ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΛΥΣΗ ΠΑΚΕΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Η πολιτική συμφωνία, για την οποία πλέον μιλούν Αθήνα και Βρυξέλλες, ανάμεσα σε όλες τις πλευρές των δανειστών για το ελληνικό ζήτημα, είναι, εκτός απρόοπτου, μάλλον θέμα μερικών εβδομάδων και διαμορφώνει πλέον το νέο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον.
Κατά τα φαινόμενα προκύπτει μία ισορροπία τρόμου για τη χώρα μας, καθώς η διαφαινόμενη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα (για δύο ή τέσσερα χρόνια) οδηγεί μοιραία στην εξής «λύση»: θα δοθεί στην Ελλάδα μία ουσιαστική λύση για το χρέος, αλλά θα υπάρξει και απαίτηση για τη λήψη νέων μέτρων, ώστε η χώρα να εξακολουθήσει και μετά το 2018 (χρονιά για την οποία έχει συμφωνηθεί πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%) και για τουλάχιστον δύο ή τρία χρόνια, να έχει αυτής της τάξης δημοσιονομικές επιδόσεις. Για τις οποίες επιδόσεις οφείλει από τώρα να δώσει τις ανάλογες εγγυήσεις: Το ΔΝΤ ζητά συγκεκριμένα νέα επώδυνα μέτρα, όπως η μείωση κατά ένα δις ετησίως των δαπανών για τις κύριες συντάξεις, με κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, η μείωση του αφορολόγητου στις 5000 ευρώ και πιθανόν, οι απολύσεις στο δημόσιο τομέα. Πρακτικά ένα πακέτο μέτρων, που πιθανόν ξεπεράσει και τα 6 δις ευρώ!
Με εγγύηση τη διαρκή δημοσιονομική «εξυγίανση», θα δοθεί στην Ελλάδα ελάφρυνση και διευκολύνσεις για το χρέος, αρχής γενομένης με τα βραχυπρόθεσμα μέτρα, που έχει ήδη ετοιμάσει ο ESM και φαίνεται να αποδέχεται το Βερολίνο, και σύμφωνα με τα οποία θα μειωθεί το χρέος κατά 35 με 40 δις περίπου έως το 2060. Παράλληλα θα δοθεί στην Ελλάδα και ο οδικός χάρτης για την έξοδο στις αγορές κάποια στιγμή σε ορατό μέλλον, αλλά και εργαλεία για την ανάπτυξη, με πρώτο βήμα την ένταξή της στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ.
Η συμφωνία «ψήνεται» τις τελευταίες ημέρες μεταξύ όλων των εμπλεκομένων και πιθανόν να έχει διαμορφωθεί έως το τέλος του χρόνου, καθώς οι περισσότερες πλευρές δείχνουν επιθυμία να τελειώσει η υπόθεση πριν να αναλάβει τα ηνία του Λευκού Οίκου ο Ντόναλντ Τραμπ και πριν η κατάσταση στην Ευρώπη αρχίζει να γίνεται ανεξέλεγκτη, λόγω Ιταλίας και εκλογών στη Γαλλία την άνοιξη.
Η πρώτη κίνηση προς τη συνολική συμφωνία θα γίνει με το eurogroup της Δευτέρας, όπου θα εκτιμηθεί η πορεία της β’ αξιολόγησης του τρέχοντος προγράμματος. Στα βασικά σημεία αυτής της διαπραγμάτευσης υπάρχει σύγκλιση όλων των πλευρών, με μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα ακόμα, τα εργασιακά, όπου συζητούνται κάποιες αμοιβαίες υποχωρήσεις, ώστε να έχει και η ελληνική κυβέρνηση τη δυνατότητα να ισχυριστεί ότι κέρδισε κάτι, στη γενική υποχώρηση που σάλπισε, ιδίως στο μέτωπο των ομαδικών απολύσεων.
Στο eurogroup δεν θα υπάρξει τυπικό κλείσιμο της β’ αξιολόγησης, είτε για λόγους ουσίας, είτε για λόγους διαπραγμάτευσης του συνολικού πακέτου. Θα καταγραφεί όμως η σημαντική πρόοδος και επιπλέον θα πέσει, ως «τυρί» περισσότερο, στο τραπέζι το σχέδιο των δανειστών για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα γα το χρέος.
