ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
Το 1949 βρίσκει τη Δεξιά με την Αριστερά στην Κύπρο, να συμπίπτουν στο αίτημα για άμεση ένωση.
Το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950 μέσα από την έκθεση τού τότε Βρετανού διοικητή της επαρχίας Λεμεσού.
ΤΟ ΑΚΕΛ τότε, χάριν της ενότητας, ακυρώνει τα δικά του σχέδια και καλεί τα μέλη και τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της Ένωσης στο ενωτικό δημοψήφισμα της Εθναρχίας Κύπρου.
Μέσα από μια διαδικασία συγκέντρωσης υπογραφών, η οποία έμεινε γνωστή ως το ενωτικό δημοψήφισμα και που διεξήχθη σε δύο συνεχόμενες Κυριακές, στις 15 και 22 του Γενάρη 1950, το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων της Κύπρου υπέγραψαν υπέρ της Ένωσης της ιδιαίτερής τους πατρίδας με την Ελλάδα. Για την ακρίβεια συγκεντρώθηκαν 215.108 υπογραφές επί συνόλου 224.757 ατόμων που είχαν δικαίωμα ψήφου. Το εκπληκτικό αυτό ποσοστό αντιπροσώπευε το 95,7% του εκλογικού σώματος. Ας σημειωθεί ότι υπέρ της Ένωσης υπέγραψαν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι.
Αίτημα για άμεση Ένωση
Το 1949 βρίσκει τη Δεξιά και την Αριστερά στην Κύπρο να συμπίπτουν στην τακτική της απαίτησης του αιτήματος για άμεση Ένωση. Η ιδέα της συγκέντρωσης υπογραφών ως μέτρο πίεσης για την εφαρμογή του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης γεννήθηκε στους κόλπους της κυπριακής Αριστεράς. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ, σε ανακοίνωσή της τον Σεπτέμβρη του 1949, αναγγέλλει την πρόθεσή της να συγκεντρώσει υπογραφές υπέρ της Ένωσης.
Η Εθναρχία υπό την καθοδήγηση του Μακαρίου Γ’, νεαρού τότε Μητροπολίτη Κιτίου και μετέπειτα πρώτου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, υιοθετεί αυτήν την ιδέα και αναγγέλλει ότι θα ανελάμβανε η ίδια τη διοργάνωση του όλου εγχειρήματος. Το ΑΚΕΛ τότε, χάριν της ενότητας, ακυρώνει τα δικά του σχέδια και καλεί τα μέλη και τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της Ένωσης στο ενωτικό δημοψήφισμα της Εθναρχίας Κύπρου. Η βρετανική αποικιακή διοίκηση απορρίπτει την πρόσκληση-πρόκληση της Εκκλησίας να αναλάβει αυτήν τη διοργάνωση του δημοψηφίσματος (12 Δεκέμβρη 1949). Έτσι η Εθναρχούσα Εκκλησία προχωρεί στη διοργάνωσή του τον αμέσως επόμενο μήνα.
Στο παρόν άρθρο εξετάζονται ορισμένες πτυχές της εκλογικής διαδικασίας του δημοψηφίσματος με βάση την έκθεση τού τότε Βρετανού διοικητή της επαρχίας Λεμεσού, Αrthur Frederick John Reddaway, έτσι όπως ο ιστορικός ερευνητής και ακαδημαϊκός στο King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου τα αναφέρει στο ερευνητικό του έργο. Δέκα ημέρες μετά την ολοκλήρωση του δημοψηφίσματος, ο Αrthur Reddaway υποβάλλει προς τον Αποικιακό Γραμματέα του Κυβερνείου της Λευκωσίας δεκασέλιδη έκθεση, περιγράφοντας τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην επαρχία του λίγο πριν αλλά και μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.
Η εκτίμηση του κυβερνήτη Αndrew Wright, όπως διατυπώθηκε σε συνοδευτική τής έκθεσης επιστολή του προς τον Υπουργό Αποικιών Αrthur Creech Jones, ήταν ότι η έκθεση του Reddaway εξέθετε με αξιέπαινη σαφήνεια τόσο την πραγματική σειρά των γεγονότων κατά τη διάρκεια του μήνα, όσο και τη στάση της Δεξιάς αλλά και της Αριστεράς σχετικά με τη συγκέντρωση των υπογραφών που ολοκληρώθηκε στις 22 του Γενάρη.
Αν και η έκθεση αναφέρεται σε γεγονότα (που διαδραματίστηκαν) στην επαρχία Λεμεσού, σημειώνει ο κυβερνήτης, μπορεί δίκαια να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει την κατάσταση (που επικρατούσε) σε όλο το νησί κατά τη διάρκεια του προηγούμενου μήνα (εμπιστευτική επιστολή τού κυβερνήτη, 13 του Φλεβάρη 1950). Ας σημειώσουμε ότι ο Reddaway, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Reading, υπηρετούσε στην αποικιακή διοίκηση στην Κύπρο από το 1938 και το 1950, που είχε τη διοίκηση της επαρχίας Λεμεσού, ήταν μόλις 33 χρονών.
Ήπια η Δεξιά
Στο διάστημα των δώδεκα πρώτων ημερών του 1950, η πόλη της Λεμεσού γνώρισε επτά και η επαρχία της 98 συγκεντρώσεις υπέρ του ενωτικού δημοψηφίσματος. Από αυτές, 81 οργανώθηκαν από τη Δεξιά και 24 από την Αριστερά. Ενδεικτικά ο Reddaway αναφέρει ότι, με βάση τα δεδομένα της Κύπρου, ο τόνος των ομιλιών της Δεξιάς ήταν ήπιος και όχι έντονα αντιβρετανικός. Ενώ για τους ομιλητές της Αριστεράς σημειώνει ότι ήταν σαφώς πιο προκλητικοί και υβριστικοί, αλλά και πάλι δεν έφθαναν τα συνηθισμένα τους επίπεδα συμπεριφοράς.
