ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ξεκινά η πώληση των F-35 στην Ελλάδα-«Απογειώνεται» το προβάδισμα στο Αιγαίο μαζί με F-16 Viper και Rafale

Published

3 years ago

January 27, 2024

Μεγάλο βήμα για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας και την αναβάθμιση των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας συνιστά η έγκριση από τις ΗΠΑ της πώλησης των F-35 στην χώρα μας και η προώθηση ενός μεγάλου πακέτου δωρεάν αμυντικής βοήθειας, που καλύπτει άμεσες ανάγκες των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Συγχρόνως όμως ανοίγει ο δρόμος και για πρόσθετα εξοπλιστικά προγράμματα για τα οποία έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον η χώρα μας.

Το νέο αυτό μεγάλο βήμα που αντανακλά και το υψηλό επίπεδο και την εμβάθυνση της Στρατηγικής Σχέσης Ελλάδας-ΗΠΑ αποτυπώθηκε πλήρως στην επιστολή που απηύθυνε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλινκεν στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη καθώς οι τελικές συνεννοήσεις είχαν γίνει στην συνάντηση που είχαν πριν λίγες ημέρες στην κατοικία του πρωθυπουργού στα Χανιά.

Κορυφαίο βεβαίως είναι το πακέτο των F-35 το οποίο έχει προεγκριθεί από το Κογκρέσο και τώρα μετά την προθεσμία των 14 ημερών που άρχισε να τρέχει από τις 26 Ιανουαρίου, θα ακολουθήσει και η τυπική έγκριση της πώλησης προς την Ελλάδα. Ήδη την Δευτέρα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δενδιας θα έχει στα χέρια του το draft της LOA (Letter of Offer and Acceptance) και θα ξεκινήσει η διαπραγμάτευση για την διαμόρφωση της τελικής σύμβασης για την αγορά των F-35 από την χώρα μας. Μια αγορά που θα βάλει την Ελλάδα στο κλαμπ των χωρών που θα διαθέτουν μαχητικά 5ης γενιάς. Στην ευρύτερη περιοχή μόνο το Ισραήλ και η Ιταλία διαθέτουν F-35 και αυτό προσδίδει ιδιαίτερη αξία στην συγκεκριμένη αγορά.

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία είχε ήδη το «προβάδισμα» στο Αιγαίο μετά την απόκτηση των γαλλικών Rafale, όμως η συνύπαρξη τώρα των Rafale με τα αναβαθμισμένα F-16 Viper και με τα F-35 προσφέρουν στρατηγικό πλεονέκτημα στην Πολεμική Αεροπορία που αναδεικνύεται σε μια από τις ισχυρότερες αεροπορικές δυνάμεις στην περιοχή.

Και αυτοί οι συσχετισμοί δεν ανατρέπονται από την πιθανή έγκριση από το Κογκρέσο της πώλησης F-16 στην Τουρκία και αναβάθμισης των παλιών τουρκικών μαχητικών, καθώς τα Rafale υπερτερούν και τα F-35 πρόκειται περί στρατηγικής σημασίας όπλου. Έχοντας χαρακτηριστικά stealth (υψηλή δυσκολία εντοπισμού από την αντίπαλη αεράμυνα) και μοναδική δυνατότητα κατόπτευσης που του επιτρέπει να έχει εξαιρετική περιφερειακή επίγνωση κατάστασης και με το σύστημα Link16 που επιτρέπει την διαλειτουργικότητα ώστε να μεταδίδει εικόνα από προωθημένες θέσεις στο πεδίο.

Η Ελλάδα έχει ήδη παραλάβει 18 Rafale (τα υπόλοιπα 6 αναμένονται εντός του 2024), παραλαμβάνει ήδη τα αναβαθμισμένα F-16 Viper, η παραλαβή των οποίων αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2027, ενώ τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο αναμένονται τα πρώτα τρία από τα συνολικά επτά ελικόπτερα τύπου Romeo για το Πολεμικό Ναυτικό, τα κορυφαία ελικόπτερα παγκοσμίως για ανθυποβρυχιακή δράση.

Ιδιαίτερα σημαντική όμως είναι η δωρεάν αμυντική βοήθεια προς την χώρα μας όπως καταγράφεται στην Επιστολή Μπλινκεν, βοήθεια που παρέχεται μέσω της EDA (Excess Defense Articles) περί πλεονάζοντος υλικού.

Το πακέτο αυτό περιλαμβάνει 4 φρεγάτες LCS, 2 μεταγωγικά αεροσκάφη C-130H ,10 κινητήρες για τα αεροσκάφη P3 ,τρία περιπολικά σκάφη 60 Brandley και οχήματα και φορτηγά. Όπως όμως αναφέρεται στην επιστολή έα υπάρξει και συνέχεια της συνεργασίας με την εξέταση των αιτημάτων για θωρακισμένα οχήματα MRAP’s για αγορά ιπτάμενου τάνκερ ανεφοδιασμού KC-130 άλλα και νέων C-130J.

H αμυντική αυτή βοήθεια ενισχύει σημαντικά και τους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων και καλύπτει άμεσες ανάγκες με το μικρότερο δυνατό τίμημα και κόστος. Οι εξελίξεις αυτές αποτελούν πάντως και αναγνώριση του σταθεροποιητικού ρόλου της Ελλάδας στην περιοχή αλλά και της αξιοπιστίας ως συμμάχου σε μια περιοχή που οι αποσταθεροποιητικοί παράγοντες είναι πολλοί και οι κίνδυνοι ανάφλεξης ορατοί.