Στη συνέχεια θα εξελιχθεί η πολιτική διαπραγμάτευση, παράλληλα με τις τεχνικές προετοιμασίες, όπου θα ανοίξουν εντελώς τα χαρτιά τους όλοι: από τον «σιωπηλό» τις τελευταίες ημέρες Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, έως το «αναποφάσιστο» ΔΝΤ και φυσικά την Αθήνα, στο βαθμό που η θέση της μετράει για τις αποφάσεις των δανειστών. Πιθανόν να υπάρξουν και επαφές του Αλέξη Τσίπρα με ευρωπαίους ηγέτες και παράγοντες (ο πρωθυπουργός θα δει άλλωστε την Α. Μέρκελ και τον Φ. Ολάντ) στο Άμπου Ντάμπι στο περιθώριο διεθνούς συνόδου, ενώ εξετάζεται έκτακτο eurogroup για πριν τα Χριστούγεννα.
Η τελευταία μάχη
Η κυβέρνηση δίνει τη μάχη να εξασφαλίσει μεν τη συνολική συμφωνία, που θα έχει τα σημαντικά μέτρα για το χρέος, χωρίς όμως η ίδια να δεσμευτεί για συγκεκριμένα μέτρα μετά το 2018, ούτε φυσικά να συμφωνήσει στα μέτρα που προτείνει το ΔΝΤ. Θέλει ένα σαφώς πιο ήπιο πακέτο μέτρων, καθώς διαβεβαιώνει τους δανειστές ότι θα πετύχει τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέσω της ανάπτυξης – όταν δεν διαπραγματεύεται τη μείωσή τους, ισχυριζόμενη ότι δεν απαιτούνται πλέον τέτοιες δημοσιονομικές προσαρμογές, αφού το χρέος έχει ελαφρυνθεί. Σε κάθε περίπτωση πάντως ζητά να μην «ονομαστικοποιηθούν» τα όποια μέτρα στο τελικό πακέτο, ώστε να μπορεί να κάνει την πολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση της τελικής συμφωνίας, αποφεύγοντας να κατηγορηθεί ότι σέρνει τη χώρα σε ένα τέταρτο μνημόνιο και σε νέα επώδυνα μέτρα λιτότητας και περικοπών και φόρων.
Και το… δίλημμα
Εάν η πολιτική διαπραγμάτευση που κάνει και θα κάνει εντός του μήνα η κυβέρνηση για «λειάνει» τις «γωνίες (άλλως: σκληρά μέτρα) του συνολικού πακέτου αποδώσει, με αξιοποίηση τυχόν διάθεσης των Ευρωπαίων να μην αναζωπυρωθεί η ελληνική κρίση, εν μέσω της γενικότερης ευρωπαϊκής πυρκαγιάς από την άνοδο των ακροδεξιών αντιευρωπαϊκών δυνάμεων, έχει καλώς. Ο κ. Τσίπρας θα μπορέσει να ισχυριστεί ότι η δύσκολη προσπάθεια για το χρέος πέτυχε, χωρίς να αναγκαστεί η χώρα να καταβάλλει νέο μεγάλο και επώδυνο τίμημα, παρά μόνο με κάποιες αναγκαίες, τελευταίες και σχετικά μικρές θυσίες.
Εάν όμως το πακέτο της συνολικής συμφωνίας, που θα δοθεί στην Ελλάδα από τους δανειστές είναι στη χειρότερη εκδοχή του, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις για σκληρά μέτρα για περίοδο πέραν της τρέχουσας κυβερνητικής θητείας, τότε ο κ. Τσίπρας θα έχει ισχυρό δίλημμα: με κίνδυνο να μην μπορέσει να το υποστηρίξει πολιτικά και να το εφαρμόσει αποτελεσματικά σε μία κοινωνία ήδη παραπαίουσα και με μία κυβέρνηση που πέφτει δημοσκοπικά και αμφισβητείται κοινωνικά, θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα το θέσει στην κρίση του ελληνικού λαού ή θα δοκιμάσει να συνεχίσει την πορεία μέσα σε εκρηκτικό μεν πεδίο, αλλά με «όπλο» τις δυνατότητες που θα δίνει για την οικονομική ανάπτυξη και τις επενδύσεις, η ρύθμιση του χρέους την οποία θα έχει πετύχει.
