Η στρατιωτική επίθεση των Ηνωμένες Πολιτείες και του Ισραήλ κατά του Ιράν εγκαινιάζει μια νέα, ιδιαίτερα αβέβαιη περίοδο για την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Το πλήγμα στόχευσε κομβικούς πυλώνες ισχύος της Ισλαμικής Δημοκρατίας, όπως το πυρηνικό και το πυραυλικό της πρόγραμμα, καθώς και το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), επαναφέροντας στο προσκήνιο το ενδεχόμενο βαθιών πολιτικών εξελίξεων στο εσωτερικό της χώρας.

Την ίδια στιγμή, η συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν έχει ενταθεί, με την αμερικανική πλευρά να παρουσιάζει τις εξελίξεις ως μια πιθανή ευκαιρία για τον ιρανικό λαό να αμφισβητήσει την εξουσία της θεοκρατικής ηγεσίας που κυβερνά τη χώρα εδώ και σχεδόν πέντε δεκαετίες.

Τα 4 σενάρια για το μέλλον του Ιράν

Η βρετανική Guardian, σε σχετική ανάλυσή της, παρουσιάζει τα τέσσερα βασικά σενάρια για την επόμενη ημέρα στη χώρα.

Τα σενάρια αυτά δεν κατατάσσονται με βάση την πιθανότητα να συμβούν, αλλά με βάση το επίπεδο σταθερότητας που θα μπορούσαν να επιφέρουν.

1. Μια γρήγορη πολιτική μετάβαση

Το πρώτο σενάριο θεωρείται το πιο επιθυμητό από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Σε αυτή την περίπτωση, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις και το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης θα εγκατέλειπαν την αντίσταση, ενώ οι διάφορες αντιπολιτευτικές ομάδες θα συμφωνούσαν στη δημιουργία μιας μεταβατικής κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση αυτή θα μπορούσε να σχηματιστεί υπό την ηγεσία του εξόριστου πρώην πρίγκιπα Ρεζά Παχλαβί, γιου του τελευταίου σάχη του Ιράν. Στο πλαίσιο της μετάβασης θα προετοιμάζονταν εκλογές, ενώ το νέο καθεστώς θα παρέδιδε στις ΗΠΑ το εναπομείναν πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των φυγοκεντρικών μηχανών και των αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου.

Παράλληλα θα εγκατέλειπε τα προγράμματα πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και θα άνοιγε την ενεργειακή αγορά του Ιράν σε αμερικανικές εταιρείες.

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για το πιο «ειρηνικό» σενάριο, οι αναλυτές το θεωρούν το λιγότερο πιθανό, καθώς η ιστορία δείχνει ότι η κατάρρευση αυταρχικών καθεστώτων σπάνια οδηγεί άμεσα σε δημοκρατική μετάβαση.

2. Το «μοντέλο Μαδούρο»

Ένα δεύτερο σενάριο προβλέπει ότι το καθεστώς θα παραμείνει στην εξουσία, αλλά με αλλαγή ηγεσίας και σημαντικές παραχωρήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως στη Βενεζουέλα. Ένας νέος ηγέτης, ενδεχομένως πιο μετριοπαθής, θα μπορούσε να αντικαταστήσει την υπάρχουσα ηγεσία και να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα με την ανάλυση, το Ιράν θα μπορούσε να συμφωνήσει στην εγκατάλειψη του πυρηνικού του προγράμματος και στην επιβολή αυστηρών περιορισμών στους πυραύλους του, ενώ θα παραχωρούσε σημαντικές ενεργειακές συμβάσεις σε αμερικανικές εταιρείες.

Σε αντάλλαγμα, το καθεστώς θα διατηρούσε την εξουσία του στο εσωτερικό της χώρας και θα συνέχιζε να ελέγχει την πολιτική κατάσταση.

3. Το καθεστώς αντέχει τις πιέσεις

Σύμφωνα με ένα τρίτο σενάριο, το υπάρχον καθεστώς θα μπορούσε να αντέξει τη στρατιωτική πίεση και να διατηρηθεί στην εξουσία. Οι επιζώντες της ηγεσίας θα συνέχιζαν να εξαπολύουν επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενώ ένας νέος σκληροπυρηνικός θρησκευτικός ηγέτης θα μπορούσε να αναλάβει την εξουσία.

Στο πιο δυσμενές ενδεχόμενο αυτού του σεναρίου, το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας θα μπορούσε να μεταφερθεί ακόμη βαθύτερα σε υπόγειες εγκαταστάσεις και να επιταχυνθεί η προσπάθεια ανάπτυξης πυρηνικών όπλων ως μέσο αποτροπής.

Σε μια τέτοια εξέλιξη, το Ιράν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα ιδιαίτερα απομονωμένο και στρατιωτικοποιημένο κράτος.

4. Εμφύλιος πόλεμος και γενικευμένο χάος

Το τέταρτο και πιο επικίνδυνο σενάριο αφορά την πλήρη αποσταθεροποίηση της χώρας.

Παρατεταμένοι βομβαρδισμοί θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν σοβαρά το καθεστώς, οδηγώντας σε αποσκιρτήσεις μέσα στις δυνάμεις ασφαλείας και σε μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους των μεγάλων πόλεων.

