Connect with us

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κύπρος: προς μια νέα γεωπολιτική αρχιτεκτονική ασφάλειας και άμυνας.

Avatar photo

Published

on

του Γιώργου Κάρουλα, βουλευτή Αμμοχώστου του ΔΗΣΥ

Ζούμε σε μία εποχή έντονης γεωπολιτικής αστάθειας και γεωπολιτικών αλλαγών. Τα θέματα αυτά δημιουργούν την ανάγκη για επανεξέταση και όλων των θεμάτων άμυνας και ασφάλειας κρατών σε παγκόσμια κλίμακα όσο και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από το συνεχιζόμενο Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο και τώρα τα γεγονότα και πιθανή σύρραξη στο Ισραήλ και τη Γάζα προκαλούν «πολιτικούς τριγμούς» στα θεμέλια της υφιστάμενης αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Μεταξύ των αναγκών της Ευρώπης βρίσκεται η ανάγκη για ενεργειακή ασφάλεια και επάρκεια. Πρέπει να αντιμετωπιστεί στη ρίζα του το μεταναστατευτικό, να βρεθεί λύση στη λιβυκή κρίση, την εμπόλεμη ζώνη στη Συρία και το Ιράκ, όπως και να βρεθεί λύση στα συνεχώς αναβαθμιζόμενα οικονομικά και πολιτικά ζητήματα του Λιβάνου. Χωρίς βέβαια να ξεχνάμε, τις συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας, και το συνεχιζόμενο αναθεωρητισμό της.

Αυτοί οι παράγοντες συνηγορούν προς την κατεύθυνση ανάγκης μελέτης, ανάλυσης και πρακτικής αλλαγής πολιτικής πλεύσης που να αποδώσει πραγματική ασφάλεια και σταθερότητα. Τα νέα δεδομένα δημιουργούν ανάγκες. Αλλά δημιουργούν και αντίστοιχες προϋποθέσεις για μια ιστορική πολιτική στάση. Βάσεις και όρους για μια νέα πιο ουσιαστική και πιθανώς ευρύτερη αρχιτεκτονική παγκόσμιας και περιφερειακής ασφάλειας. Όπου να υπάρχουν ρήτρες. Με ειδικές πρόνοιες για το γεωπολιτικό, μεταξύ άλλων στρατηγικό περιβάλλον της ανατολικής Μεσογείου. Σε αυτό το πλαίσιο η Κυπριακή Δημοκρατίας μπορεί και οφείλει να διεκδικήσει σημαντική θέση με ρόλο κομβικό στην άμυνα και ασφάλεια καθώς τα γεγονότα τρέχουν και νέα ισοζύγια και συνεργασίες δημιουργούνται.

Η στρατηγική της Κύπρου είναι σημαντική. Η γεωγραφική της θέση αναδεικνύει το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η χώρα. Η Κύπρος αποτελεί το φυσικό χώρισμα του Ευρώ-Ατλαντικού τόξου. Καθότι στα σύνορα Δύσης και Ανατολής, προσφέρει το αναγκαίο πλαίσιο για ουσιαστική συμβολή στη διαχείριση πραγματικών κρίσεων αλλά και επιχειρησιακής συνοριακής γραμμής. Είναι σημαντικό τώρα να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία ως Κυπριακή Δημοκρατία. Να συμβάλουμε περισσότερο στη Στρατηγική Πυξίδα. Να αποτελέσουμε σημαντικό παίκτη στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας περιφερειακά και διεθνώς, πολιτικά, διπλωματικά, οικονομικά, πολιτισμικά και κοινωνικά ώστε να αποκτήσουμε ρόλο με ουσιαστική γεωπολιτική προοπτική δρώντας όχι μόνο ως γέφυρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Μέση Ανατολή. Οι απειλές που καταγράφονται σε όλα τα επίπεδα κρατικά και επιστημονικά, από τη Στρατηγική Πυξίδα και τις Ευρω-Ατλαντικές αναφορές όπως και τα ιδρύματα μελετών, αναφέρουν τις στρατηγικές προκλήσεις και αλλαγές (υβριδικές ή μη), συμμετρικές ή ασύμμετρες (τρομοκρατικές). Τονίζεται δε, ότι στα πέριξ της Κυπριακής Δημοκρατίας τα αναθεωρητικά δρώμενα είναι ήδη εμφανή, όπου ρόλος συμμαχικής με το ΝΑΤΟ χώρας να απειλεί ευρωπαϊκή χώρα και πιθανό ΕυρώΑτλαντικό εταίρο στο μέλλον. Τα παραπάνω συνηγορούν και οικοδομούν για την ανάγκη νέων προϋποθέσεων και επιλογών. Το νέο σύστημα αρχιτεκτονικής ασφάλειας και άμυνας ίσως είναι καλό να απαρτίζεται από:

  1. Τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες, στο σύνολο του ευρωατλαντισμού.
  2. Τις θεμελιώδεις αρχές του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου.
  3. Τη σύσταση ειδικοτήτων για κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης /ΝΑΤΟ για την κάθετη και οριζόντια λειτουργία στρατηγικών «θεματικών μηχανισμών» πρόληψης και αντίδρασης στις τρέχουσες και εν δυνάμει μελλοντικές απειλές.
  4. Τη διαμόρφωση μιας ανανεωμένης διαδικασίας που να στηρίζει την εθνική/κρατική ανθεκτικότητα την προστασία της κυριαρχίας, λειτουργίας και ανάπτυξης του κράτους, απέναντι σε συνεχώς αυξανόμενες τάσεις και απειλές. Χωρίς να υποβαθμίζεται η συνεχιζόμενη ανάγκη απάντησης όλων των ασύμμετρων απειλών συλλογικά ως συμμαχικά κράτη, ήρθε η ώρα για την Κυπριακή Δημοκρατία να πρωτοστατήσει έμπρακτα προς την πραγματική εικόνα σταθερότητας: την ανάγκη για μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας.

Ταγμένοι με τη σωστή πλευρά της ιστορίας στηριζόμενοι στους θεσμούς και αρχές του Ευρω-Ατλαντισμού, η Κύπρος πρέπει να αποτελέσει κόμβο άμυνας και ασφάλειας. Με εξωστρεφή αμυντική και πολιτική «θωράκιση» που να αντικατοπτρίζει την ανάγκη και τη βάση συντονισμού αυτής της νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας και άμυνας θα αναφέρεται στο γεωπολιτικό σύστημα ασφαλείας της ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής. Οι συχνές ασκήσεις έρευνας και διάσωσης με πλειάδα προηγμένων αμυντικά χωρών, τα διμερή και τριμερή σχήματα συνεργασιών έχουν θέσει τα θεμέλια για το συντονιστικό ρόλο της Κύπρου. Αλλά αυτό είναι η αρχή. Η ανάγκη για την εφαρμογή των σχεδιασμών σε περιόδους κρίσεων, πέρα από τη διοχέτευση ξένων υπηκόων από εμπόλεμες ζώνες στην Κύπρο ως ενδιάμεσος σταθμός για επαναπατρισμό, αναδεικνύει τον ουσιαστικό μας ρόλο αλλά και την ανάγκη αναβάθμισης ρόλων και υποχρεώσεων. Η Κύπρος, με το συνεχή εκσυγχρονισμό των υποδομών της δίνει σαφείς κατευθύνσεις για την ανάγκη αναβάθμισης των κυριαρχικών και συμμαχικών μας συμφερόντων και ρόλου. Η Κύπρος μπορεί να αποτελεί το πρώτο κέντρο άμυνας και ασφάλειας της γεωπολιτικής φύσης του Ευρώ-Ατλαντικού τόξου. Να αποτελεί «ασφαλές λιμάνι». Στη νέα αυτή αρχιτεκτονική, όπου οι ανάγκες είναι ξεκάθαρες και σαφείς, θα είναι εφικτό να αναδειχθεί ο πρωτεύοντας ρόλος της ασφάλειας των συμπολιτών μας και του Κυπριακού Ελληνισμού. Ως χώρα ημικατεχόμενη έχουμε ανάγκη από βιώσιμους μηχανισμούς που να μπορούν να συμβάλουν μεταξύ άλλων και στην πτυχή της ασφάλειας για την επίλυση του κυπριακού. Η επίπλαστη σταθερότητα που διάγουμε στην Κύπρο σε συνδυασμό με την ευρύτερη περιφερειακή αστάθεια καταδεικνύουν ότι ενδεχόμενη συνεχιζόμενη αβεβαιότητα στην Κύπρο και άλλου στο υποσύστημα που ανήκουμε θα προκαλέσει μεγαλύτερες επιπτώσεις από τη μη επίτευξη λύσεων, άρα η νέα αυτή αρχιτεκτονική είναι αναγκαία και για το παρόν και για το μέλλον για να αυξήσει την ασφάλεια και τη μόνιμη σταθερότητα. Η προοπτική επίλυσης του κυπριακού ζητήματος, πρέπει αναντίλεκτα να παραμένει ζωντανή αφού η όποια αδράνεια προκαλεί νέα τετελεσμένα που επηρεάζουν και την ασφάλεια. 4 Εξάλλου, η νέα αυτή αρχιτεκτονική ασφάλειας, θα μπορούσε να αναθεωρήσει το ρόλο της Κύπρου και να επιφέρει πίεση για την επίλυση του κυπριακού. Οι μηχανισμοί ασφάλειας υπάρχουν. Αλλά πρέπει να συζητηθούν και να αναβαθμιστούν. Η διαφορά έγκειται ότι κάτι τέτοιο θα γίνει στη βάση των ευρωατλαντικών αξιών για τη διασφάλιση της στρατηγικής παρουσίας και ασφάλειας. Παρακολουθώντας και λειτουργώντας στενά δια των διεθνών και περιφερειακών εξελίξεων καθημερινά, πρέπει οι προκλήσεις να μετατραπούν σε ευκαιρίες. Η διευθέτηση στο κυπριακό έρχεται με εναλλακτικές αξίες και προοπτικές ανάπτυξης. Μια εκ’ του συνόλου αρχιτεκτονική ατζέντα, θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για την πτυχή μια πραγματικής ασφάλειας που η Κύπρος να παίξει καθοριστικό ρόλο στη περιοχή και περιφερειακά αλλά και διεθνώς

