ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Οι αστερίσκοι πίσω από το ιστορικό μήνυμα Οτσαλάν
Ηταν Φεβρουάριος του 1999, όταν ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν απήχθη από την ελληνική πρεσβευτική κατοικία στην Κένυα και οδηγήθηκε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της νήσου Ιμραλί στην Προποντίδα, με το «φιάσκο» της σύλληψής του να προκαλεί τότε πολιτική κρίση στην Ελλάδα (τις αποπομπές τριών υπουργών) και πανηγυρισμούς στην Τουρκία του τότε πρωθυπουργού Μπουλέντ Ετσεβίτ.
Ακριβώς 26 χρόνια μετά, από τις ίδιες φυλακές όπου εξακολουθεί να κρατείται, ο Οτσαλάν απηύθυνε σήμερα μια ιστορική, όπως χαρακτηρίζεται, έκκληση.
Ο 75χρονος πια «Απο», όπως τον αποκαλούν οι υποστηρικτές του, κάλεσε σήμερα το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), την οργάνωση που ο ίδιος είχε ιδρύσει τον Νοέμβριο του 1978 στο Ντιγιάρμπακιρ, να καταθέσει τα όπλα και να διαλυθεί.
Το μήνυμά του ανακοινώθηκε διά «αντιπροσώπων» στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου, από στελέχη του φιλοκουρδικού Κόμματος Ισότητας και Δημοκρατίας των Λαών (DEM), που είχαν νωρίτερα σήμερα συνάντηση με εκείνον στο Ιμραλί.

Πώς φτάσαμε ως εδώ
Η σημερινή εξέλιξη έρχεται, ουσιαστικά, να επιστεγάσει μια κούρσα πέντε μηνών στη διάρκεια της οποίας οι εξελίξεις στην Τουρκία ήταν πολλές και ραγδαίες.
Αρχής γενομένης από τον περασμένο Οκτώβριο, η τουρκική κυβερνώσα ισλαμοεθνικιστική Λαϊκή Συμμαχία (AKP-MHP) παρουσιάστηκε να τείνει χείρα (επανα)προσέγγισης προς τους Κούρδους, με ειδικό απεσταλμένο τον ηγέτη του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP) Ντεβλέτ Μπαχτσελί και, προφανώς, τις ευλογίες του ίδιου του Ερντογάν (AKP).
Τι κι αν άλλοτε ζητούσε τη θανατική καταδίκη του ιδίου του Οτσαλάν και την απαγόρευση των φιλοκουρδικών κομμάτων; Ο υπερεθνικιστής Μπαχτσελί παρουσιάστηκε τους τελευταίους μήνες να αλλάζει γραμμή στο Κουρδικό. Είπε, για παράδειγμα, ότι βουλευτές του φιλοκουρδικού DEM θα μπορούσαν να συναντηθούν με τον Οτσαλάν στις φυλακές του Ιμραλί, πράγμα που ήδη έγινε. Ο φυλακισμένος Κούρδος δέχθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 2024 στο Ιμραλί την πρώτη επίσκεψη, έπειτα από ένα διάστημα σχεδόν τεσσάρων ετών πλήρους αποκλεισμού, και έκτοτε θα ακολουθούσαν κι άλλες. Ο Μπαχτσελί είπε όμως τον περασμένο Οκτώβριο και κάτι άλλο εξαιρετικά ενδιαφέρον: ότι ο Οτσαλάν θα μπορούσε ακόμη και να αποφυλακιστεί εάν κηρύξει «το τέλος της τρομοκρατίας» και ζητήσει «τη διάλυση του PKK».
Πέντε μήνες μετά, εκείνη η έκκληση, την οποία είχε ζητήσει/προαναγγείλει ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, είναι πια γεγονός.
«Απευθύνω έκκληση για κατάθεση των όπλων και αναλαμβάνω την ιστορική ευθύνη για αυτό το κάλεσμα. Ολες οι ομάδες πρέπει να καταθέσουν τα όπλα και το PKK να αυτοδιαλυθεί». Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλε σήμερα ο Οτσαλάν, ένα μήνυμα το οποίο θα μπορούσε όμως παράλληλα και να ξενίσει, καθώς παρουσιάζεται να βλέπει προοπτικές δημοκρατικής προόδου σε μια περίοδο κατά την οποία η τουρκική αντιπολίτευση (CHP, DEM) καλείται να αντιμετωπίσει ένα νέο κύμα καθαιρέσεων εκλεγμένων αξιωματούχων, αποπομπών και διώξεων.

Πού στοχεύει η πλευρά Ερντογάν

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από την πλευρά του, δεν μπορεί πια παρά να επιχαίρει βλέποντας τους χειρισμούς του να αποδίδουν καρπούς, καθώς αυτό το άνοιγμα προς τους Κούρδους, εάν επιτύχει, θα μπορούσε να τον ωφελήσει ποικιλοτρόπως, εντός αλλά και εκτός των τουρκικών συνόρων.
Ο 71χρονος Ερντογάν κυνηγά πια μια νέα θητεία στην τουρκική προεδρία με ορίζοντα τις εκλογές του 2028, ή μάλλον μια νέα δυνατότητα προεδρικής υποψηφιότητας. Για να μπορέσει όμως να θέσει ξανά υποψηφιότητα για την προεδρία, θα πρέπει να έχει εν τω μεταξύ αναθεωρήσει το τουρκικό Σύνταγμα και η ψήφος των Κούρδων, που είναι συνολικά δεκάδες εκατομμύρια σήμερα στην Τουρκία, θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύτιμη σε αυτήν του την προσπάθεια.
Είναι ενδεικτικά όσα γράφαμε στην «Κ» στις 22 Ιανουαρίου για τον Ερντογάν που «χρειάζεται τη στήριξη όσο το δυνατόν περισσοτέρων Κούρδων, συντηρητικών και μη, προκειμένου να μπορέσει να αλλάξει το τουρκικό Σύνταγμα μέσα από ένα νέο δημοψήφισμα, όπως ήταν εκείνο του 2017» και που, σε αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζεται πια διατεθειμένος να προσφέρει στους Κούρδους, ως αντάλλαγμα για την πολιτική τους στήριξη ή ανοχή, την –υπό προϋποθέσεις– απελευθέρωση του Οτσαλάν.
Αλλά και εκτός των τουρκικών συνόρων, εάν καταφέρει να εξασφαλίσει τη διάλυση του PKK, ο Ερντογάν θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά το τουρκικό αποτύπωμα ισχύος σε Συρία και Ιράκ. Ο Τούρκος πρόεδρος παρουσιάζεται, άλλωστε, να έχει ήδη σε μεγάλο βαθμό πάρει με το μέρος τους Μπαρζανί και το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (KDP) στο ημιαυτόνομο Βόρειο Ιράκ, ενώ έχει παράλληλα ενισχύσει σημαντικά τη επιρροή του και στη Συρία, προσεγγίζοντας την ηγεσία του Αχμεντ αλ Σάρα έπειτα από την πτώση του Μπασάρ αλ Ασαντ.
Δρόμος σπαρμένος με αγκάθια
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ωστόσο της ενίσχυσης των τουρκικών θέσεων, υπάρχουν ακόμη αγκάθια που παραμένουν για την Αγκυρα και ένα από αυτά τα αγκάθια είναι το PKK. Πέρα από το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, η τουρκική ηγεσία βλέπει εχθρούς στο κόμμα της Πατριωτικής Ενωσης του Κουρδιστάν (PUK) του Μπαφέλ Ταλαμπανί στο Βόρειο Ιράκ και, προφανώς, στις υπό κουρδική διοίκηση –και υπό αμερικανική στήριξη– Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) της βόρειας Συρίας που συνδέονται με τις κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού YPG/YPJ και το συριακό Κόμμα Δημοκρατικής Ενωσης (PYD).
Η τουρκική ηγεσία επιλέγει, εδώ και χρόνια, να αποκηρύσσει πολλές από τις προαναφερθείσες ομάδες ως «παρακλάδια της τρομοκρατικής οργάνωσης του PKK». Πόσο ανταποκρίνεται όμως αυτή η κατηγορία στην πραγματικότητα; Ισχύουν, άραγε, πρακτικά όσα καταγγέλλει η τουρκική ηγεσία όταν μιλάει για «παρακλάδια του PKK» ή μήπως όχι; Από τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, πρόκειται να κριθούν πολλά το προσεχές διάστημα.
Εάν το δίκτυο του PKK είναι όντως ευρύ και ισχυρό, και τώρα αυτοδιαλυθεί όπως του ζήτησε ο Οτσαλάν, τότε η τουρκική ηγεσία θα έχει όντως σημειώσει μια σημαντικότατη νίκη έπειτα από τέσσερις δεκαετίες συγκρούσεων (1984-2025). Εάν όμως από την άλλη πλευρά, το PKK δεν είναι πια τόσο ισχυρό όπως άλλοτε και δεν έχει πια σημαντική επιρροή σε άλλες ένοπλες ομάδες, τότε ο αφοπλισμός του δεν θα έχει την ίδια αξία. Κι όλα αυτά, με την προϋπόθεση ότι η νυν ηγεσία του PKK θα αποδεχθεί την έκκληση Οτσαλάν και θα καταθέσει τα όπλα, πράγμα δύσκολο, ειδικά από τη στιγμή που δεν έχει διευκρινιστεί εάν θα δρομολογηθεί διαδικασία αμνηστίας από τις τουρκικές Αρχές για όσους ήταν μέλη του PKK.
Ακόμη και αν ξεκινήσει δε μια νέα ειρηνευτική διαδικασία, δεν είναι βέβαιο ότι αυτή θα ευοδωθεί. Η προηγούμενη φορά που είχε συμβεί κάτι ανάλογο (2013-2015), η ειρηνευτική διαδικασία κατέρρευσε εν μέσω συγκρούσεων.
Ο Σαλίχ Μουσλίμ του Κόμματος Δημοκρατικής Ενωσης (PYD) παρουσιάστηκε σήμερα να δηλώνει ότι θα μπορούσαν όντως να κατατεθούν τα όπλα, αφού όμως εξαλειφθούν οι λόγοι που οδήγησαν στην ανάληψή τους. Αναλυτές όπως ο Τσαρλς Λίστερ εκτιμούν ωστόσο, από την άλλη πλευρά, ότι θα είναι πάρα πολύ δύσκολο να αποστρατιωτικοποιηθούν ομάδες όπως είναι για παράδειγμα εκείνες των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF).
Με άλλα λόγια, παρά τη σημερινή «ιστορική» έκκληση Οτσαλάν, το τοπίο είναι σπαρμένο με αγκάθια και οι εστίες καχυποψίας παραμένουν.
Οσα είχαν συμβεί στο παρελθόν δε, δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας.
voulitv
66 χρόνια Κυπριακή Δημοκρατία: Ελληνικά F-16 στον ουρανό και διεθνής παρουσία με ισχυρούς συμβολισμούς
Ιδιαίτερα συμβολική η φετινή στρατιωτική παρέλαση για την επέτειο της Ανεξαρτησίας – Ελληνικά F-16 Viper στον κυπριακό ουρανό και στρατιωτικά αγήματα από Αίγυπτο, Γαλλία, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο
Η Κυπριακή Δημοκρατία γιορτάζει σήμερα, 1η Οκτωβρίου 2026, 66 χρόνια από την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας της, σε μια επέτειο που συνδέει τη μνήμη και την ιστορία με τη σημερινή διεθνή παρουσία της χώρας.
Στο επίκεντρο των εορτασμών βρέθηκε, όπως κάθε χρόνο, η στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία. Η φετινή διοργάνωση, ωστόσο, είχε στοιχεία που της προσέδωσαν ιδιαίτερο συμβολισμό: την παρουσία ελληνικών μαχητικών F-16 Viper στον κυπριακό ουρανό και τη συμμετοχή στρατιωτικών τμημάτων από την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η στιγμή που τα ελληνικά F-16 πέρασαν πάνω από τη Λευκωσία
Από τις στιγμές που ξεχώρισαν ήταν αναμφίβολα η διέλευση των ελληνικών F-16 Viper.
Ο ήχος των ελληνικών μαχητικών πάνω από τη Λευκωσία δημιούργησε μια εικόνα με ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος για πολλούς Κύπριους.
Σύμφωνα με το ΡΙΚ, στη φετινή παρέλαση συμμετείχαν τέσσερα F-16 Viper, ενώ η ελληνική παρουσία συμπληρώθηκε σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο με την παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας Νίκου Δένδια.
Η εικόνα της ελληνικής σημαίας στα μαχητικά πάνω από την κυπριακή πρωτεύουσα παραπέμπει στους στενούς ιστορικούς και αμυντικούς δεσμούς Ελλάδας και Κύπρου. Παράλληλα, η συμμετοχή τους εντάσσεται στη συνεχιζόμενη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών.
Μια παρέλαση με διεθνές αποτύπωμα
Εξίσου αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία ξένων στρατιωτικών τμημάτων.
Στη στρατιωτική παρέλαση συμμετείχαν Αμερικανοί πεζοναύτες και ναύτες από το USS Roosevelt, Γάλλοι πεζοναύτες, στρατιωτικό τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου και στρατονόμοι των Ενόπλων Δυνάμεων της Αιγύπτου.
Η παρουσία τους έχει έναν ευρύτερο συμβολισμό.
Δεν αλλάζει από μόνη της τις διεθνείς ή αμυντικές δεσμεύσεις οποιασδήποτε από τις συμμετέχουσες χώρες. Αποτελεί, όμως, ορατή έκφραση των αμυντικών και διπλωματικών σχέσεων που έχει αναπτύξει η Κυπριακή Δημοκρατία με διαφορετικούς διεθνείς εταίρους.
Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων, η ταυτόχρονη παρουσία στρατιωτικών τμημάτων από ΗΠΑ, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Αίγυπτο, μαζί με την ελληνική παρουσία, προσδίδει στη φετινή επέτειο ένα σαφώς πιο διεθνές αποτύπωμα.
Από το 1960 στο 2026
Η 1η Οκτωβρίου δεν αποτελεί μόνο ημέρα στρατιωτικής παρέλασης.
Είναι πρωτίστως ημέρα υπενθύμισης της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Εξήντα έξι χρόνια μετά την ίδρυσή της, και ενώ το Κυπριακό παραμένει άλυτο και το νησί διαιρεμένο, η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει τη διεθνή της παρουσία ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών.
Η ίδια η Προεδρία χαρακτήρισε σήμερα την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη σημαντικότερη κατάκτηση του κυπριακού λαού, υπογραμμίζοντας ως προτεραιότητα την προστασία και τη συνεχή αναβάθμιση της κρατικής της υπόστασης.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εικόνα της φετινής παρέλασης ξεπέρασε το καθαρά τελετουργικό μέρος της επετείου.
Τα ελληνικά F-16 Viper πάνω από τη Λευκωσία, τα κυπριακά στρατιωτικά τμήματα και η παρουσία στρατιωτικών από τέσσερις σημαντικές χώρες συνέθεσαν μια εικόνα με ισχυρό συμβολισμό: μιας Κυπριακής Δημοκρατίας που τιμά την ιστορία της και ταυτόχρονα επενδύει στις διεθνείς συνεργασίες και στην ενίσχυση των σχέσεών της με εταίρους στην περιοχή και πέραν αυτής.
Και ίσως γι’ αυτό η στιγμή της διέλευσης των ελληνικών μαχητικών προκάλεσε τόση συγκίνηση.
Γιατί για λίγα δευτερόλεπτα, ο ουρανός της Λευκωσίας έγινε μέρος του ίδιου του συμβολισμού της ημέρας: μνήμη, κρατική υπόσταση, συνεργασία και η στενή σχέση Κύπρου και Ελλάδας.
Off the Record
Όταν ο «στενότερος των στενοτέρων» φιλοδοξεί να μάθει στην Αννίτα… πολιτικό πόκερ!
Τελικά, στην πολιτική τίποτα δεν πάει χαμένο. Ούτε καν η προϋπηρεσία στο… πόκερ.
Γυρίζοντας το ημερολόγιο δεκαπέντε χρόνια πίσω, βρίσκουμε ένα δημοσίευμα της «Σημερινής» και του SigmaLive με ημερομηνία 9 Απριλίου 2011 και τίτλο «Κύπρος: Ο νέος “παράδεισος” του πόκερ!». Πρωταγωνιστής, μεταξύ άλλων, ο Κρις Παναγιώτου, ο οποίος παρουσιαζόταν τότε ως πρόεδρος της νεοσύστατης Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το όνομά του βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα. Όχι γύρω από τραπέζι πόκερ, αλλά γύρω από ένα άλλο τραπέζι: εκείνο της περιβόητης συνάντησης σε ψαροταβέρνα της Λευκωσίας με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και την Αννίτα Δημητρίου.
Ο Αβέρωφ είχε αρχικά μιλήσει για τον «στενότατο των στενοτάτων συνεργάτη» της Προέδρου του ΔΗΣΥ. Στις 29 Σεπτεμβρίου, απαντώντας στη δημόσια τοποθέτηση του Κρις Παναγιώτου, τον κατονόμασε και υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση δεν έγινε υπό την ιδιότητά του ως εκδότη.
Και κάπου εδώ το παλιό βιογραφικό αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική ειρωνεία.
Γιατί το πόκερ, όπως μας εξηγούσε εκείνο το δημοσίευμα του 2011, είναι παιχνίδι στρατηγικής. Θέλει υπομονή. Θέλει διάβασμα του αντιπάλου. Θέλει να ξέρεις πότε κρατάς κλειστά τα χαρτιά σου και πότε τα ανοίγεις.
Κυρίως, όμως, θέλει να ξέρεις πότε ο απέναντι μπλοφάρει.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο πολιτικό τραπέζι του 2026.
Σύμφωνα με την εκδοχή του Αβέρωφ Νεοφύτου, στο επίμαχο δείπνο τού ζητήθηκε να συμβάλει στην επανεκλογή της Αννίτας Δημητρίου στην Προεδρία της Βουλής, με αναφορά σε κοινή πορεία προς τις Προεδρικές του 2028. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν χρειαζόταν ανταλλάγματα για να στηρίξει την παράταξή του.
Ο Κρις Παναγιώτου δίνει εντελώς διαφορετική εκδοχή. Υποστηρίζει ότι επρόκειτο για συνάντηση στο πλαίσιο επαφών που πραγματοποιεί ως εκδότης με πολιτικούς αρχηγούς και απορρίπτει κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας για τις Προεδρικές του 2028.
Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά: η Αννίτα Δημητρίου επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής στις 4 Ιουνίου 2026, συγκεντρώνοντας στον δεύτερο γύρο 29 ψήφους, με τη στήριξη ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Άμεσης Δημοκρατίας.
Και τώρα ο Αβέρωφ άνοιξε τα δικά του χαρτιά για το 2028.
Οπότε το ερώτημα αποκτά ενδιαφέρον:
Μήπως ο άνθρωπος που κάποτε επιχειρούσε να βάλει το κυπριακό πόκερ στον χάρτη, αποφάσισε χρόνια αργότερα να παραδώσει μαθήματα… πολιτικού πόκερ στην Πινδάρου;
Γιατί άλλο Texas Hold’em και άλλο… Pindarou Hold’em.
Στο πρώτο παίζεις με μάρκες.
Στο δεύτερο οι μάρκες είναι πολιτικές συμμαχίες, κομματικές ισορροπίες, αξιώματα και —κυρίως— το 2028.
Και υπάρχει ακόμη μία μικρή λεπτομέρεια που κάνει την ιστορία πιο ενδιαφέρουσα: στο πόκερ μπορείς να είσαι εξαιρετικός παίκτης χωρίς να δείξεις ποτέ τα χαρτιά σου.
Στην πολιτική όμως υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να αποφασίσει κάποιος άλλος στο τραπέζι να τα ανοίξει πρώτος.
Αυτό ακριβώς έκανε ο Αβέρωφ.
Και τώρα στην Πινδάρου δεν συζητούν απλώς ποιος κρατά τον άσο.
Συζητούν ποιος μοίραζε τελικά την τράπουλα.
–Sniper–
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Αβέρωφ Νεοφύτου: «Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά δεν θα ξαναπροδοθεί»
Σκληρή απάντηση στην ηγεσία του ΔΗΣΥ μετά την εξαγγελία της υποψηφιότητας του
Με μια ματιά (Τα 5 βασικά σημεία):
-
Μήνυμα στην Πινδάρου: Ξεκαθαρίζει πως «ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», αναφερόμενος στα γεγονότα του 2023.
-
Απόρριψη κατηγοριών για διάσπαση: Αρνείται ότι εκβιάζει τις διαδικασίες του κόμματος και καταγγέλλει ότι κάποιοι άλλοι έκαναν την ενότητα της παράταξης «κουρελόχαρτο».
-
Παρασκήνιο για την Αννίτα Δημητρίου: Υπενθυμίζει ότι τη στήριξε αποφασιστικά για την προεδρία της Βουλής όταν άλλοι της έλεγαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
-
Το «μυστικό» δείπνο: Αποκαλύπτει δεσμεύσεις και υποσχέσεις που του δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της Προέδρου του ΔΗΣΥ και στενού της συνεργάτη.
-
Απευθείας στη βάση: Δηλώνει ότι δεν πλήγωσε ποτέ κανέναν συναγερμικό και στέλνει σαφές μήνυμα ότι η υποψηφιότητά του για το 2028 δεν ανατρέπεται.
