Off the Record
Να διερευνηθούν τα κίνητρα του Μακάριου Δρουσιώτη
Η υπόθεση Σάντη και οι καταγγελίες που διατύπωσε ο δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης μονοπώλησαν επί μακρόν το ενδιαφέρον της κυπριακής επικαιρότητας. Δημόσιες καταγγελίες, ηχητικά ντοκουμέντα, μηνύματα και ισχυρισμοί περί εκβιασμών και παράνομων ενεργειών δημιούργησαν ένα εκρηκτικό σκηνικό, επηρέασαν την κοινή γνώμη και οδήγησαν στην έντονη δημόσια συζήτηση γύρω από πρόσωπα, θεσμούς και τη λειτουργία του κράτους.
Ο ίδιος ο κ. Δρουσιώτης προέβη σε σειρά δημοσίων τοποθετήσεων, δημοσιοποιώντας ακόμη και φωτογραφικό υλικό που, κατά τους ισχυρισμούς του, σχετιζόταν με την υπόθεση. Παράλληλα, αμφισβήτησε έντονα τον τρόπο με τον οποίο η κυπριακή αστυνομία χειρίστηκε την υπόθεση και επέκρινε τη στάση των κρατικών αρχών.
Ωστόσο, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις των διωκτικών αρχών και τα αποτελέσματα των ερευνών στις οποίες συμμετείχαν διεθνείς οργανισμοί, μεταξύ των οποίων το FBI και η Europol, δεν επιβεβαιώθηκαν οι σοβαροί ισχυρισμοί που είχαν τεθεί ενώπιον των αρχών. Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε νέα δεδομένα και άνοιξε μια διαφορετική συζήτηση: ποια είναι η ευθύνη όσων διατυπώνουν δημόσιες καταγγελίες όταν αυτές δεν τεκμηριώνονται από τις αρμόδιες έρευνες;
Αντί να αναγνωρίσει ότι οι έρευνες οδήγησαν σε συμπεράσματα διαφορετικά από εκείνα που ο ίδιος προέβαλε, ο κ. Δρουσιώτης επέλεξε να αμφισβητήσει όχι μόνο τους κυπριακούς θεσμούς, αλλά και τα συμπεράσματα διεθνών οργανισμών όπως η Europol και το FBI. Υποστήριξε δημοσίως ότι η εμπλοκή των διεθνών αυτών φορέων δεν υπηρετεί την ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης, αλλά αποσκοπεί, κατά την άποψή του, στη συγκάλυψη κυβερνητικών αδυναμιών.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι εύλογο: μπορεί ένας πολίτης ή ένας δημοσιογράφος να αμφισβητεί τους θεσμούς; Η απάντηση είναι ασφαλώς καταφατική. Η κριτική προς την εξουσία αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της δημοκρατίας. Όμως, όταν η αμφισβήτηση επεκτείνεται αδιακρίτως σε όλους τους θεσμούς, στις διωκτικές αρχές, στους διεθνείς οργανισμούς και σε κάθε αποτέλεσμα που δεν επιβεβαιώνει ένα συγκεκριμένο αφήγημα, τότε η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται από την κριτική στην απόλυτη απαξίωση των θεσμών.
Εξίσου σοβαρό είναι και το ζήτημα των συνεπειών για τα πρόσωπα που βρέθηκαν στο επίκεντρο των καταγγελιών. Στη δημοκρατία, η δημόσια έκθεση και η στοχοποίηση ανθρώπων με βαρύτατους υπαινιγμούς συνιστούν εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση. Εάν κάποια πρόσωπα θεωρούν ότι υπέστησαν βλάβη της φήμης και της υπόληψής τους, έχουν κάθε δικαίωμα να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη και να αναζητήσουν έννομη προστασία. Σε ένα κράτος δικαίου, η τελική κρίση ανήκει στα δικαστήρια και όχι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή στη δημόσια καταγγελία.
Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει και ένα ακόμη ζήτημα, ίσως το σημαντικότερο. Ποια είναι τα κίνητρα της επίμονης και συνολικής αμφισβήτησης όλων των θεσμών από τον κ. Δρουσιώτη; Πρόκειται για μια ειλικρινή, έστω λανθασμένη, πεποίθηση; Πρόκειται για μια πολιτική και δημοσιογραφική επιλογή; Ή μήπως πρόκειται για μια στάση που, ανεξαρτήτως προθέσεων, έχει ως αποτέλεσμα την καλλιέργεια δυσπιστίας και τη διάβρωση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το κράτος και τους θεσμούς του;
Τα ερωτήματα αυτά δεν συνιστούν κατηγορία. Συνιστούν, όμως, εύλογο αντικείμενο δημόσιου προβληματισμού. Διότι σε μια εποχή κατά την οποία η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται διεθνώς, η συστηματική αμφισβήτηση κάθε θεσμικής διαδικασίας που δεν επιβεβαιώνει ένα συγκεκριμένο αφήγημα ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια ζωή.
Η μάχη για τη διαφάνεια και την αποκάλυψη της διαφθοράς είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Είναι όμως εξίσου αναγκαίος ο σεβασμός στα αποδεικτικά δεδομένα, στις έρευνες των αρμόδιων αρχών και στο τεκμήριο της αθωότητας. Η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε με την τυφλή αποδοχή των θεσμών ούτε με τη συλλήβδην απαξίωσή τους.
Γι’ αυτό και η υπόθεση Σάντη δεν πρέπει να οδηγήσει μόνο σε συμπεράσματα για τα γεγονότα που διερευνήθηκαν. Πρέπει να οδηγήσει και σε έναν ευρύτερο αναστοχασμό για τα όρια της δημόσιας καταγγελίας, την ευθύνη του δημόσιου λόγου και τις συνέπειες που μπορεί να έχει η δημιουργία εντυπώσεων όταν αυτές δεν επιβεβαιώνονται από τις αρμόδιες διαδικασίες. Και, πάνω απ’ όλα, πρέπει να μας υπενθυμίσει ότι η αλήθεια σε ένα κράτος δικαίου αποδεικνύεται ενώπιον των θεσμών και της Δικαιοσύνης, όχι μέσω προειλημμένων συμπερασμάτων.
ΤΟΥ ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Off the Record
Προεδρικές Εκλογές 2028: Τα πρόσωπα, οι ισορροπίες και τα πιθανά σενάρια
Αν και οι προεδρικές εκλογές του 2028 απέχουν ακόμη σχεδόν δύο χρόνια, το πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο έχει ήδη εισέλθει σε περίοδο έντονων διεργασιών. Τα κόμματα αξιολογούν τα δεδομένα που διαμορφώθηκαν μετά τις βουλευτικές εκλογές, αναζητούν στρατηγικές συμμαχίες και προετοιμάζονται για μια αναμέτρηση που αναμένεται να επηρεαστεί τόσο από την οικονομία και το Κυπριακό όσο και από τις εσωκομματικές εξελίξεις.
Ένα από τα βασικά ερωτήματα αφορά το κατά πόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, θα διεκδικήσει δεύτερη θητεία. Πολιτικοί αναλυτές θεωρούν πιθανό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, εκτιμώντας ότι θα επιδιώξει να διαμορφώσει εκ νέου ένα ευρύ πολιτικό μέτωπο, αντίστοιχο με εκείνο που τον οδήγησε στην εκλογική του νίκη το 2023. Η επιτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την πορεία της διακυβέρνησης, την αντιμετώπιση της ακρίβειας, τις εξελίξεις στο Κυπριακό και τη συνολική εικόνα της οικονομίας.

Στον Δημοκρατικό Συναγερμό οι διεργασίες έχουν ήδη αρχίσει. Η ηγεσία του κόμματος έχει επανειλημμένα διαμηνύσει ότι στρατηγικός στόχος είναι η αυτόνομη διεκδίκηση της Προεδρίας, αποκλείοντας το ενδεχόμενο στήριξης του νυν Προέδρου. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πλέον στην εσωκομματική διαδικασία για την επιλογή υποψηφίου.
Η Πρόεδρος του κόμματος, Αννίτα Δημητρίου, θεωρείται από πολλούς ως το επικρατέστερο πρόσωπο για να διεκδικήσει το χρίσμα του ΔΗΣΥ. Ωστόσο, στο εσωτερικό του κόμματος διαμορφώνεται ήδη ένα δεύτερο ισχυρό κέντρο ενδιαφέροντος. Ο πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, έχει ουσιαστικά αρχίσει από τώρα την πολιτική του προετοιμασία, ενισχύοντας το οργανωτικό του επιτελείο και αναπτύσσοντας δίκτυο πολιτικών επαφών σε ολόκληρη την Κύπρο. Ο ίδιος έχει δηλώσει δημόσια ότι προτίθεται να διεκδικήσει το χρίσμα του κόμματος, γεγονός που προδιαγράφει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εσωκομματική αναμέτρηση.

