτηση της υπόθεσης προς τα τέλη του 2024, η Νομική Υπηρεσία επιβεβαίωσε ότι βάσει της αστυνομικής εισήγησης υπήρχε δυνατότητα δίωξης για παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία.

Τι προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας

Σύμφωνα με το άρθρο 122 του Ποινικού Κώδικα, η παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία συνιστά πλημμέλημα και επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι τρία έτη. Το αδίκημα αφορά κάθε πράξη που αποσκοπεί ή δύναται να επηρεάσει δικαστική ή αστυνομική διαδικασία ή να αποτρέψει πρόσωπο από τη συμμετοχή του ως διάδικος, μάρτυρας ή συνήγορος.

Παράλληλα, έλεγχος από την Ελεγκτική Υπηρεσία

Την ίδια ώρα, η Ελεγκτική Υπηρεσία της Δημοκρατίας προχωρεί σε προπαρασκευαστικές ενέργειες ενόψει ευρύτερου ελέγχου των δραστηριοτήτων του Δήμου Πάφου κατά την τελευταία δεκαετία.

Στο επίκεντρο αναμένεται να τεθεί και ο χειρισμός τουρκοκυπριακών περιουσιών. Ήδη, έχει εξασφαλιστεί γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας (Νοέμβριος 2022), η οποία απορρίπτει αίτημα του Δήμου για υπεκμίσθωση τέτοιων υποστατικών μέσω προσφορών, επισημαίνοντας ότι η ισχύουσα νομοθεσία δεν επιτρέπει ούτε υπεκμίσθωση ούτε κερδοφορία, καθώς πρωταρχικός σκοπός είναι η προστασία των περιουσιών και η εξυπηρέτηση αναγκών προσφύγων.

Η γνωμάτευση υπενθυμίζει επίσης ότι παρόμοιες πρακτικές στο παρελθόν —όπως στην περιοχή Μακένζυ— δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα, γεγονός που καθιστά το αίτημα του Δήμου Πάφου ασύμβατο με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο.