ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Θάνατος Ραϊσί: Δύσκολη καμπή για την Τεχεράνη
«Ο ιρανικός λαός δεν πρέπει να ανησυχεί. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα υπάρξει καμία αναστάτωση στη λειτουργία του κράτους». Αυτό ήταν το λακωνικό μήνυμα του Αγιατολάχ Χαμενεΐ προς το έθνος το βράδυ της Κυριακής, όταν είχε γίνει γνωστό ότι το ελικόπτερο που μετέφερε τον πρόεδρο Εμπραχίμ Ραϊσί, τον υπουργό Εξωτερικών Χοσεΐν Αμιραμπντολαχιάν και άλλους επτά αξιωματούχους είχε καταπέσει στην επαρχία του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Αμέσως μετά την επίσημη επιβεβαίωση του θανάτου τους, ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας έσπευσε να διορίσει προσωρινό πρόεδρο τον μέχρι χθες πρώτο αντιπρόεδρο Μοχάμεντ Μοχμπέρ, με εντολή να οργανώσει προεδρικές εκλογές εντός 50 ημερών, όπως ορίζει το σύνταγμα.
Η προσπάθεια του καθεστώτος να δώσει μια αίσθηση κανονικότητας, παρά το αναπάντεχο πλήγμα, ήταν από την πρώτη στιγμή φανερή. Αλλωστε όλοι γνωρίζουν ότι ο τελευταίος λόγος για τα καίρια θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας ανήκει όχι στον πρόεδρο, που εκλέγεται από τον λαό, αλλά στον ανώτατο ηγέτη, που αναδεικνύεται από ένα αυστηρά ελεγχόμενο σώμα, τη Συνέλευση των Ειδικών. Ωστόσο ο θάνατος του Ραϊσί βρήκε το καθεστώς σε μια κρίσιμη καμπή, όπου αντιμετωπίζει καίριες εξωτερικές και εσωτερικές προκλήσεις, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην κούρσα για τη διαδοχή του.
Ακήρυκτος πόλεμος
Εχοντας εμπλακεί εδώ και χρόνια σε έναν ακήρυκτο πόλεμο χαμηλής έντασης με το Ισραήλ λόγω της υποστήριξης που παρέχει στη λιβανέζικη Χεζμπολάχ και την παλαιστινιακή Χαμάς, το Ιράν έφτασε ένα μόνο βήμα πριν από την ανοιχτή, μετωπική σύγκρουση τον περασμένο μήνα. Ρόλο πυροκροτητή έπαιξε η απόφαση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου να βομβαρδίσει το προξενείο του Ιράν στη Δαμασκό, για να ακολουθήσει ένα πρωτοφανές, μετά τους αραβοϊσραηλινούς πολέμους, μπαράζ πυραύλων εναντίον του εβραϊκού κράτους, αυτή τη φορά από την Τεχεράνη και η περιορισμένης έκτασης ανταπάντηση του ισραηλινού στρατού.
Από τη στιγμή που εξελέγη πρόεδρος, τον Ιούνιο του 2021, ο Ραϊσί, εκπρόσωπος της πιο σκληροπυρηνικής πτέρυγας του καθεστώτος, ακολούθησε έντονα αντιαμερικανική και αντιδυτική γραμμή, επενδύοντας σε στρατηγικές συμφωνίες συνεργασίας με την Κίνα, στην οποία προσέφερε φτηνό πετρέλαιο αντί βιομηχανικών προϊόντων και επενδύσεων, αλλά και με τη Ρωσία. Τα φτηνά ιρανικά drones είναι πολύτιμη βοήθεια στον στρατό του Βλαντιμίρ Πούτιν, στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Ο πρόεδρος και ο ΥΠΕΞ σκοτώθηκαν ενώ επέστρεφαν από το Αζερμπαϊτζάν, με το οποίο η Ισλαμική Δημοκρατία είχε έρθει σε σύγκρουση.