Η πιθανή αντιπαράθεση μεταξύ της Αννίτας Δημητρίου και του Αβέρωφ Νεοφύτου αναμένεται να αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες πολιτικές εξελίξεις των επόμενων μηνών. Στελέχη και πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η έκβαση αυτής της διαδικασίας θα επηρεάσει όχι μόνο τη συνοχή του ΔΗΣΥ αλλά και τις γενικότερες πολιτικές ισορροπίες ενόψει των προεδρικών εκλογών.

Στο στρατόπεδο του ΑΚΕΛ συνεχίζονται οι διεργασίες για την επιλογή προσωπικότητας που θα μπορούσε να ηγηθεί ενός ευρύτερου προοδευτικού σχήματος. Στόχος της ηγεσίας του κόμματος παραμένει η διαμόρφωση μιας υποψηφιότητας με δυνατότητα να προσελκύσει ψηφοφόρους πέραν των παραδοσιακών κομματικών ορίων και να εξασφαλίσει παρουσία στον δεύτερο γύρο.

Μεταξύ των ονομάτων που συζητούνται συγκαταλέγεται ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, ο οποίος διατηρεί στενή πολιτική σχέση με το ΑΚΕΛ και έχει δηλώσει κατά το παρελθόν ότι δεν αποκλείει νέα υποψηφιότητα.

Παράλληλα, στο παρασκήνιο ακούγονται τα ονόματα της Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή, καθώς και του πρώην Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χρίστου Στυλιανίδη, ως προσωπικότητες που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την Προεδρία με τη στήριξη ή την υποστήριξη ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων.

Το μεγάλο ερώτημα των επόμενων δύο ετών είναι κατά πόσο οι πολιτικές δυνάμεις θα οδηγηθούν σε νέες συνεργασίες ή σε πολυδιάσπαση του εκλογικού σώματος. Η πορεία της κυβέρνησης, οι κοινωνικές και οικονομικές πιέσεις, οι εξελίξεις στο Κυπριακό, αλλά και οι εσωκομματικές ισορροπίες θα διαμορφώσουν το τελικό σκηνικό.
Σε αυτό το στάδιο, κανένα αποτέλεσμα δεν μπορεί να θεωρείται προδιαγεγραμμένο. Εκείνο που διαφαίνεται, ωστόσο, είναι ότι η προεκλογική περίοδος έχει ουσιαστικά αρχίσει πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. Η κινητικότητα του Αβέρωφ Νεοφύτου, η αναμενόμενη υποψηφιότητα της Αννίτας Δημητρίου, οι διεργασίες στο ΑΚΕΛ για την ανάδειξη υποψηφίου και το ενδεχόμενο νέας διεκδίκησης από τον Νίκο Χριστοδουλίδη συνθέτουν ένα πολιτικό σκηνικό που προμηνύει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και αμφίρροπες προεδρικές αναμετρήσεις των τελευταίων δεκαετιών.
Του ΚΡΙΣ ΜΙΧΑΗΛ

Off the Record
Δυσαρέσκεια μέσω facebook δεν λαμβάνεται υπόψη
Η κοινωνική δυσαρέσκεια στην χώρα μας εκφράζεται με την εκτόνωση στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπου η πλειοψηφία των Ευρωττοπουζοκυπραίων έχει την εντύπωση ότι λαμβάνεται υπόψη από τους πολιτικούς. Ούτε καν ασχολούνται και μην έχετε την ψευδαίσθηση ότι σας λαμβάνουν υπόψη ιδιαιτέρως επειδή το παίζετε δημοσιογράφοι στο facebook.
Πάντως έχουμε την υπομονή. Περιμένουμε την στιγμή που θα κάψουν τα κίτρινα εσώρουχα και θα βρουν τα κίτρινα γιλέκα που έχουν καταχωνιασμένα στις αποθήκες. Να μην μας κοροϊδεύουν, τουλάχιστο. Να προσπαθούν να διορθώσουν όλα εκείνα που ταλαιπωρούν τους πολίτες. Πληρώνονται αδρά για να προστατεύουν τους πολίτες και να μην κλαψουρίζουν εκ των υστέρων και να πετάνε εκβιασμούς και αερολογίες όταν τους ανακοινώνουν ότι δεν θα τους ανανεώσουν το συμβόλαιο.
Απαιτήστε από τον κοινοτάρχη της γειτονιάς σας έως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αναβαθμίσουν το επίπεδο ζωής σας. Δεν είναι ανάγκη να φορέστε κίτρινα γιλέκα αφού νοιώθετε άβολα και τα θεωρείται χωριάτικη ενδυμασία. Βάλτε τα γαλάζια, τα κόκκινα , τα πράσινα σας( του ΕΛΑΜ ταιριάζουν στην προκειμένη γιατί είναι τα πρόστυχα τα μαύρα) ή όποιας απόχρωσης θέλετε αλλά επιτέλους δείξετε ότι έχετε σφυγμό. Ότι υπάρχετε.
Οκ. Ουτοπική προσέγγιση .
ΟΛΙΒΟΣ
Off the Record
Οι πολιτικές καινοτομίες και ο Φειδίας
Οι πολιτικοί αναλυτές και ιστοριογράφοι θα έχουν αρκετό υλικό για να διαμορφώσουν τα πονήματα τους από την δράση όσων απασχολούνται με τα κόμματα της Κύπρου και ιδιαίτερα της προσπάθειας που καταβάλουν να μας πείσουν ότι κάνουν ανοίγματα είτε με την μορφή νέων δυνάμεων,- κοινωνικής συμμαχίας είτε με κατ’ επιλογήν (αριστίνδην) υποψηφίους ή και με τις επονομαζόμενες προσωπικότητες .
Η δημιουργία, η πορεία και η κατάκτηση της εξουσίας, θα αποτελέσουν πηγή έμπνευσης αρκετών μελετών και σχετικών εγχειριδίων πολιτικής. Προφανώς και έφεραν στην πολιτική ζωή, όχι μόνο της Κύπρου, αλλά την παγκόσμια, αρκετές καινοτομίες που αξίζει τον κόπο να παρατηρηθούν και αναλυθούν.
Λόγω και της επικαιρότητας μια εκ των καινοτομιών που συζητείται είναι και οι επονομαζόμενες, συνιστώσες, όπως του Φειδία Παναγιώτου που μάζεψε όσους βρήκε στο δρόμο και μας είπε ότι έκανε κόμμα…
ΟΛΙΒΟΣ
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ4 weeks agoΠόρισμα καταπέλτης για το “Κράτος-Μαφία” για 15 φυσικά και νομικά πρόσωπα
-
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ4 weeks agoΤουρκική εφημερίδα κάνει λόγο για «ισραηλινή κατάληψη» στην Κύπρο
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ4 weeks agoΠόρισμα «Κράτος Μαφία»: Πρώτα ενημερώνεται ο Αναστασιάδης, μετά η δημοσιοποίηση
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΑννίτα Δημητρίου: Επανεκλογή στην Προεδρία της Βουλής με 29 ψήφους
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ4 weeks agoΜήνυμα ΔΗΠΑ προς Παπαδόπουλο: «Αναμένουμε την πρόσκληση» – Ανοικτοί σε συνεργασία αλλά με όρους
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΚατέρρευσε το αφήγημα της «Σάντη» – Εκτεθειμένος ο Δρουσιώτης, ανοίγει ο κύκλος των ευθυνών
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ4 weeks agoΣτο φως νέες λεπτομέρειες για την υπόθεση Χαμάς σε Ελλάδα και Κύπρο
-
MILITAIRE4 weeks agoΗ σκοτεινή Ευρώπη, μια ιστορία εγκλημάτων! Ηλίας Παπαναστασίου
-
50 +1 χρόνια μετά1 month agoΣτο καλό αγαπητέ Πάνο
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ4 weeks agoΟυκρανικό ΥΠΕΞ: Δεν παραιτήθηκε ο πρέσβης στην Κύπρο – Είχε ήδη δρομολογηθεί η ανάκλησή του