Ο πρωθυπουργός θα πρέπει να εκτιμήσει σε εκείνο το σημείο εάν το πρόγραμμα, που θα του δοθεί από τους δανειστές όντως «βγαίνει» ή οδηγεί τη χώρα σε νέα αδιέξοδα και ανακύκλωση της κρίσης, με πολιτικό θύμα, αργά ή γρήγορα και την κυβέρνησή του. Και αναλόγως να κινηθεί, είτε με σκοπό να «φορτώσει» τη νέα επώδυνη συμφωνία στους «άλλους», αναμένοντας μελλοντικό ναυάγιο τους, είτε να παραμείνει στο παιχνίδι της εξουσίας – καθώς υπολογίζει αρκετά στην πόλωση και την υπεροχή του έναντι του Κ. Μητσοτάκη σε μία μείζονα πολιτική μάχη όπως είναι οι εκλογές – και να συνεχίσει με νωπή όμως τη λαϊκή εντολή.
voulitv
66 χρόνια Κυπριακή Δημοκρατία: Ελληνικά F-16 στον ουρανό και διεθνής παρουσία με ισχυρούς συμβολισμούς
Ιδιαίτερα συμβολική η φετινή στρατιωτική παρέλαση για την επέτειο της Ανεξαρτησίας – Ελληνικά F-16 Viper στον κυπριακό ουρανό και στρατιωτικά αγήματα από Αίγυπτο, Γαλλία, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο
Η Κυπριακή Δημοκρατία γιορτάζει σήμερα, 1η Οκτωβρίου 2026, 66 χρόνια από την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας της, σε μια επέτειο που συνδέει τη μνήμη και την ιστορία με τη σημερινή διεθνή παρουσία της χώρας.
Στο επίκεντρο των εορτασμών βρέθηκε, όπως κάθε χρόνο, η στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία. Η φετινή διοργάνωση, ωστόσο, είχε στοιχεία που της προσέδωσαν ιδιαίτερο συμβολισμό: την παρουσία ελληνικών μαχητικών F-16 Viper στον κυπριακό ουρανό και τη συμμετοχή στρατιωτικών τμημάτων από την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η στιγμή που τα ελληνικά F-16 πέρασαν πάνω από τη Λευκωσία
Από τις στιγμές που ξεχώρισαν ήταν αναμφίβολα η διέλευση των ελληνικών F-16 Viper.
Ο ήχος των ελληνικών μαχητικών πάνω από τη Λευκωσία δημιούργησε μια εικόνα με ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος για πολλούς Κύπριους.
Σύμφωνα με το ΡΙΚ, στη φετινή παρέλαση συμμετείχαν τέσσερα F-16 Viper, ενώ η ελληνική παρουσία συμπληρώθηκε σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο με την παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας Νίκου Δένδια.
Η εικόνα της ελληνικής σημαίας στα μαχητικά πάνω από την κυπριακή πρωτεύουσα παραπέμπει στους στενούς ιστορικούς και αμυντικούς δεσμούς Ελλάδας και Κύπρου. Παράλληλα, η συμμετοχή τους εντάσσεται στη συνεχιζόμενη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών.
Μια παρέλαση με διεθνές αποτύπωμα
Εξίσου αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία ξένων στρατιωτικών τμημάτων.
Στη στρατιωτική παρέλαση συμμετείχαν Αμερικανοί πεζοναύτες και ναύτες από το USS Roosevelt, Γάλλοι πεζοναύτες, στρατιωτικό τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου και στρατονόμοι των Ενόπλων Δυνάμεων της Αιγύπτου.
Η παρουσία τους έχει έναν ευρύτερο συμβολισμό.
Δεν αλλάζει από μόνη της τις διεθνείς ή αμυντικές δεσμεύσεις οποιασδήποτε από τις συμμετέχουσες χώρες. Αποτελεί, όμως, ορατή έκφραση των αμυντικών και διπλωματικών σχέσεων που έχει αναπτύξει η Κυπριακή Δημοκρατία με διαφορετικούς διεθνείς εταίρους.
Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων, η ταυτόχρονη παρουσία στρατιωτικών τμημάτων από ΗΠΑ, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Αίγυπτο, μαζί με την ελληνική παρουσία, προσδίδει στη φετινή επέτειο ένα σαφώς πιο διεθνές αποτύπωμα.
Από το 1960 στο 2026
Η 1η Οκτωβρίου δεν αποτελεί μόνο ημέρα στρατιωτικής παρέλασης.
Είναι πρωτίστως ημέρα υπενθύμισης της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Εξήντα έξι χρόνια μετά την ίδρυσή της, και ενώ το Κυπριακό παραμένει άλυτο και το νησί διαιρεμένο, η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει τη διεθνή της παρουσία ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών.
Η ίδια η Προεδρία χαρακτήρισε σήμερα την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη σημαντικότερη κατάκτηση του κυπριακού λαού, υπογραμμίζοντας ως προτεραιότητα την προστασία και τη συνεχή αναβάθμιση της κρατικής της υπόστασης.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εικόνα της φετινής παρέλασης ξεπέρασε το καθαρά τελετουργικό μέρος της επετείου.
Τα ελληνικά F-16 Viper πάνω από τη Λευκωσία, τα κυπριακά στρατιωτικά τμήματα και η παρουσία στρατιωτικών από τέσσερις σημαντικές χώρες συνέθεσαν μια εικόνα με ισχυρό συμβολισμό: μιας Κυπριακής Δημοκρατίας που τιμά την ιστορία της και ταυτόχρονα επενδύει στις διεθνείς συνεργασίες και στην ενίσχυση των σχέσεών της με εταίρους στην περιοχή και πέραν αυτής.
Και ίσως γι’ αυτό η στιγμή της διέλευσης των ελληνικών μαχητικών προκάλεσε τόση συγκίνηση.
Γιατί για λίγα δευτερόλεπτα, ο ουρανός της Λευκωσίας έγινε μέρος του ίδιου του συμβολισμού της ημέρας: μνήμη, κρατική υπόσταση, συνεργασία και η στενή σχέση Κύπρου και Ελλάδας.
Off the Record
Όταν ο «στενότερος των στενοτέρων» φιλοδοξεί να μάθει στην Αννίτα… πολιτικό πόκερ!
Τελικά, στην πολιτική τίποτα δεν πάει χαμένο. Ούτε καν η προϋπηρεσία στο… πόκερ.
Γυρίζοντας το ημερολόγιο δεκαπέντε χρόνια πίσω, βρίσκουμε ένα δημοσίευμα της «Σημερινής» και του SigmaLive με ημερομηνία 9 Απριλίου 2011 και τίτλο «Κύπρος: Ο νέος “παράδεισος” του πόκερ!». Πρωταγωνιστής, μεταξύ άλλων, ο Κρις Παναγιώτου, ο οποίος παρουσιαζόταν τότε ως πρόεδρος της νεοσύστατης Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το όνομά του βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα. Όχι γύρω από τραπέζι πόκερ, αλλά γύρω από ένα άλλο τραπέζι: εκείνο της περιβόητης συνάντησης σε ψαροταβέρνα της Λευκωσίας με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και την Αννίτα Δημητρίου.
Ο Αβέρωφ είχε αρχικά μιλήσει για τον «στενότατο των στενοτάτων συνεργάτη» της Προέδρου του ΔΗΣΥ. Στις 29 Σεπτεμβρίου, απαντώντας στη δημόσια τοποθέτηση του Κρις Παναγιώτου, τον κατονόμασε και υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση δεν έγινε υπό την ιδιότητά του ως εκδότη.
Και κάπου εδώ το παλιό βιογραφικό αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική ειρωνεία.
Γιατί το πόκερ, όπως μας εξηγούσε εκείνο το δημοσίευμα του 2011, είναι παιχνίδι στρατηγικής. Θέλει υπομονή. Θέλει διάβασμα του αντιπάλου. Θέλει να ξέρεις πότε κρατάς κλειστά τα χαρτιά σου και πότε τα ανοίγεις.
Κυρίως, όμως, θέλει να ξέρεις πότε ο απέναντι μπλοφάρει.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο πολιτικό τραπέζι του 2026.
Σύμφωνα με την εκδοχή του Αβέρωφ Νεοφύτου, στο επίμαχο δείπνο τού ζητήθηκε να συμβάλει στην επανεκλογή της Αννίτας Δημητρίου στην Προεδρία της Βουλής, με αναφορά σε κοινή πορεία προς τις Προεδρικές του 2028. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν χρειαζόταν ανταλλάγματα για να στηρίξει την παράταξή του.
Ο Κρις Παναγιώτου δίνει εντελώς διαφορετική εκδοχή. Υποστηρίζει ότι επρόκειτο για συνάντηση στο πλαίσιο επαφών που πραγματοποιεί ως εκδότης με πολιτικούς αρχηγούς και απορρίπτει κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας για τις Προεδρικές του 2028.
Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά: η Αννίτα Δημητρίου επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής στις 4 Ιουνίου 2026, συγκεντρώνοντας στον δεύτερο γύρο 29 ψήφους, με τη στήριξη ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Άμεσης Δημοκρατίας.
Και τώρα ο Αβέρωφ άνοιξε τα δικά του χαρτιά για το 2028.
Οπότε το ερώτημα αποκτά ενδιαφέρον:
Μήπως ο άνθρωπος που κάποτε επιχειρούσε να βάλει το κυπριακό πόκερ στον χάρτη, αποφάσισε χρόνια αργότερα να παραδώσει μαθήματα… πολιτικού πόκερ στην Πινδάρου;
Γιατί άλλο Texas Hold’em και άλλο… Pindarou Hold’em.
Στο πρώτο παίζεις με μάρκες.
Στο δεύτερο οι μάρκες είναι πολιτικές συμμαχίες, κομματικές ισορροπίες, αξιώματα και —κυρίως— το 2028.
Και υπάρχει ακόμη μία μικρή λεπτομέρεια που κάνει την ιστορία πιο ενδιαφέρουσα: στο πόκερ μπορείς να είσαι εξαιρετικός παίκτης χωρίς να δείξεις ποτέ τα χαρτιά σου.
Στην πολιτική όμως υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να αποφασίσει κάποιος άλλος στο τραπέζι να τα ανοίξει πρώτος.
Αυτό ακριβώς έκανε ο Αβέρωφ.
Και τώρα στην Πινδάρου δεν συζητούν απλώς ποιος κρατά τον άσο.
Συζητούν ποιος μοίραζε τελικά την τράπουλα.
–Sniper–
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Αβέρωφ Νεοφύτου: «Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά δεν θα ξαναπροδοθεί»
Σκληρή απάντηση στην ηγεσία του ΔΗΣΥ μετά την εξαγγελία της υποψηφιότητας του
Με μια ματιά (Τα 5 βασικά σημεία):
-
Μήνυμα στην Πινδάρου: Ξεκαθαρίζει πως «ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», αναφερόμενος στα γεγονότα του 2023.
-
Απόρριψη κατηγοριών για διάσπαση: Αρνείται ότι εκβιάζει τις διαδικασίες του κόμματος και καταγγέλλει ότι κάποιοι άλλοι έκαναν την ενότητα της παράταξης «κουρελόχαρτο».
-
Παρασκήνιο για την Αννίτα Δημητρίου: Υπενθυμίζει ότι τη στήριξε αποφασιστικά για την προεδρία της Βουλής όταν άλλοι της έλεγαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
-
Το «μυστικό» δείπνο: Αποκαλύπτει δεσμεύσεις και υποσχέσεις που του δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της Προέδρου του ΔΗΣΥ και στενού της συνεργάτη.
-
Απευθείας στη βάση: Δηλώνει ότι δεν πλήγωσε ποτέ κανέναν συναγερμικό και στέλνει σαφές μήνυμα ότι η υποψηφιότητά του για το 2028 δεν ανατρέπεται.
Σε μια εφ’ όλης της ύλης και φορτισμένη συνέντευξη, ο τέως πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού ανοίγει τα χαρτιά του μετά την απόφασή του να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας, αποκαλύπτει παρασκήνιο για την ηγεσία του κόμματος και απαντά στις επικρίσεις περί διάσπασης.
Λίγες μόλις ώρες μετά την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028 και την ανακοίνωση-απάντηση της Πινδάρου, ο Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε στο vidcast του philenews και στον Φρίξο Δαλίτη, εκπέμποντας σαφή πολιτικά μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.
