ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
Το 1949 βρίσκει τη Δεξιά με την Αριστερά στην Κύπρο, να συμπίπτουν στο αίτημα για άμεση ένωση.
Το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950 μέσα από την έκθεση τού τότε Βρετανού διοικητή της επαρχίας Λεμεσού.
ΤΟ ΑΚΕΛ τότε, χάριν της ενότητας, ακυρώνει τα δικά του σχέδια και καλεί τα μέλη και τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της Ένωσης στο ενωτικό δημοψήφισμα της Εθναρχίας Κύπρου.
Μέσα από μια διαδικασία συγκέντρωσης υπογραφών, η οποία έμεινε γνωστή ως το ενωτικό δημοψήφισμα και που διεξήχθη σε δύο συνεχόμενες Κυριακές, στις 15 και 22 του Γενάρη 1950, το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων της Κύπρου υπέγραψαν υπέρ της Ένωσης της ιδιαίτερής τους πατρίδας με την Ελλάδα. Για την ακρίβεια συγκεντρώθηκαν 215.108 υπογραφές επί συνόλου 224.757 ατόμων που είχαν δικαίωμα ψήφου. Το εκπληκτικό αυτό ποσοστό αντιπροσώπευε το 95,7% του εκλογικού σώματος. Ας σημειωθεί ότι υπέρ της Ένωσης υπέγραψαν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι.
Αίτημα για άμεση Ένωση
Το 1949 βρίσκει τη Δεξιά και την Αριστερά στην Κύπρο να συμπίπτουν στην τακτική της απαίτησης του αιτήματος για άμεση Ένωση. Η ιδέα της συγκέντρωσης υπογραφών ως μέτρο πίεσης για την εφαρμογή του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης γεννήθηκε στους κόλπους της κυπριακής Αριστεράς. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ, σε ανακοίνωσή της τον Σεπτέμβρη του 1949, αναγγέλλει την πρόθεσή της να συγκεντρώσει υπογραφές υπέρ της Ένωσης.
Η Εθναρχία υπό την καθοδήγηση του Μακαρίου Γ’, νεαρού τότε Μητροπολίτη Κιτίου και μετέπειτα πρώτου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, υιοθετεί αυτήν την ιδέα και αναγγέλλει ότι θα ανελάμβανε η ίδια τη διοργάνωση του όλου εγχειρήματος. Το ΑΚΕΛ τότε, χάριν της ενότητας, ακυρώνει τα δικά του σχέδια και καλεί τα μέλη και τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της Ένωσης στο ενωτικό δημοψήφισμα της Εθναρχίας Κύπρου. Η βρετανική αποικιακή διοίκηση απορρίπτει την πρόσκληση-πρόκληση της Εκκλησίας να αναλάβει αυτήν τη διοργάνωση του δημοψηφίσματος (12 Δεκέμβρη 1949). Έτσι η Εθναρχούσα Εκκλησία προχωρεί στη διοργάνωσή του τον αμέσως επόμενο μήνα.
Στο παρόν άρθρο εξετάζονται ορισμένες πτυχές της εκλογικής διαδικασίας του δημοψηφίσματος με βάση την έκθεση τού τότε Βρετανού διοικητή της επαρχίας Λεμεσού, Αrthur Frederick John Reddaway, έτσι όπως ο ιστορικός ερευνητής και ακαδημαϊκός στο King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου τα αναφέρει στο ερευνητικό του έργο. Δέκα ημέρες μετά την ολοκλήρωση του δημοψηφίσματος, ο Αrthur Reddaway υποβάλλει προς τον Αποικιακό Γραμματέα του Κυβερνείου της Λευκωσίας δεκασέλιδη έκθεση, περιγράφοντας τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην επαρχία του λίγο πριν αλλά και μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.
Η εκτίμηση του κυβερνήτη Αndrew Wright, όπως διατυπώθηκε σε συνοδευτική τής έκθεσης επιστολή του προς τον Υπουργό Αποικιών Αrthur Creech Jones, ήταν ότι η έκθεση του Reddaway εξέθετε με αξιέπαινη σαφήνεια τόσο την πραγματική σειρά των γεγονότων κατά τη διάρκεια του μήνα, όσο και τη στάση της Δεξιάς αλλά και της Αριστεράς σχετικά με τη συγκέντρωση των υπογραφών που ολοκληρώθηκε στις 22 του Γενάρη.
Αν και η έκθεση αναφέρεται σε γεγονότα (που διαδραματίστηκαν) στην επαρχία Λεμεσού, σημειώνει ο κυβερνήτης, μπορεί δίκαια να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει την κατάσταση (που επικρατούσε) σε όλο το νησί κατά τη διάρκεια του προηγούμενου μήνα (εμπιστευτική επιστολή τού κυβερνήτη, 13 του Φλεβάρη 1950). Ας σημειώσουμε ότι ο Reddaway, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Reading, υπηρετούσε στην αποικιακή διοίκηση στην Κύπρο από το 1938 και το 1950, που είχε τη διοίκηση της επαρχίας Λεμεσού, ήταν μόλις 33 χρονών.
Ήπια η Δεξιά
Στο διάστημα των δώδεκα πρώτων ημερών του 1950, η πόλη της Λεμεσού γνώρισε επτά και η επαρχία της 98 συγκεντρώσεις υπέρ του ενωτικού δημοψηφίσματος. Από αυτές, 81 οργανώθηκαν από τη Δεξιά και 24 από την Αριστερά. Ενδεικτικά ο Reddaway αναφέρει ότι, με βάση τα δεδομένα της Κύπρου, ο τόνος των ομιλιών της Δεξιάς ήταν ήπιος και όχι έντονα αντιβρετανικός. Ενώ για τους ομιλητές της Αριστεράς σημειώνει ότι ήταν σαφώς πιο προκλητικοί και υβριστικοί, αλλά και πάλι δεν έφθαναν τα συνηθισμένα τους επίπεδα συμπεριφοράς.
Ο Βρετανός διοικητής πρόσθεσε ότι δεν αντιμετώπισε επικρίσεις αναφορικά με την απόφασή του να μην επιτρέψει άλλες συναντήσεις μετά τις 12 του μήνα. Ανέφερε, μάλιστα, ότι αυτή του η απόφαση καλωσορίστηκε από τη Δεξιά και τη μετριοπαθή κοινή γνώμη και συνέβαλε στο να μειωθεί ο καλπάζων ενθουσιασμός. Ο Reddaway έφθασε μέχρι του σημείου να ισχυριστεί ότι επειδή η αποικιακή κυβέρνηση έδειξε να είναι διατεθειμένη να λάβει σοβαρά υπόψη την πιθανότητα προκλήσεως ταραχών με αφορμή το δημοψήφισμα, η Δεξιά «συνετίστηκε» και ότι πιθανόν στο μέλλον θα σκέφτονταν λίγο περισσότερο τους κινδύνους που εμπερικλείονται πριν αρχίσουν διαδηλώσεις σε παγκύπρια κλίμακα.
Οι συγκεντρώσεις
Μολαταύτα ο Βρετανός διοικητής παρατήρησε ότι γνωστοί εθνικιστές του Εθναρχικού Συμβουλίου παρευρέθησαν σε εκδήλωση της Αριστεράς και επευφήμησαν τις ομιλίες τού αριστερού δημάρχου της Λεμεσού και του επαρχιακού γραμματέα του ΑΚΕΛ. Με σαφή ειρωνική διάθεση ο Reddaway διερωτήθη αν οι εθνικιστές ηγέτες δρ Σωκράτης Τορναρίτης και δρ Μάριος Τριτοφτίδης επεφύλαξαν τα θερμότερά τους χειροκροτήματα για την ακόλουθη παρατήρηση του δημάρχου Λεμεσού: Ξέρουμε ότι αν η Ένωση πραγματοποιηθεί σήμερα, εμείς (οι αριστεροί) θα είμαστε οι πρώτοι που θα εξοριστούμε, θα φυλακιστούμε και θα δολοφονηθούμε.
Αν σκεφθεί κανείς ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Μητρόπολης Κιτίου το εκλογικό σώμα της πόλης της Λεμεσού ήταν το 1950 μόλις γύρω στα 13.000 άτομα (όπως θα δούμε παρακάτω ο ακριβής αριθμός είναι δύσκολο να εξακριβωθεί), οι 2.500 περίπου παρευρεθέντες στην ενωτική εκδήλωση της Αριστεράς αποτελούσαν ήδη το 20% των ψηφοφόρων.
Η βρετανική έκθεση παρατηρεί ότι, παρά το γεγονός ότι η συγκέντρωση ήταν οργανωμένη από την Αριστερά, υπήρχαν στο ακροατήριο αρκετοί εθνικιστές. Παρά την αναγνώριση του πηγαίου ενθουσιασμού, που ήταν άλλωστε πασιφανής στις πόλεις, και της σύμπνοιας που επεκράτησε ανάμεσα σε Δεξιά και Αριστερά για το δημοψήφισμα, οι Βρετανοί αποικιοκράτες κατηγόρησαν και την Εκκλησία και την Αριστερά για άσκηση πίεσης στους ανυποψίαστους ψηφοφόρους της κυπριακής υπαίθρου.
Ο Reddaway αναφέρει ότι όσοι από τους κυβερνητικούς υπαλλήλους της υπαίθρου, μουκτάρηδες (κοινοτάρχες) και χωροφύλακες των χωριών αρνήθηκαν να υπογράψουν (στο δημοψήφισμα), βρέθηκαν σε αρκετά δυσάρεστη θέση, για να προσθέσει, «φοβάμαι ότι αν δεν έχει πετύχει τίποτα άλλο με το δημοψήφισμα, η Εθναρχία έχει τουλάχιστον πετύχει να προκαλέσει έχθρα εναντίον ενός αριθμού ευυπόληπτων και πιστών υποστηρικτών της κυβέρνησης στην ύπαιθρο. Θα είναι απίθανο να αφήσουν οι ταραξίες στα χωριά τέτοια συναισθήματα να πεθάνουν».
Ο ρόλος του Μακαρίου
Κάνοντας λόγο για τον Μακάριο, ο Reddaway ισχυρίστηκε ότι ο τριανταεξάχρονος τότε μητροπολίτης Κιτίου επισκέφθηκε πέντε χωριά στις 15 του Γενάρη και ξέπεσε στο να εκβιάζει τους κοινοτάρχες τους να υπογράψουν υπέρ της Ένωσης. Επικαλούμενος τους πληροφοριοδότες του, ο Βρετανός διοικητής παρατήρησε ότι η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος φαίνεται να ήταν κατά πολύ διαφορετική από εκκλησία σε εκκλησία. Παραδέχτηκε ότι οι περισσότεροι ιερείς κατέβαλαν κάποια προσπάθεια να περιορίσουν τη νοθεία, αλλά, παραπέμποντας και πάλι στους πληροφοριοδότες του, πρόσθεσε πως αυτοί γενικά συμφωνούν ότι:
(α) Οι ιερείς δεν ήταν και ιδιαίτερα σχολαστικοί στην εφαρμογή του ορίου ηλικίας των 18 χρονών κατά την ετοιμασία των εκλογικών καταλόγων.
(β) Ένα μέλος μίας οικογένειας μπορούσε να ψηφίσει εκ μέρους άλλων μελών της ίδιας οικογένειας.
(γ) Επετράπη σε άτομα που ισχυρίστηκαν ότι ήταν γραμμένα σε ένα εκλογικό κέντρο να υπογράψουν σε ένα άλλο, χωρίς να εξεταστεί επισταμένα η ταυτότητά τους.
Με βάση τα πιο πάνω, γράφει ο Reddaway, δεν ξενίζει το γεγονός ότι ο αριθμός των υπογραφών στην πόλη της Λεμεσού στην πραγματικότητα ξεπέρασε τον αριθμό των καταχωρισμένων ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους που ετοιμάστηκαν από τους ιερείς. Για να προσθέσει αμέσως συμπερασματικά:
«Αυτό δεν φαίνεται στα δημοσιευμένα αποτελέσματα (του δημοψηφίσματος) και υποθέτω ότι αντιλαμβανόμενοι το παράλογο (της υπόθεσης), οι διοργανωτές γρήγορα διόρθωσαν τους αρχικούς καταλόγους με τέτοιο τρόπο, ώστε να φαίνεται ένα λογικό περιθώριο. Ο αρχικός αριθμός των ψηφοφόρων στον κατάλογο ήταν 12.898, ο αριθμός των συγκεντρωμένων υπογραφών 12.991 και ο αριθμός των ψηφοφόρων στον αναθεωρημένο εκλογικό κατάλογο 13.235. Σε ένα χωριό, τα Αγρίδια, οι διοργανωτές προφανώς παρέλειψαν να διορθώσουν τον αρχικό κατάλογο, αφού συγκεντρώθηκαν 273 υπογραφές έναντι 269 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Όπως φαίνεται και από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, παρά τα φαινόμενα νοθείας που σε κάποιο βαθμό παρατηρήθηκαν, στην πόλη της Λεμεσού λίγοι, αν όχι κανείς, από τους μετριοπαθείς ή φιλοβρετανούς πολίτες απέφυγαν να υπογράψουν. Για παράδειγμα, ένας γνωστός φιλοβρετανός, ο σερ Παναγιώτης Κακογιάννης, υπέγραψε εν μέσω επευφημιών το πρωί της 15ης του Γενάρη. Δεν νομίζω ότι η κοινή γνώμη, της Λεμεσού τουλάχιστον, επικρίνει αυτόν και άλλους φιλοκυβερνητικούς γιατί υπέγραψαν (υπέρ της Ένωσης) εξηγεί ο Reddaway. Οι φιλοβρετανοί εξηγούν τη στάση τους αυτή με βάση έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω λόγους, σύμφωνα με τον Βρετανό διοικητή:
(α) Γιατί είναι ειλικρινά δεσμευμένοι με την «ένωση» ως ιδανικό.
(β) Θεωρούν το δημοψήφισμα ως ένα ακόμη πολιτικό κόλπο και υπέγραψαν απλώς για να αποφύγουν φασαρίες και γνωρίζοντας σαφώς ότι δεν σήμαινε τίποτα.
(γ) Θεωρούν ότι η κυβέρνηση μπορεί να μέμφεται μόνο τον εαυτό της διότι έχει επιτρέψει να φτάσει η κατάσταση σε τέτοιο βαθμό εκτός ελέγχου, που να μην μπορούν οι φίλοι της να διακινδυνέψουν τις συνέπειες μιας δημόσιας δήλωσης υποστήριξής της.
(δ) Σε συνέχεια του πιο πάνω λόγου, θα ήταν καλύτερα να έχουμε ένωση και να τελειώνουμε, παρά να συνεχίζεται η σημερινή κατάσταση πραγμάτων. Η ελληνική κυβέρνηση θα έβαζε τους κομμουνιστές τουλάχιστον στη θέση τους και τα οικονομικά μειονεκτήματα θα αντισταθμίζονταν σε κάποιο βαθμό από τον τερματισμό της αβεβαιότητας σχετικά με το μέλλον της νήσου, πράγμα που είναι τόσο κακό για τη μακροπρόθεσμη εμπορική ανάπτυξη.
(ε) Όποιος αρνιόταν να υπογράψει το δημοψήφισμα, θα μπορούσε βεβαίως να αποχαιρετήσει την οποιαδήποτε προοπτική πολιτικής ανέλιξής του στην Κύπρο, πόσω μάλλον προοπτική επηρεασμού τών συμπατριωτών του υπέρ της συνεργασίας με την Κυβέρνηση.
Μία εβδομάδα μετά τη λήξη του δημοψηφίσματος και αφού οι πανηγυρισμοί κόπασαν, γεννήθηκαν δύο βασικά ερωτήματα:
(1) Θα συνεχιζόταν η «εκεχειρία» μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς;
(2) Ποιες θα ήταν οι επόμενες ενέργειες αξιοποίησης του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος;
Διαμάχη Αριστεράς – Δεξιάς
Ο Reddaway εκτιμά ότι όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, στη Λεμεσό κανένας δεν αμφέβαλλε ότι η απάντηση ήταν αρνητική. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον τρόπο με τον οποίο η Δεξιά αντιμετώπισε την πρόταση της Αριστεράς για συνεργασία στην αξιοποίηση των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος. Η στάση της Δεξιάς ήταν υπεροπτική και προσβλητική απέναντι στην Αριστερά.
Έτσι η τελευταία, μη έχοντας άλλα περιθώρια αντίδρασης, κατηγόρησε τη Δεξιά για ανειλικρίνεια στις προθέσεις της και δήλωσε αποφασισμένη να αναλάβει η ίδια την προώθηση των ενδεδειγμένων ενεργειών για την αξιοποίηση του αποτελέσματος του ενωτικού δημοψηφίσματος στο εξωτερικό.
Το γεγονός αυτό δεν ήταν τίποτα καινούργιο. Η Δεξιά ανέκαθεν επεδείκνυε δυσπιστία και καχυποψία σε προτάσεις συνεργασίας που διατύπωνε κατά καιρούς η ηγεσία της Αριστεράς. Τρία χρόνια νωρίτερα, το 1947, η Δεξιά είχε και πάλι αγνοήσει τις προτροπές της Αριστεράς, εν όψει Διασκεπτικής, για από κοινού κατοχύρωση της αποχής όχι μόνον από τη συνταγματική διαπραγμάτευση αλλά και από κάθε συνεργασία με το αποικιακό καθεστώς. Τώρα προστέθηκε και μια σημαντική διαφορά εκτίμησης ως προς τον χρόνο και τον τρόπο παρουσίασης των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος στον ΟΗΕ.
Η Αριστερά επεδίωκε την άμεση ανακίνηση του αιτήματος της αυτοδιάθεσης της Κύπρου στον διεθνή οργανισμό μέσω μιας σοβιετικής ή άλλης ανατολικοευρωπαϊκής πρωτοβουλίας. Αντίθετα, η κυπριακή Δεξιά τηρούσε στάση αναμονής μέχρι τη διενέργεια εκλογών στην Ελλάδα και στη Βρετανία. Κατόπιν θα κατέβαλλε προσπάθεια να πείσει τη νέα Κυβέρνηση των Αθηνών να εγγράψει το θέμα στην ημερήσια διάταξη της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Σε περίπτωση που η ελληνική Κυβέρνηση κωλυσιεργούσε, εφημολογείτο στο νησί ότι θα προσεγγιζόταν είτε η Αίγυπτος είτε η Ινδία γι’ αυτόν τον σκοπό. Για την ώρα, όμως, η τακτική τής Δεξιάς περιοριζόταν στην παρουσία των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος σε Αθήνα και Λονδίνο.
Πηγή: Σημερινή
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Εκποιήσεις: Πέρασαν τα δύο νομοσχέδια της Κυβέρνησης και σειρά προτάσεων
Σε ψήφιση ενός ευρέος πακέτου νομοθετικών ρυθμίσεων για τα δάνεια και τις εκποιήσεις προχώρησε τη Δευτέρα η Ολομέλεια της Βουλής, εγκρίνοντας δύο κυβερνητικά νομοσχέδια και σειρά προτάσεων νόμου που στοχεύουν στην ενίσχυση της προστασίας των δανειοληπτών και των εγγυητών, τη ρύθμιση των εκποιήσεων και την αναβάθμιση του θεσμικού πλαισίου επίλυσης διαφορών.
Τα δύο κυβερνητικά νομοσχέδια, που τροποποιούν τη νομοθεσία για τον Ενιαίο Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως και τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο, εγκρίθηκαν με 32 ψήφους υπέρ 18 κατά και μια αποχή, και 37 ψήφους υπέρ και 15 κατά αντίστοιχα. Όσον αφορά το πρώτο νομοσχέδιο τήρησε αποχή κατά την ψηφοφορία ο Βουλευτής της ΕΔΕΚ Ηλίας Μυριάνθους, ενώ καταψήφισαν ΑΚΕΛ, Οικολόγοι, Αλεξάνδρα Ατταλίδου, Ειρήνη Χαραλαμπίδου, Ζαχαρίας Κουλίας. Τον δεύτερο νόμο καταψήφισε το ΑΚΕΛ και η Ειρήνη Χαραλαμπίδου.
Με τις ρυθμίσεις αυτές ενισχύεται ο ρόλος του Χρηματοοικονομικού Επιτρόπου, παρέχεται δυνατότητα αναδιάρθρωσης οφειλών μέσω του μηχανισμού επιβεβαίωσης χρέους και καθίσταται δεσμευτική η απόφαση του Επιτρόπου για διαφορές έως €20.000. Ωστόσο παραμένει η δυνατότητα για τις τράπεζες να προσφεύγουν στο δικαστήριο για την απόφαση. Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα στους δανειολήπτες να προσφεύγουν νωρίτερα στον Επίτροπο, ήδη από την παραλαβή της επιστολής Τύπου «Ι», ενώ εισάγεται και η επιλογή κατάρτισης Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής μέσω συμβούλου αφερεγγυότητας, ως ύστατο μέτρο για αποτροπή εκποίησης κύριας κατοικίας.
Σημαντικό μέρος του πακέτου αφορά προτάσεις νόμου που εγκρίθηκαν με διακομματικές συγκλίσεις.
Πρόταση του Προέδρου του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλου, εγκρίθηκε με 29 ψήφους υπέρ, 18 κατά και 1 αποχή και προβλέπει τη δημιουργία εξειδικευμένων δικαστών για χρηματοοικονομικές διαφορές και τη δυνατότητα αναστολής εκποίησης εντός 45 ημερών από την ειδοποίηση για 12 μήνες με δυνατότητα επανάληψης της αναστολής.
Πρόταση νόμου του Προέδρου των Οικολόγων, Σταύρου Παπαδούρη, εγκρίθηκε ομόφωνα, με 49 ψήφους υπέρ και αφορά τη βελτίωση του πλαισίου αφερεγγυότητας, με στόχο την άρση στρεβλώσεων εις βάρος των δανειοληπτών και την ενίσχυση του ρόλου του Χρηματοοικονομικού Επιτρόπου.
Πρόταση του ΕΛΑΜ εγκρίθηκε με 38 ψήφους υπέρ και 14 κατά και προβλέπει ότι απαγορεύεται η απαίτηση πρόσθετων εξασφαλίσεων όταν το δάνειο καλύπτεται από την αξία του ενυπόθηκου ακινήτου.
Πρόταση των Βουλευτών του ΑΚΕΛ Γιώργου Λουκαΐδη, Άριστου Δαμιανού, Αντρέα Καυκαλιά και του Προέδρου των Οικολόγων, Σταύρου Παπαδούρη, εγκρίθηκε με 33 ψήφους υπέρ και 17 κατά και διασφαλίζει το δικαίωμα προσφυγής στο δικαστήριο για αναστολή εκποίησης σε περιπτώσεις αμφισβήτησης χρέους ή καταχρηστικών ρητρών.
Η πρόταση των Βουλευτών του ΑΚΕΛ Άριστου Δαμιανού, του ΔΗΚΟ Ζαχαρία Κουλία, Πανίκου Λεωνίδου και Χρίστου Ορφανίδη και της ΔΗΠΑ Αλέκου Τρυφωνίδη εγκρίθηκε με 30 ψήφους υπέρ και 18 κατά και προβλέπει τη διαγραφή του υπολοίπου χρέους όταν τα έσοδα από την εκποίηση δεν επαρκούν.
Η πρόταση των Άριστου Δαμιανού, Ζαχαρία Κουλία, Πανίκου Λεωνίδου, Χρίστου Ορφανίδη και Αλέκου Τρυφωνίδη εγκρίθηκε με 29 ψήφους υπέρ και 18 κατά και απαγορεύει την επιβολή πρόσθετων τόκων όταν το χρέος φτάσει στο διπλάσιο του αρχικού ποσού.
Η πρόταση των Βουλευτών Αβέρωφ Νεοφύτου (ΔΗΣΥ), Μαρίνος Σιζόπουλου και Ηλία Μυριάνθους (ΕΔΕΚ), Αλέκου Τρυφωνίδη (ΔΗΠΑ) και των ανεξάρτητων, Ανδρέα Θεμιστοκλέους, Κωστή Ευσταθίου και Αλεξάνδρας Ατταλίδου εγκρίθηκε ομόφωνα με 50 ψήφους υπέρ και περιορίζει την ευθύνη των εγγυητών στο ύψος του αρχικού δανείου, υποχρεώνοντας παράλληλα τον πιστωτή να αναμένει απόφαση δικαστηρίου πριν στραφεί εναντίον τους.
Πρόταση του Σταύρου Παπαδούρη εγκρίθηκε με 47 ψήφους υπέρ και 1 κατά και θέτει κατώτατη τιμή πώλησης στο 50% της αξίας του ακινήτου σε επαναλαμβανόμενους πλειστηριασμούς.
Πρόταση της ΔΗΠΑ εγκρίθηκε με 30 ψήφους υπέρ και 23 κατά και προβλέπει την προσωρινή αναστολή εκποιήσεων κύριας κατοικίας έως €350.000 μέχρι τον Αύγουστο.
Πρόταση των Ζαχαρία Κουλία και Χρίστου Ορφανίδη εγκρίθηκε με 31 ψήφους υπέρ, 16 κατά και 2 αποχές και υποχρεώνει τον πιστωτή να εξαντλεί πρώτα τα μέτρα κατά του πρωτοφειλέτη και των εξασφαλίσεων πριν στραφεί στους εγγυητές.
Συζήτηση στην Ολομέλεια
Η συζήτηση στην Ολομέλεια διεξήχθη σε έντονο πολιτικό κλίμα, με αντιπαραθέσεις για τις ευθύνες της οικονομικής κρίσης και τη συνταγματικότητα ορισμένων προτάσεων. Κατά την έναρξή της, ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, ζήτησε από τους Βουλευτές να δηλώσουν τυχόν προσωπικά συμφέροντα σε σχέση με τις τράπεζες, πρόταση που έτυχε ευρείας αποδοχής χωρίς, ωστόσο, να καταγραφεί οποιαδήποτε σχετική δήλωση.
Η ανεξάρτητη Βουλευτής, Αλεξάνδρα Ατταλίδου, υποστήριξε ότι η Βουλή καθυστέρησε υπερβολικά να ασχοληθεί με το ζήτημα των εκποιήσεων, κάνοντας λόγο για μια διαχρονική αδικία εις βάρος των πολιτών. Έθεσε το ερώτημα κατά πόσο ένα κράτος δικαίου μπορεί να τιμωρεί άτομα που δεν έλαβαν δάνειο, αλλά βρέθηκαν εκτεθειμένα ως εγγυητές. Επεσήμανε ότι πρόκειται για κραυγαλέα κοινωνική αδικία, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου τα δάνεια έχουν πωληθεί σε εταιρείες εξαγοράς πιστώσεων σε χαμηλές τιμές, ενώ από τους εγγυητές εξακολουθεί να απαιτείται το σύνολο της οφειλής. Τόνισε ότι διακυβεύεται η αξιοπιστία του κράτους έναντι των πολιτών και κάλεσε σε υπερψήφιση των προτάσεων που αφορούν την προστασία των εγγυητών, ζητώντας να τεθεί στο επίκεντρο «ο άνθρωπος πίσω από τους αριθμούς».
Ο μεμονωμένος σοσιαλιστής Βουλευτής, Κωστής Ευσταθίου, υπογράμμισε ότι οι εκποιήσεις έχουν μετατραπεί σε εμπόρευμα, με τα δάνεια να πωλούνται σε χαμηλές τιμές προς όφελος των ταμείων, χωρίς να παρέχεται αντίστοιχη δυνατότητα στους οφειλέτες να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους υπό ανάλογους όρους. Κατήγγειλε ότι τράπεζες και εταιρείες καθορίζουν μονομερώς τις οφειλές και δεν επιτρέπουν επαναδιαπραγμάτευση, οδηγώντας σε εκποιήσεις. Τόνισε την ανάγκη πρόσβασης των πολιτών στα δικαστήρια, ώστε να μπορούν να αμφισβητήσουν τις διαδικασίες εκποίησης, ιδιαίτερα όταν απορρίπτεται αίτημα αναδιάρθρωσης, σημειώνοντας ότι προς αυτή την κατεύθυνση κατέθεσε προτάσεις νόμου σε συνεργασία με τον κ. Μυριάνθους.
Ο Πρόεδρος των Οικολόγων, Σταύρος Παπαδούρης, ανέφερε ότι το υφιστάμενο πλαίσιο εκποιήσεων έχει υποστεί αλλεπάλληλες τροποποιήσεις και θα έπρεπε να καταργηθεί και να επανασχεδιαστεί από την αρχή. Επέκρινε τις μεγάλες καθυστερήσεις στη δικαιοσύνη, σημειώνοντας ότι υποθέσεις εκδικάζονται έπειτα από 8-10 χρόνια, ενώ αναφέρθηκε σε προηγούμενες αποφάσεις της Βουλής το 2018 που μετέφερε το βάρος στον δανειολήπτη. Παράλληλα, επικαλέστηκε στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας, σύμφωνα με τα οποία εταιρείες εξαγοράς πιστώσεων αγόρασαν δάνεια περίπου στο 19% της αξίας τους, κατηγορώντας τις ότι αξιοποίησαν το πλαίσιο εκποιήσεων για κερδοσκοπία. Ανέφερε, επίσης, ότι έχουν πωληθεί 146 κύριες κατοικίες συνολικής αξίας 30 εκατ. ευρώ, δηλαδή μέσης αξίας 205 χιλιάδων ευρώ η κάθε μία. Σε ό,τι αφορά τα υπό συζήτηση νομοσχέδια δήλωσε ότι θα καταψηφίσει το πρώτο, υποβαθμίζουν τον ρόλο της Χρηματοοικονομικής Επιτρόπου, ενώ θα υπερψηφίσει το δεύτερο. Παρουσίασε, τέλος, προτάσεις που κατέθεσε από κοινού με το ΑΚΕΛ για ενίσχυση του πλαισίου αφερεγγυότητας και για τη δεσμευτικότητα των αποφάσεων του Χρηματοοικονομικού Επιτρόπου, εκφράζοντας επιφυλάξεις και για πρόταση που αφορά αναστολή εκποιήσεων για 12 μήνες, θεωρώντας ότι οδηγεί σε παρατεταμένη αβεβαιότητα.
Ο Βουλευτής της ΔΗΠΑ – Συνεργασία, Αλέκος Τρυφωνίδης, χαρακτήρισε τις εκποιήσεις ως ένα ιδιαίτερα σοβαρό οικονομικό και κοινωνικό ζήτημα, σημειώνοντας ότι οι προτάσεις που βρίσκονται ενώπιον της Ολομέλειας επιχειρούν να καλύψουν κενά και αδυναμίες του υφιστάμενου πλαισίου. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε πρόταση της ΔΗΠΑ για αναστολή των εκποιήσεων μέχρι το τέλος Αυγούστου για κύριες κατοικίες αξίας έως 350.000 ευρώ, καθώς και στην ανάγκη οι αποφάσεις της Χρηματοοικονομικής Επιτρόπου να καταστούν δεσμευτικές και τελεσίδικες. Σημείωσε ότι το Υπουργείο Οικονομικών έχει ανταποκριθεί εν μέρει μέσω κυβερνητικών νομοσχεδίων, τα οποία η ΔΗΠΑ θα υπερψηφίσει, παρά τις επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν από τη Χρηματοοικονομική Επίτροπο για ενδεχόμενο καταστρατήγησης του ρόλου της και μετατροπής του θεσμού σε «προθάλαμο» των δικαστηρίων. Πρόσθεσε ότι το κόμμα θα παρακολουθεί την εφαρμογή των ρυθμίσεων, ενώ αναφέρθηκε και σε τροπολογία για αύξηση του ορίου δεσμευτικότητας των αποφάσεων της Επιτρόπου από 20.000 σε 50.000 ευρώ. Χαιρέτισε, επίσης, την πρόθεση επαναφοράς του σχεδίου «ενοίκιο έναντι δόσης», ζητώντας όμως αναπροσαρμογή του ορίου αξίας κατοικίας ώστε να αντανακλά τις αυξημένες τιμές της αγοράς.
Ο Βουλευτής της ΕΔΕΚ, Μαρίνος Σιζόπουλος, ανέφερε ότι, έστω και με καθυστέρηση, καταβάλλονται προσπάθειες για διόρθωση στρεβλώσεων που –όπως είπε– προέκυψαν από τις εξουσίες που δόθηκαν στις τράπεζες το 2014, με εξαίρεση τη στάση της ΕΔΕΚ. Υπενθύμισε ότι ήδη από το 2015 το κόμμα του είχε καταθέσει προτάσεις για βελτίωση του πλαισίου αφερεγγυότητας, οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές, σημειώνοντας ότι δύο από αυτές επανέρχονται προς συζήτηση έντεκα χρόνια αργότερα. Αναφέρθηκε και στην πρόταση για σύσταση ειδικού δικαστηρίου, η οποία, όπως είπε, δεν προχώρησε παρά τη δέσμευση της προηγούμενης κυβέρνησης έναντι της ΕΔΕΚ.
Ο Βουλευτής της ΕΔΕΚ, Ηλίας Μυριάνθους, ανέφερε ότι η Βουλή δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων ώστε να ανακόψει την «ασυδοσία» των τραπεζών, παρά τα στοιχεία που είχαν παρουσιαστεί από τον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο και άλλους φορείς για παράνομες πρακτικές. Υποστήριξε ότι το ισχύον πλαίσιο στέρησε από τους δανειολήπτες το δικαίωμα προσφυγής στη δικαιοσύνη και τόνισε ότι η ΕΔΕΚ, από το 2015, επιχείρησε –σε συνεργασία με άλλους βουλευτές– να καταθέσει προτάσεις νόμου για ενίσχυση αυτού του δικαιώματος. Όπως ανέφερε, οι προτάσεις της ΕΔΕΚ στοχεύουν κυρίως στη δυνατότητα αναστολής της εκποίησης μέσω δικαστικής προσφυγής, ιδίως σε περιπτώσεις αμφισβήτησης του ύψους της οφειλής ή της νομιμότητας της υποθήκης.
Ο Βουλευτής του ΕΛΑΜ, Σωτήρης Ιωάννου, ανέφερε ότι το κόμμα του από την αρχή αντιτάχθηκε στα «υπερόπλα» που, όπως είπε, δόθηκαν σε τράπεζες και εταιρείες εξαγοράς πιστώσεων από ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, καταψηφίζοντας σχετικές νομοθεσίες που, κατά την άποψή του, αφαίρεσαν δικαιώματα από τους δανειολήπτες. Υποστήριξε ότι το ΕΛΑΜ συνέβαλε στην πράξη στη διάσωση κατοικιών, και δήλωσε ότι στηρίζει κάθε πρόταση υπέρ των δανειοληπτών ανεξαρτήτως πολιτικής προέλευσης. Άσκησε σφοδρή κριτική τόσο στο ΑΚΕΛ όσο και στον ΔΗΣΥ για τη διαχείριση της οικονομίας, κάνοντας λόγο για πολιτικές που οδήγησαν σε καταστροφή και συγκέντρωση πλούτου. Κάλεσε την Ολομέλεια να στηρίξει την πρόταση του ΕΛΑΜ για άμεση απονομή δικαιοσύνης σε περιπτώσεις καταχρηστικών ρητρών και παράνομων χρεώσεων, ώστε, όπως είπε, να μην επιβαρύνονται οι πολίτες με τόκους μέχρι την τελεσιδικία των υποθέσεων. Αναφέρθηκε, επίσης, σε τροπολογία του κόμματος που προβλέπει «δίκαιη αναδιάρθρωση» μέσω του Χρηματοοικονομικού Επιτρόπου.
Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος, τοποθέτησε την απαρχή της κρίσης στο 2010, αποδίδοντας πολιτικές ευθύνες στην τότε διακυβέρνηση και στους χειρισμούς που οδήγησαν, όπως είπε, στην οικονομική κατάρρευση και τις αποφάσεις του Eurogroup. Υποστήριξε ότι σήμερα υπάρχει δυνατότητα στήριξης των δανειοληπτών μέσω προτάσεων του ΔΗΚΟ, εκφράζοντας ταυτόχρονα έντονο προβληματισμό για πρόταση του ΑΚΕΛ που προβλέπει αναστολή εκποιήσεων όσο εκκρεμεί δικαστική διαδικασία. Τη χαρακτήρισε «διπλά αντισυνταγματική», υποστηρίζοντας ότι ενδέχεται να οδηγήσει σε επαναλαμβανόμενη αμφισβήτηση δικαστικών αποφάσεων και, τελικά, σε ακύρωση της ίδιας της ρύθμισης. Αντ’ αυτού, παρουσίασε εναλλακτική πρόταση του ΔΗΚΟ, σύμφωνα με την οποία ο δικαστής θα μπορεί να εκδίδει διάταγμα αναστολής της εκποίησης για 12 μήνες, με δυνατότητα ανανέωσης, ώστε να προστατεύονται οι καλόπιστοι δανειολήπτες χωρίς να ενθαρρύνονται καταχρήσεις.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, αντέτεινε ότι η ευθύνη για την οικονομική κρίση βαραίνει κυρίως το τραπεζικό σύστημα, επικαλούμενος σχετικές εκθέσεις ευρωπαϊκών θεσμών. Κατηγόρησε το ΔΗΚΟ ότι λειτουργεί ως «θεματοφύλακας των τραπεζών». Παρέθεσε στοιχεία για εκατοντάδες ακίνητα που βρίσκονται σε διαδικασία πλειστηριασμού, εκ των οποίων σημαντικό ποσοστό αφορά κατοικίες. Τόνισε ότι έχει έρθει η ώρα προστασίας των συνεπών δανειοληπτών, σημείώνοντας ότι βασική φιλοσοφία των προτάσεων του ΑΚΕΛ είναι η αναστολή εκποιήσεων σε περιπτώσεις όπου εκκρεμεί δικαστική εξέταση για καταχρηστικές ρήτρες. Υποστήριξε ότι υπάρχει άνιση πρόσβαση στα επενδυτικά ταμεία και έθεσε το δίλημμα «κοινωνία ή τράπεζες», δηλώνοντας ότι το ΑΚΕΛ τάσσεται υπέρ της κοινωνίας.
Ο Βουλευτής του ΔΗΣΥ, Ονούφριος Κουλλά, απέρριψε τις θέσεις του ΑΚΕΛ, κάνοντας λόγο για αντιφάσεις και λαϊκισμό. Υποστήριξε ότι τέτοιες συζητήσεις επανέρχονται πριν από εκλογές, στο πλαίσιο «ανεύθυνων πολιτικών», και κατηγόρησε το ΕΛΑΜ ότι υιοθετεί παρόμοια ρητορική με το ΑΚΕΛ. Τόνισε ότι το τραπεζικό σύστημα αφορά όχι μόνο προβληματικούς δανειολήπτες, αλλά και συνεπείς πολίτες, καταθέτες, εγγυητές και νέους δανειολήπτες, καθώς και τη συνολική οικονομική σταθερότητα. Επεσήμανε ότι απαιτούνται στοχευμένες πολιτικές και όχι οριζόντιες παρεμβάσεις, αναφερόμενος σε υφιστάμενα σχέδια όπως το «Εστία» και το «ενοίκιο έναντι δόσης». Δήλωσε ότι ο ΔΗΣΥ θα στηρίξει τα κυβερνητικά νομοσχέδια και συγκεκριμένες προτάσεις που ενισχύουν την προστασία των εγγυητών και θέτουν όρια στις εκποιήσεις, επισημαίνοντας παράλληλα ότι η προσφυγή στα δικαστήρια δεν εγγυάται δικαίωση και ενδέχεται να επιβαρύνει περαιτέρω τους δανειολήπτες.
