ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
Το 1949 βρίσκει τη Δεξιά με την Αριστερά στην Κύπρο, να συμπίπτουν στο αίτημα για άμεση ένωση.
Το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950 μέσα από την έκθεση τού τότε Βρετανού διοικητή της επαρχίας Λεμεσού.
ΤΟ ΑΚΕΛ τότε, χάριν της ενότητας, ακυρώνει τα δικά του σχέδια και καλεί τα μέλη και τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της Ένωσης στο ενωτικό δημοψήφισμα της Εθναρχίας Κύπρου.
Μέσα από μια διαδικασία συγκέντρωσης υπογραφών, η οποία έμεινε γνωστή ως το ενωτικό δημοψήφισμα και που διεξήχθη σε δύο συνεχόμενες Κυριακές, στις 15 και 22 του Γενάρη 1950, το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων της Κύπρου υπέγραψαν υπέρ της Ένωσης της ιδιαίτερής τους πατρίδας με την Ελλάδα. Για την ακρίβεια συγκεντρώθηκαν 215.108 υπογραφές επί συνόλου 224.757 ατόμων που είχαν δικαίωμα ψήφου. Το εκπληκτικό αυτό ποσοστό αντιπροσώπευε το 95,7% του εκλογικού σώματος. Ας σημειωθεί ότι υπέρ της Ένωσης υπέγραψαν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι.
Αίτημα για άμεση Ένωση
Το 1949 βρίσκει τη Δεξιά και την Αριστερά στην Κύπρο να συμπίπτουν στην τακτική της απαίτησης του αιτήματος για άμεση Ένωση. Η ιδέα της συγκέντρωσης υπογραφών ως μέτρο πίεσης για την εφαρμογή του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης γεννήθηκε στους κόλπους της κυπριακής Αριστεράς. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ, σε ανακοίνωσή της τον Σεπτέμβρη του 1949, αναγγέλλει την πρόθεσή της να συγκεντρώσει υπογραφές υπέρ της Ένωσης.
Η Εθναρχία υπό την καθοδήγηση του Μακαρίου Γ’, νεαρού τότε Μητροπολίτη Κιτίου και μετέπειτα πρώτου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, υιοθετεί αυτήν την ιδέα και αναγγέλλει ότι θα ανελάμβανε η ίδια τη διοργάνωση του όλου εγχειρήματος. Το ΑΚΕΛ τότε, χάριν της ενότητας, ακυρώνει τα δικά του σχέδια και καλεί τα μέλη και τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της Ένωσης στο ενωτικό δημοψήφισμα της Εθναρχίας Κύπρου. Η βρετανική αποικιακή διοίκηση απορρίπτει την πρόσκληση-πρόκληση της Εκκλησίας να αναλάβει αυτήν τη διοργάνωση του δημοψηφίσματος (12 Δεκέμβρη 1949). Έτσι η Εθναρχούσα Εκκλησία προχωρεί στη διοργάνωσή του τον αμέσως επόμενο μήνα.
Στο παρόν άρθρο εξετάζονται ορισμένες πτυχές της εκλογικής διαδικασίας του δημοψηφίσματος με βάση την έκθεση τού τότε Βρετανού διοικητή της επαρχίας Λεμεσού, Αrthur Frederick John Reddaway, έτσι όπως ο ιστορικός ερευνητής και ακαδημαϊκός στο King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου τα αναφέρει στο ερευνητικό του έργο. Δέκα ημέρες μετά την ολοκλήρωση του δημοψηφίσματος, ο Αrthur Reddaway υποβάλλει προς τον Αποικιακό Γραμματέα του Κυβερνείου της Λευκωσίας δεκασέλιδη έκθεση, περιγράφοντας τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην επαρχία του λίγο πριν αλλά και μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.
Η εκτίμηση του κυβερνήτη Αndrew Wright, όπως διατυπώθηκε σε συνοδευτική τής έκθεσης επιστολή του προς τον Υπουργό Αποικιών Αrthur Creech Jones, ήταν ότι η έκθεση του Reddaway εξέθετε με αξιέπαινη σαφήνεια τόσο την πραγματική σειρά των γεγονότων κατά τη διάρκεια του μήνα, όσο και τη στάση της Δεξιάς αλλά και της Αριστεράς σχετικά με τη συγκέντρωση των υπογραφών που ολοκληρώθηκε στις 22 του Γενάρη.
Αν και η έκθεση αναφέρεται σε γεγονότα (που διαδραματίστηκαν) στην επαρχία Λεμεσού, σημειώνει ο κυβερνήτης, μπορεί δίκαια να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει την κατάσταση (που επικρατούσε) σε όλο το νησί κατά τη διάρκεια του προηγούμενου μήνα (εμπιστευτική επιστολή τού κυβερνήτη, 13 του Φλεβάρη 1950). Ας σημειώσουμε ότι ο Reddaway, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Reading, υπηρετούσε στην αποικιακή διοίκηση στην Κύπρο από το 1938 και το 1950, που είχε τη διοίκηση της επαρχίας Λεμεσού, ήταν μόλις 33 χρονών.
Ήπια η Δεξιά
Στο διάστημα των δώδεκα πρώτων ημερών του 1950, η πόλη της Λεμεσού γνώρισε επτά και η επαρχία της 98 συγκεντρώσεις υπέρ του ενωτικού δημοψηφίσματος. Από αυτές, 81 οργανώθηκαν από τη Δεξιά και 24 από την Αριστερά. Ενδεικτικά ο Reddaway αναφέρει ότι, με βάση τα δεδομένα της Κύπρου, ο τόνος των ομιλιών της Δεξιάς ήταν ήπιος και όχι έντονα αντιβρετανικός. Ενώ για τους ομιλητές της Αριστεράς σημειώνει ότι ήταν σαφώς πιο προκλητικοί και υβριστικοί, αλλά και πάλι δεν έφθαναν τα συνηθισμένα τους επίπεδα συμπεριφοράς.
Ο Βρετανός διοικητής πρόσθεσε ότι δεν αντιμετώπισε επικρίσεις αναφορικά με την απόφασή του να μην επιτρέψει άλλες συναντήσεις μετά τις 12 του μήνα. Ανέφερε, μάλιστα, ότι αυτή του η απόφαση καλωσορίστηκε από τη Δεξιά και τη μετριοπαθή κοινή γνώμη και συνέβαλε στο να μειωθεί ο καλπάζων ενθουσιασμός. Ο Reddaway έφθασε μέχρι του σημείου να ισχυριστεί ότι επειδή η αποικιακή κυβέρνηση έδειξε να είναι διατεθειμένη να λάβει σοβαρά υπόψη την πιθανότητα προκλήσεως ταραχών με αφορμή το δημοψήφισμα, η Δεξιά «συνετίστηκε» και ότι πιθανόν στο μέλλον θα σκέφτονταν λίγο περισσότερο τους κινδύνους που εμπερικλείονται πριν αρχίσουν διαδηλώσεις σε παγκύπρια κλίμακα.
Οι συγκεντρώσεις
Μολαταύτα ο Βρετανός διοικητής παρατήρησε ότι γνωστοί εθνικιστές του Εθναρχικού Συμβουλίου παρευρέθησαν σε εκδήλωση της Αριστεράς και επευφήμησαν τις ομιλίες τού αριστερού δημάρχου της Λεμεσού και του επαρχιακού γραμματέα του ΑΚΕΛ. Με σαφή ειρωνική διάθεση ο Reddaway διερωτήθη αν οι εθνικιστές ηγέτες δρ Σωκράτης Τορναρίτης και δρ Μάριος Τριτοφτίδης επεφύλαξαν τα θερμότερά τους χειροκροτήματα για την ακόλουθη παρατήρηση του δημάρχου Λεμεσού: Ξέρουμε ότι αν η Ένωση πραγματοποιηθεί σήμερα, εμείς (οι αριστεροί) θα είμαστε οι πρώτοι που θα εξοριστούμε, θα φυλακιστούμε και θα δολοφονηθούμε.
Αν σκεφθεί κανείς ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Μητρόπολης Κιτίου το εκλογικό σώμα της πόλης της Λεμεσού ήταν το 1950 μόλις γύρω στα 13.000 άτομα (όπως θα δούμε παρακάτω ο ακριβής αριθμός είναι δύσκολο να εξακριβωθεί), οι 2.500 περίπου παρευρεθέντες στην ενωτική εκδήλωση της Αριστεράς αποτελούσαν ήδη το 20% των ψηφοφόρων.
Η βρετανική έκθεση παρατηρεί ότι, παρά το γεγονός ότι η συγκέντρωση ήταν οργανωμένη από την Αριστερά, υπήρχαν στο ακροατήριο αρκετοί εθνικιστές. Παρά την αναγνώριση του πηγαίου ενθουσιασμού, που ήταν άλλωστε πασιφανής στις πόλεις, και της σύμπνοιας που επεκράτησε ανάμεσα σε Δεξιά και Αριστερά για το δημοψήφισμα, οι Βρετανοί αποικιοκράτες κατηγόρησαν και την Εκκλησία και την Αριστερά για άσκηση πίεσης στους ανυποψίαστους ψηφοφόρους της κυπριακής υπαίθρου.
Ο Reddaway αναφέρει ότι όσοι από τους κυβερνητικούς υπαλλήλους της υπαίθρου, μουκτάρηδες (κοινοτάρχες) και χωροφύλακες των χωριών αρνήθηκαν να υπογράψουν (στο δημοψήφισμα), βρέθηκαν σε αρκετά δυσάρεστη θέση, για να προσθέσει, «φοβάμαι ότι αν δεν έχει πετύχει τίποτα άλλο με το δημοψήφισμα, η Εθναρχία έχει τουλάχιστον πετύχει να προκαλέσει έχθρα εναντίον ενός αριθμού ευυπόληπτων και πιστών υποστηρικτών της κυβέρνησης στην ύπαιθρο. Θα είναι απίθανο να αφήσουν οι ταραξίες στα χωριά τέτοια συναισθήματα να πεθάνουν».
Ο ρόλος του Μακαρίου
Κάνοντας λόγο για τον Μακάριο, ο Reddaway ισχυρίστηκε ότι ο τριανταεξάχρονος τότε μητροπολίτης Κιτίου επισκέφθηκε πέντε χωριά στις 15 του Γενάρη και ξέπεσε στο να εκβιάζει τους κοινοτάρχες τους να υπογράψουν υπέρ της Ένωσης. Επικαλούμενος τους πληροφοριοδότες του, ο Βρετανός διοικητής παρατήρησε ότι η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος φαίνεται να ήταν κατά πολύ διαφορετική από εκκλησία σε εκκλησία. Παραδέχτηκε ότι οι περισσότεροι ιερείς κατέβαλαν κάποια προσπάθεια να περιορίσουν τη νοθεία, αλλά, παραπέμποντας και πάλι στους πληροφοριοδότες του, πρόσθεσε πως αυτοί γενικά συμφωνούν ότι:
(α) Οι ιερείς δεν ήταν και ιδιαίτερα σχολαστικοί στην εφαρμογή του ορίου ηλικίας των 18 χρονών κατά την ετοιμασία των εκλογικών καταλόγων.
(β) Ένα μέλος μίας οικογένειας μπορούσε να ψηφίσει εκ μέρους άλλων μελών της ίδιας οικογένειας.
(γ) Επετράπη σε άτομα που ισχυρίστηκαν ότι ήταν γραμμένα σε ένα εκλογικό κέντρο να υπογράψουν σε ένα άλλο, χωρίς να εξεταστεί επισταμένα η ταυτότητά τους.
Με βάση τα πιο πάνω, γράφει ο Reddaway, δεν ξενίζει το γεγονός ότι ο αριθμός των υπογραφών στην πόλη της Λεμεσού στην πραγματικότητα ξεπέρασε τον αριθμό των καταχωρισμένων ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους που ετοιμάστηκαν από τους ιερείς. Για να προσθέσει αμέσως συμπερασματικά:
«Αυτό δεν φαίνεται στα δημοσιευμένα αποτελέσματα (του δημοψηφίσματος) και υποθέτω ότι αντιλαμβανόμενοι το παράλογο (της υπόθεσης), οι διοργανωτές γρήγορα διόρθωσαν τους αρχικούς καταλόγους με τέτοιο τρόπο, ώστε να φαίνεται ένα λογικό περιθώριο. Ο αρχικός αριθμός των ψηφοφόρων στον κατάλογο ήταν 12.898, ο αριθμός των συγκεντρωμένων υπογραφών 12.991 και ο αριθμός των ψηφοφόρων στον αναθεωρημένο εκλογικό κατάλογο 13.235. Σε ένα χωριό, τα Αγρίδια, οι διοργανωτές προφανώς παρέλειψαν να διορθώσουν τον αρχικό κατάλογο, αφού συγκεντρώθηκαν 273 υπογραφές έναντι 269 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Όπως φαίνεται και από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, παρά τα φαινόμενα νοθείας που σε κάποιο βαθμό παρατηρήθηκαν, στην πόλη της Λεμεσού λίγοι, αν όχι κανείς, από τους μετριοπαθείς ή φιλοβρετανούς πολίτες απέφυγαν να υπογράψουν. Για παράδειγμα, ένας γνωστός φιλοβρετανός, ο σερ Παναγιώτης Κακογιάννης, υπέγραψε εν μέσω επευφημιών το πρωί της 15ης του Γενάρη. Δεν νομίζω ότι η κοινή γνώμη, της Λεμεσού τουλάχιστον, επικρίνει αυτόν και άλλους φιλοκυβερνητικούς γιατί υπέγραψαν (υπέρ της Ένωσης) εξηγεί ο Reddaway. Οι φιλοβρετανοί εξηγούν τη στάση τους αυτή με βάση έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω λόγους, σύμφωνα με τον Βρετανό διοικητή:
(α) Γιατί είναι ειλικρινά δεσμευμένοι με την «ένωση» ως ιδανικό.
(β) Θεωρούν το δημοψήφισμα ως ένα ακόμη πολιτικό κόλπο και υπέγραψαν απλώς για να αποφύγουν φασαρίες και γνωρίζοντας σαφώς ότι δεν σήμαινε τίποτα.
(γ) Θεωρούν ότι η κυβέρνηση μπορεί να μέμφεται μόνο τον εαυτό της διότι έχει επιτρέψει να φτάσει η κατάσταση σε τέτοιο βαθμό εκτός ελέγχου, που να μην μπορούν οι φίλοι της να διακινδυνέψουν τις συνέπειες μιας δημόσιας δήλωσης υποστήριξής της.
(δ) Σε συνέχεια του πιο πάνω λόγου, θα ήταν καλύτερα να έχουμε ένωση και να τελειώνουμε, παρά να συνεχίζεται η σημερινή κατάσταση πραγμάτων. Η ελληνική κυβέρνηση θα έβαζε τους κομμουνιστές τουλάχιστον στη θέση τους και τα οικονομικά μειονεκτήματα θα αντισταθμίζονταν σε κάποιο βαθμό από τον τερματισμό της αβεβαιότητας σχετικά με το μέλλον της νήσου, πράγμα που είναι τόσο κακό για τη μακροπρόθεσμη εμπορική ανάπτυξη.
(ε) Όποιος αρνιόταν να υπογράψει το δημοψήφισμα, θα μπορούσε βεβαίως να αποχαιρετήσει την οποιαδήποτε προοπτική πολιτικής ανέλιξής του στην Κύπρο, πόσω μάλλον προοπτική επηρεασμού τών συμπατριωτών του υπέρ της συνεργασίας με την Κυβέρνηση.
Μία εβδομάδα μετά τη λήξη του δημοψηφίσματος και αφού οι πανηγυρισμοί κόπασαν, γεννήθηκαν δύο βασικά ερωτήματα:
(1) Θα συνεχιζόταν η «εκεχειρία» μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς;
(2) Ποιες θα ήταν οι επόμενες ενέργειες αξιοποίησης του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος;
Διαμάχη Αριστεράς – Δεξιάς
Ο Reddaway εκτιμά ότι όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, στη Λεμεσό κανένας δεν αμφέβαλλε ότι η απάντηση ήταν αρνητική. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον τρόπο με τον οποίο η Δεξιά αντιμετώπισε την πρόταση της Αριστεράς για συνεργασία στην αξιοποίηση των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος. Η στάση της Δεξιάς ήταν υπεροπτική και προσβλητική απέναντι στην Αριστερά.
Έτσι η τελευταία, μη έχοντας άλλα περιθώρια αντίδρασης, κατηγόρησε τη Δεξιά για ανειλικρίνεια στις προθέσεις της και δήλωσε αποφασισμένη να αναλάβει η ίδια την προώθηση των ενδεδειγμένων ενεργειών για την αξιοποίηση του αποτελέσματος του ενωτικού δημοψηφίσματος στο εξωτερικό.
Το γεγονός αυτό δεν ήταν τίποτα καινούργιο. Η Δεξιά ανέκαθεν επεδείκνυε δυσπιστία και καχυποψία σε προτάσεις συνεργασίας που διατύπωνε κατά καιρούς η ηγεσία της Αριστεράς. Τρία χρόνια νωρίτερα, το 1947, η Δεξιά είχε και πάλι αγνοήσει τις προτροπές της Αριστεράς, εν όψει Διασκεπτικής, για από κοινού κατοχύρωση της αποχής όχι μόνον από τη συνταγματική διαπραγμάτευση αλλά και από κάθε συνεργασία με το αποικιακό καθεστώς. Τώρα προστέθηκε και μια σημαντική διαφορά εκτίμησης ως προς τον χρόνο και τον τρόπο παρουσίασης των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος στον ΟΗΕ.
Η Αριστερά επεδίωκε την άμεση ανακίνηση του αιτήματος της αυτοδιάθεσης της Κύπρου στον διεθνή οργανισμό μέσω μιας σοβιετικής ή άλλης ανατολικοευρωπαϊκής πρωτοβουλίας. Αντίθετα, η κυπριακή Δεξιά τηρούσε στάση αναμονής μέχρι τη διενέργεια εκλογών στην Ελλάδα και στη Βρετανία. Κατόπιν θα κατέβαλλε προσπάθεια να πείσει τη νέα Κυβέρνηση των Αθηνών να εγγράψει το θέμα στην ημερήσια διάταξη της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Σε περίπτωση που η ελληνική Κυβέρνηση κωλυσιεργούσε, εφημολογείτο στο νησί ότι θα προσεγγιζόταν είτε η Αίγυπτος είτε η Ινδία γι’ αυτόν τον σκοπό. Για την ώρα, όμως, η τακτική τής Δεξιάς περιοριζόταν στην παρουσία των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος σε Αθήνα και Λονδίνο.
Πηγή: Σημερινή
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Εκτίμηση για στάση αρχών Αυστραλίας στο Κυπριακό εξέφρασε στη νέα Ύπατη Αρμοστή ο Χριστοδουλίδης
Η Κύπρος εκφράζει τη βαθιά εκτίμησή της για την στάση αρχών της Αυστραλίας στο Κυπριακό και τη διαρκή υποστήριξή της στην κυριαρχία, την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, την Παρασκευή, κατά την παρουσίαση των διαπιστευτηρίων της νέας Ύπατης Αρμοστή της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας στην Κυπριακή Δημοκρατία, Emily Louise Pugin.
Εξέφρασε επίσης την ευγνωμοσύνη του για τη δεκαετή συμβολή της Αυστραλίας στην Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, «μια σαφή έκφραση της δέσμευσης της Αυστραλίας για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας».
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, η Κύπρος και η Αυστραλία συνδέονται με μακροχρόνιους δεσμούς φιλίας, που βασίζονται σε κοινές αξίες, αμοιβαίο σεβασμό και σταθερή δέσμευση στο διεθνές δίκαιο και τη διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες.
«Οι στενοί δεσμοί μεταξύ των λαών μας, και ιδίως η ζωντανή κυπριακή κοινότητα στην Αυστραλία, αποτελούν κεντρικό πυλώνα της σχέσης μας και μια διαρκή γέφυρα μεταξύ των δύο χωρών μας. Αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία σε αυτή τη διαρκή ανθρώπινη σύνδεση, η οποία συνεχίζει να στηρίζει και να εμπλουτίζει τις διμερείς μας σχέσεις», σημείωσε περαιτέρω.
Πρόσθεσε ότι, παράλληλα, η Κύπρος αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην περαιτέρω ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας σε ένα ευρύ φάσμα τομέων, όπως το εμπόριο, οι επενδύσεις, η ναυτιλία, η καινοτομία, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η εκπαίδευση, ο τουρισμός και η διαχείριση κρίσεων, χαιρετίζοντας, στο πλαίσιο αυτό, τις ευκαιρίες που ενδέχεται να προκύψουν από την επιτυχή σύναψη της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της ΕΕ και της Αυστραλίας. Εξέφρασε επίσης την εκτίμησή του για την πρακτική συνεργασία της Αυστραλίας με την Κύπρο στον σχεδιασμό και τις επιχειρήσεις απομάκρυνσης πολιτών, καθώς και για τη συνεχή εμπιστοσύνη της στην Κύπρο ως αξιόπιστο εταίρο και κόμβο υλικοτεχνικής υποστήριξης σε περιόδους περιφερειακών έκτακτων αναγκών.
Επιπλέον, ο Πρόεδρος χαιρέτισε την πρόσφατη εποικοδομητική δέσμευση των αυστραλιανών αρχών όσον αφορά τις εισαγωγές χαλλουμιού, σημειώνοντας ότι η ομαλή συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών των δύο χωρών αντανακλά την εμπιστοσύνη και τη στενή σχέση συνεργασίας που χαρακτηρίζουν τις διμερείς σχέσεις.
Πρόσθεσε ότι, σε πολυμερές επίπεδο, οι δύο χώρες διατηρούν θετικό ιστορικό συνεργασίας και αμοιβαίας υποστήριξης στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών, με την Κύπρο να παραμένει προσηλωμένη στην περαιτέρω ενίσχυση αυτής της εταιρικής σχέσης, μεταξύ άλλων μέσω της συνεχούς συντονισμού για την υποστήριξη των υποψηφιοτήτων και των πρωτοβουλιών της κάθε χώρας.
«Η Κύπρος εκφράζει τη βαθιά εκτίμησή της για την στάση αρχών της Αυστραλίας στο Κυπριακό και τη διαρκή υποστήριξή της στην κυριαρχία, την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως αντανακλάται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών», συνέχισε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, εκφράζοντας παράλληλα την ευγνωμοσύνη του για τη δεκαετή συμβολή της Αυστραλίας στην Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, «μία από τις πιο μακροχρόνιες ειρηνευτικές αποστολές της, η οποία αποτελεί σαφή έκφραση της δέσμευσης της Αυστραλίας για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας».
«Καθώς η Κύπρος ασκεί επί του παρόντος την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσβλέπουμε σε στενή συνεργασία με την Αυστραλία για την περαιτέρω ενίσχυση των σχέσεων ΕΕ-Αυστραλίας και την προώθηση των κοινών μας προτεραιοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των ανοικτών αγορών, της σταθερότητας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της αποτελεσματικής πολυμερούς συνεργασίας», σημείωσε επιπλέον.
«Σας παρακαλώ να μεταφέρετε στον Εξοχότατο Πρωθυπουργό, κ. Anthony Albanese, και στον λαό της Αυστραλίας, τους θερμότερους χαιρετισμούς και ένα μήνυμα ειλικρινής φιλίας από την Κυβέρνηση και τον λαό της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σας καλωσορίζω για άλλη μια φορά θερμά στην Κύπρο και σας εύχομαι μια παραγωγική και επιτυχημένη θητεία», κατέληξε.
Από την πλευρά της, η Πρέσβης της Αυστραλίας δήλωσε ότι, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά της, φέρει μαζί της τους ισχυρούς δεσμούς της ιστορίας και της αδελφοσύνης μεταξύ των δύο χωρών και λαών.
«Η Αυστραλία είναι περήφανη που φιλοξενεί τη δεύτερη μεγαλύτερη κυπριακή κοινότητα στο εξωτερικό. Η κυπριακή διασπορά έχει συμβάλει τα μέγιστα στον πολυπολιτισμικό ιστό της Αυστραλίας. Οι δεσμοί μεταξύ των λαών μας αποτελούν τη βάση για μια ζωντανή και πολυδιάστατη διμερή σχέση», σημείωσε.
Οι μακροχρόνιες σχέσεις μεταξύ της Αυστραλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας βασίζονται σε κοινές αξίες και σε μια διαρκή δέσμευση για έναν κόσμο που διέπεται από δικαιώματα και κανόνες, όπου η κυριαρχία κάθε έθνους γίνεται σεβαστή, συνέχισε η κ. Pugin.
Πρόσθεσε ότι η Αυστραλία υποστηρίζει από καιρό και παραμένει προσηλωμένη στην κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. «Η Αυστραλία είναι περήφανη για τη συμβολή της στην Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (ΟΥΝΦΙΚΥΠ), η οποία ιδρύθηκε το 1964 και αποτελεί τη μακροβιότερη ειρηνευτική αποστολή της Αυστραλίας στο πλαίσιο του ΟΗΕ», τόνισε.
«Εκφράζω την ευγνωμοσύνη της Αυστραλίας προς την Κυπριακή Δημοκρατία για τη σταθερή συνεργασία και την εκτεταμένη υποστήριξη προς τους Αυστραλούς πολίτες κατά τη διάρκεια περιόδων αυξημένης περιφερειακής αστάθειας. Ως νησιωτικά έθνη με ισχυρές δημοκρατίες, δίνουμε προτεραιότητα, εκτιμούμε και υποστηρίζουμε το διεθνές δίκαιο, τη σταθερότητα και τις ανοιχτές αγορές. Προσβλέπω στην ενίσχυση της οικονομικής και στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ της Αυστραλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη σύναψη συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της Αυστραλίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναγνωρίζουμε τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει επί του παρόντος η Κύπρος στην Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης», τόνισε.
«Είναι μεγάλη τιμή για μένα να υπηρετώ ως Ύπατη Αρμοστής της Αυστραλίας στην Κυπριακή Δημοκρατία, μια χώρα με την οποία η Αυστραλία μοιράζεται τη βαθύτερη και θερμότερη φιλία. Θα είμαι περήφανη εκπρόσωπος της Αυστραλίας και σταθερή φίλη της Κυπριακής Δημοκρατίας, και προσβλέπω με μεγάλη εμπιστοσύνη στο ότι μαζί θα ενισχύσουμε περαιτέρω τους ήδη βαθιούς δεσμούς μεταξύ των εθνών και των λαών μας», κατέληξε η Αυστραλή πρέσβης.
(ΚΥΠΕ/ΚΑ/ΑΓΚ)
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τέσσερις προτάσεις για τη Γάζα από την Κύπρο – Ενισχύει την ομπρέλα του ΟΗΕ λέει ο Τραμπ
Πανηγυρικός ο χαρακτήρας της εναρκτήριας συνόδου του Συμβουλίου Ειρήνης με ανακοινώσεις και εξαγγελίες που εάν υλοποιηθούν στο έπακρο, τότε η Γάζα θα είναι όπως τις μακέτες που παρουσίασε ο Τραμπ, ενώ ο πόλεμος συνεχιζόταν, και προκάλεσε αντιδράσεις. Η επόμενη μέρα για τη Γάζα φαίνεται να έχει ξεκινήσει, σύμφωνα με τα όσα ακούστηκαν χθες, και η Κύπρος φρόντισε να είναι παρούσα.
Ο υπουργός Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κόμπος, που εκπροσώπησε την Κύπρο στην εναρκτήρια τελετή, κατέθεσε έγγραφο που περιλαμβάνει υλοποιήσιμες επιλογές για τη συμπληρωματική συνδρομή σε τέσσερα πεδία:
- Ανθρωπιστική βοήθεια μέσω του Σχεδίου Αμάλθεια,
- Πρώιμη ανάκαμψη, αποκατάσταση κρίσιμων υποδομών και ανοικοδόμηση,
- Παροχή εκπαίδευσης ασφαλείας σε συνεργασία και με τις σχετικές αποστολές της ΕΕ και
- Επιχειρησιακή υποστήριξη της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης
Σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών σημειώνεται πως «σε ό,τι αφορά τη βιώσιμη ενίσχυση της πρώιμης ανάκαμψης, υποβλήθηκε ειδικό κοινό έγγραφο με τους εταίρους-οργανισμούς του ΟΗΕ (UNOPS). Επίσης, παρουσιάστηκε ξεχωριστή πρόταση συμβολής στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης με έξι επιλογές.
Ο Κύπριος ΥΠΕΞ είχε αριθμό επαφών με ομολόγους του και άλλους εμπλεκόμενους αξιωματούχους από τις παρευρεθείσες χώρες. Μεταξύ αυτών που συνομίλησε ήταν και ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο.
Σε αυτές τις συναντήσεις, προστίθεται στην ανακοίνωση, ο Κ. Κόμπος υπογράμμισε τη σημασία της συνέχισης των συντονισμένων διεθνών προσπαθειών για την προώθηση της σταθερότητας και της ασφάλειας στην περιοχή. Επισήμανε δε τον εποικοδομητικό ρόλο που δύναται να συνεχίσει να διαδραματίζει η Κυπριακή Δημοκρατία, τόσο λόγω της γεωγραφικής της εγγύτητας όσο και μέσω των εν λόγω πρωτοβουλιών που έχει αναπτύξει από την έναρξη της κρίσης στη Γάζα.
Στην εναρκτήρια τελετή υπήρξε συμμετοχή από 14 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκπροσώπησε η Επίτροπος Μεσογείου, Ντουμπράβκα Σουίτσα.