Ωστόσο ο Ραϊσί δεν στερούνταν πραγματισμού και ευελιξίας. Αποκατέστησε ομαλές σχέσεις με τον παραδοσιακό αντίπαλο του Ιράν στον Κόλπο, τη Σαουδική Αραβία, και οι δύο χώρες δρομολόγησαν την ταυτόχρονη ένταξή τους στην ομάδα των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική). Μόλις το περασμένο Σάββατο, οι New York Times αποκάλυψαν ότι ανώτεροι αξιωματούχοι των ΗΠΑ και του Ιράν συναντήθηκαν στο Ομάν για να ανιχνεύσουν τρόπους αποφυγής μιας κλιμάκωσης του πολέμου της Γάζας και επαναπροσέγγισης στο καίριο πρόβλημα του ιρανικού, πυρηνικού προγράμματος.
Η πτώση του μοιραίου ελικοπτέρου συνέβη ενώ ο Ραϊσί και η ακολουθία του επέστρεφαν από το γειτονικό Αζερμπαϊτζάν, όπου ο Ιρανός πρόεδρος εγκαινίασε φράγμα μαζί με τον Αζέρο ομόλογό του, Ιλχάμ Αλίεφ, κοντά στα σύνορα των δύο χωρών. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο γειτόνων ήταν από καιρό προβληματικές, καθώς το Ιράν κατηγορούσε το Αζερμπαϊτζάν ότι υποθάλπει αυτονομιστικές τάσεις της δικής του, αζερικής μειονότητας. Ωστόσο επιδεινώθηκαν επικίνδυνα πριν από ένα χρόνο λόγω των στενών δεσμών που ανέπτυξαν οι Αζέροι με το Ισραήλ, το οποίο τους βοήθησε στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και τους προσέφερε τη στήριξη του ισραηλινού λόμπι σε ΗΠΑ και Γαλλία, ως αντίβαρο στην ισχυρή παρουσία της αρμενικής διασποράς. Πάντως, ανώτατος Ισραηλινός αξιωματούχος έσπευσε να δηλώσει στο Reuters ότι η χώρα του δεν είχε καμία ανάμειξη στην πτώση του ελικοπτέρου, ενώ σε ταυτόσημη δήλωση προέβη ο Αμερικανός υπουργός Aμυνας Λόιντ Oστιν.
Στο εσωτερικό του Ιράν, ο Ραϊσί χρεώθηκε την άγρια καταστολή του μεγάλου γυναικείου και δημοκρατικού κινήματος που πυροδότησε η υπόθεση της 22χρονης Μαχσά Αμινί, η οποία πέθανε ενώ βρισκόταν υπό κράτηση γιατί δεν φορούσε την ισλαμική μαντίλα, τον Σεπτέμβριο του 2022. Κληρικός χωρίς χάρισμα επικοινωνίας με τον λαό, ο Ραϊσί υπήρξε προστατευόμενος του Χαμενεΐ, στον οποίο χρωστάει την ανάδειξή του στις εκλογές του 2021, αφού όλοι οι αξιόμαχοι υποψήφιοι όχι μόνο των μεταρρυθμιστών, αλλά και των μετριοπαθών, ακόμη και των συντηρητικών είχαν αποκλειστεί. Εκείνες οι εκλογές είχαν το χαμηλότερο ποσοστό προσέλευσης στην Ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας, γεγονός που κατέδειξε την αποξένωση μεγάλου μέρους του πληθυσμού από το καθεστώς.
Με την υγεία του 85χρονου Χαμενεΐ ολοένα και περισσότερο ευάλωτη, ο Ραϊσί προέβαλλε ως ένας από τους επικρατέστερους διαδόχους του, αν όχι ο επικρατέστερος. Στα υπέρ του, πέρα από το μαύρο τουρμπάνι που φορούν όσοι κατάγονται από την οικογένεια του Μωάμεθ, μετρούσε και το γεγονός ότι από το 2006 ήταν συνέχεια μέλος της Συνέλευσης των Ειδικών, που εκλέγει και (υποτίθεται ότι) ελέγχει τον ανώτατο ηγέτη. Σε αυτό το φόντο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε σε ποιους θα επιτρέψει το ιερατείο να ανταγωνιστούν για τη διαδοχή του Ραϊσί και τι πολιτικά χαρακτηριστικά θα τους συνοδεύουν.