Ο Βρετανός διοικητής πρόσθεσε ότι δεν αντιμετώπισε επικρίσεις αναφορικά με την απόφασή του να μην επιτρέψει άλλες συναντήσεις μετά τις 12 του μήνα. Ανέφερε, μάλιστα, ότι αυτή του η απόφαση καλωσορίστηκε από τη Δεξιά και τη μετριοπαθή κοινή γνώμη και συνέβαλε στο να μειωθεί ο καλπάζων ενθουσιασμός. Ο Reddaway έφθασε μέχρι του σημείου να ισχυριστεί ότι επειδή η αποικιακή κυβέρνηση έδειξε να είναι διατεθειμένη να λάβει σοβαρά υπόψη την πιθανότητα προκλήσεως ταραχών με αφορμή το δημοψήφισμα, η Δεξιά «συνετίστηκε» και ότι πιθανόν στο μέλλον θα σκέφτονταν λίγο περισσότερο τους κινδύνους που εμπερικλείονται πριν αρχίσουν διαδηλώσεις σε παγκύπρια κλίμακα.
Οι συγκεντρώσεις
Μολαταύτα ο Βρετανός διοικητής παρατήρησε ότι γνωστοί εθνικιστές του Εθναρχικού Συμβουλίου παρευρέθησαν σε εκδήλωση της Αριστεράς και επευφήμησαν τις ομιλίες τού αριστερού δημάρχου της Λεμεσού και του επαρχιακού γραμματέα του ΑΚΕΛ. Με σαφή ειρωνική διάθεση ο Reddaway διερωτήθη αν οι εθνικιστές ηγέτες δρ Σωκράτης Τορναρίτης και δρ Μάριος Τριτοφτίδης επεφύλαξαν τα θερμότερά τους χειροκροτήματα για την ακόλουθη παρατήρηση του δημάρχου Λεμεσού: Ξέρουμε ότι αν η Ένωση πραγματοποιηθεί σήμερα, εμείς (οι αριστεροί) θα είμαστε οι πρώτοι που θα εξοριστούμε, θα φυλακιστούμε και θα δολοφονηθούμε.
Αν σκεφθεί κανείς ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Μητρόπολης Κιτίου το εκλογικό σώμα της πόλης της Λεμεσού ήταν το 1950 μόλις γύρω στα 13.000 άτομα (όπως θα δούμε παρακάτω ο ακριβής αριθμός είναι δύσκολο να εξακριβωθεί), οι 2.500 περίπου παρευρεθέντες στην ενωτική εκδήλωση της Αριστεράς αποτελούσαν ήδη το 20% των ψηφοφόρων.
Η βρετανική έκθεση παρατηρεί ότι, παρά το γεγονός ότι η συγκέντρωση ήταν οργανωμένη από την Αριστερά, υπήρχαν στο ακροατήριο αρκετοί εθνικιστές. Παρά την αναγνώριση του πηγαίου ενθουσιασμού, που ήταν άλλωστε πασιφανής στις πόλεις, και της σύμπνοιας που επεκράτησε ανάμεσα σε Δεξιά και Αριστερά για το δημοψήφισμα, οι Βρετανοί αποικιοκράτες κατηγόρησαν και την Εκκλησία και την Αριστερά για άσκηση πίεσης στους ανυποψίαστους ψηφοφόρους της κυπριακής υπαίθρου.
Ο Reddaway αναφέρει ότι όσοι από τους κυβερνητικούς υπαλλήλους της υπαίθρου, μουκτάρηδες (κοινοτάρχες) και χωροφύλακες των χωριών αρνήθηκαν να υπογράψουν (στο δημοψήφισμα), βρέθηκαν σε αρκετά δυσάρεστη θέση, για να προσθέσει, «φοβάμαι ότι αν δεν έχει πετύχει τίποτα άλλο με το δημοψήφισμα, η Εθναρχία έχει τουλάχιστον πετύχει να προκαλέσει έχθρα εναντίον ενός αριθμού ευυπόληπτων και πιστών υποστηρικτών της κυβέρνησης στην ύπαιθρο. Θα είναι απίθανο να αφήσουν οι ταραξίες στα χωριά τέτοια συναισθήματα να πεθάνουν».
Ο ρόλος του Μακαρίου
Κάνοντας λόγο για τον Μακάριο, ο Reddaway ισχυρίστηκε ότι ο τριανταεξάχρονος τότε μητροπολίτης Κιτίου επισκέφθηκε πέντε χωριά στις 15 του Γενάρη και ξέπεσε στο να εκβιάζει τους κοινοτάρχες τους να υπογράψουν υπέρ της Ένωσης. Επικαλούμενος τους πληροφοριοδότες του, ο Βρετανός διοικητής παρατήρησε ότι η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος φαίνεται να ήταν κατά πολύ διαφορετική από εκκλησία σε εκκλησία. Παραδέχτηκε ότι οι περισσότεροι ιερείς κατέβαλαν κάποια προσπάθεια να περιορίσουν τη νοθεία, αλλά, παραπέμποντας και πάλι στους πληροφοριοδότες του, πρόσθεσε πως αυτοί γενικά συμφωνούν ότι:
(α) Οι ιερείς δεν ήταν και ιδιαίτερα σχολαστικοί στην εφαρμογή του ορίου ηλικίας των 18 χρονών κατά την ετοιμασία των εκλογικών καταλόγων.
(β) Ένα μέλος μίας οικογένειας μπορούσε να ψηφίσει εκ μέρους άλλων μελών της ίδιας οικογένειας.
(γ) Επετράπη σε άτομα που ισχυρίστηκαν ότι ήταν γραμμένα σε ένα εκλογικό κέντρο να υπογράψουν σε ένα άλλο, χωρίς να εξεταστεί επισταμένα η ταυτότητά τους.
