ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΟΛΙΤΩΝ “Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως επανεκκίνηση με όραμα και σχέδιο”
Μια νέα Πρωτοβουλία Πολιτών ζητά ριζική αλλαγή πορείας – Στο επίκεντρο η εθνική αξιοπρέπεια, η παραγωγική ανασυγκρότηση και η ανάγκη για νέο πολιτικό προσωπικό. Παρατίθεται παρακάτω αυτούσια η διακήρυξη και όλοι οι υπογράφοντες.
Oι υπογράφοντες, ενεργοί πολίτες, Έλληνες και Ελληνίδες, διαπιστώνουμε τα εξής:
- Σε περίοδο πρωτοφανών γεωπολιτικών ανατροπών, πολεμικών συρράξεων και αλλαγών συνόρων, η Ελλάδα αντιμετωπίζει απροκάλυπτη και άμεση αμφισβήτηση της εδαφικής της ακεραιότητας, καθώς και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Διακυβεύεται η σταθερότητα της περιοχής και ο ρόλος της χώρας μας ως παράγοντα σταθερότητας. Η πολιτική της υποτιθέμενης «ελληνοτουρκικής φιλίας» έχει αποδειχθεί ολέθρια για την χώρα μας και επωφελής μόνον για την Τουρκία, καθώς ο ατέρμονος και χωρίς αποτέλεσμα διάλογος νομιμοποιεί τις παράνομες τουρκικές αξιώσεις. Το ελληνικό κράτος παραιτείται από νόμιμα δικαιώματά του όταν η Τουρκία απειλεί με αντίποινα. Η μαζική και ανεξέλεγκτη εισροή μεταναστών από άλλες ηπείρους, που έχει προσλάβει το τελευταίο διάστημα εικόνα οργανωμένης υβριδικής εισβολής, με διαφορετικά πολιτιστικά χαρακτηριστικά, θέτει σε κίνδυνο την εθνική και κοινωνική συνοχή. Η εξαγορά υποδομών, γης και ακινήτων από αλλοδαπούς σε ακριτικές περιοχές οδηγεί σε επικίνδυνη απώλεια ελέγχου της χώρας. Η ασκούμενη τα τελευταία χρόνια εξωτερική πολιτική έχει οδηγήσει την χώρα μας σε γεωπολιτικό αδιέξοδο και σε καταρράκωση της εθνικής μας αξιοπρέπειας.
- Εσωτερικά, η Ελλάδα βιώνει μία περίοδο καθίζησης, χωρίς προηγούμενο:
-Δημογραφικά, καταρρέει στην κυριολεξία, ενώ η νεολαία μεταναστεύει μαζικά στο εξωτερικό.
-Η ύπαιθρος ερημώνει, η γεωργία, η βιοτεχνία και η βιομηχανία φθίνουν.
-Η δημόσια εκπαίδευση και η δημόσια υγεία έχουν υποβαθμιστεί ανησυχητικά.
-Η ανομία, η εγκληματικότητα και η βία έχουν εκτοξευθεί σε πρωτοφανή ύψη.
-Η οικολογική καταστροφή ολόκληρων περιοχών στην Εύβοια, στην Θράκη, στην Θεσσαλία, στην Αττική, στην Χίο και αλλού δημιουργεί πλήγματα χωρίς προηγούμενο.
-Η βεβιασμένη “πράσινη μετάβαση” εκτόξευσε το κόστος ενέργειας σε περίοδο μείωσης των διεθνών τιμών πετρελαίου, πλήττοντας τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
-Το κύμα ακρίβειας απαξιώνει (ίδιο κατά κεφαλήν εισόδημα με το 2009 αλλά 40% χαμηλότερη αγοραστική δύναμη, λόγω πληθωρισμού) το εισόδημα μισθωτών και συνταξιούχων.
-Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που είναι η σπονδυλική στήλη της οικονομίας και που κράτησαν την χώρα όρθια στα χρόνια της κρίσης, έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο με την εξοντωτική φορολογία και με τις εξαντλητικές ρυθμίσεις και κανονισμούς.
-Οι εξαγορές υποδομών εθνικής και κοινωνικής σημασίας (ενέργεια, αεροδρόμια, λιμάνια, σιδηρόδρομοι, επικοινωνίες κ.λπ.) δεν δημιούργησαν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά οδήγησαν την χώρα σε απώλεια ελέγχου των υποδομών της. Θα πρέπει να σημειωθεί ιδιαίτερα η συρρίκνωση της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας, καθώς και της ναυπηγικής βιομηχανίας, παρά το ότι τα ελληνικών συμφερόντων πλοία αντιπροσωπεύουν το 59% του στόλου των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
-Η οικονομική πολιτική, μείγμα επιδομάτων, επιδοτήσεων, «προγραμμάτων» κλπ., δίχως παραγωγικές επενδύσεις και αναπτυξιακό σχέδιο, οδηγεί στην διαιώνιση της οικονομικής καχεξίας.
-H μη εκμετάλλευση του τεράστιου δυναμικού υδρογονανθράκων που διαθέτει η Ελληνική Αποκλειστική Ζώνη, αλλά και των κρίσιμων για την σύγχρονη τεχνολογία ορυκτών του Ελληνικού χώρου προκαλεί τεράστια απώλεια δυνητικού εθνικού προϊόντος και γεωπολιτικής ισχύος, κάτι που η κυβέρνηση αποκρύπτει.
- Η σημερινή κυβέρνηση ιδεολογικά βρίσκεται στον αντίποδα της ελληνικής κοινωνίας, έχοντας υιοθετήσει την γραμμή της «πολυπολιτισμικότητας» και του (ήδη απαξιωμένου διεθνώς) κινήματος woke. Η ελληνική ταυτότητα, η παράδοση, η γλώσσα, η ιστορία, η οικογένεια, ο πατριωτισμός, η θρησκεία μας, δεν ανήκουν στις προτεραιότητές της, και μάλιστα προκαλούν απέχθεια σε κορυφαία στελέχη της. Η κριτική σκέψη και η αμφισβήτηση του κυρίαρχου κυβερνητικού αφηγήματος διώκεται. Υποκλοπές, προσπάθεια ελέγχου των μμε και των μκδ, υπονομεύουν τα θεμέλια της δημόσιας ζωής.
- Το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» απαξιώθηκε πολιτικά με την τραγωδία των Τεμπών και ηθικά με όσα την ακολούθησαν. Η αδυναμία απόδοσης δικαιοσύνης ανατρέπει τα θεμέλια του κράτους δικαίου και ακυρώνει το κοινωνικό συμβόλαιο επί του οποίου συγκροτείται το πολιτικό οικοδόμημα. Η χώρα βιώνει ένα πρωτοφανές στην ελληνική ιστορία κύμα οργής, που έγινε ανάγλυφο με τις τεράστιες διαδηλώσεις σε όλον τον κόσμο. Τα Τέμπη υπήρξαν ο καταλύτης για την συνειδητοποίηση της συνολικής εθνικής παρακμής, που απειλεί το ίδιο το μέλλον της χώρας. Τώρα έρχεται να προστεθεί το κύμα σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, ίσως το μεγαλύτερο των τελευταίων δεκαετιών, που δημιουργεί γενικευμένη οργή και αποστροφή στην κοινή γνώμη. Το αίτημα της κάθαρσης και της επανεκκίνησης προβάλει ως επιτακτικό και γενικό αίτημα.
- Όχι μόνον η σημερινή κυβέρνηση, αλλά και το πολιτικό σύστημα συνολικά, αδυνατεί να δώσει πειστικές απαντήσεις στην υπαρξιακών διαστάσεων κρίση. Δεν έχει όραμα για το μέλλον, δεν παράγει πολιτικές προτάσεις. Περιορίζεται στην διαχείριση της αποσύνθεσης της χώρας, μέσα από προπαγάνδα, επικοινωνιακές ασκήσεις και ξύλινη γλώσσα. Αδυνατεί να εμπνεύσει και να εμψυχώσει την κοινωνία. Τα σημερινά κόμματα, μικρά, μεσαία και μεγάλα, είναι μέρος του προβλήματος και αντανακλούν τις παθογένειές του. Δημοσκοπικά κυριαρχεί ο «κανένας». Ζητείται ρεαλιστική και πειστική απάντηση στο αδιέξοδο.
