Καλεσμένος στο πρώτο μέρος της εκπομπής Εξ Αφορμής στις 10/11, ο κ. Γιάννης Ιωάννου, Διεθνολόγος συνιδρυτής του Geopolitical Cyprus.

Αναφερόμενος ο κ. Ιωάννου στην οδυνηρή συμφωνία, στην οποία οδηγήθηκε η Αρμενία χάνοντας εδάφη, ανέφερε ότι η συμφωνία αυτή έρχεται να κρυσταλλώσει ένα 2μηνο πόλεμο που δε δούλεψε υπέρ των Αρμενίων και αυτή είναι η μεγαλύτερη αναζωπύρωση αυτού του μετώπου που έρχεται να αλλάξει ολόκληρο το status του κρατιδίου του Αρτσάκχ. Ουσιαστικά θα απωλεθούν εδάφη από τη δημοκρατία του Αρτσάκχ τα οποία θα πάρει το Αζερμπαιτζάν.

Σχολιάζοντας περαιτέρω, ανέφερε ότι μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης έχουμε δει μία σειρά συγκρούσεων στο μετασοβιετικό χώρο, όπως στη Γεωργία και προσφάτως και στην Κριμαία. «Υπάρχει μία διαδικασία εκεί που συντηρεί αυτές τις συγκρούσεις και την κορύφωση την είδαμε τους τελευταίους 2 μήνες. Αλλάζει το status quo. Mπαίνουν νέα δεδομένα και πέρα της απώλειας εδαφών είναι ότι το αποτύπωμα της Ρωσίας στην περιοχή το επιτυγχάνει η Ρωσία τώρα και δεν πρόκειται μόνο για αποτύπωμα διπλωματικό και διαμεσολαβητικό αλλά έχει και έντονη παρουσία επί του εδάφους. 1960 Ρώσοι σαν ειρηνευτική δύναμη θα ορίζουν την τύχη στην περιοχή αυτή του Καυκάσου»

«Υπάρχει μία διαδικασία εκεί που συντηρεί αυτές τις συγκρούσεις και την κορύφωση την είδαμε τους τελευταίους 2 μήνες. Αλλάζει το status quo.

Στο ερώτημα του Χάρη Θεραπή κατά πόσον εδραιώνεται ως περιφερειακή δύναμη πλέον και η Τουρκία αλλά και ο Ερντογάν ως ηγέτης του πολιτικού Ισλάμ, ο κ. Ιωάννου ανέφερε:

«Το πρώτο σκέλος ισχύει και είναι η ποιοτικά αναβαθμισμένη στρατηγική της Τουρκίας που συνέβαλλε με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε αυτή τη νίκη. Στο 2ο σκέλος, η Τουρκία αποκτά ποιοτικά χαρακτηριστικά μίας μεγάλης δύναμης αλλά το θέμα του πολιτικού ισλάμ δεν είναι μονοδιάστατη έννοια αλλά με πολλές επιμέρους πτυχές και μία από αυτές την εκφράζει και ο Ερντογάν. Αν τώρα έχει καταστεί ηγέτιδα δύναμη η Τουρκία ως προς το πολιτικό Ισλάμ είναι θέση που δεν την ασπάζομαι εγώ».

Επανερχόμενος στη θέση της Ρωσίας, ο κ. Ιωάννου εξέφρασε την άποψη ότι η Ρωσία είχε καταστήσει σαφές ότι δεν ενδιαφέρεται για το Ναγκόρνο Καραμπάχ. «Έχοντας στρατηγική συμπόρευση η Τουρκία με τη Ρωσία, αυτό που γεωπολιτικά αλλάζει είναι ότι αλλάζει ο βαθμός επιρροής και σε αυτό το υποσύστημα της Τουρκίας και επομένως η Ρωσία εν απουσία οποιασδήποτε άλλης δύναμης είναι εκείνη που θα αποφασίσει τις μετέπειτα εξελίξεις.»
Αν υπάρχει περίπτωση μετά τη Λιβύη, Αρτσάκχ, Συρία να έρχεται η σειρά τώρα της Ελλάδας, ο κ. Ιωάννου υπήρξε καθησυχαστικός αναφέροντας ότι όλες αυτές τις περιοχές πρέπει να τις δούμε σε ένα δυναμικό πλαίσιο. Η περίπτωση της Ελλάδας είναι μία τελείως ξεχωριστή περίπτωση. Η σχέση Ελλάδας Τουρκίας είναι και μία σχέση στρατηγικής συμπόρευσης και με τις δύο χώρες κράτη μέλη του ΝΑΤΟ και με αφορμή τα όσα συμβαίνουν δεν τίθεται ερώτημα ότι η Ελλάδα είναι η Αρμενία ή η Συρία. Εϊναι κάτι τελείως διαφορετικό σαν μέγεθος, στρατιωτικά, γεωγραφικά και γεωπολιτικά.

Στο ερώτημα για την κατάσταση της Τουρκικής οικονομίας, ο κ. Ιωάννου έκανε σαφές ότι πρόκειται για μία πραγματικόττηα που απασχολεί το εσωετρικό της χώρας και μπορεί να επεξηγήσει διάφορες συμπεριφορές στο εξωτερικό επίπεδο αλλά από την άλλη μεριά, η Τουρκία είναι μία χώρα που η οικονομία της είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό ανοιχτή στην παγκόσμια οικονομία. «Προκειμένου να διασωθεί η Τουρκική οικονομία υπάρχουν ρεαλιστικές επιλογές. Μπορεί να σωθεί από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή ένωση. Θα συνεχίσει να υπάρχει πίεση στην Τουρκική οικονομία αλλά στο τέλος θα βρεθεί φόρμουλα για τη διάσωσή της.»

Κλείνοντας και σχετικά με το άνοιγμα των Βαροσίων που όπως ανέφερε ο Χάρης Θεραπή έχει περάσει σε 2η μοίρα σε σχέση με τα σκάνδαλα και στο ερώτημα για το ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι που περνούν στο άνοιγμα των Βαροσίων οι Τούρκοι, ο κ. Ιωάννου ανέφερε τα ακόλουθα:

«Πρόκειται για εργαλειοποίηση του ζητήματος. Έχουμε το άνοιγμα του παραλιακού μετώπου της Αμμοχώστου στην ουσία που καθιστά την Αμμόχωστο μαζί με το φυσικό άεριο σαν ένα κεφάλαιο του Κυπριακού. Δεν τελούσε ποτέ υπό κατοχή για να είναι υπό διαπραγμάτευση και συνεπώς είναι ένα εργαλείο πίεσης αν υπάρξει μία νέα διαπραγματευτική διαδικασία. Δε θα προχωρήσουν στο άνοιγμα των Βαροσίων αν δεν υπάρξει περαιτέρω εξέλιξη στο θέμα του Κυπριακού. Παραμένει ρεαλιστική επιλογή στα χέρια της Τουρκίας, αν επιθυμήσει στην απουσία λύσης του Κυπριακού να αναπτύξει το παραλιακό μέτωπο και μπορεί να το κάνει σε ταχιστο χρόνο»

Δε θα προχωρήσουν στο άνοιγμα των Βαροσίων αν δεν υπάρξει περαιτέρω εξέλιξη στο θέμα του Κυπριακού. Παραμένει ρεαλιστική επιλογή στα χέρια της Τουρκίας, αν επιθυμήσει στην απουσία λύσης του Κυπριακού να αναπτύξει το παραλιακό μέτωπο και μπορεί να το κάνει σε ταχιστο χρόνο