Με βάση τα πιο πάνω, γράφει ο Reddaway, δεν ξενίζει το γεγονός ότι ο αριθμός των υπογραφών στην πόλη της Λεμεσού στην πραγματικότητα ξεπέρασε τον αριθμό των καταχωρισμένων ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους που ετοιμάστηκαν από τους ιερείς. Για να προσθέσει αμέσως συμπερασματικά:
«Αυτό δεν φαίνεται στα δημοσιευμένα αποτελέσματα (του δημοψηφίσματος) και υποθέτω ότι αντιλαμβανόμενοι το παράλογο (της υπόθεσης), οι διοργανωτές γρήγορα διόρθωσαν τους αρχικούς καταλόγους με τέτοιο τρόπο, ώστε να φαίνεται ένα λογικό περιθώριο. Ο αρχικός αριθμός των ψηφοφόρων στον κατάλογο ήταν 12.898, ο αριθμός των συγκεντρωμένων υπογραφών 12.991 και ο αριθμός των ψηφοφόρων στον αναθεωρημένο εκλογικό κατάλογο 13.235. Σε ένα χωριό, τα Αγρίδια, οι διοργανωτές προφανώς παρέλειψαν να διορθώσουν τον αρχικό κατάλογο, αφού συγκεντρώθηκαν 273 υπογραφές έναντι 269 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Όπως φαίνεται και από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, παρά τα φαινόμενα νοθείας που σε κάποιο βαθμό παρατηρήθηκαν, στην πόλη της Λεμεσού λίγοι, αν όχι κανείς, από τους μετριοπαθείς ή φιλοβρετανούς πολίτες απέφυγαν να υπογράψουν. Για παράδειγμα, ένας γνωστός φιλοβρετανός, ο σερ Παναγιώτης Κακογιάννης, υπέγραψε εν μέσω επευφημιών το πρωί της 15ης του Γενάρη. Δεν νομίζω ότι η κοινή γνώμη, της Λεμεσού τουλάχιστον, επικρίνει αυτόν και άλλους φιλοκυβερνητικούς γιατί υπέγραψαν (υπέρ της Ένωσης) εξηγεί ο Reddaway. Οι φιλοβρετανοί εξηγούν τη στάση τους αυτή με βάση έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω λόγους, σύμφωνα με τον Βρετανό διοικητή:
(α) Γιατί είναι ειλικρινά δεσμευμένοι με την «ένωση» ως ιδανικό.
(β) Θεωρούν το δημοψήφισμα ως ένα ακόμη πολιτικό κόλπο και υπέγραψαν απλώς για να αποφύγουν φασαρίες και γνωρίζοντας σαφώς ότι δεν σήμαινε τίποτα.
(γ) Θεωρούν ότι η κυβέρνηση μπορεί να μέμφεται μόνο τον εαυτό της διότι έχει επιτρέψει να φτάσει η κατάσταση σε τέτοιο βαθμό εκτός ελέγχου, που να μην μπορούν οι φίλοι της να διακινδυνέψουν τις συνέπειες μιας δημόσιας δήλωσης υποστήριξής της.
(δ) Σε συνέχεια του πιο πάνω λόγου, θα ήταν καλύτερα να έχουμε ένωση και να τελειώνουμε, παρά να συνεχίζεται η σημερινή κατάσταση πραγμάτων. Η ελληνική κυβέρνηση θα έβαζε τους κομμουνιστές τουλάχιστον στη θέση τους και τα οικονομικά μειονεκτήματα θα αντισταθμίζονταν σε κάποιο βαθμό από τον τερματισμό της αβεβαιότητας σχετικά με το μέλλον της νήσου, πράγμα που είναι τόσο κακό για τη μακροπρόθεσμη εμπορική ανάπτυξη.
(ε) Όποιος αρνιόταν να υπογράψει το δημοψήφισμα, θα μπορούσε βεβαίως να αποχαιρετήσει την οποιαδήποτε προοπτική πολιτικής ανέλιξής του στην Κύπρο, πόσω μάλλον προοπτική επηρεασμού τών συμπατριωτών του υπέρ της συνεργασίας με την Κυβέρνηση.
Μία εβδομάδα μετά τη λήξη του δημοψηφίσματος και αφού οι πανηγυρισμοί κόπασαν, γεννήθηκαν δύο βασικά ερωτήματα:
(1) Θα συνεχιζόταν η «εκεχειρία» μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς;
(2) Ποιες θα ήταν οι επόμενες ενέργειες αξιοποίησης του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος;
Διαμάχη Αριστεράς – Δεξιάς
Ο Reddaway εκτιμά ότι όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, στη Λεμεσό κανένας δεν αμφέβαλλε ότι η απάντηση ήταν αρνητική. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον τρόπο με τον οποίο η Δεξιά αντιμετώπισε την πρόταση της Αριστεράς για συνεργασία στην αξιοποίηση των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος. Η στάση της Δεξιάς ήταν υπεροπτική και προσβλητική απέναντι στην Αριστερά.
Έτσι η τελευταία, μη έχοντας άλλα περιθώρια αντίδρασης, κατηγόρησε τη Δεξιά για ανειλικρίνεια στις προθέσεις της και δήλωσε αποφασισμένη να αναλάβει η ίδια την προώθηση των ενδεδειγμένων ενεργειών για την αξιοποίηση του αποτελέσματος του ενωτικού δημοψηφίσματος στο εξωτερικό.
Το γεγονός αυτό δεν ήταν τίποτα καινούργιο. Η Δεξιά ανέκαθεν επεδείκνυε δυσπιστία και καχυποψία σε προτάσεις συνεργασίας που διατύπωνε κατά καιρούς η ηγεσία της Αριστεράς. Τρία χρόνια νωρίτερα, το 1947, η Δεξιά είχε και πάλι αγνοήσει τις προτροπές της Αριστεράς, εν όψει Διασκεπτικής, για από κοινού κατοχύρωση της αποχής όχι μόνον από τη συνταγματική διαπραγμάτευση αλλά και από κάθε συνεργασία με το αποικιακό καθεστώς. Τώρα προστέθηκε και μια σημαντική διαφορά εκτίμησης ως προς τον χρόνο και τον τρόπο παρουσίασης των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος στον ΟΗΕ.