Τις λεπτομέρειες για την συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα των F-35 και την συνεπακόλουθη αγορά των 20+20 υπερσύγχρονων μαχητικών πέμπτης γενιάς αλλά και την πλήρη περιγραφή του δωρεάν πακέτου-«μαμούθ» προς την χώρα μας περιγράφει στην επιστολή του προς τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν.

Συγκεκριμένα, στην επιστολή του που δίνεται στη δημοσιότητα ο κ. Μπλίνκεν κάνει λόγο για στενή συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ και τονίζει πως αυτή είναι απαραίτητη προκειμένου να προαχθεί η διεθνής ειρήνη και ασφάλεια, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη συνέχιση της τάξης που βασίζεται σε κανόνες.

Στο ίδιο πλαίσιο ο Αμερικανός ΥΠΕΞ αναφέρει χαρακτηριστικά πως η ελληνοαμερικανική συνεργασία επεκτείνεται σε έξι άξονες. Μεταξύ αυτών λεπτομέρειες για τα F-35 και το δωρεάν πακέτο στρατιωτικού εξοπλισμού. Παράλληλα ό,τι δίνεται από τις ΗΠΑ ως EDA (Excess Defence Articles), δηλαδή από το αμυντικό απόθεμα είναι, είτε δωρεάν είτε με συμβολικό αντίτιμο.

Συγκεκριμένα αναφέρει πως το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει ήδη ενημερώσει το Κογκρέσο για τις ακόλουθες προτεινόμενες μεταφορές επιχορηγήσεων υπέρβασης αμυντικών ειδών (EDA) προς την Ελλάδα:

– Δύο αεροσκάφη EDA C-130H,

– Δέκα κινητήρες EDA για αεροσκάφη P-3 και

– 60 οχήματα μάχης πεζικού Bradley ως EDA (Excess Defence Articles).

Αντίστοιχα σημειώνει πως θα υποβληθούν προς κοινοποίηση στο Κογκρέσο τα ακόλουθα προς μεταφορά στην Ελλάδα:

– Μέχρι 40 νέα αεροσκάφη F-35 μέσω Στρατιωτικών Πωλήσεων Εξωτερικού,

– Τρία πλοία κλάσης Protector ως EDA- και

– Διάφορα φορτηγά και ρυμουλκούμενα ως EDA.

Ο κ. Μπλίνκεν τονίζει πως «η Ελλάδα έχει κάνει αξιοσημείωτα βήματα για τον εκσυγχρονισμό των αμυντικών της δυνατοτήτων. Ανυπομονώ να αυξήσουμε τη συνεργασία μας και να αναπτύξουμε μια πιο ισχυρή στρατηγική σχέση μεταξύ των ενόπλων μας δυνάμεων».

Αναλυτικά άτυπη μετάφραση της επιστολής Μπλίνκεν στον Μητσοτάκη με την πλήρη στρατιωτική ενίσχυση της Ελλάδας από τις ΗΠΑ:

Προς την Εξοχότητά του

Κυριάκο Μητσοτάκη

Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας

Αθήνα

Αγαπητέ κ. Πρωθυπουργέ,

Η παραχώρηση αμυντικού υλικού στους συμμάχους μας στο NATO αποτελεί θεμελιώδες συστατικό των προσπαθειών μας για να τονώσουμε την ευρωπαϊκή ασφάλεια και να ενισχύσουμε τις συλλογικές αποτρεπτικές και αμυντικές δυνατότητες της Συμμαχίας. Προς αυτόν τον σκοπό, έχουμε επιδιώξει να συνεργαστούμε στενά με την Ελλάδα ώστε να προωθήσουμε τα κοινά συμφέροντά μας και τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, που είναι ζωτικής σημασίας για τη συνέχιση της διεθνούς τάξης που εδράζεται σε κανόνες. Αυτή η ισχυρή διμερής σχέση συνιστά απόδειξη των σταθερών δεσμών ανάμεσα στα έθνη μας, και με ενθαρρύνει η πρόοδος που έχουμε επιτελέσει μαζί στο πλαίσιο της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας ΗΠΑ – Ελλάδας ώστε να διατηρήσουμε ισχυρά, ικανά και διαλειτουργικά στρατεύματα.

Υπό την αίρεση ικανοποίησης όλων των σχετικών νομικών προαπαιτούμενων, περιλαμβανομένης της γνωστοποίησης στο Κογκρέσο, προτιθέμεθα να διευρύνουμε τη εταιρική συνεργασία μας σε θέματα ασφάλειας ως εξής:

Πρώτον, στις 27 Σεπτεμβρίου 2022 ολοκληρώθηκε η διαδικασία γνωστοποίησης στο Κογκρέσο όσον αφορά επιχορήγηση ύψους 30 εκατομμυρίων δολαρίων στην Ελλάδα για αμυντικές προμήθειες, με τη διαδικασία της Χρηματοδότησης Ξένων Ενόπλων Δυνάμεων (Foreign Military Financing, FMF), προκειμένου να ενθαρρυνθεί κρίσιμη στήριξη προς την Ουκρανία. Στις 24 Οκτωβρίου 2023 οι Ηνωμένες Πολιτείες υπολόγισαν για την Ελλάδα επιπλέον 30 εκατομμύρια δολάρια με τη διαδικασία της FMF, ώστε να ενθαρρύνουν περαιτέρω δωρεές.

Δεύτερον, έχουμε ήδη γνωστοποιήσει στο Κογκρέσο τις παρακάτω προτεινόμενες δωρεάν παραχωρήσεις στην Ελλάδα, με το πρόγραμμα του Πλεονάζοντος Αμυντικού Υλικού (Excess Defense Articles, EDA):

– Δύο αεροσκάφη C-130H, Πλεονάζοντα Αμυντικά Υλικά,

– Δέκα κινητήρες για αεροσκάφη P-3, Πλεονάζοντα Αμυντικά Υλικά και

– 60 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης Bradley, ως Πλεονάζοντα Αμυντικά Υλικά.

Τρίτον, θα υποβάλουμε για γνωστοποίηση στο Κογκρέσο τα ακόλουθα, προς παραχώρηση στην Ελλάδα:

– Έως 40 νέα αεροσκάφη F-35 μέσω Στρατιωτικών Πωλήσεων Εξωτερικού,

– Τρία πλοία κλάσης Protector, ως Πλεονάζοντα Αμυντικά Υλικά και

– Διάφορα φορτηγά οχήματα και ρυμουλκούμενα, ως Πλεονάζοντα Αμυντικά Υλικά.

Τέταρτον, θα υποβάλουμε στο Κογκρέσο νομοθετική πρόταση για τη παραχώρηση πλοίων, με αίτημα να παράσχει την απαραίτητη νομική εξουσιοδότηση για τη μεταφορά στην Ελλάδα έως και τεσσάρων φρεγατών τύπου LCS, με τη διαδικασία του Πλεονάζοντος Αμυντικού Υλικού.

Πέμπτον, συνεχίζουμε να ενδιαφερόμαστε για τις αμυντικές δυνατότητες που η Ελλάδα θα μπορούσε να μεταβιβάσει ή να πουλήσει στην Ουκρανία. Εάν αυτές οι δυνατότητες ενδιαφέρουν την Ουκρανία, και εκκρεμούσας της αξιολόγησης της κατάστασης και της αξίας τους από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, μπορούμε να διερευνήσουμε ευκαιρίες για πιθανή πρόσθετη Χρηματοδότηση Ξένων Ενόπλων Δυνάμεων ύψους μέχρι 200 εκατομμυρίων δολαρίων για την Ελλάδα.

Έκτον, θα δώσω προτεραιότητα στην Ελλάδα ώστε να παραλάβει πλεονάζοντα οχήματα Ανθεκτικά σε Νάρκες, Προστατευμένα από Ενέδρες, όταν αυτά καταστούν διαθέσιμα κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους και θα εξετάσω τις ελληνικές ανάγκες σε περίπτωση που καταστούν διαθέσιμα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού τύπου KC-135. Εκτός από τα C-130H, το Υπουργείο Άμυνας εργάζεται για την παροχή δεδομένων σχετικά με τις τιμές και τη διαθεσιμότητα για την αγορά νέων C-130J από την Ελλάδα.

Η Ελλάδα έχει κάνει αξιοσημείωτα βήματα προόδου για τον εκσυγχρονισμό των αμυντικών της δυνατοτήτων. Προσβλέπω στην ενίσχυση της συνεργασίας μας και στην ανάπτυξη μιας πιο ισχυρής στρατηγικής σχέσης μεταξύ των ενόπλων δυνάμεών μας.

Με εκτίμηση,

Antony Blinken

Σημειώνεται πως ως σημαντική ημέρα για την εθνική μας άμυνα και την ελληνική διπλωματία χαρακτήρισε την σημερινή, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης σε δήλωσή του επ’ αφορμής της έγκρισης της συμμετοχής της Ελλάδας στο πρόγραμμα των F-35 και την επακόλουθη αγορά από την χώρα μας 20+20 υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός που έλαβε την επιστολή από τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Άντονι Μπλίνεκν τονίζει ότι έτσι «αναδεικνύεται και επισφραγίζεται το στρατηγικό βάθος των ελληνοαμερικανικών σχέσεων» και σημειώνει: «Με αυτήν, η Ελλάδα τίθεται και επισήμως στην τροχιά απόκτησης έως και 40 μαχητικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς F-35».

Η δήλωση του πρωθυπουργού για την έγκριση της αγοράς των F-35 από την Ελλάδα

Όπως επίσης σημειώνει ο πρωθυπουργός, «ταυτόχρονα, όμως, αποκτά και εντελώς δωρεάν ένα πολύ μεγάλο πακέτο εξοπλισμών που ενισχύουν καθοριστικά και τους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και το Ελληνικό Λιμενικό. Πρόκειται για φρεγάτες, για μεταγωγικά C-130, για θωρακισμένα άρματα μάχης και οχήματα, αλλά και για πολλά ακόμη στοιχεία αμυντικού υλικού, τα οποία η χώρα μας εξασφάλισε ύστερα από το αίτημα που είχα διατυπώσει, τον Μάιο του 2022, προσωπικά στον Πρόεδρο Biden».

Η δήλωση του πρωθυπουργού για την έγκριση της αγοράς των F-35 από την Ελλάδα:

«Σήμερα είναι μία σημαντική ημέρα για την εθνική μας άμυνα και για την ελληνική διπλωματία. Γιατί, με βάση επιστολή που έλαβα από τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Antony Blinken, αναδεικνύεται και επισφραγίζεται το στρατηγικό βάθος των ελληνοαμερικανικών σχέσεων.

