Connect with us

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην «Κ»: Όλη η Ε.Ε. δίπλα στην Κύπρο

Published

on

Ολόκληρη η Ε.Ε. βρίσκεται στο πλευρό της Κύπρου όσον αφορά το Κυπριακό, τόνισε η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, σε συνέντευξή της σε ομάδα ευρωπαϊκών ΜΜΕ από τις χώρες της μεγάλης διεύρυνσης του 2004, μεταξύ τους και της «Κ», με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την ένταξή τους στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Η κα Φον ντερ Λάιεν αναφέρθηκε σε ένα «ευρύ πλέγμα σχέσεων» με την Τουρκία «πάντα με μια πολύ ξεκάθαρη αντίληψη» των ζητημάτων που αφορούν την Κύπρο, και πρόσθεσε πως κανείς βλέπει «την πρόοδο και την επιρροή της Κύπρου» στα Συμπεράσματα του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ενώ αναφέρθηκε και στο ότι η Ε.Ε. ενισχύει τη θέση της Κύπρου στη διαπραγμάτευση με την Τουρκία. Η πρόεδρος της Κομισιόν, αναφερόμενη στο τι έχει προσφέρει η χώρα στην υπόλοιπη Ε.Ε., παρέπεμψε στη «βαθιά της γνώση» για τη Μέση Ανατολή, χαρακτήρισε «εντυπωσιακό» αυτό που έχει επιτευχθεί με τον θαλάσσιο διάδρομο για τη Λωρίδα της Γάζας, ενώ ανακοίνωσε και επίσημα πως την επόμενη εβδομάδα θα βρεθεί στον Λίβανο με τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Στη συνέντευξή της η κα Φον ντερ Λάιεν αναφέρθηκε εκτενώς στη ραγδαία εξέλιξη της Ε.Ε. των τελευταίων 20 χρόνων, με μεγαλύτερη διασύνδεση και αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών, αλλά και πώς η Ε.Ε. έμαθε πολλά από την ιστορική εμπειρία της ανατολικής Ευρώπης για τη συμπεριφορά του Κρεμλίνου.

Τόνισε ακόμα πως, ακόμα ένα μάθημα είναι πως πρέπει όλοι να ενισχύουν συνεχώς τη δημοκρατία και να μην επαναπαύονται, ενώ πρόσθεσε πως όσον αφορά τους διαχωρισμούς μεταξύ ανατολής και δύσης, ή βορρά και νότου της Ε.Ε., «δεν βλέπω αυτή τη διαίρεση, που σίγουρα πριν από μερικά χρόνια υπήρχε».

Κύπρος και Μ. Ανατολή

Απαντώντας σε ερώτηση της «Κ» για το τι η Ε.Ε. αντλεί από τα 20 χρόνια συμμετοχής της Κύπρου, η κα Φον ντερ Λάιεν ανέφερε πως «η Κύπρος διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο για την Ευρωπαϊκή Ένωση με τη βαθιά της γνώση σχετικά με τη γειτονιά της και τη Μέση Ανατολή». «Θα είμαι την επόμενη εβδομάδα με τον Κύπριο πρόεδρο στον Λίβανο, για παράδειγμα» σημείωσε, ενώ πρόσθεσε πως «είναι εκπληκτικό αυτό που έχουν επιτύχει οι Κύπριοι με τον θαλάσσιο διάδρομο για ανθρωπιστική βοήθεια στη βόρεια Γάζα», προσθέτοντας πως το πρώτο πλοίο που παρέδωσε αγαθά ήταν το πρώτο από το 2005 που έκανε και πάλι τη διαδρομή από την Κύπρο στη βόρεια Γάζα», επισημαίνοντας πως η Κύπρος είναι «για εμάς ένα πολύ σημαντικό κράτος-μέλος στη γεωγραφική θέση που βρίσκεται».

Οδικός χάρτης

Σχολιάζοντας πώς η Ε.Ε. μπορεί να εμπλακεί πιο ενεργά στο Κυπριακό ασκώντας τον γεωπολιτικό της ρόλο, η πρόεδρος της Κομισιόν σημείωσε ότι «όσον αφορά το Κυπριακό, βλέπετε την πρόοδο και την επιρροή της Κύπρου στο γεγονός ότι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπήρξαν καλά Συμπεράσματα, που τόνισαν ότι η προσέγγιση προς την Τουρκία πρέπει να είναι σταδιακή, αναλογική και αναστρέψιμη». Αυτό, συνέχισε, «δείχνει επίσης ότι υπάρχει ένας οδικός χάρτης για τα επόμενα βήματα, και είναι σημαντικό ότι ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει την Κύπρο». Κάτι που «είναι σημαντικό, φυσικά, για να ενισχύσει τη θέση της Κύπρου στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία».

Αναφερόμενη, τέλος, στο πώς η Ε.Ε. μπορεί να ασκήσει επιρροή στην Τουρκία, η κα Φον ντερ Λάιεν υπενθύμισε πως «έχουμε ένα ευρύ πλέγμα σχέσεων με την Τουρκία και η Τουρκία έχει επίσης συμφέρον από μια καλή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρώτα και κύρια αν δούμε την οικονομία» καθώς η Ε.Ε. είναι «μια ελκυστική και απαραίτητη αγορά» για τη χώρα που της δίνει «ισχυρό κίνητρο».

«Έχουμε πολλαπλούς διαλόγους υψηλού επιπέδου, όπου λύνουμε τα προβλήματά μας και πεδία συνεργασίας. Υπάρχουν πολλά πράγματα σε εξέλιξη, πάντα με μια πολύ ξεκάθαρη αντίληψη ότι γνωρίζουμε ότι ένα από τα κράτη-μέλη μας, η Κύπρος, έχει ζητήματα με την Τουρκία και στεκόμαστε δίπλα στην Κύπρο» τόνισε.

Οικονομική ώθηση

Μιλώντας για την επέτειο της διεύρυνσης του 2004, η κα Φον ντερ Λάιεν έκανε λόγο για «μια από τις εκπληκτικές ιστορίες επιτυχίας της ευρωπαϊκής ιδέας, αφήνοντας πίσω τις σκιές του παρελθόντος και ανοίγοντας την πόρτα» στα δέκα νέα κράτη-μέλη. «Είμαστε κάτι περισσότερο από μία ένωση», τόνισε, χαρακτηρίζοντας την Ε.Ε. «το κοινό μας σπίτι» όπου «συναντηθήκαμε ξανά». Η πρόεδρος της Κομισιόν υπογράμμισε πως το μεγαλύτερο κέρδος τής διεύρυνσης αφορά τους πολίτες που μπορούν σήμερα να ταξιδεύουν, να εργάζονται και να σπουδάζουν «πέρα από τα σύνορα που δεν υπάρχουν πια», κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο ότι τα τελευταία 20 χρόνια, 2,7 εκατομμύρια φοιτητές από τα κράτη της διεύρυνσης του 2004 αξιοποίησαν το Erasmus για τις σπουδές τους. «Αυτοί οι νέοι άνθρωποι είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές για το ευρωπαϊκό πνεύμα και την ευρωπαϊκή ιδέα» είπε. Τόνισε ακόμα πως η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών της Ε.Ε. βλέπουν σήμερα τα θετικά της διεύρυνσης αυτής, με 80% στα «νέα» κράτη-μέλη και 70% στα παλιότερα. Παράλληλα, συνέχισε, δόθηκε μια μεγάλη ώθηση στις οικονομίες της Ε.Ε., με το εμπόριο εντός της Ένωσης να αυξάνεται κατά 40% τα τελευταία 20 χρόνια, ενώ στα κράτη-μέλη που προσχώρησαν το 2004 δημιουργήθηκαν την ίδια περίοδο έξι εκατομμύρια θέσεις εργασίας και το ποσοστό ανεργίας έχει μειωθεί κατά το ήμισυ.

Σύνδεση και αλληλεγγύη

Η κα Φον ντερ Λάιεν επεσήμανε ακόμα πως συχνά ξεχνάμε δύο τομείς όπου η Ε.Ε. έχει επιδράσει θετικά. Η πρώτη είναι «οι ζωτικές γραμμές επικοινωνίας που εξαπλώθηκαν με τη διεύρυνση σε όλη την Ευρώπη, ανατολικά, δυτικά, βόρεια, νότια», είτε πρόκειται για «τους αυτοκινητόδρομους, τα τρένα, αλλά και τους αγωγούς, τα δίκτυα, αλλά ακόμη και τα δεδομένα». «Το δεύτερο στοιχείο που μερικές φορές υποτιμάται, είναι η αλληλεγγύη» σημείωσε, προσθέτοντας πως όταν επισκέπτεται περιοχές όπου υπάρχει φυσική καταστροφή, όπως στις πυρκαγιές στην Κύπρο και στην Ελλάδα ή τις πλημμύρες στη Σλοβενία, «είναι συγκινητικό να βλέπεις την αλληλεγγύη των άλλων κρατών-μελών που έρχονται να βοηθήσουν αυτόν που έχει πληγεί».

Διαφορετική Ε.Ε.

Για την πρόεδρο της Κομισιόν, μεγάλη σημασία έχει και το γεγονός πως η διεύρυνση του 2004 «άλλαξε και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης», δίνοντάς της «πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα και σημασία, διότι, φυσικά, εκπροσωπούμε πολύ μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων». Η διεύρυνση, ωστόσο, «έφερε επίσης μια νέα πτυχή στη γεωπολιτική μας θεώρηση των πραγμάτων. Ήταν η εμπειρία ολόκληρης της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης με τη Σοβιετική Ένωση», για τα «μοτίβα στη συμπεριφορά του Κρεμλίνου και φυσικά του Πούτιν». «Η επαγρύπνησή μας αυξήθηκε, και μάθαμε πολλά από την πικρή εμπειρία που είχαν αυτές οι χώρες» τόνισε.

Να δούμε τα θετικά

Απαντώντας σε ερώτηση για το αν η Ουγγαρία, όπως είναι σήμερα, θα μπορούσε να μπει στην Ε.Ε., η κα Φον ντερ Λάιεν περιορίστηκε να αναφέρει πως η χώρα θα περνούσε από την ίδια διαδικασία που περνά κάθε χώρα, με έλεγχο κατά πόσο η κατάσταση συνάδει με το κοινοτικό κεκτημένο, «από τις οικονομικές επιδόσεις μέχρι το κράτος δικαίου και ένα σταθερό δικαστικό σύστημα, την απουσία διαφθοράς», τονίζοντας πως αυτό που έχει σημασία είναι όλοι οι πολίτες της Ε.Ε. να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα.

Επέλεξε, ωστόσο, να αναφέρει πως «η Ουγγαρία του σήμερα έχει κάνει ένα τεράστιο δώρο στην Ε.Ε.» την τελευταία περίοδο, αναφερόμενη στην επιστήμονα Κάταλιν Κάρικο, την οποία, όπως είπε, «θα μπορούσα να αποκαλέσω μητέρα των τεχνολογιών mRNA που οδήγησαν τελικά στα εμβόλια που έσωσαν ζωές κατά την πανδημία COVID». «Δεν πρέπει ποτέ να αποπροσανατολιζόμαστε, αλλά να βλέπουμε τα θετικά» επεσήμανε η κα Φον ντερ Λάιεν.

Ήμασταν πολύ επιτυχείς στο να οικοδομήσουμε το κοινό μας σπίτι

Κληθείσα να σχολιάσει αν οι εξελίξεις σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης όσον αφορά το κράτος δικαίου δικαιώνουν τις φωνές που έλεγαν πως οι χώρες αυτές δεν ήταν έτοιμες, η κα Φον ντερ Λάιεν απάντησε αρνητικά, υπενθυμίζοντας πως υπάρχουν σαφείς κανόνες και ορόσημα που πρέπει να πληρούν οι χώρες που μπαίνουν στην Ε.Ε. Αυτό που βιώνουμε σήμερα, επεσήμανε, είναι ότι «πρέπει ξανά και ξανά να ενισχύουμε τη δημοκρατία». «Πρέπει κανείς να επαγρυπνεί και να είναι πολύ προσεκτικός για να διατηρεί τη δημοκρατία ζωντανή. Το να μείνεις στάσιμος δεν μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα μιας δημοκρατίας» τόνισε, σημειώνοντας πως «εναπόκειται σε εμάς τους πολίτες, κάθε μέρα να ενισχύουμε και να αναζωογονούμε τις αρχές της δημοκρατίας». Ερωτηθείσα αν η Ε.Ε. έχει αντλήσει μαθήματα και για τη μελλοντική διεύρυνση, επεσήμανε ότι «έχουμε ένα λεπτομερές σύστημα το οποίο εκσυγχρονίσαμε» όσον αφορά τη διαδικασία προσχώρησης, καθώς και «μηχανισμούς εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διατήρηση του κράτους δικαίου». «Πρόκειται για πολύ ισχυρούς μηχανισμούς, καθώς τα κράτη-μέλη και οι πολίτες βασίζονται στο γεγονός ότι κάθε πολίτης μπορεί να απολαμβάνει των ίδιων ελευθεριών και δικαιωμάτων», όπως για πρόσβαση σε «ένα δίκαιο δικαστικό σύστημα ή στην απουσία διαφθοράς».

Σχολιάζοντας αν η Ε.Ε. έχει μάθει από το σοκ της ταυτόχρονης ένταξης δέκα νέων χωρών με διαφορετικές κουλτούρες, η πρόεδρος της Κομισιόν εκτίμησε πως «ναι, ήμασταν πολύ επιτυχείς στο να βρούμε και να οικοδομήσουμε το κοινό μας σπίτι, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι η ίδια όπως ήταν πριν από 20 χρόνια». «Πριν από 20 χρόνια υπήρχαν πολλά να μάθουμε, και από τις δύο πλευρές, χωρίς καμία αμφιβολία» επεσήμανε, σημειώνοντας ωστόσο ότι «υπήρχαν και αχρείαστοι φόβοι». Έφερε ως παράδειγμα τους φόβους στη Γερμανία πως οι Πολωνοί θα έπαιρναν τις θέσεις εργασίας, και πρόσθεσε πως «όταν τελικά υπήρξε η πλήρης ελευθερία της κίνησης της εργασίας είδαμε δύο πράγματα». Από τη μια, δεν υπήρξε υπερβολικός αριθμός Πολωνών που μετέβησαν για εργασία στη Γερμανία, ενώ παράλληλα, «όσο περισσότερο αυξανόταν το βιοτικό επίπεδο στην Πολωνία, τόσο περισσότερο αυτό ήταν ευκαιρία για την οικονομία της Γερμανία, αλλά επιπλέον, οι άνθρωποι παρέμεναν στην Πολωνία».

«Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου είναι επίσης ένα φαινόμενο για τα νέα κράτη-μέλη» καθώς σταθεροποιούνται και μπορούν να προσελκύσουν ανθρώπους ή να δώσουν κίνητρο στους νέους να σπουδάσουν στο εξωτερικό αλλά να επιστρέψουν, σημείωσε. Από θεσμικής άποψης επίσης, συνέχισε, τα νέα κράτη-μέλη «έπρεπε σίγουρα να μάθουν πολλά για τις διαδικασίες στην Ε.Ε.», αλλά και ο οργανισμός της Κομισιόν «έμαθε πολλά για διαφορετικές προσεγγίσεις, διαφορετικές κουλτούρες, διαφορετικές απόψεις».

Λιγότερη διαίρεση

Απαντώντας σε ερώτηση αν συνεχίζει να βλέπει ένα διαχωρισμό μεταξύ «παλιών» και «νέων» κρατών-μελών, ή μεταξύ βορρά και νότου, η κα Φον ντερ Λάιεν σημείωσε πως μετά από επτά γύρους διεύρυνσης, αυτό που βλέπει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι «πολύ διαφορετικές συμμαχίες». «Είναι περισσότερο συμμαχίες συμφερόντων, που είναι καλό, έτσι πρέπει να είναι, και όχι γεωγραφικές συμμαχίες» συνέχισε, φέρνοντας ως παράδειγμα ότι βλέπουμε περιπτώσεις όπου μια χώρα όπως η Τσεχία συνεργάζεται με τις Κάτω Χώρες ή την Ιταλία. «Στις διαπραγματεύσεις προσπαθούμε να βρείτε μια κοινή πορεία προς τα εμπρός. Και δεν βλέπω αυτή τη διαίρεση, που σίγουρα πριν από μερικά χρόνια υπήρχε» πρόσθεσε.

Σχολιάζοντας τέλος την πορεία της Σλοβενίας, στην οποία την τελευταία περίοδο σημειώνεται αυξημένη κριτική προς την Ε.Ε., η κα Φον ντερ Λάιεν σημείωσε πως είναι φυσικό σε διαφορετικές φάσεις να είναι κανείς λιγότερο ή περισσότερο ευχαριστημένος, και υπενθύμισε πως τα τελευταία 20 χρόνια η χώρα έχει τετραπλασιάσει τις εξαγωγές της στην ενιαία αγορά, ενώ όπως είδε προσωπικά μετά τις πρόσφατες πλημμύρες, η Ε.Ε. έχει επιδείξει εξαιρετική αλληλεγγύη. Επεσήμανε ακόμα πως η Σλοβενία «είναι επίσης πύλη για εμάς για τα δυτικά Βαλκάνια, ακούμε πολύ την εμπειρία της». Και υπενθύμισε πως όλα αυτά τα στοιχεία, μαζί με τον τουρισμό, υπογραμμίζουν τη σημασία της χώρας, και πως οι δυσκολίες μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσα από τον διάλογο.

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Διπλωματία με φόντο το αεροπλανοφόρο: Το διπλό μήνυμα Τραμπ προς το Ιράν

Avatar photo

Published

on

Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εκτίμησε χθες, Δευτέρα, ότι το Ιράν επιδιώκει διπλωματική διέξοδο όσον αφορά τις εντάσεις με τις ΗΠΑ, την ώρα που το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln έφθασε στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Η κατάσταση σε ό,τι αφορά το Ιράν χαρακτηρίζεται «ρευστή», καθώς οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις συνεχίζουν να αναπτύσσουν —ιδίως ναυτικούς και άλλους— στρατιωτικούς πόρους στην περιοχή, ανέφερε ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Axios. «Διαθέτουμε μεγάλη αρμάδα κοντά στο Ιράν. Μεγαλύτερη απ’ ό,τι στη Βενεζουέλα», δήλωσε ο κ. Τραμπ, υπογραμμίζοντας ότι η διπλωματία παραμένει στο τραπέζι. «Θέλουν να υπάρξει συμφωνία. Το γνωρίζω. Έχουν τηλεφωνήσει σε αρκετές περιπτώσεις. Θέλουν να συζητήσουμε», σημείωσε στο Axios.

Χθες, Δευτέρα, το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή, η CENTCOM, ανακοίνωσε ότι το αεροπλανοφόρο Λίνκολν, μαζί με τα πλοία συνοδείας του, έφθασε στην περιοχή «ευθύνης» του, η οποία περιλαμβάνει και το Ιράν.

Η ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου και της δύναμης κρούσης του αποσκοπεί «στην προώθηση της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας», σύμφωνα με τη διατύπωση της CENTCOM. Κατά τα έως τώρα γνωστά στοιχεία, το σκάφος πλέει ακόμη στον Ινδικός Ωκεανός, χωρίς να έχει γίνει γνωστή η ακριβής του θέση.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, μέχρι στιγμής, αρνείται να αποκλείσει το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ στο Ιράν, μετά τη σκληρή καταστολή μαζικών κινητοποιήσεων, κατά την οποία —σύμφωνα με οργανώσεις υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων— σκοτώθηκαν χιλιάδες άνθρωποι.

Σύμφωνα με πηγές της κυβέρνησής του που μίλησαν στο Axios υπό τον όρο της ανωνυμίας, ο κ. Τραμπ δεν έχει ακόμη λάβει οριστική απόφαση.

Κατά τις ίδιες πηγές, εντός της εβδομάδας αναμένεται να παρουσιαστούν στον ρεπουμπλικάνο πρόεδρο πρόσθετες στρατιωτικές «επιλογές» από τους συμβούλους του σε θέματα ασφάλειας.