Η Αριστερά επεδίωκε την άμεση ανακίνηση του αιτήματος της αυτοδιάθεσης της Κύπρου στον διεθνή οργανισμό μέσω μιας σοβιετικής ή άλλης ανατολικοευρωπαϊκής πρωτοβουλίας. Αντίθετα, η κυπριακή Δεξιά τηρούσε στάση αναμονής μέχρι τη διενέργεια εκλογών στην Ελλάδα και στη Βρετανία. Κατόπιν θα κατέβαλλε προσπάθεια να πείσει τη νέα Κυβέρνηση των Αθηνών να εγγράψει το θέμα στην ημερήσια διάταξη της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Σε περίπτωση που η ελληνική Κυβέρνηση κωλυσιεργούσε, εφημολογείτο στο νησί ότι θα προσεγγιζόταν είτε η Αίγυπτος είτε η Ινδία γι’ αυτόν τον σκοπό. Για την ώρα, όμως, η τακτική τής Δεξιάς περιοριζόταν στην παρουσία των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος σε Αθήνα και Λονδίνο.
Πηγή: Σημερινή
ΑΠΛΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΑΠΛΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ – Τρίτη 10/03 στις 9μμ
Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών εξελίξεων και πολεμικής έντασης στη Μέση Ανατολή, η εκπομπή «Απλή Πραγματικότητα» επιχειρεί να δει τα γεγονότα χωρίς υπερβολές και χωρίς συνθήματα.
Ο Πέτρος Φανάρης, μαζί με τον Χάρη Θεραπή, αναλύουν τις εξελίξεις στη διεθνή σκακιέρα:
▪️ Τι σημαίνει η κλιμάκωση του πολέμου για την περιοχή μας
▪️ Ο ρόλος Ελλάδας και Τουρκίας στο νέο γεωπολιτικό περιβάλλον
▪️ Τα ερωτήματα γύρω από το περιστατικό στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο
▪️ Η πραγματική εικόνα του πολέμου μέσα από βίντεο από το πεδίο
▪️ Πολιτική Άμυνα, καταφύγια και η ετοιμότητα της κοινωνίας
Μια συζήτηση με στοιχεία, εικόνες και ουσιαστική ανάλυση για όσα συμβαίνουν γύρω μας.
👉 Στην εκπομπή «Απλή Πραγματικότητα» στο Vouli TV.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης στέλνουν οι ηγέτες Κύπρου, Ελλάδας, Γαλλίας
Μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης έστειλαν τη Δευτέρα ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, και ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, μετά από τριμερή συνάντηση των τριών ηγετών στην αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου, όπου συζήτησαν τις τελευταίες εξελίξεις την ευρύτερη περιοχή.
«Η ενότητα είναι η δύναμη της Ευρώπης», είπε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, στις δηλώσεις του, ευχαριστώντας τους ηγέτες Ελλάδας και Γαλλίας για την άμεση ανταπόκρισή τους στο αίτημά του και για «την έμπρακτη, για την ουσιαστική στήριξή σας, για το ξεκάθαρο μήνυμα ότι η ασφάλεια της Κύπρου σημαίνει ασφάλεια και της Ευρώπης, σημαίνει συλλογική ευθύνη».
Απευθυνόμενος τον κ. Μητσοτάκη, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης είπε ότι η παρουσία των μαχητικών F-16 καθώς και των φρεγατών Ψαρά και Κίμων στην Κύπρο «ανέδειξαν για μια ακόμη φορά τους ισχυρούς ιστορικούς δεσμούς που ενώνουν Κύπρο και Ελλάδα, δεσμούς και αισθήματα αντιληπτά από κάθε Έλληνα και κάθε Κύπριο, γιατί ανάμεσα σε πολλά άλλα αντανακλούν την κοινή μας ιστορία, την εγγύτητα των χωρών μας και την βεβαιότητα ότι στεκόμαστε πάντοτε ο ένας δίπλα στον άλλο». Είναι μάλιστα ιδιαίτερα συμβολικό ότι η φρεγάτα Κίμων, μια σύγχρονη φρεγάτα γαλλικής κατασκευής, φέρει το όνομα ενός από τους μεγάλους ναύαρχος της αρχαίας Ελλάδας, στενά συνδεδεμένου με την κυπριακή ιστορία και σύμβολο ναυτικής ισχύος, περιφερειακής ασφάλειας αλλά και ηγεσίας, πρόσθεσε.
Είπε ακόμη ότι η άμεση ανταπόκριση του Γάλλου Προέδρου στο αίτημα της Λευκωσίας με την ανάπτυξη στην Κύπρο της φρεγάτας Languedoc και του αντιαεροπορικού συστήματος Μistral «απέδειξε στην πράξη ότι η Γαλλία αποτελεί ισχυρό στρατηγικό εταίρο της Κύπρου». Είπε ακόμη ότι αναδεικνύει και υλοποιεί στην πράξη την εταιρική σχέση των δύο χωρών, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται και στην στρατηγική συνεργασία που υπέγραψαν πριν λίγες εβδομάδες στο Παρίσι, όπως σημείωσε, «η οποία αφορά και τον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας και την κοινή μας πεποίθηση για την ανάγκη επικράτησης συνθήκων σταθερότητας και συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή».