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σάντσεθ κατά Τραμπ: «Δεν παίζουμε ρωσική ρουλέτα με τις ζωές εκατομμυρίων» – Απάντηση στις αμερικανικές απειλές

Avatar photo

Published

on

Η Ισπανία δεν πρόκειται να υποκύψει σε πιέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να στηρίξει τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, δήλωσε σήμερα ο Πρωθυπουργός της χώρας, απαντώντας ουσιαστικά στις απειλές Τραμπ για διακοπή εμπορικών σχέσεων με τη Μαδρίτη.

«Δεν πρόκειται να υιοθετήσουμε μια θέση που αντιβαίνει στις αξίες και τις αρχές μας από φόβο για αντίποινα άλλων», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πέδρο Σάντσεθ σε τηλεοπτικό διάγγελμά του προς τον ισπανικό λαό.

Ο Σάντσεθ επέμεινε στην αντίθεσή του στην επίθεση στο Ιράν, προειδοποιώντας ότι η σύγκρουση δημιουργεί τον κίνδυνο «ρώσικης ρουλέτας» με τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. «Με αυτό τον τρόπο ξεκινούν οι μεγάλες καταστροφές της ανθρωπότητας … Δεν μπορείς να παίζεις ρώσικη ρουλέτα με την τύχη εκατομμύριων», επισήμανε.

Οι δηλώσεις του Ισπανού πρωθυπουργού ήρθαν μετά τις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ εχθές, Τρίτη, για διακοπή εμπορικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Η αντίδραση του Αμερικανού προέδρου συνδέεται με την ανακοίνωση που εξέδωσε η Μαδρίτη τη Δευτέρα, επισημαίνοντας ότι δεν θα επιτρέψει οι στρατιωτικές της βάσεις (οι οποίες από κοινού χρησιμοποιούνται από τις ΗΠΑ και την Ισπανία, αλλά υπό την κυριαρχία της Ισπανίας) να χρησιμοποιηθούν για επιθέσεις στο Ιράν.

«Θα διακόψουμε το εμπόριο κάθε είδους με την Ισπανία», δήλωσε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια συνάντησης στον Λευκό Οίκο με τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς. «Δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση με την Ισπανία».

Ο Σάντσεθ υποστήριξε ότι η θέση της Μαδρίτης απέναντι στη σύγκρουση με το Ιράν είναι συνεπής με τη στάση που είχε υιοθετήσει η χώρα και σε άλλες διεθνείς κρίσεις, όπως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ή ο πόλεμος στη Γάζα.

«Λέμε όχι στην κατάρρευση του διεθνούς δικαίου», δήλωσε. «Λέμε όχι στην αντίληψη ότι ο κόσμος μπορεί να λύσει τα προβλήματά του μόνο μέσω συγκρούσεων και βομβαρδισμών. Λέμε όχι στην επανάληψη των λαθών του παρελθόντος… Λέμε όχι στον πόλεμο», δήλωσε ο Ισπανός πρωθυπουργός.

Ο Σάντσεθ συνέκρινε επίσης την αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν με την εισβολή στο Ιράκ το 2003 υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, η οποία, όπως είπε, είχε ως αποτέλεσμα μόνο δυστυχία και αυξημένη διεθνή αστάθεια.

Παράλληλα, σημείωσε ότι δεν μπορεί να προβλέψει ποιες θα είναι οι ακριβείς συνέπειες από «την πτώση του τρομερού καθεστώτος των αγιατολάχ στο Ιράν», ωστόσο εξέφρασε την πεποίθηση ότι μια τέτοια εξέλιξη δεν θα οδηγήσει σε έναν δικαιότερο διεθνή κόσμο ούτε θα βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των πολιτών.

«Αυτό που βλέπουμε προς το παρόν είναι περισσότερη οικονομική αβεβαιότητα, αυξήσεις στην τιμή του πετρελαίου αλλά και του φυσικού αερίου», πρόσθεσε. «Γι’ αυτό στην Ισπανία είμαστε αντίθετοι σε αυτή την καταστροφή, γιατί κατανοούμε ότι οι κυβερνήσεις υπάρχουν για να βελτιώνουν τις ζωές των ανθρώπων, να δίνουν λύσεις στα προβλήματά τους και όχι να τα επιδεινώνουν».

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Continue Reading

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ανάλυση Guardian: Τα τέσσερα πιθανά σενάρια για την επόμενη ημέρα στο Ιράν – Από ελεγχόμενη διαδοχή έως εμφύλια σύγκρουση και το χάος

Avatar photo

Published

on

Η στρατιωτική επίθεση των Ηνωμένες Πολιτείες και του Ισραήλ κατά του Ιράν εγκαινιάζει μια νέα, ιδιαίτερα αβέβαιη περίοδο για την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Το πλήγμα στόχευσε κομβικούς πυλώνες ισχύος της Ισλαμικής Δημοκρατίας, όπως το πυρηνικό και το πυραυλικό της πρόγραμμα, καθώς και το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), επαναφέροντας στο προσκήνιο το ενδεχόμενο βαθιών πολιτικών εξελίξεων στο εσωτερικό της χώρας.

Την ίδια στιγμή, η συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν έχει ενταθεί, με την αμερικανική πλευρά να παρουσιάζει τις εξελίξεις ως μια πιθανή ευκαιρία για τον ιρανικό λαό να αμφισβητήσει την εξουσία της θεοκρατικής ηγεσίας που κυβερνά τη χώρα εδώ και σχεδόν πέντε δεκαετίες.

Τα 4 σενάρια για το μέλλον του Ιράν

Τα σενάρια αυτά δεν κατατάσσονται με βάση την πιθανότητα να συμβούν, αλλά με βάση το επίπεδο σταθερότητας που θα μπορούσαν να επιφέρουν.

1. Μια γρήγορη πολιτική μετάβαση

Το πρώτο σενάριο θεωρείται το πιο επιθυμητό από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Σε αυτή την περίπτωση, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις και το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης θα εγκατέλειπαν την αντίσταση, ενώ οι διάφορες αντιπολιτευτικές ομάδες θα συμφωνούσαν στη δημιουργία μιας μεταβατικής κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση αυτή θα μπορούσε να σχηματιστεί υπό την ηγεσία του εξόριστου πρώην πρίγκιπα Ρεζά Παχλαβί, γιου του τελευταίου σάχη του Ιράν. Στο πλαίσιο της μετάβασης θα προετοιμάζονταν εκλογές, ενώ το νέο καθεστώς θα παρέδιδε στις ΗΠΑ το εναπομείναν πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των φυγοκεντρικών μηχανών και των αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου.

Παράλληλα θα εγκατέλειπε τα προγράμματα πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και θα άνοιγε την ενεργειακή αγορά του Ιράν σε αμερικανικές εταιρείες.

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για το πιο «ειρηνικό» σενάριο, οι αναλυτές το θεωρούν το λιγότερο πιθανό, καθώς η ιστορία δείχνει ότι η κατάρρευση αυταρχικών καθεστώτων σπάνια οδηγεί άμεσα σε δημοκρατική μετάβαση.

2. Το «μοντέλο Μαδούρο»

Ένα δεύτερο σενάριο προβλέπει ότι το καθεστώς θα παραμείνει στην εξουσία, αλλά με αλλαγή ηγεσίας και σημαντικές παραχωρήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως στη Βενεζουέλα. Ένας νέος ηγέτης, ενδεχομένως πιο μετριοπαθής, θα μπορούσε να αντικαταστήσει την υπάρχουσα ηγεσία και να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα με την ανάλυση, το Ιράν θα μπορούσε να συμφωνήσει στην εγκατάλειψη του πυρηνικού του προγράμματος και στην επιβολή αυστηρών περιορισμών στους πυραύλους του, ενώ θα παραχωρούσε σημαντικές ενεργειακές συμβάσεις σε αμερικανικές εταιρείες.

Σε αντάλλαγμα, το καθεστώς θα διατηρούσε την εξουσία του στο εσωτερικό της χώρας και θα συνέχιζε να ελέγχει την πολιτική κατάσταση.

3. Το καθεστώς αντέχει τις πιέσεις

Σύμφωνα με ένα τρίτο σενάριο, το υπάρχον καθεστώς θα μπορούσε να αντέξει τη στρατιωτική πίεση και να διατηρηθεί στην εξουσία. Οι επιζώντες της ηγεσίας θα συνέχιζαν να εξαπολύουν επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενώ ένας νέος σκληροπυρηνικός θρησκευτικός ηγέτης θα μπορούσε να αναλάβει την εξουσία.

Στο πιο δυσμενές ενδεχόμενο αυτού του σεναρίου, το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας θα μπορούσε να μεταφερθεί ακόμη βαθύτερα σε υπόγειες εγκαταστάσεις και να επιταχυνθεί η προσπάθεια ανάπτυξης πυρηνικών όπλων ως μέσο αποτροπής.

Σε μια τέτοια εξέλιξη, το Ιράν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα ιδιαίτερα απομονωμένο και στρατιωτικοποιημένο κράτος.

4. Εμφύλιος πόλεμος και γενικευμένο χάος

Το τέταρτο και πιο επικίνδυνο σενάριο αφορά την πλήρη αποσταθεροποίηση της χώρας.

Παρατεταμένοι βομβαρδισμοί θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν σοβαρά το καθεστώς, οδηγώντας σε αποσκιρτήσεις μέσα στις δυνάμεις ασφαλείας και σε μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους των μεγάλων πόλεων.