Η άφιξη του αεροπλανοφόρου και της δύναμης κρούσης του παρέχει τόσο αμυντικές όσο και επιθετικές δυνατότητες, σε περίπτωση που ληφθεί απόφαση για διαταγή στρατιωτικής επιχείρησης, σημείωσε η Wall Street Journal.

Continue Reading

ΕΚΠΟΜΠΕΣ

Πολιτική με επιχειρήματα & γνώση με την Ανδρούλλα Καμιναρά | Margarida Marques

Avatar photo

Published

on

Τη Δευτέρα 26/01 στις 18:00, στο Vouli TV, παρακολουθήστε το podcast «Πολιτική με επιχειρήματα & γνώση» με την Ανδρούλλα Καμιναρά και καλεσμένη τη Margarida Marques, πρώην Υπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Πορτογαλίας. Η Margarida Marques υπήρξε η νεαρότερη βουλευτής της Πορτογαλίας, εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη χώρα της, ευρωβουλευτής με την ευθύνη των διαπραγματεύσεων για τον τρέχοντα προϋπολογισμό της ΕΕ, συγγραφέας και πανεπιστημιακή καθηγήτρια, και συγκαταλέγεται στους πλέον καταρτισμένους γνώστες των ευρωπαϊκών θεμάτων στην Ευρώπη.

Μια συζήτηση ουσίας για:

🔹 Davos & διεθνείς εξελίξεις

🔹 τις προκλήσεις της Ευρώπης

🔹 τον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ

🔹 τη συμφωνία Mercosur

📺 Δευτέρα 26/01 | 18:00

Πολιτική, με επιχειρήματα και γνώση.

Continue Reading

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Τι μας διδάσκει η Βενεζουέλα για την ασφάλεια της Κύπρου

Avatar photo

Published

on

της Ανδρούλλας Καμιναρά

Όταν η νομιμότητα γίνεται επιλεκτική και ο φυσικός πλούτος δεν συνοδεύεται από διαφάνεια και ανεξάρτητους θεσμούς, οι μικρές χώρες είναι οι πρώτες που πληρώνουν το τίμημα.

Όταν το διεθνές δίκαιο παύει να είναι φραγμός

Οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα δεν είναι μια ακόμη «μακρινή» κρίση της Λατινικής Αμερικής. Είναι μια δοκιμή για το αν το διεθνές δίκαιο εξακολουθεί να λειτουργεί ως φραγμός στην αυθαιρεσία των ισχυρών ή αν μετατρέπεται σε εργαλείο κατά βούληση. Για χώρες όπως η Κύπρος, που στηρίζουν την ασφάλεια και την επιβίωσή τους στη νομιμότητα και όχι στην ισχύ, το διακύβευμα είναι υπαρξιακό.
Στο Συμβούλιο ασφαλείας των ΗΕ στις 5 Ιανουαρίου 2026, ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε ότι «παραμένω βαθιά ανήσυχος ότι οι κανόνες του διεθνούς δικαίου δεν έγιναν σεβαστοί σε σχέση με τη στρατιωτική ενέργεια της 3ης Ιανουαρίου». Στο ίδιο Συμβούλιο ο Jeffrey Sachs είπε: «Η ειρήνη και η επιβίωση της ανθρωπότητας εξαρτώνται από το κατά πόσον ο Καταστατικός Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών θα συνεχίσει να αποτελεί ζωντανό θεμέλιο του διεθνούς δικαίου ή θα οδηγηθεί στην απαξίωση.»

Μονομερής επέμβαση και επικίνδυνα προηγούμενα

Η επιλογή των Ηνωμένων Πολιτειών να προχωρήσουν σε ενέργειες που καταλήγουν στη σύλληψη και μεταφορά του Προέδρου Μαδούρο στη Νέα Υόρκη, ώστε να δικαστεί με βάση το αμερικανικό δίκαιο, συνιστά ποιοτική τομή. Δεν πρόκειται απλώς για πολιτική πίεση ή κυρώσεις, αλλά για ευθεία αμφισβήτηση της αρχής της κρατικής κυριαρχίας και για δημιουργία προηγουμένου που υπονομεύει τον ρόλο του ΟΗΕ.