ΤΙ ΖΗΤΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Στην ελληνική κοινωνία αξίζει ένα καλύτερο μέλλον από την προβληματική κατάσταση που βιώνει σήμερα. Οι σύγχρονοι Έλληνες, φορείς ενός σπουδαίου πολιτισμού, διαπρέπουν σε όλες τις χώρες του κόσμου στην επιστήμη, στην οικονομία, στην ναυτιλία, στον πολιτισμό, παντού εκτός από την πατρίδα τους.
-Απαιτούνται επειγόντως βαθιές και τολμηρές πολιτικές και διοικητικές μεταρρυθμίσεις σε όλα τα επίπεδα, ώστε η δημοκρατία μας να ανακτήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Ζητείται όραμα που να εμπνεύσει την ελληνική κοινωνία και σχέδιο πραγματοποίησής του για την αναγέννηση της πατρίδας μας.
-Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να ανακτήσει την παραγωγική της ικανότητα. Με τα κατάλληλα χρηματοπιστωτικά εργαλεία, σύγχρονη τεχνογνωσία και κρατική αρωγή, μπορεί να αναγεννηθεί η ελληνική γεωργία, η βιοτεχνία και η βιομηχανία, ώστε η χώρα να αποκτήσει διατροφική ασφάλεια, κάλυψη των βασικών της αναγκών και εξαγωγική δυναμική. Μόνον με την παραγωγική ανασυγκρότηση και τις εξειδικευμένες θέσεις εργασίας που αυτή θα δημιουργήσει, θα γίνει εφικτή η παλιννόστηση της ελληνικής νεολαίας στην πατρίδα μας.
-Η ανασυγκρότηση της δημόσιας εκπαίδευσης και η μεταμόρφωσή της σε ένα σύγχρονο, υψηλού επιπέδου και διεθνών προδιαγραφών εκπαιδευτικό σύστημα, στην βάση της ελληνικής παράδοσης και κλασσικής παιδείας, με εκπαιδευτικούς με κύρος, κοινωνική αναγνώριση και αξιοπρεπείς αμοιβές, μπορεί να διαμορφώσει ολοκληρωμένους και ώριμους πολίτες με κριτική σκέψη και ικανότητα επιτυχημένης δράσης στον σύγχρονο κόσμο. Η συστηματική αντιμετώπιση της παραβατικότητας και της βίας στον χώρο της νεολαίας θα αντιμετωπισθεί με την διαμόρφωση πλαισίου αξιών και ιδανικών και την προβολή κατάλληλων προτύπων.
-Η εξωτερική πολιτική πρέπει να ανασυνταχθεί στην βάση της εθνικής αξιοπρέπειας, της εθνικής κυριαρχίας και της ενεργού προσήλωσης στην διεθνή νομιμότητα. Η συνεννόηση με συμμάχους και αντιπάλους πρέπει να γίνεται με σοβαρότητα, αξιοπρέπεια και με βάση τα αμοιβαία συμφέροντα. Η Ελλάδα, ως οργανικό μέλος του δυτικού κόσμου, πρέπει να καταστεί, από ουραγός που είναι σήμερα, πρωταγωνιστής και πρωτοπόρος στις διεθνείς εξελίξεις. Η ανάκτηση γεωπολιτικής επιρροής και ισχύος είναι η βασική προϋπόθεση.
- Απαιτείται ριζική ανασύνταξη του πολιτικού σκηνικού, ανανέωσή του με ακέραια και ικανά πρόσωπα από την κοινωνία, την οικονομία, την επιστήμη και την νέα γενιά. Χωρίς ιδεολογικούς αποκλεισμούς, εξαιρουμένων των άκρων του πολιτικού φάσματος, όλοι οι Έλληνες καλούνται να συμμετάσχουν στην αναγέννηση της χώρας. Ασφαλώς στο νέο σκηνικό θα συμμετέχουν και τα στελέχη των σημερινών δημοκρατικών κομμάτων που πιστεύουν στις πατριωτικές και δημοκρατικές αξίες και επιμένουν να πολιτεύονται με ακεραιότητα και αξιοπρέπεια.