Με τον πληθωρισμό να έχει εκτοξευθεί στο 40% και το ριάλ να χάνει μέσα σε λίγες εβδομάδες το 15% της αξίας του έναντι του δολαρίου, το ιρανικό καθεστώς έχει ισχυρούς λόγους να επιδιώξει μια κάποια εξομάλυνση των σχέσεών του με τη Δύση προκειμένου να καταπραΰνει την εσωτερική δυσαρέσκεια και να ενισχύσει τα στηρίγματά του. Απομένει να αποδειχθεί ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό στη σκληρή πραγματικότητα που έχει δημιουργήσει ο πόλεμος της Γάζας, αυτή τη στιγμή το πρόβλημα των προβλημάτων στην ευρύτερη περιοχή.
Σι και Πούτιν έχασαν «έναν καλό φίλο»
Πενθήμερο πένθος κήρυξε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ αλί Χαμενεΐ, για τον θάνατο του Εμπραχίμ Ραϊσί και των άλλων κρατικών αξιωματούχων. Οπαδοί του καθεστώτος γέμισαν χθες τα τζαμιά και τις πλατείες, προσευχόμενοι για τους νεκρούς, αλλά τα μαγαζιά έμειναν ανοιχτά και οι Αρχές δεν έδειξαν πρόθεση να διακόψουν τον ομαλό ρυθμό της καθημερινότητας.
Σε επιστολή του προς τον Χαμενεΐ, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έγραψε ότι ο ιρανικός λαός υπέστη «μια βαριά απώλεια» και ότι ο απελθών υπήρξε «πραγματικός φίλος» της Ρωσίας. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε ο Κινέζος ομόλογός του, Σι Τζινπίνγκ, τονίζοντας ότι ο κινεζικός λαός «έχασε έναν καλό φίλο». Τη «βαθιά του θλίψη» εξέφρασε ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι.
Από την πλευρά του, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν χαρακτήρισε τον Ραϊσί «πολύτιμο συνάδελφο και αδελφό» και τόνισε ότι η Τουρκία «στέκεται στο πλευρό του Ιράν αυτές τις δύσκολες ώρες». Τριήμερο εθνικό πένθος κήρυξε ο Λίβανος, ενώ ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Ασαντ, ο οποίος έως έναν βαθμό χρωστάει την επιβίωσή του από τον συριακό εμφύλιο στην ιρανική υποστήριξη, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του και την αλληλεγγύη του προς την Τεχεράνη. Ταυτόσημα ήταν τα μηνύματα της παλαιστινιακής Χαμάς και της Χεζμπολάχ του Λιβάνου.
Εντελώς διαφορετική, όπως θα περίμενε κανείς, ήταν η αντίδραση του Εθνικού Συμβουλίου Ιρανικής Αντίστασης, συνασπισμού οργανώσεων της εξόριστης ιρανικής αντιπολίτευσης. Η Μαριάμ Ρατζαβί, πρόεδρος του συμβουλίου, χαρακτήρισε τον θάνατο του Ραϊσί «μνημειώδες και ανεπανόρθωτο στρατηγικό πλήγμα κατά του ανώτατου ηγέτη των μουλάδων, του Αλί Χαμενεΐ και ολόκληρου του καθεστώτος, που είναι γνωστό για τις εκτελέσεις και τις σφαγές του».
Η οργάνωση της Ρατζαβί θεωρείται πολιτική βιτρίνα των «Μουτζαχεντίν του Λαού», οι οποίοι αρχικά στήριξαν την ισλαμική επανάσταση του 1979 και το καθεστώς του Αγιατολάχ Χομεϊνί, για να έρθουν σύντομα σε σύγκρουση μαζί του και να πολεμήσουν στο πλευρό του Σαντάμ Χουσεΐν στον οκταετή πόλεμο Ιράκ – Ιράν. Με τη λήξη του πολέμου ο Χομεϊνί διέταξε την εξόντωση των φυλακισμένων μουτζαχεντίν και ο εισαγγελέας, τότε, Ραϊσί έπαιξε δραστήριο ρόλο στην υλοποίηση της απόφασης.