Από τη δημοκρατική εκλογή στον αυταρχισμό

Ο Ούγκο Τσάβες εξελέγη δημοκρατικά το 1998, αλλά σταδιακά η διακυβέρνηση διολίσθησε προς τον αυταρχισμό, με αποδυνάμωση θεσμών και συγκέντρωση εξουσίας. Οι εθνικοποιήσεις στον ενεργειακό τομέα μετά το 2007, χωρίς επαρκή σχεδιασμό και θεσμικές εγγυήσεις, επιτάχυναν την οικονομική κατάρρευση. Με τον Νικολάς Μαδούρο, ο αυταρχισμός παγιώθηκε και η ανθρωπιστική κρίση έλαβε πρωτοφανείς διαστάσεις.

 

Όταν η «νομιμότητα» γίνεται θέμα χρόνου

Όμως, το γεγονός ότι το καθεστώς Μαδούρο υπήρξε αυταρχικό δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για την κατάργηση των κανόνων. Ιδιαίτερα προβληματική είναι η δημόσια δήλωση του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «δεν είναι η ώρα να κρίνουμε τη νομιμότητα». Για χώρες όπως η Κύπρος, μια τέτοια προσέγγιση εκπέμπει ένα επικίνδυνο μήνυμα: ότι οι κανόνες δεν είναι καθολικοί, αλλά εφαρμόζονται επιλεκτικά, μόνο όταν είναι πολιτικά βολικό.

Ο φυσικός και ορυκτός πλούτος ως κατάρα χωρίς θεσμούς

Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως, καθώς και κρίσιμα ορυκτά στρατηγικής σημασίας. Κι όμως, η παραγωγική της ικανότητα έχει καταρρεύσει. Η εμπειρία της χώρας αποδεικνύει ότι ο φυσικός και ορυκτός πλούτος, όταν δεν συνοδεύεται από διαφάνεια, λογοδοσία και ισχυρούς θεσμούς, δεν αποτελεί ευλογία αλλά κατάρα. Αντί να παράγει ευημερία, τροφοδοτεί διαφθορά, αυταρχισμό και κρατική αποσύνθεση.

Σε ότι αφορά το μέλλον, ειδικοί αναλυτές υπολογίζουν ότι θα πάρει τουλάχιστον 5-10 χρόνια για να αυξηθεί η παραγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας, ακόμα και εάν αναληφθεί από Αμερικανές εταιρίες γιατί χρειάζονται μεγάλες επενδύσεις εκσυγχρονισμού, χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό που τώρα δεν υπάρχει και θα πάρει χρόνο για να αποκτηθεί εμπιστοσύνη για να έρθουν ξένες εταιρίες και να επενδύσουν εκεί.

Η ανθρωπιστική διάσταση πίσω από τους αριθμούς

Το 2018, ως υπεύθυνη για την ανθρωπιστική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρέθηκα στα σύνορα Κολομβίας–Βενεζουέλας. Στην περιοχή της Cúcuta όπου η γέφυρα Simón Bolivar ενώνει τις δύο χώρες, χιλιάδες άνθρωποι περνούσαν καθημερινά για ένα πιάτο φαγητό. Άνθρωποι που περπατούσαν νηστικοί για μέρες χωρίς να έχουν φάει, έμεναν 1-2 για να μπορέσουν να φάνε στα λαϊκά συσσίτια που είχαν στηθεί, έπαιρναν λίγη τροφή και επέστρεφαν πίσω στα χωριά τους για να τη μοιραστούν με όσους δεν μπορούσαν να κάνουν το ίδιο ταξίδι. Όταν τα σύνορα έκλεισαν, πολλοί οδηγήθηκαν σε παράνομες και επικίνδυνες διαδρομές, σε εκμετάλλευση και σε συνθήκες σύγχρονης δουλείας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ECHO για το 2025, περίπου το 56% του πληθυσμού ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχιας. Στα τελευταία 10 χρόνια, περίπου 8 εκατομμύρια Βενεζουελάνοι έχουν φύγει από την χώρα δηλαδή το ¼ του πληθυσμού – με 7 στους 8 από αυτούς να είναι σε γειτονικές χώρες της Λατινικής Αμερικής – και από αυτούς που έχουν μείνει 7.9 εκατ. χρειαζόντουσαν ανθρωπιστική βοήθεια για να επιβιώσουν. Τα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης τους έχουν καταρρεύσει. Χαρακτηριστικό στοιχείο για την ακρίβεια που υπάρχει είναι ότι, οι ανάγκες σίτισης της μέσης οικογένειας είναι περίπου 250% περισσότερες από τον μέσο μισθό.