Απάντησε με ανακοινώσεις για ΟΗΕ
Το Συμβούλιο Ειρήνης χαρακτηρίστηκε ως ένα τέχνασμα του Ντόναλντ Τραμπ για να πλήξει τον ΟΗΕ, τον οποίο ουκ ολίγες φορές επέκρινε με το γνωστό του στιλ. Χθες, ωστόσο, φρόντισε να απαντήσει στην κριτική που δέχεται περί υπόσκαψης του ρόλου του διεθνούς οργανισμού.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ενισχύσουν οικονομικά τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών με σκοπό να τον βοηθήσουν να γίνει ισχυρότερος και βιώσιμος, δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κατά την ομιλία που εκφώνησε στην εναρκτήρια συνεδρίαση του «Συμβουλίου Ειρήνης».
Οι ΗΠΑ είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη συνεισφορά στον προϋπολογισμό του ΟΗΕ. Ωστόσο, επί προεδρίας Τραμπ, έχουν αρνηθεί να προβούν σε υποχρεωτικές πληρωμές που αφορούν τον τακτικό προϋπολογισμό ή τον προϋπολογισμό για ειρηνευτικές αποστολές, ενώ έχουν περικόψει την εθελοντική χρηματοδότησή υπηρεσιών του ΟΗΕ.
«Θα ενισχύσουμε τον ΟΗΕ. Θα διασφαλίσουμε ότι οι εγκαταστάσεις τους είναι καλές. Χρειάζονται βοήθεια… Θα τους βοηθήσουμε οικονομικά και θα διασφαλίσουμε ότι ο ΟΗΕ είναι βιώσιμος», είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος. «Θεωρώ πως o ΟΗΕ έχει μεγάλες δυνατότητες, πραγματικά μεγάλες δυνατότητες», συνέχισε ο Τραμπ, υπογραμμίζοντας όμως ότι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών δεν έχει ανταποκριθεί στις προσδοκίες.
Η απουσία ισχυρών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος φρόντισε, χωρίς να κάνει ονομαστική αναφορά, να στείλει με το δικό του τρόπο μηνύματα. Κάποιοι παίζουν μαζί μου, είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος, υποδεικνύοντας πως «δεν μπορούν να παίζουν μαζί μου». Σημείωσε παράλληλα ότι «στο τέλος όλοι θα συμμετέχουν».
Η επόμενη μέρα άρχισε
Πέραν από τα μηνύματα για τον αφοπλισμό της Χαμάς, σημαντικά ήταν και τα όσα ανέφερε ο εκπρόσωπος της παλαιστινιακής επιτροπής που θα αναλάβει τη διοίκηση της Λωρίδας, σηματοδοτώντας και την επόμενη ημέρα στη Γάζα.
Η παλαιστινιακή επιτροπή που ιδρύθηκε με την υποστήριξη των ΗΠΑ, για να αναλάβει την πολιτική διοίκηση της Λωρίδας της Γάζας, άρχισε από χθες να δέχεται αιτήσεις για τη συγκρότηση μιας αστυνομικής δύναμης στον θύλακα, λίγο πριν ξεκινήσει η πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ειρήνης, στην Ουάσιγκτον.
Η Εθνική Επιτροπή για τη Διοίκηση της Γάζας (NCAG) ανέφερε σε ανακοίνωσή της στην πλατφόρμα Χ, ότι η διαδικασία στρατολόγησης «είναι ανοιχτή» σε άνδρες και γυναίκες που διαθέτουν τα προσόντα και επιθυμούν να υπηρετήσουν στην αστυνομική δύναμη.
Ο Αμερικανός υποστράτηγος, Τζάσπερ Τζέφερς, που έχει διοριστεί διοικητής της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης για τη Γάζα, είπε στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ειρήνης ότι το μακροπρόθεσμο σχέδιό του είναι να εκπαιδευτούν περίπου 12.000 αστυνομικοί. Σε πρώτη φάση η εκπαίδευση των αστυνομικών θα γίνει στην Αίγυπτο.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Το προβληματικό time out της Μ.Α. Ολγκίν
Γράφει ο Πέτρος Ζαρούνας*
Η κ. Μαρία Άνχελα Ολγκίν με το γνωστό άρθρο της και χωρίς καμία ουσιαστική συνεννόηση ή προειδοποίηση της Ε/κ πλευράς ανέστειλε για τους επόμενους 5 μήνες τη προσπάθεια για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων επί της ουσίας του Κυπριακού. Πίσω από αυτή τη πρωτοβουλία της κ. Μ.Α. Ολγκίν ευρίσκεται η σαφής και δημόσια διατυπωθείσα επιθυμία του κ. Φιντάν στις 18 Δεκεμβρίου του 2025 για «πάγωμα» του Κυπριακού. Αυτή η τοποθέτηση του κ. Φιντάν έγινε αμέσως μετά τη συνάντηση του με την Μ.Α. Ολγκίν στην Άγκυρα που έλαβε χώρα στις 18 Δεκεμβρίου. Τότε η κ. Μ.Α. Ολγίν είχε προβεί σε δηλώσεις ότι δεν επρόκειτο σύντομα να συγκαλέσει διευρυμένη συνάντηση και ότι έπρεπε να προηγηθεί συμφωνία στη Λευκωσία για τα ΜΟΕ. Η θέση Φιντάν για πάγωμα των διαπραγματεύσεων επί της ουσίας συνοδευόταν με τη θέση ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στα θέματα της συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας, του εμπορίου και του τουρισμού. Δηλαδή στα δύο από τα τρία Α του Τατάρ, απευθείας πτήσεις, εμπόριο, καθώς και το συνεταιρισμό στα της ενέργειας.