Με αυτήν, η Ελλάδα τίθεται και επισήμως στην τροχιά απόκτησης έως και 40 μαχητικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς F-35. Ταυτόχρονα, όμως, αποκτά και εντελώς δωρεάν ένα πολύ μεγάλο πακέτο εξοπλισμών που ενισχύουν καθοριστικά και τους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και το Ελληνικό Λιμενικό.

Πρόκειται για φρεγάτες, για μεταγωγικά C-130, για θωρακισμένα άρματα μάχης και οχήματα, αλλά και για πολλά ακόμη στοιχεία αμυντικού υλικού, τα οποία η χώρα μας εξασφάλισε ύστερα από το αίτημα που είχα διατυπώσει, τον Μάιο του 2022, προσωπικά στον Πρόεδρο Biden.

Η πατρίδα θωρακίζεται, έτσι, διπλά: απ’ τη μία πλευρά η αποτρεπτική της ισχύς μεγεθύνεται σε γη, σε αέρα και σε θάλασσα. Ενώ, από την άλλη, δεν επιβαρύνεται ο Έλληνας φορολογούμενος, καθώς αυτό το πακέτο θα διατεθεί δωρεάν, από τα αμερικανικά αποθέματα.

Είναι το αποτέλεσμα μιας μεθοδικής, αθόρυβης και μακράς προσπάθειας, που συνδύασε τη συμμαχική συνέπεια της Ελλάδας στα διεθνή μέτωπα με την προώθηση των εθνικών της συμφερόντων. Αποτέλεσμα το οποίο εδραιώνει, παράλληλα, τη δυναμική και αυτοτελή ελληνοαμερικανική στρατηγική σχέση.

Γιατί η σημερινή εξέλιξη δικαιώνει την ενεργή διπλωματία της αξιοπιστίας που ακολουθούμε παντού τα τελευταία χρόνια: από τον πόλεμο στην Ουκρανία, τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, μέχρι την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο και το δράμα της Μέσης Ανατολής.

Με καθαρές θέσεις και με πρωτοβουλίες στα μεγάλα ζητήματα, η Ελλάδα ασκεί, πλέον, ενεργό ρόλο στον Δυτικό κόσμο. Κάτι που της αναγνωρίζουν εταίροι και σύμμαχοι, βλέποντας στη χώρα μας έναν σταθερό συμπαραστάτη, έναν έμπιστο συνομιλητή αλλά και έναν αναγκαίο συνοδοιπόρο και συνεργάτη.

Σε μία εποχή αβεβαιότητας, λοιπόν, η πατρίδα μας επιβεβαιώνει ότι στέκει με σοβαρότητα και γεωπολιτική ωριμότητα στον παγκόσμιο χάρτη. Ενώ, την ίδια ώρα, υπηρετεί τα εθνικά της δίκαια, θωρακίζοντας την άμυνά της. Στον δρόμο της σταθερότητας και της ειρήνης, πάντα με υπερηφάνεια και εθνική αυτοπεποίθηση».

Πηγή: protothema.gr

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ο Παμπορίδης βγάζει το «μαγικό ραβδί» και προειδοποιεί: «Θα ξηλωθεί το τρικό»

Published

15 hours ago

October 29, 2026

Vouli TV

ΔΗΣΥ σε «άτακτη κατάσταση» και Παμπορίδης με… μαγικό ραβδί: «Η επιλογή μου λύνει τα προβλήματα»

Ο Γιώργος Παμπορίδης περιγράφει την κατάσταση στον ΔΗΣΥ ως «άτακτη» και παρουσιάζει τη δική του υποψηφιότητα ως διέξοδο.
Υποστηρίζει ότι η επιλογή του θα μπορούσε να λύσει «με έναν μαγικό τρόπο» προβλήματα που, όπως λέει, ταλανίζουν το κόμμα από το 2022.
Αβέρωφ Νεοφύτου και Παμπορίδης βρίσκονται πλέον επισήμως απέναντι ο ένας στον άλλο για το χρίσμα ενόψει του 2028.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Παμπορίδης σχολιάζει τις θέσεις Αβέρωφ για τη Ρωσία με την ατάκα ότι «στις εκλογές λέμε πελλάρες».

Ο ΔΗΣΥ ψάχνει ενότητα, ψάχνει κατεύθυνση και, αν κρίνουμε από τις τελευταίες τοποθετήσεις του Γιώργου Παμπορίδη, ίσως χρειάζεται και κάτι ακόμη: λίγη… πολιτική μαγεία.

Ο διεκδικητής του χρίσματος δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει την εικόνα που ο ίδιος βλέπει στην Πινδάρου. Μίλησε για μια «άτακτη» κατάσταση και συνέδεσε τα σημερινά προβλήματα με όσα συμβαίνουν στο κόμμα από το 2022 και μετά.

Και κάπου εκεί ήρθε η φράση που δύσκολα περνά απαρατήρητη.

Ο Γιώργος Παμπορίδης υποστήριξε ότι η δική του επιλογή θα μπορούσε να λύσει «με ένα μαγικό τρόπο» τα ζητήματα που βασανίζουν τον ΔΗΣΥ, ώστε η παράταξη να στραφεί ξανά προς την κοινωνία και να επιχειρήσει να επανακτήσει την εμπιστοσύνη της.

Μαγικός τρόπος λοιπόν.