Το ελικόπτερο που μετέφερε τον Ραϊσί, ένα αμερικανικό Bell 212 από την εποχή του σάχη, συνετρίβη υπό κάκιστες καιρικές συνθήκες, κυρίως λόγω πυκνής ομίχλης, στην περιοχή Βαζερκάν, βόρεια της Ταυρίδας. Εκτός από τον πρόεδρο Ραϊσί και τον υπουργό Εξωτερικών Αμπντολαχιάν, μετέφερε άλλα επτά άτομα, συμπεριλαμβανομένων του κυβερνήτη Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν και ενός ιμάμη από την Ταυρίδα. Ολοι είχαν συνοδεύσει τον πρόεδρο στο ταξίδι του στο γειτονικό Αζερμπαϊτζάν για τα εγκαίνια φράγματος.
Καθήκοντα προσωρινού υπουργού Εξωτερικών, μέχρι την πραγματοποίηση των έκτακτων προεδρικών εκλογών που θα πραγματοποιηθούν στις 28 Ιουνίου και τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης, ανέλαβε ο μέχρι προχθές αναπληρωτής υπουργός Αλί Μπαγκερί Κανί. Οι υποψήφιοι που θα διεκδικήσουν το αξίωμα του προέδρου πρέπει να εγκριθούν από το Συμβούλιο των Φρουρών, του οποίου οι αποφάσεις επηρεάζονται άμεσα από το ανώτατο ιερατείο.
Πηγή: Kathimerini
voulitv
66 χρόνια Κυπριακή Δημοκρατία: Ελληνικά F-16 στον ουρανό και διεθνής παρουσία με ισχυρούς συμβολισμούς
Ιδιαίτερα συμβολική η φετινή στρατιωτική παρέλαση για την επέτειο της Ανεξαρτησίας – Ελληνικά F-16 Viper στον κυπριακό ουρανό και στρατιωτικά αγήματα από Αίγυπτο, Γαλλία, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο
Η Κυπριακή Δημοκρατία γιορτάζει σήμερα, 1η Οκτωβρίου 2026, 66 χρόνια από την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας της, σε μια επέτειο που συνδέει τη μνήμη και την ιστορία με τη σημερινή διεθνή παρουσία της χώρας.
Στο επίκεντρο των εορτασμών βρέθηκε, όπως κάθε χρόνο, η στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία. Η φετινή διοργάνωση, ωστόσο, είχε στοιχεία που της προσέδωσαν ιδιαίτερο συμβολισμό: την παρουσία ελληνικών μαχητικών F-16 Viper στον κυπριακό ουρανό και τη συμμετοχή στρατιωτικών τμημάτων από την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η στιγμή που τα ελληνικά F-16 πέρασαν πάνω από τη Λευκωσία
Από τις στιγμές που ξεχώρισαν ήταν αναμφίβολα η διέλευση των ελληνικών F-16 Viper.
Ο ήχος των ελληνικών μαχητικών πάνω από τη Λευκωσία δημιούργησε μια εικόνα με ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος για πολλούς Κύπριους.
Σύμφωνα με το ΡΙΚ, στη φετινή παρέλαση συμμετείχαν τέσσερα F-16 Viper, ενώ η ελληνική παρουσία συμπληρώθηκε σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο με την παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας Νίκου Δένδια.
Η εικόνα της ελληνικής σημαίας στα μαχητικά πάνω από την κυπριακή πρωτεύουσα παραπέμπει στους στενούς ιστορικούς και αμυντικούς δεσμούς Ελλάδας και Κύπρου. Παράλληλα, η συμμετοχή τους εντάσσεται στη συνεχιζόμενη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών.
Μια παρέλαση με διεθνές αποτύπωμα
Εξίσου αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία ξένων στρατιωτικών τμημάτων.
Στη στρατιωτική παρέλαση συμμετείχαν Αμερικανοί πεζοναύτες και ναύτες από το USS Roosevelt, Γάλλοι πεζοναύτες, στρατιωτικό τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου και στρατονόμοι των Ενόπλων Δυνάμεων της Αιγύπτου.
Η παρουσία τους έχει έναν ευρύτερο συμβολισμό.
Δεν αλλάζει από μόνη της τις διεθνείς ή αμυντικές δεσμεύσεις οποιασδήποτε από τις συμμετέχουσες χώρες. Αποτελεί, όμως, ορατή έκφραση των αμυντικών και διπλωματικών σχέσεων που έχει αναπτύξει η Κυπριακή Δημοκρατία με διαφορετικούς διεθνείς εταίρους.
Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων, η ταυτόχρονη παρουσία στρατιωτικών τμημάτων από ΗΠΑ, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Αίγυπτο, μαζί με την ελληνική παρουσία, προσδίδει στη φετινή επέτειο ένα σαφώς πιο διεθνές αποτύπωμα.
Από το 1960 στο 2026
Η 1η Οκτωβρίου δεν αποτελεί μόνο ημέρα στρατιωτικής παρέλασης.
Είναι πρωτίστως ημέρα υπενθύμισης της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Εξήντα έξι χρόνια μετά την ίδρυσή της, και ενώ το Κυπριακό παραμένει άλυτο και το νησί διαιρεμένο, η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει τη διεθνή της παρουσία ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών.
Η ίδια η Προεδρία χαρακτήρισε σήμερα την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη σημαντικότερη κατάκτηση του κυπριακού λαού, υπογραμμίζοντας ως προτεραιότητα την προστασία και τη συνεχή αναβάθμιση της κρατικής της υπόστασης.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εικόνα της φετινής παρέλασης ξεπέρασε το καθαρά τελετουργικό μέρος της επετείου.
Τα ελληνικά F-16 Viper πάνω από τη Λευκωσία, τα κυπριακά στρατιωτικά τμήματα και η παρουσία στρατιωτικών από τέσσερις σημαντικές χώρες συνέθεσαν μια εικόνα με ισχυρό συμβολισμό: μιας Κυπριακής Δημοκρατίας που τιμά την ιστορία της και ταυτόχρονα επενδύει στις διεθνείς συνεργασίες και στην ενίσχυση των σχέσεών της με εταίρους στην περιοχή και πέραν αυτής.
Και ίσως γι’ αυτό η στιγμή της διέλευσης των ελληνικών μαχητικών προκάλεσε τόση συγκίνηση.
Γιατί για λίγα δευτερόλεπτα, ο ουρανός της Λευκωσίας έγινε μέρος του ίδιου του συμβολισμού της ημέρας: μνήμη, κρατική υπόσταση, συνεργασία και η στενή σχέση Κύπρου και Ελλάδας.
Off the Record
Όταν ο «στενότερος των στενοτέρων» φιλοδοξεί να μάθει στην Αννίτα… πολιτικό πόκερ!
Τελικά, στην πολιτική τίποτα δεν πάει χαμένο. Ούτε καν η προϋπηρεσία στο… πόκερ.
Γυρίζοντας το ημερολόγιο δεκαπέντε χρόνια πίσω, βρίσκουμε ένα δημοσίευμα της «Σημερινής» και του SigmaLive με ημερομηνία 9 Απριλίου 2011 και τίτλο «Κύπρος: Ο νέος “παράδεισος” του πόκερ!». Πρωταγωνιστής, μεταξύ άλλων, ο Κρις Παναγιώτου, ο οποίος παρουσιαζόταν τότε ως πρόεδρος της νεοσύστατης Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το όνομά του βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα. Όχι γύρω από τραπέζι πόκερ, αλλά γύρω από ένα άλλο τραπέζι: εκείνο της περιβόητης συνάντησης σε ψαροταβέρνα της Λευκωσίας με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και την Αννίτα Δημητρίου.
Ο Αβέρωφ είχε αρχικά μιλήσει για τον «στενότατο των στενοτάτων συνεργάτη» της Προέδρου του ΔΗΣΥ. Στις 29 Σεπτεμβρίου, απαντώντας στη δημόσια τοποθέτηση του Κρις Παναγιώτου, τον κατονόμασε και υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση δεν έγινε υπό την ιδιότητά του ως εκδότη.
Και κάπου εδώ το παλιό βιογραφικό αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική ειρωνεία.
Γιατί το πόκερ, όπως μας εξηγούσε εκείνο το δημοσίευμα του 2011, είναι παιχνίδι στρατηγικής. Θέλει υπομονή. Θέλει διάβασμα του αντιπάλου. Θέλει να ξέρεις πότε κρατάς κλειστά τα χαρτιά σου και πότε τα ανοίγεις.
Κυρίως, όμως, θέλει να ξέρεις πότε ο απέναντι μπλοφάρει.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο πολιτικό τραπέζι του 2026.