Ευχαρίστησε και τους δύο «για την αμέριστη» στήριξή τους όπως και τους Πρωθυπουργούς Ιταλίας και Ισπανίας «για την δική τους ουσιαστική στήριξη». «Η Ελλάδα, η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία αποδεικνύουν με αποφασιστικότητα τι σημαίνει στην πράξη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», είπε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης. Με την αποφασιστική τους βοήθεια συμβάλλουν καθοριστικά στην σταθερότητα και την ασφάλεια της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογείου στέλνοντας ένα ουσιαστικό μήνυμα για τις δυνατότητες της Ευρώπης αλλά και τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τα σημερινά γεωπολιτικά δεδομένα, πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στην περίοδο «σοβαρής αστάθειας» στην ευρύτερη περιοχή, είπε, «οι εξελίξεις όπως διαμορφώνονται μας υπενθυμίζουν μια πολύ απλή αλήθεια: οτιδήποτε γίνεται στην Μέση Ανατολή έχει ευρύτερο αντίκτυπο, επηρεάζει άμεσα τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, επηρεάζει την Ευρώπη, την ασφάλεια μας, την ενεργειακή μας σταθερότητα, τις μεταναστευτικές ροές. Επηρεάζει το συλλογικό ευρωπαϊκό μας μέλλον». Γι’ αυτό το λόγο και οι χώρες μας, πρόσθεσε, έχουν την κοινή πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εμπλακεί πιο ενεργά, πιο στρατηγικά και πιο συνεκτικά με την ευρύτερη περιοχή, «μέσα στο πλαίσιο και μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης αν θέλετε 360 μοιρών. Μιας προσέγγισης που να αποσκοπεί στην ενίσχυση της ασφάλειας, της σταθερότητας και της συνεργασίας».
Για την Κυπριακή Δημοκρατία, είπε, η προσέγγιση αυτή καθοδηγεί και συνοψίζει και τους στόχους της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο τρέχον εξάμηνο. «Μια Προεδρία που εστιάζει στη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης, μέσα και από την εξωστρέφεια και με την άμεση γειτονιά μας και ιδιαίτερα τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και τον Κόλπο», ανέφερε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.
Επεσήμανε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν εμπλέκεται σε στρατιωτικές επιχειρήσεις και ότι παραμένει προσηλωμένη στον ανθρωπιστικό ρόλο «τον οποίον υπηρετήσαμε όλο αυτό το διάστημα, πάντοτε με υπευθυνότητα ως μέρος της λύσης και ποτέ ως μέρος του προβλήματος». Είπε ακόμη ότι η Κύπρος απέδειξε ότι αποτελεί γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα στην Ευρώπη και την περιοχή, και ότι αξιοποιεί τις άριστες σχέσεις που διατηρεί με όλα τα κράτη και τους λαούς της γειτονιάς της, που δοκιμάζονται από πολλές και συνεχιζόμενες κρίσεις.
Σημειώνοντας ότι οι Κύπριοι γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει πόλεμος, με την χώρα να είναι «θύμα παράνομης εισβολής και κατοχής», είπε ότι γι’ αυτόν τον λόγο, «αρχή και το τέλος κάθε μας απόφασης, κάθε μας ενέργειας αποσκοπεί στην διασφάλιση συνθηκών ειρήνης και ασφάλειας, ευημερίας, σταθερότητας και συνεργασίας στην περιοχή».
Μεταφέροντας «την ειλικρινή ευγνωμοσύνη του Κυπριακού λαού και της Κυπριακής Δημοκρατίας για την άμεση στήριξη, την ουσιαστική αλληλεγγύη», είπε μαζί, η Ελλάδα, η Γαλλία και η Κύπρος στέλνουν «ένα πολύ συγκεκριμένο, ένα σαφές μήνυμα: η Ευρώπη στέκεται ενωμένη, αποφασισμένη να διασφαλίσει την ασφάλεια των κρατών μελών της και να εργαστεί για την επικράτηση συνθηκών σταθερότητας και ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή».
Διότι, είπε κλείνοντας, «στιγμές όπως αυτές που βιώνουμε σήμερα, η ενότητα δεν είναι απλώς μια αρχή, δεν είναι απλώς μια αξία, είναι η δύναμη της Ευρώπης».
Όταν η Κύπρος δέχεται επίθεση, η Ευρώπη δέχεται επίθεση, λέει ο Μακρόν
Στις δικές του δηλώσεις, ο Γάλλος Πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, ανέφερε ότι σε καθώς ο πόλεμος στο Ιράν επηρεάζει ολόκληρη την περιοχή, η παρουσία του στην Κύπρο μαζί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, στέλνει το μήνυμα ότι «όταν η Κύπρος δέχεται επίθεση, η Ευρώπη δέχεται επίθεση» και ότι «η υπεράσπιση της Κύπρου είναι προφανώς ένα θέμα ζωτικής σημασίας για τη χώρα σας, για τη γειτονική σας χώρα, εταίρο και φίλο σας, την Ελλάδα, αλλά και για τη Γαλλία και, μαζί με αυτήν, για την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Σύμφωνα με τον Γάλλο Πρόεδρο, ο πρώτος στόχος της επίσκεψής του είναι να εκφράσει την «πλήρη αλληλεγγύη» της Γαλλίας προς την Κύπρο, η οποία, όπως είπε, την περασμένη εβδομάδα έγινε στόχος drone και πυραύλων.
«Αυτό μας οδήγησε να αναπτύξουμε ένα τμήμα αντιπυραυλικής άμυνας Mistral και να αναπτύξουμε αμέσως τη φρεγάτα Languedoc, η οποία κατέστη δυνατή κατά τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας», συμπλήρωσε.
Χαιρέτισε παράλληλα την κινητοποίηση της ελληνικής κυβέρνησης με την αποστολή φρεγατών, οι οποίες, όπως είπε, υπογραμμίζουν επίσης τη δύναμη της βιομηχανικής εταιρικής σχέσης μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας, καθώς και την κινητοποίηση ευρωπαϊκών χωρών που συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια.
Συμπλήρωσε ότι πέρα από αυτή την παρουσία, γαλλική αεροναυτική ομάδα με το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle βρίσκεται πλέον κοντά στην Κύπρο προκειμένου να συμβάλει στη συνολική αμυντική στάση και μακροπρόθεσμη εξασφάλιση του νησιού.