Ο Βουλευτής του ΔΗΚΟ, Ζαχαρίας Κουλίας, έθεσε το ζήτημα της άνισης μεταχείρισης, διερωτώμενος γιατί, ενώ έγινε «κούρεμα» καταθέσεων, δεν εφαρμόστηκε αντίστοιχη προσέγγιση και για τα δάνεια. Υποστήριξε ότι η επαναφορά του πλαισίου προ του 2018 αποτελεί μια ορθή και λογική κατεύθυνση.
Ο Βουλευτής του ΕΛΑΜ, Λίνος Παπαγιάννης, προειδοποίησε ότι η ταυτόχρονη ψήφιση πολλών προτάσεων ενδέχεται να δημιουργήσει νομικές συγκρούσεις μεταξύ των νομοθεσιών, αυξάνοντας τον κίνδυνο αναπομπών λόγω αντισυνταγματικότητας.
Ο Βουλευτής του ΑΚΕΛ, Άριστος Δαμιανού, υποστήριξε ότι η πρόταση του ΔΗΚΟ λειτουργεί ως άλλοθι για την καταψήφιση της πρότασης του ΑΚΕΛ, η οποία, όπως είπε, διασφαλίζει πραγματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Τόνισε ότι η βασική επιδίωξη είναι να εξετάζεται κατά προτεραιότητα από τα δικαστήρια η ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών ή αμφισβητήσεων οφειλών και, σε τέτοιες περιπτώσεις, να αναστέλλεται η εκποίηση. Απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αντισυνταγματικότητας, υποστηρίζοντας ότι η πρόταση έχει επαρκές νομικό υπόβαθρο.
Ο Βουλευτής του ΔΗΣΥ, Νίκος Σύκας, εξέφρασε προβληματισμό για το κατά πόσον οι υπό συζήτηση προτάσεις διασφαλίζουν τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και δεν αυξάνουν το κόστος δανεισμού. Διερωτήθηκε αν προστατεύεται επαρκώς η νομιμότητα μέσω της δικαιοσύνης και σημείωσε ότι ανέμενε από την κυβέρνηση μια πιο συνεκτική και συναινετική πρόταση. Εκτίμησε ότι, ανεξαρτήτως των αποφάσεων της Ολομέλειας, το πρόβλημα δεν θα επιλυθεί άμεσα.
Ο ανεξάρτητος Βουλευτής, Ανδρέας Θεμιστοκλέους, προειδοποίησε ότι η Βουλή κινδυνεύει να δεχθεί την κριτική της κοινωνίας για τις αποφάσεις της. Αναφέρθηκε στις ευθύνες τόσο της εκτελεστικής όσο και της νομοθετικής εξουσίας για τις εξελίξεις μετά το 2012-2013, σημειώνοντας ότι η αφαίρεση του δικαιώματος δικαστικής αναστολής εκποιήσεων το 2018 αποτέλεσε σοβαρό λάθος. Ανέφερε ότι χιλιάδες δανειολήπτες έχουν χάσει τη δυνατότητα αποπληρωμής, ενώ δεκάδες χιλιάδες εγγυητές επιβαρύνονται δυσανάλογα. Έκανε λόγο για ανάγκη άμεσης προστασίας των ιδιοκτητών κύριας κατοικίας που βρίσκονται σε κίνδυνο εκποίησης, προειδοποιώντας παράλληλα ότι η υπερσυσσώρευση νομοθεσιών μπορεί να οδηγήσει σε μαζικές αναπομπές από τον Πρόεδρο.
Η Βουλευτής του ΔΗΚΟ, Χριστιάνα Ερωτοκρίτου, εξέφρασε απογοήτευση για το επίπεδο της συζήτησης, κάνοντας λόγο για συνθήματα και τοξικότητα. Τόνισε ότι στόχος πρέπει να είναι μια ισορροπημένη λύση που να προστατεύει τόσο τους ευάλωτους και καλόπιστους δανειολήπτες όσο και τη σταθερότητα της οικονομίας. Υπερασπίστηκε την πρόταση του ΔΗΚΟ ως υπεύθυνη και λειτουργική, σημειώνοντας ότι περιλαμβάνει δικαστική εποπτεία και δυνατότητα ανανέωσης της αναστολής εκποίησης, ενώ αποτρέπει καταχρήσεις από στρατηγικούς κακοπληρωτές. Διευκρίνισε επίσης ότι τα δικαστικά έξοδα μπορούν να επιβαρύνουν την τράπεζα, εφόσον κριθεί κακοπιστία.
Ο Βουλευτής του ΑΚΕΛ, Χρίστος Χριστοφίδης, έκανε λόγο για «τεράστια μετακίνηση πλούτου» από τους πολίτες προς τα επενδυτικά ταμεία, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεν έλαβε ουσιαστικά μέτρα και ότι επιχείρησε να ανατρέψει τις προτάσεις της αντιπολίτευσης. Υποστήριξε ότι τόσο η κυβερνητική όσο και η πρόταση του ΔΗΚΟ υπονομεύουν τις προτάσεις του ΑΚΕΛ, αφήνοντας αιχμές και προς άλλες πολιτικές δυνάμεις.
Ο Βουλευτής του ΔΗΚΟ, Παύλος Μυλωνάς, έθεσε ζήτημα ως προς το κατά πόσον οι αποφάσεις λαμβάνονται πραγματικά προς όφελος των δανειοληπτών ή όποιονδήποτε άλλων.
Ο Βουλευτής του ΑΚΕΛ, Γιώργος Λουκαΐδης, υποστήριξε ότι διαχρονικά ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στηρίζουν την «ασυδοσία των τραπεζών», κάνοντας λόγο για υπερκέρδη εις βάρος της κοινωνίας. Έθεσε το δίλημμα μεταξύ στήριξης της κοινωνίας ή των τραπεζών, τονίζοντας ότι η ψήφιση των προτάσεων αφορά την αποκατάσταση βασικών συνταγματικών δικαιωμάτων.