Σύμφωνα με την εκδοχή του Αβέρωφ Νεοφύτου, στο επίμαχο δείπνο τού ζητήθηκε να συμβάλει στην επανεκλογή της Αννίτας Δημητρίου στην Προεδρία της Βουλής, με αναφορά σε κοινή πορεία προς τις Προεδρικές του 2028. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν χρειαζόταν ανταλλάγματα για να στηρίξει την παράταξή του.
Ο Κρις Παναγιώτου δίνει εντελώς διαφορετική εκδοχή. Υποστηρίζει ότι επρόκειτο για συνάντηση στο πλαίσιο επαφών που πραγματοποιεί ως εκδότης με πολιτικούς αρχηγούς και απορρίπτει κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας για τις Προεδρικές του 2028.
Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά: η Αννίτα Δημητρίου επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής στις 4 Ιουνίου 2026, συγκεντρώνοντας στον δεύτερο γύρο 29 ψήφους, με τη στήριξη ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Άμεσης Δημοκρατίας.
Και τώρα ο Αβέρωφ άνοιξε τα δικά του χαρτιά για το 2028.
Οπότε το ερώτημα αποκτά ενδιαφέρον:
Μήπως ο άνθρωπος που κάποτε επιχειρούσε να βάλει το κυπριακό πόκερ στον χάρτη, αποφάσισε χρόνια αργότερα να παραδώσει μαθήματα… πολιτικού πόκερ στην Πινδάρου;
Γιατί άλλο Texas Hold’em και άλλο… Pindarou Hold’em.
Στο πρώτο παίζεις με μάρκες.
Στο δεύτερο οι μάρκες είναι πολιτικές συμμαχίες, κομματικές ισορροπίες, αξιώματα και —κυρίως— το 2028.
Και υπάρχει ακόμη μία μικρή λεπτομέρεια που κάνει την ιστορία πιο ενδιαφέρουσα: στο πόκερ μπορείς να είσαι εξαιρετικός παίκτης χωρίς να δείξεις ποτέ τα χαρτιά σου.
Στην πολιτική όμως υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να αποφασίσει κάποιος άλλος στο τραπέζι να τα ανοίξει πρώτος.
Αυτό ακριβώς έκανε ο Αβέρωφ.
Και τώρα στην Πινδάρου δεν συζητούν απλώς ποιος κρατά τον άσο.
Συζητούν ποιος μοίραζε τελικά την τράπουλα.
–Sniper–
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Αβέρωφ Νεοφύτου: «Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά δεν θα ξαναπροδοθεί»
Σκληρή απάντηση στην ηγεσία του ΔΗΣΥ μετά την εξαγγελία της υποψηφιότητας του
Με μια ματιά (Τα 5 βασικά σημεία):
-
Μήνυμα στην Πινδάρου: Ξεκαθαρίζει πως «ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», αναφερόμενος στα γεγονότα του 2023.
-
Απόρριψη κατηγοριών για διάσπαση: Αρνείται ότι εκβιάζει τις διαδικασίες του κόμματος και καταγγέλλει ότι κάποιοι άλλοι έκαναν την ενότητα της παράταξης «κουρελόχαρτο».
-
Παρασκήνιο για την Αννίτα Δημητρίου: Υπενθυμίζει ότι τη στήριξε αποφασιστικά για την προεδρία της Βουλής όταν άλλοι της έλεγαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
-
Το «μυστικό» δείπνο: Αποκαλύπτει δεσμεύσεις και υποσχέσεις που του δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της Προέδρου του ΔΗΣΥ και στενού της συνεργάτη.
-
Απευθείας στη βάση: Δηλώνει ότι δεν πλήγωσε ποτέ κανέναν συναγερμικό και στέλνει σαφές μήνυμα ότι η υποψηφιότητά του για το 2028 δεν ανατρέπεται.
Σε μια εφ’ όλης της ύλης και φορτισμένη συνέντευξη, ο τέως πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού ανοίγει τα χαρτιά του μετά την απόφασή του να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας, αποκαλύπτει παρασκήνιο για την ηγεσία του κόμματος και απαντά στις επικρίσεις περί διάσπασης.