Ο δεύτερος στόχος μας είναι ο συντονισμός τον προσπαθειών μας προκειμένου να διασφαλίσουμε την ασφάλεια των υπηκόων μας και των Ευρωπαίων υπηκόων στην περιοχή, να συνοδεύσουμε τις επιχειρήσεις επαναπατρισμού και να προβούμε σε ενίσχυση κάθε επείγουσας επιχείρησης που θα χρειαστεί, συνέχισε ο Γάλλος Πρόεδρος.
Προσέθεσε ότι ο τρίτος στόχος των τριών ηγετών είναι να διαβεβαιώσουν όλους τους εταίρους τους, έχοντας την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις με αρκετές χώρες που δέχθηκαν επιθέσεις τις τελευταίες ημέρες και να συμβάλουν στην αποκλιμάκωση της έντασης στην περιοχή.
Είπε επίσης πως ακόμη ένας στόχος αφορά στη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και της ασφάλειας στη θάλασσα, στην ανατολική Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, στο πλαίσιο της επιχείρησης ASPIDES, «μιας ήδη υπάρχουσας συμμαχίας με έδρα την Ελλάδα, η οποία συντονίζεται επί του παρόντος από την Ελλάδα», προσθέτοντας ότι η Γαλλία θα συμβάλει με δύο φρεγάτες σε αυτή την προσπάθεια.
Παράλληλα, προετοιμάζεται μια αποστολή καθαρά αμυντικού, συνοδευτικού χαρακτήρα, η οποία, όπως είπε, πρέπει να γίνει σε συνεργασία με ευρωπαϊκά και μη ευρωπαϊκά κράτη και έχει ως στόχο να επιτρέψει, μόλις αυτό καταστεί δυνατό, μετά το πέρας της πιο έντονης φάσης της σύγκρουσης, τη συνοδεία πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και δεξαμενοπλοίων, ώστε να ανοίξουν σταδιακά τα Στενά του Ορμούζ, τα οποία είναι «ζωτικής σημασίας για το διεθνές εμπόριο, αλλά και για τη διακίνηση φυσικού αερίου και πετρελαίου, τα οποία θα πρέπει να μπορούν να εξάγονται και πάλι από την περιοχή αυτή».
Ο Γάλλος Πρόεδρος είπε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται επίσης σε εγρήγορση αναφορικά με την κατάσταση που επικρατεί στον Λίβανο, καθώς από τη στιγμή που η Χεζμπολάχ «ανέλαβε την ευθύνη και διέπραξε το σοβαρό σφάλμα να επιτεθεί στο Ισραήλ και να στοχεύσει την Κύπρο» προκάλεσε την αντίδραση του Ισραήλ, ενώ το Ισραήλ, σήμερα, με τις χερσαίες επιχειρήσεις και τις επιθέσεις του, απάντησε στην επίθεση της Χεζμπολάχ.
«Η κατάσταση αυτή είναι προφανώς πολύ ανησυχητική και, στην ουσία, ο στόχος μας είναι απλός. Η Χεζμπολάχ πρέπει να σταματήσει όλες τις επιθέσεις από το λιβανικό έδαφος, διότι θέτει σε κίνδυνο όλους τους Λιβανέζους και όλες τις Λιβανέζες. Στη συνέχεια, το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει το συντομότερο δυνατόν τη στρατιωτική του επιχείρηση και τις επιθέσεις του στον Λίβανο, ώστε να αποκατασταθεί η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα του Λιβάνου και να αναλάβουν οι μόνες νόμιμες ένοπλες δυνάμεις του Λιβάνου τη διασφάλιση της ασφάλειας του εδάφους τους», είπε, μεταξύ άλλων.
Προσέθεσε ότι προκειμένου να προωθηθεί αυτή η προσπάθεια, πέρα από τις θέσεις που ήδη καταλαμβάνει στην περιοχή και τα αμυντικά συστήματα που έχουν παραδοθεί σε διάφορες χώρες με τις οποίες έχει συνάψει συμφωνίες, και πέρα από όσα έχουν γίνει για την Κύπρο, η γαλλική παρουσία που θα αναπτυχθεί από την ανατολική Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα και στα ανοικτά του Ορμούζ, περιλαμβάνει την κινητοποίηση 8 φρεγατών, 2 αμφίβιων ελικοπτεροφόρων και του γαλλικού αεροπλανοφόρου.
Προσέθεσε πως θα ληφθούν και άλλες πρωτοβουλίες μέσα στην εβδομάδα, ενώ συνεχίζονται οι διεργασίες αναφορικά με τα ενεργειακά ζητήματα και τα οικονομικά ζητήματα.
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Πρόεδρο Μακρόν, πραγματοποιήθηκε σήμερα συνάντηση των Υπουργών Οικονομικών της ομάδας G7, ενώ αύριο θα πραγματοποιηθεί στο Παρίσι συνάντηση μεταξύ των υπουργών Ενέργειας στο περιθώριο της συνόδου κορυφής για την πυρηνική ενέργεια. «Επιθυμώ να κινητοποιήσουμε σε επίπεδο G7 μια στενή συνεργασία για την καλύτερη διαχείριση των ενεργειακών θεμάτων και, μέσω των πρωτοβουλιών που αναλαμβάνουμε, ελπίζω ότι θα συμβάλουμε στην απαραίτητη αποκλιμάκωση», συμπλήρωσε.
Κλείνοντας, αφού ευχαρίστησε εκ νέου τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, εξέφρασε την υποστήριξη της Γαλλίας προς την Κύπρο και προς όλες τις χώρες της περιοχής και το πόσο σημαντικό είναι αυτό για την Ευρώπη, σημειώνοντας ότι, ενώ η Κύπρος ασκεί την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «η στρατηγική αυτονομία των Ευρωπαίων είναι η ενότητα μιας Ευρώπης που ξέρει να υπερασπίζεται τον εαυτό της».