Το μήνυμα στην Πινδάρου και το «τραύμα» του 2023
Κεντρικός άξονας της τοποθέτησης του κ. Νεοφύτου ήταν η απάντηση στην κριτική που δέχεται για την πρόωρη εξαγγελία και τις αιτιάσεις ότι θέτει σε κίνδυνο την ενότητα της παράταξης.
«Ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας ευθέως στα γεγονότα των εκλογών του 2023 και στο εσωκομματικό ρήγμα που οδήγησε στην ήττα.
Ο κ. Νεοφύτου απέρριψε κατηγορηματικά ότι εκβιάζει τις διαδικασίες ή τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων, τονίζοντας πως ο ίδιος ουδέποτε πλήγωσε τον συναγερμικό κόσμο. Αντιθέτως, άφησε αιχμές για όσους επικαλούνται σήμερα την ενότητα, σημειώνοντας πως «κάποιοι την ανατίναξαν και την έκαναν κουρελόχαρτο».
Οι αποκαλύψεις για την Αννίτα Δημητρίου
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι αποκαλύψεις του τέως προέδρου του ΔΗΣΥ για τις σχέσεις του με τη νυν πρόεδρο, Αννίτα Δημητρίου. Ο κ. Νεοφύτου αναφέρθηκε στο παρασκήνιο που προηγήθηκε της εκλογής της στην Προεδρία της Βουλής, υπενθυμίζοντας πως ο ίδιος στάθηκε στο πλευρό της όταν στελέχη εντός του κόμματος την προέτρεπαν «να κάτσει τη μάππα χαμαί».
Παράλληλα, αποκάλυψε συμφωνίες και δεσμεύσεις που δόθηκαν σε δείπνο παρουσία της κας Δημητρίου και στενού της συνεργάτη, θέτοντας προ των ευθυνών τους όσους σήμερα αμφισβητούν τη νομιμοποίηση ή το δικαίωμά του να απευθυνθεί στη βάση της παράταξης και στην κοινωνία.
Διαδικασίες και επόμενη μέρα
Στο ερώτημα κατά πόσο η υποψηφιότητά του θα τεθεί υπό την κρίση των καταστατικών διαδικασιών του ΔΗΣΥ ή αν θα προχωρήσει ανεξάρτητα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ξεκαθάρισε ότι απευθύνεται πρωτίστως στους πολίτες και τη βάση της παράταξης, στέλνοντας μήνυμα ότι δεν προτίθεται να κάνει πίσω.
Η κίνηση αυτή αναδιατάσσει πλήρως το πολιτικό σκηνικό στον χώρο της κεντροδεξιάς, ανοίγοντας πρόωρα αλλά καθοριστικά τον κύκλο της συζήτησης για την επόμενη προεδρική αναμέτρηση.
-
Off the Record1 month agoΑβέρωφ Νεοφύτου: Ορμώμενος εξ Αργάκας, ξανακτυπά
-
Off the Record1 month agoΔΗΣΥ: Η Αννίτα λέει «όχι», ο Αβέρωφ «ίσως» και ο Παμπορίδης… σιωπά
-
Off the Record1 month agoΠερί Προεδρικής λιμουζίνας
-
Άρθρα Χάρη Θεραπή1 week agoΗ τέλεια καταιγίδα της Πινδάρου: Ο Αβέρωφ αποφάσισε, οι «πιστοί» του 2023 τι κάνουν;
-
LIVE7 days ago1η Οκτωβρίου 2026: Σε απευθείας μετάδοση από το ΡΙΚ η στρατιωτική παρέλαση
-
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ1 month agoMecca and the new Middle East: what it means for Cyprus
-
Off the Record3 weeks agoΨάχνουν τον νέο Χριστοδουλίδη. Ο παλιός είναι ακόμη στο Προεδρικό!
-
Off the Record3 weeks agoΤο είπα-ξείπα της Αννίτας
-
voulitv3 weeks agoΧριστοδουλίδης 2028: Χρειάζεται το ΕΛΑΜ, αλλά πόσο κοντά το αντέχει;
-
Off the Record3 weeks agoΤορναρίτης στο Προεδρικό: Αξιοποίηση εμπειρίας ή μήνυμα προς την Πινδάρου;