Σε μια εφ’ όλης της ύλης και φορτισμένη συνέντευξη, ο τέως πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού ανοίγει τα χαρτιά του μετά την απόφασή του να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας, αποκαλύπτει παρασκήνιο για την ηγεσία του κόμματος και απαντά στις επικρίσεις περί διάσπασης.
Λίγες μόλις ώρες μετά την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028 και την ανακοίνωση-απάντηση της Πινδάρου, ο Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε στο vidcast του philenews και στον Φρίξο Δαλίτη, εκπέμποντας σαφή πολιτικά μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.
Το μήνυμα στην Πινδάρου και το «τραύμα» του 2023
Κεντρικός άξονας της τοποθέτησης του κ. Νεοφύτου ήταν η απάντηση στην κριτική που δέχεται για την πρόωρη εξαγγελία και τις αιτιάσεις ότι θέτει σε κίνδυνο την ενότητα της παράταξης.
«Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας ευθέως στα γεγονότα των εκλογών του 2023 και στο εσωκομματικό ρήγμα που οδήγησε στην ήττα.
Ο κ. Νεοφύτου απέρριψε κατηγορηματικά ότι εκβιάζει τις διαδικασίες ή τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων, τονίζοντας πως ο ίδιος ουδέποτε πλήγωσε τον συναγερμικό κόσμο. Αντιθέτως, άφησε αιχμές για όσους επικαλούνται σήμερα την ενότητα, σημειώνοντας πως «κάποιοι την ανατίναξαν και την έκαναν κουρελόχαρτο».
Οι αποκαλύψεις για την Αννίτα Δημητρίου
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι αποκαλύψεις του τέως προέδρου του ΔΗΣΥ για τις σχέσεις του με τη νυν πρόεδρο, Αννίτα Δημητρίου. Ο κ. Νεοφύτου αναφέρθηκε στο παρασκήνιο που προηγήθηκε της εκλογής της στην Προεδρία της Βουλής, υπενθυμίζοντας πως ο ίδιος στάθηκε στο πλευρό της όταν στελέχη εντός του κόμματος την προέτρεπαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
Παράλληλα, αποκάλυψε συμφωνίες και δεσμεύσεις που δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της κας Δημητρίου και στενού της συνεργάτη, θέτοντας προ των ευθυνών τους όσους σήμερα αμφισβητούν τη νομιμοποίηση ή το δικαίωμά του να απευθυνθεί στη βάση της παράταξης και στην κοινωνία.
Διαδικασίες και επόμενη μέρα
Στο ερώτημα κατά πόσο η υποψηφιότητά του θα τεθεί υπό την κρίση των καταστατικών διαδικασιών του ΔΗΣΥ ή αν θα προχωρήσει ανεξάρτητα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ξεκαθάρισε ότι απευθύνεται πρωτίστως στους πολίτες και τη βάση της παράταξης, στέλνοντας μήνυμα ότι δεν προτίθεται να κάνει πίσω.
Η κίνηση αυτή αναδιατάσσει πλήρως το πολιτικό σκηνικό στον χώρο της κεντροδεξιάς, ανοίγοντας πρόωρα αλλά καθοριστικά τον κύκλο της συζήτησης για την επόμενη προεδρική αναμέτρηση.
-
Off the Record1 month agoΑβέρωφ Νεοφύτου: Ορμώμενος εξ Αργάκας, ξανακτυπά
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή1 month agoΔΗΣΥ: Ο καλύτερος σύμμαχος του Χριστοδουλίδη
-
Off the Record1 month agoΔΗΣΥ: Η Αννίτα λέει «όχι», ο Αβέρωφ «ίσως» και ο Παμπορίδης… σιωπά
-
Off the Record4 weeks agoΠερί Προεδρικής λιμουζίνας
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoMecca and the new Middle East: what it means for Cyprus
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή1 week agoΗ τέλεια καταιγίδα της Πινδάρου: Ο Αβέρωφ αποφάσισε, οι «πιστοί» του 2023 τι κάνουν;
-
LIVE5 days ago1η Οκτωβρίου 2026: Σε απευθείας μετάδοση από το ΡΙΚ η στρατιωτική παρέλαση
-
Off the Record3 weeks agoΨάχνουν τον νέο Χριστοδουλίδη. Ο παλιός είναι ακόμη στο Προεδρικό!
-
Off the Record3 weeks agoΤο είπα-ξείπα της Αννίτας
-
voulitv3 weeks agoΧριστοδουλίδης 2028: Χρειάζεται το ΕΛΑΜ, αλλά πόσο κοντά το αντέχει;