Ο Βουλευτής του ΔΗΣΥ, Χάρης Γεωργιάδης, αντέκρουσε την κριτική του ΑΚΕΛ, υπενθυμίζοντας τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν πριν από το 2013 και τις ευθύνες για την οικονομική κατάρρευση. Υποστήριξε ότι η λογική «χαλαρών» διαδικασιών δανεισμού και ανάκτησης οδήγησε στην κρίση, προειδοποιώντας για επανάληψη των ίδιων λαθών. Αναφέ
ρθηκε στη δημιουργία θεσμών και εργαλείων από την προηγούμενη Κυβέρνηση, όπως ο Χρηματοοικονομικός Επίτροπος και τα σχέδια στήριξης, τονίζοντας ότι οι προτάσεις πρέπει να είναι ρεαλιστικές και να μην υπονομεύουν τη σταθερότητα.
Τέλος, ο Βουλευτής του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, σημείωσε ότι, παρά τις προσπάθειες νομοθετικών ρυθμίσεων, το βασικό πρόβλημα παραμένει για χιλιάδες δανειολήπτες που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους. Υπογράμμισε την ανάγκη συνολικής λύσης μέσω συμφωνιών με τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης πιστώσεων, καθώς και δημιουργίας ταμείου στήριξης, προειδοποιώντας ότι χωρίς τέτοιες παρεμβάσεις πολλοί πολίτες και εγγυητές θα χάσουν τις κατοικίες τους.
Πηγή: ΚΥΠΕ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Videogate: Παράταση δύο μηνών στον ποινικό ανακριτή – Εγκρίθηκε το αίτημα
Δίμηνη παράταση στις ανακρίσεις για την υπόθεση του βίντεο, που αναρτήθηκε στην πλατφόρμα «Χ» στις αρχές Ιανουαρίου του 2026 και φέρεται να καταγράφει συνομιλίες με πολιτικές προεκτάσεις, δόθηκε στον Ανεξάρτητο Ποινικό Ανακριτή, Ανδρέα Πασχαλίδη, καθώς η διερεύνηση παραμένει σε εξέλιξη με νέα δεδομένα και μαρτυρίες από Κύπρο και εξωτερικό.
Σε γραπτή δήλωσή του, ο Ανεξάρτητος Ποινικός Ανακριτής αναφέρει πως πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα σύσκεψη στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, στην παρουσία του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, της Υπεύθυνης Εισαγγελέως του Ποινικού Τομέα της Νομικής Υπηρεσίας, του Αρχηγού Αστυνομίας, του ιδίου και του Υπεύθυνου Ανακριτή της Αστυνομίας, σε σχέση με την πορεία των ερευνών για το βίντεο που αναρτήθηκε στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης «Χ» στο λογαριασμό υπό στοιχεία «Emily Thompson», στις 8 Ιανουαρίου του 2026.
Όπως αναφέρει ο κ. Πασχαλίδης, στο διάστημα που μεσολάβησε, εξασφαλίστηκε με συντονισμένες ενέργειες ολόκληρο το πολύωρο βίντεο με όλες τις συνομιλίες, αποσπάσματα των οποίων είχαν δημοσιευθεί στο διαδίκτυο, το περιεχόμενο του οποίου αξιολογείται.
Παράλληλα, σημειώνει ότι οι ανακριτές προέβηκαν στη λήψη μεγάλου αριθμού καταθέσεων και ενεργειών για εξασφάλιση μαρτυρίας από την Κύπρο και χώρες του εξωτερικού.
«Με βάση τα πιο πάνω», συμπληρώνει, «προέκυψε η ανάγκη για συνέχιση των ανακρίσεων».
Ως εκ τούτου, ο Ανεξάρτητος Ποινικός Ανακριτής, υπέβαλε αίτημα για παράταση του χρόνου διορισμού του για ακόμα δύο μήνες, αίτημα το οποίο έγινε αποδεκτό από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, σημείωνει.
Πηγή: KYΠΕ
EKLOGES2026
EKLOGES2026 – Το κόμμα Αγρονόμος στο δρόμο προς τις Εκλογές | Σάββατο 04/04 στις 6μμ
Ο πρόεδρος του κόμματος ΑΓΡΟΝΟΜΟΣ, Ανδρέας Χριστοφή, φιλοξενείται στην εκπομπή #ekloges2026 με τον Χάρη Θεραπή, σε μια συζήτηση με πολιτικό βάθος αλλά και προσωπικές αποκαλύψεις.
Με φόντο τις Βουλευτικές Εκλογές 2026, ο Ανδρέας Χριστοφή ανοίγει τα χαρτιά του για:
▪️ τη «λαϊκή ανόρθωση» που προτείνει
▪️ τη σύγκρουση με το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα
▪️ τις προτεραιότητες για αγρότες και εργαζόμενους
▪️ τη θέση του στο Κυπριακό και την οικονομία
Παράλληλα, μιλά για την προσωπική του διαδρομή και τη δικαίωσή του στην υπόθεση “The Land of Dreams”, αναφερόμενος σε εκείνους που –όπως ο ίδιος υποστηρίζει– επιχείρησαν να τον πλήξουν πολιτικά και προσωπικά.
Μια παρουσία με ξεκάθαρο λόγο, αιχμηρές τοποθετήσεις και χωρίς υπεκφυγές.
👉 Μείνετε συντονισμένοι στο Vouli.TV
-
EKLOGES20261 month agoEkloges2026 – Αποτελέσματα Διαδικτυακής Δημοσκόπησης Vouli.TV | Παρασκευή 27/02 στις 7μμ
-
#exAformis1 month ago#ExAformis – Η θεωρία πίσω απο την Άμεση Δημοκρατία | Σάββατο 21/02 στις 6μμ
-
Off the Record1 month agoΜακριά από ΔΗΣΥ πρώην αξιωματούχοι
-
Off the Record1 week agoΝικητής των Δημοσκοπήσεων ο Χριστοδουλίδης
-
EKLOGES20263 weeks agoEKLOGES2026 – Τα καυτά θέματα της επικαιρότητας | Παρασκευή 20/03 στις 7μμ
-
EKLOGES20264 weeks agoEkloges2026 – Κυπριακό: Διζωνική, δύο κράτη ή κάτι άλλο;, Δευτέρα 09/03 στις 7μμ
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΧαραλαμπίδου και ΑΛΜΑ Διερευνούν Μοντέλο Εκλογικής Συνεργασίας
-
EKLOGES20262 weeks agoΕΚΛΟΓΕΣ 2026 ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ 2026 – Η μάχη της έδρας | Τρίτη 24/03 στις 7μμ
-
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ1 month agoΘύελλα στη Βουλή για τον αφθώδη πυρετό – Κτηνοτρόφοι κατά Κτηνιατρικών Υπηρεσιών
-
Off the Record1 month agoΗ ΕΔΕΚ εγκαταλείπει την αντιδιζωνική θέση και γίνεται υποχείριο του ΑΚΕΛ