Παράλληλα, εθνοτικές και αποσχιστικές ομάδες θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν το κενό εξουσίας, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου δραστηριοποιούνται μειονότητες όπως οι Κούρδοι και οι Μπαλούτσι. Η αστάθεια θα μπορούσε να επεκταθεί σε πολλές περιοχές της χώρας, ενώ διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης θα διεκδικούσαν την εξουσία.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ακόμη και τα αποθέματα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρουσης μεταξύ αντιμαχόμενων ομάδων.

protothema.gr

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν σε σημερινό του διάγγελμα προς τον γαλλικό λαό ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή στο αεροπλανοφόρο Σαρλ ντε Γκολ να πλεύσει προς την Μεσόγειο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις επιπτώσεις που υπάρχουν στον ενεργειακό τομέα από το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, καθώς και από τις εντάσεις στο κανάλι του Σουέζ και στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο Γάλλος πρόεδρος έκανε λόγο για την οικοδόμηση μιας συμμαχίας που θα έχει τα κατάλληλα στρατιωτικά μέσα για να διασφαλίσει τις θαλάσσιες μεταφορές που είναι σημαντικές για την παγκόσμια οικονομία.

Εκ παραλλήλου δήλωσε ότι θα παρασχεθούν πρόσθετα μέσα αεράμυνας στην Κύπρο και ότι θα κατευθυνθεί εκεί η γαλλική φρεγάτα Λαγκεντόκ, η οποία αναμένεται να φθάσει σε λίγες ώρες. Ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε επίσης ότι η Κύπρος είναι μία σύμμαχος χώρα με την οποία η Γαλλία υπέγραψε πρόσφατα συμφωνίες και ότι σε συνεργασία με ευρωπαϊκές χώρες, αρχής γενομένης με την Ελλάδα, θα εργαστεί για την ασφάλεια στην ανατολική Μεσόγειο.

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο Γάλλος πρόεδρος δικαιολόγησε, ως ένα βαθμό, την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν εκφράζοντας ταυτόχρονα την λύπη του για το γεγονός ότι οι στρατιωτικές ενέργειες έγιναν «εκτός διεθνούς Δικαίου». Ο Γάλλος πρόεδρος ανέφερε ότι η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ζητούν την ταχύτερη δυνατή παύση των στρατιωτικών χτυπημάτων, σημειώνοντας πως η επίτευξη μιας διαρκούς ειρήνης στην περιοχή δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο μέσω διπλωματικών διαπραγματεύσεων. Ο πρόεδρος Μακρόν ανέφερε επίσης ότι ο λαός του Ιράν θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να αποφασίσει ελεύθερα για το μέλλον του, τονίζοντας ωστόσο ότι την βασική ευθύνη για την σημερινή κατάσταση την φέρει το καθεστώς του Ιράν το οποίο ανέπτυξε ένα επικίνδυνο πυρηνικό πρόγραμμα και χρηματοδότησε την τρομοκρατία στις γειτονικές χώρες. Επισήμανε επίσης ότι τον Ιανουάριο, το καθεστώς του Ιράν έδωσε για ακόμα μια φορά εντολή για βίαιη καταστολή αντικυβερνητικών διαδηλώσεων.

Αναφερόμενος στην κατάσταση στον Λίβανο, ο Μακρόν είπε ότι η Χεζμπολάχ έκανε το μεγάλο λάθος να χτυπήσει το Ισραήλ και να θέσει τους Λιβανέζους σε κίνδυνο, σημειώνοντας όμως παράλληλα ότι το Ισραήλ θα πρέπει να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον του Λιβάνου και να σεβαστεί την εδαφική του ακεραιότητα, διότι αλλιώς θα πρόκειται για επικίνδυνη κλιμάκωση και ένα στρατηγικό λάθος. Ο πρόεδρος Μακρόν είπε επίσης ότι η Γαλλία θα πράξει τα δέοντα για τον επαναπατρισμό των πολιτών της που βρίσκονται στην Μέση Ανατολή, ο αριθμός των οποίων είναι περίπου 400.000 και κατέληξε λέγοντας ότι εξακολουθεί να υπάρχει ακόμα «μεγάλη αστάθεια», αλλά η Γαλλία «παραμένει μία δύναμη που προστατεύει τους πολίτες της, μία δύναμη αξιοπιστίας, ειρήνης και αποφασιστικότητας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πλήρως δεσμευμένο στην ασφάλεια της Κύπρου και του βρετανικού στρατιωτικού προσωπικού που εδρεύει εκεί», δήλωσε σήμερα ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ με ανάρτηση στο Χ.

«Συνεχίζουμε τις αμυντικές μας επιχειρήσεις και μόλις μίλησα με τον Πρόεδρο της Κύπρου (Νίκο Χριστοδουλίδη) για να τον ενημερώσω ότι αποστέλλουμε ελικόπτερα με δυνατότητες αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drone), ενώ το (πολεμικό πλοίο) HMS Dragon πρόκειται να αναπτυχθεί στην περιοχή. Θα ενεργούμε πάντοτε προς το συμφέρον του Ηνωμένου Βασιλείου και των συμμάχων μας», τόνισε, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες που κυκλοφορούσαν από νωρίς σήμερα το πρωί για την αποστολή στρατιωτικών μέσων στην Κύπρο ώστε να ενισχυθεί η άμυνα των Βρετανικών Βάσεων που βρίσκονται στο νησί.

Ο Στάρμερ δήλωσε επίσης ότι η Βρετανία στέλνει στην Κύπρο ελικόπτερα με δυνατότητες αναχαίτισης drones.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Στάρμερ ρωτήθηκε, «τι θα κάνουμε ως εγγυήτές» αφού Ιρανός Στρατηγός απείλησε την Κύπρο.

Βίντεο από το αντορπιλικό HMS Dragon: