Connect with us

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Η Κύπρος στο κατώφλι της αντιπολιτικής

Published

on

«Αν νομίζατε πως ο Φειδίας δεν έχει άποψη για το Κυπριακό, έχετε άδικο. Έχει. Απλά ήταν καλύτερα όταν δεν είχε» έγραφε σκωπτικά χρήστης του Χ, αναρτώντας το βίντεο του γνωστού youtuber και ανεξάρτητου υποψήφιου για τις ευρωεκλογές Φειδία Παναγιώτου, όταν ο τελευταίος πρότεινε να σταματήσουμε τις συνομιλίες και να επικεντρωθούμε στο να γίνουμε ένα πολύ πλούσιο κράτος. Τόσο πλούσιο που οι Τ/κ θα μας παρακαλούν στη συνέχεια για λύση. Το περιεχόμενο της δήλωσης ήταν αρκετό για να επιβεβαιώσει την πλήρη άγνοια τού κ. Παναγιώτου για το κυπριακό πολιτικό γίγνεσθαι και για κάποιους την παράταιρη παρουσία του στο πολιτικό σκηνικό. Μία άγνοια ωστόσο που δεν φάνηκε να έχει καμία αρνητική επίπτωση στην υποψηφιότητά του. Μάλλον το αντίθετο, αν ληφθεί υπόψη πως ο Φειδίας Παναγιώτου υπήρξε ο μεγάλος –και μόνος επί της ουσίας– νικητής των ευρωεκλογών, καθώς κατάφερε να τερματίσει τρίτος στην κούρσα με διψήφιο ποσοστό. Ένα ποσοστό που πλησίασε επικίνδυνα το δεύτερο κόμμα ΑΚΕΛ και άφησε κατά πολύ πίσω του τόσο το ΕΛΑΜ όσο και το ΔΗΚΟ. Η νίκη τού Φειδία Παναγιώτου επιβεβαιώνει την επικράτηση της αντιπολιτικής στο πολιτικό σκηνικό. Επιβεβαιώνει παράλληλα όμως και την πλήρη αντίδραση τού εκλογικού σώματος με το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα.

Ποιοι έστρωσαν το χαλί
Η δυναμική του Φειδία Παναγιώτου διαφαινόταν εδώ και καιρό. Δεν θα έπρεπε όμως η παρουσία του στο πολιτικό σκηνικό να προκαλεί τόση έκπληξη. Εδώ και καιρό τα κόμματα και τα πολιτικά πρόσωπα είχαν στρώσει το χαλί για το φαινόμενο της μεταπολιτικής. Σήμερα επιβεβαιώθηκε με τη νίκη του Φειδία Παναγιώτου ότι η Κύπρος βρίσκεται στο κατώφλι της αντιπολιτικής. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης είχε εκλεγεί Πρόεδρος αποφεύγοντας να τοποθετηθεί πολιτικά. Είχε κτίσει ένα καλό προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρουσιάζοντας προσωπικές και οικογενειακές του στιγμές και αυτό είχε τη δική του σημασία. Στον ίδιο ακριβώς βηματισμό και η πρόεδρος της Βουλής και μετέπειτα πρόεδρος του ΔΗΣΥ, είχε δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις δημόσιες σχέσεις, σε αναρτήσεις της στο Tik Tok και το Instagram, από εκδηλώσεις και κοινωνικές συναναστροφές, αποφεύγοντας συνεχώς την όποια πολιτική τοποθέτηση. Όμως και τα υπόλοιπα κόμματα ευνόησαν τη μεταπολιτική, με προσωπικότητες που δεν κατέθεταν πολιτικές προτάσεις, αλλά έκαναν δημόσιες σχέσεις. Με αυτό ως δεδομένο και επειδή η πολιτική άρχισε να καταργείται από τα ίδια τα πολιτικά πρόσωπα, περσόνες όπως για παράδειγμα ο Φειδίας Παναγιώτου, ο οποίος ξέρει να χειρίζεται τα social media πολύ καλύτερα, κατάφερε να κερδίσει έδαφος.

Η παρουσία του στην πολιτική σκηνή δεν αποκλείεται να αποτελεί την απαρχή της δημιουργίας ενός πολιτικού κινήματος, όπως φημολογείται εδώ και καιρό. Ο Χριστόφορος Τορναρίτης, ο οποίος τον στήριξε ανοικτά, άφησε να εννοηθεί πως είναι η αρχή. Αναμένεται να δούμε ποιο λοιπόν θα είναι το επόμενο βήμα.

Πρωτιά στις ευρωεκλογές, πανωλεθρία στις τοπικές

Η Αννίτα Δημητρίου έκανε μία ξεκάθαρα πανηγυρική τοποθέτηση με την ολοκλήρωση των αποτελεσμάτων, υπογραμμίζοντας πως ο Δημοκρατικός Συναγερμός είναι πρωταγωνιστής. Πράγματι ο ΔΗΣΥ κατάφερε να τερματίσει πρώτος σε μία μάχη πολύ δύσκολη, δεδομένου ότι το κόμμα μετρούσε πληγές από την κρίση των προεδρικών εκλογών και βρέθηκε ένα βήμα πριν από τη διάσπαση. Η πρωτιά του ΔΗΣΥ στις ευρωεκλογές σίγουρα είναι ένα θετικό μήνυμα για την πρόεδρο του ΔΗΣΥ, ωστόσο το λεκτικό, αποδεικνύει πως η Αννίτα Δημητρίου δεν έλαβε τα μηνύματα της κάλπης, αν ληφθεί υπόψη πως είχε μία σημαντική πτώση στα ποσοστά του από τις προηγούμενες ευρωεκλογές (29,02%) και από τις βουλευτικές του 2021 (27,7%). Τα αποτελέσματα όμως των τοπικών εκλογών αποτελούν την πλήρη πανωλεθρία του ΔΗΣΥ και επιβεβαιώνουν τις κακές πολιτικές επιλογές της νέας ηγεσίας και τους κακούς της χειρισμούς, τους οποίους δεν μπορεί σε αυτή την περίπτωση να φορτώσει στην προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων του ΔΗΣΥ. Ο ΔΗΣΥ έχασε τον παραδοσιακά συναγερμικό ΔΗΣΥ της Λευκωσίας, παρά το ότι στάθηκαν δίπλα από τον Νίκο Τορναρίτη ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ. Έχασε στον Δήμο Λεμεσού με τον Νίκο Νικολαΐδη, ήρθε τρίτος στον Δήμο Λάρνακας –την πόλη της προέδρου του ΔΗΣΥ– με τον Μιχάλη Ππεκρή και τρίτος στον Δήμο Στροβόλου με την επιλογή Χρίστου Τσίγκη. Επί της ουσίας ο Συναγερμός κέρδισε στον Δήμο Πάφου με τον Φαίδωνα Φαίδωνος, στην Αγία Νάπα και στο Παραλίμνι. Αυτό από μόνο του θα πρέπει να αποτελέσει καμπανάκι για τον Συναγερμό, όχι μόνο για τους κακούς χειρισμούς που έγιναν σε τοπικό επίπεδο αλλά και για το τι σημαίνει σε θέμα συνεργασιών το 2028.

Ηττημένος χωρίς υποσημειώσεις

Μεγάλος ηττημένος των εκλογών θεωρείται σίγουρα το ΑΚΕΛ, με τα αποτελέσματα που καταγράφονται στις ευρωεκλογές καθώς τα ποσοστά του από τις ευρωεκλογές του 2019 (27,49%) και τις βουλευτικές του 2021 (22,34%) μειώνονται στο 21,7%. Το κόμμα της Αριστεράς είχε την ιδανική ευκαιρία λόγω των πολιτικών συγκυριών να λάβει την πρωτιά και να αυξήσει τα ποσοστά του. Ο Συναγερμός βρισκόταν ένα βήμα πριν από τη διάσπαση, ενώ τα κόμματα τού Ενδιάμεσου προσπαθούσαν να διαχειριστούν τη μεγάλη τους φθορά από τη διακυβέρνηση Χριστοδουλίδη, καθώς και τη δική τους εσωστρέφεια. Εγείρεται ευλόγως το ερώτημα, ότι αν το ΑΚΕΛ δεν κατάφερε σήμερα να κερδίσει τις εκλογές, τότε πότε θα το κάνει. Οι λόγοι της ήττας ποικίλουν:

• Το κόμμα της Αριστεράς επέλεξε να παίξει με μία στρατηγική θετικής ατζέντας, αποφεύγοντας την αντιπαράθεση και στην ουσία στέλνοντας το μήνυμα της πλήρους πολιτικής ανυπαρξίας.

• Δεν επεδίωξε να θέσει εξαρχής το μεγάλο διακύβευμα, είτε της πρωτιάς, είτε της απώλειας της δεύτερης έδρας, ούτως ώστε να συσπειρώσει και το κόμμα του αλλά και το ευρύτερο προοδευτικό ακροατήριο. Αντιθέτως είχε σημαντικές διαρροές προς τον Φειδία Παναγιώτου αλλά και προς το νεοσύστατο Volt.

• Το ΑΚΕΛ είχε επενδύσει αρκετά στην τ/κ ψήφο, η οποία όπως διαφάνηκε ήταν κάτω των προσδοκιών που είχαν θέσει.

• Επιλογές του, όπως αυτή της Άννας Θεολόγου, είχαν προκαλέσει σύγχυση ως προς το τι πρεσβεύει τελικά το κόμμα.

Το ΑΚΕΛ
Το ΑΚΕΛ κατάφερε βεβαίως να επιβραβευθεί για τις επιλογές του στην τοπική αυτοδιοίκηση, αν ληφθεί υπόψη ότι κέρδισε με την επιλογή του Χαράλαμπου Προύντζου στη Λευκωσία, στη Λεμεσό με τον ΔΗΚΟγενή Γιάννη Αρμεύτη, με την καθαρή νίκη του ΑΚΕΛικού στελέχους Ανδρέα Βύρα στη Λάρνακα, στον Στρόβολο με τον Σταύρο Σταυρινίδη. Με τις νίκες του στην τοπική αυτοδιοίκηση ανοίγεται πλέον και ο δρόμος για συνεργασίες με τον κεντρώο χώρο στις προεδρικές εκλογές. Το ερώτημα είναι πόσο κερδοφόρες μπορεί να είναι τέτοιες συνεργασίες, με ένα λαβωμένο ΑΚΕΛ και ένα πολυτραυματισμένο ΔΗΚΟ.

Ο Ενδιάμεσος
Ο Ενδιάμεσος αποτελεί έναν από τους μεγάλους ηττημένους της εκλογικής μάχης, ανοίγοντας πλέον το κεφάλαιο της επόμενής τους μέρας. Τίθεται το ερώτημα αν αυτό θα ενισχύσει την γκρίνια εντός του κυβερνητικού σχήματος, αν θα οδηγήσει στην αποχώρηση κάποιων από το κυβερνητικό σχήμα, ή στη συζήτηση για συγχώνευση των εν λόγω κομμάτων.

 

Η νίκη του ΕΛΑΜ
Καθαρός νικητής των εκλογών θεωρείται αναμφίβολα το ΕΛΑΜ, αν ληφθεί υπόψη πως όχι μόνο αύξησε τα ποσοστά του, αλλά και κατάφερε να κλειδώσει και την έδρα στην ευρωβουλή με το δικό του στέλεχος, τον Γεάδη Γεάδη. Η αλήθεια είναι πως οι προβλέψεις και τα δημοσκοπικά ευρήματα ήθελαν το ΕΛΑΜ να κλειδώνει την τρίτη θέση. Η μετατόπισή του στην τέταρτη θέση οφείλεται στις διαρροές που είχε προς τον Φειδία Παναγιώτου και αυτό επιβεβαιώνει πως η ψήφος στο ΕΛΑΜ, αλλά και στον κ. Παναγιώτου είναι ψήφος διαμαρτυρίας. Το κόμμα της Ακροδεξιάς έδωσε έμφαση στη συντηρητική ατζέντα, προβάλλοντας τον φόβο του μεταναστευτικού αλλά και της woke ατζέντας. Όπως όλα δείχνουν αυτή η πολιτική είχε πρόσφορο έδαφος, με αποτέλεσμα την κατάκτηση της έδρας. Πλέον το ΕΛΑΜ παίζει σε ένα νέο πλαίσιο κανονικοποίησης και βλέπει με αξιώσεις τις βουλευτικές εκλογές του 2026. Ερώτημα είναι αν η δυναμική που απέκτησε θα του ανοίξει την πόρτα διαβούλευσης και με την κυβέρνηση, η οποία ψάχνει αγωνιωδώς –μετά τη συντριπτική ήττα του Ενδιάμεσου χώρου– συμμάχους.

Πηγή: Kathimerini

Podcast Therapy

🎙️ PODCAST THERAPY —ATHENS EDITION ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3 | 🇬🇷 ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

Avatar photo

Published

on

Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, με νέους συσχετισμούς ισχύος, ενεργειακούς ανταγωνισμούς και γεωπολιτικές ανακατατάξεις, ποιες είναι οι πραγματικές ευκαιρίες για την Ελλάδα και την Κύπρο;

Την ώρα που οι μεγάλες δυνάμεις επαναβιομηχανοποιούνται, η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες της ενεργειακής της πολιτικής.

🔹 Ποια είναι τα δύο μεγάλα στρατηγικά λάθη του Ελληνισμού;

🔹 Γιατί η Ευρώπη χάνει το παιχνίδι της ανταγωνιστικότητας;

🔹 Ποιες γεωπολιτικές πιέσεις δέχονται η Ελλάδα και η Κύπρος;

🔹 Πώς μπορεί ο Ελληνισμός να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες της νέας εποχής;

Ο Χάρης Θεράπης υποδέχεται τον Βασίλη Κοψαχείλη, διεθνολόγο και γεωστρατηγικό αναλυτή, σε μια αποκαλυπτική συζήτηση για τις γεωπολιτικές προκλήσεις, τις στρατηγικές επιλογές και το μέλλον του Ελληνισμού.

📺 Παρακολουθήστε το τρίτο επεισόδιο του Podcast Therapy — Athens Edition, την Παρασκευή 20/11 στις 8 μ.μ. στο Vouli.TV.

🔔 Κάντε εγγραφή στο Podcast Therapy και ενεργοποιήστε τις ειδοποιήσεις για τα επόμενα επεισόδια.

🤝 Χορηγός Athens Edition: KORANTINA HOMES

🙏 Ευχαριστίες στο RED n’ NOIR — Editions, Bookstore & Café Bar, στη Δροσοπούλου 52, Κυψέλη, για τη φιλοξενία.

Continue Reading

Άρθρα Χάρη Θεραπή

Τραμπ, Πούτιν και Σι: Μια νέα Γιάλτα ή η απαρχή μιας νέας παγκόσμιας τάξης;

Avatar photo

Published

on

του Χάρη Θεραπή*

Η 19η Νοεμβρίου 2026 ενδέχεται να καταγραφεί ως ημερομηνία-ορόσημο στην ιστορία των διεθνών σχέσεων. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ συναντήθηκαν στη Σεντζέν της Κίνας, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της APEC, στην πρώτη τριμερή συνάντηση αυτού του είδους μεταξύ των ηγετών των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και της Κίνας.

Η συνάντηση πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία το διεθνές σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με βαθιές ανακατατάξεις. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγκρουση με το Ιράν, η ενεργειακή ασφάλεια, ο ανταγωνισμός για την τεχνολογική κυριαρχία και ο κίνδυνος μιας νέας κούρσας πυρηνικών εξοπλισμών διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά ασταθές περιβάλλον.

Σύμφωνα με το Reuters και το Associated Press, στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκαν η στρατηγική σταθερότητα, ο πυρηνικός αφοπλισμός και η ενεργειακή συνεργασία.

Πίσω, όμως, από τη διπλωματική ατζέντα βρίσκεται ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα: ποιος θα καθορίσει τους κανόνες του διεθνούς συστήματος τις επόμενες δεκαετίες;

Από τη Γιάλτα του 1945 στη Σεντζέν του 2026

Τον Φεβρουάριο του 1945, ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ και ο Ιωσήφ Στάλιν συναντήθηκαν στη Γιάλτα, διαμορφώνοντας σε μεγάλο βαθμό το μεταπολεμικό γεωπολιτικό τοπίο.

Ογδόντα ένα χρόνια αργότερα, η συνάντηση στην Κίνα επαναφέρει τη συζήτηση για τις σφαίρες επιρροής και την κατανομή της παγκόσμιας ισχύος.

Υπάρχει, ωστόσο, μια θεμελιώδης διαφορά. Το 1945 οι τρεις δυνάμεις είχαν έναν κοινό εχθρό. Σήμερα, οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα είναι ανταγωνιστές, με διαφορετικές στρατηγικές επιδιώξεις και συχνά αντικρουόμενα συμφέροντα.

Η Σεντζέν δεν αποτελεί απαραίτητα μια νέα Γιάλτα. Θα μπορούσε, όμως, να σηματοδοτήσει την επιστροφή μιας μορφής διπλωματίας στην οποία οι μεγάλες δυνάμεις επιχειρούν να διευθετήσουν τις διεθνείς κρίσεις μέσω απευθείας διαπραγματεύσεων.

Τρεις ηγέτες, τρεις διαφορετικές στρατηγικές

Ντόναλντ Τραμπ: Η διατήρηση της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας

Η στρατηγική του «America First» βασίζεται στην προτεραιότητα των αμερικανικών συμφερόντων, στον περιορισμό του κόστους των διεθνών δεσμεύσεων και στην επίτευξη συμφωνιών που ενισχύουν τη διαπραγματευτική θέση της Ουάσιγκτον.

Μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τις ΗΠΑ είναι η αποφυγή της δημιουργίας ενός συμπαγούς αντιδυτικού στρατηγικού άξονα μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου.

Μια ενδεχόμενη προσέγγιση με τη Ρωσία θα μπορούσε να επιτρέψει στην Ουάσιγκτον να επικεντρώσει μεγαλύτερο μέρος των στρατηγικών της δυνατοτήτων στον Ινδοειρηνικό και στον ανταγωνισμό με την Κίνα.

Πρόκειται για μια πιθανή αντιστροφή της στρατηγικής του Χένρι Κίσινγκερ τη δεκαετία του 1970, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες προσέγγισαν την Κίνα προκειμένου να εξισορροπήσουν τη σοβιετική ισχύ.

Βλαντίμιρ Πούτιν: Η επιστροφή της Ρωσίας στο κέντρο των αποφάσεων

Για τον Ρώσο πρόεδρο, η ίδια η πραγματοποίηση της συνάντησης αποτελεί σημαντικό διπλωματικό κέρδος.

Παρά τις δυτικές κυρώσεις και τις συνέπειες της εισβολής στην Ουκρανία, η Μόσχα εμφανίζεται ως ισότιμος συνομιλητής των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη σε ονομαστικούς όρους ΑΕΠ.

Η Ρωσία επιδιώκει την αναγνώριση των στρατηγικών της συμφερόντων στον μετασοβιετικό χώρο, τον περιορισμό της δυτικής πίεσης και την ενίσχυση της επιρροής της στην Ευρασία.

Παράλληλα, η απευθείας επικοινωνία με την Ουάσιγκτον θα μπορούσε να προσφέρει στη Μόσχα μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών απέναντι στην αυξανόμενη οικονομική της εξάρτηση από την Κίνα.

Σι Τζινπίνγκ: Η αναδιαμόρφωση του διεθνούς συστήματος

Η Κίνα δεν επιδιώκει απλώς την αναγνώρισή της ως μεγάλης δύναμης. Επιδιώκει έναν αυξημένο ρόλο στη διαμόρφωση των κανόνων του διεθνούς συστήματος.

Μέσω των BRICS, της πρωτοβουλίας Belt and Road, των επενδύσεων σε υποδομές και της τεχνολογικής της ανάπτυξης, το Πεκίνο οικοδομεί ένα εκτεταμένο δίκτυο οικονομικής και πολιτικής επιρροής.

Η φιλοξενία της ιστορικής τριμερούς συνάντησης ενισχύει το διπλωματικό κύρος της Κίνας και την εικόνα της ως κεντρικού παράγοντα στη διαχείριση των παγκόσμιων κρίσεων.

Όπως ανέφερε ο Σι Τζινπίνγκ κατά τη συνάντησή του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, σύμφωνα με το Reuters, οι δύο χώρες επιδιώκουν την περαιτέρω συνεργασία τους προς την κατεύθυνση ενός πολυπολικού κόσμου.

Η αριθμητική της παγκόσμιας ισχύος

Η στρατηγική σημασία της συνάντησης αποτυπώνεται στους δείκτες στρατιωτικής και οικονομικής ισχύος των τριών χωρών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI), οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία συγκεντρώνουν περισσότερο από το ήμισυ των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών.

Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διαθέτουν τη μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ σε επίπεδο δαπανών, παγκόσμιων υποδομών και δικτύου συμμαχιών.

Η Κίνα διαθέτει την οικονομική, βιομηχανική και τεχνολογική δυναμική για να αμφισβητήσει μακροπρόθεσμα την αμερικανική πρωτοκαθεδρία.

Η Ρωσία, παρά το μικρότερο οικονομικό της μέγεθος, παραμένει μεγάλη στρατηγική δύναμη χάρη στο πυρηνικό της οπλοστάσιο, στους ενεργειακούς της πόρους και στη γεωγραφική της έκταση.

Πρόκειται, επομένως, για τρεις διαφορετικές μορφές ισχύος, οι οποίες αλληλεπιδρούν και ανταγωνίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το πυρηνικό ζήτημα και ο κίνδυνος μιας νέας κούρσας εξοπλισμών

Η λήξη της συνθήκης New START τον Φεβρουάριο του 2026 δημιούργησε ένα σημαντικό κενό στο σύστημα ελέγχου των πυρηνικών εξοπλισμών μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας.

Η Ουάσιγκτον επιδιώκει πλέον τη δημιουργία ενός νέου πλαισίου, στο οποίο θα συμμετέχει και η Κίνα.

Το Πεκίνο, ωστόσο, υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ και η Ρωσία, οι οποίες διαθέτουν σημαντικά μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια, θα πρέπει πρώτα να προχωρήσουν σε ουσιαστικές μειώσεις των αποθεμάτων τους.

Σύμφωνα με το Associated Press, από τη συνάντηση προέκυψε πρόθεση συνέχισης του διαλόγου για τον περιορισμό των πυρηνικών κινδύνων, χωρίς να έχει ανακοινωθεί συγκεκριμένη δεσμευτική συμφωνία αφοπλισμού.

Ακόμη και η δημιουργία μόνιμων μηχανισμών επικοινωνίας μεταξύ των τριών πυρηνικών δυνάμεων θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική εξέλιξη για τη διεθνή ασφάλεια.

Ουκρανία, Ταϊβάν και Μέση Ανατολή: Τα τρία μεγάλα γεωπολιτικά μέτωπα

Η Ουκρανία βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Μια ενδεχόμενη αμερικανορωσική προσέγγιση θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες προϋποθέσεις διαπραγμάτευσης, αλλά και σοβαρούς προβληματισμούς για μια διευθέτηση χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή του Κιέβου και των Ευρωπαίων.

Στον Ινδοειρηνικό, η Ταϊβάν παραμένει το σημαντικότερο σημείο δυνητικής στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Η γεωγραφική της θέση και ο καθοριστικός της ρόλος στην παραγωγή προηγμένων ημιαγωγών την καθιστούν στρατηγικό σημείο παγκόσμιας σημασίας.

Στη Μέση Ανατολή, η σύγκρουση με το Ιράν και η ασφάλεια των ενεργειακών διαδρομών μέσω των Στενών του Ορμούζ επηρεάζουν άμεσα την παγκόσμια οικονομία.

Οι τρεις αυτές γεωπολιτικές εστίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο ευρύτερων στρατηγικών διαπραγματεύσεων. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επιβεβαιωμένα στοιχεία για συμφωνίες κατανομής σφαιρών επιρροής ή αμοιβαίων ανταλλαγμάτων μεταξύ των τριών δυνάμεων.

Η μεγάλη απούσα: Η Ευρωπαϊκή Ένωση

Ένα από τα πλέον αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της συνάντησης είναι η απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το συγκεκριμένο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Παρά την οικονομική της ισχύ, η Ευρώπη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες στη μετατροπή του οικονομικού της μεγέθους σε ενιαία γεωπολιτική επιρροή.

Η εξάρτηση από τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας, η ρωσική στρατιωτική απειλή, η οικονομική αλληλεξάρτηση με την Κίνα και οι διαφορετικές προτεραιότητες των κρατών-μελών περιορίζουν τη δυνατότητά της να λειτουργήσει ως αυτόνομος στρατηγικός πόλος.

Η απουσία της από την τριμερή συνάντηση δεν συνεπάγεται ότι η Ευρώπη έχει αποκλειστεί συνολικά από τη διεθνή διπλωματία. Αναδεικνύει, όμως, την ανάγκη ενίσχυσης της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της στρατηγικής της αυτονομίας.

Διαφορετικά, κινδυνεύει να μετατραπεί από διαμορφωτή σε αποδέκτη των διεθνών εξελίξεων.

Η επιστροφή του γεωπολιτικού ρεαλισμού

Η συνάντηση της Σεντζέν μπορεί να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα του πολιτικού ρεαλισμού, όπως αναπτύχθηκε από τους Hans Morgenthau και Kenneth Waltz.

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρητική προσέγγιση, τα κράτη επιδιώκουν πρωτίστως την ασφάλεια, την επιβίωση και την ενίσχυση της ισχύος τους μέσα σε ένα ανταγωνιστικό διεθνές σύστημα.

Η μετάβαση από τη μεταψυχροπολεμική αμερικανική πρωτοκαθεδρία προς ένα περισσότερο πολυκεντρικό σύστημα ενδέχεται να οδηγήσει σε μια νέα ισορροπία δυνάμεων.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στις τρεις μεγάλες δυνάμεις. Η Ινδία, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ιαπωνία και μια σειρά περιφερειακών δυνάμεων διαθέτουν σημαντικές δυνατότητες και δικές τους στρατηγικές επιδιώξεις.

Η δημιουργία ενός άτυπου διευθυντηρίου τριών μεγάλων δυνάμεων δεν αποτελεί αναπόφευκτη εξέλιξη.

Τι σημαίνουν οι εξελίξεις για την Κύπρο;

Για την Κυπριακή Δημοκρατία, η ενδεχόμενη διαμόρφωση μιας παγκόσμιας τάξης που βασίζεται περισσότερο στις σφαίρες επιρροής και λιγότερο στους κανόνες του διεθνούς δικαίου αποτελεί σοβαρή στρατηγική πρόκληση.

Η Κύπρος, ως μικρό κράτος, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χώρα που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής και κατοχής, έχει ζωτικό συμφέρον στη διατήρηση της διεθνούς νομιμότητας.

Οποιαδήποτε διεθνής πρακτική που θα νομιμοποιούσε την αλλαγή συνόρων διά της στρατιωτικής ισχύος θα δημιουργούσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο για το Κυπριακό.

Το άρθρο 2 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών κατοχυρώνει την κυριαρχική ισότητα των κρατών και απαγορεύει τη χρήση βίας κατά της εδαφικής τους ακεραιότητας και πολιτικής ανεξαρτησίας.

Για τη Λευκωσία, η ενίσχυση των ευρωπαϊκών και περιφερειακών συνεργασιών, η αξιοποίηση της γεωγραφικής της θέσης στην Ανατολική Μεσόγειο και η συστηματική άσκηση πολυδιάστατης διπλωματίας αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Τρία πιθανά σενάρια για την επόμενη ημέρα

Πρώτο σενάριο – Ελεγχόμενος ανταγωνισμός. Οι τρεις δυνάμεις καταλήγουν σε περιορισμένες συμφωνίες για την πυρηνική ασφάλεια, την ενέργεια και την αποφυγή άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης, χωρίς να εγκαταλείπουν τις στρατηγικές τους επιδιώξεις.

Δεύτερο σενάριο – Άτυπη κατανομή σφαιρών επιρροής. Οι μεγάλες δυνάμεις επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα πλαίσιο αμοιβαίων παραχωρήσεων σε περιφερειακά ζητήματα, με σοβαρούς κινδύνους για τα μικρότερα κράτη και τη διεθνή νομιμότητα.

Τρίτο σενάριο – Νέος Ψυχρός Πόλεμος. Η αδυναμία ουσιαστικής συνεννόησης οδηγεί σε επιτάχυνση των εξοπλισμών, οικονομικό κατακερματισμό, τεχνολογικούς αποκλεισμούς και εντονότερους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς.

Συμπέρασμα: Ο κόσμος σε ένα γεωπολιτικό σταυροδρόμι

Η συνάντηση Τραμπ, Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ δεν σηματοδοτεί κατ’ ανάγκη τη δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας τάξης. Αποκαλύπτει, όμως, τις βαθιές μεταβολές που συντελούνται στην κατανομή της διεθνούς ισχύος.

Το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι εάν οι τρεις ηγέτες μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους, αλλά εάν οι συμφωνίες τους θα υπηρετούν τη διεθνή σταθερότητα ή αποκλειστικά τα συμφέροντα των ισχυρών.

Η Σεντζέν μπορεί να αποτελέσει είτε το πρώτο βήμα προς μια περισσότερο διαχειρίσιμη πολυπολική τάξη είτε τον προάγγελο μιας εποχής εντονότερων ανταγωνισμών.

Για την Ευρώπη και ιδιαίτερα για κράτη όπως η Κύπρος, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να μη βρεθούν στη θέση εκείνων για τους οποίους αποφασίζουν άλλοι, χωρίς τη δική τους συμμετοχή.


Η αριθμητική της παγκόσμιας στρατιωτικής ισχύος

Χώρα Στρατιωτικές δαπάνες 2025 Παγκόσμιο μερίδιο
ΗΠΑ $954 δισ. 33,0%
Κίνα $336 δισ. 11,6%
Ρωσία $190 δισ. 6,6%
Σύνολο $1,48 τρισ. 51,2%

Πηγές – Βιβλιογραφία

  • Reuters, A great deal to discuss: Trump begins trilateral meet with Putin and Xi, 19 Νοεμβρίου 2026.
  • Reuters, Russia’s Putin says he expects big potential benefit from meeting with Trump and Xi, 18 Νοεμβρίου 2026.
  • Associated Press, ρεπορτάζ για τα αποτελέσματα της τριμερούς συνάντησης, 19 Νοεμβρίου 2026.
  • SIPRI, Trends in World Military Expenditure.
  • SIPRI Yearbook, Armaments, Disarmament and International Security.
  • United Nations, Charter of the United Nations, άρθρο 2.
  • Hans J. Morgenthau, Politics Among Nations, 1948.
  • Kenneth N. Waltz, Theory of International Politics, 1979.

 

*Διευθυντής του Vouli.TV

Continue Reading

voulitv

Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε: Ο ρόλος των θρησκειών στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Avatar photo

Published

on

Η συμβολή των θρησκειών στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και η ευθύνη της ανθρωπότητας απέναντι στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος βρέθηκαν στο επίκεντρο της εκπομπής «Η Ατζέντα της Ημέρας» του Vouli.TV, με τον Μίκη Κασάπη.

Φιλοξενούμενος στο στούντιο ήταν ο Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε, με αντικείμενο συζήτησης τις προκλήσεις της κλιματικής κρίσης και τον ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι θρησκευτικές κοινότητες στην ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση των πολιτών.

Η κλιματική αλλαγή ως ηθική και κοινωνική πρόκληση

Η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί αποκλειστικά ένα επιστημονικό, οικονομικό ή πολιτικό ζήτημα, αλλά και μια βαθιά ηθική και πνευματική πρόκληση. Η προστασία της δημιουργίας, ο σεβασμός προς τη φύση, ο περιορισμός της υπερκατανάλωσης και η υπεύθυνη διαχείριση των φυσικών πόρων αποτελούν πεδία στα οποία οι θρησκείες μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε και Αγκόλας κ. Σεραφείμ διαθέτει πολυετή εμπειρία στα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής, έχοντας εκπροσωπήσει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στις διεθνείς διασκέψεις του ΟΗΕ για το κλίμα.

Η ανάγκη διαθρησκευτικής συνεργασίας

Η συνεργασία μεταξύ των θρησκειών, της επιστημονικής κοινότητας, των κυβερνήσεων και των διεθνών οργανισμών μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η διάσταση της κλιματικής δικαιοσύνης, καθώς οι φτωχότερες και πλέον ευάλωτες κοινωνίες, ιδιαίτερα στην Αφρική, πλήττονται δυσανάλογα από τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.

Η προστασία του πλανήτη αποτελεί συλλογική ευθύνη απέναντι στην ανθρωπότητα και στις επόμενες γενιές, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, εθνικότητας και πολιτικών αντιλήψεων.

Παρακολουθήστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ στην εκπομπή «Η Ατζέντα της Ημέρας» του Vouli.TV.

 

Continue Reading
Advertisement
Podcast Therapy6 hours ago

🎙️ PODCAST THERAPY —ATHENS EDITION ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3 | 🇬🇷 ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

Άρθρα Χάρη Θεραπή9 hours ago

Τραμπ, Πούτιν και Σι: Μια νέα Γιάλτα ή η απαρχή μιας νέας παγκόσμιας τάξης;

voulitv9 hours ago

Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε: Ο ρόλος των θρησκειών στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

ΕΚΠΟΜΠΕΣ9 hours ago

Λευτέρης Αντωνίου στο Vouli.TV: Τα δίκαια αιτήματα του προσφυγικού κόσμου

ΕΚΠΟΜΠΕΣ9 hours ago

Συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση: Μπορεί να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2027;

voulitv1 day ago

Αγγελική Φράγκου: Πώς μεταβιβάζονται οι μετοχές στους κληρονόμους αποβιωσάντων

ΕΚΠΟΜΠΕΣ1 day ago

Κυριάκος Τσιμίλλης: Αλλαγή φρουράς στους Οικολόγους

voulitv1 day ago

ΑΚΕΛ – ΕΛΑΜ: Διαφορετικές προσεγγίσεις στο Κυπριακό και τη διάνοιξη νέων οδοφραγμάτων

voulitv1 day ago

Παμπορίδης στο Vouli.TV: «Μπορώ να κερδίσω τον Χριστοδουλίδη» – Αιχμές κατά Αβέρωφ

ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ2 days ago

Το τρίποντο του Βεζένκοφ και τα… airball των μεμψίμοιρων!

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ3 weeks ago

Χάρης Γεωργιάδης: «Όχι» σε προεκλογική με Αβέρωφ – Νέα ένταση στον ΔΗΣΥ

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ3 weeks ago

ΔΗΣΥ: Αβέρωφ ή Παμπορίδης; Επιστροφή ή αλλαγή σελίδας για το 2028

Άρθρα Χάρη Θεραπή3 weeks ago

Η Ευρώπη χάνει τον βηματισμό της: Τραμπ, πόλεμοι και εσωτερικές ρωγμές

Off the Record3 weeks ago

Αβέρωφ Νεοφύτου: Όνειρο ζωής η Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας

Άρθρα Χάρη Θεραπή3 weeks ago

ΑΚΕΛ: Στήνει το μέτωπο για το 2028 – Ποιοι χωρούν και ποιοι μένουν εκτός

Off the Record4 weeks ago

Η ανάπτυξη ως κοινή υπόθεση – Πέντε χρόνια Πρωτοβουλίας Παγκόσμιας Ανάπτυξης

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ3 weeks ago

Ιράν, τράπεζες και LNG: Το γεωπολιτικό ντόμινο που φτάνει μέχρι τις κορυφές της εξουσίας

Off the Record4 weeks ago

Η Κύπρος έχει πολλά να κερδίσει από την Ινδία

Off the Record3 weeks ago

Οι Κύπριοι μαθητές διαβάζουν αλλά δεν καταλαβαίνουν…

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ3 weeks ago

Ο Παμπορίδης βγάζει το «μαγικό ραβδί» και προειδοποιεί: «Θα ξηλωθεί το τρικό»

Viral

(c) 2017-26 | Vouli.TV. All Rights Reserved. Developed by UnitrustMedia