Στην πολιτική, βέβαια, τα μαγικά ραβδιά συνήθως εμφανίζονται ευκολότερα πριν από τις κάλπες παρά μετά από αυτές.

Από το «μαγικό» στις… «πελλάρες»

Αν όμως το «μαγικό» ήταν η μία ατάκα της ημέρας, η άλλη ήταν ακόμη πιο χαρακτηριστική.

Ερωτηθείς για τη θέση του Αβέρωφ Νεοφύτου σχετικά με τις ενεργειακές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, ο Παμπορίδης εξέφρασε σαφή διαφωνία, λέγοντας ότι μια τέτοια θέση βρίσκεται εκτός της λογικής του ΔΗΣΥ, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των ευρωπαϊκών θεσμών.

Και ακολούθησε η ατάκα:

«Δείξετε λίγη κατανόηση γιατί στις εκλογές λέμε “πελλάρες”».

Μια φράση που ανεβάζει ακόμη περισσότερο τη θερμοκρασία σε μια εσωκομματική αναμέτρηση που ήδη μόνο αδιάφορη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Ο ένας απέναντι στον άλλο — και η «ενότητα» στη μέση

Αβέρωφ Νεοφύτου και Γιώργος Παμπορίδης έχουν πλέον υποβάλει επίσημα τις υποψηφιότητές τους και η βάση του ΔΗΣΥ καλείται στις 28 Νοεμβρίου να επιλέξει ποιος θα πάρει το κομματικό χρίσμα ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2028.

Την ίδια στιγμή, η συζήτηση περί ενότητας συνεχίζεται.

Οι δύο διεκδικητές βρέθηκαν μάλιστα πλάι-πλάι στις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου, σε μια εικόνα με εμφανή πολιτικό συμβολισμό, την ώρα που δημοσιεύματα περιγράφουν βαρύ κλίμα και συνεχιζόμενη εσωστρέφεια στο συναγερμικό στρατόπεδο.

Η αντίφαση είναι δύσκολο να αγνοηθεί: από τη μία, όλοι μιλούν για την ανάγκη ενότητας. Από την άλλη, η πολιτική αντιπαράθεση γίνεται ολοένα και πιο έντονη.

Παμπορίδης: «Δεν είμαι μέρος της κρίσης»

Ο Γιώργος Παμπορίδης επιχείρησε παράλληλα να κρατήσει αποστάσεις από τις εσωκομματικές συγκρούσεις των τελευταίων ετών.

Δήλωσε ότι δεν είχε ανάμειξη στην κρίση ενότητας του κόμματος και παρουσίασε την υποψηφιότητά του ως επιλογή που μπορεί να βοηθήσει τον ΔΗΣΥ να αφήσει πίσω του τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις.

Αυτό αποτελεί πλέον ένα από τα βασικά πολιτικά επιχειρήματα της δικής του υποψηφιότητας.

Απέναντί του, όμως, βρίσκεται ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Ένας πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ που επιστρέφει στη μάχη διεκδικώντας το χρίσμα και επιχειρώντας να πείσει τη βάση ότι η δική του πολιτική πρόταση είναι εκείνη που πρέπει να εκπροσωπήσει την παράταξη στις προεδρικές εκλογές.

Η κάλπη θα λύσει το ένα πρόβλημα. Τα υπόλοιπα;

Στις 28 Νοεμβρίου ο ΔΗΣΥ θα γνωρίζει ποιος από τους δύο θα έχει πάρει το χρίσμα.

Αυτό είναι το εύκολο μέρος: κάποιος θα κερδίσει και κάποιος θα χάσει.

Το δυσκολότερο ερώτημα είναι τι θα συμβεί στις 29 Νοεμβρίου.

Διότι η εσωκομματική κάλπη μπορεί να επιλέξει υποψήφιο για το 2028. Δεν μπορεί από μόνη της να εξαφανίσει τις διαφωνίες, τις προσωπικές αντιπαραθέσεις και τα πολιτικά τραύματα που έχουν συσσωρευτεί τα τελευταία χρόνια.

Και κάπως έτσι, ο «μαγικός τρόπος» του Γιώργου Παμπορίδη αποκτά μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον.

Γιατί το πραγματικό στοίχημα δεν είναι μόνο ποιος θα πάρει το χρίσμα.

Είναι εάν, όταν τελειώσει η μάχη για το χρίσμα, θα υπάρχει πράγματι τρόπος —μαγικός ή μη— να μπουν ξανά όλοι κάτω από την ίδια κομματική στέγη.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Χάρης Γεωργιάδης: «Όχι» σε προεκλογική με Αβέρωφ – Νέα ένταση στον ΔΗΣΥ

Published

3 days ago

October 27, 2026

Vouli TV

Η «ενότητα» στον Δημοκρατικό Συναγερμό φαίνεται να περνά μια ακόμη δύσκολη δοκιμασία. Και αυτή τη φορά δεν χρειάστηκαν διαρροές, πηγαδάκια ή πολιτικοί χρησμοί. Ο Χάρης Γεωργιάδης το έγραψε, το υπέγραψε και το έστειλε στην Αννίτα Δημητρίου: αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου πάρει το χρίσμα για τις Προεδρικές του 2028, ο ίδιος δεν θα συμμετάσχει στην προεκλογική του εκστρατεία.

Και κάπως έτσι, η πολυσυζητημένη προσπάθεια να παρουσιαστεί ένας ΔΗΣΥ που αφήνει πίσω του τις πληγές του 2023 αποκτά ένα μικρό… τεχνικό πρόβλημα.

Η πρίζα της «ενότητας» φαίνεται να βγήκε από τον τοίχο.

Το μήνυμα Χάρη δεν σηκώνει πολλές παρερμηνείες

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών και ιστορικό στέλεχος του ΔΗΣΥ ενημέρωσε επισήμως την πρόεδρο του κόμματος ότι, εάν η εσωκομματική διαδικασία αναδείξει τον Αβέρωφ Νεοφύτου ως υποψήφιο για τις Προεδρικές του 2028, ο ίδιος δεν θα συμμετάσχει στην εκστρατεία στήριξής του.

Δεν σταμάτησε όμως εκεί.

Στην επιστολή του αποδίδει το πολιτικό σκηνικό που προηγήθηκε σε συνθήκες πίεσης και κάνει λόγο ακόμη και για «απροκάλυπτο πολιτικό εκβιασμό», συνδέοντας την εκτίμησή του με το ενδεχόμενο ανεξάρτητης υποψηφιότητας που, σύμφωνα με τον ίδιο, διατηρούσε ανοικτό ο Αβέρωφ Νεοφύτου.

Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται απλώς για:

«Δεν προτιμώ τον συγκεκριμένο υποψήφιο».

Πρόκειται για πολύ βαθύτερη πολιτική διαφοροποίηση.

Το καλύτερο; «Θα σεβαστώ την πλειοψηφία, αλλά…»

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πολιτικά πιο ενδιαφέρον σημείο.

Ο Χάρης Γεωργιάδης αναγνωρίζει ότι ο Αβέρωφ μπορεί να αποτελέσει την επιλογή της πλειοψηφίας των μελών.

Αλλά ξεκαθαρίζει ότι, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, ο ίδιος θεωρεί πολιτικό του καθήκον να διαφοροποιηθεί.

Δηλαδή:

Τα μέλη αποφασίζουν.

Το αποτέλεσμα γίνεται σεβαστό.

Αλλά η προεκλογική εκστρατεία… βλέπουμε.

Καλώς ήρθατε στην κυπριακή εκδοχή της κομματικής ενότητας.

Και τώρα, ποιος ακριβώς θα ενώσει ποιον;

Το πρόβλημα πλέον για την Πινδάρου δεν είναι μόνο ποιος θα πάρει το χρίσμα.

Είναι τι θα υπάρχει την επόμενη μέρα.

Διότι αν ένα ιστορικό στέλεχος του κόμματος δηλώνει προκαταβολικά ότι δεν μπορεί να συμμετάσχει στην εκστρατεία ενός συγκεκριμένου υποψηφίου, τότε το πραγματικό ερώτημα ξεπερνά την προσωπική αντιπαράθεση.

Μπορεί ο ΔΗΣΥ να βγει από αυτή τη διαδικασία ως μία παράταξη ή θα βγει ως άθροισμα στρατοπέδων;

Ήδη οι αντιδράσεις είναι ενδεικτικές. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Δημήτρης Δημητρίου εξέφρασε τη διαφωνία του με την προσέγγιση Γεωργιάδη, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να γίνει σεβαστή η απόφαση των μελών και ότι τέτοιες κινήσεις μεγαλώνουν την εσωστρέφεια.

Με απλά λόγια:

Πριν ακόμη επιλεγεί ο υποψήφιος, άρχισε η συζήτηση για το ποιοι θα αρνηθούν να τον στηρίξουν.

Εξαιρετική αφετηρία για μια παράταξη που θέλει να μιλά για συσπείρωση.

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο λέγεται 2023

Και φυσικά υπάρχει κάτι που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.

Οι Προεδρικές του 2023.

Ο ΔΗΣΥ πέρασε τότε μια από τις σοβαρότερες εσωτερικές κρίσεις της ιστορίας του. Ο ίδιος ο Γεωργιάδης φροντίζει μάλιστα στην επιστολή του να υπενθυμίσει ότι τότε στήριξε πλήρως την υποψηφιότητα Αβέρωφ Νεοφύτου, παρά τις δυσμενείς εκτιμήσεις που υπήρχαν για την εκλογική της προοπτική.

Γι’ αυτό και επιμένει ότι η σημερινή του διαφοροποίηση δεν αφορά την «εκλεξιμότητα» του Αβέρωφ.

Αφορά πολιτικές θέσεις, διαδικασίες και αρχές.

Αυτό κάνει τη σύγκρουση πολιτικά σοβαρότερη.

Διότι άλλο είναι να λες «δεν πιστεύω ότι μπορεί να κερδίσει».

Και άλλο να λες ουσιαστικά:

«Ακόμη κι αν τον επιλέξει το κόμμα μου, εγώ δεν μπορώ να κάνω εκστρατεία για να εκλεγεί».

Και μέσα σε όλα αυτά… Γλαύκος Κληρίδης

Υπάρχει και η λεπτομέρεια με ιδιαίτερο συμβολισμό.

Ο Χάρης Γεωργιάδης έθεσε στη διάθεση της Αννίτας Δημητρίου την παραίτησή του από την προεδρία του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι δεν αποστασιοποιείται από τον ΔΗΣΥ.

Άρα έχουμε ένα εξαιρετικά κυπριακό πολιτικό σχήμα:

Δεν φεύγω από το κόμμα.

Πιστεύω στο κόμμα.

Στηρίζω το κόμμα.

Αλλά εάν το κόμμα επιλέξει τον συγκεκριμένο υποψήφιο, δεν θα τον στηρίξω στην προεκλογική.

Και, παρεμπιπτόντως, η παραίτησή μου είναι στη διάθεσή σας.

Αν αυτό δεν είναι πολιτικό μήνυμα με κεφαλαία γράμματα, τότε τι είναι;

Η μάχη πλέον δεν είναι μόνο Αβέρωφ – Παμπορίδη

Η εξέλιξη αλλάζει και την πολιτική διάσταση της εσωκομματικής διαδικασίας.

Με τις υποψηφιότητες Αβέρωφ Νεοφύτου και Γιώργου Παμπορίδη να βρίσκονται στο προσκήνιο, η συζήτηση δεν αφορά πλέον απλώς δύο πρόσωπα. Η δημόσια παρέμβαση Γεωργιάδη μεταφέρει τη σύγκρουση στο ερώτημα για την κατεύθυνση και την πολιτική φυσιογνωμία του κόμματος.

Και εκεί αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα.

Γιατί οι εσωκομματικές εκλογές κάποτε τελειώνουν.

Οι δηλώσεις όμως μένουν.

Οι επιστολές επίσης.

Και όταν έρθει η ώρα της οικογενειακής φωτογραφίας με τον νικητή, κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει πώς ακριβώς θα χωρέσουν όλοι στο ίδιο κάδρο.

Η Πινδάρου ήθελε εκλογή υποψηφίου. Μπορεί να πάρει και ξεκαθάρισμα λογαριασμών

Η παρέμβαση Χάρη Γεωργιάδη κάνει ένα πράγμα απολύτως σαφές:

Η διαδικασία επιλογής υποψηφίου του ΔΗΣΥ δεν είναι απλώς μια ψηφοφορία για το ποιος θα διεκδικήσει την Προεδρία το 2028.

Εξελίσσεται παράλληλα σε συζήτηση για το ποιος εκφράζει τον ΔΗΣΥ, ποια πολιτική γραμμή θεωρείται συνέχεια της παράδοσής του και –κυρίως– πόσο πραγματικά ενωμένη είναι η παράταξη μετά τις συγκρούσεις των τελευταίων χρόνων.

Ο Αβέρωφ ζητά την ψήφο της βάσης.

Ο Παμπορίδης διεκδικεί το χρίσμα.

Ο Χάρης βάζει κόκκινη γραμμή.

Η Αννίτα καλείται να κρατήσει τις ισορροπίες.

Και η Πινδάρου;

Η Πινδάρου μάλλον χρειάζεται μεγαλύτερο τραπέζι.

Γιατί μέχρι το 2028 θα πρέπει πρώτα να αποφασίσουν ποιος θα καθίσει δίπλα σε ποιον.

Και μετά βλέπουμε για την Προεδρία.

Άρθρα Χάρη Θεραπή

Η Ευρώπη χάνει τον βηματισμό της: Τραμπ, πόλεμοι και εσωτερικές ρωγμές

Published

4 days ago

October 26, 2026

Χάρης Θεραπής

του Χάρη Θεραπή

Από την ενεργειακή ανασφάλεια και τις κοινωνικές πιέσεις μέχρι τη γεωπολιτική αβεβαιότητα – Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται μπροστά σε αποφάσεις που ίσως καθορίσουν όχι απλώς την οικονομία της, αλλά την ίδια τη θέση της στον νέο κόσμο

Η Ευρώπη βρίσκεται και πάλι ενώπιον ενός δύσκολου ερωτήματος: μπορεί να λειτουργήσει ως πραγματική γεωπολιτική δύναμη ή θα συνεχίσει να αντιδρά στις αποφάσεις και στις κρίσεις που δημιουργούν άλλοι;

Η συζήτηση δεν είναι πλέον θεωρητική.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εκρηκτικό μείγμα οικονομικών, κοινωνικών και γεωπολιτικών πιέσεων. Η ενεργειακή αβεβαιότητα επιστρέφει, οι διαφωνίες μεταξύ των «27» γίνονται εντονότερες, οι εθνικοί προϋπολογισμοί πιέζονται και οι κοινωνίες εμφανίζονται ολοένα λιγότερο πρόθυμες να αποδεχθούν νέες θυσίες.

Την ίδια ώρα, το διεθνές περιβάλλον αλλάζει με ταχύτητα που οι Βρυξέλλες δυσκολεύονται να ακολουθήσουν.

Από τη μία κρίση στην άλλη

Η Ευρώπη πέρασε τα τελευταία χρόνια από διαδοχικά σοκ: πανδημία, ενεργειακή κρίση, πόλεμος στην Ουκρανία, πληθωρισμός, μεταναστευτικές πιέσεις και ανατροπές στις διεθνείς εμπορικές σχέσεις.

Τώρα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα περίοδο αβεβαιότητας.

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή επηρεάζει άμεσα την ενεργειακή ασφάλεια, ενώ οι εξελίξεις στην Ουκρανία εξακολουθούν να απαιτούν σημαντικούς οικονομικούς και αμυντικούς πόρους.

Παράλληλα, οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται δεδομένες με τους όρους προηγούμενων δεκαετιών.

Και απέναντι στην Κίνα, η Ευρώπη εξακολουθεί να προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ οικονομικής συνεργασίας, εμπορικού ανταγωνισμού και στρατηγικής αυτονομίας.