Όμως, την ανασύνταξη της χώρας και την δημιουργία αξιόπιστης εναλλακτικής δύναμης διακυβέρνησης δεν μπορούν να την αναλάβουν ούτε τα διαρκώς συρρικνούμενα κόμματα εξουσίας ούτε τα μικρομεσαία κόμματα διαμαρτυρίας. Μπορούν, όμως, να την αναλάβουν ηγετικές πολιτικές προσωπικότητες με κυβερνητική εμπειρία, ακεραιότητα, παιδεία και αποδεδειγμένο πατριωτισμό, που διαθέτουν το απαιτούμενο κύρος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Προσωπικότητες που έχουν πίστη στην ευρωπαϊκή παράδοση και στον δυτικό προσανατολισμό της χώρας αλλά και έχουν έμπρακτα αποδείξει ότι βλέπουν την Ελλάδα ως ισότιμο μέλος της Δύσης και όχι ως ουραγό, που αντιλαμβάνονται τις διεθνείς συμμαχίες της Ελλάδας ως πλαίσιο προώθησης του εθνικού της συμφέροντος, όπως, άλλωστε λειτουργούν όλες οι κυρίαρχες χώρες. Που να έχουν αυτοτελές όραμα και σχέδιο για την Ελλάδα, δίχως να παραδίδονται στο εκάστοτε έξωθεν εισαγόμενο αφήγημα. Που να γνωρίζουν να οικοδομούν συμμαχίες και να διαμορφώνουν στόχους. Προσωπικότητες που μπορούν να εξασφαλίσουν την ασφάλεια του μέλλοντος των νεώτερων γενεών και των γενεών που έρχονται. Που να έχουν την ικανότητα να δρομολογήσουν μία νέα εποχή για την Ελλάδα.
Αυτές οι προσωπικότητες, ακόμη και εάν δεν υπήρχαν, θα έπρεπε να “εφευρεθούν”. Αλλά ευτυχώς υπάρχουν και πρέπει να επιστρατευθούν! Εμείς, οι ενεργοί και αγωνιζόμενοι πολίτες που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, τους καλούμε να ενεργοποιηθούν, να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η συγκυρία το επιβάλλει και η κοινωνία το χρειάζεται επειγόντως.
#exAformis
Όταν η Δικαιοσύνη καλείται να κρίνει… τον ίδιο της τον εαυτό
του Χάρη Θεραπή
Η υπόθεση TAXAN δεν αφορά μόνο τον Μαρίνο Σιζόπουλο και τα υπόλοιπα πρόσωπα που κατονομάζονται στο πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς. Αφορά, πρωτίστως, τη θεσμική αξιοπιστία της Νομικής Υπηρεσίας και την ικανότητα του κράτους να πείθει τους πολίτες ότι η Δικαιοσύνη λειτουργεί με συνέπεια, ανεξαρτησία και ίσα μέτρα απέναντι σε όλους.
Η συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι.
Την ώρα που η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το πόρισμα για το λεγόμενο «Κράτος Μαφία», με την ίδια την Κυβέρνηση να αναγκάζεται να αναζητήσει ανεξάρτητους ανακριτές λόγω της εξαίρεσης της ηγεσίας της Νομικής Υπηρεσίας, ένα δεύτερο, εξίσου κρίσιμο ζήτημα καταλήγει ξανά στο ίδιο γραφείο.
Το πόρισμα της Αστυνομίας για την υπόθεση TAXAN αναμένεται να διαβιβαστεί στη Νομική Υπηρεσία, η οποία καλείται να αποφασίσει αν θα ασκήσει ποινικές διώξεις.
Το ερώτημα, όμως, είναι αμείλικτο.
Πώς μπορεί η ίδια ακριβώς ηγεσία της Νομικής Υπηρεσίας, που το 2022 είχε αποφανθεί ότι δεν υπήρχε επαρκής μαρτυρία για ποινική δίωξη, να πείσει σήμερα ότι η νέα της απόφαση δεν θα σκιάζεται από τις επιλογές του παρελθόντος;
Η τότε θέση ήταν ξεκάθαρη: δεν υπήρχε επαρκής και ανεξάρτητη μαρτυρία.
Κι όμως, λίγα χρόνια αργότερα, η Αρχή κατά της Διαφθοράς, μέσω μιας εκτεταμένης έρευνας, εντόπισε στοιχεία και ενδείξεις που οδήγησαν σε διαπίστωση πιθανής διάπραξης σοβαρών ποινικών αδικημάτων, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει νέα αστυνομική διερεύνηση.
Το εύλογο ερώτημα δεν αφορά μόνο την ουσία της υπόθεσης.
Αφορά το πώς είναι δυνατόν στοιχεία που κρίθηκαν ικανά να οδηγήσουν σε νέα ποινική διερεύνηση να μην είχαν εντοπιστεί ή αξιολογηθεί στην πρώτη έρευνα.
Και ακόμη περισσότερο, γιατί τότε δεν ζητήθηκαν συμπληρωματικές ανακρίσεις ή περαιτέρω διερεύνηση.
Εδώ βρίσκεται η πραγματική πληγή.
Η αξιοπιστία της Δικαιοσύνης δεν κρίνεται μόνο από τις τελικές αποφάσεις της. Κρίνεται από την ποιότητα των ερευνών, από τη συνέπεια των χειρισμών και από την εικόνα που εκπέμπει προς την κοινωνία.
Όταν οι ίδιες υποθέσεις επιστρέφουν μετά από λίγα χρόνια με διαφορετικά δεδομένα και διαφορετικές αξιολογήσεις, η εμπιστοσύνη των πολιτών δοκιμάζεται.
Και όταν αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο όπου η ίδια η Νομική Υπηρεσία βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης δημόσιας αμφισβήτησης εξαιτίας άλλων σοβαρών υποθέσεων, η ανάγκη για απόλυτη διαφάνεια γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Ας είμαστε ξεκάθαροι.
Το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς δεν αποτελεί δικαστική απόφαση και κανείς δεν μπορεί να θεωρείται ένοχος πριν αποφανθούν τα αρμόδια δικαστήρια, εφόσον φυσικά ασκηθούν διώξεις.
Όμως η δημόσια λογοδοσία των θεσμών είναι εξίσου απαραίτητη.
Εάν η Νομική Υπηρεσία αποφασίσει αυτή τη φορά να προχωρήσει με ποινικές διώξεις, θα οφείλει να εξηγήσει τι ακριβώς άλλαξε σε σχέση με το 2022 και γιατί τότε δεν κρίθηκε αναγκαία μια πιο ουσιαστική διερεύνηση.
Εάν, από την άλλη, αποφασίσει εκ νέου να μην προχωρήσει, θα πρέπει να αιτιολογήσει με τρόπο που να μπορεί να πείσει μια κοινωνία η οποία παρακολουθεί πλέον με αυξανόμενη δυσπιστία τη λειτουργία των θεσμών.
Η ουσία δεν είναι αν η υπόθεση αφορά έναν πρώην αρχηγό κόμματος.
Ούτε αν οι καταγγελίες τελικά θα επιβεβαιωθούν ή θα καταρρεύσουν στο δικαστήριο.
Η ουσία είναι αν η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει μηχανισμούς που μπορούν να διερευνούν σοβαρές υποθέσεις χωρίς σκιές, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς να δημιουργείται η εντύπωση ότι οι ίδιοι θεσμοί καλούνται κάθε φορά να αξιολογήσουν τα δικά τους λάθη.
Η Δικαιοσύνη δεν αρκεί να απονέμεται.
Πρέπει και να εμπνέει εμπιστοσύνη.
Και αυτή η εμπιστοσύνη, δυστυχώς, δεν ανακτάται με ανακοινώσεις. Ανακτάται μόνο όταν οι θεσμοί αποδεικνύουν στην πράξη ότι είναι πρόθυμοι να κάνουν και τη δύσκολη αυτοκριτική.
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Μεταξύ Άγκυρας και Τουρκοκυπρίων: Ο Έρχιουρμαν χάνει την πολιτική ισορροπία
Σε έντονο πολιτικό κλοιό πιέσεων βρίσκεται ο κατοχικός ηγέτης, Τουφάν Έρχιουρμαν. Από τη μία πλευρά δέχεται επικρίσεις από πρώην συνεργάτες του στο Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα, αλλά και από ψηφοφόρους που τον είχαν στηρίξει για τις θέσεις του στο Κυπριακό και οι οποίοι πλέον διαπιστώνουν ότι ακολουθεί πολιτική που προσομοιάζει με εκείνη των πολιτικών του αντιπάλων.
Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία, παρότι δεν φαίνεται να έχει παράπονα από τη συνεργασία μαζί του, δεν δείχνει να του έχει πλήρη εμπιστοσύνη, κάτι που αποτυπώνεται σε διάφορες κινήσεις της. Στην πράξη, η Άγκυρα φαίνεται να τον παρακάμπτει, να μην τον ενημερώνει και να μην τον λαμβάνει ουσιαστικά υπόψη στις συζητήσεις που αφορούν το Κυπριακό. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, το αντιλαμβάνεται και ο ίδιος ο κ. Έρχιουρμαν, ο οποίος εκφράζει τη δυσαρέσκειά του.
Είναι ξεκάθαρο ότι οι εκάστοτε εγκάθετοι της Άγκυρας διαθέτουν περιορισμένα περιθώρια αυτόνομης δράσης. Στο παρελθόν, ο μόνος που επιχείρησε, έστω και σε μία περίπτωση, να διατυπώσει διαφορετικές θέσεις προκαλώντας την αντίδραση του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, ήταν ο Μουσταφά Ακιντζί. Στην ουσία, ο Τουφάν Έρχιουρμαν, τον οποίο ούτε οι ξένοι συνομιλητές του θεωρούν ότι μπορεί να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο ή να ασκήσει επιρροή, δεν εκφράζει διαφορετικές απόψεις από εκείνες που προωθεί η Άγκυρα.
Ο Έρχιουρμαν επιλέγει να κινείται πίσω από γενικές και αόριστες διατυπώσεις. Αποφεύγει να τοποθετηθεί ξεκάθαρα για τη μορφή λύσης του Κυπριακού, επαναλαμβάνοντας ότι εκείνο που έχει σημασία είναι το περιεχόμενο της λύσης και όχι η ονομασία της. Η στάση αυτή θεωρείται συνειδητή επιλογή, καθώς επιδιώκει να αποφύγει τόσο τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της τουρκοκυπριακής κοινότητας όσο και τις αντιδράσεις από την Τουρκία. Σε πρόσφατες τηλεοπτικές εμφανίσεις του, αναφέρθηκε στη θέση της Τουρκίας περί «κυριαρχικής ισότητας» και «ίσου διεθνούς καθεστώτος». Όπως δήλωσε, «πρόκειται για ένα εννοιολογικό πλαίσιο που τέθηκε μετά το Κραν Μοντανά, το περιεχόμενο του οποίου, ωστόσο, δεν έχει συζητηθεί ή συμπληρωθεί επαρκώς μέχρι σήμερα». Με αυτή τη διατύπωση, αποφεύγει να απορρίψει τους όρους που προωθεί η Άγκυρα, τους οποίους είχε υιοθετήσει με ιδιαίτερη ένταση και ο Ερσίν Τατάρ και οι οποίοι παραπέμπουν σε λύση δύο κρατών.
Τουρκία, Έρχιουρμαν και ψευδοκράτος
Η τουρκική πλευρά συνεχίζει να κινείται στη λογική μιας χωριστής αυτόνομης περιοχής στα κατεχόμενα και μιας μορφής συγκυριαρχίας σε διάφορες πτυχές της λειτουργίας του κράτους. Μέσα από συνομοσπονδιακές προσεγγίσεις, εγείρει ζητήματα συνδιαχείρισης, όπως αυτό του φυσικού αερίου, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι μια τέτοια συνεργασία μπορεί να ξεκινήσει ακόμη και χωρίς συνολική λύση του Κυπριακού.
Είναι σαφές ότι η Άγκυρα διατηρεί στενότερα κανάλια επικοινωνίας με την ψευδοκυβέρνηση, την οποία και στηρίζει ενεργά. Σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να επιθυμεί η σημερινή «αντιπολίτευση», δηλαδή το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα, να αναλάβει την ηγεσία του κατοχικού καθεστώτος, προκρίνοντας αντ’ αυτού μια κατάσταση πολιτικής ισορροπίας. Παράλληλα, είναι εμφανές ότι η προώθηση μεγάλων έργων υποδομής από την Τουρκία στα κατεχόμενα συνδέεται και με την ενίσχυση της ψευδοκυβέρνησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η «συμφωνία» που αναμένεται να υπογραφεί την 1η Ιουλίου για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Τουρκία προς τις κατεχόμενες περιοχές. Στο πλαίσιο αυτό, τα κατεχόμενα αναμένεται να επισκεφθεί ο Αντιπρόεδρος της Τουρκίας, Cevdet Yılmaz. Σύμφωνα με τον ψευδοπρωθυπουργό Ουνάλ Ουστέλ, κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 2026 θα αρχίσει η πόντιση των αγωγών και θα ξεκινήσει επίσημα η υλοποίηση του έργου, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί το αργότερο έως το 2029.
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Νέα εξέλιξη στην υπόθεση Αριστοτέλους – Το Υπουργικό εισηγείται εκ νέου διαθεσιμότητα
Το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε τη Δευτέρα να εισηγηθεί την εκ νέου θέση σε διαθεσιμότητα της Άννας Αριστοτέλους, σύμφωνα με πληροφορίες του ΚΥΠΕ.
Όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, το Υπουργικό Συμβούλιο, κατά τη διάρκεια έκτακτης συνεδρίας που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Δευτέρας, αποφάσισε να υποβάλει εισήγηση προς την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), προκειμένου η κ. Αριστοτέλους να τεθεί εκ νέου σε διαθεσιμότητα.
Υπενθυμίζεται ότι το Διοικητικό Δικαστήριο ακύρωσε την προηγούμενη εβδομάδα την απόφαση της ΕΔΥ, βάσει της οποίας η πρώην Διευθύντρια των Κεντρικών Φυλακών, Άννα Αριστοτέλους, είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα από τις 5 Δεκεμβρίου 2025 έως την ολοκλήρωση της ποινικής υπόθεσης που εκκρεμεί εις βάρος της και σχετίζεται με έγγραφα των Κεντρικών Φυλακών.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του Δικαστηρίου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η αρμόδια αρχή για να εισηγηθεί τη διαθεσιμότητα της αιτήτριας δεν ήταν το Υπουργικό Συμβούλιο αλλά η Προεδρία της Δημοκρατίας, καθώς η κ. Αριστοτέλους εξακολουθούσε να υπηρετεί στην Προεδρία όταν κατατέθηκε η σχετική πρόταση προς την ΕΔΥ.
Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, «στις 28.11.2025 που υπεβλήθη η πρόταση από το Υπουργικό Συμβούλιο, η αιτήτρια εξακολουθούσε να υπηρετεί στην Προεδρία και δεν είχε ακόμα αναλάβει καθήκοντα Γενικού Διευθυντή», ενώ προστίθεται ότι «αρμόδια αρχή, για να εισηγηθεί την διαθεσιμότητα της αιτήτριας, ήταν η Προεδρία της Δημοκρατίας και όχι το Υπουργικό Συμβούλιο».
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 month agoΒουλευτικές εκλογές 2026 – Αναλυτικά αποτελέσματα και κατανομή εδρών
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ1 week agoΠόρισμα καταπέλτης για το “Κράτος-Μαφία” για 15 φυσικά και νομικά πρόσωπα
-
Off the Record1 month agoΟ Φούλης εν όπως τον σκαλαπούνταρο… εδείχτηκεν τους ούλλους!
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΌσα πρέπει να ξέρετε πριν ψηφίσετε!
-
EKLOGES20261 month agoΒουλευτικές Εκλογές 2026 – Ζωντανή Αναμετάδοση Αποτελεσμάτων από το ΡΙΚ
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΣάλος από πρόταση υποψήφιου του ΕΛΑΜ για παρακολούθηση κομμάτων
-
Βουλευτικές Εκλογές 20261 month agoΤι δεν επιτρέπεται από την Παρασκευή μέχρι την ημέρα των εκλογών
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ2 weeks agoΠόρισμα «Κράτος Μαφία»: Πρώτα ενημερώνεται ο Αναστασιάδης, μετά η δημοσιοποίηση
-
ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 week agoΜήνυμα ΔΗΠΑ προς Παπαδόπουλο: «Αναμένουμε την πρόσκληση» – Ανοικτοί σε συνεργασία αλλά με όρους
-
ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ1 week agoΤουρκική εφημερίδα κάνει λόγο για «ισραηλινή κατάληψη» στην Κύπρο