Παράλληλα, εθνοτικές και αποσχιστικές ομάδες θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν το κενό εξουσίας, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου δραστηριοποιούνται μειονότητες όπως οι Κούρδοι και οι Μπαλούτσι. Η αστάθεια θα μπορούσε να επεκταθεί σε πολλές περιοχές της χώρας, ενώ διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης θα διεκδικούσαν την εξουσία.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ακόμη και τα αποθέματα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρουσης μεταξύ αντιμαχόμενων ομάδων.

protothema.gr

Continue Reading

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μακρόν: Το αεροπλανοφόρο «Charles de Gaulle» σπεύδει στη Μεσόγειο

Avatar photo

Published

on

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν σε σημερινό του διάγγελμα προς τον γαλλικό λαό ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή στο αεροπλανοφόρο Σαρλ ντε Γκολ να πλεύσει προς την Μεσόγειο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις επιπτώσεις που υπάρχουν στον ενεργειακό τομέα από το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, καθώς και από τις εντάσεις στο κανάλι του Σουέζ και στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο Γάλλος πρόεδρος έκανε λόγο για την οικοδόμηση μιας συμμαχίας που θα έχει τα κατάλληλα στρατιωτικά μέσα για να διασφαλίσει τις θαλάσσιες μεταφορές που είναι σημαντικές για την παγκόσμια οικονομία.

Εκ παραλλήλου δήλωσε ότι θα παρασχεθούν πρόσθετα μέσα αεράμυνας στην Κύπρο και ότι θα κατευθυνθεί εκεί η γαλλική φρεγάτα Λαγκεντόκ, η οποία αναμένεται να φθάσει σε λίγες ώρες. Ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε επίσης ότι η Κύπρος είναι μία σύμμαχος χώρα με την οποία η Γαλλία υπέγραψε πρόσφατα συμφωνίες και ότι σε συνεργασία με ευρωπαϊκές χώρες, αρχής γενομένης με την Ελλάδα, θα εργαστεί για την ασφάλεια στην ανατολική Μεσόγειο.

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο Γάλλος πρόεδρος δικαιολόγησε, ως ένα βαθμό, την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν εκφράζοντας ταυτόχρονα την λύπη του για το γεγονός ότι οι στρατιωτικές ενέργειες έγιναν «εκτός διεθνούς Δικαίου». Ο Γάλλος πρόεδρος ανέφερε ότι η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ζητούν την ταχύτερη δυνατή παύση των στρατιωτικών χτυπημάτων, σημειώνοντας πως η επίτευξη μιας διαρκούς ειρήνης στην περιοχή δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο μέσω διπλωματικών διαπραγματεύσεων. Ο πρόεδρος Μακρόν ανέφερε επίσης ότι ο λαός του Ιράν θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να αποφασίσει ελεύθερα για το μέλλον του, τονίζοντας ωστόσο ότι την βασική ευθύνη για την σημερινή κατάσταση την φέρει το καθεστώς του Ιράν το οποίο ανέπτυξε ένα επικίνδυνο πυρηνικό πρόγραμμα και χρηματοδότησε την τρομοκρατία στις γειτονικές χώρες. Επισήμανε επίσης ότι τον Ιανουάριο, το καθεστώς του Ιράν έδωσε για ακόμα μια φορά εντολή για βίαιη καταστολή αντικυβερνητικών διαδηλώσεων.

Αναφερόμενος στην κατάσταση στον Λίβανο, ο Μακρόν είπε ότι η Χεζμπολάχ έκανε το μεγάλο λάθος να χτυπήσει το Ισραήλ και να θέσει τους Λιβανέζους σε κίνδυνο, σημειώνοντας όμως παράλληλα ότι το Ισραήλ θα πρέπει να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον του Λιβάνου και να σεβαστεί την εδαφική του ακεραιότητα, διότι αλλιώς θα πρόκειται για επικίνδυνη κλιμάκωση και ένα στρατηγικό λάθος. Ο πρόεδρος Μακρόν είπε επίσης ότι η Γαλλία θα πράξει τα δέοντα για τον επαναπατρισμό των πολιτών της που βρίσκονται στην Μέση Ανατολή, ο αριθμός των οποίων είναι περίπου 400.000 και κατέληξε λέγοντας ότι εξακολουθεί να υπάρχει ακόμα «μεγάλη αστάθεια», αλλά η Γαλλία «παραμένει μία δύναμη που προστατεύει τους πολίτες της, μία δύναμη αξιοπιστίας, ειρήνης και αποφασιστικότητας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Continue Reading
Advertisement

Viral

(c) 2017-26 | Vouli.TV. All Rights Reserved. Developed by UnitrustMedia