Με το πρόσφατο άρθρο της η Μ.Α. Ολγκίν ικανοποίησε τις επιθυμίες του κ. Φιντάν. Παράλληλα για να δικαιολογήσει τη πράξη της επέρριψε ίσες ευθύνες και στην Ε/κ πλευρά με την επίκληση των βουλευτικών εκλογών και της προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ. Αυτός ήταν και ο λόγος υπήρξαν οι αντιδράσεις του Ελληνοκύπριου διαπραγματευτή κ. Μενέλαου Μενελάου. Ο κ. Μενελάου επέκρινε την Μ.Α. Ολγκίν για ισοπεδωτική λογική που παρουσιάζει μια παραμορφωμένη εικόνα των ευθυνών. Η Ε/κ πλευρά ορθά υποστηρίζει ότι η στασιμότητα οφείλεται αποκλειστικά στην τακτική κωλυσιεργίας της Τουρκίας και της νέας τ/κ ηγεσίας υπό τον Τουφάν Ερχιουρμάν.
Υπάρχει κίνδυνος η αναστολή των διαπραγματεύσεων να επιτρέψει στη Τουρκία τη δημιουργία νέων τετελεσμένων τόσο στη ξηρά (καταπάτηση της νεκρής ζώνης, περιουσιακό, Αμμόχωστος, ναύσταθμος σε Μπογάζι κλπ) όσο και στις θαλάσσιες ζώνες με νέες γεωτρήσεις.
Επιπρόσθετα οδηγεί στην αποδυνάμωση του Momentum και ακυρώνει τη κινητικότητα που είχε δημιουργηθεί με τη συνάντηση Χριστοδουλίδη – Ερχιουρμάν τον Ιανουάριο. Ειδικότερα η αποδοχή από την Ολγκίν ότι η Κυπριακή Προεδρία της ΕΕ αποτελεί εμπόδιο, δικαιώνει την τουρκική ρητορική που παρουσιάζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως «μέρος του προβλήματος» εντός της ΕΕ, αντί να την αξιοποιεί ως καταλύτη για λύση.
Τέλος να επισημάνω πως η πολιτική του παγώματος που εφαρμόζει η Τουρκία στο Κυπριακό και υπηρέτης της οποίας είναι ο κ. Ερχιουμάν με τις περίφημες 4 διαδικαστικές προϋποθέσεις του αλλά έμμεσα και η κ. Μ.Α Ολγκίν με την 5μηνη αναστολή των προσπαθειών επανέναρξης των διαπραγματεύσεων έχει να κάνει με την πεποίθηση της Τουρκίας ότι η γεωπολιτική της επέκταση της επιτρέπει σε πρώτη φάση να παγώσει χωρίς κόστος τις διαδικασίες και σε δεύτερη να επιβάλει τη θέση της για λύση δύο κρατών με τη μορφή της συνομοσπονδίας. Όσο για τον ισχυρισμό ότι η πλευρά μας επιμένει στο άνοιγμα της διόδου στα Κόκκινα αυτός δεν ευσταθεί. Η πλευρά μας δέχθηκε σε πρώτη φάση να ανοίξει το οδόφραγμα στη Μία Μηλιά και η δίοδος του Πυροίου-Αγλαντζιάς ώστε να δημιουργηθεί ένα θετικότερο κλίμα.
* Ο Πέτρος Ζαρούνας είναι διεθνολόγος και υποψήφιος βουλευτής με το ΑΛΜΑ στην επαρχία Λάρνακας
-
Off the Record4 weeks agoΗ ττενέκκα και το ΕΛΑΜ…
-
Off the Record1 month agoΣΥΚΑΣ: Πολιορκία κομμάτων για να είναι υποψήφιος – Λευκωσιάτικη δημοσκόπηση
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ2 weeks agoΣυντάξεις για ψηφοθηρία: Κρατικό έγκλημα με χρονόμετρο
-
Off the Record1 month agoΑνθρωποφαγία από το ΔΗΣΥ καταγγέλλει ο Τορναρίτης
-
Off the Record2 weeks agoΑργίες à la carte: κόλλησε ο Κουλάς του ΔηΣυ όταν ρωτήθηκε για τον δήμαρχο Αγίας Νάπας
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ2 weeks agoBloomberg: Διεθνής κυβερνοεπίθεση πλήττει δεκάδες χώρες – Στο κάδρο και η Κύπρος
-
Off the Record1 week agoΞεσηκωμός στον Μαζωτό για Μονάδα Αφαλάτωσης
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή1 month agoΠώς στήνεται ένα πολιτικό «viral σκάνδαλο»
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ2 weeks agoΜε ψήφους 5-3 απορρίφθηκε η αίτηση Βαρωσιώτου – Προσφυγή στο ΕΔΑΔ
-
Off the Record2 weeks agoΤο Trident περιμένει ακόμη — και αυτή τη φορά περιμένει εμάς