Δυστυχώς, η πιθανότητα να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο των Βενεζουελάνων στα επόμενα χρόνια μετά από τα πρόσφατα γεγονότα είναι πολύ μικρή.

Από τη Βενεζουέλα στη Γροιλανδία: η λογική της ισχύος

Η περίπτωση της Γροιλανδίας καταδεικνύει τη μετατόπιση του διεθνούς πλαισίου. Οι δημόσιες αναφορές του Προέδρου Τραμπ σε πιθανή «απόκτηση» της Γροιλανδίας –μιας αυτόνομης οντότητας εντός του Βασίλειου της Δανίας – δείχνουν πόσο εύκολα η ισχύς επιχειρεί να υποκαταστήσει τους κανόνες, ακόμη και εντός της ευρωατλαντικής αρχιτεκτονικής ασφάλειας.

Στις 6 Ιανουαρίου, όταν οι χώρες coalition of the willing συναντήθηκαν στο Παρίσι για την Ουκρανία εξέδωσαν και ανακοίνωση για την Γροιλανδία τονίζοντας ότι ανήκει μόνο στους κατοίκους της.

Ποιες άλλες χώρες να ανησυχούν τώρα? Ιράν, Κολομβία, Κούβα… Και δεν είναι θέμα μόνο το τί θέλουν οι ΗΠΑ, είναι και θέμα το τί θέλει να κάνει και προς τα που να επεκταθεί και το Ισραήλ, αφού οι ΗΠΑ αποδεδειγμένα παρέχουν πλήρη κάλυψη σε όλες τις επεκτατικές ενέργειες του Ισραήλ. Και σε ότι αφορά την Ρωσία και την Κίνα, εάν είναι να χρησιμοποιηθεί η ίδια λογική, τι θα συμβεί με τις άλλες γειτονικές χώρες της Ρωσίας και τι θα γίνει με το Ταιβάν ? Και τι γίνεται με την Τουρκία και τις ενέργειες της στο Αιγαίο?
Το μάθημα για την Κύπρο: ασφάλεια μέσω κανόνων
Για την Κύπρο, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Σε έναν κόσμο όπου η νομιμότητα γίνεται επιλεκτική, η στρατηγική της Κύπρου οφείλει να βασίζεται στη συνεργασία και τη συμμαχία με χώρες που αποδεδειγμένα σέβονται το διεθνές δίκαιο και τους θεσμούς όπως ακριβώς πράττει και η ευρωπαϊκή οικογένεια στην οποία ανήκουμε — και όχι το αντίθετο.
Το μάθημα της Βενεζουέλας για την Κύπρο είναι σαφές: η κυπριακή εδαφική ακεραιότητα και η ΑΟΖ και ο ενεργειακός πλούτος της πλούτος μπορούν να αποτελέσουν ασφάλεια μόνο αν στηρίζονται σε διαφάνεια, ισχυρούς θεσμούς και απόλυτη προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, μέσα από συμμαχίες με χώρες που αποδεδειγμένα το σέβονται.
Η Κύπρος δεν έχει την πολυτέλεια να ισορροπεί ανάμεσα στη νομιμότητα και την αυθαιρεσία. Η ξεκάθαρη ευθυγράμμιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και με άλλα κράτη που σέβονται έμπρακτα τους κανόνες δεν είναι ιδεολογική επιλογή· είναι στρατηγική επιβίωσης.

 

*Η Ανδρούλλα Καμιναρά είναι Υποψήφια βουλεύτρια ΑΛΜΑ Λευκωσίας. 40+ χρόνια στη δημόσια διοίκηση & διπλωματία. Πρώτη γυναίκα Πρέσβειρα ΕΕ στο Πακιστάν.

 

Continue Reading
Advertisement

Viral

(c) 2017-26 | Vouli.TV. All Rights Reserved. Developed by UnitrustMedia