Connect with us

Off the Record

Να διερευνηθούν τα κίνητρα του Μακάριου Δρουσιώτη

Avatar photo

Published

on

Η υπόθεση Σάντη και οι καταγγελίες που διατύπωσε ο δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης μονοπώλησαν επί μακρόν το ενδιαφέρον της κυπριακής επικαιρότητας. Δημόσιες καταγγελίες, ηχητικά ντοκουμέντα, μηνύματα και ισχυρισμοί περί εκβιασμών και παράνομων ενεργειών δημιούργησαν ένα εκρηκτικό σκηνικό, επηρέασαν την κοινή γνώμη και οδήγησαν στην έντονη δημόσια συζήτηση γύρω από πρόσωπα, θεσμούς και τη λειτουργία του κράτους.

Ο ίδιος ο κ. Δρουσιώτης προέβη σε σειρά δημοσίων τοποθετήσεων, δημοσιοποιώντας ακόμη και φωτογραφικό υλικό που, κατά τους ισχυρισμούς του, σχετιζόταν με την υπόθεση. Παράλληλα, αμφισβήτησε έντονα τον τρόπο με τον οποίο η κυπριακή αστυνομία χειρίστηκε την υπόθεση και επέκρινε τη στάση των κρατικών αρχών.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις των διωκτικών αρχών και τα αποτελέσματα των ερευνών στις οποίες συμμετείχαν διεθνείς οργανισμοί, μεταξύ των οποίων το FBI και η Europol, δεν επιβεβαιώθηκαν οι σοβαροί ισχυρισμοί που είχαν τεθεί ενώπιον των αρχών. Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε νέα δεδομένα και άνοιξε μια διαφορετική συζήτηση: ποια είναι η ευθύνη όσων διατυπώνουν δημόσιες καταγγελίες όταν αυτές δεν τεκμηριώνονται από τις αρμόδιες έρευνες;

Αντί να αναγνωρίσει ότι οι έρευνες οδήγησαν σε συμπεράσματα διαφορετικά από εκείνα που ο ίδιος προέβαλε, ο κ. Δρουσιώτης επέλεξε να αμφισβητήσει όχι μόνο τους κυπριακούς θεσμούς, αλλά και τα συμπεράσματα διεθνών οργανισμών όπως η Europol και το FBI. Υποστήριξε δημοσίως ότι η εμπλοκή των διεθνών αυτών φορέων δεν υπηρετεί την ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης, αλλά αποσκοπεί, κατά την άποψή του, στη συγκάλυψη κυβερνητικών αδυναμιών.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι εύλογο: μπορεί ένας πολίτης ή ένας δημοσιογράφος να αμφισβητεί τους θεσμούς; Η απάντηση είναι ασφαλώς καταφατική. Η κριτική προς την εξουσία αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της δημοκρατίας. Όμως, όταν η αμφισβήτηση επεκτείνεται αδιακρίτως σε όλους τους θεσμούς, στις διωκτικές αρχές, στους διεθνείς οργανισμούς και σε κάθε αποτέλεσμα που δεν επιβεβαιώνει ένα συγκεκριμένο αφήγημα, τότε η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται από την κριτική στην απόλυτη απαξίωση των θεσμών.

Εξίσου σοβαρό είναι και το ζήτημα των συνεπειών για τα πρόσωπα που βρέθηκαν στο επίκεντρο των καταγγελιών. Στη δημοκρατία, η δημόσια έκθεση και η στοχοποίηση ανθρώπων με βαρύτατους υπαινιγμούς συνιστούν εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση. Εάν κάποια πρόσωπα θεωρούν ότι υπέστησαν βλάβη της φήμης και της υπόληψής τους, έχουν κάθε δικαίωμα να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη και να αναζητήσουν έννομη προστασία. Σε ένα κράτος δικαίου, η τελική κρίση ανήκει στα δικαστήρια και όχι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή στη δημόσια καταγγελία.

Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει και ένα ακόμη ζήτημα, ίσως το σημαντικότερο. Ποια είναι τα κίνητρα της επίμονης και συνολικής αμφισβήτησης όλων των θεσμών από τον κ. Δρουσιώτη; Πρόκειται για μια ειλικρινή, έστω λανθασμένη, πεποίθηση; Πρόκειται για μια πολιτική και δημοσιογραφική επιλογή; Ή μήπως πρόκειται για μια στάση που, ανεξαρτήτως προθέσεων, έχει ως αποτέλεσμα την καλλιέργεια δυσπιστίας και τη διάβρωση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το κράτος και τους θεσμούς του;

Τα ερωτήματα αυτά δεν συνιστούν κατηγορία. Συνιστούν, όμως, εύλογο αντικείμενο δημόσιου προβληματισμού. Διότι σε μια εποχή κατά την οποία η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται διεθνώς, η συστηματική αμφισβήτηση κάθε θεσμικής διαδικασίας που δεν επιβεβαιώνει ένα συγκεκριμένο αφήγημα ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια ζωή.

Η μάχη για τη διαφάνεια και την αποκάλυψη της διαφθοράς είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Είναι όμως εξίσου αναγκαίος ο σεβασμός στα αποδεικτικά δεδομένα, στις έρευνες των αρμόδιων αρχών και στο τεκμήριο της αθωότητας. Η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε με την τυφλή αποδοχή των θεσμών ούτε με τη συλλήβδην απαξίωσή τους.

Γι’ αυτό και η υπόθεση Σάντη δεν πρέπει να οδηγήσει μόνο σε συμπεράσματα για τα γεγονότα που διερευνήθηκαν. Πρέπει να οδηγήσει και σε έναν ευρύτερο αναστοχασμό για τα όρια της δημόσιας καταγγελίας, την ευθύνη του δημόσιου λόγου και τις συνέπειες που μπορεί να έχει η δημιουργία εντυπώσεων όταν αυτές δεν επιβεβαιώνονται από τις αρμόδιες διαδικασίες. Και, πάνω απ’ όλα, πρέπει να μας υπενθυμίσει ότι η αλήθεια σε ένα κράτος δικαίου αποδεικνύεται ενώπιον των θεσμών και της Δικαιοσύνης, όχι μέσω προειλημμένων συμπερασμάτων.

ΤΟΥ ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

 

Off the Record

Οι «Κινέζοι κατάσκοποι» και οι ανησυχίες των Βρετανικών Βάσεων

Avatar photo

Published

on

Ένα δημοσίευμα που εγείρει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά – και η ανάγκη να προστατευθούν οι σχέσεις Κύπρου και Κίνας από τεχνητές εντάσεις.

Ένα νέο δημοσίευμα του βρετανικού Τύπου, με αναφορές σε υποτιθέμενη κινεζική κατασκοπευτική δραστηριότητα γύρω από τις Βρετανικές Βάσεις και ειδικότερα την περιοχή του Ακρωτηρίου, προκαλεί εύλογους προβληματισμούς όχι μόνο για το περιεχόμενό του, αλλά κυρίως για τη σκοπιμότητα, τη χρονική συγκυρία και τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται να παρουσιαστεί μια υποτιθέμενη «κινεζική απειλή».

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που φιλοξενούνται στο βρετανικό δημοσίευμα, το ύψος και η τοποθεσία του ξενοδοχειακού συγκροτήματος City of Dreams Mediterranean παρέχουν δυνατότητα οπτικής επαφής με εγκαταστάσεις των Βρετανικών Βάσεων στο Ακρωτήρι. Το ρεπορτάζ φέρεται, μάλιστα, να συνδέει την κινεζική επιχειρηματική παρουσία με το ενδεχόμενο άσκησης πίεσης για εγκατάσταση εξοπλισμού συλλογής πληροφοριών.

Εδώ, όμως, αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα.

Άλλο η λήψη μέτρων ασφαλείας από μια στρατιωτική δύναμη και άλλο η δημιουργία ενός αφηγήματος περί «κινεζικής κατασκοπείας» στηριζόμενου σε υποθέσεις, ενδεχόμενα και σενάρια. Η δημοσιογραφία οφείλει να διαχωρίζει με απόλυτη σαφήνεια τα επιβεβαιωμένα στοιχεία από τις εκτιμήσεις των υπηρεσιών ασφαλείας και, κυρίως, από τις πολιτικές ερμηνείες που μπορεί να δοθούν σε αυτά.

Η αναφορά στην Κίνα δεν μπορεί να λειτουργεί ως αυτόματη εξήγηση κάθε ζητήματος ασφαλείας. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο δημιουργίας ενός κλίματος φόβου στην Κύπρο, μιας χώρας που διατηρεί διαχρονικά σημαντικές και πολυεπίπεδες σχέσεις με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Η χρονική στιγμή του δημοσιεύματος, αλλά και η ένταση με την οποία προβάλλεται η συγκεκριμένη υπόθεση, είναι στοιχεία που δικαιολογημένα προκαλούν πολιτικές συζητήσεις.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διερωτώνται κατά πόσον πίσω από τέτοιες αναφορές υπάρχει ευρύτερη προσπάθεια ενίσχυσης του αφηγήματος περί κινεζικής απειλής, προκειμένου να δικαιολογηθούν αυξημένα μέτρα ασφαλείας, στρατιωτικές υποδομές και εντονότερη παρουσία γύρω από τις Βρετανικές Βάσεις.

Και εδώ η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική.

Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται, άμεσα ή έμμεσα, να δημιουργηθεί από εξωτερικούς παράγοντες ένα κλίμα καχυποψίας γύρω από τις σχέσεις Κύπρου–Κίνας. Κατά το παρελθόν, υπήρξαν παρεμβάσεις και πιέσεις από πλευρές που αυτοπροσδιορίζονται ως «εταίροι» της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες επιχείρησαν να επηρεάσουν τις σχέσεις της Λευκωσίας με το Πεκίνο. Οι προσπάθειες αυτές, ανεξαρτήτως της μορφής που έλαβαν, δεν κατάφεραν να ακυρώσουν τους ιστορικούς δεσμούς και την αμοιβαία συνεργασία των δύο χωρών.

Η Κύπρος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χώρος όπου τρίτες χώρες θα καθορίζουν με ποιους θα αναπτύσσει οικονομικές, διπλωματικές και πολιτικές σχέσεις. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε δικαίωμα να διατηρεί ανοικτούς διαύλους με την Κίνα, όπως και με κάθε άλλη χώρα, με βάση τα δικά της εθνικά συμφέροντα.

Όσο για τις αναφορές περί «κατασκοπείας από τις ταράτσες», η όλη επιχειρηματολογία προκαλεί, τουλάχιστον, απορίες. Στη σύγχρονη εποχή της δορυφορικής παρακολούθησης, των προηγμένων ηλεκτρονικών συστημάτων και των τεχνολογιών συλλογής πληροφοριών, η εικόνα ενός υποτιθέμενου κατασκόπου που χρειάζεται να βρίσκεται στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου για να παρακολουθεί μια στρατιωτική βάση μοιάζει περισσότερο με σενάριο που εξυπηρετεί ένα επικοινωνιακό αφήγημα παρά με τεκμηριωμένη ανάλυση μιας σύγχρονης απειλής.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις δεν πρέπει να προστατεύονται. Σημαίνει όμως ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πρόσχημα για πολιτικές πιέσεις, ούτε η Κίνα να παρουσιάζεται χωρίς αποδείξεις ως ο μόνιμος ύποπτος.

Το συγκεκριμένο δημοσίευμα θα πρέπει, συνεπώς, να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία αλλά και με αυστηρή κριτική ματιά. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει λόγο να συμμετάσχει σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων που μπορεί να πλήξει τις εξαιρετικές σχέσεις της με την Κίνα.

Η Λευκωσία οφείλει να υπερασπιστεί την ανεξάρτητη εξωτερική της πολιτική, να απαιτεί τεκμηρίωση για κάθε σοβαρή καταγγελία και να μην επιτρέπει σε κανέναν, φίλο ή «εταίρο», να υπονομεύει τις σχέσεις της με χώρες που αποτελούν σημαντικούς διεθνείς συνομιλητές.

Οι καιροί απαιτούν ψυχραιμία, σοβαρότητα και καθαρό μυαλό. Όχι κινδυνολογία, όχι κατασκευασμένους εχθρούς και, κυρίως, όχι νέες απόπειρες διασάλευσης των σχέσεων Κύπρου–Κίνας.

ΤΟΥ ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Continue Reading

Off the Record

Προσδοκώμενη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του τύπου “και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος”

Avatar photo

Published

on

Ως γνωστόν συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση στοχεύει στην αύξηση των συντάξεων δεκάδων χιλιάδων συνταξιούχων.

Προ της ενάρξεως της διαδικασίας της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης συμφωνήθηκε απ’ όλες τις πλευρές ότι:

(α) Το όριο συντάξιμης ηλικίας
(β) το ποσό των εισφορών
(γ) η μείωση υφιστάμενων συντάξεων
(δ) η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων
δεν πρόκειται να τεθούν προς συζήτηση.

Εν ολίγοις έχει συμφωνηθεί από όλους ότι θα διενεργηθεί πρωτοφανής συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του τύπου “και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος”

Εφόσον βρεθεί η λύση αυτού του τύπου για την αύξηση των συντάξεων να προχωρήσουμε σε αντίστοιχου τύπου λύση για αύξηση των μισθών του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα ώστε όλοι να λάβουμε αυξήσεις χωρίς όμως ούτε οι εργοδότες μας να πληρώνουν περισσότερα ούτε εμείς να εργαζόμαστε περισσότερο.

Και όταν βρούμε αυτές τις λύσεις να κατοχυρώσουμε τα πνευματικά τους δικαιώματα με διεθνείς πατέντες ώστε μπορούμε να πωλούμε τα δικαιώματα χρήσης τους έναντι αδράς αμοιβής μέσω της οποίας να χρηματοδοτούμε τον κρατικό μας προϋπολογισμό.

ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Continue Reading

Off the Record

Περί Προεδρικής λιμουζίνας

Avatar photo

Published

on

Η προμήθεια θωρακισμένου οχήματος αποτελεί θεσμική και όχι προσωπική προμήθεια και υπαγορεύεται πρωτίστως από συγκεκριμένη επιχειρησιακή ανάγκη για την ασφαλή και απρόσκοπτη μετακίνηση του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Η ανάγκη αυτή καθορίζεται μέσα από αξιολόγηση κινδύνου και τις απαιτήσεις προστασίας που απορρέουν από διεθνή πρωτόκολλα και πρότυπα ασφάλειας για πρόσωπα υψηλού κινδύνου.

Οι προδιαγραφές του οχήματος διαμορφώνονται, συνεπώς, βάσει των επιχειρησιακών απαιτήσεων των αρμόδιων υπηρεσιών και όχι βάσει προσωπικών επιλογών ή προτιμήσεων. Πρόκειται για επιχειρησιακό μέσο και περιουσιακό στοιχείο της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο εξυπηρετεί διαχρονικά την ασφάλεια και την εύρυθμη λειτουργία του θεσμού της Προεδρίας.

Παράλληλα, η ύπαρξη κατάλληλου θωρακισμένου οχήματος αποτελεί αναγκαία επιχειρησιακή δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ασφαλή διακίνηση ξένων Αρχηγών Κρατών και άλλων υψηλών προσκεκλημένων κατά τις επίσημες επισκέψεις τους στην Κύπρο. Πριν από κάθε τέτοια επίσκεψη προηγείται αξιολόγηση κινδύνου και των απαιτούμενων μέτρων προστασίας, λαμβανομένου υπόψη, μεταξύ άλλων, του επιπέδου απειλής έναντι της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας του προστατευόμενου προσώπου.

Η δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να παρέχει το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την ασφαλή πραγματοποίηση επισκέψεων υψηλού επιπέδου.

Ως εκ τούτου, η διαθεσιμότητα πιστοποιημένων θωρακισμένων οχημάτων δεν εξυπηρετεί ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά αποτελεί πάγια επιχειρησιακή υποδομή του κράτους, αναγκαία τόσο για την προστασία του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και για την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων φιλοξενίας και ασφάλειας της χώρας.

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΣ

Continue Reading
Advertisement

Viral

(c) 2017-26 | Vouli.TV. All Rights Reserved. Developed by UnitrustMedia