«Η Ευρώπη της άμυνας, την οποία επιθυμούμε, δεν είναι απλώς λέξεις, έννοιες που έχουμε πλέον διαμορφώσει, μέσα και χρηματοδοτήσεις που έχουμε θέσει σε εφαρμογή» αλλά επίσης στρατιωτικές δυνατότητες που έχουν αναπτυχθεί, και ουσιαστικά «η αλληλεγγύη των εθνών μας σε πράξη», είπε. «Για όλους αυτούς τους λόγους, είμαι πολύ χαρούμενος και πολύ περήφανος που βρίσκομαι σήμερα δίπλα σας και που μπορώ να εκφράσω στους Κύπριους την πραγματική μας υποστήριξη», κατέληξε ο Γάλλος Πρόεδρος.
Για ηχηρό, αποφασιστικό μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης, έκανε λόγο ο Μητσοτάκης
«Οι ιστορικοί δεσμοί μας ενώνουν πολύ περισσότερο παρά ποτέ», είπε ο κ. Μητσοτάκης στις δικές του δηλώσεις, σημειώνοντας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, «δεν θα μείνει ποτέ μόνη».
Είπε ότι οι τρεις χώρες στέλνουν ένα «ηχηρό, αποφασιστικό μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης».
Σημείωσε ότι η Ελλάδα, από την αρχή αυτής της κρίσης, «έθεσε ως βασική εθνική προτεραιότητα την ασφάλεια της Μεγαλονήσου, έναν τόπο εξάλλου με τον οποίο μας συνδέουν οι πιο ισχυροί, οι πιο δυνατοί εθνικοί, ιστορικοί πολιτιστικοί δεσμοί».
Η ασφάλεια της Κύπρου, άλλωστε, πρόσθεσε, «είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ευρωπαϊκής ασφάλειας και σίγουρα παράγοντας σταθερότητας για ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου». Γι’ αυτό, σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, σημείωσε, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις «κινήθηκαν πρώτες, προκειμένου να δώσουν το παρόν της ειρήνης και της σιγουριάς σε αυτά τα ιερά χώματα», με δύο ελληνικές φρεγάτες εκ των οποίων η μία, «το καμάρι του ελληνικού στόλου», η φρεγάτα Κίμων, και τέσσερα οπλισμένα F-16 Viper.
Ευχαρίστησε τον Γάλλο Πρόεδρο για την απόφασή του να συμμετάσχει στην συνάντηση, «αμέσως μετά την έγκαιρη ανταπόκριση των ενόπλων δυνάμεων» της χώρας του.
«Οι συμφωνίες τις οποίες υπογράφουμε δεν είναι απλά αδιάφορα κείμενα, δοκιμάζονται στην πράξη. Και αυτή η στρατηγική σχέση Ελλάδος-Γαλλίας αλλά και Ελλάδος-Κύπρου δοκιμάστηκε στην πράξη. Και αυτή νομίζω ότι είναι και η μεγάλη αξία αυτής της κίνησης», είπε.
Σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, αυτή η έμπρακτη αλληλεγγύη στην Κυπριακή Δημοκρατία την οποία ακολούθησαν και η Ιταλία και η Ισπανία, «αντανακλά και την ουσία» της ρήτρας αμοιβαίας άμυνας, η οποία προβλέπεται στο Άρθρο 42, παράγωγος 7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Κάτι που με τη σειρά του επιβεβαιώνει ότι η Ευρώπη παραμένει πάντα μία υπεύθυνη δύναμη ικανή να συνδιαμορφώσει τις παγκόσμιες εξελίξεις», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι πρόκειται για μία πρωτοβουλία που ουσιαστικά στην πράξη επικαιροποιεί με νέα πνοή το σχετικό Άρθρο της Συνθήκης.
«Γιατί αν όχι τώρα, πότε; Και αν δεν δράσουμε μαζί σε μία τέτοια κρίση, πώς θα αντιμετωπίσουμε πιθανές επόμενες απειλές;» έθεσε το ερώτημα ο κ. Μητσοτάκης, σημειώνοντας ότι «τώρα είναι η ώρα να ξεκαθαριστεί ότι κάθε σπιθαμή Ευρωπαϊκού εδάφους είναι απαραβίαστη».
Αναφέροντας ότι, «οι κινήσεις μας είναι αμιγώς αμυντικές, μακριά από οποιαδήποτε πολεμική επιπλοκή», σημείωσε ότι σκοπός «είναι αποκλειστικά και μόνο η αμυντική θωράκιση ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης από οποιαδήποτε απειλή».
«Και δεν πρόκειται να δεχτούμε να εκτεθεί στον παραμικρό κίνδυνο μέρος της Ευρωπαϊκής επικράτειας, όπως η Κύπρος», πρόσθεσε.
Σημείωσε ακόμη ότι η Ευρωπαϊκή Επιχείρηση ASPIDES «αποτελεί μια έμπρακτη απόδειξη της κοινής μας βούλησης» να προστατεύσουν την ναυσιπλοΐα στην ευρύτερη περιοχή, η οποία, όπως είπε, αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την ευημερία των λαών και σήμερα βάλλεται. Ο κ. Μητσοτάκης απηύθυνε κάλεσμα προς τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες να ενισχύσουν την Επιχείρηση ASPIDES με περισσότερα πλωτά μέσα, σημειώνοντας, «είμαστε λίγοι αυτοί οι οποίοι συμμετέχουμε» και θα χρειαστεί και εδώ να αποδείξουν πιο έμπρακτα την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στην ανάγκη διαρκούς επαγρύπνησης για τις εξελίξεις, και για πιθανές μετακινήσεις πληθυσμών.
Είπε ακόμη ότι οι αρχές της Ελλάδας, «είναι ξεκάθαρες: το Ιράν να εγκαταλείψει τις πυρηνικές του φιλοδοξίες, να σταματήσουν οι απειλές κατά του Ισραήλ αλλά και κατά των χωρών του Κόλπου και της ευρύτερης μέσης Ανατολής και να ενισχυθεί η ασφάλεια όλων των κρατών της περιοχής και ιδίως του Λιβάνου».
Κλείνοντας, απευθυνόμενος «στον Κυπριακό Ελληνισμό», είπε, μεταξύ άλλων «θα ήμασταν παρόντες έστω και μόνοι. Όμως στο πλευρό σας σήμερα δεν είμαστε μόνοι εμείς. Είμαστε πολλοί γιατί η Ελλάδα και η Ευρώπη θα εκφράζουν πάντα την έμπρακτη αλληλεγγύη τους στην Κύπρο».
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
Στην Πάφο Μητσοτάκης και Μακρόν για συνάντηση με Χριστοδουλίδη – Στο επίκεντρο ασφάλεια και εξελίξεις στην περιοχή
Φθάνουν σήμερα στην Κύπρο ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης για συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, στο πλαίσιο του στενού συντονισμού για τις εξελίξεις στην περιοχή και τα αυξημένα προληπτικά μέτρα που λαμβάνονται, όπως ανέφερε την Κυριακή ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης.
Οι ηγέτες της Ελλάδας και της Γαλλίας θα πραγματοποιήσουν ολιγόωρη επίσκεψη στην Πάφο, στη διάρκεια της οποίας θα προβούν μαζί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε μια ανασκόπηση των περιφερειακών εξελίξεων.
Εξάλλου, σύμφωνα με κύκλους προσκείμενους στο Ελιζέ, «η επίσκεψη του Προέδρου Μακρόν στην Πάφο εκφράζει την αλληλεγγύη της Γαλλίας προς την Κύπρο, κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οποία έχουμε συμφωνία στρατηγικής σημασίας και η οποία χτυπήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα από πολλά drones και πυραύλους».
Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι αντικείμενο της επίσκεψης είναι η ενίσχυση, από κοινού με τους Ευρωπαίους εταίρους, της ασφαλείας στην περιοχή της Κύπρου και της ανατολικής Μεσογείου, με στόχο την αποκλιμάκωση της κρίσης στην περιοχή.
Αυτή η επίσκεψη θα επιτρέψει επίσης στον Γάλλο Πρόεδρο να υπογραμμίσει πόσο σημαντική είναι η εξασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στην περιοχή, κυρίως με την ναυτική επιχείρηση «Ασπίδες» της ΕΕ, ανέφεραν οι ίδιοι κύκλοι, οι οποίοι ταυτόχρονα υπογραμμίζουν ότι με την επίσκεψη θα δοθεί η ευκαιρία του συντονισμού των προσπαθειών αναφορικά με την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών που βρίσκονται σε επικίνδυνες περιοχές αλλά και αναφορικά με τις επιχειρήσεις επαναπατρισμού τους.
Εξάλλου, σύμφωνα με πληροφορίες από την ελληνική Κυβέρνηση, η επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη εντάσσεται στο πλαίσιο της αμυντικής συνδρομής που παρέχει η Ελλάδα στην Κύπρο.
Υπενθυμίζεται ότι στην εβδομαδιαία ανάρτησή του στο Facebook, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας ανέφερε ότι την εβδομάδα που πέρασε «είδαμε πώς μετουσιώνεται έμπρακτα σε ασφάλεια και σε αλληλεγγύη η αναβάθμιση της εθνικής μας διπλωματίας και άμυνας των τελευταίων χρόνων».
«Γιατί, μόλις η σύρραξη στη Μέση Ανατολή απείλησε και τον Ελληνισμό της Κύπρου, η Ελλάδα στάθηκε, χωρίς δεύτερη σκέψη, στο πλευρό του. Το παράδειγμά μας ακολούθησαν και άλλοι εταίροι μας, απλώνοντας ένα ευρωπαϊκό πλέγμα αεροναυτικής προστασίας γύρω από την Μεγαλόνησο. Επιβεβαιώθηκε, έτσι, το αυτονόητο: όταν κινδυνεύει ευρωπαϊκό έδαφος από εξωτερικούς κινδύνους, τότε η κοινή μας απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι άμεση και ισχυρή» σημείωσε ο κ. Μητσοτάκης.
Πηγή: ΚΥΠΕ
-
Off the Record1 month agoΗ ττενέκκα και το ΕΛΑΜ…
-
EKLOGES20262 weeks agoEkloges2026 – Αποτελέσματα Διαδικτυακής Δημοσκόπησης Vouli.TV | Παρασκευή 27/02 στις 7μμ
-
Behind Politics2 weeks agoBehind Politics | Επεισόδιο 2: Γιώργος Μαυρουδής, Σάββατο 21/02 στις 7μμ
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ4 weeks agoΣυντάξεις για ψηφοθηρία: Κρατικό έγκλημα με χρονόμετρο
-
Off the Record1 month agoΑργίες à la carte: κόλλησε ο Κουλάς του ΔηΣυ όταν ρωτήθηκε για τον δήμαρχο Αγίας Νάπας
-
Off the Record4 weeks agoΞεσηκωμός στον Μαζωτό για Μονάδα Αφαλάτωσης
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoBloomberg: Διεθνής κυβερνοεπίθεση πλήττει δεκάδες χώρες – Στο κάδρο και η Κύπρος
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 month agoΜε ψήφους 5-3 απορρίφθηκε η αίτηση Βαρωσιώτου – Προσφυγή στο ΕΔΑΔ
-
Off the Record4 weeks agoΤο Trident περιμένει ακόμη — και αυτή τη φορά περιμένει εμάς
-
EKLOGES20261 month agoEkloges 2026 – Κράτος σε κλοιό Διαφθοράς | Παρασκευή 06/02, 7μμ