Λίγες μόλις ώρες μετά την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028 και την ανακοίνωση-απάντηση της Πινδάρου, ο Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε στο vidcast του philenews και στον Φρίξο Δαλίτη, εκπέμποντας σαφή πολιτικά μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.
Το μήνυμα στην Πινδάρου και το «τραύμα» του 2023
Κεντρικός άξονας της τοποθέτησης του κ. Νεοφύτου ήταν η απάντηση στην κριτική που δέχεται για την πρόωρη εξαγγελία και τις αιτιάσεις ότι θέτει σε κίνδυνο την ενότητα της παράταξης.
«Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας ευθέως στα γεγονότα των εκλογών του 2023 και στο εσωκομματικό ρήγμα που οδήγησε στην ήττα.
Ο κ. Νεοφύτου απέρριψε κατηγορηματικά ότι εκβιάζει τις διαδικασίες ή τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων, τονίζοντας πως ο ίδιος ουδέποτε πλήγωσε τον συναγερμικό κόσμο. Αντιθέτως, άφησε αιχμές για όσους επικαλούνται σήμερα την ενότητα, σημειώνοντας πως «κάποιοι την ανατίναξαν και την έκαναν κουρελόχαρτο».
Οι αποκαλύψεις για την Αννίτα Δημητρίου
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι αποκαλύψεις του τέως προέδρου του ΔΗΣΥ για τις σχέσεις του με τη νυν πρόεδρο, Αννίτα Δημητρίου. Ο κ. Νεοφύτου αναφέρθηκε στο παρασκήνιο που προηγήθηκε της εκλογής της στην Προεδρία της Βουλής, υπενθυμίζοντας πως ο ίδιος στάθηκε στο πλευρό της όταν στελέχη εντός του κόμματος την προέτρεπαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
Παράλληλα, αποκάλυψε συμφωνίες και δεσμεύσεις που δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της κας Δημητρίου και στενού της συνεργάτη, θέτοντας προ των ευθυνών τους όσους σήμερα αμφισβητούν τη νομιμοποίηση ή το δικαίωμά του να απευθυνθεί στη βάση της παράταξης και στην κοινωνία.
Διαδικασίες και επόμενη μέρα
Στο ερώτημα κατά πόσο η υποψηφιότητά του θα τεθεί υπό την κρίση των καταστατικών διαδικασιών του ΔΗΣΥ ή αν θα προχωρήσει ανεξάρτητα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ξεκαθάρισε ότι απευθύνεται πρωτίστως στους πολίτες και τη βάση της παράταξης, στέλνοντας μήνυμα ότι δεν προτίθεται να κάνει πίσω.
Η κίνηση αυτή αναδιατάσσει πλήρως το πολιτικό σκηνικό στον χώρο της κεντροδεξιάς, ανοίγοντας πρόωρα αλλά καθοριστικά τον κύκλο της συζήτησης για την επόμενη προεδρική αναμέτρηση.
-
Off the Record1 month agoΑβέρωφ Νεοφύτου: Ορμώμενος εξ Αργάκας, ξανακτυπά
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή1 month agoΔΗΣΥ: Ο καλύτερος σύμμαχος του Χριστοδουλίδη
-
Off the Record4 weeks agoΔΗΣΥ: Η Αννίτα λέει «όχι», ο Αβέρωφ «ίσως» και ο Παμπορίδης… σιωπά
-
Off the Record4 weeks agoΠερί Προεδρικής λιμουζίνας
-
Off the Record1 month agoΠολλοί σωτήρες για τον Προεδρικό θώκο
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoMecca and the new Middle East: what it means for Cyprus
-
Off the Record2 weeks agoΨάχνουν τον νέο Χριστοδουλίδη. Ο παλιός είναι ακόμη στο Προεδρικό!
-
Off the Record2 weeks agoΤο είπα-ξείπα της Αννίτας
-
voulitv3 weeks agoΧριστοδουλίδης 2028: Χρειάζεται το ΕΛΑΜ, αλλά πόσο κοντά το αντέχει;
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή4 days agoΗ τέλεια καταιγίδα της Πινδάρου: Ο Αβέρωφ αποφάσισε, οι «πιστοί» του 2023 τι κάνουν;