Η ΕΕ καλείται, δηλαδή, να πληρώσει περισσότερο για την άμυνά της, περισσότερο για την ενέργειά της και περισσότερο για τη διατήρηση της οικονομικής της ανταγωνιστικότητας.

Το ερώτημα είναι ποιος τελικά θα πληρώσει τον λογαριασμό.

Οι κοινωνίες αρχίζουν να αντιδρούν

Εδώ βρίσκεται ίσως και η μεγαλύτερη πολιτική απειλή.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν ήδη βιώσει χρόνια αυξημένου κόστους ζωής, υψηλών τιμών ενέργειας, στεγαστικής πίεσης και συρρίκνωσης της πραγματικής αγοραστικής τους δύναμης.

Στη Γαλλία, οι δημοσιονομικές πιέσεις συνοδεύονται από κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις. Στην Ισπανία, το στεγαστικό εξελίσσεται σε μείζον κοινωνικό πρόβλημα. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυβερνήσεις καλούνται να βρουν χρήματα για άμυνα, ενεργειακή ασφάλεια, κοινωνική πολιτική και ανάπτυξη – όλα ταυτόχρονα.

Και κάπου εδώ εμφανίζεται η μεγάλη αντίφαση:

Οι Βρυξέλλες ζητούν περισσότερη Ευρώπη την ώρα που σημαντικό μέρος των ευρωπαϊκών κοινωνιών ζητά περισσότερες απαντήσεις για την καθημερινότητά του.

Βορράς και Νότος ξανά απέναντι;

Οι διαπραγματεύσεις για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και την ενέργεια επαναφέρουν γνώριμες αντιπαραθέσεις.

Οι χώρες που ζητούν μεγαλύτερη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση βρίσκονται απέναντι σε εκείνες που επιμένουν σε αυστηρότερη δημοσιονομική πειθαρχία.

Πίσω όμως από τους αριθμούς κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο πολιτικό ζήτημα:

Τι Ευρώπη θέλουν τελικά τα κράτη-μέλη;

Μια Ένωση που θα διαθέτει κοινή αμυντική πολιτική, ισχυρότερο προϋπολογισμό και μεγαλύτερη δυνατότητα παρέμβασης;

Ή μια Ευρώπη στην οποία τα κράτη θα εξακολουθούν να διατηρούν τον πρώτο και τελευταίο λόγο όταν φτάνει η στιγμή των δύσκολων αποφάσεων;

Η απάντηση παραμένει θολή.

Το πρόβλημα της ευρωπαϊκής ηγεσίας

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη.

Η σημερινή κρίση δεν είναι μόνο οικονομική ή γεωπολιτική. Είναι και κρίση πολιτικής ηγεσίας.

Η Ευρώπη έχει θεσμούς, οικονομική ισχύ και μια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών. Εκείνο που συχνά δυσκολεύεται να αποκτήσει είναι μία ενιαία στρατηγική φωνή.

Οι μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν διαφορετικές προτεραιότητες, διαφορετικές ιστορικές σχέσεις και διαφορετικές αντιλήψεις για την ασφάλεια.

Και όσο αυτές οι διαφορές παραμένουν, η περίφημη «στρατηγική αυτονομία» κινδυνεύει να παραμένει περισσότερο πολιτικό σύνθημα παρά πραγματικότητα.

Και η Κύπρος;

Για την Κύπρο αυτή η συζήτηση κάθε άλλο παρά μακρινή είναι.

Ως μικρό κράτος-μέλος στην ανατολικότερη πτέρυγα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε μια περιοχή με αυξημένη γεωπολιτική αστάθεια, η Λευκωσία έχει κάθε λόγο να επιθυμεί μια Ευρώπη με ισχυρότερη κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.

Ταυτόχρονα, όμως, η ενεργειακή αβεβαιότητα, οι διεθνείς αναταράξεις και οι ευρωπαϊκές δημοσιονομικές αποφάσεις επηρεάζουν άμεσα μια μικρή και ανοικτή οικονομία όπως η κυπριακή.

Το πραγματικό ερώτημα επομένως δεν είναι εάν οι εξελίξεις στις Βρυξέλλες αφορούν την Κύπρο.

Είναι πόσο έτοιμη είναι η Κύπρος να διεκδικήσει ρόλο μέσα στην Ευρώπη που διαμορφώνεται.

Η ώρα των αποφάσεων

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποδείξει πολλές φορές ότι οι μεγάλες κρίσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως επιταχυντές της ενοποίησης.

Αυτή τη φορά, όμως, οι προκλήσεις έρχονται όλες μαζί.

Οικονομία. Ενέργεια. Άμυνα. Ουκρανία. Μέση Ανατολή. ΗΠΑ. Κίνα. Μετανάστευση. Κοινωνική συνοχή.

Και πίσω από όλα αυτά βρίσκεται ένα ερώτημα που γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αποφευχθεί:

Θέλει η Ευρώπη να γίνει πραγματική δύναμη ή αρκείται να παραμείνει μια μεγάλη οικονομική αγορά σε έναν κόσμο όπου επιστρέφει η σκληρή πολιτική ισχύος;

Οι επόμενες αποφάσεις των «27» ίσως δώσουν την απάντηση.

Γιατί η Ευρώπη δεν βρίσκεται απλώς σε ακόμη μία κρίση.

Βρίσκεται μπροστά σε μια νέα δοκιμασία για το τι ακριβώς θέλει να είναι.